Δράξασθε Παιδείας…

Στίχος από τον δεύτερο ψαλμό του προφητάνακτος Δαυίδ, ο οποίος έζησε τον  10o αιώνα προ Χριστού, δηλαδή πριν από 3000  χρόνια από σήμερα. Ο ψαλμός γράφτηκε με την φώτιση του Αγίου Πνεύματος απευθυνόμενος προς τους συγχρόνους του και, δια μέσου αυτών, προς όλους τους ανθρώπους έως συντελείας  του κόσμου.

Ο Δαυίδ ήθελε να προετοιμάσει τον λαό δια να υποδεκτεί επί της γης τον Θεάνθρωπο, αφού πρώτα πιστεύσει και τηρήσει τις εντολές του Θεού Πατέρα. Ως μέσο προτείνει την Παιδεία. Δράξασθε, γράφει, αρπάξτε δηλ. την Παιδεία, μελετήστε την εις βάθος για να βρείτε την αλήθεια και η Αλήθεια ελευθερώσει υμάς. Την πραγματική Παιδεία διακηρύσσει προ χιλιάδων ετών και όχι τη στείρα και αποστεωμένη γνώση ο ψαλμωδός για την ανεύρεση της Αλήθειας.

Δεν έρχεται σε αντίθεση η πραγματική επιστήμη με την Ορθοδοξία. Αντίθετα μάλιστα, συμφωνούν. Υπάρχουν, βέβαια, και οι αρνητές της απόψεως αυτής, χωρίς να έχουν σοβαρά επιχειρήματα. Απλά αρνούνται την Αλήθεια. Η καλλιέργεια της πραγματικής Παιδείας και η εις βάθος μόρφωση του Λαού θα τον οδηγήσει σε λεωφόρους πραγματικής ελευθερίας, σε δρόμους πρωτόγνωρους και λυτρωτικούς.

Δράξασθε παιδείας για να πληροφορηθούμε όλοι μας ότι ο Θεός έπλασε άνδρα και γυναίκα. Άρσεν και θήλυ διαβάζουμε και μελετώντας τη φύση διαπιστώνουμε ότι και εκεί υπάρχουν μόνο αρσενικά και θηλυκά και συνέρχονται εις γάμου κοινωνία (ζευγαρώνουν) αρσενικό και θηλυκό. Οι σεξουαλικές προτιμήσεις των ανθρώπων δεν πρέπει να συγχέονται με το φύλο. Ο άνθρωπος δεν είναι μόνο σάρκα για να υποκύπτει σε όλες τις επιθυμίες της. Είναι και πνεύμα και μάλιστα θεϊκό και έχει λογική και συνείδηση και πρέπει να εγκρατεύεται.

Δράξασθε παιδείας για να διαπιστώσομε ότι η πρώτη  γυναίκα η Εύα  πλάστηκε από την πλευρά του Αδάμ για να είναι ισότιμη προς αυτόν. Εις τον ειδωλολατρικό κόσμο η θέση της γυναίκας ήταν υποβαθμισμένη. Ο Χριστός ανύψωσε την θέση της γυναίκας και την επανέφερε εις θέση ισοτιμίας με τον άνδρα, διότι. η γυναίκα από την δημιουργία της είναι ισότιμη με τον άνδρα. Ο Χριστός το βροντοφώναξε. Και όμως μετά από πολλούς αιώνες γεννήθηκε το λεγόμενο φεμινιστικό κίνημα για να διεκδικήσει την ισότητα. Τι πέτυχε το κίνημα;; Μάλλον υποβάθμισε την γυναίκα. Της αφαίρεσε την θηλυκότητα και την κατέστησε κακέκτυπο του άνδρα. Ευτέλισε το θεόδοτο σώμα της και ακολουθώντας την μόδα κυκλοφορεί ημίγυμνη εις τους δρόμους διαφημίζοντας τα κάλλη της. Θεωρώντας το σώμα της κτήμα της οδηγείται σε εκτρώσεις, αφαιρώντας από το κυοφορούμενο πλάσμα τη δυνατότητα να δει το φως του ήλιου, δικαίωμα που η ίδια είχε. Ρώτησε το κυοφορούμενο και εν δυνάμει παιδί της αν θέλει ή δεν θέλει να ζήσει;;

Ισότιμα τα δυο φύλα με διαφορετικούς ρόλους αλληλοσυμπληρούμενους και με την ελεύθερη βούλησή τους ενώνονται για τη δημιουργία οικογένειας με τα ιερά δεσμά του γάμου. Γάμος υφίσταμαι μεταξύ ετερόφυλων ανθρώπων με την ευλογία της Εκκλησίας. Όλα τα άλλα είναι νομικά κατασκευάσματα, του κοσμικού κράτους αντίθετα με την Ορθοδοξία. Λύνουν, ίσως, κάποια κοινωνικά  προβλήματα τα οποία δημιουργούνται από την μόδα και την επήρεια του ανθρωποκτόνου κακού. 

Όλα αυτά βέβαια σε χώρες που έχουν επηρεαστεί από το πνεύμα του Χριστιανισμού (ορθόδοξες ή μη). Δεν  ακούμε να διεκδικούν δικαιώματα και για τις άλλες γυναίκες που ζουν σε χαρέμια της πολυγαμίας και της μπούρκας. Εις τις χώρες τους εμφανίζονται επαναστάτριες αλλά, όταν επισκέπτονται τέτοιες χώρες ξεχνούν την επανάσταση και συμμορφώνονται με τα εκεί κρατούντα.

Δράξασθε παιδείας για να εξαφανιστεί η βία από την κοινωνία. Οι  νέοι δεν έχουν σωστά πρότυπα για να ακολουθήσουν. Φροντίζουν οι επιτήδειοι να αμαυρώνουν ιδανικά και πρότυπα. Δημιουργούν την μόδα αντίθετη εις την έννοια της πατρίδας, του Χριστιανισμού, της αξιοκρατίας, της εργασίας, της παραδοχής ότι όλοι είμαστε εικόνες του Θεού πλασμένοι από τα ίδια χέρια ανεξάρτητα από το χρώμα του δέρματος, της μόρφωσης, του φύλου κλπ. Συγχρόνως προβάλλουν αρνητικά πρότυπα, την ιδιαιτερότητα κάποιων. Την εξαίρεση του γενικού κανόνα προσπαθούν να την επιβάλλουν και εις τους άλλους. Να γίνουμε όλοι όπως αυτοί. Αντίθετοι σε κάθε λογική. 

Δεν προτείνουμε τον καιάδα των ανθρώπων, αλλά των παθών. Του καθένα μας το πάθος. Υπάρχουν και λειτουργούν και πνευματικοί κανόνες θα μας έλεγε η σωστή παιδεία. Αγάπη πραγματική και όχι υστερόβουλη να έχουμε ο ένας για τον άλλο. Το χρήμα και η ύλη γενικά είναι μέσο εξυπηρέτησης των αναγκών και όχι είδος προς συσσώρευση. Πήρε κανένας πλούσιος ή μεγιστάνας περισσότερα από δυο μέτρα γης τα οποία παίρνει και ο πτωχός του Θεού;; Όχι προφανώς..

