Αντισυνταγματική η απόφαση 392/2026 του Συμβουλίου της Επικρατείας – νομοκανονική, δημογραφική και εθνική προσέγγιση.

 Posted on 4 Απριλίου, 2026

Γράφει ο καθηγητής και ακαδημαϊκός Παναγόπουλος Αλέξιος (DDDr., Dr.Habil.).

Η πρόσφατη υπ’ αριθμ. 392/2026 απόφαση της Ολομέλειας του Συμβούλιου της Επικρατείας συνιστά ηθικό και κομβικό σημείο στη σύγχρονη ελληνική συνταγματική πραγματικότητα, καθόσον επιβεβαιώνει τη συνταγματικότητα του Ν. 5089/2024 περί αναγνώρισης του πολιτικού γάμου μεταξύ προσώπων του ιδίου φύλου, καθώς και του δικαιώματος υιοθεσίας από αυτά. 

Η νομική εξέλιξη αυτή δεν αποτελεί απλώς μία νομοθετική ή δικαστική μεταβολή, αλλά εγείρει ευρύτερα βιοηθικά ζητήματα ερμηνείας του Συντάγματος, θεσμικής συνέχειας και κοινωνικής συνοχής.

Στον πυρήνα της απόφασης, η πλειοψηφία του δικαστηρίου υιοθετεί μία πρωτόγνωρη δυναμική ερμηνευτική προσέγγιση, θεωρώντας ότι οι θεσμοί του γάμου και της οικογένειας υπόκεινται σε εξελικτική προσαρμογή, ανάλογα με τις κοινωνικές μεταβολές. 

Κατά τη συλλογιστική αυτή, το άρθρο 21 παρ. 1 του Συντάγματος δεν επιβάλλει μία στατική έννοια του γάμου, ως γάμου μεταξύ ανδρός και γυναικός, αλλά επιτρέπει στον κοινό νομοθέτη να επαναπροσδιορίζει το περιεχόμενό του, εντός ενός ευρύτερου πλαισίου προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων και της ισότητας.

Ωστόσο, η μειοψηφία της απόφασης αυτής εισάγει μία θεμελιωδώς διαφορετική νομική προσέγγιση, βασιζόμενη στην ιστορική, εθνική και ερμηνευτική μέθοδο. Σύμφωνα με αυτήν, η έννοια του γάμου στο ελληνικό συνταγματικό δίκαιο είναι σαφώς προσδιορισμένη ως ένωση ετεροφύλων, με βαθιές ρίζες στο ρωμαϊκό δίκαιο, τη χριστιανική παράδοση και την ελληνική και νεοελληνική κοινωνική δομή. Η άποψη αυτή αναδεικνύει το ζήτημα της θεσμικής ταυτότητας του Γένους και της κανονιστικής συνέχειας του δικαίου.

Ο γάμος ως θεσμός – νομική και κανονική θεμελίωση. Η κλασική νομική παράδοση, ήδη από τον Ρωμαίο νομικό Μοδεστίνο, αλλά και τον Τερτυλιανό, ορίζει τον γάμο ως «ένωση ανδρός και γυναικός, κοινωνία βίου παντός, θείου και ανθρωπίνου δικαίου». Ο ορισμός αυτός δεν είναι ενας απλά ιστορικός ορισμός, αλλά συναποτελεί το θεμέλιο της κατοπινής επί αιώνες ευρωπαϊκής νομικής σκέψης.

Στο ελληνικό συνταγματικό πλαίσιο, ο γάμος προστατεύεται αυτοτελώς, ως θεσμός που συνδέεται άρρηκτα με την οικογένεια και τη δημογραφική αναπαραγωγή του ελληνικού έθνους. Η διάταξη του άρθρου 21 παρ. 1 του Συντάγματος δεν αναφέρεται σε «μορφές συμβίωσης», αλλά συγκεκριμένα στον γνωστό «γάμο» και την «οικογένεια», υποδηλώνοντας μία θεσμική έννοια με συγκεκριμένο περιεχόμενο, που σέβεται τα συντάγματα του Γένους.

Παράλληλα, η ορθόδοξη νομοκανονική παράδοση, όπως εκφράζεται από Πατέρες όπως είναι ο νομικός Μέγας Βασίλειος και ο Γρηγόριος ο Θεολόγος, θεμελιώνει τον γάμο ως ιερό μυστήριο, ευλογημένο από την Εκκλησία, με σκοπό την ενότητα, τη σωτηρία και τη δημιουργία μίας ευλογημένης οικογένειας. Η διάσταση αυτή δεν είναι απλώς θεολογική και ορθόδοξη, αλλά έχει διαχρονικά επηρεάσει τη νομική και κοινωνική συγκρότηση του νεοελληνικού κράτους ήδη από τις εθνοσυνελεύσεις, αλλά και από τα αυτοκρατορικά διατάγματα και τις νουβέλες.

Το ζήτημα της υιοθεσίας και το «βέλτιστο συμφέρον του παιδιού».

Ιδιαίτερη σημασία έχει η κρίση του δικαστηρίου ως προς την υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια. Η πλειοψηφία δέχεται ότι το συμφέρον του παιδιού, διασφαλίζεται μέσω των υφιστάμενων διαδικασιών ελέγχου, από τις αρμόδιες αρχές. Αντιθέτως, η μειοψηφία μας εγείρει σοβαρές επιφυλάξεις, επισημαίνοντας την έλλειψη μακροχρόνιων και εμπεριστατωμένων επιστημονικών μελετών, ως προς τις επιπτώσεις στην ψυχο-κοινωνική ανάπτυξη των παιδιών. Σύμφωνα με αρκετές σχετικές γνώμες οι επιπτώσεις μπορούν να έχουν καταλυτικό ρόλο στην ψυχοσωματική οντότητα του παιδιού.

