Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 4 Ιουνίου 2020

O Πατριάρχης Βαρθολομαίος ζητά την γνώμη των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών για τον τρόπο μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας

Από την ιστοσελίδα του Οικουμενικού Πατριαρχείου
Ἡ Α.Θ.Παναγιότης, ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης, ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ τῆς Μητρός Ἐκκλησίας νά ὑπάρξῃ συντονισμός καί, κατά τό δυνατόν, ὁμοιομορφία μεταξύ τῶν κατά τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ὡς πρός τό καίριον θέμα τῆς Θείας Εὐχαριστίας καί τοῦ τρόπου μεταδόσεως αὐτῆς εἰς τούς πιστούς,
ἀπέστειλε πρός ἅπαντας τούς ἀδελφούς Του Μακαριωτάτους Προκαθημένους αὐτῶν τό κατωτέρω παρατιθέμενον ἀπό 17ης λήξαντος μηνός Μαΐου Γράμμα:


«Μακαριώτατε, Χριστός Ἀνέστη!
Ἐβιώσαμεν ἐπωδύνως τάς συνθήκας αἱ ὁποῖαι ἐνεφανίσθησαν εἰς τήν ζωήν τῆς Ἐκκλησίας, λόγῳ τῆς σοβούσης πανδημίας τοῦ νέου κορωνοϊοῦ, καί ἔφθασαν ἐνώπιον ἡμῶν, διά γραμμάτων καί ὑπό μορφήν ἐρωτήσεων καί προβληματισμοῦ, πανταχόθεν, νέα κατά τόπους δεδομένα καί ποικιλόμορφοι ἐξελίξεις. Ἡμεῖς, ἐμφορούμενοι ὑπό πνεύματος ἀλληλεγγύης καί συνεργασίας, διά τήν προστασίαν τῆς ὑγιείας τῶν πιστῶν καί τό κοινόν καλόν, ἀπεδέχθημεν τήν τέλεσιν τῶν ἱερῶν ἀκολουθιῶν ἄχρι καιροῦ ἄνευ τῆς παρουσίας πιστῶν εἰς τούς ναούς, πλήν ὡς πρωτεῦον μέλημα ἔγνωμεν τήν διαφύλαξιν τῆς πίστεως τῶν Πατέρων ἡμῶν, τῆς ἀεί φωτιζούσης τήν οἰκουμένην.
Ἐπειδή ὅμως, ὁμοῦ μετά τοῦ ἐπαινετοῦ κατά τήν πανδημίαν τοῦ COVID-19, ἐν πολλοῖς, κρατικοῦ ἐνδιαφέροντος καί τῆς τῶν ἰθυνόντων ἀξιοζήλου προνοίας, ἠκούσθησαν ἀνοίκειοι ἀπόψεις τινές περί τοῦ τρόπου προσελεύσεως εἰς τά Ἄχραντα Μυστήρια, εἶναι ἀδύνατον εἰς ἡμᾶς νά παραμείνωμεν ἄφωνοι καί ἀμέτοχοι ἐνώπιον μιᾶς τοιαύτης ἀμφισήμου καταστάσεως, ἀδρανοῦντες πρό τῶν ἐξελίξεων καί τῶν κατά Πολιτείαν σχετικῶν ρυθμίσεων καί ἀπαγορεύσεων.
Ὑπηκούσαμεν εἰς τάς προτροπάς τῶν ὑγιειονομικῶν καί πολιτικῶν ἀρχῶν, καί, ὡς εἰκός, ὑπακούομεν, μέχρις, ὅμως, τοῦ σημείου καθ᾽ ὅ οὐ θίγεται ἡ οὐσία καί τό κέντρον τῆς πίστεως ἡμῶν. Ἡ συγκατάβασις τῆς Ἐκκλησίας φθάνει μέχρι Σταυροῦ, ἀρνεῖται, ὅμως, τήν κατάβασιν ἐξ αὐτοῦ, ἐξ ὑπακοῆς πρός τάς ἀρχάς καί τάς ἐξουσίας τοῦ κόσμου τούτου, ὅταν ἀμφισβητῆται τό Μυστήριον τῶν μυστηρίων τῆς ζωῆς της, ἡ Θεία Εὐχαριστία.
Εἰς τήν ζωήν τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι γνωστόν τοῖς πᾶσιν ὅτι αὐθεντικός ἑρμηνευτής τῶν Εὐαγγελικῶν καί Ἀποστολικῶν προτροπῶν καί νοημάτων, οὐ μήν ἀλλά καί τοῦ πνεύματος καί τοῦ γράμματος τῶν Θείων καί Ἱερῶν Κανόνων, ὑπάρχει ἡ Ἱερά Παράδοσις, συνυφασμένη ἀρρήκτως μετά τῆς καθ᾽ ἡμέραν ἐκκλησιαστικῆς πρακτικῆς καί κενωτικῆς ἐμπειρίας. Προσφεύγοντες εἰς αὐτήν τήν καθηγιασμένην πρᾶξιν τῆς Ἐκκλησίας, βλέπομεν καί ἀδιαψεύστως διαπιστοῦμεν ὅτι αὕτη ζῇ ἐν τῷ κόσμῳ διά τῆς Θείας Εὐχαριστίας καί ἐν τῇ Θείᾳ Εὐχαριστίᾳ, ἤ, ἄλλως, ἡ Θεία Εὐχαριστία εἶναι ἡ ἀποκάλυψις καί ἡ βίωσις τοῦ θεανδρικοῦ μυστηρίου τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, ὁ «ἀοράτως συνών», «ὁ προσφέρων καί προσφερόμενος καί διαδιδόμενος», δίδωσιν ἡμῖν ἐν τῇ Εὐχαριστίᾳ τό ἄχραντον σῶμα καί τό τίμιον Αὐτοῦ αἷμα, καθιστῶν ἡμᾶς «βασιλείας οὐρανῶν πλήρωμα».
Ἐν τῷ πνεύματι καί ἐν τῷ φρονήματι τούτῳ, ἐπικοινωνοῦμεν μετά τῆς λίαν ἡμῖν ἀγαπητῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος, προσεπιδηλοῦντες ἐνσυνειδήτως ὅτι οὐδόλως προτιθέμεθα νά ἀποστῶμεν ἐκ τῶν κληροδοτηθέντων πᾶσιν ἡμῖν ὑπό τῶν μακαρίων Πατέρων ἡμῶν. Ἐνώπιον τῶν διαμορφουμένων συνθηκῶν, ἐπιθυμοῦμεν νά ἐνωτισθῶμεν τόν ἀδελφικόν Ὑμῶν λογισμόν καί τάς σκέψεις, ὥστε, ἀπό κοινοῦ νά πορευθῶμεν εἰς τήν ποιμαντικήν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀμφισβητήσεων τοῦ καθιερωμένου τρόπου μεταδόσεως τῆς Θείας Κοινωνίας.
Ἐφ᾽ οἷς καί πόθῳ Χριστοῦ καί φιλήματι ἁγίῳ περιπτυσσόμενοι τήν Ὑμετέραν σεβασμιοπόθητον Μακαριότητα, διατελοῦμεν Αὐτῆς ἀγαπητός ἀδελφός, συλλειτουργός καί συγκοινωνός ἐν τῷ ἑνί καί κοινῷ Ποτηρίῳ, ἐξ οὗ πίοντες, οὐ μή διψήσωμεν εἰς τόν αἰῶνα. Ἀμήν!»

Ἐν τοῖς Πατριαρχείοις, τῇ 1ῃ Ἰουνίου 2020
Ἐκ τῆς Ἀρχιγραματείας
τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου

Κυριακή 10 Μαρτίου 2019

Το μυστικό μιας σφραγισμένης πύλης – Γιατί είναι κλειδαμπαρωμένη εδώ και 193 χρόνια η κεντρική πύλη του Πατριαρχείου;

porta
Εδώ και 193 χρόνια, η κεντρική πύλη του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Φανάρι είναι σφραγισμένη. Όποιος θέλει να εισέλθει στον χώρο όπου τους τελευταίους αιώνες εδρεύει η πρωτόθρονη Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως, γίνεται μάρτυρας ενός συνεχούς βουβού θρήνου αλλά και τιμής σε έναν άνθρωπο που προτίμησε τη θυσία. Κάθε χρόνο, αυτήν την ημέρα ο Οικουμενικός Πατριάρχης ανάβει ένα κερί και προσεύχεται.
Οι περισσότεροι γνωρίζουν γιατί, πολλοί όμως το αγνοούν. Ήταν 10 Απριλίου 1821. Σ’ αυτήν την κλειστή σήμερα μαύρη πύλη οθωμανοί στρατιώτες κρέμασαν ένα χοντρό σχοινί με μια θηλιά. Στόχος τους δεν ήταν άλλος από τον Εθνομάρτυρα Πατριάρχη Γρηγόριο Ε΄ που παρά τις πιέσεις να εγκαταλείψει την Κωνσταντινούπολη και να φυγαδευτεί, προτίμησε να αντιμετωπίσει κατά πρόσωπο την μοίρα του.
Τον κρέμασαν στην κεντρική πύλη για να τον ατιμώσουν και να παραδειγματίσουν. Άφησαν το άψυχο κορμί του να κρέμεται εκεί για τρία μερόνυχτα. Με κόπους η σωρός του έφτασε στην Οδησσό για να αναπαυτεί ενώ σήμερα τα λείψανα του, φυλάσσονται σε μαρμάρινη λειψανοθήκη, στον καθεδρικό ναό των Αθηνών.
Κάποιοι θέλουν να πείσουν τον Ελληνισμό πως ο Γρηγόριος ήταν ένας «προδότης» που για να διασωθεί είχε αφορίσει την Επανάσταση του Υψηλάντη. Μια μικρή αναζήτηση στις πηγές ωστόσο αποδεικνύει το ακριβώς αντίθετο.
Παρά την διαφωνία του –όπως υποστηρίζουν κάποιοι ιστορικοί- για το χρόνο που θα έπρεπε να πραγματοποιηθεί η Επανάσταση, ο Γρηγόριος Ε΄ είχε στηρίξει με κάθε μέσον τον Ελληνισμό.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό το γεγονός πως ο Γρηγόριος θα μπορούσε να είχε σωθεί. Αρκετοί ήταν αυτοί που τον πίεζαν να φυγαδευτεί. Ο Υψηλάντης είχε στείλει πλοίο για να τον μεταφέρει μακριά από τον Σουλτάνο. Για τον Γρηγόριο όμως αυτό δεν υπήρχε σαν επιλογή!
Όπως αναφέρει η Wikipedia, σύμφωνα με τον πανηγυρικό που εκφώνησε για τον Πατριάρχη το 1853 ο Γεώργιος Τερτσέτης, όπως αυτός μεταφέρεται από τον ανιψιό του Πατριάρχη, ο Γρηγόριος Ε’ απέρριψε προτάσεις υπαλλήλων ξένων πρεσβειών να εγκαταλείψει την Κωνσταντινούπολη λέγοντας:
«Μη με προτρέπετε εις φυγήν, μάχαιρα θα διέλθη τας ρύμας της Κωνσταντινουπόλεως και των λοιπών πόλεων των χριστιανικών επαρχιών. Υμείς επιθυμείται, εγώ μετημφιεσμένος να καταφύγω…ουχί! Εγώ δια τούτω είμαι πατριάρχης, όπως σώσω το έθνος μου…ο θάνατός μου ίσως επιφέρει μεγαλυτέραν οφέλειαν από την ζωή μου…Ναι, ας μη γίνω χλεύασμα των ζώντων. Δε θα ανεχτώ ώστε εις τα οδούς της Οδησσού, της Κέρκυρας και της Αγκώνος, διερχόμενον εν μέσω των αγύιων, να με δακτυλοδεικτούσι λέγοντες, Ιδού έρχεται ο φονεύς πατριάρχης».
Η αγιοκατάταξη του έγινε στις 10 Απριλίου 1921
Πηγή: anekshghta.blogspot.gr/

