Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ -ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ - ΑΝΑΣΤΑΣΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ -ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ - ΑΝΑΣΤΑΣΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 13 Απριλίου 2026

Κατηχητικός Λόγος του Ιωάννη Χρυσοστόμου.

Κατηχητικός Λόγος (Πασχαλινός)

Εἴ τις εὐσεβὴς καὶ φιλόθεος,
ἀπολαυέτω τῆς καλῆς καὶ λαμπρᾶς ταύτης πανηγύρεως.

Εἴ τις δοῦλος εὐγνώμων,
εἰσελθέτω χαίρων εἰς τὴν χαρὰν τοῦ Κυρίου αὐτοῦ.

Εἴ τις ἐκάματε νηστεύων,
ἀπολαυέτω νῦν τὸ δηνάριον.

Εἴ τις ἀπὸ πρώτης ὥρας εἰργάσατο,
ἀπολαβέτω σήμερον τὸ δίκαιον.

Εἴ τις μετὰ τὴν τρίτην ἦλθεν,
εὐχαρίστως ἑορταζέτω.

Εἴ τις μετὰ τὴν ἕκτην κατήντησεν,
μηδὲν ἀμφιβαλλέτω· οὐδὲν γὰρ ζημιοῦται.

Εἴ τις ὑστέρησεν εἰς τὴν ἐνάτην,
προσελθέτω μηδὲν διστάζων.

Εἴ τις μόλις ἔφθασεν εἰς τὴν ἑνδεκάτην,
μηδὲν φοβηθῇ διὰ τὴν βραδύτητα·

φιλότιμος γὰρ ὁ Δεσπότης,
δέχεται τὸν ἔσχατον καθάπερ καὶ τὸν πρῶτον·

ἀναπαύει τὸν τῆς ἑνδεκάτης,
ὡς καὶ τὸν ἐργασάμενον ἀπὸ πρώτης·

καὶ τὸν ἔσχατον ἐλεεῖ,
καὶ τὸν πρῶτον θεραπεύει·

κἀκεῖνον δίδωσι,
καὶ τούτῳ χαρίζεται·

καὶ τὰ ἔργα δέχεται,
καὶ τὴν γνώμην ἀσπάζεται·

καὶ τὴν πρᾶξιν τιμᾷ,
καὶ τὴν πρόθεσιν ἐπαινεί.

Εἰσέλθετε οὖν πάντες εἰς τὴν χαρὰν τοῦ Κυρίου ἡμῶν·
καὶ οἱ πρῶτοι καὶ οἱ δεύτεροι, τὸν μισθὸν ἀπολάβετε·

πλούσιοι καὶ πένητες, μετ’ ἀλλήλων χορεύσατε·
ἐγκρατεῖς καὶ ῥᾴθυμοι, τὴν ἡμέραν τιμήσατε·

νηστεύσαντες καὶ μὴ νηστεύσαντες,
εὐφράνθητε σήμερον.

Ἡ τράπεζα γέμει· τρυφήσατε πάντες·
ὁ μόσχος πολύς· μηδεὶς ἐξέλθῃ πεινῶν·

πάντες ἀπολαύσατε τοῦ συμποσίου τῆς πίστεως·
πάντες τὸν πλοῦτον τῆς χρηστότητος ἀπολαύσατε.

Μηδεὶς ὀδυρέσθω πενίαν·
ἐφάνη γὰρ ἡ κοινὴ βασιλεία.

Μηδεὶς θρηνείτω πταίσματα·
συγγνώμη γὰρ ἐκ τοῦ τάφου ἀνέτειλεν.

Μηδεὶς φοβείσθω θάνατον·
ἠλευθέρωσε γὰρ ἡμᾶς ὁ τοῦ Σωτῆρος θάνατος.

Ἔσβεσεν αὐτὸν ὁ κατεχόμενος ὑπ’ αὐτοῦ·
ἐσκύλευσε τὸν ᾅδην ὁ καταβὰς εἰς τὸν ᾅδην·

ἐπίκρανε αὐτόν, γευσάμενον τῆς σαρκὸς αὐτοῦ.