Το «βέλτιστο συμφέρον του παιδιού», όπως κατοχυρώνεται στη Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Παιδιού και στον Αστικό Κώδικα, δεν αποτελεί αφηρημένη έννοια, αλλά προϋποθέτει συγκεκριμένες κοινωνικές και παιδαγωγικές συνθήκες. Η παραδοσιακή προσέγγιση, το συνδέει, με την παρουσία πατέρα και μητέρας, ως συμπληρωματικών προτύπων ανατροφής.

Δημογραφική και εθνική διάσταση. Πέραν της καθαρά νομικής ανάλυσης, η υπό εξέταση απόφαση εγείρει επικίνδυνα ζητήματα δημογραφικής πολιτικής και εθνικής στρατηγικής. Μάλιστα σήμερα σε μία περίοδο έντονης δημογραφικής κρίσης στην Ελλάδα, η έννοια της οικογένειας αποκτά ιδιαίτερη σημασία ως βασικός μηχανισμός κοινωνικής αναπαραγωγής.

Η μεταβολή του γνωστού θεσμικού περιεχομένου του γάμου, δύναται να επηρεάσει, άμεσα ή έμμεσα, τις δημογραφικές τάσεις, την κοινωνική συνοχή και την πολιτισμική ταυτότητα. Το ζήτημα αυτό δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αποσπασματικά, αλλά απαιτεί συνολική θεώρηση που να συνδυάζει το δίκαιο, την κοινωνιολογία, τη βιοηθική και την εθνική πολιτική.

Ως συμπέρασμα, θεωρούμε ότι η απόφαση 392/2026 του Συμβουλίου της Επικρατείας αναδεικνύει την ένταση μεταξύ δύο διαφορετικών ερμηνευτικών παραδειγμάτων: αφενός της δυναμικής, εξελικτικής προσέγγισης του δικαίου και αφετέρου της παραδοσιακής, ιστορικο-κανονικής θεώρησης των θεσμών.

Η επίλυση αυτής της έντασης δεν συναποτελεί αποκλειστικά δικαστικό έργο, αλλά ευρύτερο ζήτημα πολιτειακού, κοινωνικού και εθνικού διαλόγου. Η ισορροπία μεταξύ ατομικών δικαιωμάτων, θεσμικής συνέχειας και κοινωνικής συνοχής παραμένει το κρίσιμο διακύβευμα για το μέλλον της ελληνικής έννομης τάξης. 

Για αυτό επιμένω ότι οι φοιτητές της νομικής και οι μεταπτυχιακοί, θα πρέπει να διδάσκονται επαρκώς τις αναλύσεις του Κανονικού Δικαίου. Οι έξι τόμοι ανάλυσης του Ελληνικού και Κανονικού Δικαίου, γνωστοί ως «Σύνταγμα» Ράλλη-Ποτλή, αποκτούν έντονη επικαιρότητα για την νομική επιστήμη και το σύγχρονο ελληνικό δίκαιο, που κατά την γνώμη μου διέρχεται μια κρίση και ζει ένα κενό, που εμβάλλει στην ηθική και βιοηθική του υπόσταση και περαιτέρω αντικειμενική υπαρξιακή του αυτοσυνειδησία.

Ο νομικός κόσμος της ορθοδόξου εκκλησίας δηλαδή οι πτυχιούχοι νομικοί, είτε ρασοφόροι είτε λαϊκοί, που ζουν και κινούνται στο χώρο της διοικούσας εκκλησίας, καλό θα ήταν να τοποθετηθούν και να διευκρινήσουν αυτές τις έννοιες στο Λαό του Θεού, όπως και η επιτροπή νομοκανονικών θεμάτων της Εκκλησίας της Ελλάδος. Θεωρώ ότι εάν στην Ελλάδα λειτουργούσε Συνταγματικό Δικαστήριο αυτή η απόφαση θα κατέπειπτε ως αντισυνταγματική.

«Κεραυνοί» Μάνδρου για Δικαιοσύνη: Δε μπορεί να δικάζουν «παντελώς ακατάλληλοι»

 

Δείτε το βίντεο εδώ

Όχι, κυρία πρόεδρε του Αρείου Πάγου, τέτοιους θεσμούς δεν τους σεβόμαστε…

 

Όχι, κυρία πρόεδρε του Αρείου Πάγου, τέτοιους θεσμούς δεν τους σεβόμαστε…© Παρέχεται από: News247.gr

Από πότε η πρόεδρος ενός ανώτατου δικαστηρίου αντιδικεί με πολίτες; Μέχρι τώρα ξέραμε ότι μπορεί να απαντά σε πολιτικούς, σε δικηγόρους, σε επιχειρηματίες, που επικρίνουν ενέργειες ή αποφάσεις ομοτέχνων της. Και έτσι πρέπει να γίνεται. Οι άνθρωποι με αυτές τις ιδιότητες έχουν εξουσία, δύναμη, χρήμα και οι δικαστές όχι μόνο δικαιούνται, αλλά και υποχρεούνται να τους απαντούν, αν και όταν κρίνουν ότι υπερβάλλουν ή προσβάλλουν θεσμούς και τους φορείς αυτών.

Μού έκανε, λοιπόν, μεγάλη εντύπωση που η πρόεδρος του Αρείου Πάγου επέλεξε να αντιδικήσει με έναν(μία) πολίτη, η οποία δεν έχει καμιά από τις παραπάνω ιδιότητες. Βεβαίως, εδώ και δύο χρόνια έχει αποκτήσει δημοσιότητα. Αλλά δεν το επέλεξε. «Φρόντισε  η μοίρα», θα πουν κάποιοι συγκαταβατικά. Όχι, δεν φρόντισε η μοίρα θα πούμε εμείς. Φρόντισαν αυτοί που, με τις πράξεις και τις παραλείψεις τους, οδήγησαν το παιδί της στο θάνατο, μαζί με δεκάδες άλλα παιδιά.