Πολλά θα μπορούσε να γράψει κάποιος για τα αγαθά τα οποία προκύπτουν από μια σωστή παιδεία. Ειρηνική συνύπαρξη των Λαών. Αλληλοσεβασμός και εκτίμηση του προσώπου και της προσωπικότητας. Ευγένεια και πολιτισμός. Σωστές κοινωνικές σχέσεις και οικογένειες με ισχυρούς δεσμούς. Κοινωνίες της ισότητας και ισοτιμίας, της αξιοκρατίας και της αναγνώρισης της προσφοράς του καθενός εις το κοινωνικό σύνολο. Προβολή σωστών προτύπων ιδιαιτέρως εις τους μαθητές και νέους. Διάχυση των καλών της εργασίας και της προσπάθειας. Παραδειγματισμός από το παρελθόν, καταδικάζοντας τα άσχημα και αντλώντας χρήσιμα συμπεράσματα από τα καλά του χθες. Ενισχύεται η φιλοπατρία με αναφορές εις τους αγώνες του γένους για ελεύθερη πατρίδα με πίστη εις τον Χριστό και εις την μακραίωνη ιστορική προσφορά του ελληνικού γένους εις τον παγκόσμιο πολιτισμό και εις την επιστήμη. Κάθε Λαός μπορεί να υπερηφανεύεται για την προσφορά του.

Κλείνοντας το παρόν κείμενο θα πρότεινα εις τα σχολεία να είναι απαραίτητη η παρουσία σε καθημερινή βάση κληρικού, όπως γίνεται με τους κοινωνιολόγους και ψυχολόγους. Η συνεργασία των θα είναι πολύτιμη για τους μικρούς μαθητές. Θα πηγαίνουν όσοι μαθητές επιθυμούν κατά το πρότυπο των ψυχολόγων-κοινωνιολόγων. Αρκετά προβλήματα της κοινωνίας και των νέων έχουν χαρακτήρα πνευματικό. Η ψυχολογία δεν μπορεί να τα αντιμετωπίσει μόνη της, ούτε και η κοινωνιολογία. Η συμβολή του κληρικού-πνευματικού θα είναι αρκετά μεγάλη εις την λύση των προβλημάτων της καθημερινότητας και της κοινωνίας σήμερα αλλά και μακροχρόνια. 

Πολλαπλώς ωφελημένη θα είναι η κοινωνία αν εφαρμόσει τον στίχο του ψαλμού δράξασθε παιδείας.

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός

Η Εκκλησία είναι ένα επικίνδυνο σχολείο

 

Ποιά Παιδεία τελειοποιεί τον άνθρωπο;

 Posted on 16 Σεπτεμβρίου, 2023

Αρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου, Ιεροκήρυκος Ι. Μ. Πατρών -Δρος Θεολογίας

Ο άνθρωπος, ως «ον ατελές και ελλιπές», έχει ανάγκη την Ελληνορθόδοξη Παιδεία, για να τελειοποιηθεί και να ολοκληρωθεί. Και λέγω «Ελληνορθόδοξη Παιδεία» –και σ᾽ αυτό είμαι απόλυτος– διότι εάν δεν έχουμε αυτή την Παιδεία, τότε θα έχουμε ή μόνο την Ελληνική ή μόνο Ευρωπαϊκή Παιδεία.

Καί εξηγούμαι:

1) Ελληνική Παιδεία: Δεν αμφισβητούμε ότι η Παιδεία στην Αρχαία Ελλάδα ήταν πολύ σπουδαία. Η επιστήμη, η γνωσιολογία, η αγωγή ήσαν σε πολύ καλό δρόμο και οδηγούσαν τον νέο και την νέα στην ακράδαντη πίστη για την αξία πού λέγεται «άνθρωπος». Ωστόσο, κανείς δεν ημπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός ότι και αυτός ο Πλάτων σπεύδει να εξερευνήσει με τον δυνατό νου του κόσμους άγνωστους για τούς μέχρι τότε φιλοσόφους. Κόσμους των αιωνίων ιδεών και ιδεωδών.

Κι αυτό γιατί; Διότι είχε βαθειά επίγνωση της ατέλειάς του. Και πραγματικά. Η Ελληνική αγωγή και Παιδεία ήσαν έξω από τον χώρο της αλήθειας. Έδωσαν, βεβαίως, οι Αρχαίοι Έλληνες μεγάλο βάρος στην αγωγή τού νέου και γενικότερα τού ανθρώπου καi μάλιστα πρώτοι αυτοί χρησιμοποίησαν τόσο την φύση, όσο και την εμπειρία. Παρ᾽ όλα όμως τα επιτεύγματά τους, η αγωγή στην εποχή τους είχε μια βασική έλλειψη για να ολοκληρωθεί. Και αυτή ήταν η Αποκεκαλυμμένη Αλήθεια.

2) Ευρωπαϊκή Παιδεία: Εάν απορρίψουμε την ανθρωπιστική Παιδεία των προγόνων μας –ισχυρίζονται πολλοί– τότε οπωσδήποτε θα ακολουθήσουμε την Ευρωπαϊκή Παιδεία, η οποία «έχει χωνέψει» ό,τι καλό της Αρχαίας Ελλάδος και μαζί με την διδασκαλία των εκπροσώπων της Αναγεννήσεως και τού Ευρωπαϊκού Ουμανισμού έχει να μaς δώσει την τέλεια Παιδεία.

Αυτό είναι μέγα λάθος. Λάθος βαρύτατο. Και αυτό γιατί κανένας Ευρωπαίος φιλόσοφος δεν ημπόρεσε με την ουμανιστική διδασκαλία του να βοηθήσει στην ολοκλήρωση της προσωπικότητος του ανθρώπου. Η Αναγέννηση ήταν η ελπίδα του Ευρωπαίου. Και αυτό γιατί ο αυταρχικός Παπισμός τον είχε μαράνει. Ο Σχολαστικισμός και ο Ιησουιτισμός αφαίρεσαν όλες τις εναπομείνασες δυνάμεις του.

Έτσι έρχεται ο Ρουσσώ με την φυσιοκρατία του και την απομάκρυνσή του από κάθε υπερφυσική σκέψη να απογυμνώσει τον άνθρωπο από την πίστη, την ελπίδα και την αγάπη προς τον Δημιουργό του. Για να έλθουν κατόπιν ο Λοκ και ο Χιουμ, οι αισθησιάρχες και να πουν ότι όλη η φύση τού ανθρώπου επικεντρώνεται στις αισθήσεις του και με αυτόν τον τρόπο δημιουργούν και αυτοί έναν πρωτόγονο και αγροίκο άνθρωπο.