Καὶ τοῦτο προλαβὼν ὁ Ἠσαΐας ἐβόησε·
«Ὁ ᾅδης», φησίν, «ἐπικράνθη, συναντήσας σοι κάτω».

Ἐπικράνθη· καὶ γὰρ κατηργήθη.
Ἐπικράνθη· καὶ γὰρ ἐνεπαίχθη.
Ἐπικράνθη· καὶ γὰρ ἐνεκρώθη.
Ἐπικράνθη· καὶ γὰρ κατεβλήθη.
Ἐπικράνθη· καὶ γὰρ ἐδέθη.

Ἔλαβε σῶμα, καὶ Θεῷ περιέπεσε·
ἔλαβε γῆν, καὶ συνήντησεν οὐρανῷ·
ἔλαβε ὃ ἔβλεπε, καὶ ἔπεσεν ἐφ’ ὃ οὐκ ἔβλεπε.

Ποῦ σου, θάνατε, τὸ κέντρον;
ποῦ σου, ᾅδη, τὸ νῖκος;

Ἀνέστη Χριστός, καὶ σὺ καταβέβλησαι·
ἀνέστη Χριστός, καὶ πεπτώκασιν δαίμονες·

ἀνέστη Χριστός, καὶ χαίρουσιν ἄγγελοι·
ἀνέστη Χριστός, καὶ ζωὴ πολιτεύεται·

ἀνέστη Χριστός, καὶ νεκρὸς οὐδεὶς ἐπὶ μνήματος·

Χριστὸς γὰρ ἐγερθεὶς ἐκ νεκρῶν,
ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο.

Αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος
εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.


Μετάφραση (σε απλή γλώσσα)

Αν κάποιος είναι ευσεβής και αγαπά τον Θεό,
ας χαρεί αυτή τη λαμπρή και όμορφη γιορτή.

Αν κάποιος είναι ευγνώμων δούλος,
ας μπει με χαρά στη χαρά του Κυρίου του.

Αν κάποιος κουράστηκε νηστεύοντας,
ας λάβει τώρα την ανταμοιβή του.

Αν κάποιος εργάστηκε από την πρώτη ώρα,
ας πάρει σήμερα το δίκαιο μεροκάματό του.

Αν κάποιος ήρθε στην τρίτη ώρα,
ας γιορτάσει με ευγνωμοσύνη.

Αν κάποιος έφτασε στην έκτη,
ας μη διστάζει καθόλου· δεν χάνει τίποτα.

Αν κάποιος καθυστέρησε μέχρι την ένατη,
ας πλησιάσει χωρίς δισταγμό.

Αν κάποιος έφτασε μόλις την ενδέκατη ώρα,
ας μη φοβηθεί για την καθυστέρησή του·

γιατί ο Κύριος είναι γενναιόδωρος·
δέχεται τον τελευταίο όπως και τον πρώτο·

ξεκουράζει αυτόν της ενδέκατης ώρας
όπως και εκείνον που εργάστηκε από την αρχή·

και τον τελευταίο ελεεί,
και τον πρώτο τιμά·

και σε εκείνον δίνει,
και σε αυτόν χαρίζει·

δέχεται τα έργα,
αλλά και την πρόθεση επαινεί.

Ελάτε λοιπόν όλοι στη χαρά του Κυρίου μας·
και οι πρώτοι και οι δεύτεροι, πάρτε την ανταμοιβή σας·

πλούσιοι και φτωχοί, γιορτάστε μαζί·
εγκρατείς και αμελείς, τιμήστε τη μέρα·

και όσοι νηστέψατε και όσοι δεν νηστέψατε,
χαρείτε σήμερα.

Το τραπέζι είναι γεμάτο· απολαύστε όλοι·
ο μόσχος είναι άφθονος· κανείς να μη φύγει πεινασμένος·

όλοι απολαύστε το δείπνο της πίστης·
όλοι γευτείτε τον πλούτο της καλοσύνης.

Κανείς να μη θρηνεί για φτώχεια·
γιατί φανερώθηκε η βασιλεία που είναι για όλους.

