Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΛΛΑΔΑ - ΤΟΥΡΚΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΛΛΑΔΑ - ΤΟΥΡΚΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 3 Ιουλίου 2024

Η διπρόσωπη Τουρκική «Δημοκρατία»

Leonidas Koumakis


Μέχρι πότε η Τουρκία θα κατηγορεί τους άλλους σαν Ναζί, Χίτλερ και Μουσολίνι 
αλλά θα εφαρμόζει στην πράξη τα ίδια ακριβώς «πιστεύω» τους, ανενόχλητη και χωρίς κανένα ίχνος ντροπής;


2024_06_02_ΔΥΟ_ΠΡΟΣΩΠΑ_ΤΟΥΡΚΙΑΣ.jpg
Η διπρόσωπη

Τουρκική «Δημοκρατία»

 


του Λεωνίδα Κουμάκη*


Η πανίσχυρη τριανδία Ερντογάν – Φιντάν – Καλίν που ελέγχει ασφυκτικά στις μέρες μας ολόκληρη την σημερινή Τουρκία, εφαρμόζει μια επικίνδυνη εξωτερική  πολιτική απέναντι στην Διεθνή κοινότητα και φυσικά απέναντι σε Ελλάδα-Κύπρο, με δύο εντελώς διαφορετικά πρόσωπα.


Το ένα πρόσωπο, εκείνο της φιλικής σύμπραξης, της (δήθεν) αποφυγής εντάσεων, της (άνευ αξίαςυπογραφής Διακήρυξης «Περί Σχέσεων Φιλίας και Καλής Γειτονίας Ελλάδας-Τουρκίας», της επίμονης «προθυμοποίησης»  για μεσολάβηση μεταξύ εμπολέμων χάρiν της ειρήνης, η φαινομενικά συγκαταβατική προσέγγιση διεθνών προβλημάτων για την δημιουργία εικόνας φιλειρηνικής χώρας, οι αντιφατικοί «στρατηγικοί στόχοι» παραμονής στο ΝΑΤΟ, ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ένταξης στους BRICS, επιφανειακές συμμαχίες με Δύση και Ανατολή, καθώς  και πολλά άλλα, αποτελούν το κάλπικο προσωπείο πολιτισμού που θέλει να εμφανίζει η Τουρκία προς τα έξω.


Η στάση αυτή κατά καιρούς γίνεται αναγκαστική εξ αιτίας άμεσων αναγκών της Τουρκίας κάποιες περιόδους, όπως αυτή που διανύουμε τώρα, με ανοιχτά τα μέτωπα των πολεμικών συγκρούσεων σε Ουκρανία, Μέση Ανατολή και την Τουρκία να πρέπει να στηρίξει επειγόντως την καταρρέουσα οικονομία της, να στηρίξει αποτελεσματικά τον χρυσοφόρο τουρισμό της, να εμφανίσει διεθνή εικόνα πολιτισμένης διαλλακτικότητας προκειμένου να εξασφαλίσει κρίσιμο πολεμικό εξοπλισμό από τις ΗΠΑ και άλλες δυτικές χώρες, να αξιοποιήσει τα πολλαπλά οφέλη που προσφέρει η συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ελλάδα σε διάφορα επίπεδα και να μεταμορφωθεί, προσωρινά βέβαια, από ένα επιτιθέμενο κρατος-νταή, σε ένα ακίνδυνο και άκακο γείτονα.


Το δεύτερο, αυθεντικό πρόσωπο της Τουρκίας εκφράζει την ιδεολογία επεκτατισμού της χώρας που δεν ασπάζεται μόνο το σημερινό καθεστώς, αλλά και η Κεμαλική αντιπολίτευση καθώς και τα διάφορα ακραία ισλαμικά κόμματα που ξεφυτρώνουν, με μοναδική εξαίρεση το φιλοκουρδικό κόμμα των λαών πρώην HDP που υποχρεώθηκε από τις διώξεις και τις συλλήψεις των ηγετών του να μετονομαστεί σε DEM.


Το δεύτερο και πολύ επικίνδυνο πρόσωπο της Τουρκίας είναι αυτό που επιδιώκει συστηματικά, από την ίδρυση της το 1923 μέχρι σήμερα, την επίτευξη των νεο-οθωμανικών φαντασιώσεων που καθορίστηκαν από τον εθνικό όρκο των νεότουρκων το 1920. Τον στόχο αυτό εφαρμόζει διαχρονικά και με ιερή ευλάβεια η Τουρκική «Δημοκρατία» απέναντι και στον Ελληνισμό**, από τότε που ιδρύθηκε, μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης το 1923, όπως μας υπενθύμισε πρόσφατα (25/6/2024) ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί, το κυβερνητικό δεκανίκι του Ερντογάν, κατά την διάρκεια ομιλίας προς την κοινοβουλευτική του ομάδα: «... Μια από τις πηγές έμπνευσής μας είναι η ιαχή ‘Θεού θέλοντος, θα πάρω πίσω τη Μοσούλη και το Κιρκούκ και τα Νησιά, αν είμαι άξιος και θα συμπεριλάβω τη Δυτική Θράκη, συμπεριλαμβανομένης της Θεσσαλονίκης, στα σύνορα της Τουρκίας...». Η διαχρονική αυτή τουρκική πολιτική διακόπτεται, αραιά και πού, για λόγους τακτικής και πρόκλησης σύγχυσης, από κάποια ηθελημένα διαλείμματα «Ελληνοτουρκικής φιλίας» που όλα ανεξαιρέτως καταλήγουν άδοξα με τουρκική «πρωτοβουλία». 


Ο σημερινός, (κατά Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου) «Απατεώνας Δικτάτορας» της Τουρκίας αυτοανακηρύσσεται και παριστάνει ενώπιον της Διεθνούς κοινότητος τον προστάτη των αδύναμων λαώνκατά προτίμηση εκατομμυρίων φανατικών και αγράμματων μουσουλμάνων, που δήθεν υποστηρίζονται από την «ισχυρή Τουρκία»προκειμένου να επιτύχει την αποκατάσταση του χαλιφάτου μέσα στο ίδιο πάντα πλαίσιο της νεο-οθωμανικής της φαντασίωσης.


