Μεγάλη Πέμπτη - Ο Μυστικός Δείπνος

 

Μεγάλη Πέμπτη - Ο Μυστικός Δείπνος

Ημερομηνία Εορτής:	09/04/2026
Τύπος εορτής:	Με βάση το Πάσχα. Εορτάζει 3 ημέρες πριν το Άγιο Πάσχα.
Άγιοι που εορτάζουν:	Μεγαλη Πεμπτη - ο Μυστικος Δειπνος
Περιεχόμενα:	Βιογραφία Λειτουργικά κείμενα Αγιογραφίες / Φωτογραφίες Οπτικοακουστικό Υλικό

Βιογραφία

Εἰς τὸν Ἱερὸν Νιπτήρα
Νίπτει Μαθητῶν ἑσπέρας Θεὸς πόδας,
Οὗ ποῦς πατῶν ἦν εἰς Ἐδὲμ δείλης πάλαι.

Εἰς τὸν Μυστικον Δεῖπνον
Διπλοῦς ὁ Δεῖπνος· Πάσχα γὰρ νόμου φέρει,
Καὶ Πάσχα καινόν, Αἷμα. Σῶμα Δεσπότου.

Εἰς τὴν ὑπερφυᾶ Προσευχὴν
Προσεύχῃ· καὶ φόβητρα, θρόμβοι αἱμάτων,
Χριστέ, προσώπου, παραιτούμενος δῆθεν
Θάνατον, ἐχθρὸν ἐν τούτοις φενακίζων.

Εἰς τὴν Προδοσίαν
Τί δεῖ μαχαιρῶν, τί ξύλων λαοπλάνοι,
Πρὸς τὸ θανεῖν πρόθυμον εἰς Κόσμου λύτρον.

Κατά τη Μεγάλη Πέμπτη επιτελούμε ανάμνηση: Της νίψεως των ποδών των Αποστόλων υπό του Κυρίου, Του Μυστικού Δείπνου, δηλαδή της παραδόσεως σ' εμάς υπό του Κυρίου του Μυστηρίου της θείας Ευχαριστίας, της θαυμαστής προσευχής του Κυρίου προς τον Πατέρα Του και της προδοσίας του Κυρίου υπό του Ιούδα.

Εκείνο το βράδυ της Πέμπτης, πριν ν' αρχίσει το δείπνο ο Ιησούς σηκώνεται από το τραπέζι, αφήνει κάτω τα ιμάτιά του, βάζει νερό στο νιπτήρα και τα κάνει όλα μόνος Του, πλένοντας τα πόδια των Μαθητών Του. Με τον τρόπο αυτό θέλει να δείξει σ' όλους ότι δεν πρέπει να επιζητούμε τα πρωτεία. Μετά τη νίψη των ποδιών λέγει: «όποιος θέλει να είναι πρώτος, να είναι τελευταίος απ' όλους».

Πρώτα πήγε στον Ιούδα και μετά στό Πέτρο, ο οποίος ήταν ο πιο ορμητικός απ' όλους και στην αρχή σταματάει το Διδάσκαλο, αλλά ύστερα όταν τον έλεγξε, υποχωρεί με τη καρδιά του. Αφού έπλυνε τα πόδια όλων, πήρε τα ιμάτιά Του και ξανακάθησε.

Άρχισε κατόπιν να τους νουθετεί να αγαπούν ο ένας τον άλλον και να μη επιζητούν το ποιός θα είναι πρώτος. Στη συνέχεια τους μίλησε για την προδοσία και επειδή θορυβήθηκαν, στρέφεται με ήρεμο τρόπο στον Ιωάννη και τον υπέδειξε.

Κατόπιν πήρε ψωμί στα χέρια Του και είπε: «Λάβετε φάγετε». Το ίδιο έκανε και με το ποτήρι του κρασιού λέγοντας: «Πιέστε απ' αυτό όλοι, γιατί αυτό είναι το αίμα Μου, της νέας Συμφωνίας. Αυτό να κάνετε για να Με θυμάστε». Μετά από αυτή τη στιγμή ο Ιούδας, μόλις έφαγε τον άρτο έφυγε και συμφώνησε με τους αρχιερείς να τους Τον παραδώσει.