Σάββατο 12 Δεκεμβρίου 2015

Για ποιό λόγο η κεντρική πύλη του Οικουμενικού Πατριαρχείου είναι σφραγισμένη εδώ και 194 χρόνια;

94801
Εδώ και 194 χρόνια, η κεντρική πύλη του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Φανάρι είναι σφραγισμένη…
Όποιος θέλει να εισέλθει στον χώρο όπου τους τελευταίους αιώνες εδρεύει η πρωτόθρονη Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως, γίνεται μάρτυρας ενός συνεχούς βουβού θρήνου αλλά και τιμής σε έναν άνθρωπο που προτίμησε τη θυσία.
Κάθε χρόνο, αυτήν την ημέρα ο Οικουμενικός Πατριάρχης ανάβει ένα κερί και προσεύχεται.
Οι περισσότεροι γνωρίζουν γιατί, πολλοί όμως το αγνοούν.
Ήταν 10 Απριλίου 1821. Σ’ αυτήν την κλειστή σήμερα μαύρη πύλη οθωμανοί στρατιώτες κρέμασαν ένα χοντρό σχοινί με μια θηλιά. Στόχος τους δεν ήταν άλλος από τον Εθνομάρτυρα Πατριάρχη Γρηγόριο Ε΄ που παρά τις πιέσεις να εγκαταλείψει την Κωνσταντινούπολη και να φυγαδευτεί, προτίμησε να αντιμετωπίσει κατά πρόσωπο την μοίρα του.
Τον κρέμασαν στην κεντρική πύλη για να τον ατιμώσουν και να παραδειγματίσουν. Άφησαν το άψυχο κορμί του να κρέμεται εκεί για τρία μερόνυχτα. Με κόπους η σωρός του έφτασε στην Οδησσό για να αναπαυτεί ενώ σήμερα τα λείψανα του, φυλάσσονται σε μαρμάρινη λειψανοθήκη, στον καθεδρικό ναό των Αθηνών.
Κάποιοι θέλουν να πείσουν τον Ελληνισμό πως ο Γρηγόριος ήταν ένας «προδότης» που για να διασωθεί είχε αφορίσει την Επανάσταση του Υψηλάντη. Μια μικρή αναζήτηση στις πηγές ωστόσο αποδεικνύει το ακριβώς αντίθετο.
Παρά την διαφωνία του –όπως υποστηρίζουν κάποιοι ιστορικοί- για το χρόνο που θα έπρεπε να πραγματοποιηθεί η Επανάσταση, ο Γρηγόριος Ε΄ είχε στηρίξει με κάθε μέσον τον Ελληνισμό.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό το γεγονός πως ο Γρηγόριος θα μπορούσε να είχε σωθεί. Αρκετοί ήταν αυτοί που τον πίεζαν να φυγαδευτεί. Ο Υψηλάντης είχε στείλει πλοίο για να τον μεταφέρει μακριά από τον Σουλτάνο. Για τον Γρηγόριο όμως αυτό δεν υπήρχε σαν επιλογή!
Όπως αναφέρει η Wikipedia, σύμφωνα με τον πανηγυρικό που εκφώνησε για τον Πατριάρχη το 1853 ο Γεώργιος Τερτσέτης, όπως αυτός μεταφέρεται από τον ανιψιό του Πατριάρχη, ο Γρηγόριος Ε” απέρριψε προτάσεις υπαλλήλων ξένων πρεσβειών να εγκαταλείψει την Κωνσταντινούπολη λέγοντας: «Μη με προτρέπετε εις φυγήν, μάχαιρα θα διέλθη τας ρύμας της Κωνσταντινουπόλεως και των λοιπών πόλεων των χριστιανικών επαρχιών. Υμείς επιθυμείται, εγώ μετημφιεσμένος να καταφύγω…ουχί!
Εγώ δια τούτω είμαι πατριάρχης, όπως σώσω το έθνος μου…ο θάνατός μου ίσως επιφέρει μεγαλυτέραν οφέλειαν από την ζωή μου…Ναι, ας μη γίνω χλεύασμα των ζώντων. Δε θα ανεχτώ ώστε εις τα οδούς της Οδησσού, της Κέρκυρας και της Αγκώνος, διερχόμενον εν μέσω των αγύιων, να με δακτυλοδεικτούσι λέγοντες, Ιδού έρχεται ο φονεύς πατριάρχης». –
archangelosmichail.gr


πηγή: http://www.pentapostagma.gr/2015/12/%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%80%ce%bf%ce%b9%cf%8c-%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%bf-%ce%b7-%ce%ba%ce%b5%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%80%cf%8d%ce%bb%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%85.html#ixzz3u3Me8PeW

Κυριακή 10 Μαΐου 2015

Σύναξη πάντων των εν Αγίοις Πατέρων ημών Αρχιεπισκόπων και Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως


Ημερομηνία εορτής: 10/05/2015Σύναξη πάντων των εν Αγίοις Πατέρων ημών Αρχιεπισκόπων και Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως
Τύπος εορτής: Με βάση το Πάσχα.
Εορτάζει 28 ημέρες μετά το Άγιο Πάσχα.
Άγιοι που εορτάζουν:  Συναξη Παντων Των Εν Αγιοις Πατερων Ημων Αρχιεπισκοπων Και Πατριαρχων Κωνσταντινουπολεως



Βιογραφία
Την Κυριακήν της Σαμαρείτιδος, κατ’ έτος, τελείται εν τω Οικουμενικώ Πατριαρχείω η εορτή της «συνάξεως» επί τη ιερά μνήμη «πάντων των εν Αγίοις Πατέρων ημών Αρχιεπισκόπων και Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως». Το πρώτον η εορτή αύτη εθεσπίσθη προτάσει του νυν ευκλεώς Πατριαρχούντος Αυθέντου και Δεσπότου ημών κ.κ. Βαρθολομαίου του Α΄. Ούτως η Α.Θ.Π., ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, άμα τη εκλογή Του εν έτει 1991 μ.Χ., προέτεινεν εις την Ενδημούσαν Σύνοδον κατά την συνεδρίαν της 24ης Οκτωβρίου 1991 μ.Χ. την θέσπισιν κοινής εορτής πάντων των προκατόχων Αυτού Αγίων Πατριαρχών, από του ιδρυτού της Βυζαντίδος Εκκλησίας, Πρωτοκλήτου Ανδρέου, και του υπ’ αυτού κατασταθέντος πρώτου επισκόπου αυτής Στάχυος (38 – 54 μ.Χ.) έως και του Οικουμενικού Πατριάρχου Κυρίλλου του ΣΤ΄ (1813 – 1818 μ.Χ.) απαγχονισθέντος παρά την θύραν της Μητροπόλεως Ανδριανουπόλεως την 18ην Απριλίου 1821 μ.Χ. - «Ούτω θα έχομεν την ευκαιρίαν ίνα επικαλούμεθα την χάριν και την προς Κύριον μεσιτείαν αυτών υπέρ της Μητρός Εκκλησίας και υπέρ ημών αυτών» είπεν ο Πατριάρχης ημών εις εκείνην την συνεδρίαν. Συνοδική δε αποφάσει, κατά την συνεδρίαν της Αγίας και Ιεράς Συνόδου της 19ης Νοεμβρίου 1991 μ.Χ., εθεσπίσθη η εορτή αύτη και έκτοτε εορτάζεται πανηγυρικώς και εκκλησιοπρεπώς εις την καθέδραν του Οικουμενικού Πατριαρχείου και δη δια τελέσεως Πατριαρχικής και Συνοδικής Λειτουργίας, εν τω Πανσέπτω Πατριαρχικώ Ναώ του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του τροπαιοφόρου. Συνετάγη δε επί τούτω και ιερά ακολουθία, υπό του αοιδίμου υμνογράφου της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, Γερασίμου του Μικραγιαννανίτου, συμψαλλομένη κατά την Κυριακήν της Σαμαρείτιδος, μετά της του Πεντηκοσταρίου ακολουθίας, καθά το Τυπικόν της Μεγάλης Εκκλησίας διακελεύει. Ο δε, εκ των μελών της σεβασμίας Ιεραρχίας του Οικουμενικού Θρόνου, Μητροπολίτης Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου, υπέρτιμος και έξαρχος πάσης Χαλκιδικής, κ. Νικόδημος, εχάρισε εις την Μεγάλην Εκκλησίαν Ιεράν Εικόνα των Αγίων.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α΄. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Βυζαντίου ποιμένες καὶ περίδοξοι πρόεδροι, ὤφθητε σοφοὶ Ἱεράρχαι διαφόροις ἐν ἔτεσι· διὸ ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ὑμῶν τὴν πολιτείαν εὐφημεῖ· δι’ αὐτῆς γὰρ φωστῆρες περιφανεῖς, πυρσεύετε τοὺς κράζοντας· δόξα τῷ ἐνισχύσαντι ὑμᾶς, δόξα τῷ στεφανώσαντι, δόξα τῷ βεβαιοῦντι δι’ ὑμῶν, πίστιν τὴν Ὀρθόδοξον.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ΄. Ταχὺ προκατάλαβε.
Χορείαν τὴν ἔνθεον, Ἱεραρχῶν τοῦ Χριστοῦ, συμφώνως τιμήσωμεν, ὡς Πατριάρχας σοφούς, καὶ θείους ἐκφάντορας· οὗτοι γὰρ δεδεγμένοι, τὴν τοῦ Πνεύματος αἴγλην, ὤφθησαν Ἐκκλησίας, ἀληθεῖς ποιμενάρχαι, πρεσβεύοντες τῷ Κυρίῳ, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἠμῶν.