Ο Ερντογάν αρέσκεται όταν μιλάει στην Γενική Συνέλευση του Ο.Η.Ε. να επιδεικνύει με χάρτες τα εδάφη του Ισραήλ, σύμφωνα με την απόφαση του ΟΗΕ της 29/11/1947 με την Παλαιστίνη χωρισμένη σε Ισραηλινό κράτος (55,5% του εδάφους) και Αραβικό (45,5% του εδάφους), σε σύγκριση με τα σημερινά εδάφη του Ισραήλ που έχουν επεκταθεί με πολέμους και εποικισμούς. Εξαπολύει συνεχώς κατάρες και υβριστικούς κεραυνούς κατά του Ισραηλινού κράτους, των Ισραηλινών πολιτικών και του Ισραηλινού πρωθυπουργού (βρυκόλακας που πίνει αίμα, μανιακός ψυχοπαθής, Ναζί, Χίτλερ, Μουσολίνι, Φαραώ, χασάπης της Γάζας, θα πεθάνει στη φυλακή κ.ο.κ.) παριστάνοντας τον άσπιλο και αμόλυντο ανθρωπιστή που «επαναστατεί» μπροστά στην αδικία.


Ο ίδιος όμως αυτός άνθρωπος που παριστάνει τον προστάτη των αδύναμων λαών κατηγορόντας ή βρίζοντας άλλους, ο οποίος στηρίζεται τόσο στον επί εικοσαετία επικίνδυνο αρχικατάσκοπο*** (τώρα παριστάνει τον ΥΠΕΞ μετατρέποντας τα ανα τον κόσμο τουρκικά προξενεία σε παραρτήματα της ΜΙΤ), όσο και στον διαχρονικό μυστικό σύμβουλο (Ιμπραήμ Καλίν) που αντικατέστησε στην ΜΙΤ τον αρχικατάσκοπο, δεν έχει κανένα απολύτως πρόβλημα:


Να πανηγυρίζει επιδεικτικά κάθε χρόνο με φιέστες, τα «κατορθώματα» της Τουρκικής «Δημοκρατίας» που εισέβαλε, με τις σιδερένιες βέβαια πλάτες Βρετανών και Αμερικανών, στην Κυπριακή Δημοκρατία χρησιμοποιώντας νεφελώδεις δικαιολογίες, έχοντας πυρπολήσει τζαμιά για να «προετοιμάσει» το έδαφος της εισβολής και να εξάψει τα πάθη μεταξύ Κυπρίων χριστιανών και μουσουλμάνων, έχοντας δολοφονήσει εν ψυχρώ άμαχους  και ανυπεράσπιστους ανθρώπους, έχοντας βιάσει ανυπεράσπιστες γυναίκες και λεηλατησει Κυπριακές περιουσίες, έχοντας καταλάβει το 37% των εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας, εκτοπίζοντας βιαίως εκατοντάδες χιλιάδες Κυπρίους από τις πατρογονικές τους εστίες, πλημμυρίζοντας με έποικους από την Ανατολία τα κατεχόμενα Κυπριακά εδάφη και εγκαθιστώντας με στρατιωτική βία ανδρείκελα που διεκπεραιώνουν κατ΄εντολή της την διοίκηση κατεχομένων εδαφών,


Να καθαιρεί συστηματικά εκλεγμένους δημάρχους στην νοτιοανατολική Τουρκία (το τουρκικό Κουρδιστάν) ή να φυλακίζει αυθαίρετα χιλιάδες αθώους Κούρδους πολίτες που εξαφανίζονται στις τουρκικές φυλακές ή τους ηγέτες τους με αστείες κατηγορίες,


Να εισβάλλει με διάφορα προσχήματα στην σπαρασσόμενη από εμφύλιο πόλεμο Συρία υπό τους ήχους οθωμανικών εμβατηρίων ή στο γειτονικό Ιράκ για τα πολύτιμα πετρέλαια και την δολοφονία Κούρδων αγωνιστών,


Να επιτίθεται με πάνοπλους στρατιώτες σε Κουρδικές περιοχές της Συρίας με εκτεταμένη χρήση απαγορευμένων χημικών όπλων δολοφονώντας αδιακρίτως γυναίκες, παιδιά ή ηλικιωμένους,


Να παριστάνει τον «αδελφό» του δικτάτορα Ιλχάμ Αλίεφ για να βάλει πόδι σε εδάφη της Αρμενίας,


Να συνεργάζεται με διεφθαρμένους πολιτικούς στην σπαρασσόμενη από εμφύλιο πόλεμο Λιβύη, προκειμένου να δημιουργήσει ένα «φύλλο συκής» στο κάλπικο όραμα της Γαλάζιας Πατρίδας με το οποίο «οικειοποιείται» αυθαίρετα και κατά το δοκούν, κρυστάλλινα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελληνικής και της  Κυπριακής Δημοκρατίας,


Και δεν μένει εκεί. Ο «άσπηλος και αμόλυντος ανθρωπιστής που επαναστατεί εναντίον κάθε αδικίας», δεν διστάζει να σκορπάει δηλητήριο στις επόμενες γενιές των Τούρκων με τα κάλπικα οράματα της Γαλάζιας Πατρίδας, καθιερώνοντας την διδασκαλία της στα τουρκικά σχολεία!