Κανείς να μη κλαίει για αμαρτίες·
γιατί η συγχώρηση ανέτειλε από τον τάφο.

Κανείς να μη φοβάται τον θάνατο·
γιατί μας ελευθέρωσε ο θάνατος του Σωτήρα.

Τον κατέστρεψε Αυτός που κρατιόταν από αυτόν·
λεηλάτησε τον Άδη Εκείνος που κατέβηκε στον Άδη·

τον πίκρανε, όταν γεύτηκε τη σάρκα Του.

Και αυτό το προείδε ο προφήτης Ησαΐας και φώναξε:
«Ο Άδης πικράθηκε όταν σε συνάντησε κάτω».

Πικράθηκε, γιατί καταργήθηκε.
Πικράθηκε, γιατί ντροπιάστηκε.
Πικράθηκε, γιατί νεκρώθηκε.
Πικράθηκε, γιατί καταβλήθηκε.
Πικράθηκε, γιατί δέθηκε.

Πήρε σώμα και βρήκε μπροστά του Θεό·
πήρε γη και συνάντησε ουρανό·
πήρε αυτό που έβλεπε και έπεσε σε αυτό που δεν έβλεπε.

Πού είναι, θάνατε, το κεντρί σου;
Πού είναι, Άδη, η νίκη σου;

Αναστήθηκε ο Χριστός και εσύ καταστράφηκες·
αναστήθηκε ο Χριστός και έπεσαν οι δαίμονες·

αναστήθηκε ο Χριστός και χαίρονται οι άγγελοι·
αναστήθηκε ο Χριστός και κυριαρχεί η ζωή·

αναστήθηκε ο Χριστός και κανείς νεκρός δεν μένει στο μνήμα·

γιατί ο Χριστός, που αναστήθηκε από τους νεκρούς,
έγινε η αρχή για όλους όσοι έχουν κοιμηθεί.

Σε Αυτόν ανήκει η δόξα και η δύναμη
στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Δευτέρα 21 Απριλίου 2025

Κυριακή του Πάσχα, Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος

 

Κυριακή του Πάσχα, Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος (Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος)

Σάββατο 23 Απριλίου 2022

Ο Ιερός Χρυσόστομος για την δωροδοκία των στρατιωτών από τους Αρχιερείς των Ιουδαίων.

Ο Ιερός Χρυσόστομος για την δωροδοκία των στρατιωτών από τους Αρχιερείς των Ιουδαίων.

[Υπομνηματισμός των εδαφίων Ματθ.28,11-15]

      «Πορευομένων δὲ αὐτῶν, ἰδού τινες τῆς κουστωδίας ἐλθόντες εἰς τὴν πόλιν ἀπήγγειλαν τοῖς ἀρχιερεῦσιν ἅπαντα τὰ γενόμενα. καὶ συναχθέντες μετὰ τῶν πρεσβυτέρων συμβούλιόν τε λαβόντες ἀργύρια ἱκανὰ ἔδωκαν τοῖς στρατιώταις λέγοντες· εἴπατε ὅτι οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ νυκτὸς ἐλθόντες ἔκλεψαν αὐτὸν ἡμῶν κοιμωμένων.  καὶ ἐὰν ἀκουσθῇ τοῦτο ἐπὶ τοῦ ἡγεμόνος, ἡμεῖς πείσομεν αὐτὸν καὶ ὑμᾶς ἀμερίμνους ποιήσομεν. οἱ δὲ λαβόντες τὰ ἀργύρια ἐποίησαν ὡς ἐδιδάχθησαν. καὶ διεφημίσθη ὁ λόγος οὗτος παρὰ Ἰουδαίοις μέχρι τῆς σήμερον (:Καθώς λοιπόν αυτές πήγαιναν να αναγγείλουν αυτά στους αποστόλους, ιδού, μερικοί στρατιώτες από τη φρουρά που είχε τοποθετηθεί στον τάφο πήγαν στην πόλη κι ανήγγειλαν στους αρχιερείς όλα όσα είχαν γίνει. Κι αφού συγκεντρώθηκαν εκείνοι μαζί με τους πρεσβυτέρους κι έκαναν σύσκεψη, έδωσαν μεγάλο ποσό ασημένιων νομισμάτων στους στρατιώτες λέγοντάς τους: ’’Πείτε ότι οι μαθητές του ήλθαν μέσα στη νύχτα και τον έκλεψαν, όταν εμείς κοιμόμασταν. Κι αν αυτό καταγγελθεί στον ηγεμόνα, εμείς θα τον πείσουμε και θα σας απαλλάξουμε από κάθε ανησυχία και ευθύνη’’. Κι αυτοί, αφού πήραν τα χρήματα, έκαναν σύμφωνα με τις οδηγίες που πήραν. Και η φήμη αυτή, για τη δήθεν κλοπή του σώματος, διαδόθηκε ανάμεσα στους Ιουδαίους μέχρι σήμερα)» [Ματθ. 28,11-15].