Ο Ντεκάρτ καί ο Καντ, για να ξεφύγουν από την απαράδεκτη αυτή κατάσταση τού ανθρώπου, πρότειναν έναν άλλου είδους άνθρωπο, τον λογικό άνθρωπο. Ο άνθρωπος, έλεγαν, είναι ένα λογικό όν. Επομένως, διά της λογικής είναι άνθρωπος. Όλα τα άλλα είναι τελείως ασήμαντα γι᾽ αυτόν. Έτσι προετοίμασαν την υποβάθμιση του ανθρώπου σε ζώο. Κι αυτό γιατί ο άνθρωπος απέρριψε την πίστη στην Αποκεκαλυμμένη Αλήθεια. Υστερικές κραυγές ακούστηκαν όταν αναγγέλθηκε στην Ευρώπη ότι ο άνθρωπος κατάγεται από τον πίθηκο και από άλλα θηλαστικά.

Στη συνέχεια, μετά τούς βουλησιοκράτες Σοπενχάουερ καί Στήρνερ, μπαίνει ορμητικά πλέον στη σκηνή τού Ευρωπαϊκού κωμικοτραγικού θεάτρου ο Νίτσε, υποστηρίζοντας ότι ο άνθρωπος δεν έχει ανάγκη κανενός Θεού παρά μόνον του εαυτού του, ο οποίος πρέπει να υπερπηδήσει τον πιθηκάνθρωπο και να φθάσει στον υπεράνθρωπο. Ο υπεράνθρωπος για τον Νίτσε είναι ο σκοπός της Ιστορίας και το νόημα της ζωής. «Ώ, σεις, οι ανώτεροι άνθρωποι –λέγει ο Ζαρατούστρα, απευθυνόμενος στους μαθητές του– ο Θεός, αυτός ήταν ο μεγαλύτερος κίνδυνος για σάς, αλλά μη φοβείσθε, ο Θεός πέθανε».

Ο θάνατος τού Θεού είναι η πρώτη αρχή της διδασκαλίας τού Νίτσε. Η δεύτερη αρχή είναι η θεωρία: «Μη λυπάσαι τον πλησίον σου. Πέφτει; Σπρώξε τον ακόμη περισσότερο να συντριβεί». Τρίτη είναι η αρχή τού ανεύθυνου και ανελέητου πόθου της εξουσίας. Τέλος η τέταρτη αρχή του βασίζεται στη θέση ότι για τον υπεράνθρωπο δεν υπάρχει καλό και κακό. Όλα επιτρέπονται. Εδώ κορυφώνεται πλέον το δράμα του Ευρωπαίου ανθρώπου και της Ευρωπαϊκής Παιδείας. Από τον ουμανιστή άνθρωπο φθάσαμε στον υπεράνθρωπο.

Έτσι η Ευρωπαϊκή Παιδεία, αφού «φόνευσε» τον Δημιουργό τού ανθρώπου Θεό, κατασκεύασε έναν άνθρωπο, πού είναι ο χειρότερος και ο «απανθρωπότερος» πού υπήρξε ποτέ στον πλανήτη γη. Αυτή η διαπίστωση έκαμε τον Γκαίτε να αναφωνήσει: «Φώς, περισσότερο φώς». Το φώς το αιώνιο, πού είναι ο Δημιουργός μας Θεός, το έδιωξε ο Ευρωπαίος άνθρωπος και έτσι παρέμεινε στο ουμανιστικό σκοτάδι του.

Ο δικός μας χώρος τώρα, η Πατρίδα μας, μετά την απελευθέρωση άρχισε να υφίσταται τα καταιγιστικά πυρά της Ευρωπαϊκής Παιδείας. Ο ίδιος ο Κοραής, ο οποίος έφερε μία αλλοιωμένη γλώσσα από το Παρίσι, αναγκάζεται πολύ πρώιμα να ομολογήσει: «Άρχισα να φοβούμαι, όχι μη φωτισθεί το Γένος, αλλά μη, πριν αποκτήσει φώτα αρκετά, γίνει η έσχατη πλάνη χείρων της πρώτης». Η απολυτοποίηση των οικονομικών αξιών, το γκρέμισμα τού προσώπου, η απολυτοποίηση της τεχνολογίας στη ζωή μας και η καταστροφή της Ελληνορθοδόξου παραδόσεώς μας οδηγούν το Έθνος μας στην αυτοκαταστροφή.

Πυροδοτείται δε από εκπαιδευτικά κέντρα, ένα αντιχριστιανικό και αντιεκκλησιαστικό πνεύμα στην Παιδεία, από εκείνους που αγνοούν το Σύνταγμα και λησμονούν τον όρκο τους δηλητηριάζοντας τις ψυχές των μαθητών και φοιτητών με αθεϊστικές, μαρξιστικές και υλιστικές θεωρίες, απομακρύνοντάς τους από την χριστιανική αλήθεια και ζωή.

Δυστυχώς, αγαπητοί μου, αυτή είναι η σημερινή κατάσταση στην Ορθόδοξη Πατρίδα μας. Όμως, τέτοια Παιδεία, άθρησκη και ανερμάτιστη, έξω από την Ελληνορθόδοξη παράδοσή μας, θα οδηγήσει το Έθνος μας με μαθηματική ακρίβεια στον όλεθρο και την αυτοκαταστροφή.

Για τον λόγο αυτό ζητείται Ελληνορθόδοξη Παιδεία. Και την ζητούμε γιατί είναι η μόνη διέξοδος, για να αποφευχθεί η οριστική καταστροφή τού Έθνους μας.

Είναι απόλυτος ανάγκη να φωτισθεί ο νους των Νεοελλήνων με το φώς τού Θεανθρώπου Κυρίου, το οποίο δεν καλύπτεται ούτε με το πυκνό σκοτάδι της Ευρώπης. Η γνώση οφείλει να συμπορευθεί με την πίστη, δηλαδή με την αποδοχή της αιωνίου Αποκεκαλυμμένης Αλήθειας, για να είναι γνώση αληθινή. Πρέπει δηλαδή η Παιδεία μας να αποκτήσει τα εξής χαρακτηριστικά: Α) Την πίστη στον άνθρωπο, ως εικόνος τού Θεού και ως υπάρξεως ψυχοσωματικής, η οποία ημπορεί νά τελειοποιηθεί «διά τού Θεανθρώπου και εν τω Θεανθρώπῳ». Β) Την Ελληνορθόδοξη διδασκαλία με την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία, την άψογη γλώσσα μας και την Ορθόδοξη Πατερική Γραμματεία. Γ) Την Λογοποίηση της φιλοσοφίας, της επιστήμης, της τέχνης, της χειρωνακτικής εργασίας κ.λπ. διά τού Σταυρωθέντος Λόγου, ώστε τα πάντα να λάβουν το σωστό νόημα διά τού Θεανθρώπου.