Μετά το δείπνο βγήκαν όλοι στο όρος των Ελαιών, όπου ο Χριστός τους δίδαξε τα ανήκουστα και τελευταία μαθήματα και αρχίζει να λυπάται και να ανυπομονεί. Αναχωρεό μόνος Του και, γονατίζοντας, προσεύχεται εκτενώς. Από την πολλή αγωνία γίνεται ο ιδρώτας Του σαν σταγόνες πηχτού αίματος, οι οποίες έπεφταν στη γη. Μόλις συμπληρώνει την εναγώνια εκείνη προσευχή, φθάνει ο Ιούδας με ένοπλους στρατιώτες και πολύ όχλο και αφού χαιρετάει και φιλάει πονηρά το δάσκαλό Του, Τον παραδίδει.

Συλλαμβάνεται λοιπόν ο Ιησούς και τον φέρνουν δέσμιο στους Αρχιερείς Άννα και Καϊάφα. Οι μαθητές σκορπίζονται και ο θερμότερος των άλλων ο Πέτρος τον ακολούθησε ως την αρχιερατική αυλή και αρνείται και αυτός ότι είναι μαθητής Του.

Εν τω μεταξύ ο θείος διδάσκαλος παρουσιάζεται μπροστά στο παράνομο συνέδριο, εξετάζεται για τους μαθητές και τη διδασκαλία Του, εξορκίζεται στο Θεό για να πεί εάν Αυτός είναι πράγματι ο Χριστός και αφού είπε την αλήθεια, κρίνεται ως ένοχος θανάτου, επειδή τάχα βλασφήμησε. Από 'κει και πέρα τον φτύνουν στο πρόσωπο, τον χτυπάνε, τον εμπαίζουν με κάθε τρόπο κατά τη διάρκεια όλης της νύχτας, ως το πρωϊ.

Λιγότερα (-)

Λειτουργικά κείμενα

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. δ'.
Ὅτε οἱ ἔνδοξοι Μαθηταί, ἐν τῷ νιπτῆρι τοῦ Δείπνου ἐφωτίζοντο, τότε Ἰούδας ὁ δυσσεβής, φιλαργυρίαν νοσήσας ἐσκοτίζετο, καὶ ἀνόμοις κριταῖς, σὲ τὸν δίκαιον Κριτὴν παραδίδωσι. Βλέπε χρημάτων ἐραστά, τὸν διὰ ταῦτα ἀγχόνῃ χρησάμενον, φεῦγε ἀκόρεστον ψυχὴν τὴν Διδασκάλῳ τοιαῦτα τολμήσασαν. Ὁ περὶ πάντας ἀγαθός, Κύριε δόξα σοι.

Κοντάκιον
Ἦχος β'. Τὰ ἄνω ζητῶν.
Τὸν ἄρτον λαβών, εἰς χεῖρας ὁ προδότης, κρυφίως αὐτάς, ἐκτείνει καὶ λαμβάνει, τὴν τιμὴν τοῦ πλάσαντος,...

Περισσότερα (+)

Αγιογραφίες / Φωτογραφίες

Μυστικός Δείπνος

Ο Νιπτήρας

Μυστικός Δείπνος

Ο Νιπτήρας

Ο Νιπτήρας

Ο Νιπτήρας

Ο Νιπτήρας - 16ος αι. μ.Χ. - Mονή Διονυσίου, Άγιον Όρος

Ο Νιπτήρας

Ο Νιπτήρας

Μυστικός Δείπνος

Μυστικός Δείπνος - Ι.Ν. Ζωοδόχου Πηγής, Λαρίσης (http://www.pana....

Μυστικός Δείπνος - Αντίγραφο τοιχογραφίας τής Μονής Βατοπεδίο....

Μυστικός Δείπνος

Μυστικός Δείπνος - Μιχαήλ Χατζημιχαήλ© www.michaelhadji....

Η προσευχή εν τη Γεσθήμανη - Αγγελική Τσέλιου© (diaxeirosaggel....

Η προσευχή του Ιησού

Τό φιλί τού Ιούδα - Αγγελική Τσέλιου© (diaxeirosaggelikistseliou....