   Εξαιτίας αυτών στρατιωτών έγινε ο σεισμός εκείνος, για να τους προκαλέσει μεγάλο φόβο και από αυτούς να προέλθει η μαρτυρία για την Ανάσταση· πράγμα το οποίο και συνέβη. Διότι με αυτόν τον τρόπο η αναγγελία της Αναστάσεως από τους φύλακες στους Ιουδαίους δεν προκάλεσε υποψίες. Διότι από τα θαύματα άλλα μεν έγιναν φανερά σε ολόκληρη την οικουμένη, ενώ άλλα έγιναν φανερά μόνο σε εκείνους που ήταν παρόντες εκεί. Σε όλη μεν την οικουμένη έγινε φανερό το σκοτάδι, ενώ μόνο σε ολίγους ιδιαιτέρως έγιναν γνωστά η εμφάνιση του αγγέλου και ο σεισμός.

    Όταν λοιπόν ήλθαν οι στρατιώτες και ανήγγειλαν (διότι η αλήθεια όταν διακηρύσσεται από τους αντιπάλους λάμπει ακόμα πιο περίτρανα) την Ανάσταση, τους έδωσαν πάλι χρήματα, για να πουν, λέγει ο ευαγγελιστής, ότι τάχα «οι μαθητές Του ήρθαν τη νύκτα και Τον έκλεψαν». Πώς Τον έκλεψαν, σε υπερθετικό βαθμό ανόητοι Ιουδαίοι; Διότι, επειδή η αλήθεια της Αναστάσεως είναι εντυπωσιακή και προφανής, ούτε να κατασκευάσουν δεν μπορούν τον μύθο της κλοπής με τέτοιο τρόπο, ώστε να είναι πειστικός. Άλλωστε ήταν εντελώς απίθανο αυτό το ψεύδος που διέδωσαν ως φήμη έκτοτε και δεν είχε καθόλου πειστική μορφή. Διότι, πες μου, πώς ήταν δυνατόν να Τον κλέψουν οι μαθητές, άνθρωποι φτωχοί και απλοϊκοί, οι οποίοι δεν τολμούσαν ούτε να εμφανιστούν; Μήπως δεν είχε τοποθετηθεί σφραγίδα επάνω στον τάφο από τους Ιουδαίους; Μήπως δεν αγρυπνούσαν παρακαθισμένοι εκεί τόσοι φύλακες και στρατιώτες και Ιουδαίοι;