Η μάνα αυτή, λοιπόν, από τότε έχει βάλει σκοπό της ζωής της να βρεθούν και να τιμωρηθούν οι ένοχοι. Είναι αυτό ασέβεια προς τους θεσμούς, ακόμα κι αν ορισμένες φορές χρησιμοποιεί γλώσσα πέραν της συνηθισμένης, ακόμα κι αν καταγγέλλει προειδοποιώντας ότι επιχειρείται συγκάλυψη της υπόθεσης;

Η Μαρία Καρυστιανού, λοιπόν, ως μάνα και ως πολίτης, έγραψε αυτά που πιστεύει ότι κάνει(ή δεν κάνει)  ο ανακριτής. Μπορεί να τον αδικεί; Ενδεχομένως. Αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Όταν θα καταθέσει το πόρισμά του, όλοι θα δούμε αν οι επικρίσεις είναι άδικες και έωλες. Και αν είναι, θα σβηστούν αυτομάτως.

Η πρόεδρος του ανωτάτου δικαστηρίου απάντησε με ανακοίνωση σε αυτές τις επικρίσεις. Όλες οι ανακοινώσεις είναι δημοσιευμένες και μπορεί καθένας να τις διαβάσει και να βγάλει συμπεράσματα.

Η πρόεδρος του Αρείου Πάγου ξεκινά την ανακοίνωσή της με έξι λέξεις: «Η δημοκρατία απαιτεί σεβασμό στους θεσμούς».

Πράγματι, αλλά μια προσθήκη είναι απαραίτητη: Η δημοκρατία και οι θεσμοί (της)είναι αόριστες έννοιες. Και επειδή από κάποιους εκπροσωπούνται, το ερώτημα είναι αν σεβόμαστε- άνευ ετέρου- και όλα τα πρόσωπα που είναι φορείς αυτών των θεσμών και όλες τις ενέργειές τους.

Ας προσπαθήσουμε να δώσουμε την απάντηση με τέσσερα παραδείγματα:

1.Κορυφαίος θεσμός της δημοκρατίας μας είναι η Βουλή. Όμως, η Βουλή συχνά-πυκνά απαλλάσσει εκ των προτέρων, δηλαδή χωρίς να εμπλακεί η δικαστική εξουσία, μέλη της(και υπουργούς-μη μέλη της) από οποιαδήποτε κατηγορία. Και στην υπόθεση των Τεμπών αυτό το έργο το ανέλαβε η Εξεταστική Επιτροπή. Ναι, αυτήν που διηύθυνε ο  βουλευτής Μαρκόπουλος με  όλα όσα έγιναν εκεί και καταγγέλθηκαν παντού. Ναι, είναι αυτή η Επιτροπή, για την οποία ο ίδιος ο πρωθυπουργός είπε ότι «δεν ήταν η καλύτερη στιγμή της Βουλής». Βεβαίως, το είπε με δύο χρόνια καθυστέρηση και αφού η Επιτροπή έχει απαλλάξει τον τότε «υπουργό των Τεμπών» Κώστα Αχ. Καραμανλή.

Ερώτημα προς την πρόεδρο του Αρείου Πάγου: Πρέπει να σεβόμαστε αυτήν την Επιτροπή, όπως λειτούργησε και όπως αποφάσισε; Όχι. Ούτε ο πρωθυπουργός- έστω εκ των υστέρων- είπε ότι την σέβεται. Τέτοιους εκπροσώπους θεσμών, λοιπόν, απλώς τους ανεχόμαστε (υποχρεωτικά, δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς), δεν σεβόμαστε όσα έκαναν ή δεν έκαναν. Τα καταγγέλλουμε.

2.Ο δεύτερος κορυφαίος θεσμός είναι αυτός του Προέδρου της Δημοκρατίας. Σήμερα εκλέγεται, πιθανότατα(το κείμενο αυτό γράφεται νωρίς το πρωί), ο νέος. Ο οποίος, όμως, έχει καταγγελθεί από όλα τα κόμματα για τη στάση του στην υπόθεση που σήμερα ερευνά η δικαιοσύνη. Κατηγορείται ότι, όταν ήταν πρόεδρος της Βουλής, απέκρυψε από το Σώμα και τους πολίτες δικογραφία που αναφερόταν σε (ενδεχόμενη) ποινική ευθύνη υπουργού.  Δηλαδή δεν έχει την έξωθεν καλήν μαρτυρίαν. Πώς, λοιπόν, ο Κ. Τασούλας θα ασκήσει καθήκοντα αμφισβητούμενος;

Ερώτημα προς την πρόεδρο του Αρείου Πάγου: Πρέπει να σεβόμαστε, άνευ ετέρου, το πρόσωπο που (θα)εκπροσωπεί τον κορυφαίο θεσμό της Προεδρίας και όλες τις προηγηθείσες πράξεις ή παραλείψεις του; Όχι, το ανεχόμαστε (υποχρεωτικά), δεν το σεβόμαστε.

3. Το 2018 ο σημερινός πρωθυπουργός, όταν ήταν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, έλεγε και έγραφε-και πολύ σωστά- ότι ανάληψη πολιτικής ευθύνης χωρίς παραίτηση δεν νοείται. Βεβαίως, τότε τα έλεγε για τους προκατόχους του, με αφορμή την τραγωδία στο Μάτι. Τι έκανε ο σημερινός πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης πριν από δύο χρόνια όταν είχαμε την τραγωδία στα Τέμπη; Επέτρεψε τον τότε αρμόδιο υπουργό να είναι ξανά υποψήφιος και να τον βλέπει σήμερα απέναντί του στα έδρανα της Βουλής. Ποια πολιτική ευθύνη έχει αναληφθεί για τα Τέμπη; Καμία.