Κοντάκιον
Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Τοῦ Βυζαντίου τοὺς ἁγίους ποιμένας, ὡς Ἱεράρχας τῆς Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καὶ ἀρετῶν δοχεῖα πολυτίμητα, πάντες εὐφημήσωμεν, ἐν μιᾷ συμφωνίᾳ, πρὸς αὐτοὺς κραυγάζοντες· ἀπὸ πάσης ἀνάγκης, καὶ ἐπηρείας ρύσασθε ἡμᾶς, Ἀρχιεράρχαι Χριστοῦ ἐνθεώτατοι.

Μεγαλυνάριον
Κωνσταντινουπόλεως τοὺς σοφούς, καὶ κλεινοὺς Ποιμένας, εὐφημήσωμεν, οἱ πιστοί, τοὺς ἐν διαφόροις, ἐκλάμψαντας τοῖς χρόνοις, ὡς Ἐκκλησίας στύλους καὶ ἑδραιώματα.




Αγιογραφίες / Φωτογραφίες
Σύναξη πάντων των εν Αγίοις Πατέρων ημών Αρχιεπισκόπων και Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως
Σύναξη πάντων των εν Αγίοις Πατέρων ημών Αρχιεπισκόπων και Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως

Σύναξη πάντων των εν Αγίοις Πατέρων ημών Αρχιεπισκόπων και Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως
Σύναξη πάντων των εν Αγίοις Πατέρων ημών Αρχιεπισκόπων και Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως

Τρίτη 9 Σεπτεμβρίου 2014

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο διαψεύδει δημοσιεύματα

oik123
Την έντονη αντίδραση του Οικουμενικού Πατριάρχειο προκάλεσαν τα δημοσιεύματα σκοπιανή εφημερίδα που παρουσίαζαν τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο να συμφωνεί με το περιεχόμενο ταινίας που αφορούσε το λεγόμενο "μακεδονικό έθνος".
Πριν από λίγο το Πατριάρχειο εξέδωσε το παρακάτω σχετικό ανακοινωθέν:
0433
http://www.romfea.gr/oikoumeniko-patriarxeio/oikoumeniko-patriarxeio/26421-2014-09-04-13-11-02

Σάββατο 12 Απριλίου 2014

Βαρθολομαίος για Τουρκία: Είμασε αρχαιότεροι και παλαιότεροι σε αυτά τα χώματα

Βαρθολομαίος για Τουρκία
Κερί μνήμης στον μαρτυρικό Γρηγόριο Ε’
Κωνσταντινούπολη του Νικόλαου Μαγγίνα
Με σιωπή και περισυλλογή ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος απέτισε φόρο τιμής στον μαρτυρικό Πατριάρχη του Γένους Γρηγόριο Ε΄. Σαν χθες στις 10 Απριλίου 1821, Κυριακή του Πάσχα –τότε-απαγχονίστηκε ο μαρτυρικός Πατριάρχης του Γένους Γρηγόριος ο Ε’ στην κεντρική Πύλη του Πατριαρχείου στο Φανάρι. Έκτοτε η Πύλη αυτή παραμένει κλειστή εις ένδειξιν τιμής και μνήμης. 
Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος η σεπτή κορυφή της Ορθοδοξίας και του Γένους στάθηκε σιωπηλός μπροστά στην σφραγισμένη πύλη εκεί που ο Γρηγόριος Ε’ πριν από 193 χρόνια άφησε την τελευταία του πνοή απαγχονισμένος από τους στρατιώτες του σουλτάνου.
Κερί μνήμης στον μαρτυρικό Γρηγόριο Ε’Στη συνέχεια ο Οικουμενικός Πατριάρχης μετέβη στην Πατριαρχική Μεγάλη του Γένους Σχολή, όπου μίλησε σε ημερίδα για τον Γεώργιο Σεφέρη που διοργανώθηκε από εκπαιδευτικούς της Χαλκιδικής σε συνεργασία με την Πατριαρχική Μεγάλη του Γένους Σχολή.
eikonaa(38)Ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας, απευθυνόμενος στους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές, δεν παρέλειψε να αναφερθεί στη σημερινή ημέρα μνήμης. «Σήμερα που συναντώμεθα εδώ υπό την στέγην της Πατριαρχικής Μεγάλης του Γένους Σχολής είναι μία αποφράς ημέρα δια το Γένος μας διότι σαν σήμερα, στις 10 Απριλίου 1821, απηγχονίσθη ο προκάτοχός μου Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε΄. Πριν έλθω εδώ σε σας πέρασα από την κεντρική κλειστή Πύλη του Πατριαρχείου μας όπου συνετελέσθη το μαρτύριό Του, δηλαδή ο απαγχονισμός Του, άναψα ένα κερί, κατέθεσα λίγα λουλούδια στην μνήμη Του και προσευχήθηκα το μαρτύριό Του να μην έχει πάει χαμένο για το Γένος μας και για την πίστη μας, και ζήτησα την ευχή Του για την συνέχιση της διακονίας μου ως αναξίου διαδόχου Του σήμερα επί του Οικουμενικού Θρόνου και την προς Κύριον μεσιτείαν Του δια το Γένος μας, και ιδιαιτέρως δια την Ομογένεια εδώ στην Κωνσταντινούπολη, η οποία τόσο πολύ συρρικνώθηκε, τόσο πολύ αδικήθηκε, τόσο πολύ ταπεινώθηκε•» ανέφερε ο Οικουμενικός Πατριάρχης και συνέχισε λέγοντας «ευχήθηκα και ευχηθείτε και εσείς να έχουμε καλύτερες ημέρες, ένα λαμπρότερο μέλλον, όπως αξίζει σε αυτήν την πονεμένη Ρωμιοσύνη της Πόλης μας».
Ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στη σημερινή πολιτική συγκυρία στην Τουρκία. «Και καθώς η Τουρκία πορεύεται προς ένταξιν εις την Ευρωπαϊκήν Ένωσιν, να έχουμε ριζικές και ουσιαστικές αλλαγές όχι μόνον εμείς οι Ρωμιοί της Πόλης αλλά και όλες οι μειονότητες, οι οποίες επίσης αδικήθηκαν και καταπιέστηκαν• να αισθανόμεθα και εμείς ότι είμεθα ισότιμοι πολίται αυτής της χώρας και ότι η διαφορετικότητα μας δεν πρέπει να είναι αιτία καταπιέσεως και ταπεινώσεως για εμάς, αλλά ότι έχουμε τα ίδια δικαιώματα, διότι είμαστε και αρχαιότεροι και παλαιότεροι σε αυτά τα χώματα, έχουμε βαθύτατες ρίζες, έχουμε δικαιώματα, έχουμε προοπτική. Όσον ολίγοι και αν μείναμε, εμείς επιμένουμε να ελπίζουμε σε όλα αυτά και όπως λέγει η χριστιανική μας πίστις “η ελπίς ου καταισχύνει”» ανέφερε ο Οικουμενικός Πατριάρχης. 
 fanarion.blogspot.gr
http://www.pentapostagma.gr

Τετάρτη 19 Μαρτίου 2014

Αναστατώνει τούς Τούρκους ο αγώνας τού Πατριάρχη

Sabah: «Ο Ρωμιός Πατριάρχης προειδοποιεί για την Αγία Σοφία»

Ο Ρωμιός Πατριάρχης προειδοποιεί για την Αγία ΣοφίαΗ εφημερίδα Sabah κυκλοφορεί με τίτλο: «Ο Ρωμιός Πατριάρχης προειδοποιεί για την Αγία Σοφία», ενώ η Milligazete στρέφεται κατά της τουρκικής κυβέρνησης που δεν απαντά στις «προκλήσεις» του Οικουμενικού Πατριάρχη.
«Φωνάζουμε κατά της σιωπής και της αδιαφορίας της Άγκυρας που γίνεται αιτία στην αναίδεια αυτή των Παπάδων. Οποιοσδήποτε ότι και αν πει, η Αγία Σοφία είναι τέμενος, είναι δική μας, είναι του Ισλάμ» έγραψε χαρακτηριστικά.
Οι δηλώσεις του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου αποτελούν «καμπανάκι» προς την κυβέρνηση Ερτογάν να μην επιχειρήσει ν’ αλλάξει το σημερινό καθεστώς της Αγίας Σοφίας και ταυτόχρονα δυσφορία για τις πρόσφατες μετατροπές βυζαντινών εκκλησιών, που έως πρότινος λειτουργούσαν ως μουσεία, σε μουσουλμανικά τεμένη.
Οι ναοί της Αγίας Σοφίας στην Βιθυνία της Μικράς Ασίας, αλλά και την Τραπεζούντα του Πόντου, είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα της νεοθωμανικής επέλασης κατά της ελληνορθόδοξης κληρονομιάς της ανατολής.
orthodoxianpress.com
http://www.pentapostagma.gr

Τετάρτη 5 Μαρτίου 2014

Βαρθολομαίος: Να γίνει η Αγία Σοφία και πάλι Εκκλησία (ΦΩΤΟ)