Είναι εξαιρέτως σημαντικό να κατανοήσουμε ότι όσο αγιώτερα ζει ο άνθρωπος τόσο λαμβάνει το σωστό νόημα παντός επιστητού. Ο διαφωτισμός και η μόρφωση κατορθώνονται μόνο μέσῳ της Ορθοδόξου Ευαγγελικής ζωής. Οι πλέον τέλειοι φωτισμένοι και παιδαγωγοί είναι οι Άγιοι της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, όπως ο Μ. Βασίλειος, ο Θεολόγος Γρηγόριος, ο Ιερός Χρυσόστομος, ο Συμεών ο νέος Θεολόγος, ο Νικόδημος ο Αγιορείτης και τόσοι άλλοι. Αυτοί προηγούνται στην ζωή. Αυτοί ανατέμνουν την ψυχή τού ανθρώπου και την οδηγούν στην αλήθεια. Ο Ίδιος ο Κύριος μάς έχει πει: «Εγώ ειμί η οδός και η αλήθεια και η ζωή» (Ιωάν. 14, 6). Με το Μυστήριο της Θείας Σαρκώσεως έχουμε την φανέρωση της αιωνίου αληθείας ως ενυπόστατης πραγματικότητας, αδιάσπαστα ενωμένης με το Πρόσωπο τού Θεανθρώπου Κυρίου.

Η Παιδεία μας, για να μη χάνει την αξία της ως χώρος μεταμορφώσεως τού ανθρώπου και καθάρσεως τού κατ᾽ εικόνα, οφείλει να βασίζεται στην Θεανθρώπινη αλήθεια, η οποία υπάρχει στην κοινωνία προσώπων, την Ορθόδοξο Εκκλησία μας. Αυτό, εάν το κατανοήσουμε, θα έχουμε την δυνατότητα να αγαπούμε την Πατρίδα μας Ελλάδα. Εάν όχι, τότε τα πράγματα θα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο.

ΑΚΤΙΝΕΣ

Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΟΡΑΣΗ

 ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΟΡΑΣΗ

Πολλὲς ἐνέδρες ἔστησε ὁ Σύρος βασιλιὰς γιὰ νὰ παγιδεύσει τὸν ἰσραηλιτικὸ στρατό, ἀλλὰ χωρὶς ἀποτέλεσμα. Ἕνας «κατάσκοπος» ματαίωνε συνεχῶς τὰ σχέδιά του. Τί συνέβαινε;

Ὁ προφήτης Ἐλισαῖος, ἔχοντας θεία πληροφορία, ἔστελνε ἀγγελιαφόρο στὸν βασιλιὰ τοῦ Ἰσραὴλ καὶ τοῦ φανέρωνε τὶς μυστικὲς ἐνέδρες τῶν Σύρων. Ὁ Σύρος βασιλιάς, ἀφοῦ κατ’ ἐπανάληψιν ἀπέτυχαν οἱ ἐνέδρες του, συγκάλεσε τὸ συμβούλιο τῶν ἐπιτελῶν του.

-  Θὰ μοῦ πεῖτε τί γίνεται; ρώτησε. Ποιὸς μὲ προδίδει στὸν ἀντίπαλό μου;

-  Κανένας, βασιλιά μου, ἀπάντησαν ἐκεῖνοι. Κανένας ἀπὸ μᾶς. Ἀλλὰ ὁ προφήτης Ἐλισαῖος μεταφέρει στὸν βασιλιά του τὰ πάντα, ἀκόμα καὶ ὅσα λέγεις στὸ κρυφότερο δωμάτιό σου, ἐκεῖ ποὺ κοιμᾶσαι.

-  Καὶ ποῦ βρίσκεται αὐτός;

-  Στὴ Δωθαΐμ.

Ἀμέσως ἕνα ἰσχυρὸ ἀπόσπασμα μὲ ἱππικό, ἅρματα πολεμικὰ καὶ βαριὰ ὁπλισμένο πεζικὸ περικυκλώνει ἐν μέσῳ νυκτὸς τὴ Δωθαΐμ. Ἕνα παιδάριο ποὺ ὑπηρετοῦσε τὸν προφήτη, καθὼς ξύπνησε τὸ πρωὶ καὶ βγῆκε ἔξω, βλέπει τὴν πόλη περικυκλωμένη ἀπὸ παντοῦ. Τρομοκρατήθηκε. Μὲ κομμένα τὰ πόδια ξαναμπαίνει μέσα καὶ λέγει στὸν Ἐλισαῖο:

-  Κύριέ μου, τί θὰ κάνουμε τώρα;

-  Μὴ φοβᾶσαι! ἀπάντησε ὁ προφήτης. Ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι μαζί μας εἶναι πολὺ περισσότεροι ἀπὸ αὐτοὺς ἐδῶ.

Ὕψωσε τὰ μάτια του καὶ προσευχήθηκε:

-  Ἄνοιξε, Κύριε, τὰ μάτια τοῦ παιδαρίου γιὰ νὰ δεῖ.

Καὶ πράγματι ὁ Θεὸς ἄνοιξε τὰ μάτια τοῦ παιδιοῦ καὶ τί βλέπει; Τὸ βουνὸ ἀπέναντί τους ἦταν γεμάτο ἱππικό, ἐνῷ ἕνα πύρινο ἅρμα κύκλωνε προστατευτικὰ τὸν Ἐλισαῖο. Στρατεύματα ἀγγελικὰ εἶχαν κατακλύσει τὸν χῶρο.

Ὁ Ἐλισαῖος βγῆκε ἔξω. Προχώρησε πρὸς τοὺς Σύρους στρατιῶτες καί, ὅταν τοὺς πλησίασε, προσευχήθηκε:

-  Κύριε, πάταξέ τους μὲ ἀορασία.

Ἔτσι καὶ ἔγινε. Οἱ στρατιῶτες εἶχαν ἀνοιχτὰ τὰ μάτια, ἔβλεπαν, μὰ δὲν καταλάβαιναν ποῦ βρίσκονται. Τοὺς εἶπε τότε ὁ Ἐλισαῖος:

-  Δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ πόλη καὶ ὁ ἄνθρωπος ποὺ ζητᾶτε. Ἀκολουθεῖστε με καὶ θὰ σᾶς ὁδηγήσω σ’ αὐτόν.

Καὶ ἔτσι τοὺς ὁδήγησε στὴν τότε πρωτεύουσα τοῦ Ἰσραήλ, τὴ Σαμάρεια. Ὅταν μπῆκαν στὴν πόλη, ὁ προφήτης παρακάλεσε ξανὰ τὸν Θεό.

-  «Ἄνοιξε» τώρα, Κύριε, τὰ μάτια τους.

Ὁ Κύριος «ἄνοιξε» τὰ μάτια τους καὶ μὲ τρόμο εἶδαν πὼς βρίσκονταν μέσα στὴ Σαμάρεια, παγιδευμένοι στὸ κέντρο τοῦ στρατοπέδου τοῦ ἰσραηλιτικοῦ στρατοῦ. Ὁ βασιλιὰς τότε ρώτησε:

-  Νὰ τοὺς χτυπήσω, πάτερ;

-  Ὄχι, ἀπάντησε ὁ Ἐλισαῖος. Δὲν ἔχεις δικαίωμα σὲ ὅσους δὲν συλλαμβάνεις μὲ τὸ σπαθί σου καὶ τὸ τόξο σου. Σ’ αὐτοὺς ἐδῶ βάλε νὰ φᾶνε καὶ νὰ πιοῦν καὶ στεῖλε τους πάλι πίσω, νὰ ποῦν τὰ νέα στὸν βασιλιά τους.