Ερώτημα προς την πρόεδρο του Αρείου Πάγου: Τέτοιες, προδήλως ανακόλουθες, δηλώσεις και ενέργειες προσώπων που εκπροσωπούν θεσμούς, πρέπει να τις σεβόμαστε, άνευ ετέρου; Όχι, τις ανεχόμαστε, διότι αυτό επιβάλλει η πλειοψηφία. Και

4.Αποφάσεις της δικαιοσύνης, οι οποίες αρχειοθετούν υποθέσεις-σκάνδαλα(πχ υποκλοπές), τις σεβόμαστε άνευ ετέρου; Όχι, τις ανεχόμαστε, αφού δεν  μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά.

Εν κατακλείδι, η φράση της προέδρου του Αρείου Πάγου(«η δημοκρατία απαιτεί σεβασμό στους θεσμούς») προς μια πολίτη που έχασε το παιδί της στα Τέμπη είναι κενή περιεχομένου. Διότι η μάνα αυτή δε ξύπνησε ένα πρωί ξαφνικά μια είπε «θα επιτεθώ στους θεσμούς». Επί δύο χρόνια βλέπει όσα περιγράψαμε παραπάνω. Αν η πρόεδρος του ανωτάτου δικαστηρίου ήταν στη θέση της, θα δεχόταν κάποιος-οποιοσδήποτε και οποιαδήποτε- να της απευθύνει αφ΄ υψηλού προτροπές του είδους  «σεβαστείτε τους θεσμούς»;

Ο σεβασμός κερδίζεται, δεν επιβάλλεται.

msn

Ανάρτηση-«κόλαφος» της Μαρίας Καρυστιανού για το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της εφημερίδας «Εστία»

 

Σε ανάρτηση-«κόλαφο» προχώρησε η Μαρία Καρυστιανού, αναδημοσιεύοντας την αποκάλυψη της Εστίας της Κυριακής που εκτός από το ρεπορτάζ για τα στοιχεία-«φωτιά» στη δικογραφία για τα Τέμπη που αφορούν την απόπειρα συγκάλυψης της κυβέρνησης, αποκαλύπτει τα σχέδια Μητσοτάκη για τις Βρυξέλλες που στόχο έχουν να «θάψουν» τις ευθύνες.

Όπως αποκαλύπτει ο Μανώλης Κοττάκης, με το γεγονός ότι η ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Ἐλίζα Βόζεμπεργκ εξελέγη στην προεδρία της Ἐπιτροπής Μεταφορών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καθίσταται σαφές ότι ἡ κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας θα θελήσει να χρησιμοποιήσει το νέο χαρτοφυλάκιο για να κλείσει, να «θάψει» οριστικά σέ ευρωπαϊκό επίπεδο, το ζήτημα των Τεμπών.

Νέα δικογραφία με στοιχεία για τη συγκάλυψη στα Τέμπη, διαβιβάστηκε στη Βουλή Περιλαμβάνει καταθέσεις – φωτιά, για το μπάζωμα στον τόπο του εγκλήματος, για το οποίο είναι ήδη κατηγορούμενοι ο πρώην περιφερειάρχης Θεσσαλίας Κώστας Αγοραστός και τρία στελέχη της Πυροσβεστικής, της Αστυνομίας και της Πολιτικής Προστασίας.

«Καινούριοι συνεργοί στο έγκλημα θα εμφανίζονται… Αναμενόμενο. Όσο πλησιάζουμε στην αλήθεια, τόσο εσείς επιδίδεστε σε κινήσεις πανικού και συγκάλυψης. Με αυτόν τον τρόπο επιβεβαιώνετε διαρκώς την ενοχή και την ανασφάλεια μέσα στην οποία βρίσκεστε» σχολιάζει σε ανάρτησή της η Μαρία Καρυστιανού.

Αναλυτικά η ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού:

«Το έγκλημα των Τεμπών δεν έχει ακόμη δικαστεί .
Καινούριοι συνεργοί στο έγκλημα θα εμφανίζονται… Αναμενόμενο.
Όσο πλησιάζουμε στην αλήθεια, τόσο εσείς επιδίδεστε σε κινήσεις πανικού και συγκάλυψης. Με αυτόν τον τρόπο επιβεβαιώνετε διαρκώς την ενοχή και την ανασφάλεια μέσα στην οποία βρίσκεστε.

Η αλήθεια είναι τόσο δυνατή και φωτεινή που παρά τις προσπάθειες σας, διαρκώς ξεφύγει και γίνεται φανερή σε όλους . Φαντάζετε μικροί και ασήμαντοι δίπλα της.
Δειλοί και υποχθόνιοι. Τόσο τυφλοί στην αλαζονεία σας που πιστέψατε ότι θα νικήσετε την απαράμιλλη αγάπη της μάνας προς το παιδί . Τα βάλατε με τις πιο μεγάλες δυνάμεις . Αυτές που κινούν τον άνθρωπο και τη ζωη την ίδια. Η δική μας νίκη ανταποκρίνεται στη μοναδική υπεροχή της αλήθειας.

Ελπίζετε ότι θα βρίσκετε εύκολα θύματα – ανήθικους ανθρώπους που διακυβεύουν τις ζωές και την υπόληψη τους για να σας εξυπηρετούν;;. Για πόσο ακόμη;;;

Φιλόδοξοι ανίκανοι ατομιστές που πουλάνε τους όρκους, την ιδεολογία και την ψυχή τους για μια «θεσούλα» εξουσίας. Ουδόλως νοιάζονται αν είναι ο χλευασμός της κοινωνίας. Κουνάνε το δάχτυλο , επιδεικτικά γιατί πιστεύουν ότι εσαεί θα είναι ατιμώρητοι…
Ποια δικτατορία θυμάστε να κράτησε για τόσο πολύ;
Ανόητοι, φαύλοι κληρονόμοι ! Δεν εργαστήκατε ποτέ. Γνωρίζετε μόνο πως είναι να ζεις βολεμένος .

