ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ -αυστηρώς ακατάλληλο για ελληνόφοβους και αχρίστους. Για του Χριστού την πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία. ΠΑΛΙ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΠΑΛΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΘΑΝΑΙ - ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΘΝΙΚΑ - ΠΟΛΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΘΝΙΚΑ - ΠΟΛΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Σάββατο 30 Μαΐου 2026
Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης
|
ΟΜΙΛΙΑ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΕΛΙΤΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ (29-5-2020)
ΟΜΙΛΙΑ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΕΛΙΤΗ ΕΙΣ ΤΗΝ
ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ (29-5-2020)
Εὐχαριστώντας γιά τήν πρόσκληση καί γιά τήν παρουσία σας, εὔχομαι τίς στιγμές αὐτές γόνιμες γιά ὅλους.
Σέ κάθε ἐπέτειο γιά τήν ἅλωση τῆς Βασιλεύουσας πενθοῦμε ἀναστάσιμα τήν τουρκική κατάκτηση τῆς ἐνδοξότερης Χριστιανικῆς αὐτοκρατορίας, πού ὀνόμασαν Βυζάντιο οἱ ἐχθροί της, ἀποκρύπτοντας τίς ἱστορικές της ρίζες γιά νά ἀλλοιώσουν τήν ταυτότητά της.
Ἡ προερχόμενη ἀπ᾿ τήν ἐξ᾿ ἀρχῆς Ἑλληνική πόλη Ρώμη Ρωμαϊκή αὐτοκρατορία, ἐκχριστιανισμένη, εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη αὐτοκρατορία, πού περιλαμβάνονταν στά ὅριά της γιά κάποια χρονικά διαστήματα ἡ Βρετανία, ἡ Εὐρώπη, ὡς τόν Ἔλβα, ἤ δυτική Ἀσία μέχρι καί τό Ἰράκ καί ἡ βόρεια Ἀφρική. Κύρια γλῶσσα ἡ Ἑλληνική, ἡ ἀπ᾿ ὁποιαδήποτε ἄλλη μουσικότερη καί πλουσιότερη - σημεῖο ὅτι ὁ λαός πού τήν δημιούργησε ἔφτασε ὡς τά πιό ἀκραῖα ὅρια τή δίψα γιά ἀλήθεια, ζωή, ὡραιότητα, ἐλευθερία, ἀγάπη – ἔκφραση δίψας γιά τόν Θεό. Συνεκτικός ἱστός τῶν λαῶν πού τήν συγκρότησαν, ἡ ἴδια πίστη. Ἐπισήμανση πού λείπει ἀπ᾿ τήν Ἱστορία: κυβερνήθηκε καί ἀπό Ἁγίους πού θέσπισαν ὡς θεμέλιο πολιτικῆς τήν θέωση τοῦ πολίτη, καταξιώνοντας τήν Πατρίδα ὡς οἶκο τοῦ Θεοῦ, ἁγία γῆ, ὅπου ἀσκεῖται ὁ βίος πού τρέπει σέ ἀνάσταση τόν θάνατο καί καταλάμπει ἄκτιστο φῶς τήν οἰκουμένη μέσα ἀπ᾿ τήν Ἀποκάλυψη, τήν ποίηση, τήν μελῳδία , τήν ἀρχιτεκτονική καί τήν εἰκόνα, πού ἐμπνέει κάθε μία τό Ἅγιο Πνεῦμα, κορυφώνοντας τόν Θεανθρώπινο πολιτισμό. Τόσο στήν βιοπάλη, κατά τήν εἰρήνη, ὅσο καί στόν πόλεμο μέ τίς αἱρέσεις ἤ μέ τούς ἐπίδοξους κατακτητές.
Ὡς μετοχή σέ ἄκτιστη καί κτιστή πραγματικότητα, ἡ ἱστορία της, μένει ἀνερμήνευτη σέ κάθε νοῦ ἀφώτιστο, ὅπως καί ἡ ταυτότητά της.
Ὅταν ὁ Κύριος ἀποκάλυψε δημόσια ὅτι αὐτοί πού ἀλλοίωναν τήν ἐπαγγελία Του ἦταν τέκνα τοῦ διαβόλου, ἀποφάσισαν νά Τόν σταυρώσουν καί νά μεταστρέψουν ἤ νά καταστρέψουν τόν λαό Του καί τό σχέδιό Του γιά τήν σωτηρία τοῦ κόσμου, γιά νά ἐπιβάλλουν ἑωσφορική δικτατορία ὡς κατάληξη τοῦ ψυχωτικοῦ ὁράματός τους. Ἀπειλώντας τόν Πιλᾶτο ὅτι ἄν δέν σταυρώσει τόν Χριστό δέν θά εἶναι φίλος του Καίσαρα (ὅριζαν αὐτοί ποιοί ἦταν φίλοι του), τόν ἀνάγκασαν νά δεχτεῖ τήν ἀπαίτησή τους, ἄν καί διαπίστωσε ὁ ἴδιος τήν ἀθωότητά Του. Γιά νά προκαλέσουν ἐξοντωτικούς διωγμούς ἀπ᾿ τούς Ρωμαίους, συκοφάντησαν τούς Χριστιανούς ὡς ἄθεους, ἀνθρωποφάγους, αἱμομῖκτες καί ὑπαίτιους θεομηνιῶν. Μετά τήν λήξη τῶν διωγμῶν κάποιο ἀφανές ἐπιτελεῖο ἐπινοεῖ αἱρέσεις πού, παραποιώντας τήν Ἀποκάλυψη, ἐπιφέρουν θάνατο πνευματικό καί προκαλοῦν διαμάχες καί ἐμφυλίους, καί τό ὁποῖο σέ συνδυασμό μέ ὀργανωμένες ἐπιθέσεις ἀπό βάρβαρες φυλές κατά τῆς αὐτοκρατορίας, ἐπιδιώκει τήν ἐξόντωσή της σάν μέ κατά παρακαταθήκη ὅρκο μέ ὕπουλα μέσα καί μεθόδους.