Τό φιλί τού Ιούδα - Τοιχογραφία από την Ιερά Μονή Βατοπαιδίου

Η προδοσία

Ο Ιησούς κρινόμενος από τον Καϊάφα

Η άρνηση του Πέτρου

 

 

 

Οπτικοακουστικό Υλικό

Ότε οι ένδοξοι Μαθηταί....

ΒΙΝΤΕΟ+ΕΙΚΟΝΕΣ – Οι Ιταλοί ΔΕΝ ξεχνούν την ιστορία και φωνάζουν «Είμαστε η ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΔΑ». Εμείς, τί κάνουμε;

 Ο Κρότων υπήρξε αρχαία ελληνική αποικία στην ανατολική ακτή της Καλαβρίας, στις εκβολές του ποταμού Αισάρου, που ιδρύθηκε περίπου το 710 π.Χ. από Αχαιούς.

Αφού κυρίευσε την προς βορειοδυτικά ορεινή χώρα και τα χαλκωρυχεία του κόλπου της Τερίνης, ίδρυσε μικρό κράτος εκτεινόμενο από την Αδριατική ως την Τυρρηνική Θάλασσα.

Ο Κρότωνας σήμερα είναι παραθαλάσσια πόλη στο Ιόνιο πέλαγος στις εκβολές του ποταμού Αισάρου. Η πόλη κατά τον Μεσαίωνα ήταν γνωστή ως Cotrone, μέχρι το 1928 όταν άλλαξε και πήρε το σημερινό όνομα.

Η πόλη έχει την ομώνυμη ομάδα (αγωνίζεται στη Serie B) η οποία δεν ξεχνάει ποτέ την ιστορία της πόλεως. Σε κάθε αγώνα υπάρχουν πανό που γράφουν “Magna Grecia” (Μεγάλη Ελλάδα) και φωνάζουν συνθήματα του στυλ “Salutate la Magna Grecia” δηλαδή “Χαίρε μεγάλη Ελλάδα” ή και “Noi siamo la Magna Grecia” δηλαδή “Είμαστε η Μεγάλη Ελλάδα”.

Δείτε παρακάτω φωτογραφίες και βίντεο από τα όσα κάνουν οι οργανωμένοι του Κρότωνα:

Το πανό γράφει “Κρότωνας. Η πρωτεύουσα της Μεγάλης Ελλάδος”

Σημαίες στα δεξιά που αναγράφουν “Μεγάλη Ελλάδα”

cognoscoteam

H κωμόπολη-οικισμός Castrignano dei Greci, βρίσκεται νότια από την πόλη Λέτσε, είναι μία μικρή πόλη της οποίας οι κάτοικοι μιλούν μια ελληνική διάλεκτο και η οποία χτίστηκε από Κρήτες της μινωικής εποχής.

Από τον 8ο αιώνα π.Χ., η Σικελία και η Κάτω Ιταλία αποτέλεσαν το πεδίο μιας εκπληκτικής αποικιακής δραστηριότητας του αρχαίου Ελληνισμού, του οποίου τα σημάδια και οι μαρτυρίες παραμένουν ακόμα ζωντανά.

Οι περίφημοι Γκρεκάνοι κατοικούν στις εννιά κωμοπόλεις και οικισμούς – ζωντανά ιστορικά μνημεία που απλώνονται νοτίως της πόλης Λέτσε, σε μια περιοχή γνωστή ως Grecia Salentina (Γκρετσία Σαλεντίνα). Είναι τα Calimera, Castrignano dei Greci, Corigliano d’Otranto, Martano, Martignano, Soleto, Sternatia, Zollino και Melpignano

Αυτό που τους κάνει να ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους συμπατριώτες τους είναι τα ήθη, τα έθιμα, τα μουσικά ακούσματα και κυρίως η γλώσσα τους -η γρεκάνικη διάλεκτος- με τους αρχαϊσμούς, την πλούσια συντακτική πλοκή και τις όμορφες εκφράσεις της. Είναι μια μοναδική στον κόσμο διάλεκτος που αναδίδει έντονα άρωμα και πολιτισμό αρχαίο ελληνικό.