Χωρίς την προδιαγεγραμμένη πορεία σας ποιος ξέρει τι θα ήσασταν….
Προς το παρόν εμμονικοί με την εξουσία δεν βλέπετε τον ξεπεσμό σας που έχει ήδη αρχίσει.
Στο κάλεσμα μας για δικαιοσύνη και αποκατάσταση της αξιοπρέπειας των Ελλήνων που συνεχίζουν να ζουν, υπάρχει ανταπόκριση και αλληλεγγύη . Όλο και μεγαλώνει το ρεύμα των ανθρώπων που κινούνται προς την αλήθεια.

Το παιδί μου μεγάλωσε σε έναν άδικο κόσμο. Όταν την ανταμωσω ξανά αυτό θα έχει αλλάξει. Σε μια μελλοντική Ελλάδα, τα δίκαια θα αποδίδονται στους δίκαιους ……»

https://www.newsbreak.gr

σχετικό Δικογραφία σοκ στην Βουλή για Τριαντόπουλο και μπάζωμα στα Τέμπη

«Να πάτε να φυλάξετε κάποια γειτονιά» - Η απάντηση του εισαγγελέα Τσορμπατζόγλου στην ΕΛΑΣ

 by enoplos Αυγούστου 13, 2023 

«Να πάτε να φυλάξετε κάποια γειτονιά. Εγώ βασίζομαι στο νόμο και στο πιστόλι μου»!

Με αυτά τα λόγια - σύμφωνα με πληροφορίες - απάντησε ο Εισαγγελέας Εφετών Αιγαίου Οδυσσέας Τσορμπατζόγλου, στην πρόταση της Αστυνομικής Διεύθυνσης Προστασίας Υψηλών Προσώπων, να του παρέχει 24ωρη αστυνομική φύλαξη, με δύο αστυνομικούς.

Κατά τις ίδιες πηγές, όταν ο Εισαγγελέας, ο οποίος επέβαλλε τη νομιμότητα στη Μύκονο, προχωρώντας σε κατεδαφίσεις αυθαιρέτων σε εμβληματικά καταστήματα, δέχτηκε πρόταση, για διαρκή φύλαξη, την αρνήθηκε κατηγορηματικά λέγοντας:

«Να πάτε να φυλάξετε κάποια γειτονιά. Εγώ βασίζομαι στο νόμο και στο πιστόλι μου».

Ο Εισαγγελέας, που άνοιξε πανελληνίως το δρόμο και για το κίνημα της πετσέτας, απελευθερώνοντας παραλίες στις Κυκλάδες, απαντώντας στην πρόταση, που του έγινε για 24ωρη φύλαξη, πρόσθεσε και τα εξής:

«Εξάλλου είμαι Εισαγγελέας και Εθνοφύλακας. Και αποστολή μου είναι να προστατεύω. Οχι να με προστατεύουν. Λυπάμαι, που το λέω, αλλά η φύλαξη από αστυνομικούς έχει καταντήσει να είναι στοιχείο πρεστίζ και κοινωνικής καταξίωσης, για πολλούς και πολλές στον κλάδο μας»!

www.ieidiseis.gr

ΕΝΟΠΛΟΣ

‘Ένοχος. Αν αθώος;

 

Posted on October 13, 2022

παπα-Παύλος Καλλίκας

Ο π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος στην δίκη – παρωδία των Πατρών στις 10 Οκτωβρίου ε.ε. κρίθηκε, κατά τον ανάποδο κόσμο, ένοχος 8μηνης φυλάκισης (με αναστολή). Ας δούμε όμως, τί θα σήμαινε για την κοινωνία μας, αν αθωωνόταν. Θα σήμαινε, λοιπόν, ότι:

1ον Η Δικαιοσύνη: λειτουργεί σεβόμενη την θεσμική της ύπαρξη. Δηλαδή, ενεργεί ελεύθερα, τιμά απόλυτα το Σύνταγμα και εμπνέεται από τα ιδανικά, τις αξίες και την Παράδοση του τόπου μας. Αναπαύει δε, σε κάθε περίπτωση, την υγιαίνουσα συνείδηση του Ελληνικού και Ορθόδοξου Λαού μας.

2ον Οι Εισαγγελείς και δικαστές: πράττουν σεβόμενοι τα παραπάνω, με αξιοπρέπεια και ανιδιοτέλεια. Ενεργούν κατά την ελεύθερη βούληση τους, ανυστερόβουλα, χωρίς κατευθυνόμενες και προκαθορισμένες αποφάσεις. Αποφασί-ζουν κατόπιν εμπεριστατωμένης και σοβαρής ανάγνωσης των θεμάτων και με αδιάσειστα επιχειρήματα.

3ον Η Ιεραρχία: Σφύζει από δύναμη και έχει γρήγορα αντανακλαστικά, είναι ξύπνια. Επαγρυπνεί, ως ακοίμητος φρουρός, για τους ποιμένες που διώκονται για τα αυτονόητα και για την αποφυγή σκανδαλισμού του ποιμνίου της. Έχει κεφαλή της μόνο τον Χριστό. Είναι αδέσμευτη. Κατακεραυνώνει τους όποιους εισαγόμενους και εγχώριους ανοίκειους – γελοίους νεωτερισμούς. Έχει ως προμετωπίδα το «Πρώτα ο Θεός», και το «Τι θέλει ο Θεός;». Αποδίδει δε με πυγμή «τά τοῦ Θεού, τῷ Θεῷ».

4ον Η τοπική Εκκλησία: Είναι ευαισθητοποιημένη και απόλυτη στα θέματα της απρόσκοπτης Λατρείας του Θεού. Βιώνει με την χάρη του Θεού την ουσία των Μυστηρίων της Εκκλησίας μας. Έχει συνέπεια έργων και λόγων. Είναι παρούσα και αγκαλιάζει με αγάπη Χριστού, πολύ δε μάλλον και τιμά, τους κληρικούς που δεν βολεύονται στον δημοσιοϋπαλληλισμό, και στο «μη σπάσουμε τα αυγά». Αποκρούει σθεναρά τους υβριστές και τους τυχάρπαστους, που επιθυμούν να προσβάλλουν την εκκλησιαστική συνείδηση του ποιμνίου της.