Πράγματι ὁ Ἰσραηλίτης βασιλιὰς τοὺς παρέθεσε πλούσιο τραπέζι καὶ μετὰ τοὺς ἄφησε ἐλεύθερους. Ἐκεῖνοι γύρισαν στὸν τόπο τους, ἔδωσαν λεπτομερῆ ἀναφορὰ στὸν βασιλιά τους γιὰ ὅλα καὶ δὲν ξαναδοκίμασαν νὰ εἰσβάλουν στὴ γῆ τοῦ Ἰσραήλ.

(Ἐλεύθερη ἀπόδοση ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφὴ [Δ΄ Βασ. 6, 8-23]).

Πολλὲς φορὲς οἱ δυσκολίες ὅμως κυκλώνουν καὶ σένα. Ὄπως τώρα οἱ ἐξετάσεις σου. Ποὺ εἶναι σίγουρα μιὰ δυσκολία. Ὄχι βέβαια ἀπ’ τὶς μεγαλύτερες τῆς ζωῆς σου. Ἀλλὰ μπορεῖ νὰ φαντάζει πελώρια μέσα σου. Καὶ νὰ σὲ γεμίζει ἄγχος.

Τί κάνεις λοιπὸν τώρα; Πῶς ἀντιμετωπίζεις τὰ πράγματα; Τί βλέπεις γύρω σου; Μόνο τὶς δυσκολίες; Καὶ τρομοκρατεῖσαι σὰν τὸ παιδάριο ποὺ ὑπηρετοῦσε τὸν Ἐλισαῖο;

Χρειάζεσαι τότε ἄλλα μάτια. Μιὰ δεύτερη ὅραση. Πού, πέρα ἀπ’ τὶς δυσκολίες, βλέπει καὶ τὰ «στρατεύματα» ποὺ καταφθάνουν γιὰ βοήθεια. Ἔχεις αὐτὴ τὴν ὅραση;

Σήκωσε λοιπὸν ψηλότερα τὰ μάτια σου. Ζήτα τὴ θεϊκὴ βοήθεια. Ὁ Θεὸς ἔχει τὴ δύναμη νὰ ὑπερκεράσει τὴν κάθε δυσκολία σου. Καὶ ὄχι μόνο μπορεῖ, μὰ καὶ τὸ θέλει νὰ σὲ βοηθήσει. Γιατὶ σὲ ἀγαπάει ὅσο δὲν φαντάζεσαι. Μὲ τρόπο μοναδικό. Τὸ νιώθεις αὐτό; Ἂν ὄχι, ψάξε νὰ βρεῖς τί φταίει. Πάσχεις μήπως κι ἐσὺ ἀπὸ κάποια ἀορασία; Μήπως κάτι δὲν πάει καλὰ σὲ σένα καὶ στὴ σχέση ποὺ χτίζεις μαζί Του;

Σὲ σένα λοιπὸν ἔγκειται λίγο-πολὺ τὸ πᾶν. Ἀπόκτησε τὴν ὅραση ποὺ σὲ φέρνει σ’ αὐτὸ τὸ ἄλλο ἐνεργειακὸ πεδίο, ὅπου δρᾶ ὁ Θεός. Διείσδυσε μὲ κοφτερὴ τὴν πνευματική σου ματιὰ στὸν χῶρο Του καὶ μὴ φοβᾶσαι τίποτε.

Ὅταν βάζεις τὸν ἑαυτό σου σὲ μιὰ τέτοια προοπτική, θά ’χεις ὁπωσδήποτε κάτι θετικὸ ν’ ἀποκομίσεις, ἂν καὶ ὄχι πάντοτε αὐτὸ ποὺ ἐσὺ ἄμεσα προσδοκᾶς. Σίγουρα ὅμως, ὅταν σὲ περιβάλλουν σὰν ἄλλο πύρινο ἅρμα οἱ θεϊκὲς ἐνέργειες, τὸ «ἱππικὸ» τοῦ Θεοῦ, στὴ ζωή σου ὅλη θὰ γεύεσαι μιὰ ἄλλη χαρά, θὰ ἔχεις πάντα μιὰ ἄκρως

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!

π. Δημήτριος Μπόκος

Μάιος 2011

Ἀντιύλη

Ἱ. Ναὸς Ἁγ. Βασιλείου, 481 00 Πρέβεζα

Τηλ. 26820 25861/23075/6980 898 504

E-mail: antiyli.gr@gmail.com

 

Ελληνορθόδοξη Παιδεία, Διδασκαλείο «Δημήτριος Παναγόπουλος».

Posted on 5 Απριλίου, 2023

Υπό την Αιγίδα της Ιεράς Μονής Αγίας Σκέπης και του Γέροντος Δοσιθέου.

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ· το νέο «Κρυφό Σχολειό» είναι εδώ. Κάντε την καλύτερη «επένδυση» για τα παιδιά σας. Βάλτε τους Χριστό και Ελλάδα μέσα στην καρδιά, μακριά από τον σκοταδισμό και τον δαιμονισμό της νέας αταξίας του Αντιχρίστου.

ΜΠΕΙΤΕ ΕΔΩ: ΔΙΔΑΣΚΑΛΕΙΟ «ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ»