Την αντίθεσή του σε μια ενδεχόμενη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τέμενος  εξέφρασε και πάλι ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος επισημαίνοντας πως μια τέτοια ενέργεια θα προκαλέσει τις έντονες αντιδράσεις όλων των Χριστιανών του κόσμου.
Μερικά εικοσιτετράωρα πριν την έναρξη των εργασιών της Σύναξης των Προκαθημένων των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών, που θα πραγματοποιηθεί στο Φανάρι, ο Οικουμενικός Πατριάρχης μιλώντας στο εκκλησίασμα, την Κυριακή μετά τη Θεία Λειτουργία, επισήμανε ότι η Πρωτόθρονη Εκκλησία της Ορθοδοξίας – εφόσον τεθεί ζήτημα - διεκδικεί να επαναλειτουργήσει η Αγία Σοφία για τον αρχικό σκοπό για τον οποίο κτίσθηκε, δηλαδή ως χριστιανικός Ναός.
«Με τις εκπαιδευτικές εκδρομές στην Πόλη έχουν την ευκαιρία οι μαθητές να επισκέπτονται τα μνημεία της, με πρώτο και μεγαλύτερο και ιερότερο την Αγία Σοφία, για την οποία όπως θα διαβάζετε και θα ακούτε υπάρχει μια κίνηση μέσα σε μια μερίδα του τουρκικού λαού για να μετατραπεί από μουσείο που είναι σήμερα σε τέμενος. Βεβαίως και θα αντιδράσουμε, όχι μόνο εμείς οι Ορθόδοξοι, μπροστά σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, αλλά θα αντιδράσει όλη η Χριστιανοσύνη, ανεξαρτήτως δόγματος, εάν είναι Ρωμαιοκαθολικοί, εάν είναι Προτεστάντες, εάν είναι Ορθόδοξοι, όλοι εν σώματι θα αντιδράσουμε», είπε ο Οικουμενικός Πατριάρχης και τόνισε: «Εάν πρόκειται η Αγία Σοφία να επιστραφεί εις την λατρεία του Θεού, πρέπει απαραιτήτως να επιστραφεί εις την λατρεία του Τριαδικού Θεού των Χριστιανών, διότι εκτίσθη ως Εκκλησία, δεν εκτίσθη ούτε ως μουσείο, ούτε ως τέμενος. Μας ανήκει, την διεκδικούμε, είναι η Μεγάλη Εκκλησία μας και κατ’ επέκταση της Αγίας Σοφίας και το Οικουμενικό Πατριαρχείο ονομάζεται Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία. Είναι ό,τι ιερότερο έχουμε ως Ορθόδοξοι και ως Έλληνες».
Απευθυνόμενος στους μαθητές και τους δασκάλους τους που τους συνοδεύουν στην Πόλη ο Οικουμενικός Πατριάρχης δεν παρέλειψε να αναφερθεί και πάλι στο θησαυρό της ελληνικής γλώσσας.
«Για εμάς τους Έλληνες είναι η γλώσσα του Ευαγγελίου. Έχουμε το μοναδικό προνόμιο η Καινή Διαθήκη να έχει γραφεί στη δική μας γλώσσα, στην γλώσσα των πατέρων μας... Παρακαλώ τους εκπαιδευτικούς στην Ελλάδα να διδάσκουν την ελληνική γλώσσα όσο μπορούν πλουσιότερα στους μαθητές τους», είπε ο Οικουμενικός Πατριάρχης.

Στη Θεία Λειτουργία, στον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι, παρέστησαν συμπροσευχόμενοι πιστοί από την Πόλη και προσκυνητές από την Ελλάδα, την Τσεχία και άλλες χώρες. 

http://www.amen.gr/article17124

Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 2013

ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ: «Δεν είναι χαμένες οι Πατρίδες αλλά αλησμόνητες».


σχόλιο Γ.Θ : Μπορεί να είναι διπλωμάτης σε σημείο να μας κάνει να βγαίνουμε από τα ρούχα μας πολλές φορές, αλλά δεν είναι προδότης.


Κείμενο Φερδής Γιώργος Φωτογραφίες Γιώργος Φερδής | Δόγμα
ΔΟΓΜΑ | ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ 
 «Δεν είναι ποτέ χαμένες πατρίδες, είναι αλησμόνητες και είναι πάντοτε μέσα στην καρδιά μας»... είπε ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος για τις περιοχές της Μικράς Ασίας από τον θρόνο του Μητροπολιτικού Ναού της Καλαμαριάς όπου χοροστάτησε σήμερα.

Απευθυνόμενος προς τους πιστούς που είχαν κατακλίσει τον Ναό, ο κ. Βαρθολομαίος αναφέρθηκε στις προσφυγικές ρίζες τους από την Κρήνη και άλλες περιοχές της «ευλογημένης αιολικής γης της Ιωνίας και της Μικράς Ασίας» κομίζοντας τους την ευλογία «της πάντοτε εσταυρωμένης Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως».

Την τελευταία μέρα της παραμονής του στην Ελλάδα, ο κ. Βαρθολομαίος μίλησε για την χαρά την οποία γεύεται όποιος επικοινωνεί με τον Θεό μέσω των Μυστηρίων της Εκκλησίας.

Ο Πατριάρχης τόνισε πως «Η Θεία Λειτουργία είναι χαρά» και πως «Ότι ο κόσμος ονομάζει χαράν είναι ψευδής αίσθησις και ματαία».

Αμέσως μετά την ολοκλήρωση της Θ. Λειτουργίας, ο Πατριάρχης παρουσίασε τους Μητροπολίτες οι οποίοι τον συνόδευσαν στην περιοδεία του ξεκινώντας από τον χθες εορτάζοντα Θεσσαλονικέα Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ. Δημήτριο, για να συνεχίσει με τους Μητροπολίτες, Ιταλίας κ. Γεννάδιο, Τρανουπόλεως κ. Γερμανό, Ρεθύμνης κ. Ευγένιο, Κασσανδρείας κ. Νικόδημο, Ιερισσού κ. Θεόκλητο, Μιλήτου κ. Απόστολο, Θερμών κ. Δημήτριο και τον νέο Ηγούμενο της Μονής Βλατάδων Αρχιμανδρίτη κ. Νικηφόρο.

Ειδική μνεία έκανε στον «αγαπητό» Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο ενώ στον οικείο Μητροπολίτη Νέας Κρήνης κ. Προκόπιο, μετέφερε τους χαιρετισμούς των συμμαθητών του από την εποχή που σπούδαζε στην σχολή της Χάλκης.

«Άγιε Κιλκισίου καλωσήρθατε… κεκρυμμένος εν τω Αγίω Βήματι» είπε προς τον Μητροπολίτη Κιλκισίου, ο οποίος έφθασε στον Ι.Ναό λίγο πριν το τέλος της Θ. Λειτουργίας.

Ο Πατριάρχης δώρισε στον Ι. Ναό ένα θυμιατό.

Αξίζει να σημειωθεί πως η κατάσταση σήμερα από πλευράς μέτρων ασφαλείας ήταν εντελώς διαφορετική από την χθεσινή, δίνοντας την ευκαιρία σε πολλούς ανθρωπους να πλησιάσουν και να χαιρετίσουν τον Πατριάρχη.

μπορείτε  να δείτε φωτογραφίες από τήν πηγή.

Τετάρτη 2 Οκτωβρίου 2013

Πατριάρχης Βαρθολομαίος: Ο Πατριάρχης της ενότητας και του διαλόγου

Του παπαδάσκαλου Κωνσταντίνου Ι. ΚώσταΣτην εποχή μας ποδοπατείται, πυροβολείται ή και βανδαλίζεται: η ανθρώπινη αξία, η ανθρώπινη ζωή, το ανθρώπινο (νεκρό) σώμα, ακόμα και ο (καλοπροαίρετος) διάλογος για την (εν αληθεία, ειρηνική και αγαπητική) ενότητα των ανθρώπων και των κοινωνιών τους (τοπικών και εθνικών) πέρα από κάθε είδους διχαστικές (φυλετικές ή άλλες) αλλόφρονες και αλληλο-εξοντωτικές έριδες και διαμάχες.

Η Εκκλησία ενώνει. Ενώνει τα μέλη της εν Χριστώ. Και ενώνει τον κόσμο δυνάμει (και διαλεκτικά) εν Χριστώ. Ο λόγος της προ(σ)καλεί όλους και το καθένα ξεχωριστά πρόσωπο σε διάλογο με τον προσφερόμενο από αυτήν αποκαλυπτικό λόγο της, επιζητώντας μέσα από το διάλογο την αποδοχή του σωτήριου λόγου και Λόγου της. Και διαλέγεται (μερικοί εκ των έσω, της το αρνούνται με προσβλητικούς χαρακτηρισμούς) άφοβα με τον εαυτό της και με τον κόσμο ξέροντας πως ο διάλογος είναι συστατικό στοιχείο της ουσίας της. Υπάρχει ζωντανός οργανισμός που να μη διαλέγεται; Μπορεί να υπάρξει Εκκλησία χωρίς (θεολογικό) διάλογο είτε προς τα μέσα είτε προς τα έξω;

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος δέχτηκε στο Φανάρι (20-9-2013) τον Πατριάρχη της Βουλγαρίας Νεόφυτο. Στη συνάντηση αυτή υπογράμμισε την υφιστάμενη ενότητα των Ορθόδοξων Εκκλησιών και μίλησε με σαφή και κατηγορηματικό λόγο για το διάλογο, που έχει μακρά παράδοση στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι: ‘’Ἀκολουθοῦμεν τήν μακράν ἐκκλησιαστικήν παράδοσιν’’, είπε, ανάμεσα στις κατά τόπους Ορθόδοξες Εκκλησίες με τους ετεροδόξους, που συμβάλλει ‘’εἰς τήν κοινωνικήν συνεργασίαν καί εἰς τήν μαρτυρίαν τῇ ἀληθείᾳ, ἐπί τῷ σκοπῷ τῆς ἀλληλοκατανοήσεως καί τῆς ἐν καιρῷ ἀποδοχῆς καί ὑπό τῶν ἑτεροδόξων τῆς μιᾶς Ὀρθοδόξου πίστεως’’.

Είπε, μεταξύ των άλλων, ο Οικουμενικός Πατριάρχης:

‘’Αἱ τοπικαί Ὀρθόδοξοι Ἐκκλησίαι εἶναι ἡνωμέναι ἐν Χριστῷ καί ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ καί κοινωνοῦν ἐκ τοῦ αὐτοῦ Ποτηρίου, ὥστε ὀρθόν καί πρέπον εἶναι νά εἴπωμεν ὅτι αἱ ἐπί μέρους διαφωνίαι μεταξύ αὐτῶν δέν ἀναιροῦν τήν ἐν Χριστῷ ἑνότητά των. Ὡς ἐκ τούτου, ἀξιολογοῦμεν, ὅτι αἱ καταβαλλόμεναι προσπάθειαι γεφυρώσεως τῶν μεταξύ τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν διαφορῶν δέν εἶναι προσπάθειαι ἐπιτεύξεως τῆς ἤδη ὑφισταμένης ἀδιασαλεύτου ἑνότητος, ἀλλά προσπάθειαι περαιτέρω ἐμβαθύνσεως καί ἑδραιώσεως αὐτῆς, ὡς καί ἐπιτεύξεως μιᾶς ὁμοιομόρφου κατά τό ἐφικτόν ἀντιμετωπίσεως τῶν διαφόρων ἀνακυπτόντων θεμάτων.