Ένοχος, λοιπόν, ο π. Αναστάσιος. Αλλά στον ανάποδο κόσμο που ζούμε, το «παρά φύσιν» ένοχος, μεταφράζεται σε κατ΄ ουσίαν ΑΘΩΟΣ για τον π. Αναστάσιο. Το γνωρίζουν όλοι. Και τελικά αυτό έχει σημασία.

Την ευχή του να ΄χουμε,

---

υ.γ. Ο Δικαιοκρίτης Χριστός να δίνει την καλή δύναμη και την σθεναρή απολογία και στους λοιπούς κατηγορούμενους κληρικούς, που γράψαν στα παλιά των υποδημάτων τους, ασεβείς Κ.Υ.Α, καρικατούρες πρωτόκολλα, και ανοίκειες εγκυκλίους.

Αντώνης Αργυρός: Αρνησιδικία, η ανώτερη μορφή τρομοκρατίας

Του Αντώνη Αργυρού* 

Όταν πολλά χρόνια πριν ξεκινούσα την δικηγορία, έβλεπα με τρόμο στο Αρχείο του Πρωτοδικείου τις δικογραφίες βορά των τρωκτικών, τις αίθουσες των συνεδριάσεων παγωμένες και τα πρακτικά των συνεδριάσεων να γράφονται στο χέρι. 

Κατά καιρούς φιλότιμοι δικαστές και δικηγόροι έχαναν τη ζωή τους ακόμα και μέσα στις αίθουσες των δικαστηρίων από τον μόχθο και την ένταση της εργασίας.

Τα χρόνια περνούσαν  και κάθε τόσο  ένα καινούργιο νομοθέτημα για την «επιτάχυνση» της Δικαιοσύνης έρχονταν  για να καθυστερήσει τελικά την υπόθεση της απονομής της δικαιοσύνης.

Μόνο τα τελευταία χρόνια ψηφίστηκαν, πάνω από 40  νόμοι για την επιτάχυνση απονομής της Δικαιοσύνης, αλλά το πρόβλημα δεν λύθηκε, αφού οι όποιες δικονομικές ρυθμίσεις δεν πλήττουν την ρίζα του προβλήματος.

Η πολυνομία και η κακή νομοθέτηση  μας βασανίζει όλους  από το 2001 έως το 2016 θεσπίστηκαν 1.569 νόμοι, δηλαδή 100 νόμοι περίπου ανά έτος.Εντυπωσιακός είναι και ο αριθμός των Προεδρικών Διαταγμάτων, καθώς μέχρι το 2016 εκδόθηκαν 3.585, ενώ οι κανονιστικές και ατομικές διοικητικές πράξεις αγγίζουν τις 43.250.

Σε διάστημα 50 μόλις μηνών, σε 4 από τους βασικότερους νόμους που εφαρμόστηκαν το 2014 (Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος, ΕΝΦΙΑ, κ.λπ.) έγιναν 82 μεταβολές, προσθέτοντας ή καταργώντας ταυτόχρονα διατάξεις.

Όσον αφορά στην απονομή Δικαιοσύνης, οι εκκρεμείς αποφάσεις ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων ανέρχονταν σε 288.229 το καλοκαίρι του 2017, από 400.238 το 2013, και 306.918 το 2015. Το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων συνεχώς καταδικάζει την Ελλάδα για την κατάσταση αυτή, όμως τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο  εφιαλτικά στο ζήτημα αυτό.

Έχω την εντύπωση ότι αντί βαρύγδουπών διατάξεων χρειάζονται πρακτικά μέτρα και απαντήσεις σε καίρια ερωτήματα:

1)      Τι εμποδίζει και δεν εφαρμόζεται σε όλα τα δικαστήρια η τήρηση των πρακτικών ηλεκτρονικά;

2)      Τι εμποδίζει η υποχρεωτική κατάθεση δικογράφων σε όλα τα δικαστήρια που μόνο θεωρητικά  γίνεται;

3)      Τι εμποδίζει η αντίστοιχη ηλεκτρονική κατάθεση δικογράφων στην Ποινική  διαδικασία  σε όλα τα στάδια της;

4)      Τι εμποδίζει  η εφαρμογή φραγής ασύρματων τηλεφωνικών επικοινωνιών σε όλα και χωρίς εξαίρεση τα σωφρονιστικά καταστήματα;

5)      Τι εμποδίζει η εγκατάσταση ενός Εισαγγελέα Ποινικής  Δίωξης στο κτίριο της ΓΑΔΑ, ώστε να αποφεύγονται άσκοπες μεταγωγές;

6)      Τι εμποδίζει η ηλεκτρονική τήρηση των αρχείων των δικαστηρίων;

7)      Τι εμποδίζει η δημιουργία ενός φορέα στο υπουργείο Δικαιοσύνης με την συμμετοχή όλων των εμπλεκομένων με το σύστημα απονομής της δικαιοσύνης, έτσι ώστε να υπάρχει η αναγκαία αλληλοενημέρωση κ.λπ. ;

8)      Τι εμποδίζει η εισαγωγή των Ειρηνοδικών στην Σχολή Δικαστών και εξέλιξη τους ;

9)      Τι εμποδίζει ώστε να ανασχεδιαστεί ο δικαστικός χάρτης και να δημιουργηθούν ή καταργηθούν δικαστήρια εκεί που υπάρχουν ανάγκες πραγματικές;

10)   Τι εμποδίζει να αυξηθούν οι θέσεις δικαστικών λειτουργών έτσι που ν’ απορροφηθούν τα ζητήματα των νέων κωδίκων και να επιτυχανθεί άμεσα  η ποινική δικαιοσύνη ;

Αυτά τα εντελώς ενδεικτικά που πολλά δεν προκαλούν δημοσιονομικό κόστος, αλλιώς με αργή δικαιοσύνη δεν μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη.

*Πρώην υπηρεσιακός υπουργός Επικρατείας, Δικηγόρος

https://www.dikastiko.gr/articles/antonis-argyros-arnisidikia-i-anoteri-morfi-tromokratias/

Μόνο η δήμευση των κλοπιμαίων θα αλλαξοδρομήσει τη χώρα

Του Χρήστου Γιανναρά

Η ​​βίωση της απελπισίας δεν περιγράφεται, δεν γνωστοποιείται με τα γλωσσικά σημαίνοντα, δεν γίνεται πληροφορία. 
Ο Βίττκενστάιν έλεγε: «Δεν μπορώ να πω τον πονόδοντό μου», ακριβώς όπως κανένας απελπισμένος δεν μπορεί να «πει» τον απελπισμό του: τα νύχια της απόγνωσης καρφωμένα, μέρα-νύχτα, στα σωθικά του.

Η μερίδα των Ελλήνων που ζουν σήμερα ανυπόφορο απελπισμό, έχουν τον επιπλέον αποκλεισμό να μη λογαριάζεται καν η ύπαρξή τους. Για τα Δελτία Ειδήσεων, την τηλεοπτική εικόνα που μονοπωλεί και εξαντλεί την «ενημέρωση» σε διεθνή κλίμακα (δηλαδή τη μεταποίηση του πανανθρώπινου γίγνεσθαι σε Ιστορία), η απελπισία συγκεκριμένων πληθυσμικών ομάδων όχι μόνο δεν γνωστοποιείται, δεν κοινωνείται, δεν δηλώνεται, αλλά μεθοδικά ανυπαρκτοποιείται. Οι σφήνες εικόνων από τον κτηνώδη ξυλοδαρμό των καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών που εγκαταβιούν στο πεζοδρόμιο διαμαρτυρόμενες για την απόλυσή τους, υπηρετούν τη λογική τής εμπορικά επιβεβλημένης «ενημερωτικής ποικιλότητας» – συντονίζονται δηλαδή με τον αριθμό των κοστουμιών που πρέπει να αλλάζει ο κ. Σαμαράς σε κάθε Δελτίο Ειδήσεων.

Ο ζόφος και πνιγμός της απελπισίας που βασανίζει (πραγματικά, όχι μεταφορικά) μεγάλο μέρος του πληθυσμού στην Ελλάδα σήμερα, δεν γεννιέται από πρόβλημα πείνας σε καθημερινή βάση (τουλάχιστον όχι ακόμα) ούτε από την απειλή ξένης εισβολής (ακόμα). Γεννιέται από την ολοκληρωτική απουσία λογικής της ελπίδας, την απόσβεση κάθε λογικής από κάθε παραμικρή προσπάθεια να αναχαιτισθεί η συντελεσμένη και ακάθεκτα συνεχιζόμενη καταστροφή της χώρας. Κυριαρχεί παντού, μα παντού, ο παραλογισμός, η παράνοια, αυτονόητη η καταστρατήγηση κάθε λογικής. Υπερβολές;

Το στοιχειωδέστατο λογικά: Είναι δυνατό στους φυσικούς αυτουργούς οικονομικής και παντοδαπής καταστροφής της χώρας, στους ανθρώπους που παραμένουν υπόδικοι για τον (κομματικά) ιδιοτελέστατο και εξωφρενικό υπερδανεισμό της, να εμπιστευόμαστε ότι αυτοί θα μάς «σώσουν» από τις συνέπειες των εγκλημάτων τους; Δεν είναι τέλειος παραλογισμός, όχι μόνο να αναλαμβάνουν τη «σωτηρία» της χώρας όσοι κακούργησαν την οικονομική της καταστροφή και την οργανωτική της διάλυση, αλλά και να μας εμπαίζουν καταπρόσωπο προσλαμβάνοντας σαν υπουργούς τους (επιτελείς στο έργο της «σωτηρίας») ό,τι πιο κραυγαλέο διαθέτουν τα κόμματά τους σε αναίσχυντο αμοραλισμό, κωμική μικρόνοια και χαυνότητα – όπως στον πρόσφατο κουκλοθεατρινίστικο «ανασχηματισμό» της κυβέρνησης;

Μας είπαν κάποτε (για να ελπίσουμε σε «παροχές») ότι «λεφτά υπάρχουν». Και ελάχιστους μήνες μετά μάς βεβαίωναν ότι «η χώρα έχει πτωχεύσει, μοναδική σωτηρία είναι να πουληθούμε δουλοπάροικοι στους δανειστές μας»: αυτοί θα αποφασίζουν, πέρα από κάθε Διεθνή Συνθήκη και Δίκαιο, ποιο ξεροκόμματο θα μένει για μισθούς και συντάξεις, και ποιο φιλέτο θα νέμονται οι δανειστές. Πρόσφατα πάλι, παιδαριώδεις, γελοίες ψευδολογίες ότι το «πρωτογενές πλεόνασμα» μάς αποδεσμεύει από τον στραγγαλιστήρα των δανειστών μας – και μόλις βεβαιώθηκε η επιβίωση της «συγκυβέρνησης» των κομμάτων της συγκακουργίας, πάλι μεθοδεύσεις περικοπών σε μισθούς και συντάξεις.

Λένε - ξελένε, είπαν - ξείπαν, δίχως μπέσα, δίχως τιμή για τον λόγο τους, δίχως τη λογική που συγκροτεί οργανωμένη συλλογικότητα, σχέσεις κοινωνίας της ζωής. Ακόμα και σε φυλές έσχατου πρωτογονισμού, κάποιο είδος εισαγγελέα θα απαιτούσε να λογοδοτήσουν οι εξόφθαλμης δολιότητας ψευδολόγοι και απατεώνες, αυτουργοί αποτρόπαιων κοινωνικών εγκλημάτων. Στο Ελλαδιστάν σήμερα κανένας πολιτικός δεν διώκεται για καμιά απάτη, για καμιά δόλια ψευδολογία.