Η πασών των εορτών επεδήμησεν εορτή

Πλησίασε κάποτε ένας Ευρωπαίος, ένας Φράγκος, τον τροπαιούχο νομπελίστα μας ποιητή, Γιώργο Σεφέρη, πειράζων αυτόν και λέγων:«Μα, πιστεύετε σοβαρά ότι είστε απόγονοι του Λεωνίδα, του Θεμιστοκλή ; Απάντησε ο ποιητής: Όχι, είμαστε απόγονοι μονάχα της μάνας μας, που μας μίλησε ελληνικά, που προσευχήθηκε ελληνικά, που μας νανούρισε με παραμύθια για τον Οδυσσέα, τον Ηρακλή, τον μαρμαρωμένο βασιλιά και τον Παπαφλέσσα, που ζύμωνε κάθε Πρωτοχρονιά την βασιλόπιτα και ένιωθε την ψυχή της να βουρκώνει την Μεγάλη Παρασκευή, μπροστά το ξόδι του νεκρού Θεανθρώπου». Βαθιά θεολογική η απάντηση του ποιητή. Το ερώτημα είναι πόσοι από μας μπορούν να δώσουν σήμερα την ίδια απόκριση.Χριστούγεννα  : «Η πασών των εορτών επεδήμησεν εορτή και την οικουμένην ευφροσύνης επλήρωσεν. Εορτή η των απάντων ακρόπολις, η πηγή και η ρίζα των παρ’ ημίν αγαθών δι’ ης ο ουρανός ηνεώχθη, πνεύμα κατεπέμφθη, τα διεστώτα ηνώθη, το σκότος εσβέσθη, το φως έλαμψεν, οι δούλοι γενόνασιν ελεύθεροι, οι εχθροί υοί, οι αλλότριοι κληρονόμοι…».Είναι λόγια του αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου. Από εχθροί, λέει ο άγιος, χάρις στην ενανθρώπιση του Λόγου του Θεού, γίναμε υιοί. Όμως τα τελευταία χρόνια εγκαταλείψαμε τον πατρικό οίκοκαι περιπλανιόμαστε στις Λόντρες και τα Βερολίνα.Άλλους η στείρα προγονολατρία, άλλους η ξενομανία και ο άκρατος πιθικισμός, άλλους ο παρασιτικός καταναλωτισμός και το διογκωμένο σύμπλεγμα κατωτερότητας μας οδήγησαν στην περιφρόνηση του μοναδικού αυτού θησαυρού, της παράδοσης της Ρωμηοσύνης. Γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα χωρίς Χριστό.Μιας οικονομικής κατάρρευσης και κρίσης προηγείται μια πνευματική ήττα. Ηττηθήκαμε, γιατί ξεχάσαμε το ρωμαίικο ήθος. Το ήθος αυτό είναι η «έντιμος πενία» του Παπαδιαμάντη, το καθαρό μέτωπο των γονέων μας, το δόξα τω Θεώ των παππούδων μας, το χιλιοτραγουδισμένο φιλότιμο του λαού μας. Ηττηθήκαμε, μα ο πόλεμος δεν χάθηκε. «Ημείς νικώμεν, νικώντων των άλλων».(άγιος Νικόλαος Καβάσιλας).  Ρώτησαν έναν αγιορείτη μοναχό. Γέροντα η κρίση θα περάσει; Και αυτός απάντησε: «Δυστυχώς παιδί μου θα περάσει». Τα ολονύχτια ρεβεγιόν, τα πανάκριβα δώρα, τα διακοποδάνεια, το φάγωμεν, πίωμεν δεν είναι Χριστούγεννα. Ο προ αιώνων Θεός της ταπεινής φάτνης, άλλα μας διδάσκει.«Τιμήσατε τον Θεόν πλέον της συνηθείας» λέει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Η κρίση είναι και ευκαιρία να επιστρέψουμε στο σπίτι του πατέρα μας, στην ηλιόλουστη Ορθοδοξία μας, να βρούμε τον εαυτό μας, να ξαναγίνουμε Ρωμιοί. «Όλα τα έθνη γιά να προοδεύσουν πρέπει να βαδίσουν εμπρός πλην του ελληνικού που πρέπει να στραφεί πίσω» έλεγε ο σοφός αθηναιογράφος Δημ. Καμπούρογλου. Πίσω, όχι ως στείρος συντηρητισμός, αλλά ως αναζήτηση της πηγής εξ ης ρέει το ύδωρ το αλλόμενον εις ζωήν αιώνιον, ο Χριστός. Και, ας μου επιτραπεί η φράση, πολλά ρουσφέτια ζητήσαμε από διάφορους τα προηγούμενα χρόνια. Για μας τους Ορθόδοξους μόνο ένα ρουσφέτι μας επιτρέπεται.«Ταις πρεσβείας της Θεοτόκου, Σώτερ σώσον ημάς». Την μεσιτεία, το «πνευματικό ρουσφέτι» της Θεομάνας μας, ας ζητήσουμε γονυπετώς.Η Παναγία μας είναι ελληνοσώτειρα. Διαβάζω την αφήγηση του Γάλλου ιησουίτη, περιηγητήRichardστα μέσα του 17αι., για την ζωή των υπόδουλων Ρωμηών.«Πολλές φορές απορώ πως κατόρθωσε να επιβιώση η χριστιανική πίστη στην Τουρκία και πως υπάρχουν στην Ελλάδα εκατομμύρια Ορθόδοξοι. Και να σκεφθεί κανείς ότι ουδέποτε από την εποχή του Νέρωνος, του Δομητιανού και του Διοκλητιανού έχει υποστεί ο Χριστιανισμός διωγμούς σκληρότερους από αυτούς, που αντιμετωπίζει σήμερα η ανατολική Εκκλησία… Και όμως οι Έλληνες είναι ευτυχισμένοι που παραμένουν χριστιανοί. Νομίζω πως αυτό οφείλεται στη λατρεία που τρέφουν στην Παναγία… Σε όλα τα σπίτια βλέπεις εικόνες της Παναγίας. Είναι ο φρουρός ή καλύτερα η νοικοκυρά του σπιτιού. Σ’ αυτήν την εικόνα στρέφουν το βλέμμα, όταν τους συμβεί κάτι κακό, ικετεύοντας τη βοήθειά της. Σ’ αυτήν απευθύνονται για να ευχαριστήσουν το Θεό, αν με τη δική της μεσολάβηση έλθει κάτι καλό στο σπιτικό τους… Ο ίδιος διαπίστωσα με πόση φυσικότητα, με πόση ευγλωττία και συγκίνηση μιλούν στις οικογενειακές τους κουβέντες γι’ αυτή τη βασίλισσα των Ουρανών». (ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ, τόμ. 10, Αθήνα 1974, σ. 150).Στα σχολεία, ας αφήσουν οι δάσκαλοι τις «Φρικαντέλες τις μάγισσες, που μισούν τα κάλαντα και διώχνουν τα σκουπιδόπαιδα που τα ψέλνουν» (βιβλίο γλώσσας Ε’ Δημοτικού, α’ τεύχος, σελίδα 26-27), τις «συνταγές μαγειρικής» κι ας συλλαβίσουν στους μαθητές τους τα μυρίπνοα άνθη της παράδοσής μας. Να τους μάθουν και κάποιο «τραγούδι του Θεού», όπως μας κανοναρχεί και ο μπαρμπα-Αλέξανδρος ο Παπαδιαμάντης, το απολυτίκιο των Χριστουγέννων, το εξαίσιο κοντάκιον «Η Παρθένος σήμερον». Να μπει ο Χριστός στις τάξεις, να «ξεμουχλιάσουν» οι αίθουσες, να διασκορπιστούν οι αναθυμιάσεις της φραγκοεκπαίδευσης, στην οποία καταδικάσαμε τα παιδιά μας. (Εκπαίδευση που βγάζει «Ρωμανούς», εγωτικά μειράκια, μοσχοαναθρεμμένα από αξιολύπητους γονείς, «καταλληλα» για το παρανοϊκό κράτος).Αυτές τις ημέρες οι μασκαράδες της τηλεοπτικής κερδεμπορίας, βάλθηκαν να μαγαρίσουν τα παιδιά με τις βρωμοδιαφημίσεις τρισάθλιων παιχνιδιών.Αντί γιά το ταπεινό σπήλαιο της Βηθλεέμ, άνοιξαν τα σπήλαια του θεού μαμωνά της κατανάλωσης.«Τέτοια μασκαριλίκια βλέπουν κι ακούνε τα παιδιά μας, κι η ψυχή τους πλάθεται “ελληνοπρεπώς”…. Κακόμοιρη Ελλάδα! Άλλες φορές παίδευες τον κόσμο κι έκανες παιδιά σου τους ξένους. Μα τώρα απόμεινες άκληρη, γιατί και τα δικά σου παιδιά δεν θέλουνε να σε ξέρουνε», βροντοφωνάζει ο Κόντογλου.Ας προσθέσωκαι τα προφητικά, από το 1849, λόγια του περίφημου Μοναχού Κοσμά Φλαμιάτου, που έχουν διαχρονική και ετεροχρονική ισχύ. Ο Κοσμάς Φλαμιάτος στιγματίζει τους Ευρωπαίους, τους υιούς της ανομίας της Δύσεως, όπως τους ονομάζει, δηλαδή τους παράνομους και πονηρούς Ευρωπαίους, ως τους κύριους αίτιους κάθε «κρίσης» και γράφει: (Περιέχεται σε ομιλία που εκφώνησε, το 2013,  η εξαιρετική καθηγήτρια Μαρία Μαντουβάλου, στην Ι.Μ. Οσίου Νικοδήμου- κάστρο πραγματικό της Ορθοδοξίας, που δεσπόζει στο όρος Πάικο του ν. Κιλκίς- κατά την επέτειο της Άλωσης της Πόλης). «Ο υιός της ανομίας της Δύσεως είναι ο υπερόπτης, ο επηρμένος, αλαζονικός και υπερφίαλος απατεώνας και χλευαστής της χριστιανικής θρησκείας και δραστηριοποιείται, με ύπουλες κινήσεις, ώστε να ανεβάζει σε υψηλά αξιώματα και να επιβραβεύει με ανταμοιβές άτομα της απάτης και της διαφθοράς. Δεν αναπτύσσει δραστηριότητα μόνο για να ψηφίζονται νόμοι ολεθριότατοι, που προκαλούν καταστροφή, φθορά και αφανισμό, αλλά φροντίζει κρυφά με ύπουλες σκέψεις, μηχανορραφίες και δολοπλοκίες να καθιερώνονται πολιτικά συστήματα για την απονέκρωση και τον πλήρη μαρασμό της γεωργίας, της κτηνοτροφίας, της βιομηχανίας, της ναυτιλίας και του εμπορίου, ώστε με την γενική ένδεια, την έλλειψη των προς το ζην αναγκαίων, τη φτώχεια και την πλήρη καταστροφή, οικονομική και ηθική, αυτών που επιβουλεύεται και σκευωρεί σε βάρος τους, να μπορεί ο δόλιος να ενεργεί, ώστε να καταδυναστεύεται ο λαός, ενώ αυτός υποκρίνεται τον φίλο και σύμμαχο προκειμένου να διορθώσει τα επικείμενα δεινά, τις επαπειλούμενες συμφορές και δραστηριοποιείται έτσι, ώστε να φέρνει χρεοκοπία στα ταμεία, αλλά και να ενεργεί ύπουλα και δόλια, ώστε να επιβραβεύονται και να μισθοδοτούνται από το Ταμείο του κράτους και από τους ιδρώτες του επιβουλευόμενου λαού πολλά όργανα της προδοσίας»
.Δημήτρης Νατσιόςδάσκαλος-Κιλκίς – Μέλος του ΙΗΑ
 https://professors-phds.com/2019/12/22/19261/