Ἀντιθέτως, αἱ μεταξύ τῶν κατά τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καί τῶν ἑτεροδόξων συζητήσεις καί οἱ διάλογοι ἔχουσι μέν ὡς ἀπώτατον στόχον αὐτῶν τήν ἐκπλήρωσιν τῆς βουλήσεως καί ἐντολῆς τοῦ Κυρίου "ἵνα πάντες ἕν ὦσιν" (Ἰωάν. 17, 21), συμβάλλουν δέ τό γε νῦν ἔχον εἰς τήν κοινωνικήν συνεργασίαν καί εἰς τήν μαρτυρίαν τῇ ἀληθείᾳ, ἐπί τῷ σκοπῷ τῆς ἀλληλοκατανοήσεως καί τῆς ἐν καιρῷ ἀποδοχῆς καί ὑπό τῶν ἑτεροδόξων τῆς μιᾶς Ὀρθοδόξου πίστεως. Δέν ἀποσκοποῦν, ὡς ἐγράφη καί ἐν Βουλγαρίᾳ καί ἀλλαχοῦ, εἰς τήν δημιουργίαν ἑνός κοινῶς ἀποδεκτοῦ «συνονθυλεύματος» δοξασιῶν. Δηλαδή, δέν ἐπιδιώκεται διά τῆς λεγομένης οἰκουμενικῆς κινήσεως ἡ ἀποδοχή μιᾶς «χριστιανικῆς συγκρητιστικῆς ὁμολογίας», ἀλλά ἡ ἐμβάθυνσις εἰς τήν Χριστιανικήν Ὀρθόδοξον πίστιν καί εἰς τήν κοινωνικήν συνεργασίαν τῶν ἐπικαλουμένων τό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ. Δέν φοβούμεθα, ὡς εἰκός, οἱ Ὀρθόδοξοι, οἱ ἔχοντες τό πλήρωμα τῆς ἀληθείας, ὅτι θά ἐπηρεασθῶμεν ἐκ τῶν ἀπόψεων τῶν ἑτεροδόξων ἀδελφῶν ἡμῶν ἐπί τῶν δογματικῶν θεμάτων. Ἀκολουθοῦμεν ἁπλῶς τήν μακράν ἐκκλησιαστικήν παράδοσιν, τήν συγκεφαλαιουμένην εἰς τήν συμβουλήν τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κλίμακος, καί συζητοῦμεν ἄνευ χρονικοῦ περιορισμοῦ μετά τῶν ζητούντων παρ᾿ ἡμῶν καλοπροαιρέτως λόγον περί τῆς ἐν ἡμῖν ἐλπίδος: «Ἐν τοῖς μέν κακοθελῶς ἡμῖν μαχομένοις ἀπίστοις, ἤ κακοπίστοις, μετά πρώτην καί δευτέραν νουθεσίαν παυσώμεθα. Ἐν δέ τοῖς τήν ἀλήθειαν μαθεῖν βουλομένοις, τό καλόν ποιοῦντες, ἕως αἰῶνος μή ἐκκακῶμεν. Πλήν, καί πρός στηριγμόν ἡμῶν τῆς καρδίας ἐν ἀμφοτέροις χρησώμεθα» (Κλῖμαξ, Λόγος ΚΣΤ΄, περί διακρίσεως, 2,11).

Διά τῆς τακτικῆς ταύτης δέν προδίδομεν τήν Ὀρθοδοξίαν, ὡς κατηγορούμεθα, οὔτε ὑποστηρίζομεν οἰκουμενιστικάς ἀντιλήψεις, ἀλλά κηρύσσομεν πρός τούς ἑτεροδόξους καί πρός πάντας τήν Ὀρθόδοξον ἀλήθειαν.

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος δογματίζει ὅτι ὁ Θεός «ἀεί μεθ᾿ ἡμῶν διαλέγεται». Ἑπομένως καί ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι θέλομεν νά πορευώμεθα κατά τό ὑπόδειγμα Αὐτοῦ ὀφείλομεν νά διαλεγώμεθα μετά πάντων ὅσων ἐπιθυμοῦν καί θέλουν νά ἀκούσουν τάς ἀπόψεις, τάς πεποιθήσεις, τήν πίστιν καί τά δόγματα τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν Ἐκκλησίας. Ἐάν παύσωμεν νά διαλεγώμεθα μετ᾿ αὐτῶν, παρακούομεν τήν ἐντολήν τοῦ Θεοῦ ὅπως μαθητεύωμεν πάντα τά ἔθνη (πρβλ. Ματθ. κη΄, 19)’’. 
(Πηγή πατριαρχικού λόγου:http://fanarion.blogspot.gr/2013/09/blog-post_9605.html)

Παρασκευή 20 Σεπτεμβρίου 2013

ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ:«ΔΕΝ ΠΡΟΔΙΔΟΜΕΝ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΝ, ΟΥΤΕ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΜΕΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΑΣ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ»

1"Δεν προδίδομεν την Ορθοδοξίαν, ως κατηγορούμεθα, ούτε υποστηρίζομεν οικουμενιστικάς αντιλήψεις, αλλά κηρύσσομεν προς τους ετεροδόξους και προς πάντας την Ορθόδοξον αλήθειαν", διεμύνησε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος.

Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο του χαιρετισμού Οικουμενικού Πατριάρχη, κ. κ. Βαρθολομαίου, κατά την υποδοχή του Πατριάρχη Βουλγαρίας κ. Νεοφύτου στην αίθουσα του Θρόνου. 

Μακαριώτατε Μητροπολίτα Σόφιας και Πατριάρχα πάσης Βουλγαρίας κύριε Νεόφυτε, μετά των περί Υμάς Ιερωτάτων αδελφών Μητροπολιτών και της τιμίας συνοδείας Υμών, ως ευ παρέστητε εις το ιερόν τούτο παλλάδιον των Ορθοδόξων, «το κατάστικτον τοις μώλωψι και πανσθενουργόν», το Οικουμενικόν Πατριαρχείον, και την Πόλιν της Θεομήτορος, ένθα ιερουργείται από αιώνων το μυστήριον της καιομένης και μη φλεγομένης Βάτου, το μυστήριον της Υπεραγίας ημών Θεοτόκου, η οποία δεν εφλέχθη δεξαμένη το πυρ της Θεότητος, και ως Προστάτις και Πολιούχος της Εκκλησίας και της Πόλεως ημών ταύτης συνεχίζει να φλέγηται υπέρ της του κόσμου σωτηρίας και διά της «καιομένης» προσευχής Της προς τον Υιόν Της, τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν, διά της οποίας  αδιακόπως «φλέγει» τους πιστούς εις αγάπην, ειρήνην, ενότητα, χάριν, χαράν.

Εν τοις αισθήμασι τούτοις της αγάπης, της ειρήνης, της ενότητος και της χαράς Σας υποδεχόμεθα, Μακαριώτατε Αδελφέ.

Της χαράς εκείνης, η οποία «εστί καταθυμίων πλήρωσις, και ηδέων απόλαυσις, και ανιαρών λήθη» (Ιωάννου Χρυσοστόμου, Εις Ησαίαν Α΄, P.G. 56, 100).

Η Μήτηρ Αγία του Χριστού Μεγάλη Εκκλησία υποδέχεται Υμάς, τον άρτι εκλεγέντα Πατριάρχην της πρωτοθυγατρός αυτής Αγιωτάτης Εκκλησίας της Βουλγαρίας μετά βαθυτάτης συγκινήσεως.

Βλέπομεν μετά πολλής ικανοποιήσεως την αγαπητήν θυγατέρα και αδελφήν Εκκλησίαν της Βουλγαρίας να αναπτύσσηται εν Κυρίω και να ευρίσκη το αρχαίον κάλλος αυτής, μετά τας δυσκολίας τας οποίας αντιμετώπισεν ανά τους αιώνας, εσχάτως δε κατά την περίοδον του αθειστικού καθεστώτος της κομμουνιστικής επικρατήσεως.

Χαίρομεν διότι αύτη εξήλθεν ακμαία εκ «της δοκιμασίας της μεγάλης», αν και «τετραυματισμένη και μεμωλωπισμένη» εκ της περιόδου του αντιθρησκευτικού διωγμού. Καί ήδη βαδίζει προθύμως και αποτελεσματικώς την οδόν της πνευματικής αναγεννήσεως.

Η επίσκεψις δε της Υμετέρας Μακαριότητος εις το Οικουμενικόν Πατριαρχείον, πέραν της ευρυτέρας σημασίας αυτής, επιβεβαιώνει την ειλικρινή επιθυμίαν αυτής διά την εκκλησιαστικήν ενότητα και συνεργασίαν.

Λοιπόν, ως ευ παρέστητε, Μακαριώτατε Αδελφέ, ως ο νεώτερος κατά την εκλογήν μεταξύ των Ορθοδόξων Προκαθημένων καθώς έρχεσθε προς ημάς διά να τονίσητε και να επανεκφράσητε και Υμείς την εν μυστηρίοις υπάρχουσαν ενότητα του Γένους των Ορθοδόξων Χριστιανών, ενότητα πηγάζουσαν από αυτήν ταύτην την ενότητα των τριών προσώπων της Αγίας Τριάδος, την συγκροτούσαν τον όλον θεσμόν της Εκκλησίας.

Αληθώς, εκλήθημεν να διακονήσωμεν την Εκκλησίαν εις καιρούς και χρόνους λίαν δυσκόλους και εις περιστάσεις ουχί λίαν ευνοικάς, παρά την εξέλιξιν της επιστήμης και της τεχνολογίας, εις καιρούς πολέμων και ακαταστασίας και αγωνίας περί των ελευσομέ-νων, κατά τους οποίους τους ανθρώπους, τους πιστούς ημών και σύνολον τον κόσμον, «περιέσχον συντριμμοί θανάτου» (πρβλ. Β΄ Βασιλ. 22, 5).

Εκλήθημεν να διακονήσωμεν την «κλήσιν» και την «πίστιν», να νικήσωμεν «θανάτω τον θάνατον», να μαρτυρήσωμεν το θεοπαράδοτον αναστάσιμον έργον της εν Χριστώ σωτηρίας, έκαστος από της σκοπιάς εις ην έθετο ημάς ο Αρχηγός της Πίστεως και Κύριος ημών Ιησούς Χριστός.

Μακαριώτατε,

Κληρικός εγνωσμένης ευσεβείας, παιδιόθεν αφωσιωμένος εις την διακονίαν της Εκκλησίας, απολαύων της αγάπης, του σεβασμού και της εκτιμήσεως κλήρου και λαού, του εκκλησιαστικού εν Βουλγαρία πληρώματος και των έξω, εκλήθητε να αποτελέσητε διά την Υμετέραν Εκκλησίαν και διά τον ευσεβή Βουλγαρικόν  Λαόν στύλον και εδραίωμα.