Πολλοί διακεκριμένοι Ιταλοί και Έλληνες επιστήμονες ασχολήθηκαν μ’ αυτό το ιδιαίτερο γλωσσικό θέμα καταλήγοντας ωστόσο σε διάφορες απόψεις.

Κάποιοι ισχυρίζονται ότι οι σημερινοί κάτοικοι των ελληνόφωνων χωριών της Απουλίας είναι κατευθείαν απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων, κάποιοι άλλοι ότι κατάγονται από τους Βυζαντινούς και συνεπώς η ελληνόφωνη διάλεκτος μεταφέρθηκε στην Απουλία μέσα από τις μεταναστευτικές κινήσεις ελληνικών πληθυσμών (κυρίως της Πελοποννήσου) που έλαβαν χώρα από τον 6ο έως τον 12ο αιώνα μ.Χ.

Castrignano dei Greci: Από την Κάντια στο Βυζάντιο
Το Καστράκι των Ελλήνων. Αυτό σημαίνει η επίσημη ονομασία του Castrignano dei Greci, μόλις 4 χλμ. μακριά από το Μartano. Η αναστυλωμένη κρύπτη του Αγίου Ονούφριου στο κέντρο της πόλης, που φέρει ίχνη από αγιογραφίες και διαθέτει μια ελληνική επιγραφή με τη χρονολογική ένδειξη 1237, είναι το σημαντικότερο αξιοθέατο.
Σύμφωνα με την τοπική παράδοση ο οικισμός κτίστηκε από Κρήτες της μινωικής εποχής: το όνομα Καντιώτης (Κάντια / Κρήτη) είναι αρκετά συνηθισμένο μεταξύ των 4.000 κατοίκων του, στοιχείο που φανερώνει έμμεσα την καταγωγή τους.

Εξέχουσα προσωπικότητα του Castrignano dei Greci υπήρξε ο Ιταλός φιλόλογος Angelo Cotardo. Με όραμα και σθένος, πρωτοστάτησε σε μια εκστρατεία υπέρ της διάσωσης της ελληνικής διαλέκτου, την οποία δίδασκε ο ίδιος στα σχολεία της κωμόπολης.

Χάρη στις επίμονες προσπάθειές του, κατάφερε τελικά να πάρει ειδική άδεια από την ιταλική κυβέρνηση προκειμένου να διδάσκει τη γρεκάνικη διάλεκτο και στα άλλα χωριά της περιοχής.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η ελληνική γλώσσα να παραμείνει ζωντανή στα όρια της Grecia Salentina, ενώ από το 1977 ξεκίνησε να λειτουργεί εδώ το Κέντρο Κοινωνικών Σπουδών, όπου φοιτούν όσοι επιθυμούν να διδαχτούν τη γλώσσα και να γνωρίσουν τον ελληνικό πολιτισμό.

Με πληροφορίες από thetravelbook.gr

https://www.zarpanews.gr

ΒΙΝΤΕΟ – Οι Ιταλοί τιμούν τη Magna Grecia (Μεγάλη Ελλάδα) με ένα τραγούδι-ύμνο στον πολιτισμό μας

Ένα υπέροχο νοσταλγικό τραγούδι-ύμνος για τον Ελληνισμό της Κάτω Ιταλίας και Σικελίας έφτιαξε το συγκρότημα Esperia πριν από περίπου 11 χρόνια (2007).

Τον 8ο με 6ο αιώνα π.Χ. ο αρχαίος ελληνικός κόσμος δημιούργησε μια δεύτερη μεγάλη και ένδοξη Ελλάδα, ίσως με περισσότερη αίγλη και επιτεύγματα από τις μητροπόλεις της, την λεγόμενη Magna Grecia.

Δυστυχώς το τραγούδι δεν είναι ευρέως γνωστό όμως είναι πραγματικά συγκινητικό το αποτέλεσμα. Η νοσταλγία για τον τότε ελληνισμό, ειδικά σε παραλληλισμό με τον σημερινό, είναι μεγάλη.

Αξίζει να το ακούσετε παρακάτω. Ευτυχώς κάποιος στο διαδίκτυο φρόντισε να το έχουμε και με ελληνικούς υπότιτλους:

πηγη

Έλληνες Της Νοτίου Ιταλίας: Μία Μεγάλη Απόδειξη Της Φυλετικής Συνέχειας Των Σημερινών Ελλήνων

«Αν οι σημερινοί Έλληνες και οι σημερινοί κάτοικοι της Νοτίου Ιταλίας, είναι τόσο συγγενείς κι εφόσον γνωρίζουμε ότι οι σημερινοί κάτοικοι της Νοτίου Ιταλίας προέρχονται σε μεγάλο βαθμό από τους μετανάστες, που δημιούργησαν την Μεγάλη Ελλάδα, τότε και οι σημερινοί Έλληνες είναι κατευθείαν απόγονοι των Αρχαίων Προγόνων τους, αναμφίβολα.»
Λένε οι αρνητές της συνεχείας της Ελληνικής Φυλής ότι οι σημερινοί κάτοικοι της Ελλάδος δεν είναι απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων, αλλά προϊόν επιμειξιών από Σλάβους, Τούρκους κλπ. Πως γίνεται όμως οι ελληνόφωνοι (για μας ΕΛΛΗΝΕΣ) της νοτίου Ιταλίας να είναι ακριβώς ίδιοι φυλετικά με τους Έλληνες της κυρίως Ελλάδος; Μήπως δέχθηκαν και αυτοί «επιμειξίες» από Σλάβους ή Τούρκους; Φυσικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον να συνέβη!

Οι Έλληνες και οι Ιταλοί: Tην μεγαλύτερη γενετική συγγένεια στην Ευρώπη την έχουμε ως Έθνος με τους Ιταλούς. Στην επιμέρους ανάλυση της Ιταλίας, οι ερευνητές διαπιστώνουν ότι η χώρα τους στο Βορρά δείχνει ομοιότητα μεγαλύτερη προς την κεντρική Ευρώπη, ενώ η Κεντρική και Νότια Ιταλία, προς την Ελλάδα και τις μεσογειακές χώρες. Στον κύριο συνθετικό χάρτη της Ιταλίας, που αφορά το 27% της ποικιλότητας που παρατηρείται, εμφανίζεται ένας χαρακτηριστικός πόλος, στην “μύτη της μπότας” της Ιταλίας.
Η εξήγηση που δίνεται, αφορά τον Ελληνικό αποικισμό της Κάτω Ιταλίας τον 8ο και 7ο αιώνα, όταν η χώρα ονομάστηκε “Μεγάλη Ελλάς” με πληθυσμό ίσως και μεγαλύτερο από τον μητροπολιτικό της Ελλάδος. Μερικοί υπολογίζουν πως οι Έλληνες Μετανάστες ήταν γύρω στις 300.000 άτομα έναντι γηγενούς πληθυσμού ολόκληρης της Ιταλικής Χερσονήσου περίπου δεκαπλάσιου. Η ελληνική γλώσσα στην περιοχή της Μεγάλης Ελλάδος παρέμεινε ως τον 13ο αιώνα μ.Χ. και ακόμη και σήμερα ανιχνεύεται μια μεγάλη αναλογία Ελληνικών επωνύμων στην περιοχή, που φτάνει και το 8%. Υπάρχει μια άλλη περιοχή, στην μεσότητα του τακουνιού της Ιταλικής μπότας, όπου υπάρχουν και σήμερα Ελληνόφωνα χωριά. Πρόκειται για μεταγενέστερο θύλακο μεταναστών από τον 5ο και 6ο μ.Χ. αιώνα. Υπενθυμίζουμε ότι η Βυζαντινή Αυτοκρατορία κατείχε μεγάλο τμήμα της Νοτίου Ιταλίας, όπου η επίσημη γλώσσα ήταν η Ελληνική. Αυτός ο ελληνόφωνος θύλακας δεν δείχνει γενετική διαφορά από τους γείτονές τους. Εδώ όμως αναγνώστη, εμπεριέχεται μια σημαντική μαρτυρία, η κεντρική του άρθρου αυτού.
Αν οι σημερινοί Έλληνες και οι σημερινοί κάτοικοι της Νοτίου Ιταλίας, είναι τόσο συγγενείς κι εφόσον γνωρίζουμε ότι οι σημερινοί κάτοικοι της Νοτίου Ιταλίας προέρχονται σε μεγάλο βαθμό από τους μετανάστες, που δημιούργησαν την Μεγάλη Ελλάδα, τότε και οι σημερινοί Έλληνες είναι κατευθείαν απόγονοι των Αρχαίων Προγόνων τους, αναμφίβολα.
Η γενετική συγγένεια Ελλήνων-Ιταλών, είχε πιστοποιηθεί και με την εργασία του καθηγητού της Βιολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, κ. Κ. Τριανταφυλλίδη, στην εργασία που δημοσιεύθηκε στο Human Heredity (1983). Η γενετική σχέση των Ελλήνων με άλλους μεσογειακούς λαούς είχε παρουσιαστεί με το δενδρόγραμμα του καθηγητού Τριανταφυλλίδη, στο οποίο φαίνεται η στενή γενετική σχέση των Ελλήνων με τους Ιταλούς. Μικρή είναι και η γενετική συγγένεια των Ελλήνων με τους Βούλγαρους, όπως είχε καταδειχθεί από τον κ. Τριανταφυλλίδη και άλλους ερευνητές.
Το παραπάνω έρχεται να ενισχύσει την άποψη ότι οι Έλληνες δεν ήρθαν σε επιμειξίες με τους γειτονικούς τους λαούς για λόγους γλωσσικούς, θρησκευτικούς, πολιτισμικούς κ.α.Περαιτέρω μελέτες κι έρευνες θα διαλευκάνουν μια μέρα πλήρως όλα όσα εθίγησαν παραπάνω και πολλά περισσότερα. Η συγγένειά μας με τους Ευρωπαίους είναι δεδομένη, αν και δεν είναι τόσο κοντινή όσο των υπολοίπων. Φαίνεται δε, ότι οι Έλληνες εμφανίζουν μια γενετική ιδιαιτερότητα, μικρή, μα ανιχνεύσιμη. Όχι πρόσφατη, αλλά παλιά όσο και η ιστορία τους. Δεν επηρεάστηκαν γενετικά από τους άλλους Ευρωπαίους, αλλά επηρέασαν κιόλας σ’ ένα βαθμό τους Ευρωπαίους, όπως είδαμε. Μπορεί να συρρικνώθηκαν αριθμητικά στην πάροδο των αιώνων, άφησαν όμως τα γενετικά αποτυπώματά τους. Μα το πιο σημαντικό είναι ότι ζούνε μέσα μας, το αίμα τους κυλάει στο δικό μας.
Τι πιο υπέροχη κληρονομιά! Τι πιο μεγάλη ελπίδα για ένα μέλλον αντάξιο ενός λαμπρού παρελθόντος!
ellinonpalligenesia

http://lithosfotos.blogspot.gr

Μιλάτε Γκρίκο (grecanica) ; Magna Grecia. - δείτε τα βίντεο

Γκρεκάνικα, τα κατωιταλιώτικα ελληνικά. 

Τα γκρεκάνικα ή γκρίκο όπως είναι γνωστά τα κατωιταλιώτικα ελληνικά μιλιούνται από τις ελληνόφωνες κοινότητες των Γκρεκάνων στα δύο άκρα της ιταλικής μπότας, στην Απουλία και την Καλαβρία.

Προέρχονται είτε από τα δωρικά που μιλιούνταν στις εκεί ελληνικές αποικίες στη Μεγάλη Ελλάδα είτε, σύμφωνα με μια (αναλυτικό ρεπορτάζ - βίντεο)...
άλλη άποψη, από τη μεσαιωνική ελληνική.

Οι Ξεχασμένοι 'Ελληνες 
Η Καλαβρία υπήρξε για μια περίπου χιλιετία σημαντικό κέντρο του ελληνισμού. Οι απόγονοι αυτών των πρώτων μεταναστών καταφέρνουν να κρατήσουν ζωντανά τα στοιχεία που συνιστούν την ιδιαίτερη πολιτισμική ταυτότητα των Ελλήνων. 
Με τις ελληνικές επιγραφές στους δρόμους, με την γκρεκάνικη διάλεκτο, με τα τραγούδια τα οποία περνάνε από γενιά σε γενιά. 
Ωστόσο, η γλώσσα των αριθμών είναι σκληρή και γεννά ανησυχίες για το μέλλον των ελληνοφώνων της Κάτω Ιταλίας. Ο πληθυσμός στα ελληνόφωνα χωριά μειώνεται συνεχώς, αφού οι νέοι στην προσπάθειά τους να αντιμετωπίσουν τη φτώχεια μετακινούνται προς τον πλούσιο Βορρά. 

Οι προσπάθειες οι οποίες γίνονται επικεντρώνονται στην αναγκαιότητα της διατήρησης του ελληνικού ιδιώματος της Καλαβρίας. 
Τα ελληνικά της Καλαβρίας, που είναι μετεξέλιξη της αρχαίας δωρικής, διατηρήθηκαν για αιώνες και δεν πρέπει να χαθούν. 
Επειδή, όμως, δεν είναι γραπτή γλώσσα, κινδυνεύουν.
 Το επίσημο ελληνικό κράτος ύστερα από μια μακρά περίοδο αδιαφορίας για τα προβλήματα των ελληνοφώνων της Καλαβρίας μάς ξάφνιασε θετικά με τη δημιουργία του Ινστιτούτου Ελληνόφωνων Σπουδών, σε μια ύστατη προσπάθεια να διασωθεί η ελληνική γλώσσα. 
'Ισως οι υπεύθυνοι τελικά αντελήφθησαν ότι η ιστορική παρουσία του ελληνισμού αντιμετωπίζει τον κίνδυνο της αφομοίωσής της μέσα σε μια όλο και πιο διευρυμένη πολιτισμική χοάνη. 

«Είσαι Γκρίκο; Έμπα στο σπίτι μον να μπει ο ήλιος».

Προέλευση.
 Σχετικά με την προέλευση των γκρεκάνικων έχουν διατυπωθεί δύο κύριες θεωρίες:
η πρώτη διατυπώθηκε πρώτα από τον Γερμανό γλωσσολόγο Ροντς ο οποίος υποστήριξε ότι τα κατωιταλιώτικα είναι απευθείας απόγονος των δωρικών ελληνικών που μιλιούνταν στη Μεγάλη Ελλάδα, αφού παρουσιάζουν πολλούς δωρισμούς που δεν συναντώνται σε καμία άλλη διάλεκτο της ελληνικής πλην βέβαια της τσακωνικής στην Πελοπόννησο.
Η άποψη αυτή γίνεται δεκτή από τους περισσότερους 'Ελληνες γλωσσολόγους. 

Η δεύτερη άποψη ξεκίνησε και είναι δημοφιλής στην Ιταλία και σύμφωνα με αυτή τα γκρεκάνικα είναι απόγονος της βυζαντινής ελληνικής,από την εποχή μετά την οθωμανική κατάκτηση του ελλαδικού χώρου η οποία είχε σαν επακόλουθο την μετακίνηση ελληνόφωνων ομάδων από την Πελοπόννησο κυρίως στην...

Magna Graecia, φωτορεπορτάζ από εκεί που κάποτε…ήκμαζε ο Ελληνισμός…

Κάτω Ιταλία. Απουλία. Χερσόνησος του Σαλέντο. Αποικίες που ίδρυσαν οι Έλληνες αρχίζοντας από τον 8ο π.Χ. αιώνα. Κατά τον Ηρόδοτο (7, 170) οι πρώτοι Έλληνες έφθασαν στην Ιταλία από την Κρήτη. Οι αποικίες που ιδρύθηκαν στην Κάτω Ιταλία από αποίκους διαφόρων περιοχών της μητροπολιτικής Ελλάδας ήκμασαν επί αιώνες σε όλους τους τομείς των γραμμάτων, των τεχνών και των επιστημών.

Πόλεις, μνημεία, μοναστήρια, εξαιρετικές βυζαντινές τοιχογραφίες, κρύπτες , ελληνόφωνα χωριά, γλώσσα, πολιτισμός, η αντοχή του βυζαντινού ορθόδοξου τυπικού στον πόλεμο της παπικής εκκλησίας χαρακτηρίζουν την Σαλεντινή γη «τραχεία και εύβοτος», όπως λέει ο Στράβων.