Επί πολλές δεκαετίες, η νεολαία της Τουρκίας έβλεπε στον Τουρκικό Άτλαντα τα σύνορα της Τουρκίας με την Ελλάδα και την Κύπρο, όπως πραγματικά είναι:


1964_ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ_ΣΧΟΛΙΚΟΣ_ΑΤΛΑΝΤΑΣ_Αρχείο Μιχάλη Βασιλειάδη.jpg

 Φωτογραφία του 1964 από το αρχείο του πρώην εκδότη της “Απογευματινής” Μιχάλη Βασιλειάδη

 

Ο «άσπηλος και αμόλυντος ανθρωπιστής που επαναστατεί εναντίον κάθε αδικίας» αντικαθιστά την εικόνα αυτή με εκείνη του κάλπικου και απροκάλυπτα επεκτατικού «οράματος» της γαλάζιας πατρίδας, το οποίο καθιερώνει στην σχολική διδασκαλία με τον αυθαίρετα σχεδιασμένο χάρτη που παρουσιάζεται σήμερα στην τουρκική Βικιπαίδια και εκφράζει τον τουρκικό επεκτατισμό:


MAVI_VATAN.jpg

Mavi Vatan - Vikipedi (wikipedia.org)

 

Ο άνθρωπος που υποτίθεται ότι υπερασπίζεται το δίκαιο εναντίον της αδικίας, ο άνθρωπος που φωνάζει διαρκώς εναντίον του «Ισραηλινού επεκτατισμού», επιβάλει την επίσημη διδασκαλία του «Τουρκικού επεκτατισμού» στα τουρκικά σχολεία, πετάει στον κάλαθο των αχρήστων αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών για την Κύπρο ή κάνει συνεχώς ασκήσεις απόβασης απέναντι από την Χίο και άλλα Ελληνικά νησιά (με τη συμμετοχή και αεροπλανοφόρου) αναγγέλοντας και τα «αποτελέσματα» της απόβασης: «Αφού οι πεζοναύτες κατέλαβαν με επιτυχία το νησί – στόχο, οι καθορισμένοι στόχοι καταστράφηκαν και η τουρκική σημαία υψώθηκε στην περιοχή»!


Σ υ μ π ε ρ ά σ μ α τ α: Αναρωτήθηκε μήπως κανείς πως θα αντιδρούσε η σημερινή «ήρεμη» Τουρκία, αν Ελληνική και Κυπριακή πολιτεία αποφάσιζαν την καθιέρωση της διδασκαλίας ενός σχολικού χάρτη που θα δίδασκε στα παιδιά τα σύνορα της σημερινής Τουρκίας όπως διαμορφώθηκαν με την υπογραφή τόσο από τους νικητές του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου όσο και από την ηττημένη Οθωμανική Αυτοκρατορία της Συνθήκης των Σεβρών της 10ης Αυγούστου 1920;  

 

Σήμερα, γιατί εμείς μεν θα πρέπει να πάψουμε «να έχουμε το δάχτυλο στην σκανδάλη», όπως λέει η πολιτική μας ελίτ, η δε απέναντι πλευρά θα προετοιμάζεται ανενόχλητα, φανερά και απροκάλυπτα για  μια ακόμα εθνική καταστροφή μας;


Δεν είναι ξεκάθαρο πως οι απόγονοι των εκ Μογγολίας Τούρκων προετοιμάζονται πυρετωδώς την ίδια ώρα που υποκρίνονται τους «ειρηνικούς φίλους»; Μόλις στις 30 Μαίου 2024 ο Τούρκος Υπουργός Ενέργειας Αλπαρσλάν Μπαϊρακτάρ δεν μας πληροφόρησε από τον τηλεοπτικό σταθμό Habertürk πως η Τουρκία θα συνεχίσει τις έρευνες της στην Ανατολική Μεσόγειο και σε όλη την έκταση της κάλπικης  Γαλάζιας Πατρίδας που δημιούργησε μονομερώς;


Γιατί εμείς μεν θα παρακολουθούμε απαθείς την Τουρκία να καλεί εμάς και την διεθνή κοινότητα, σε κάθε συζήτηση για την επίλυση του Κυπριακού,  να αποδεχτούμε μια λύση «σύμφωνη με την τρέχουσα πραγματικότητα» (δηλαδή την εντελώς αυθαίρετη εισβολή, κατοχή, εποικισμό, τις στρατιωτικές βάσεις όπως διαμορφώθηκαν μετά το 1974 χωρίς καμιά διεθνή συμφωνία), η δε Τουρκία να αρνείται πεισματικά την αποδοχή των ελληνικών συνόρων «σύμφωνα με την τρέχουσα πραγματικότητα» όπως διαμορφώθηκαν από το 1923 και το 1948 μετά την «επιτήδια ουδετερότητα» της Τουρκίας κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τα οποία επιπλέον είναι αναγνωρισμένα με διεθνείς συνθήκες και συμφωνίες, μερικές από τις οποίες υπογράφονται και από την ίδια την Τουρκία;


Μέχρι πότε η Τουρκία θα ζητάει σεβασμό αυθαίρετων τετελεσμένων στην μαρτυρική Κύπρο την ίδια ώρα που η ίδια δεν δείχνει κανένα σεβασμό στα σύνορα άλλων χωρών, αναγνωρισμένα από διεθνείς συνθήκες και συμφωνίες, εκδηλώνοντας απροκάλυπτο επεκτατισμό;


Μέχρι πότε η Τουρκία θα κατηγορεί τους άλλους σαν Ναζί, Χίτλερ και Μουσολίνι και θα εφαρμόζει στην πράξη τα ίδια ακριβώς «πιστεύω» τους, ανενόχλητη και χωρίς κανένα ίχνος ντροπής;


_____________________________________________________________________________________________________


* Λεωνίδας Κουμάκης: Νομικός, Συγγραφέας, Αρθρογράφος-Αναλυτής, μέλος του International Hellenic Association. Το αυτοβιογραφικό, διαχρονικό βιβλίο του «Το Θαύμα-Μια πραγματική ιστορία», το οποίο αναφέρεται στην μεθοδική εξολόθρευση του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης από το τουρκικό κράτος, υπάρχει εντελώς δωρεάν στην ηλεκτρονική βιβλιοθήκη του ΙΗΑ, τόσο στην Ελληνική όσο και στην Αγγλική γλώσσα. Στις 29/1/2024 στην ηλεκτρονική βιβλιοθήκη του ΙΗΑ προστέθηκε και το βιβλίο «ΕΡΝΤΟΓΑΝΙΣΤΑΝ» το οποίο βοηθάει στην καλύτερη κατανόηση της σημερινής Τουρκίας και το οποίο είναι επίσης διαθέσιμο εντελώς δωρεάν.

** Βλ. αναλυτικά στο άρθρο «Με αυτά τα μυαλά … καληνύχτα σας!»

*** Όπως αποκάλυψε σε άρθρο του (28/6/2024) ο Κύπριος μουσουλμάνος δημοσιογράφος Σενέρ Λεβεντ, το έτος 2014 που η Τουρκία έψαχνε αφορμή εισβολής στην Συρία, ο αρχικατάσκοπος και σημερινός ΥΠΕΞ Χακάν Φιντάν είπε στον τότε ΥΠΕΞ Αχμέτ Νταβούτογλου: «Αν χρειαστεί στέλνω τέσσερις ανθρώπους στη Συρία. Τους βάζω να ρίξουν οκτώ πυραύλους στην Τουρκία και δημιουργώ αιτία πολέμου»).

Τετάρτη 26 Ιουνίου 2024

Η αφύσικη συνεργασία με την Τουρκία στον ΟΑΣΕ

 Μια χώρα η οποία παραβιάζει συστηματικά και διαχρονικά όλες ανεξαιρέτως τις περιοχές ευθύνης του ΟΑΣΕ δεν έχει τα προσόντα για την κρίσιμη θέση του Γ.Γ

Όπως είναι γνωστό, ο ιδρυθείς από το 1975 Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) είναι ο μεγαλύτερος διακρατικός οργανισμός για τη διαφύλαξη της ασφάλειας στον πλανήτη μας, με πεδίο ευθύνης τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ελευθερία του τύπου, την δίκαιη και ελεύθερη διεξαγωγή εκλογών καθώς και τον έλεγχο της διάδοσης όπλων.

Η Τουρκία και στους τέσερις παραπάνω τομείς αρμοδιότητας του ΟΑΣΕ είναι βουτηγμένη σε πολύ σοβαρές παραβάσεις μέχρι το λαιμό:

(β) Η ελευθερία του Τύπου στην Τουρκία κυριολεκτικά δεινοπαθεί, αφού η χώρα βρίσκεται μονίμως στις κορυφαίες θέσεις των ετήσιων εκθέσεων της οργάνωσης «Δημοσιογράφοι χωρίς Σύνορα (RSF)» με τους περισσότερους φυλακισμένους δημοσιογράφους στον κόσμο. Η συστηματική λογοκρισία επιβάλλεται με διάφορους νόμους και προεδρικά διατάγματα, ενώ ο έλεγχος των ΜΜΕ στην Τουρκία από το καθεστώς που ελέγχει την εξουσία, ανέρχεται σε ποσοστό 95%, με το υπόλοιπο 5% να διώκεται με πρωτοφανή μανία και σκληρότητα.

(γ) Η δίκαιη και ελεύθερη διεξαγωγή εκλογών στην Τουρκία, ιδίως μετά το αυτο-πραξικόπημα του 2016, είναι απλά ανύπαρκτη. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι εκείνο των τελευταίων βουλευτικών εκλογών Μαΐου 2023: Σε βαριά πληγείσες και ερημωμένες από τον φονικό σεισμό του Φεβρουαρίου 2023 περιοχές (Καχραμανμαράς, Μαλάτια κ.α.), τα κόμματα των κυβερνητικών εταίρων Ερντογάν και Μπαχτσελή συγκέντρωσαν περισσότερους ψήφους από όσους είχαν συγκεντρώσει στις εκλογές που έγιναν πριν από τον φονικό σεισμό, φθάνοντας σε ποσοστά κοντά ή πλέον του 70%! Όπως είναι γνωστό, τα εκλογικά αποτελέσματα στην Τουρκία μεταδίδονται πλέον από ειδική υπηρεσία του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ προς το (ελεγχόμενο) Ανώτατο Εκλογικό Συμβούλιο το οποίο και τα ανακοινώνει!

(δ) Το παράνομο εμπόριο όπλων κυριολεκτικά οργιάζει, με την επίσημη μάλιστα ανάμειξη του τουρκικού κράτους και της «Φαμίλιας Ερντογάν». Η απόδειξη, το 2015, του παράνομου εμπορίου και με οπτικό υλικό από τον δημοσιογράφο της εφημερίδας Cumhuriyet Τζαν Ντουντάρ (παράδοση όπλων από την ΜΙΤ σε ισλαμιστικές οργανώσεις της Συρίας μεταξύ των οποίων Αλ Κάιντα και Ισλαμικό Κράτος), του στοίχισε εσπευσμένη διαφυγή στην Γερμανία προκειμένου να γλυτώσει φυλάκιση 27 ετών για «αποκάλυψη εμπιστευτικών πληροφοριών, υποστήριξη τρομοκρατικής οργάνωσης και κατασκοπεία»!

Ο τότε μόνιμος αντιπρόσωπος της Τουρκίας στον ΟΑΣΕ Rauf Engin Soysal κατέθεσε μια δήλωση διαμαρτυρίας αλλά και αποχώρησης σύσσωμης της Τουρκικής αντιπροσωπείας από τον Οργανισμό. Φρόντισε βέβαια να παραμείνουν οι διάφορες οργανώσεις – σφραγίδες που δημιούργησε η ΜΙΤ με τον φερετζέ Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων και βαρύγδουπα ονόματα στην Ελληνική Θράκη, τα Δωδεκάνησα, την Αγγλία, την Σουηδία, την Γερμανία, την Αυστρία κ.α. προκειμένου, σαν πραγματικός περιοδεύον θίασος με πλουσιοπάροχα αμειβόμενους ηθοποιούς, να χύνουν ποταμούς από κροκοδείλια δάκρυα σε κάθε ξεχωριστή συνεδρίαση του ΟΑΣΕ στην οποία έχουν δικαίωμα παρέμβασης.

Το μόνιμο θέμα του θιάσου -τι άλλο;- η δήθεν καταπίεση που ασκεί η Ελλάδα σε Έλληνες πολίτες, μουσουλμάνους το θρήσκευμα στην Ελληνική Θράκη, τα Δωδεκάνησα και αλλού, τους οποίους η Τουρκική προπαγάνδα αποκαλεί «Τουρκική μειονότητα», με εξωφρενικές και ανύπαρκτες «κατηγορίες», οι οποίες μάλιστα επεκτάθηκαν πρόσφατα και προς την Κύπρο για δήθεν καταπίεση τουρκοκυπρίων από την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία για λόγους προπαγανδιστικούς αποκαλείται συστηματικά σαν «Νότια Κύπρος» προσβάλλοντας όλες ανεξαιρέτως τις υπόλοιπες χώρες-μέλη του ΟΑΣΕ που αναγνωρίζουν ολόκληρη την Κύπρο σαν Κυπριακή Δημοκρατία!

Έχοντας υπόψη όλα τα παραπάνω δεδομένα, μαθαίνουμε έκπληκτοι πως Ελλάδα και Τουρκία το 2024 κατέρχονται με κοινό ψηφοδέλτιο για τις δυο από τις τέσσερις θεσμικές θέσεις του ΟΑΣΕ στις επικείμενες εκλογές, διεξάγοντας κοινή προεκλογική εκστρατεία και προσπαθώντας να εξασφαλίσουν στήριξη από τα άλλα κράτη και στους δύο υποψήφιους!

Όσον αφορά την Τουρκία η επιλογή της για κοινή υποψηφιότητα με την Ελλάδα είναι απόλυτα κατανοητή, διότι στην προσπάθεια της να «επανέλθει» και πάλι στον ΟΑΣΕ, όπου με τα καμώματα της κατέστρεψε την οποια αξιοπιστία της, χρησιμοποιεί ανέξοδα την Ευρωπαϊκή φήμη, την αξιοπρέπεια και την συμπάθεια που διαθέτει η Ελλάδα στα υπόλοιπα 55 κράτη-μέλη του ΟΑΣΕ προς «ίδιον όφελος».

Συμπεράσματα: Δεν χωράει αμφιβολία πως η Τουρκία είναι εντελώς ακατάλληλη χώρα για να καταλάβει την κρίσιμη θέση του Γενικού Γραμματέα του ΟΑΣΕ για πολλούς και απόλυτα τεκμηριωμένους λόγους.

Μια χώρα χωρίς καμιά αλλοίωση στις νεο-οθωμανικές της φαντασιώσεις από τότε που ιδρύθηκε το 1923 μέχρι και σήμερα, με μια μεσαιωνική νοοτροπία απέναντι στους πολίτες και απέναντι στις μειονοτητες της, όπως αυτή εκφράστηκε ήδη από τις 30 Σεπτεμβρίου 1930 με την δήλωση του τότε Τούρκου υπουργού Δικαιοσύνης και δημοσιεύτηκε στην τουρκική εφημερίδα Milliyet («Οι Τούρκοι είναι οι μόνοι κυρίαρχοι σε αυτή τη χώρα. Όσοι δεν είναι γνήσιοι Τούρκοι δεν έχουν δικαιώματα, παρά μόνο το δικαίωμα να είναι υπηρέτες και το δικαίωμα να είναι σκλάβοι»),

Μια χώρα που έχει ήδη εισβάλλει η απειλεί να εισβάλλει σε ξένες χώρες,

Μια χώρα που κατέχει αυθαίρετα, παραβιάζοντας διεθνή δικαιώματα και διεθνείς νόμους, ξένα εδάφη στην Κύπρο, στην Συρία, στο Ιράκ, στην εμπόλεμη Λιβύη με εξαγορασμένους πολιτικούς, έχοντας βάλει πόδι και στην Αρμενία με «κάλυμμα» τον δικτάτορα του Αζερμπαϊτζάν Αλίεφ,

Μια χώρα που σφαγιάζει ή επιτίθεται βίαια στις μειονότητες της με πογκρόμ και απελάσεις, μια χώρα που επιβάλλει ελεύθερη κυκλοφορία βαρυποινιτών σε νησιά με 92% μειονοτικό πληθυσμό, επιβάλει έκτακτο φόρο περιουσίας σε μειονότητες για την αρπαγή του πλούτου τους, στέλνει αναγκαστικά νέους μειονοτικούς σε καταναγκαστικά έργα, αλλά ταυτόχρονα δεν διστάζει να αυτό-ανακηρύσσεται σε «προστάτη» άλλων μειονοτήτων σε ξένες χώρες προκειμένου να δημιουργεί «φύλλα συκής» για μελλοντικές, αυθαίρετες επεμβάσεις,

Μια χώρα που καταστρέφει Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, μετατρέποντας συστηματικά χριστιανικές εκκλησίες σε τεμένη με κορυφαίο παράδειγμα την εκκλησία της Αγίας του Θεού Σοφίας η οποία λειτούργησε δέκα περίπου αιώνες πριν από την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Μογγόλους Τούρκους,

Μια χώρα που αρνείται να χορηγήσει διαπίστευση σε πολλούς «ανεπιθύμητους» παρατηρητές του ΟΑΣΕ στις εκλογές που διεξάγει.

Μια χώρα που δεν αναγνωρίζει κράτος-μέλος του ΟΑΣΕ (δηλαδή την Κυπριακή Δημοκρατία) με συνεχείς και αλλεπάλληλες δηλώσεις - μόνη μεταξύ όλων των άλλων χωρών του ΟΑΣΕ.

Μια χώρα που δεν δίνει καμιά σημασία στις αλλεπάλληλες εκκλήσεις Ευρωπαίων και άλλων ηγετών να «σταματήσει παράνομες ενέργειες στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο», να «σεβαστεί το κυρίαρχο δικαίωμα της Κύπρου να εξερευνήσει και να εκμεταλλευτεί τις φυσικές πηγές σύμφωνα με το ευρωπαϊκό και το διεθνές Δίκαιο»,

Αν η Ελλάδα δεν θέλει η δεν μπορεί να αντικρίσει την πραγματικότητα αυτή, ας ελπίσουμε να την δουν και να την αξιολογήσουν σωστά τα υπόλοιπα 55 κράτη-μέλη του ΟΑΣΕ που θα ψηφίσουν τελικά τα πρόσωπα τα οποία θα καταλάβουν τα αξιώματα αυτά..._________________________________________________

* Λεωνίδας Κουμάκης: Νομικός, Συγγραφέας, Αρθρογράφος-Αναλυτής, μέλος του International Hellenic Association. Το αυτοβιογραφικό, διαχρονικό βιβλίο του «Το Θαύμα-Μια πραγματική ιστορία», το οποίο αναφέρεται στην μεθοδική εξολόθρευση του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης από το τουρκικό κράτος, υπάρχει εντελώς δωρεάν στην ηλεκτρονική βιβλιοθήκη του ΙΗΑ, τόσο στην Ελληνική όσο και στην Αγγλική γλώσσα. Στις 29/1/2024 στην ηλεκτρονική βιβλιοθήκη του ΙΗΑ προστέθηκε και το βιβλίο «ΕΡΝΤΟΓΑΝΙΣΤΑΝ» το οποίο βοηθάει στην καλύτερη κατανόηση της σημερινής Τουρκίας και το οποίο είναι επίσης διαθέσιμο εντελώς δωρεάν.


https://www.huffingtonpost.gr/entry/e-afesike-seneryasia-me-ten-toerkia-ston-oase_gr_667508fbe4b043a634bdc4a7?utm_campaign=share_linkedin&ncid=other_linkedin_b9q1zhzz9ee

Δευτέρα 4 Μαρτίου 2024

Τουρκία: Ανθρώπινα δικαιώματα και Προκρούστειος κλίνη

 

Είναι αδιανόητο η Τουρκία να αλωνίζει σε παγκόσμιο επίπεδο, επικαλούμενη τα ανθρώπινα δικαιώματα ενώ τα περιφρονεί προκλητικά η ίδια
DIA IMAGES VIA GETTY IMAGES

Η Τουρκία είναι μια χώρα που χαρακτηρίζεται ανέκαθεν από μια πολύ ιδιότυπη αντίληψη πάνω στο θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ειδικά όμως την τελευταία δεκαετία, το καθεστώς που εγκαθιδρύθηκε στην Τουρκία, δηλαδή στο «Ερντογανιστάν», δεν είναι τίποτα άλλο από μια απροκάλυπτη δικτατορία, στολισμένη με πολλά και εντυπωσιακά φτιασίδια «δημοκρατίας»:

Γίνονται εκλογές (δεν έχει καμιά σημασία που είναι προκλητικά νοθευμένες), υπάρχει Δικαιοσύνη (δεν έχει καμιά σημασία που είναι αλυσοδεμένη και ασφυκτικά ελεγχόμενη), υπάρχουν Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (δεν έχει καμιά σημασία αν σε ποσοστό 95% ανήκουν σε ελεγχόμενους από το καθεστώς ομίλους και αν το υπόλοιπο 5% καταδιώκεται συστηματικά μέχρι την εξόντωση του).Ο ίδιος ο Ρ.Τ. Ερντογάν είναι ταυτόχρονα πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας, πρόεδρος της Τουρκικής κυβέρνησης και πρόεδρος του κυβερνώντος κόμματος (ΑΚΡ), πετυχαίνοντας αυτά που περιέγραψε, πριν γίνει συνέταιρος στην ληστεία του τουρκικού κράτους και δεκανίκι του καθεστώτος, ο Ντεβλέτ Μπαχτσελή, αρχηγός των γκρίζων λύκων και πολιτικός προϊστάμενος του τουρκικού υπόκοσμου :

«… Ο Ερντογάν δεν ονειρεύεται τουρκικό προεδρικό σύστημα, αλλά προεδρία στα δικά του μέτρα... Τρέχει πίσω από στόχο που θα έχει όλες τις αρμοδιότητες στα χέρια του, θέλει σύστημα του ενός δικτάτορα... Μια δικτατορία δίχως θρόνο και στέμμα, όπου δεν θα υπάρχει κανένα φρένο και έλεγχος του Κοινοβουλίου...»**

Επί πλέον στην Τουρκία έχει επιβληθεί ένα «σύστημα ασφαλείας» το οποίο προστατεύει τον τουρκικό υπόκοσμο υπό την υψηλή εποπτεία του Ντεβλέτ Μπαχτσελή. Το «σύστημα» αυτό συνηθίζει π.χ. να συλλαμβάνει όχι τους βαρόνους των ναρκωτικών ή τους αρχηγούς των διαφόρων συμμοριών, αλλά αυτούς που τους καταγγέλλουν, είτε είναι πολίτες, είτε είναι δημοσιογράφοι, είτε είναι αστυνομικοί!

Τα πάσης μορφής και κατηγορίας ανθρώπινα δικαιώματα κακοποιούνται καθημερινά και συστηματικά στην σημερινή Τουρκία.Από τα 30 άρθρα της Οικουμενικής Διακήρυξης για τα ανθρώπινα δικαιώματα της 10 Δεκεμβρίου 1948, με την οποία όλα τα κράτη ανέλαβαν την υποχρέωση να εξασφαλίσουν, σε συνεργασία με τον Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών, τον αποτελεσματικό σεβασμό των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιακών ελευθεριών σε όλο τον κόσμο, είναι δύσκολο να εντοπίσει κανείς κάποιο άρθρο το οποίο να σέβεται η Τουρκία.