     Μήπως δεν το υποπτεύονταν αυτό ακριβώς εκείνοι και δε μεριμνούσαν και δεν αγρυπνούσαν και δε φρόντιζαν για να μη συμβεί μια πιθανή τέτοια κλοπή; [πρβλ. Ματθ.27, 62-66: «Τῇ δὲ ἐπαύριον, ἥτις ἐστὶ μετὰ τὴν παρασκευήν, συνήχθησαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι πρὸς Πιλᾶτον: λέγοντες· κύριε, ἐμνήσθημεν ὅτι ἐκεῖνος ὁ πλάνος εἶπεν ἔτι ζῶν, μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἐγείρομαι. κέλευσον οὖν ἀσφαλισθῆναι τὸν τάφον ἕως τῆς τρίτης ἡμέρας, μήποτε ἐλθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ νυκτὸς κλέψωσιν αὐτὸν καὶ εἴπωσι τῷ λαῷ, ἠγέρθη ἀπὸ τῶν νεκρῶν· καὶ ἔσται ἡ ἐσχάτη πλάνη χείρων τῆς πρώτης. ἔφη αὐτοῖς ὁ Πιλᾶτος· ἔχετε κουστωδίαν· ὑπάγετε ἀσφαλίσασθε ὡς οἴδατε. οἱ δὲ πορευθέντες ἠσφαλίσαντο τὸν τάφον σφραγίσαντες τὸν λίθον μετὰ τῆς κουστωδίας (:Την άλλη τώρα ημέρα, η οποία είναι μετά την Παρασκευή, δηλαδή το Σάββατο, μαζεύτηκαν οι αρχιερείς και οι Φαρισαίοι και πήγαν όλοι μαζί στον Πιλάτο και του είπαν: ‘’Κύριε, θυμηθήκαμε ότι εκείνος ο λαοπλάνος είχε πει όταν ακόμη ζούσε: «Τρεις ημέρες μετά το θάνατό μου θα αναστηθώ». Γι’ αυτό δώσε διαταγή να ασφαλισθεί ο τάφος μέχρι την τρίτη ημέρα, μήπως έλθουν οι μαθητές του μέσα στη νύχτα και τον κλέψουν, και πουν στο λαό ότι αναστήθηκε από τους νεκρούς. Και θα είναι η τελευταία αυτή πλάνη του λαού χειρότερη από την πρώτη, που τον πίστεψαν ως Μεσσία.’ Ο Πιλάτος τότε τους είπε: ‘’Πάρτε φρουρά. Πηγαίνετε και ασφαλίστε μόνοι σας τον τάφο, όπως εσείς ξέρετε’’. Κι αυτοί πήγαν και ασφάλισαν τον τάφο. Έβαλαν δηλαδή σφραγίδες στον λίθο που σκέπαζε το μνημείο. Και τοποθέτησαν εκεί τη φρουρά)»]

    Και γιατί να Τον έκλεβαν οι μαθητές; Για να επινοήσουν την αλήθεια της Αναστάσεως; Και πώς θα τους ερχόταν να επινοήσουν κάτι τέτοιο σε βάρος ανθρώπων, οι οποίοι τους αγαπούσαν, αφού ζούσαν κρυπτόμενοι; Πώς επίσης θα μπορούσαν να σηκώσουν τον λίθο που ήταν ασφαλισμένος; Και πώς θα μπορούσαν να διαφύγουν από τους τόσους φρουρούς; Διότι και αν ακόμη περιφρονούσαν τον θάνατο, δε θα επιχειρούσαν να τολμήσουν ενέργειες απερίσκεπτες και μάταιες, αφού υπήρχαν τόσοι φύλακες. Ότι όμως ήσαν και δειλοί, το φανέρωσαν όσα έγιναν προηγουμένως. Όταν Τον είδαν να συλλαμβάνεται, όλοι στο σύνολό τους Τον εγκατέλειψαν και απομακρύνθηκαν. Εάν λοιπόν τότε δεν τόλμησαν να σταθούν κοντά Του, ενώ Τον έβλεπαν ζωντανό, πώς όταν πέθανε δεν θα φοβούνταν το πλήθος τόσων στρατιωτών;