Προσωπικώς και ως Οικουμενικόν Πατριαρχεί-ον βαθέως εκτιμώντες τον χριστοειδή χαρακτήρα, την ανεπιτήδευτον ευλάβειαν, την εκκλησιαστικότητα του φρονήματος, το ασκητικόν του βίου και την ειλικρίνειαν των λόγων και των ενεργειών Υμών, αποβλέπομεν προς Υμάς ως ένα πολύτιμον συνεργόν εις το έργον διακονίας εις ο εκλήθημεν παρά Κυρίου.

Ωσαύτως, αναμένομεν να συνεχισθή η οικοδομηθείσα επί της Πατριαρχίας του μακαρίου προκατόχου Υμών Μαξίμου προσπάθεια συσφίγξεως των σχέσεων των δύο ημών Εκκλησιών και των ακαταλύτων δεσμών ενότητος αυτών, οι οποίοι άλλωστε εσφυρηλατήθησαν επί αιώνας και μάλιστα κατά την περίοδον των ησυχαστών Πατριαρχών αμφοτέρων των Εκκλησιών.

Δεσμοί εδραζόμενοι, πέραν της κοινής πίστεως και πνευματικής κληρονομίας, εις τους κοινούς Αγίους και μάρτυρας. Η Εκκλησία Βουλγαρίας δύναται μάλιστα να καυχάται διότι κατά τους εσχάτους καιρούς ανεδείχθη εν αυτή πληθύς νεομαρτύρων, γνωστών και ανωνύμων, αληθινών ομολογητών της πίστεως ημών, οι οποίοι διά του αίματός των επότισαν το τανύρριζον δένδρον αυτής και εστερέωσαν τα θεμέλια αυτής και οι οποίοι αποτελούν κτήμα και καύχημα και χαράν απάντων των Ορθοδόξων και ασφαλείς οδοδείκτας διά την επίτευξιν του σκοπού της άνω κλήσεως, της βασιλείας των ουρανών.

Είναι αληθές, ότι αι συνθήκαι υπό τας οποίας έζησαν, κυρίως κατά τον παρελθόντα αιώνα, αι Ορθόδοξοι Εκκλησίαι δεν υπεβοή-θουν την μεταξύ αυτών συνεργασίαν και την καλλιέργειαν της εν Χριστώ ενότητος αυτών.

Εσχάτως όμως αι συνθήκαι αύται έχουν βελτιωθή και η επιθυμία μεγαλυτέρας ενότητος και συνεργασίας έχει ανδρωθή. Εις τούτο συνετέλεσαν πολλοί, μη προβλέψιμοι ανθρωπίνως και αστάθμητοι παράγοντες, καθώς και η προετοιμαζομένη Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδόξου ημών Εκκλησίας, η προπαρασκευή της οποίας, ακόμη και όταν ανέδειξε περιπτώσεις διαφωνίας, συνανέδειξε και αποδεικνύει και την επιθυμίαν της υπερβάσεως των δυσχερειών και της συσφίγξεως των ακαταλύτων και ειλικρινών πνευματικών δεσμών, οι οποίοι συνδέουν αδιαρρήκτως τας επί μέρους Ορθοδόξους Εκκλησίας προς αλλήλας και προς το πρώτον μεταξύ αυτών Οικουμενικόν Πατριαρχείον.

Αι τοπικαί Ορθόδοξοι Εκκλησίαι είναι ηνωμέναι εν Χριστώ και εν Πνεύματι Αγίω και κοινωνούν εκ του αυτού Ποτηρίου, ώστε ορθόν και πρέπον είναι να είπωμεν ότι αι επί μέρους διαφωνίαι μεταξύ αυτών δεν αναιρούν την εν Χριστώ ενότητά των.

Ως εκ τούτου, αξιολογούμεν, ότι αι καταβαλλόμεναι προσπάθειαι γεφυρώσεως των μεταξύ των Ορθοδόξων Εκκλησιών διαφορών δεν είναι προσπάθειαι επιτεύξεως της ήδη υφισταμένης αδιασαλεύτου ενότητος, αλλά προσπάθειαι περαιτέρω εμβαθύνσεως και εδραιώσεως αυτής, ως και επιτεύξεως μιάς ομοιομόρφου κατά το εφικτόν αντιμετωπίσεως των διαφόρων ανακυπτόντων θεμάτων.

Αντιθέτως, αι μεταξύ των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών και των ετεροδόξων συζητήσεις και οι διάλογοι έχουσι μεν ως απώτατον στόχον αυτών την εκπλήρωσιν της βουλήσεως και εντολής του Κυρίου "ίνα πάντες εν ώσιν" (Ιωάν. 17, 21), συμβάλλουν δε το γε νυν έχον εις την κοινωνικήν συνεργασίαν και εις την μαρτυρίαν τη αληθεία, επί τω σκοπώ της αλληλοκατανοήσεως και της εν καιρώ αποδοχής και υπό των ετεροδόξων της μιάς Ορθοδόξου πίστεως.

Δεν αποσκοπούν, ως εγράφη και εν Βουλγαρία και αλλαχού, εις την δημιουργίαν ενός κοινώς αποδεκτού «συνονθυλεύματος» δοξασιών. Δηλαδή, δεν επιδιώκεται διά της λεγομένης οικουμενικής κινήσεως η αποδοχή μιάς «χριστιανικής συγκρητιστικής ομολογίας», αλλά η εμβάθυνσις εις την Χριστιανικήν Ορθόδοξον πίστιν και εις την κοινωνικήν συνεργασίαν των επικαλουμένων το όνομα του Χριστού.

Δεν φοβούμεθα, ως εικός, οι Ορθόδοξοι, οι έχοντες το πλήρωμα της αληθείας, ότι θα επηρεασθώμεν εκ των απόψεων των ετεροδόξων αδελφών ημών επί των δογματικών θεμάτων.

Ακολουθούμεν απλώς την μακράν εκκλησιαστικήν παράδοσιν, την συγκεφαλαιουμένην εις την συμβουλήν του Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος, και συζητούμεν άνευ χρονικού περιορισμού μετά των ζητούντων παρ᾿ ημών καλοπροαιρέτως λόγον περί της εν ημίν ελπίδος: «Εν τοις μεν κακοθελώς ημίν μαχομένοις απίστοις, ή κακοπίστοις, μετά πρώτην και δευτέραν νουθεσίαν παυσώμεθα.

Εν δε τοις την αλήθειαν μαθείν βουλομένοις, το καλόν ποιούντες, έως αιώνος μη εκκακώμεν. Πλην, και προς στηριγμόν ημών της καρδίας εν αμφοτέροις χρησώμεθα» (Κλίμαξ, Λόγος ΚΣΤ΄, περί διακρίσεως, 2,11).

Διά της τακτικής ταύτης δεν προδίδομεν την Ορθοδοξίαν, ως κατηγορούμεθα, ούτε υποστηρίζομεν οικουμενιστικάς αντιλήψεις, αλλά κηρύσσομεν προς τους ετεροδόξους και προς πάντας την Ορθόδοξον αλήθειαν.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος δογματίζει ότι ο Θεός «αεί μεθ᾿ ημών διαλέγεται». Επομένως και ημείς οι οποίοι θέλομεν να πορευώμεθα κατά το υπόδειγμα Αυτού οφείλομεν να διαλεγώμεθα μετά πάντων όσων επιθυμούν και θέλουν να ακούσουν τας απόψεις, τας πεποιθήσεις, την πίστιν και τα δόγματα της Ορθοδόξου ημών Εκκλησίας. Εάν παύσωμεν να διαλεγώμεθα μετ᾿ αυτών, παρακούομεν την εντολήν του Θεού όπως μαθητεύωμεν πάντα τα έθνη (πρβλ. Ματθ. κη΄, 19).

Έχομεν δι᾿ ελπίδος ότι η Αγιωτάτη Ορθόδοξος Εκκλησία της Βουλγαρίας υπό την Υμετέραν πεπνυμένην καθοδήγησιν, Μακαριώτατε, θα συμμετέχη, κατά παράδοσιν και πανορθόδοξον εν Διασκέψεσιν απόφασιν, εις τους διορθοδόξους και διαχριστιανικούς διαλόγους και θα συμβάλλη διά της γνώσεως και της σοφίας των εκπροσώπων αυτής εις την διάδοσιν της ακραιφνούς και σωτηριώδους Ορθοδόξου πίστεως, ακόμη δε και ότι οι πιστοί Υμών διά του ζήλου αυτών θα συμβάλλουν εις την αποφυγήν τυχόν παρεκκλίσεων από του πατροπαραδότου και σωτηριώδους δόγματος.

Η Χάρις του Αγίου Πνεύματος, η οποία κατηύθυνε τας ψήφους των αγίων Αρχιερέων της Αγιωτάτης κατά Βουλγαρίαν Εκκλησίας εις την εκλογήν Υμών εις τον περίκλυτον Θρόνον αυτής, ευχόμεθα φιλαδέλφως να κατευθύνη την Υμετέραν Μακαριότητα εις ορθήν,  Από της ιεράς έδρας της Μητρός αυτού Εκκλησίας, απευθύνομεν  χαιρετισμόν και ευλογούμεν άπαντα τον Ορθόδοξον λαόν της Βουλγαρίας και επικαλούμεθα επ’αυτόν την Χάριν  του Κυρίου, ίνα ακολουθών την οδόν του Ευαγγελίου, απολαύση τα αγαθά της παρούσης και της μελλούσης ζωής.

Μακαριώτατε,

Η Εκκλησία ημών η Ορθόδοξος συνεχίζει ταπεινουμένη την σωστικήν πορείαν και την διακονίαν των όσων αυτοθελήτως εκζητούν την Χάριν του Κυρίου. Ημείς, οι ταπεινοί διάκονοι αυτής, θα συνεχίσωμεν την εκδαπάνησίν μας, «αφορώντες εις τον της πίστεως αρχηγόν και τελειωτήν» (Εβρ. 12, 2), τον Εσταυρωμένον και Αναστάντα Ιησούν Χριστόν, Ωι μόνω η δόξα και το κράτος εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
http://www.agioritikovima.gr/oikpa/28873-oikoumenikos-pa

Πέμπτη 19 Σεπτεμβρίου 2013

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης στους μαθητές του σχολείου Kihnu στην Εσθονία

Ἀγαπητά μας παιδιά,
Μέ πολλήν χαράν εὑρισκόμεθα σήμερον στό σχολεῖον σας, ἐπισκεπτόμενοι τήν πατρίδα σας, τήν Ἐσθονίαν, ἐρχόμενοι ἀπό τήν Κωνσταντινούπολιν, τήν πόλιν πού ἔδωκε τά φῶτα τῆς χριστιανικῆς πίστεως στίς χῶρες αὐτές τοῦ βορρᾶ, πρίν ἀπό χίλια καί πλέον χρόνια.

Χαιρόμεθα πού ὁ Θεός ἔδωκε τήν εὐλογία νά σᾶς γνωρίσωμεν καί νά σᾶς ἀπευθύνωμεν μερικούς λόγους, μερικές συμβουλές, κατά τήν ἐπιθυμίαν καί τήν παράκλησιν τοῦ Ἱερωτάτου Μητροπολίτου σας, ὁ ὁποῖος τόσο σᾶς ἀγαπάει καί σᾶς σκέπτεται.

Εὐχαριστοῦμεν πολύ γιά τήν ὑποδοχήν καί τήν ἀγάπην σας, ἡ ὁποία ἀντανακλᾶ στό Οἰκουμενικόν μας Πατριαρχεῖον, τό ὁποῖον ἐκπροσωποῦμεν.

Τό Σχολεῖον στό ὁποῖον εὑρίσκεσθε σᾶς δίδει τήν δυνατότητα νά καλλιεργήσετε καλλίτερον τό μουσικόν τάλαντον, τό ὁποῖον σᾶς ἔδωκεν ὁ Θεός, καί νά τό αὐξήσετε, νά τό ἀξιοποιήσετε. Αὐτό σᾶς εὐχόμεθα ὁλοψύχως καί μέ πατρικήν ἀγάπην.

Ὅμως δέν πρέπει νά ξεχνᾶτε ποτέ, ὅ,τι καί ἄν κάνετε στήν ζωήν σας, ὅσον καί ἐάν ἐπιτύχετε, Αὐτόν πού εἶναι ἡ πηγή κάθε καλοῦ, τόν Θεόν.

Στήν ζωήν σας, παιδιά μου, θά ἔχετε νά ἀντιμετωπίσετε πολλά διλήμματα. Θά ἔλθουν πολλές φορές πού θά κληθῆτε νά ἐπιλέξετε ἀνάμεσα στό καλόν καί στό κακόν, στήν ἀρετήν καί στήν ἁμαρτίαν. Γι αὐτό πρέπει ἀπό τώρα νά ἑτοιμάζεσθε γιά αὐτές τίς στιγμές, ζώντας κοντά στήν Ἐκκλησίαν μας καί μέ ἀγῶνα νά ἐφαρμόζετε τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ καί τοῦ Εὐαγγελίου, μελετῶντας τό Εὐαγγέλιον καί τά ἄλλα πνευματικά βιβλία, τά ὁποῖα μᾶς προσφέρει ἡ Ἐκκλησία.

Μήν ξεχνᾶτε ὅτι ἡ εὐτυχία δέν εὑρίσκεται στήν ἄνεσιν καί στήν εὐκολίαν, στόν πλοῦτον καί στήν πολυτέλειαν. Ὁ κόπος, οἱ δυσκολίες, ὁ ἀγώνας, συχνά ὁ πόνος, εἶναι τά μέσα τά ὁποῖα μᾶς ἔδωκεν ὁ Θεός γιά νά Τόν πλησιάσουμε περισσότερον καί νά Τόν καταλάβουμε. Γιά αὐτό πρέπει νά ἐπιλέγετε τό δύσκολον, ὄχι τό εὔκολον. Ὅ,τι εἶναι κουραστικόν καί κοπιαστικόν, αὐτό εἶναι πού θά σᾶς ἁγιάσει καί θά σᾶς καταξιώσει ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

Στόν ἀγῶνα αὐτόν δέν θά εἶσθε μόνοι. Θά εἶναι μαζί σας οἱ ἅγιοι καί οἱ μάρτυρες τῆς Ἐκκλησίας μας καί ἰδιαιτέρως ἐκεῖνοι τῆς Ἐσθονίας.

Σήμερον, παιδιά μου, δέν εἶναι εὔκολο νά εἶναι κανείς χριστιανός, νά ζῇ χριστιανικά. Αὐτός πού ζῇ χριστιανικά μπορεῖ νά ἀντιμετωπίζῃ τήν εἰρωνίαν τοῦ κόσμου καί τόν χλευασμόν. Ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος πράττει τό κακόν καί τήν ἁμαρτίαν δέν μπορεῖ νά ἀντέξει ὅτι ὑπάρχουν ἄνθρωποι πού ζοῦν διαφορετικά ἀπό αὐτόν καί ζοῦν ὅπως θέλει ὁ Θεός, καί ἐπειδή αἰσθάνεται νά ἐλέγχουν τήν ζωή του, ἀκόμη καί ἄν αὐτοί δέν τοῦ λέγουν τίποτε, προσπαθεῖ νά τούς κάνῃ ὅπως εἶναι ὁ ἴδιος, γιά νά μήν ἐλέγχεται.

Ἀλλά ἐσεῖς ἀγωνισθῆτε νά εἶσθε ὅπως σᾶς θέλει ὁ Θεός καί ὄχι οἱ ἄνθρωποι, τίμιοι, ἁγνοί, ἀγαθοί, νά δείχνετε ἀγάπη πρός ὅλους, νά ἀγαπᾶτε καί νά ὑπακούετε τούς γονεῖς σας, νά ὑπακούετε καί νά σέβεσθε τούς δασκάλους σας πού κοπιάζουν γιά σᾶς, καί ὁ Θεός θά σᾶς εὐλογήση στήν ζωήν σας καί θά σᾶς βοηθάει σέ κάθε δυσκολίαν.

Ὁ σκοπός τῆς ζωῆς μας εἶναι νά φθάσωμε στόν Θεόν. Καί ποιός εἶναι ὁ Θεός; Τόν ὁρισμόν μᾶς τόν δίνει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος, λέγοντας: «ὁ Θεός ἀγάπη ἐστίν». Γιά αὐτόν τόν λόγον ἡ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας ἀποσκοπεῖ στό νά μᾶς βοηθήση νά φθάσωμεν στήν ἀπόλυτον ἀγάπην, πού εἶναι ὁ Θεός. Καί ἀγάπη δέν μπορεῖ νά ὑπάρξῃ ὅπου ὑπάρχει ἔστω καί ἴχνος ἐγωϊσμοῦ ἤ ἴχνος ἰδιοτέλειας. Ὁ ἐγωϊστής ἄνθρωπος δέν μπορεῖ νά ἀγαπᾶ, γιατί νά ἀγαπᾶς τόν ἄλλον σημαίνει πάνω ἀπό ὅλα καί πρῶτα ἀπό ὅλα νά θέτῃς τόν ἄλλον, νά ὑπερβαίνῃς τόν ἑαυτόν σου, νά ζῇς γιά τόν ἄλλον ἄνθρωπον. Στό πρόσωπον τοῦ ἄλλου πρέπει νά βλέπουμε τόν ἴδιον τόν Θεόν. «Εἶδες τόν ἀδελφόν σου; Εἶδες Κύριον τόν Θεόν σου», λέγουν οἱ πατέρες τῆς Ἐκκλησίας. Κάτι πού κάνουμε στόν ἄλλον εἶναι σάν νά τό κάνουμε στόν ἴδιον τόν Χριστόν. Ἡ ἀγάπη θά παραμείνει στούς αἰῶνες.

Ὅλη ἡ προσπάθεια τῆς ζωῆς μας πρέπει νά εἶναι νά ἀγαπήσωμεν τόν Χριστόν. Ἐάν τόν ἀγαπήσωμεν, τότε ὅλα θά εἶναι γιά μᾶς εὔκολα. Γιατί τίποτε στόν κόσμο δέν ὑπάρχει πιό πολύτιμον ἀπό τόν Χριστόν. Μέ τίποτε ἄλλο δέν εἶναι δυνατόν νά Τόν ἀνταλλάξουμε. Καί τίποτε πολυτιμότερον δέν ἔχουμε στόν κόσμον ἀπό τήν ψυχήν μας. Κάποτε, στά χρόνια τῶν μεγάλων διωγμῶν τῶν χριστιανῶν, ἕνας δικαστής λέγει σέ ἕνα νέον δεκαεπτά ἐτῶν:

Ἐάν πατήσῃς τόν Σταυρό τοῦ Χριστοῦ, θά σοῦ δώσω μία ἀσημένιαν ράβδον.

Δέν εἶναι ἀρκετό, ἀπαντᾶ ὁ νέος.

Τότε ὁ δικαστής λέει: θά σοῦ δώσω μίαν χρυσῆν ράβδον.

Καί αὐτή δέν φτάνει, λέγει ὁ χριστιανός.

Τί θέλεις παραπάνω; Ρωτᾷ ὁ δικαστής.

Καί ὁ νέος ἀπαντᾷ:

Κύριε Δικαστά, ἐάν θέλῃς νά πατήσω τόν σταυρόν πρέπει νά μοῦ δώσης τά μέσα γιά νά ἀγοράσω μίαν ἄλλην ψυχήν, ἐπειδή θά χάσω τήν ψυχή μου, πού εἶναι ὅ,τι πολυτιμότερο ὑπάρχει στόν κόσμον.

Καί μέ αὐτόν τόν τρόπον προχώρησε πρός τό μαρτύριον.

Ὁ ἅγιος Ταρσίζιος ἦταν ἕνα παιδί, ὅπως ἐσεῖς, ὅταν ἐμαρτύρησεν. Οἱ χριστιανοί τοῦ εἶχαν δώσει νά μεταφέρῃ τά Τίμια Δῶρα, τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ, στούς χριστιανούς πού βρίσκονταν στίς φυλακές. Στόν δρόμο τοῦ ἐπιτέθηκαν παιδιά τῶν εἰδωλολατρῶν γιά νά τοῦ πάρουν τά Τίμια Δῶρα, ἀλλά αὐτός προτίμησε νά πεθάνη, σφίγγοντας στήν ἀγκαλιά του τά Τίμια Δῶρα, παρά νά ἀφήση νά τοῦ τά πάρουν καί νά τά βεβηλώσουν οἱ ἐχθροί τοῦ Χριστοῦ. Γνώριζε ὅτι αὐτό πού βάσταζε ἦταν ὁ Χριστός καί γιά τόν Χριστό ἔδωσε τήν ζωήν του.

Ἔτσι λοιπόν καί ἐσεῖς ἀκολουθεῖστε μέ ὅλη σας τήν ψυχήν τόν Χριστό στήν ζωή σας. Μείνετε κοντά Του καί Αὐτός θά σᾶς κάνει παιδιά Του, ὅπως μᾶς ὑποσχέθηκε.

Σᾶς εὐχόμεθα καλήν πρόοδον στά μαθήματά σας καί κάθε εὐλογίαν ἀπό τόν Θεό.

Παρασκευή 23 Αυγούστου 2013

Βαρθολομαίε στη βόρειο Ηπειρο κλείνουν εκκλησιές και πετούν Σταυρούς. Σκοπεύεις να ασχοληθείς;

vartholomaios
Έχουν περάσει ήδη κάποια 24ωρα από τα πρωτοφανή γεγονότα στην Πρεμέτη της βορείου Ηπείρου όπου ούτε λίγο ούτε πολύ οι γείτονές μας ήθελαν ένα κτίριο και άρπαξαν αυτό της τοπικής εκκλησίας στο οποίο συστεγαζόταν κι ο ναός της Παναγίας. Αυτό στην πιο απλή εκδοχή.
του Στρατή Μαζίδη
stratisΟ εφημέριος προπηλακίστηκε, η καμπάνα με το Σταυρό έπεσαν στο χώμα, κατηγορήθηκε ο Αναστάσιος και σφραγίστηκε η πόρτα του ναού! Αυτά μέχρι στιγμής ενώ η χλιαρή ελληνική αντίδραση ερμηνεύθηκε ως πρόκληση από το Σαλί Μπερίσα την εκλογή του οποίου πριν 20 χρόνια προωθούσαμε αλλά δε μας βγήκε.
Και μέσα σε όλα αυτά υπάρχει κάποιος που θα έπρεπε να μιλήσει και δεν έχει βγάλει άχνα. Ο οικουμενικός πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος.
Περίεργη φυσιογνωμία. Για πολλούς προδότης της ορθής πίστης καθώς φλερτάρει επικίνδυνα με την αιρετική παπική εκκλησία, δε δίνει σημασία σε αποφάσεις αιώνων και συνόδων κάνοντας συλλείτουργα και παίζοντας επικίνδυνα με την πανθρησκεία. Για άλλους πάλι ένας Φαναριώτης στη μέση του τουρκικού κυκλώνα που ελίσσεται διπλωματικά.
Προσωπικά δεν μπορώ να κατασταλάξω. Τον γνώρισα το 2005 όταν τον επισκέφθηκα δύο φορές στο γραφείο του στο Πατριαρχείο. Φιλικός και προσιτός άνθρωπος. Μου είχε κάνει αρνητική εντύπωση η φωτογραφία του πάπα Ιωάννη Παύλου του Β’ στο γραφείο του. Τι δουλειά έχει η εικόνα ενός αιρετικού εκεί όπου εργάζεται αδιάκοπα ένας Πατριάρχης αλλά κι ενός διαδόχου αυτών που το 1204 μΧ άλωσαν την Πόλη;
Από την άλλη πάλι θυμάμαι όταν και τις δύο φορές τον αποχαιρετούσα λέγοντάς του “και σύντομα ελεύθεροι”. Η έκφρασή του δεν μπορεί να αποτυπωθεί γραπτά όπως και το βλέμμα του στον ουρανό. Μόνο που δεν έκλαψε.
Επιπλέον μόλις μια εβδομάδα νωρίτερα οι γκρίζοι λύκοι θα μπορούσαν να τον είχαν σκοτώσει ρίχνοντας από την πίσω πλευρά μολότοφ στο γραφείο του ενώ την ώρα που εγώ έφευγα, αυτοί ξανάρχονταν. Μάλιστα όπως με ενημέρωσαν οι γκρίζοι λύκοι βρίσκονταν σχεδόν καθημερινά έξω από το Οικουμενικό Πατριαρχείο αλλά αυτά δε γίνονταν γνωστά στον ελληνικό λαό.
Σε κάθε περίπτωση ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος διαθέτει ένα κύρος σε παγκόσμια κλίμακα. Δεν είναι ούτε Σαμαράς, ούτε Βενιζέλος που δεν τους υπολογίζει κανένας. Επίσης ζει κι αυτός σε περιοχή υπό ξένο και μη φιλικό ζυγό ενώ ο ίδιος προέρχεται από τη μαρτυρική Ιμβρο.
Θα περιμέναμε μια ηχηρή παρέμβασή του που θα σήκωνε ψηλά το θέμα σε διεθνές επίπεδο. Μια τέτοια ενέργεια του οικουμενικού πατριάρχη θα είχε τη δύναμη να λήξει με αίσιο τρόπο το ζήτημα για την ελληνική κοινότητα της Πρεμέτης και να δείξει στους αλβανούς ότι θα πρέπει να είναι πιο προσεκτικοί. Μια δήλωσή του θα προσέλκυε μεγάλα μέσα ενημέρωσης από όλο τον κόσμο καθώς επίσης και σημαντικούς φορείς.
Αν τώρα δεν μπει ένα τέλος σε αυτό το κάτι που συμβαίνει στη βόρεια Ηπειρο, κανείς δεν ξέρει τι θα επακολουθήσει στη συνέχεια. Οι ομοεθνείς μας βρίσκονται σε κίνδυνο και πρέπει επιτέλους κάποιος να τους προστατεύσει.

Σάββατο 20 Ιουλίου 2013

Πατριάρχης Βαρθολομαίος: "Οι Χριστιανοί της Μ. Ανατολής ζουν μέσα σε πολύ δύσκολες καταστάσεις"


Του Νίκου Μαγγίνα 
Ομιλία με μηνύματα για τα δίκαια της Ρωμηοσύνης και των Χριστιανών της Μ. Ανατολής πραγματοποίησε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος στοπλαίσιο του επίσημου δείπνου για το μήνα του Ραμαζανίου που παρέθεσε ο Δήμαρχος του Beyoğlu ( Πέραν) Ahmet Misbah Demircan το βράδυ της Κυριακής. Στο δείπνο, "Ιφτάρ", παρεκάθησαν ο Μουφτής της Πόλης, εκπρόσωπος του Πατριάρχου των Αρμενίων, οι θρησκευτικοί ταγοί των Συροϊακωβιτών και των Συροκαθολικών, ο Αρχιραββίνος της Πόλης, παράγοντες του πολιτικού βίου της Χώρας και της τοπικής Αυτοδιοίκησης, διπλωμάτες ξένων αποστολών, στελέχη των διαφόρων μειονοτήτων, ο εκπρόσωπος των μειονοτικών Ιδρυμάτων στο Δεκαπενταμελές Συμβούλιο της Γενικής Διεύθυνσης Βακουφίων στην Άγκυρα Άρχοντας Παντελής Βίγκας και πλήθος προσκεκλημένων.

Στην προσφώνησή του ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ευχαρίστησε το Δήμαρχο του Πέραν για την πρόσκληση και την ευκαιρία της συνάντησης και επικοινωνίας. Έκανε λόγο για το δύσκολο παρελθόν της Ρωμηοσύνης καθώς και για τις ευέλπιδες εξελίξεις που σημειώθηκαν σε αρκετά θέματα τα τελευταία χρόνια σημειώνοντας παράλληλα την απραξία στο ζήτημα της επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης λέγοντας ότι "Παρ΄όλες τις αντιξοότητες που ζήσαμε κατά καιρούς τις ξεπεράσαμε και καταφέραμε να συνυπάρχουμε όπως συνυπάρχουν τα διαφορετικά λουλούδια. Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει σημαντικές και θετικές εξελίξεις πάνω στα θέματα που αφορούν σε εμάς τις μη μουσουλμανικές Κοινότητες. Ευχαριστούμε την Κυβέρνηση και προσωπικά τον κ. Πρωθυπουργό. Αλλά υπάρχει και ένα θέμα ακόμη το οποίο δεν μπορούμε να προσπεράσουμε χωρίς να το αναφέρουμε και αυτό είναι η Θεολογική Σχολή της Χάλκης που συνεχίζει να παραμένει κλειστή. Είναι κρίμα ότι παρά το γεγονός ότι πέρασαν 42 χρόνια από την αναστολή της λειτουργίας της Θεολογικής Σχολής όπου εκπαιδεύονταν οι κληρικοί μας και ήταν ένα πραγματικό κέντρο επιστήμης και πολιτισμού, μας έχει λυπήσει βαθειά το γεγονός ότι μέχρι σήμερα, παρ΄όλες τις ελπίδες και θετικές διαβεβαιώσεις δεν έχει ανοίξει η Σχολή και αυτό μας έχει απoγοητεύσει."

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στις προσπάθειες που καταβάλλονται στην Τουρκία για την επίλυση πολλών κοινωνικών προβλημάτων τα οποία έχουν συσσωρευθεί εδώ και δεκαετίες, τα οποία διαιρούν και δημιουργούν πολώσεις λέγοντας ότι "Γινόμαστε μάρτυρες αυτού του γεγονότος με χαρά και με ενθουσιασμό".
Διερωτήθηκε πώς η Τουρκία που προβάλλει τη βούληση της επίλυσης δυσκόλων και πολυπλόκων θεμάτων όπως το θέμα του ανοίγματος του Νοτιοανατολικού ζητήματος (Κουρδικό), της αναθεώρησης του Συντάγματος, των προσπαθειών εκδημοκρατισμού και τόσων άλλων θεμάτων πὠς είναι δυνατόν να δυσκολεύεται εδώ και 42 χρόνια να δώσει το δικαίωμα στην επαναλειτουργία σε ένα εκπαιδευτικό Ίδρυμα; Δεν μπορούμε να το κατανοήσουμε αυτό."
Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος αναφέρθηκε και στην απαγωγή των δύο Αρχιερέων, του Ορθοδόξου Μητροπολίτου Χαλεπίου Παύλου, του Πατριαρχείου Αντιοχείας, και του Συροϊακωβίτη Ιωάννη που έγινε στις 22 Απριλίου λίγες ημέρες πριν το Πάσχα παροτρύνοντας τους παρισταμένους να προσευχηθούν για την απελευθέρωσή τους ώστε το συντομότερο δυνατόν να επιστρέψουν στα καθήκοντά τους ενώ παράλληλα ευχήθηκε η Κυβέρνηση της Χώρας να συνεχίσει να ενδιαφέρεται και να ερευνά για το μεγάλο αυτό θέμα που απασχολεί τόσο έντονα τον σύγχρονο Χριστιανικό κόσμο. Κατέληξε δε την ομιλία του λέγοντας πως "Είναι γεγονός πως εδώ και χρόνια, οι Χριστιανοί στη Μ. Ανατολή είναι υποχρεωμένοι να ζουν μέσα σε πολύ δύσκολες καταστάσεις".

Θετικά σχόλια προκάλεσε το γεγονός ότι στην προσφώνησή του ο Δήμαρχος του Πέραν μιλώντας προ του Πατριάρχου, έκανε ο ίδιος λόγο για το ζήτημα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκηςευχόμενος να επιταχυνθούν οι διαδικασίες για την επαναλειτουργίας της.