Όταν διαλύεται ένα ζευγάρι, δεν χωρίζουν μόνο οι γονείς
Σε κάθε διαζύγιο, σε κάθε σύγκρουση γονέων, οι απώλειες δεν περιορίζονται μόνο στον πατέρα ή στη μητέρα. Πολύ συχνά, αθόρυβα και αδικαιολόγητα, αποκλείονται και οι παππούδες και οι γιαγιάδες από τη ζωή των εγγονιών τους.
Άνθρωποι που πρόσφεραν αγάπη χωρίς όρους, φροντίδα χωρίς ανταλλάγματα και παρουσία σταθερή, βρίσκονται ξαφνικά εκτός ζωής.
Τους στερούν την χαρά της σχέσης, αλλά πολλές φορές και τον ίδιο τον λόγο να συνεχίζουν να ζουν με αξιοπρέπεια και νόημα.
Για τα παιδιά, η απώλεια αυτή είναι ανεκτίμητη.
Μεγαλώνουν χωρίς την αγκαλιά του παππού, χωρίς τη σοφία της γιαγιάς, χωρίς τις ιστορίες, τις μνήμες, τις παραδόσεις.
Χωρίς εκείνα τα «χατήρια» που δεν ήταν κακομαθημένες στιγμές, αλλά στιγμές αγάπης και ασφάλειας.
Ένα παιδί που στερείται τον παππού και τη γιαγιά του:
• στερείται ρίζες
• στερείται ηθικές αξίες
• στερείται οικογενειακή συνέχεια
• στερείται συναισθηματική σταθερότητα
Η κοινωνία οφείλει να αναγνωρίσει ότι η αποξένωση δεν αφορά μόνο τους γονείς.
Αφορά ολόκληρη την οικογένεια.
Αφορά τα παιδιά που μεγαλώνουν φτωχότερα συναισθηματικά.
Αφορά τους ηλικιωμένους που τιμωρούνται χωρίς να φταίνε.
Η οικογένεια δεν είναι εργαλείο εκδίκησης.
Τα παιδιά δεν είναι λάφυρα.
Και οι παππούδες και οι γιαγιάδες δεν είναι αναλώσιμοι.
Η προστασία του παιδιού περνά μέσα από τη διατήρηση όλων των υγιών δεσμών του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου