Γιατί να μην ανταποδώσουμε την αδικία;

 

π. Ανδρέας Αγαθοκλέους

Είναι ανθρώπινο να θέλεις να πάθει ο άλλος ό,τι εσύ έπαθες από εκείνον. Να θέλεις, δηλαδή, να εκπληρωθεί το αίσθημα της δικαιοσύνης. Από τη συμπεριφορά του πόνεσες, ταράχτηκες, αναστατώθηκες. Γιατί αυτός να μην πάθει τα ίδια, για να καταλάβει, άλλωστε, το λάθος του και να διορθωθεί;

Η αντίληψη αυτή έχει λογική. Όχι, όμως, τη λογική του Ευαγγελίου. Ο Χριστός ευεργέτησε τους σταυρωτές Του, οι άγιοι προσεύχονταν για τους διώκτες τους. «Λαέ μου τι σου έδωσα και τι μου ανταπέδωσες;». Έτσι, η επιλογή για τη λογική που θα εφαρμόσουμε στο θέμα της αδικίας, είναι δική μας.

Στο Γεροντικό, που είναι το «εφαρμοσμένο Ευαγγέλιο», η πρακτική της θεωρίας, αναφέρεται για «ένα χριστιανό που έτυχε να αδικηθεί από κάποιον και πήγε στον ΑββάΣισώη και του λέει:

• Πάτερ, ο τάδε αδελφός με αδίκησε και ο λογισμός μου με βασανίζει να τον εκδικηθώ.
• Όχι, τέκνο, άρχισε να τον συμβουλεύει ο Όσιος. Άφησε την εκδίκηση στα χέρια του Θεού.
• Δεν θα ησυχάσω, αν δεν τον κάνω να πονέσει, όπως πόνεσα και εγώ, εξακολουθούσε να λέγει συνεπαρμένος από το πάθος του ο νέος.

Αφού δεν έπαιρνε από λόγια, ο Όσιος τον φώναξε να κάνουν προσευχή μαζί, για να τον φωτίσει ο Θεός να καταλάβει ποιο ήταν το ψυχικό του συμφέρον. Και γονάτισαν ο ένας δίπλα στον άλλον και ο ΑββάςΣισώης, σηκώνοντας τα χέρια προς τον ουρανό, είπε αυτή την προσευχή:

“Κύριε και Θεέ μας, εμείς τα παιδιά Σου Σου δηλώνουμε σήμερα με τις πράξεις μας, ότι δεν έχουμε πια ανάγκη να έχεις Συ τη φροντίδα μας, γιατί εμάθαμε μόνοι να φροντίζομε για τον εαυτό μας και αυτοπροσώπως να εκδικούμεθα για λογαριασμό μας”.

Ταράχτηκε ο αδελφός ακούγοντας τα λόγια της προσευχής, έστω και αν ήσαν απολύτως σύμφωνα με την ψυχική του κατάσταση.Συγχώρεσέ με, πάτερ, είπε μετανοημένος στον άγιο γέροντα. Δεν επιθυμώ πια να εκδικηθώ τον αδελφό μου»[1].

Είναι σημαντικό να βρούμε άνθρωπο που θα μας βοηθήσει να εφαρμόσουμε το Ευαγγέλιο, να μας φωτίσει τον νουν, να μας δώσει «χέρι βοηθείας», όταν ο λογισμός σκοτίζει τον νουν και αποπροσανατολίζει την πορεία μας ως χριστιανών.

Γιατί, άλλο είναι να αναγνωρίζουμε την αδυναμία μας να εφαρμόσουμε αυτό που ως τέκνα Θεού καλούμαστε να κάνουμε, και άλλο είναι να δικαιολογούμε την αδυναμία και την πτώση μας. Στο πρώτο υπάρχει ελπίδα, που στηρίζεται στην ταπεινή αποδοχή, στο δεύτερο οδεύουμε στην απώλεια, στηριζόμενοι στην αυτάρκειά μας.

 

[1] Ηγουμένης Θεοδώρας Χαμπάκη, Γεροντικό, εκδ. Λυδία, Θεσσαλονίκη 1993, σ.σ. 40-41

https://www.pemptousia.gr/2025/08/giati-na-min-antapodosoume-tin-adikia/

ΜΑΘΕ ΠΩΣ ΝΑ ΣΥΓΧΩΡΕΙΣ

10 πρακτικές συμβουλές που θα μας βοηθήσουν να μάθουμε να συγχωρούμε τους άλλους.

1. Σκεφτείτε ότι στο κάτω-κάτω της γραφής δε ζημιωθήκατε και τόσο σοβαρά.

2. Λογαριάστε όλα τα καλά που σας έχουν γίνει ακόμα κι από το πρόσωπο που σας έβλαψε.

3. Απαριθμήστε τα ελέη και τις ευλογίες που απολαμβάνετε από μέρους του Θεού που δεν αξίζατε.

4. Ευχαριστείτε το Θεό για τη συγχώρεση που Εκείνος έχει προσφέρει σε σας.

5. Προσευχηθείτε για εκείνον που σας φέρθηκε άσχημα.

6. Αναζητήστε μια ευκαιρία να βοηθήσετε τ πρόσωπο που σας έβλαψε.

7. Προσπαθήστε να τον αιφνιδιάσετε με μια καλή πράξη ή να του δείξετε την καλή σας διάθεση.

8. Όταν θυμηθείτε την κακή ενέργεια που έγινε σε βάρος σας να την αντιπαρατάξετε με μια καλή σκέψη ή πράξη.

9. Αν το κακό που σας έγινε είναι ιδιαίτερα μεγάλο, προσπαθήστε να το ξεχάσετε σκεπτόμενοι άλλα ευχάριστα πράγματα, προτού κοιμηθείτε το βράδυ.

10. Επαναλάβετε αργά και προσεκτικά τη φράση της προσευχής του Κυρίου:«άφες ημίν τα οφειλήματα ημών ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέτας ημών».

http://agiotokos-kappadokia.gr

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος:"Ακόμη κι αν θέλει ο Θεός να σου συγ­χωρήσει τις αμαρτίες, δεν Του το επιτρέπεις εσύ!! "

Αν σου πω, νήστεψε, πολλές φορές μου προβάλλεις ως δικαιολογία την ασθένεια του σώματος. Αν σου πω, δώσε στους φτωχούς, μου λες ότι είσαι φτωχός και έχεις να αναθρέψεις παιδιά. Αν σου πω, να έρχεσαι τακτικά στις Συ­νάξεις της Εκκλησίας, μου λες έχω διάφορες μέριμνες.
Αν σου πω, πρόσεχε αυτά που λέγο­νται στην Εκκλησία και κατανόησε το βάθος των λόγων του Θεού, μου προβάλλεις ως δικαιολογία την έλλειψη μορφώσεως.
Αν σου πω, φρόντισε να βοηθήσεις ψυχικά τον αδελφό σου, μου λες ότι δεν υπακούει όταν τον συμβουλεύω, αφού πολλές φορές του μίλησα και περιφρό­νησε τα λόγια μου. Βέβαια, δεν ευσταθούν οι προφάσεις αυτές και όλα αυτά είναι χλιαρά λό­για, αλλά, παρά ταύτα, μπορείς να προφασίζεσαι.
Αν όμως σου πω, άφησε την οργή και συγχώρεσε τον αδελφό σου, ποιά από τις προ­φάσεις αυτές μπορείς να χρησιμοποιήσεις; Διό­τι, νομίζω, δεν μπορείς να φέρεις ως πρόφαση ούτε ασθένεια σώματος, ούτε φτώχεια, ούτε α­μάθεια, ούτε απασχόληση και μέριμνα, ούτε τί­ποτε άλλο. Γι' αυτό, απ' όλες σου τις αμαρτίες, αυτή η αμαρτία θα σου είναι ασυγχώρητη.
Αλήθεια, πώς θα μπορέσεις να υψώσεις τα χέρια σου στον Ουρανό; Πώς θα κινήσεις τη γλώσσα σου να προσευχηθείς; Πώς θα ζητήσεις συγνώμη; Ακόμη κι αν θέλει ο Θεός να σου συγ­χωρήσει τις αμαρτίες, δεν Του το επιτρέπεις εσύ, επειδή δεν συγχωρείς τις αμαρτίες του αδελφού σου. 
Αλλά προφασίζεσαι επίσης ότι ο εχθρός σου είναι σκληρός και άγριος, σαν θηρίο, και του χρειάζεται τιμωρία και εκδίκηση! Ε, γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο πρέπει να τον συγχω­ρήσεις.
Εχεις αδικηθεί πολύ απ' τον εχθρό σου και έχεις στερηθεί πολλά και σ' έχει...κακολογή­σει και σ' έχει ζημιώσει σε πολύ σπουδαίες υποθέσεις, και γι' αυτό θέλεις να τον δεις να τιμωρείται. Αλλά και σ' αυτό το σημείο είναι χρήσι­μο για σένα να τον συγχωρήσεις.

Διότι, αν εσύ ο ίδιος εκδικηθείς και επιτεθείς εναντίον του, είτε με λόγια, είτε με ανάλογες συμπεριφορές, είτε με κατάρες, ο Θεός δεν θα επέμβη πλέον, αφού εσύ ανέλαβες την τιμωρία του. Και όχι μόνο δεν θα επέμβη, αλλά και από σένα θα ζη­τήσει λόγο, διότι φέρθηκες υβριστικά προς Αυτόν.



Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
ΠΗΓΗ

orthodoxes-anazitiseis.com