Ἡ κάθοδος τῶν Φράγκικων βαρβαρικῶν φύλων στό δυτικό Ρωμαϊκό κράτος καί ἡ διά βίας καί ἀπάτης ἐπικράτησή τους, ὁλοκληρώθηκε μετά τήν ὄγδοη οἰκουμενική, πού καταδίκασε τό φιλιόκβε, μέ συμμετοχή τοῦ τελευταίου ὀρθόδοξου πάπα τῆς Ρώμης. Οἱ Φράγκοι ἐπέβαλαν μέ πρωτοφανῆ βία καί δόλο τήν παπική αἵρεση, ἀπ᾿ τόν θεό τῆς ὁποίας καί ὁ παράδεισος ἐξαγοράζεται (θεός τό χρῆμα, τό χρυσό μοσχάρι). Γιά νά μήν ἑδραιωθεῖ ὁ Χριστιανισμός στούς Ἄραβες, ἱδρύθηκε ὁ Μουσουλμανισμός, κρᾶμα στοιχείων θρησκευτικῶν, ἀραβικῶν, Χριστιανικῶν καί Ἰουδαϊκῶν (ὅπως ἡ περιτομή πού ὁρίζει τήν ταυτότητα τοῦ πιστοῦ). Ἄραβες, Πέρσες, Ἄβαροι κ.ἄ. φυλές ἐξασθενοῦν τήν αὐτοκρατορία μέ διαρκεῖς πολέμους. Ἀπ᾿ τήν Φραγκεμένη Δύση, οἱ σταυροφόροι μέ μασονικά διάσημα, μετά ἀπό ἀλλεπάλληλες ἐκστρατεῖες κατακτοῦν καί τήν Κωνσταντινούπολη καί προβαίνουν σέ σφαγές, βιασμούς καί μέσα στά Ἱερά, ἁρπαγές καί ἁγίων λειψάνων καί ἐμπρησμούς ἀκόμη καί ναῶν, δείχνοντας τό ἀποτρόπαιο πρόσωπο τοῦ προοδευτικοῦ ψευτοχριστιανισμοῦ. Μετά τήν ἀπελευθέρωση ἀπ᾿ τούς Φράγκους ἡ αὐτοκρατορία δέν ξαναβρῆκε τήν παλιά ἀκμή της καί πιεζόμενη συνέχεια ἀπ᾿ τούς Τούρκους, ἡ ἡγεσία της στρέφεται γιά βοήθεια στούς παπικούς πού, ἄν καί δέν διέθεταν ἀξιόλογο στρατό, ἀπέσπασαν μέ ἐξαναγκασμό καί δόλο τήν ψευδένωση μέ τήν Ὀρθοδοξία ὑπό τόν πάπα στήν σύνοδο Φερράρας. Τήν συμφωνία ἀρνήθηκε νά ὑπογράψει ὁ ἄγιος Μᾶρκος Ἐφέσου καί ἀποκήρυξε ὁ Σχολάριος μαζί μέ τόν λαό πού δέν εἶχε ξεχάσει τήν κτηνωδία τῆς φραγκοκρατίας.
Ἡ ἀπόσπαση ἐδαφῶν ἀπό αἱρετικούς, ἡ φορολογική πολιτική, οἱ ἐσωτερικές διαμάχες καί ἡ παραμέληση τοῦ στρατοῦ, εἶναι τά ὁρατά αἴτια πού ὁδήγησαν κάποιους ἱστορικούς στήν πεποίθηση ὅτι ἡ κατάρρευση καί τῆς πρωτεύουσας ἦταν ζήτημα χρόνου. Παρέβλεψαν ὅτι καί σέ ἄλλες περιστάσεις οἱ συσχετισμοί ἦταν σέ βάρος της, ἐνῶ τό ᾿21 οἱ Ὀθωμανοί, παρά τήν ὑποστήριξη τῶν μεγάλων δυνάμεων, ἡττήθηκαν ἀπό μιά χοῦφτα ξυπόλυτους, χωρίς μιά πιθαμή δική τους γῆ. Παρέβλεψαν ἐπίσης ὅτι ἄν δέν ἀνοιγόταν ἡ κερκόπορτα στήν Ἰουδαϊκή συνοικία καί ἄν εἶχε στείλει τή βοήθεια πού ὑποσχέθηκε ὁ πάπας –πού πανηγύρισε τήν Ἅλωση– ἄλλη θά ἦταν ἡ ἐξέλιξη τῆς ἀναμέτρησης. Δόθηκε πάντως μιά ἀκόμη ἔμπρακτη ἐξήγηση στήν φράση τοῦ ἁγίου Παϊσίου «οἱ σιωνιστές δίνουν τίς ἐντολές στόν πάπα καί ὁ πάπας στούς μουσουλμάνους».
Στήν Ὀρθόδοξη ἀντίληψη τῆς Ἱστορίας τά περιστασιακά αἴτια φωτίζονται ἤ προκαλοῦνται ἀπ᾿ τά πνευματικά. Ὅτι οἱ Τοῦρκοι θά ἔλυναν τήν πολιορκία, ἄν δέν ἐξαφανίζονταν τό φῶς πού σκέπαζε τήν Βασιλεύουσα, καθώς καί τό ὅραμα ὅτι ὁ Θεός δέν θά ἐπέτρεπε νά κυριευτεῖ ἡ Πόλη ἄν ἔβρισκε μέσα της πέντε πιστούς, ὁδηγοῦν ἀλλοῦ τήν αἰτιολόγηση τῆς Ἅλωσης. Σάν σέ πνευματική ἀνατομία ὁ Ἰωσήφ Βρυέννιος ἐπισημαίνει τήν ἀπομάκρυνση τῶν μοναχῶν ἀπ᾿ τήν ἡσυχαστική παράδοση, τήν ὑλική ἐκμετάλλευση τῶν μοναστηριῶν καί τῶν Μυστηρίων, τήν κατάπτωση τῶν ἡθῶν καί τά συλλείτουργα μέ Λατίνους καί λατινόφρονες, βεβήλωση πού δέν ἀποδοκίμασε ὁ λαός ὅπως τήν ψευδένωση. Ἴσως ἐπέτρεψε ὁ Θεός τήν κάθαρσή τους στούς γοερούς θρήνους καί στό αἷμα τους ὡς συνέπεια τῆς ὀλιγοπιστίας τους καί γιά νά μήν ξεκόψουν ἀπ᾿ τή ρίζα τους καί παραδοθοῦν στόν πνευματικό θάνατο ἐνδίδοντας στήν αἵρεση. Ὄχι κατ᾿ ἀνάγκην ὡς τιμωρία, νομοτέλεια, ἀλλά καί ὡς δοκιμή πού ἐλευθερώνει. Ἄρση τοῦ Σταυροῦ καί φωτισμός τοῦ ἐχθροῦ ὡς εὐλογία τοῦ χώρου καί τοῦ χρόνου, τῆς ζωῆς. Τέτοια ματιά ἁρμόζει στόν ὑποδειγματικό ἡγέτη Παλαιολόγο, πού προτίμησε μέ τόν λαό τόν θάνατο ἀπ᾿ τήν ὑποταγή, στόν τελευταῖο λόγο του πού συγκλονίζει, ἰδίως στίς φράσεις «Τήν ἐλπίδα πᾶσαν εἰς τήν ἄμαχον δόξαν τοῦ Θεοῦ ἀνεθέμεθα, δεύτερον δέ καί ἐν τῇ ρωμαλεότητι ἥν ἐδωρήσατο ἡμῖν ἡ Θεία δύναμις» ὅπως καί «ἅπαντες θανάτῳ ἀποθανούμεθα». Ἤξεραν, ἀλλά δέν παραδόθηκαν.
Γιά τόν Καργάκο, ἡ Ἅλωση ὑπῆρξε πλῆγμα γιά τόν παγκόσμιο πολιτισμό, ὡστόσο δέν ἐπέφερε ἀφανισμό στήν πίστη, ἀλλά τήν πλούτισε μέ Νεομάρτυρες νικώντας στό πνευματικό πεδίο τόν κοσμοκράτορα. Αὐτό τό μεγαλεῖο ἀνέδειξε καί τή σκλαβιά συνθήκη ἁγιασμοῦ, καί ἐνέπνευσε τό ὅραμα τῆς ἀπελευθέρωσης τῆς Ρωμιοσύνης, ἀφοῦ ὁ βασιλιάς δέν παραδόθηκε καί δέν παρέδωσε τήν πατρίδα.
Μετά τόν Καποδίστρια, μιά νέα Φραγκοκρατία ἀλλοιώνει συστηματικά τήν θεόπνευστη παράδοσή μας, ἀφομοιώνοντας σέ ξένη σκέψη καί ζωή τούς ἐπιπόλαιους. Στόν ἀντίποδα αὐτῶν τῶν κάλπικων σοφῶν πού «ἐκσυγχρονίζουν», ὑποτάσσουν δηλαδή στόν χρόνο καί τά αἰώνια, κρατοῦμε θησαυρό ἀτίμητο τή λεβεντιά καί τό φιλότιμο, ὡς ἦθος πού μᾶς ξεχωρίζει, καί τήν ἀνεκτίμητη δωρεά, τόν τρόπο πού θεώνεται ὁ ἄνθρωπος, σάν χρέος φωτισμοῦ τῆς οἰκουμένης. «Μένει πάντα ἡ Θεία Λειτουργία, ἡ δύναμη πού ἀνιστᾶ νεκρούς… Τελικά ἡ μεγάλη ἰδέα τοῦ γένους μας ταυτίζεται μέ τή μεγάλη ἰδέα τοῦ ἀνθρώπινου γένους πού εἶναι ἡ σαρκωμένη ἀγάπη, ἡ θυσία γιά τόν ἄλλον. … Οἱ ἱστορικές δοκιμασίες μᾶς ἀνάγουν σέ μιά μυσταγωγία πού φανερώνεται ἀτελεύτητη ἄνοδος ἀπ᾿ τό σχετικό καί ἀνθρώπινο, στό Θεανθρώπινο» σημειώνει ὁ ἔξοχος ἐκφραστής τοῦ ἀνεπανάληπτου μεγαλείου τῆς Ὀρθοδοξίας π.Βασίλειος, στό «Ἡ Ἁγια-Σοφιά φῶς τῆς ἱστορίας μας».
Τελώντας σήμερα, δυνάμει τοῦ λειτουργικοῦ χρόνου τό μνημόσυνο τέτοιων πεσόντων, πού κυκλοφοροῦν ἐντός καί ἐκτός τῆς Ἱστορίας, ἔχω τήν αἴσθηση ὅτι μοῦ λείπει τό ἀνάστημα νά τούς τιμήσω καί γιά τή θυσία τους καί γιά τήν ἀρχοντική καταγωγή πού μᾶς παρέδωσαν καί γιατί μᾶς ἔδειξαν τήν ἐλευθερία ἀπ᾿ τήν ἄγνοια τοῦ Κτίστη καί ἀπ᾿ τόν φόβο τοῦ θανάτου. Ἐπειδή δέν ἀξιώθηκα ἀκόμη νά θυσιάσω μιά σταγόνα αἷμα, ὡς ἀντίσταση στούς οἰκουμενιστές, πού διαλέγονται μέ ἐκπροσωποῦντες μιά Ὀρθοδοξία πλούσια σέ κούφια δόξα, ἀλλά στερημένη ἀπό πιστότητα θυσιαστική καί ἀπό ταπείνωση μετανοητική, ὅπου ἡ αὐτογνωσία οὐσιώνεται ὡς μετοχή στήν Θεία ζωή. Αὐτήν μᾶς ἀποκάλυψαν σύγχρονοι Ἅγιοι, πού ἡ ἀπουσία τους βαραίνει τή ζωή καί δυναμώνει ὁ χείμαρρος τῆς ἀποστασίας, λιγοστεύοντας τούς ἄξιους τοῦ αἵματος τῶν θυσιασμένων. Πού αὐτή τήν ὥρα τούς χρειαζόμαστε συμπολεμιστές μας στόν ἀγῶνα γιά τήν ἴδια πίστη, γιά ν᾿ ἀποκηρύξουμε μαζί τήν βλάσφημη ἀναφορά τοῦ πατριάρχη, ὅτι καταξιωμένοι Ἅγιοι ὑπῆρξαν θύματα τοῦ ὄφεως, τό βλάσφημο συλλείτουργό του μέ τόν ἀβάπτιστο πάπα, τήν βλάσφημη ἀποδοχή τῶν αἱρέσεων ὡς Ἐκκλησίας, τῆς διαστροφῆς ὡς φυσιολογικῆς, τά βλάσφημα συλλείτουργα μέ ἀχειροτόνητους καί καθηρημένους, τόν ἀνίερο ἀποκλεισμό τοῦ λαοῦ ἀπ᾿ τά Μυστήρια καί τήν Ἀνάσταση, καί νά συμφωνήσουμε στό δίκαιο ἀνάθεμα ὄρθιου Ἱεράρχη γιά ἄνανδρη βλασφημία συμπλεγματικῶν πού φρίττουν τήν Μετάληψη, ὅπως ὁ βελίαρ, ἐνῶ πρόθυμα δέχονται ἀλλόθρησκους μέ προσωπεῖο μετανάστη. Καί νά καταγγείλουμε στόν Κύριο Σαβαώθ τήν κατά συρροή συνειδητή ἀποστασία καί ὅσων προσφέρονται ὡς ἀλεξικέραυνο στούς ὑβριστές τῆς πίστεως καί τῶν πιστῶν, καί πού αὔριο θά μᾶς καλέσουν ἴσως νά ἀρνηθοῦμε καί τό Βάπτισμα γιά νά δεχτοῦμε χάραγμα. Τέλος νά ζητήσουμε νά μᾶς ἀξιώσει κληρικούς πού δίνουν γνώμη καί εὐλογία τοῦ Χριστοῦ κι ὄχι δική τους, γιά νά ὁδηγηθεῖ ἡ Ἐκκλησία μέ ὀρθή πλεύση πρός τήν ἄνω Σιών καί τήν εἰρήνη.
Ἄν μέ τή Χάρη Του -φῶς πού φωτίζει τούς πιστούς καί καίει τούς ἀπίστους- ἐμμείνουμε στήν πίστη τῶν Ἁγίων δίχως πλάνη ἀπό παγκόσμιες ὑπερδυνάμεις, πού ἐξαπολύουν πυρηνικά πνευματικά, συντριπτικά ὑπέρτερα κάθε ἐποχῆς, ἰδιαίτερα μέσα στόν κόσμο ὅπου ἡ ἀλλοτρίωση μέ ταχύτητα φωτός, μπορεῖ νά εἴμαστε ἐμεῖς πού θ᾿ ἀξιωθοῦμε αὔριο τήν ἀπελευθέρωση ὅλης τῆς Πατρίδας καί ἰδιαίτερα τῆς Βασιλεύουσας, μοναδικό δῶρο ἄξιο νά τό προσφέρουμε στούς μακαρίους πεσόντες, γιά νά κοινωνήσουμε μαζί τους ὑπό τήν Ἁγία Σκέπη ἕνα σκίρτημα ἀπ᾿ τήν αἴσθηση τῆς Βασιλείας.
Μετά τήν ὁμιλία τοῦ κυρίου Ἰωάννη Πελίτη, ὁ σεβαστός Γέροντας ἀνέβηκε στό βῆμα καί, μεταξύ ἄλλων, εἶπε:
« Ὅταν γίνεται ἔκπτωση στήν πίστη ἀκολουθεῖ ἐθνική συμφορά. Τώρα ἡ συμφορά εἶναι παγκόσμια. Ἀλλά σέ μᾶς ἡ συμφορά δέν εἶναι τό ἴδιο πράγμα ὅπως στούς αἱρετικούς καί τούς ἀλλοθρήσκους. Ὅ,τι ἱερότερο ὑπάρχει στόν οὐρανό, τό ἔδωσε ὁ Θεός σέ μᾶς στούς Ὀρθοδόξους, ἐδῶ στή γῆ. Ἐμεῖς ἀντί νά κρατήσουμε τό καντήλι τῆς πίστης μας ἀναμμένο καί νά τό παραδώσουμε στόν κόσμο ὁλόκληρο, τό σβήσαμε καί τό ξανανάψαμε μέ τά φῶτα τῶν ἀλλοδόξων καί ἀλλοπίστων. Γέμισε ἡ ζωή μας μαυρίλα, καπνό καί σκοτάδι.
» Σήμερα ἡ ὁμιλία τοῦ κυρίου Πελίτη ἦταν μιά διαφορετική ὁμιλία ἀπό ὅλες ὅσες ἀκούσαμε μέχρι τώρα. Θά ἔλεγα ὅτι φανέρωσε τήν καρδιά ὅλης τῆς ὑπόθεσης γιά τήν πτώση της Πόλης. Δέν σταθήκαμε ἐμεῖς ἱκανοί νά κρατήσουμε τό καντήλι τῆς πίστης ἀναμμένο. Ὅταν ἔσβησε, τρέξαμε σάν τίς μωρές παρθένες νά τό ἀνάψουμε. Καί ξεχάσαμε ὅτι τό φῶς σέ μᾶς ἦλθε ἀπό τόν οὐρανό. Καί δέν κοιτάξαμε τόν οὐρανό, ἀλλά κοιτάξαμε γύρω μας τούς ἀλλοπίστους καί τούς προδότες τῆς πίστεως, τούς αἱρετικούς. Καί ἔτσι τό καντήλι μας ἀναδίδει καπνιά καί μαυρίλα.
»Ἀδέλφια μου, ἔχουμε εὐθύνη, πρῶτα γιά τόν ἑαυτό μας, ὕστερα γιά τήν οἰκογένειά μας, ὕστερα γιά ὅλους ὅσους τά μάτια μας ἀντικρύζουν. Νά ξέρετε πώς ὅ,τι ἔχει ὁ καθένας μέσα στήν καρδιά του, αὐτό δίνει. Καί ἄν ἔχει φῶς ἀληθινό, φῶς ἀληθινό δίνει. Ἄν ὄμως ἔχει τό δανεικό φῶς ἀπό τούς Φράγκους πού ἔχουν πραγματοποιήσει τό ἔργο τοῦ Ἀντιχρίστου ἤ ἀπό τούς ἀλλοπίστους, ἀπό τούς ἄλλους αἱρετικούς, τότε ἀλλοίμονό μας.
»Ἕνα θά πρέπει νά προσέξουμε. Ὅταν θά ᾿ρθει ἡ ὥρα νά κλείσουμε τά μάτια μας, νά εἴμαστε Ὀρθόδοξοι. Σιγοκαίει ὅμως τό καντήλι σέ κάποιες ψυχές πού τόν Χριστό ἀγαποῦν. Δέν μπορεῖ κανείς ποτέ νά τό σβήσει. Ἄν σβήσει, θά χαθεῖ ὁ κόσμος ὁλόκληρος. Θά ὑπάρχει κόσμος, ὅσο ὑπάρχει τό καντήλι ἀναμμένο σέ κάποια γιαγιά, σέ κάποιον ἀσκητή, σέ κάποιον ἐρημίτη, ὅσο ὑπάρχει στό βλέμμα καί στό χαμόγελο τοῦ κάθε μικροῦ παιδιοῦ.
»Καί ἄν δέν στραφοῦμε καί γίνουμε σάν τά παιδιά, καί ἄν δέν ξαναφέρουμε μέσα στήν ψυχή μας τήν παιδική μας πίστη, δέν θά μπορέσουμε νά δοῦμε τό φῶς τοῦ Χριστοῦ. Γιά μᾶς ὁ τάφος θά εἶναι θάνατος καί δέν θά εἶναι Ἀνάσταση. Εὔχομαι ὅμως τό φῶς τῆς Ἀναστάσεως νά μᾶς φωτίσει γιά νά δοῦμε τήν ἀλήθεια.
»Καί οἱ ἐκκλησιές, ὅπως μοῦ ἔλεγε ἕνας ἐρημίτης, δέν κλείνουν ποτέ. Καί ὅποιοι τολμήσουν νά τίς κλείσουν, θά «κλείσει» ἡ ψυχή τους. Γιατί αὐτό εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἁμαρτία πού ὑπάρχει πάνω στή γῆ, ἡ βλασφημία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
»Εὔχομαι, ἀδέλφια μου, μετά ἀπό αὐτόν τόν θάνατο μέσα στόν ὁποῖο μᾶς ἔριξαν, νά βγοῦμε στήν Ἀνάσταση, στό φῶς, καί στήν εὐλογία, μέ ἀναμμένα τά καντήλια τῆς πίστης πού μᾶς ἔδωσαν οἱ Πατέρες μας καί οἱ Πατέρες τῶν Πατέρων μας. Ἀμήν».
https://filoinikodimou.blogspot.com/2020/05/blog-post_268.html
Φώτιος Μιχαήλ
Κυριακή 30 Νοεμβρίου 2025
Άρχισε το προσκύνημα στην Πόλη. Πάνε κι έρχονται οι μνηστήρες..Θα την πάρει αυτός που δεν θα πάει!
Άρχισε το προσκύνημα στην Πόλη. Πάνε κι έρχονται οι μνηστήρες..Θα την πάρει αυτός που δεν θα πάει! Άρχισε το παζάρεμα.. τα προξενιά για την πολύφερνη νύφη. Από τον πάπα ως τον .. Δαλάι Λάμα που λέει ο λόγος κάνουν πασαρέλα στις γέφυρες του Βοσπόρου…Θα πάει κι ο Τραμπ και η Ευρώπη σύσσωμη …Tο δαχτυλίδι του πάπα της πέφτει μεγάλο… Η Δύση έχει τελειώσει…ήρθε η ώρα της Πόλης η ώρα της Ανατολής.. Η Δύση για δεύτερη φορά θ΄αναζητήσει την Κωνσταντινούπολη ως Νέα Ρώμη.. αλλά …
Θα την πάρει αυτός που δεν θα πάει εθιμοτυπικά θα την πάρει αυτός που δεν θα πάει σαν γαμπρός….. Η νύφη θα κλεφτεί… που λέγαμε παλιά …..άλλωστε είναι ήδη λογοδοσμένη!
dimpenews.com
Σάββατο 18 Οκτωβρίου 2025
Πέμπτη 7 Αυγούστου 2025
Η Πολιορκία της Κωνσταντινούπολης (626)
Μία από τις συγκλονιστικότερες σελίδες της βυζαντινής ιστορίας είναι η συνδυασμένη επίθεση των Αβάρων και των Περσών εναντίον της Κωνσταντινούπολης το 626. | |
| Διαβάστε περισσότερα... |
Τετάρτη 11 Ιουνίου 2025
«Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης είναι πάνω απ’ όλα μια νίκη της γνώσης»
10 Ιουνίου, 2025 0 σχόλια
Αλήθεια κ. Ερντογάν: «Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης είναι πάνω απ’ όλα μια νίκη της γνώσης»; Γνωρίζετε το νόημα της λέξης «ΓΝΩΣΗ»;!
Με αφορμή την 572η επέτειο της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης, ο Τούρκος Πρόεδρος κ. Ερντογάν επιδόθηκε σε παραλήρημα για την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης, ερμηνεύοντας τα ιστορικά γεγονότα με βάση τα πολιτικά του πιστεύω και τις γνώσεις που διδάχθηκε. Την θεωρεί μια νίκη της Γνώσης. Μάλιστα τόλμησε να πει: «Ο Πορθητής δεν ήταν μόνο ένας μεγάλος στρατιωτικός, αλλά και επιστήμονας». Επίσης ανέφερε: «Τα πυροβόλα που κατασκεύασε ο Πορθητής άλλαξαν εξ ολοκλήρου τη φιλοσοφία του πολέμου της εποχής εκείνης και έμειναν στην Ιστορία. Σήμερα, διατηρούμε ζωντανή αυτήν τη γνώση, αυτό το πνεύμα της καινοτομίας που παραλάβαμε από τους προγόνους μας με τον ίδιο τρόπο και το μεταδίδουμε στις μελλοντικές γενιές. Συνεχίζουμε να αλλάζουμε τη σημερινή φιλοσοφία του πολέμου με τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα μη επανδρωμένα υποβρύχια και πολλές άλλες τεχνολογίες». ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΣ κ. Ερντογάν. Αυτή είναι η «ΓΝΩΣΗ» που θα σώσει τον Κόσμο; Δοξάστε τον, ΚΥΡΙΟΙ της Δύσης. Στηρίζετε το μέλλον της ανθρωπότητας στην φιλοσοφία του πολέμου όπως την προτείνει ο κ. Ερντογάν; Και βάλτε τον να σας φυλάει από ανύπαρκτους «κακούς εχθρούς». Σίγουρα θα πλουτήσουν οι βιομηχανίες πολέμου εις βάρος του απλού λαού.
Αλλά υπάρχει ένας άλλος δρόμος που θα προσφέρει στον κόσμο (πραγματική ειρήνη, ευημερία και αληθινή «ΓΝΩΣΗ»). Τη γνώση που προάγει την ελπίδα, την ελευθερία, την αγάπη και την αλήθεια που επιδιώκεται από κάθε ΛΑΟ μέσω των αιώνων. Πράγμα που τα πιστεύω και οι πρακτικές του κ. Ερντογάν και γενικά της Τουρκίας δεν μπόρεσαν και δεν μπορούν να τα προσφέρουν στην ανθρωπότητα. Το απέδειξαν τα τελευταία 600-650 χρόνια της παρουσία τους στα Βαλκάνια και Ευρώπη.
Ο άλλος δρόμος μπορεί να πραγματοποιηθεί ΜΟΝΟ μέσα από τις αιώνιες αξίες του ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ. Και αυτό μας το διαβεβαιώνει το ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη και που το μελοποίησε ο αείμνηστος μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης, «της Δικαιοσύνης Ήλιε Νοητέ». Για ακούστε το εδώ:
Τι μας λέει αυτός ο ΥΜΝΟΣ. Το τραγούδι της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ από το εμβληματικό έργο Άξιον Εστί του Οδυσσέα Ελύτη, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα έργα της σύγχρονης ελληνικής μουσικής και ποίησης. Ο τίτλος και οι στίχοι του τραγουδιού περιλαμβάνουν βαθιά πνευματικά και κοινωνικά μηνύματα, τα οποία αντανακλούν τις φιλοσοφικές, πολιτικές και καλλιτεχνικές ανησυχίες όλων των αιώνων.
Κάθε «ΛΑΟΣ» που ζει μια βαριά και αισχρή δουλεία από ένα αυταρχικό καθεστώς ήμια εποχή έντονων πολιτικών αναταραχών και κοινωνικών μεταρρυθμίσεων, αναζητά τρόπους και αντιστάσεις για να τινάξει από πάνω του τον ζυγό. Αγωνίζεται για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Όλοι οι «ΛΑΟΙ» που είχαν υποδουλωθεί από τους Τούρκους επαναστάτησαν πολλές φορές για να αποκτήσουν την ελευθερία τους, καθώς υπέφεραν από το οθωμανικό λεπίδι και τις βιαιότητες των κατακτητών τους. Το ίδιο έκαναν και οι Έλληνες με την επανάσταση του 1821. Και πως τους αντιμετώπισε η Οθωμανική αυτοκρατορία; (από το 1923 η σημερινή Τουρκία). Με βία και καταστολή, πλημυρίζοντας τα μέρη που επαναστάτησαν, με ποταμούς αίματος. Το τραγούδι της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ εκφράζει αυτήν ακριβώς την επιδίωξη για δικαιοσύνη και ελευθερία, μέσα από το συμβολισμό του ήλιου ως φορέα του φωτός και της αλήθειας.
Η λέξη “νοητέ” υποδηλώνει μια δικαιοσύνη που δεν είναι άμεσα προσβάσιμη ή απτή, αλλά ιδεατή, μια δικαιοσύνη που πρέπει να αναζητηθεί και να κερδηθεί. Μιαβαθύτερη ηθική δικαιοσύνη, που υπερβαίνει τα καθημερινά ανθρώπινα ζητήματα και αφορά την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη. Το φως του ήλιου, λοιπόν, αποτελεί μια μεταφορά για την ελπίδα, την ελευθερία και την αλήθεια που επιδιώκεται μέσω του αγώνα. Οι στίχοι του Οδυσσέα Ελύτη στο Άξιον Εστί αντανακλούν τις βασικές αρχές της ελληνικής πνευματικότητας, της φύσης και της εθνικής ταυτότητας. Ο ήλιος, σύμβολο της δικαιοσύνης και της αλήθειας, συνδέεται με την πνευματική αναγέννηση και την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον. Οι αναφορές στο φως και το σκοτάδι παίζουν έναν καθοριστικό ρόλο στην ποίηση του Ελύτη, δημιουργώντας μια διαχρονική αίσθηση πάλης ανάμεσα στο καλό και το κακό, τη δικαιοσύνη και την αδικία.
Το τραγούδι της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ δεν είναι απλώς ένα λογοτεχνικό ή μουσικό έργο: είναι ένα διαχρονικό κάλεσμα για δικαιοσύνη, ελευθερία και αλήθεια. Οι στίχοι του Ελύτη και η μουσική του Θεοδωράκη αλληλοσυμπληρώνονται, δημιουργώντας ένα έργο που εκφράζει την ελληνική ψυχή, τη φιλοσοφική αναζήτηση και τον πολιτικό αγώνα. Το φως του ήλιου συμβολίζει την ελπίδα και την αλήθεια που όλοι μας αναζητούμε, είτε σε προσωπικό επίπεδο είτε ως κοινωνία. Το έργο παραμένει επίκαιρο, υπενθυμίζοντάς μας ότι η δικαιοσύνη είναι ένα διαρκές αίτημα που αξίζει να αναζητούμε σε κάθε εποχή.
Αυτός ο ειρηνικός τρόπος ζωής σε όλους τους λαούς της Γης είναι η απάντηση στον πολεμοχαρή και βάρβαρο τρόπο που προτείνει και υμνεί ο κ. Ερντογάν. Σε μας εναπόκειται ποιον θα διαλέξουμε για να φέρουμε στους λαούς: ειρήνη, δικαιοσύνη, ελευθερία, αγάπη, αλληλεγγύη, ευτυχία, χαρά και ευημερία. Σίγουρα το μέλλον του κόσμου εξαρτάται από το Ελληνικό Φως που σκορπίζει όλα αυτά και πάνω απ΄όλα την αληθινή «ΓΝΩΣΗ». Το σκοτάδι ποτέ δεν μπορεί να νικήσει το Φως και ειδικά το Ελληνικό. Και για να μείνει άσβεστο το Ελληνικό Φως πρέπει όλοι μας να κάνουμε πραγματικότητα τα λόγια του ποιήματος: «Μη παρακαλώ σας μη, Λησμονάτε τη χώρα μου». Και να κλείσω: « να μην λησμονάμε την ιστορία και τον πολιτισμό της Χώρα μας. Έτσι το Ελληνικό Φως θα δυναμώσει σιγά σιγά και θα σώσει τον πλανήτη μας».
Is it true, Mr. Erdogan: “The Fall of Constantinople is above all a victory of knowledge”? Do you know the meaning of the word “KNOWLEDGE”?!
On the occasion of the 572nd anniversary of the Fall of Constantinople, Turkish President Erdogan indulged in delirium about the conquest of Constantinople, interpreting the historical events based on his political beliefs and the knowledge he was taught. He considers it a victory of “Knowledge”. He even dared to say: “The Conqueror was not only a great military man, but also a scientist.” He also said: “The cannons that the Conqueror built completely changed the philosophy of war of that time and remained in History. Today, we keep alive this “knowledge”, this spirit of innovation that we received from our ancestors in the same way and we transmit it to future generations. We continue to change the current philosophy of war with drones, unmanned submarines and many other technologies.” BRAVO. Is this the “KNOWLEDGE” that will save the World? Do you base the future of humanity on the philosophy of war as proposed by Mr. Erdogan? Praise him, Gentlemen and Ladies of the West. And let him protect you from nonexistent “evil enemies.” The war industries will certainly get rich at the expense of the common people.
However, there is another path that will offer the world (real peace, prosperity and true “KNOWLEDGE”). The “Knowledge” that promotes hope, freedom, love and truth that has been sought by every “PEOPLE”through the ages. Something that I believe the practices of Mr. Erdogan and Turkey in general, have not been able to and cannot offer to humanity. The last 600-650 years of their presence in the Balkans and Europe have proven it.
This other path can be realized ONLY through the eternal values of HELLENISM. And this is assured to us by the poem by Odysseas Elytis and set to music by the late composer Mikis Theodorakis, “Intelligible Sun of Justice” («της Δικαιοσύνης Ήλιε Νοητέ»). Listen to it here:
What does this HYMN tell us? The song of justice, “Intelligible Sun of Justice”, from the emblematic work “Axion Esti” by Odysseus Elytis, is one of the most important works of modern Greek music and poetry. The title and lyrics of the song contain deep spiritual and social messages, which reflect the philosophical, political and artistic concerns of all centuries.
Every “PEOPLE” (ΛΑΟΣ) who live in a hardest and shameful slavery from an authoritarian regime or in a time of intense political unrest and social reforms, seeks ways and resistances to shake off the slavery. They fight for democracy and human rights. All the “PEOPLE” who had been enslaved by the Turks rebelled many times to gain their freedom, as they suffered from the Ottoman sword and the brutalities of their conquerors. The Greeks did the same with the revolution of 1821. And how did the Ottoman Empire deal with them? (since 1923, present-day Turkey). With violence and repression, flooding the places where they rebelled with rivers of blood. The song of justice, “Intelligible Sun” expresses precisely this pursuit of justice and freedom, through the symbolism of the sun as the bearer of light and truth.
The word “intelligible” suggests a justice that is not immediately accessible or tangible, but ideal, a justice that must be sought and earned. A deeper moral justice, which transcends everyday human issues and concerns human existence itself. The sunlight, then, is a metaphor for hope, freedom, and truth that is sought through struggle. Odysseus Elytis’ lyrics in Axion Esti reflect the basic principles of Greek spirituality, nature and national identity. The sun, a symbol of justice and truth, is associated with spiritual rebirth and hope for a better future. References to light and darkness play a crucial role in Elytis’ poetry, creating a timeless sense of struggle between good and evil, justice and injustice.
The song of justice, the sun of understanding, is not just a literary or musical work: it is a timeless call for justice, freedom and truth. Elytis’ lyrics and Theodorakis’ music complement each other, creating a work that expresses the Greek soul, philosophical quest and political struggle.The sunlight symbolizes the hope and truth that we all seek, whether on a personal level or as a society. The work remains timely, reminding us that justice is an enduring demand worth seeking in every era.
This peaceful way of life for all the peoples of the Earth is the answer to the warmongering and barbaric way that Mr. Erdogan proposes and praises. It is up to us who we will choose to bring to the “PEOPLE”: peace, justice, freedom, happiness, joy and prosperity. Surely the future of the world depends on the Greek Light that spreads love, justice, freedom and true “KNOWLEDGE”. Darkness can never defeat the Light, especially the Greek Light. And for the Greek Light to remain unextinguished, we must all make the words of the poem come true: “Please don’t forget my country.” And to conclude: “let us not forget the history and culture of our country. In this way, the Greek Light will gradually grow stronger and save our planet.”
Ομ. Καθηγητής Πέτρος Γρουμπός
Δευτέρα 9 Ιουνίου 2025
«Από τους Έλληνες πήραμε την πόλη και στους Έλληνες θα την παραδώσουμε».
Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης.
Η τάση για την Ρωμαϊκότητα του Βυζαντίου ξεκίνησε εδώ και καμία 15αρια χρόνια περίπου (μόνο τυχαία δεν νομίζω), από μία ομάδα Αμερικανών βυζαντινολόγων με επιφανέστερο έναν “δικό μας” τον Αντώνη Καλδέλλη· με το “Hellenism in Byzantium” και κυρίως με το “The Byzantine Republic” και το “Romanland: Ethnicity and Empire in Byzantium”.
Το οξύμωρο της υπόθεσης είναι ότι πάνω κάτω αρκετά χρόνια πιο πριν το ίδιο αφήγημα είχαν και οι γραφικοί νεοπαγανιστές αλλά επειδή αυτούς δεν τους έπαιρνε κανένας σοβαρά δεν αποτελούσαν κανένα σημαντικό σημείο αναφοράς. Έχοντας διαβάσει τα πονήματα του Καλδέλλη μπορώ με σαφήνεια να πω ότι μέσω της γνωστής μεθόδου της κοπτορραπτικής (εργαλείοποίησης) της ιστορίας και μέσω της καθιέρωσης του, της παγκόσμιας προώθησης αλλά και των πολυποίκιλτων διδακτορικών του τίτλων οδηγεί τον αρχάριο η ακόμη και τον μέσο αναγνώστη μαεστρικά στα συμπεράσματα που ο ίδιος θέλει να καταλήξει, πολύ αμφιβάλλω δέ εάν και ο ίδιος πραγματικά τα πιστεύει. Διότι να υποστηρίζει κάποιος την αμιγώς ρωμαϊκή ταυτότητα του Βυζαντίου και να εμπλέκει πολιτειακούς με εθνοτικούς όρους χρησιμοποιώντας τις πηγές κατά το δοκούν μόνο αθώο και επιστημονικά τεκμηριωμένο δεν μου φαίνεται.
Θα μπορούσα πολύ εύκολα και εγώ να αναφέρω δεκάδες ιστορικές πηγές αλλά και τους μεγαλύτερους βυζαντινολόγους του περασμένου αιώνα που υποστηρίζουν ξεκάθαρα την ελληνικότητα του Βυζαντίου, δεν θα μπω όμως σε αυτή την διαδικασία παρά απλά θα παραθέσω ένα περιστατικό της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας όπου ένας ανώτατος Αλβανός αξιωματικός του Οθωμανικού στρατού λέει αυτά που πολύ παλαιότερα έλεγαν οι Βίκινγκς, οι Άραβες, οι Μογγόλοι και δεκάδες άλλες φυλές που είχαν έρθει σε επαφή με τους ένδοξους προγόνους μας.
25 Οκτωβρίου 1912: Ο ελληνικός στρατός βρίσκεται στα πρόθυρα της Θεσσαλονίκης. Έπειτα από σχεδόν πέντε αιώνες οθωμανικού ζυγού, η πόλη δείχνει έτοιμη να υποδεχτεί τους απελευθερωτές της. Ωστόσο, εκπρόσωποι του βουλγαρικού στρατού, που είχε επίσης πλησιάσει στην πόλη, επιχείρησαν να δωροδοκήσουν τον Αλβανό στρατιωτικό διοικητή της Χασάν Ταχσίν πασά (1845-1918), ώστε να παραδώσει τη Θεσσαλονίκη στους Βουλγάρους. Τότε εκείνος αποκρίθηκε: «Εμείς πολεμήσαμε με τους Έλληνες επί είκοσι μέρες. Βούλγαρους στρατιώτες δεν συνάντησα πουθενά. Νικήθηκα από τους Έλληνες και σε εκείνους παραδίδω την πόλη. Πώς τολμάτε να μου ζητάτε να υπογράψω πρωτόκολλο και μ’ εσάς;», ενώ φέρεται να συμπλήρωσε: «από αυτούς την πήραμε και σε αυτούς θα την παραδώσουμε». Έτσι, την επομένη ημέρα ο ελληνικός στρατός εισήλθε πρώτος στην πόλη και την κατέλαβε.
Η παραπάνω φράση όχι ενός Έλληνα, αλλά ενός ξένου, ενός Αλβανού μουσουλμάνου στρατηγού του οθωμανικού στρατού, είναι ενδεικτική της αντίληψης που είχαν ακόμη και οι αντίπαλοι των Ελλήνων αναφορικά με την ιστορική συνέχεια του ελληνισμού. Εδώ ο Ταχσίν πασάς, βάσει των συμφραζομένων, έχει συνείδηση ότι η Θεσσαλονίκη ήταν μια πόλη που πριν το 1430 ήταν ελληνική και ότι η περίοδος της οθωμανικής κυριαρχίας φθάνει στο τέλος της, με την επαναφορά της πόλης στο πρότερο –υπό μια έννοια– καθεστώς. Μολονότι εξέλιπε από αιώνων η Βυζαντινή Αυτοκρατορία και παρά το ότι ο στρατός, που ήταν έτοιμος να καταλάβει την πόλη, ήταν πλέον εκείνος του σύγχρονου ελληνικού κράτους, εντούτοις έχει την πεποίθηση ότι τόσο οι βυζαντινοί όσο και οι σύγχρονοι Έλληνες αποτελούν μέρος μιας ενιαίας στο διάβα των αιώνων οντότητας.
Δυστυχώς τελικά όπως έχει αποδειχθεί πολλές φορές και στο παρελθόν ο “γενιτσαρισμός” αποτελούσε και θα αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες πληγές του έθνους μας…
Πέμπτη 29 Μαΐου 2025
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)