    Μήπως επίσης ήταν μια απλή πόρτα και ήταν εύκολο να την ανατρέψουν και να μπουν μέσα στο μνημείο; Ή μήπως ήταν εύκολο να διαφύγουν την προσοχή ενός; Στην είσοδο του μνημείου ήταν τοποθετημένος λίθος μεγάλος, ο οποίος χρειαζόταν πολλά χέρια για να μετακινηθεί. Με το δίκιο τους οι Ιουδαίοι έλεγαν το ότι «θα είναι η τελευταία απάτη χειρότερη από την πρώτη». Εναντίον τους το έλεγαν αυτό, διότι ενώ έπρεπε ύστερα από τόση μανία να μετανοήσουν, αυτοί εξακολουθούσαν να αγωνίζονται περισσότερο από πριν, επινοώντας καταγέλαστα φαντασιοκοπήματα, και όσο Εκείνος ζούσε ακόμη, εξαγόρασαν το Αίμα Του με χρήματα που έδωσαν στον Ιούδα, αλλά και όταν Εκείνος σταυρώθηκε και αναστήθηκε, υπέσκαψαν πάλι με χρήματα προς τους φρουρούς στρατιώτες την αλήθεια της Αναστάσεως.

    Εσύ, όμως, κάνε μου τη χάρη να προσέξεις ότι παντού αποκαλύπτονται και συλλαμβάνονται ως ένοχοι και ψεύτες από τα ίδια τους τα έργα. Διότι εάν δεν προσέρχονταν στον Πιλάτο και δε ζητούσαν τη φρουρά, θα μπορούσαν οπωσδήποτε να φλυαρούν τέτοια αναίσχυντα και ανυπόστατα ψεύδη. Όχι όμως και τώρα. Διότι έκαναν τα πάντα έτσι, σαν να ήθελαν οι ίδιοι να ράψουν και να σφραγίσουν έτσι τα στόματά τους. Διότι, εφόσον οι μαθητές δεν άντεξαν να αγρυπνήσουν μαζί Του, και μάλιστα ενώ επιπλήττονταν από Αυτόν, πώς θα το τολμούσαν αυτό; Και γιατί δεν Τον έκλεψαν πριν από αυτό νωρίτερα, παρά όταν εσείς ήλθατε; Εάν ήθελαν να το κάνουν αυτό, θα το έκαναν όταν ακόμη δεν φυλασσόταν ο τάφος, κατά τη διάρκεια της πρώτης νύκτας, τότε που ήταν ένα τέτοιο εγχείρημα ακίνδυνο και σίγουρο ότι θα τελεσφορούσε. Διότι το Σάββατο προσήλθαν οι Ιουδαίοι και ζήτησαν από τον Πιλάτο τη φρουρά και Τον φύλασσαν· ενώ την πρώτη νύκτα, δεν ήταν κανείς από αυτούς παρών στον τάφο, στον οποίο όμως βρήκαν τον Ιησού όταν ανέλαβαν να φυλάσσουν το σώμα Του οι φρουροί.

     Τι θέλουν επίσης τα σουδάρια [:πλατιές λωρίδες λευκού υφάσματος με τις οποίες περιτύλισσαν το κεφάλι των νεκρών], τα οποία ήταν δυνατά κολλημένα με την αρωματική σμύρνα; Διότι αυτά τα είδε ο Πέτρος να βρίσκονται μέσα στον τάφο [Λουκ.24,12: «ὁ δὲ Πέτρος ἀναστὰς ἔδραμεν ἐπὶ τὸ μνημεῖον, καὶ παρακύψας βλέπει τὰ ὀθόνια κείμενα μόνα, καὶ ἀπῆλθε πρὸς ἑαυτὸν θαυμάζων τὸ γεγονός (:παρόλα αυτά όμως ο Πέτρος σηκώθηκε κι έτρεξε στο μνημείο. Κι αφού έσκυψε από τη θύρα, βλέπει μόνο τους νεκρούς επιδέσμους να είναι κάτω στο μνημείο, χωρίς το σώμα. Τότε επέστρεψε στο σπίτι που έμενε γεμάτος απορία και έκπληξη γι’ αυτό που είχε γίνει)» και Ιω.20,6-7: «ἔρχεται οὖν Σίμων Πέτρος ἀκολουθῶν αὐτῷ, καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸ μνημεῖον καὶ θεωρεῖ τὰ ὀθόνια κείμενα, καὶ τὸ σουδάριον, ὃ ἦν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, οὐ μετὰ τῶν ὀθονίων κείμενον, ἀλλὰ χωρὶς ἐντετυλιγμένον εἰς ἕνα τόπον (:ενώ λοιπόν [ο Ιωάννης] περίμενε απέξω, έρχεται και ο Σίμων Πέτρος ύστερα απ’ αυτόν και, θαρραλέος και ορμητικός όπως ήταν από το χαρακτήρα του, μπήκε στο μνημείο και παρατήρησε από κοντά ότι οι νεκρικοί επίδεσμοι ήταν κάτω στη γη και δεν έλειπαν, όπως θα ήταν φυσικό να συμβεί εάν το σώμα είχε κλαπεί. Παρατήρησε ακόμη ότι το ύφασμα με το οποίο είχαν σκεπάσει το κεφάλι του Ιησού, δεν ήταν ανακατεμένο με τους επιδέσμους ακατάστατα, αλλά ήταν τυλιγμένο χωριστά κάπου εκεί με τάξη, που δεν πρόδιδε βιασύνη και σπουδή)»].