Μια επίσκεψη στις περιοχές αυτές μπορεί να αποτελέσει ένα καλό μάθημα για τους σύγχρονους Έλληνες. Ας σταθούμε σε μερικά αξιόλογα σημεία… 

Μοναστήρι SANTA MARIA του CERRATE. Βυζαντινός Ναός του 6ου αιώνα αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου κοντά στο Λέτσε. Σπουδαία αρχιτεκτονική και τοιχογραφίες.

.

Κατά την αναστύλωση πρέπει να δυσκολεύτηκαν πολύ για να ταιριάξουν σωστά τα κομμάτια! Έβαλαν τον Άγιο με το κεφάλι ανάποδα!!!

.

————————————

“Ο ανατολικός φρουρός” της Ιταλίας, το Salento είναι μια παραμεθόρια περιοχή που αποτέλεσε πολιτιστικό «χωνευτήρι» για αιώνες. Το τοπίο μοναδικό, με τα λευκά βράχια της Αδριατικής ακτής να πέφτουν απότομα στη μπλε θάλασσα.

Μοναστήρι Αγίου Νικολάου του Casole. Iδρύθηκε το 1098-1099 μ.Χ. Ήταν φάρος πολιτισμού, σημείο συνάντησης μεταξύ Ρώμης και Βυζαντίου και για αιώνες μια γέφυρα μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Το μοναστήρι του Casole ήταν τότε ότι θα λέγαμε σήμερα ένα πανεπιστήμιο. Η Μονή ήταν ένα σημαντικό κέντρο για τη διάδοση των ελληνικών γραμμάτων σε όλη τη διάρκεια του Μεσαίωνα μέχρι τις αρχές της Αναγέννησης.

Στο Ότραντο, υπήρξε εκτεταμένη παρουσία ελληνικών μοναστηριών, και σε μερικά απ’ αυτά π.χ. Ναρντό, Σολέτο, Καλλίπολη και Μάλιε, υπήρχαν ιερείς που είχαν τα δικά τους “Scriptoria” στα οποία αντιγράφονταν αρχαία χειρόγραφα. Στην Καλλίπολη και στη Ναρντό, γύρω στο 1000, αντιγράφηκαν ο Όμηρος, ο Ησίοδος και ο Αριστοφάνης.

Μαρτυρίες της μνημειακής βυζαντινής ζωγραφικής από τον 5ο έως και τον 14ο αιώνα, υπάρχουν στη μικρή εκκλησία του Αγίου Πέτρου στο Ότραντο και την κρύπτη της Αγίας Χριστίνας στο Carpignano Salentino.
Φωτο: Αγ.Πέτρος Ότραντο

Εντυπωσιακό είναι ότι σε πολλές πόλεις βρίσκονται λείψανα Αγίων της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η Δ΄ Σταυροφορία που κατέστρεψε και λεηλάτησε την Κωνσταντινούπολη, έφερε ως εδώ τα ιερά λείψανα πολλών μαρτύρων. Εξάλλου, η λεηλασία των ιερών λειψάνων της Κωνσταντινούπολης διήρκεσε σαράντα χρόνια. Εδώ το μπράτσο του Αγίου Μεγαλομάρτυρα Νικήτα, που φυλάσσεται στο Melendugno.

Σχεδόν ολόκληρο το λείψανο του Αγίου Θεοδώρου βρίσκεται στο Πρίντεζι.

Και φυσικά στο Μπάρι, βρίσκεται το λείψανο του Αγίου Νικολάου, που μεταφέρθηκε εδώ από τα Μύρα της Λυκίας.

Διαβάστε εδώ λεπτομέρειες για τη λεηλασία της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους και το πλιάτσικο στα ιερά λείψανα.
http://www.myriobiblos.gr/afieromata/1204/edwin_pears_gr.html

Nα προσθέσουμε στο πολύ καλό κείμενο και τις φωτογραφίες που μας απέστειλε φίλος, που επισκέφτηκε πρόσφατα την Κάτω Ιταλία,  ότι και σήμερα κάποιοι, ελάχιστοι Ιταλοί, βαφτίζονται Ορθόδοξοι και αποκηρύσσουν τον παπισμό… Σημεία των καιρών;;;

Antexoume

πηγή