Η Τουρκία έχει καταδικαστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων με εκατοντάδες αποφάσεις που πετιούνται στον κάλαθο των άχρηστων (χωρίς βέβαια η Τουρκία να παύει να επικαλείται επιλεκτικά και φορτικά όσες αποφάσεις του ΕΔΑΔ πιστεύει ότι την βολεύουν), έχουν εκδοθεί πολλά και διαφορετικά ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την άσχημη κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία (περιπτώσεις Selahattin Demirtaş, Mehmet Osman Kavala και πολλών άλλων κρατουμένων συνείδησης οι οποίοι φυλακίζονται για όσα πιστεύουν και όχι για τις πράξεις που έκαναν).

Τα τελευταία χρόνια, η ετήσια έκθεση του Τμήματος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Αμερικανικού Στέιτ Ντιπάρτμεντ υπογραμμίζει ότι είναι πολύ σημαντικές οι παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία, καθώς υπάρχουν καταγγελίες «για αυθαίρετες δολοφονίες, ύποπτους θανάτους υπό κράτηση, καταναγκαστικές εξαφανίσεις, βασανιστήρια, αυθαίρετες συλλήψεις και φυλακισεις δεκάδων χιλιάδων ατόμων, συμπεριλαμβανομένων πρώην βουλευτών της αντιπολίτευσης, δικηγόρων, δημοσιογράφων, αλλοδαπών πολιτών, αλλά και υπαλλήλων της διπλωματικής αποστολής των ΗΠΑ».

Σε μια από τις τελευταίες εκθέσεις του, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ αναφέρθηκε και στις θρησκευτικές ελευθερίες ανά τον κόσμο, για το έτος 2022, κάνοντας συγκεκριμένη αναφορά στη συστημική διάκριση που υφίσταται το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης από τις τουρκικές αρχές, ενώ επισήμανε την έκκληση της Αμερικής για την επαναλειτουργία της Ιεράς Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.

Όπως είναι γνωστό, η Τουρκία περιφρονεί (μεταξύ πολλών άλλων) το άρθρο 6 της Οικουμενικής Διακήρυξης για τα ανθρώπινα δικαιώματα της 10ης Δεκεμβρίου 1948 (Καθένας, όπου και αν βρίσκεται, έχει δικαίωμα στην αναγνώριση της νομικής του προσωπικότητας) αρνούμενη πεισματικά νομική προσωπικότητα σε ένα θρησκευτικό θεσμό 17 αιώνων όπως είναι το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως καθώς και το άρθρο 18 (Κάθε άτομο έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας. Στο δικαίωμα αυτό περιλαμβάνεται η ελευθερία για την αλλαγή της θρησκείας ή πεποιθήσεων, όπως και η ελευθερία να εκδηλώνει κανείς τη θρησκεία του ή τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, μόνος ή μαζί με άλλους, δημόσια ή ιδιωτικά, με τη διδασκαλία, την άσκηση, τη λατρεία και με την τέλεση θρησκευτικών τελετών) αρνούμενη πεισματικά την επαναλειτουργία της Ιεράς Θεολογικής Σχολής της Χάλκης .

Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ), έχει κρίνει ρητά, ότι οι εθνικές ρυθμίσεις για την τριτοβάθμια εκπαίδευση πρέπει να σέβονται τα άρθρα 13, 14 παρ. 3 και 16 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή την ακαδημαϊκή ελευθερία, την ελευθερία της εκπαίδευσης και την επιχειρηματική ελευθερία.

Παρ΄όλα αυτά, το «Ερντογανιστάν» δεν έχει κανένα απολύτως πρόβλημα να εμφανίζεται διεθνώς σαν μια δυτικού τύπου «κοινοβουλευτική δημοκρατία» που εκπληρώνει όλα τα σχετικά «κριτήρια», απαιτώντας σεβασμό από όλους και ισχυριζόμενο ότι υπάρχει απόλυτος σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μέσα στην Τουρκία. Φυσικά, η Τουρκία επικαλείται φορτικά και εκμεταλλεύεται στο έπακρο όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα που έχουν καθιερωθεί διεθνώς για να προωθήσει τα συμφέροντα, τις σκοπιμότητες και τις επιδιώξεις της σε διάφορες άλλες χώρες του κόσμου.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Yunus Emre Institute, το οποίο κάνει προβολή τουρκικής πολιτισμικής ισχύος (soft power), προκειμένου να ξεπεράσει αντιστάσεις στον τομέα του Πολιτισμού των χωρών εκείνων, τις οποίες θέλει να χειραγωγήσει. Πρόκειται για μια πρώην Γκιουλενική σχολή η οποία έχει μετατραπεί σε φερέφωνο των πιο σκληρών ισλαμιστών, με γνωστές διασυνδέσεις μέσα στο βαθύτατο κράτος του Ερντογάν. Βρίσκεται ήδη δικτυωμένη, αξιοποιώντας τα ελάχιστα, διεθνώς καθιερωμένα ανθρώπινα δικαιώματα και λειτουργεί σε δέκα διαφορετικές γλώσσες (Τούρκικα, Αραβικά, Βοσνιακά (για Βοσνία-Ερζεγοβίνη), Κινεζικά (για τους Ουιγούρους φανατικούς ισλαμιστές που επιδιώκουν την ανεξαρτησία της Κινεζικής επαρχίας Ζινγιάγκ), Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ιταλικά, Ρωσικά, Ισπανικά). Ήδη, προετοιμάζεται να λειτουργήσει σύντομα και στην Ελλάδα, αμέσως μόλις γίνει νόμος του Ελληνικού Κράτους η δυνατότητα λειτουργίας ιδιωτικών πανεπιστημίων, αξιοποιώντας τον γενικό σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μέσα στην Ελλάδα.