    Εάν ήθελαν να το κλέψουν, δεν θα έκλεβαν το σώμα Του γυμνό· όχι μόνο για να μην αποτελέσει η πράξη τους αυτή ύβρη προς το σώμα, αλλά και για να μην καθυστερούν και να βραδυπορούν, κατά τη διάρκεια της απογύμνωσης του σώματος από τις κόλλες και τα οθόνια, και να δώσουν καιρό στο μεταξύ στους φρουρούς να σηκωθούν και να τους συλλάβουν. Και μάλιστα τη στιγμή που επρόκειτο για σμύρνα, τόσο ισχυρό κολλώδες υγρό συγκολλημένο με το σώμα και τα ενδύματα· ως εκ τούτου δεν ήταν εύκολο να αποσπάσουν τα ενδύματα από το σώμα, αλλά χρειάζονταν πολύ χρόνο εκείνοι που θα έκαναν κάτι τέτοιο. Επομένως και από την άποψη αυτή αυτοχαρακτηρίζεται ως απίθανη η  ψευδής ιστορία της κλοπής.

   Μήπως επίσης δεν γνώριζαν τον θυμό των Ιουδαίων, και ότι σε αυτούς επρόκειτο να ξεσπούσε η οργή τους; Και ποιο θα ήταν τελικά γι’ αυτούς το κέρδος εάν ο Ιησούς δεν είχε πραγματικά αναστηθεί; Όλα αυτά λοιπόν γνωρίζοντας και αυτοί οι οποίοι τα επινόησαν αυτά, έδωσαν χρήματα και λέγουν: «πείτε εσείς, στρατιώτες, αυτά και εμείς θα πείσουμε τον ηγεμόνα». Διότι δεν ήθελαν να πάρει δημοσιότητα η είδηση, μάταια αγωνιζόμενοι ενάντια στην αλήθεια, και με όσα επιχειρούσαν να την επισκιάσουν, με αυτά άθελά τους την έκαναν να λάμπει πεντακάθαρη. Διότι και αυτό επιβεβαιώνει την Ανάσταση, το ότι εκείνοι είπαν αυτά, ότι δηλαδή  τάχα Τον έκλεψαν οι μαθητές. Διότι αυτό εξάγεται από την ομολογία τους, ότι δηλαδή το σώμα δεν βρισκόταν εκεί.