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ....ΝΑ ΕΙΣΑΙ Ή ΝΑ ΦΑΙΝΕΣΑΙ;

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

ΝΑ ΕΙΣΑΙ Ή ΝΑ ΦΑΙΝΕΣΑΙ;

Ασταμάτητα χειροκροτήματα σκέπασαν την ατμόσφαιρα, όταν η διάσημη σταρ εμφανίστηκε μπρος στο ανυπόμονο κοινό. Χιλιάδες φλας άστραψαν για να απαθανατίσουν τις μοναδικές στιγμές. Ένα τεράστιο πλήθος περίμενε να την αποθεώσει. Ήταν το ίνδαλμά τους. Μια αστραφτερή διασημότητα, μια celebrity. Το βράδυ εκείνο ήταν δικό της. Η μεγάλη γιορτή είχε στηθεί προς τιμήν της. Θα της απονεμόταν το πρώτο βραβείο καλύτερου ρόλου για την τελευταία της ταινία.

Ήταν η πρώτη φορά που κατακτούσε την πρωτιά και είχε προετοιμαστεί με ιδιαίτερη προσοχή. Περίμενε πώς και πώς τη στιγμή αυτή. Οι μέντορές της είχαν στήσει την τέλεια διαφημιστική καμπάνια. Τα περιοδικά του life style είχαν πάρει φωτιά. Ο διασημότερος οίκος μόδας είχε δουλέψει γι’ αυτήν. Το ακριβό της φόρεμα τόνιζε τέλεια τις θαυμάσιες αναλογίες της, αναδεικνύοντας ιδανικά το υπέροχο σώμα της. Έμπειρες μακιγιέρ είχαν φροντίσει με επαγγελματική λεπτομέρεια το λεπτό της πρόσωπο. Παντού είχαν στηθεί κάμερες. Δεκάδες προβολείς εστίασαν τις πολύχρωμες δέσμες τους πάνω σε μια πραγματική θεά, όταν η λαμπερή σταρ έκανε την εμφάνισή της στο πλατό. Η λάμψη της ήταν μαγευτική! Όμως…

Χρόνια μετά, το λαμπερό άστρο έσβησε. Μέσα στη χλιδάτη κατοικία της η φημισμένη ηθοποιός άφηνε την τελευταία της πνοή, δίπλα σε άδεια κουτιά από αντικαταθλιπτικά. Οι τοξικές εξετάσεις έδειξαν για αιτία θανάτου της την υπερβολική δόση χαπιών. Σε χειρόγραφο σημείωμά της έγραφε: «Έπαψα να ζω εδώ και πολύν καιρό. Αφότου ο κόσμος με ξέχασε, δεν έχει νόημα η ζωή μου. Απ’ τη στιγμή που κανείς δεν ασχολείται μαζί μου, έστω και για να με βρίσει, δεν υπάρχω πια. Δεν αντέχω άλλο να με αγνοούν».

Ήταν ένα άστρο ετερόφωτο. Έλαμπε μόνο όσο έπαιρνε φως απέξω. Απ’ τις πολύχρωμες δέσμες των προβολέων. Όταν αυτές σταμάτησαν να εστιάζουν πάνω του, το αστέρι έσβησε. Βυθίστηκε στο σκοτάδι, στην ανυπαρξία. Δεν είχε δυστυχώς δικό του φως.