Η σημερινή Τουρκία όμως δεν έχει κανένα απολύτως πρόβλημα να περιφρονεί προκλητικά τις αλλεπάλληλες διεθνείς εκκλήσεις για την επαναλειτουργία της Ιεράς Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, αρνούμενη να εφαρμόσει τα ίδια ακριβώς ανθρώπινα δικαιώματα που επικαλείται η ίδια για να λειτουργήσει σε διάφορες χώρες το Yunus Emre Institute και διάφορες άλλες τουρκικές σχολές – όλες υπό τον έλεγχο της ΜΙΤ.

Η Τουρκία αρνείται πεισματικά να επιτρέψει την επαναλειτουργία της Ιεράς Θεολογικής Σχολής της Χάλκης (ΙΘΣΧ) με τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες λειτούργησε για πλέον του ενός αιώνα τόσο κάτω από καθεστώς οθωμανικής αυτοκρατορίας όσο και κάτω από καθεστώς Τουρκικής «Δημοκρατίας». Βάζει συνεχώς πρόσθετους όρους και προϋποθέσεις, προκειμένου να εξασφαλίσει την συνεχιζόμενη φίμωση της ΙΘΣΧ που επιβλήθηκε από το έτος 1971.

Συμπεράσματα: Το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως είναι ένας από τους μακροβιότερους και αρχαιότερους θρησκευτικούς θεσμούς της ανθρωπότητας, ο οποίος ήδη αριθμεί 17 ολόκληρους αιώνες πολύτιμης πνευματικής και θρησκευτικής δραστηριότητας. Η Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης υπήρξε η κύρια Θεολογική Σχολή του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης για Ορθόδοξους Θεολόγους από ολόκληρο τον κόσμο, τροφοδοτώντας όχι μόνο το Οικουμενικό Πατριαρχείο αλλά και άλλες ανά τον κόσμο αδελφές εκκλησίες με καταρτισμένους επιστημονικά κληρικούς.

Η φίμωση της ΙΘΣΧ αποτελεί βάναυση παραβίαση της παγκόσμια αναγνωρισμένης και καθιερωμένης θρησκευτικής ελευθερίας και αφορά κάθε χώρα του πλανήτη, κάθε μορφωμένο άνθρωπο χωρίς να αποτελεί “διμερές” Ελληνοτουρκικό θέμα. Γι΄αυτό άλλωστε οι διεθνείς εκκλήσεις για την αυτονόητη επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, από διαφορετικούς Προέδρους των Ηνωμένων Πολιτειών και το Κογκρέσο των ΗΠΑ μέχρι ηγέτες διαφόρων Ευρωπαϊκών χωρών και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, συνεχίζονται επί ολόκληρες δεκαετίες.

Τι θα συνέβαινε αλήθεια αν οι χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης σταματούσαν να επιτρέπουν την λειτουργία τουρκικών, ιδιωτικών σχολών και ινστιτούτων με διάφορα προσχήματα, επειδή η Τουρκία περιφρονεί, το παγκόσμιο, ανθρώπινο δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας εδώ και 53 (μέχρι σήμερα) χρόνια στην ΙΘΣΧ, το οποίο επιπλέον αναγνώρισε πανηγυρικά με την ιδρυτική της Τουρκικής Δημοκρατίας Συνθήκη της Λωζάνης του 2023;

Είναι πλέον αδιανόητο η Τουρκία να αρνείται, πάνω από μισό αιώνα, να εφαρμόσει τους δικούς της νόμους και τις διεθνείς υποχρεώσεις που έχει αναλάβει για τις θρησκευτικές ελευθερίες και παρ΄όλα αυτά, να παραμένει ατιμώρητη.

Είναι πλέον αδιανόητο η Τουρκία να αλωνίζει σε παγκόσμιο επίπεδο, επικαλούμενη τα ανθρώπινα δικαιώματα και να τα περιφρονεί προκλητικά η ίδια μέσα στην Τουρκία!

Είναι καιρός, τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να πάρουν πρακτικά και αποφασιστικά μέτρα ώστε να υποχρεώσουν την Τουρκία να μην περιφρονεί τις ίδιες ακριβώς υποχρεώσεις που η ίδια απαιτεί από άλλες χώρες!

Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής ήδη προχώρησαν σε ένα αποφασιστικό βήμα, υιοθετώντας στις 10 Φεβρουαρίου 2024 ένα Μνημόνιο Εθνικής Ασφάλειας που αφορά στις διαβεβαιώσεις που πρέπει να παρέχει κάθε χώρα η οποία αγοράζει αμυντικό υλικό από τις ΗΠΑ αλλά και στην ενίσχυση της εποπτείας για την τελική χρήση αυτών των όπλων, συμπεριλαμβανομένου του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και του διεθνούς δικαίου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αμήν και πότε!

***

* Λεωνίδας Κουμάκης: Νομικός, Συγγραφέας, Αρθρογράφος-Αναλυτής, μέλος του International Hellenic Association. Το αυτοβιογραφικό, διαχρονικό βιβλίο του «Το Θαύμα-Μια πραγματική ιστορία», το οποίο αναφέρεται στην μεθοδική εξολόθρευση του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης από το τουρκικό κράτος, υπάρχει εντελώς δωρεάν στην ηλεκτρονική βιβλιοθήκη του ΙΗΑ, τόσο στην Ελληνική όσο και στην Αγγλική γλώσσα. Σις 29/1/2024 στην ηλεκτρονική βιβλιοθήκη του ΙΗΑ προστέθηκε και το βιβλίο «ΕΡΝΤΟΓΑΝΙΣΤΑΝ» το οποίο βοηθάει στην καλύτερη κατανόηση της σημερινής Τουρκίας και το οποίο είναι επίσης διαθέσιμο εντελώς δωρεάν.

** Προεκλογική ομιλία Ντεβλέτ Μπαχτσελή, 12 Μαΐου 2015, στην πόλη Nevsehir – η πλήρης δήλωση του υπάρχει στην σελίδα 204 του βιβλίου «Ερντογανιστάν» το οποίο είναι διαθέσιμο εντελώς δωρεάν σε πολλές ιστοσελίδες του διαδικτύου.

https://www.huffingtonpost.gr