    Από τη στιγμή λοιπόν που αυτοί οι ίδιοι οι Ιουδαίοι μεν ομολογούσαν ότι δεν ήταν το σώμα εκεί, η παρουσία δε των φρουρών στο μνημείο και οι σφραγίδες στο μεγάλο λίθο που επιπλέον είχαν τοποθετηθεί για να αποφευχθεί τυχόν κλοπή του σώματος και η δειλία επίσης των μαθητών, γίνεται αναμφισβήτητη με αυτά η απόδειξη της Αναστάσεως. Ωστόσο όμως οι ξεδιάντροποι, επιχειρώντας τα πάντα για να επισκιάσουν την αλήθεια, αν και ήταν τόσα που τους αποστόμωναν, λέγουν στους στρατιώτες: «Εἴπατε ὅτι οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ νυκτὸς ἐλθόντες ἔκλεψαν αὐτὸν ἡμῶν κοιμωμένων.καὶ ἐὰν ἀκουσθῇ τοῦτο ἐπὶ τοῦ ἡγεμόνος, ἡμεῖς πείσομεν αὐτὸν καὶ ὑμᾶς ἀμερίμνους ποιήσομεν (:πείτε ότι οι μαθητές του ήλθαν μέσα στη νύχτα και τον έκλεψαν, όταν εμείς κοιμόμασταν. Κι αν αυτό καταγγελθεί στον ηγεμόνα, εμείς θα τον πείσουμε και θα σας απαλλάξουμε από κάθε ανησυχία και ευθύνη)» [Ματθ.28,13-14]. Βλέπεις ότι όλοι είναι διεφθαρμένοι; Ο Πιλάτος που πείσθηκε, οι στρατιώτες, ο ιουδαϊκός λαός; Όμως μην απορήσεις γιατί τα χρήματα έκαμψαν τους στρατιώτες που γνώριζαν την αλήθεια. Εάν για τον μαθητή είχαν τόση ελκυστική δύναμη, πολύ περισσότερο θα είχαν και σε αυτούς.

    «Καὶ διεφημίσθη ὁ λόγος οὗτος παρὰ Ἰουδαίοις μέχρι τῆς σήμερον (:και η φήμη αυτή, για τη δήθεν κλοπή του σώματος του Ιησού από τους μαθητές Του, διαδόθηκε ανάμεσα στους Ιουδαίους μέχρι σήμερα)» [Ματθ.28,15]. Βλέπεις πάλι τη φιλαλήθεια των μαθητών, ότι δεν ντρέπονται ούτε αυτό να πουν στα ευαγγέλιά τους, ότι επικράτησε τέτοια φήμη σε βάρος τους;

                ΠΡΟΣ ΔΟΞΑΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ,

            επιμέλεια κειμένου: Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος

ΠΗΓΕΣ:

  • https://greekdownloads3.files.wordpress.com/2014/08/in-matthaeum.pdf
  • Ιωάννου του Χρυσοστόμου Άπαντα τα  έργα, Υπόμνημα στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιονομιλία Ϛ ΄(επιλεγμένα αποσπάσματα που αφορούν την ερμηνεία της συγκεκριμένης ευαγγελικής περικοπής),πατερικές εκδόσεις «Γρηγόριος ο Παλαμάς»(ΕΠΕ), εκδ. οίκος «Το Βυζάντιον», Θεσσαλονίκη 1979, τόμος 12, σελίδες 392-399.
  • Βιβλιοθήκη των Ελλήνων, Άπαντα των αγίων Πατέρων, Ιωάννου Χρυσοστόμου έργα, τόμος 69,  σελ.201-207 (ή : 97-100 του PDF).
  • http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/tools/liddell-scott/index.html
  • Π.Τρεμπέλα, Η Καινή Διαθήκη με σύντομη ερμηνεία,εκδόσεις αδελφότητος θεολόγων «Ο Σωτήρ», έκδοση τέταρτη, Αθήνα 2014.
  • Η Καινή Διαθήκη, Κείμενον και ερμηνευτική απόδοσις υπό Ιωάννου Κολιτσάρα, εκδόσεις αδελφότητος θεολόγων «Η Ζωή», έκδοση τριακοστή τρίτη, Αθήνα 2009.
  • Η Παλαιά Διαθήκη κατά τους εβδομήκοντα, Κείμενον και σύντομος απόδοσις του νοήματος υπό Ιωάννου Κολιτσάρα, εκδόσεις αδελφότητος θεολόγων «Η Ζωή», έκδοση τέταρτη, Αθήνα 2005.
  • http://users.sch.gr/aiasgr/Palaia_Diathikh/Biblia/Palaia_Diathikh.htm
  • http://users.sch.gr/aiasgr/Kainh_Diathikh/Biblia/Kainh_Diathikh.htm