Μήπως κι εσύ επιδιώκεις κάτι παρόμοιο; Ετοιμάζεσαι να μπεις στον στίβο των εξετάσεων. Έχεις βάλει την επιτυχία στόχο σου. Αλλά ποια επιτυχία; Την επιτυχία της βιτρίνας; Της στιγμής; Της πρόσκαιρης λάμψης; Της επιφανειακής αξίας; Θέλεις η ζωή σου να ετεροπροσδιορίζεται πάντα; Να παίρνει υπόσταση από τη διάθεση του κόσμου; Το νόημά της και η αξία της να εξαρτάται από τη γνώμη των άλλων; Και να ενεργοποιείς απεγνωσμένα κάθε διαφημιστικό τέχνασμα για να την εξασφαλίσεις;

Θέλεις την αναγνώριση των άλλων για να είσαι κάτι; Και όταν αυτή λείπει να μην είσαι τίποτε; Να μην έχεις καμμιά αξία από μόνος σου; Θέλεις να υπάρχεις μόνο όταν σε προσέχουν; Όταν τα βλέμματα όλων είναι στραμμένα πάνω σου; Και όταν τα φώτα της γιορτής σβήνουν, να σβήνεις κι εσύ; Μετράει τόσο πολύ μέσα σου η εφήμερη λάμψη; Κι ας τη διαδέχεται μετά το σκοτάδι;

Μια τέτοια επιτυχία θέλεις; Αλλά τί αξία μπορεί να έχει ένα φανταχτερό περιτύλιγμα, όταν απλώς σκεπάζει και κρύβει ένα άδειο τενεκεδένιο κουτί;

Γιατί να μην αναζητήσεις κάτι πιο σίγουρο; Μια επιτυχία μόνιμη; Δεν θα ’θελες να είσαι μια σταθερή αξία; Που δεν θα εξαρτάται από πρόσκαιρες και αμφίβολες κοσμικές επιτυχίες; Από τη μεταβαλλόμενη γνώμη των ανθρώπων;

Αντί να κυνηγάς το στιγμιαίο χειροκρότημα, αντί να ζεις για τη λάμψη των φλας, αντί να στήνεις προσεκτικά μια όμορφη βιτρίνα και να μετέρχεσαι κάθε διαφημιστικό τρυκ για να το πετύχεις, αντί να ζεις διαρκώς για το «φαίνεσθαι», φύγε από την επιφάνεια. Απόκτησε βάθος. Περιεχόμενο με βάρος. Γίνε σημαντικός εσύ ο ίδιος. Αντί να λάμπεις πρόσκαιρα και επιφανειακά, γίνε χρυσός που θα λάμπει πάντοτε. Πώς θα το πετύχεις αυτό;

Όταν, πέρα από ξερές γνώσεις, φροντίζεις να κατακτάς και τις αλήθειες που δεν αλλάζουν από μέρα σε μέρα. Μάλλον όταν φροντίζεις να γνωρίσεις Εκείνον που είναι η Αλήθεια. Γιατί συνηθίσαμε να τα βλέπουμε όλα σαν απλά γνωστικά αντικείμενα, υπόθεση του μυαλού μας. Μα η αλήθεια δεν είναι απλώς γνώσεις, ιδέες που θα τις αφομοιώσει το μυαλό σου, όπως τις άλλες. Είναι απόπειρα σχέσης με Εκείνον που είναι η Αλήθεια. Η γνωριμία μαζί Του θα σε κάνει και σένα αληθινό. Θα δώσει νόημα στη ζωή σου. Θα αληθεύει έτσι ο βίος σου.

Τότε δεν θα φαίνεσαι απλώς, αλλά θα είσαι πράγματι σπουδαίος. Αληθινός άνθρωπος. Γεμάτος αξία. Λαμπερός από μέσα σου. Δεν θα χρειάζεσαι τους προβολείς για να λάμψεις. Δεν θα είναι αναγκαίο να προσφεύγεις στα φτηνά επικοινωνιακά κόλπα για να φανείς. Θα σου είναι άχρηστη η διαφήμιση. Έχοντας το «είναι», θα περιττεύει το «φαίνεσθαι».

Υπάρχουν όμως τέτοιοι άνθρωποι;

Ένας γέροντας, πνευματικός άνθρωπος, ζούσε έγκλειστος, μόναζε δηλαδή μακριά από ανθρώπινα βλέμματα. Αλλά ήταν για την αγιότητά του πολύ γνωστός και φημισμένος στην πόλη. Μια μέρα έλαβε την είδηση ότι κάποιος φίλος του, άγιος ασκητής, ήταν στα τελευταία του. «Πήγαινε, του είπαν, να τον δεις και να τον ασπαστείς προτού πεθάνει».

Ο γέροντας βρέθηκε σε δίλημμα. «Τί να κάνω; σκεφτόταν. Αν πάω να τον επισκεφθώ την ημέρα, θα τρέξουν οι άνθρωποι να με δουν, αφού όλοι με ξέρουν, και θα με δοξάσουν. Αλλά αυτά δεν μου αρέσουν εμένα. Θα πάω λοιπόν το βράδυ, όταν πέσει το σκοτάδι, και μ’ αυτόν τον τρόπο θα κρυφτώ από όλους».

Έτσι λοιπόν περίμενε να νυχτώσει και μόνο τότε βγήκε απ’ το κελλί του, σκοπεύοντας να περάσει απαρατήρητος. Μα λογάριαζε χωρίς τον ξενοδόχο. Ο Θεός τού έστειλε αμέσως δυο αγγέλους δεξιά και αριστερά του με αναμμένες λαμπάδες και του έφεγγαν να περπατάει στο σκοτάδι. Βλέποντας τέτοιο παράξενο θαύμα και τέτοια δόξα από τον Θεό, ξεσηκώθηκε ολόκληρη η πόλη και έτρεξαν όλοι να τον δουν. Και όσο αυτός φρόντισε να αποφύγει τη δόξα, τόσο περισσότερο ο Θεός τον δόξασε. Έτσι εκπληρώνεται ο λόγος του Ευαγγελίου: «Πας ο ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται».

(Το Γεροντικόν, Αββάς Ιωάννης ο Κολοβός, λη΄, εκδ. ΑΣΤΗΡ, σ. 49α).

Αποφεύγοντας το πρόσκαιρο χειροκρότημα απ’ τους ανθρώπους, βρήκε μια ουσιαστική καταξίωση από τον ίδιο τον Θεό. Ποιος δεν θα τον ζήλευε!

Δυο διαφορετικά πρότυπα! Ένα της βιτρίνας, ένα του βάθους. Εσύ διάλεξε την ουσία. Απόφυγε την επιφάνεια. Μη νομίζεις ότι υπάρχεις μόνο, όταν οι άλλοι ασχολούνται μαζί σου. Γίνε αυθεντικός, επίγεια εικόνα του Θεού, για να νοηματοδοτείς εσύ ουσιαστικά τη ζωή σου.

Σ’ αυτόν τον υπέροχο στόχο στρέφε διαρκώς την προσπάθειά σου· και τώρα που διαλέγεις κάποιον προσανατολισμό· αλλά και καθημερινά, σταθερά, διά βίου. Σε μια τέτοια θαυμάσια επιλογή, εύχομαι να έχεις πάντα μια σίγουρη,

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!

π. Δημήτριος Μπόκος

Μάιος 2019

Αντιύλη

Ι. Ναός Αγ. Βασιλείου, 481 00 Πρέβεζα

Τηλ. 26820 25861/23075/6980 898 504

e-mail: antiyli.gr@gmail.com