Μας είπαν: Ηταν υδροκέφαλο το κράτος, εξωφρενικός ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων (δεν ομολόγησαν ότι οι ίδιοι τούς είχαν διορίσει εξαγοράζοντας ψήφους). Πήραν εντολή από τους δανειστές να το σμικρύνουν. Ομως δεν άρχισαν την αναγκαία σμίκρυνση του κράτους σχεδιάζοντας καινούργια διοικητική - οργανωτική άρθρωση και δομή (να δουν ποιος χρειάζεται και ποιος περισσεύει). Αρχισαν να «κουρεύουν» στα τυφλά απρόσωπες αριθμητικές ποσότητες, να κληρώνουν τους ανθρώπους που θα ζήσουν και τους ανθρώπους που θα πεθάνουν – όπως αποφάσιζε ο Λένιν πόσους κουλάκους θα εκτελεί κάθε μέρα για να εφαρμοστεί η Νέα Αγροτική του Πολιτική.

Ετσι, ένα κράτος υδροκέφαλης δημοσιοϋπαλληλίας μεταμορφώθηκε, στο άψε-σβήσε, σε ισομέγεθες νοσηρό μόρφωμα συνταξιοδοτούμενων αέργων, αποκλεισμένων από κάθε ενδεχόμενο μετοχής σε οποιοδήποτε παραγωγικό εγχείρημα. Η λογική του πελατειακού κράτους, για την οποία είναι υπόδικοι όσοι μάς κυβερνούν, παρήγαγε τόσο την αναποτελεσματική, διεφθαρμένη, τυραννική του πολίτη δημοσιοϋπαλληλία όσο και τον μετασχηματισμό της σε ανενεργό πολτό συνταξιοδοτούμενης αεργίας. Ούτε λειτουργικό κράτος στην υπηρεσία της κοινωνίας αποκτήσαμε ούτε τις εξαιρέσεις που σταδιοδρόμησαν υπηρετώντας τίμια την κοινωνία και το κράτος μπορούμε να τιμήσουμε, αφού τα ασφαλιστικά ταμεία τα κατάκλεψαν οι εξουσιαστές μας.

Με αντεκδικήσεις δεν προχωράει η ζωή – με τον Τσοχατζόπουλο στη φυλακή ούτε ένας από τους διαβόητους λωποδύτες του δημόσιου χρήματος δεν εμφάνισε μεταμέλεια, συντριβή ή φόβο ότι θα έρθει και η σειρά του. Αντεκδικήσεις όχι, αλλά μια κοινή λογική των σχέσεων συνύπαρξης, θεσμοποιημένη, είναι εντελώς απαραίτητη για να λειτουργήσει οργανωμένος συλλογικός βίος. Η θεσμοποίηση της κοινής λογικής συνεπάγεται ελεγχόμενη την εφαρμογή της, η μη εφαρμογή της συνεπάγεται συνέπειες ποινικές (νέμεση). Οι ποινικές συνέπειες για τη λωποδυσία κοινωνικού χρήματος και για την αχαλίνωτη, μετά δόλου ψευδολογία των διεκδικητών της εξουσίας θα μπορούσε να συμφωνηθεί να περιοριστούν σε μόνη τη δήμευση των κλαπέντων, την εκποίηση των περιουσιών τους για να αποκατασταθεί η ζημία του Δημοσίου.

Μια συλλογικότητα που έχει χάσει τον άξονα της λειτουργικής, λογικής συνοχής της και περιστρέφεται με ιλιγγιώδη, φυγόκεντρη, διαλυτική κάθε συνεκτικού άλλοτε ιστού φορά μόνο γύρω από τα συμφέροντα (όσο διαρκέσουν) κάποιων «νταβατζήδων», μια τέτοια κοινωνία δεν χρειάζεται ούτε «γνήσια» κεντροαριστερά ιδεολογήματα, ούτε τα εντυπωσιακά ρητορεύματα οποιουδήποτε ταλαντούχου Τσίπρα, ούτε κάποια συνετή, σοφή παρέμβαση της Ακαδημίας Αθηνών, ούτε τις παιδαριώδεις ηθικολογίες θρησκευτικών κηρυγμάτων. Χρειάζεται μια χούφτα δικαστές πιστούς στον όρκο τους – όρκο πιστότητας στη λογική της συλλογικότητας. Να καθίσουν στο σκαμνί την περιενδεδυμένη οσεσδήποτε τηβένους εξουσίας λωποδυσία. Και το δόλιο ψεύδος.

kathimerini.gr
http://www.freepen.gr/2014/06/blog-post_2099.html

Tαχυφαγείον… ο Κορυδαλλός. Από πούρα Αβάνας μέχρι καπνιστό σολομό περιλαμβάνουν οι παραγγελίες

Από πούρα Αβάνας μέχρι καπνιστό σολομό περιλαμβάνουν οι παραγγελίες των «υψηλών» τροφίμων στις Φυλακές Κορυδαλλού – Οργιάζουν οι φήμες για τις παραγγελίες των φυλακισμένων που διαθέτουν «λεπτά αισθήματα»
Αν έχεις χρήμα διάβαινε… Τελικά σε αυτή τη χώρα όλα απαγορεύονται και όλα επιτρέπονται. Αρκεί να έχεις τον «τρόπο σου». Όπως φαίνεται οι λειτουργοί της δικαιοσύνης έχουν «πνοκεφαλιάσει» από το γεγονός ότι στις φυλακές δεν μπαίνουν μόνο σουβλάκια και ακριβοί αστακοί, αλλά και πολλά άλλα «καλούδια»!

Και γι' αυτό δε φταίνε μόνον οι απαιτήσεις της VIP πτέρυγας των Φυλακών Κορυδαλλών όπου κρατούνται κορυφαία στελέχη της μεταπολιτευτικής ζωής του τόπου -και όχι μόνον- ανάμεσα τους μέλη του ΚΥΣΕΑ και φυσικά ο πρώην υπουργός Ακης Τσοχατζόπουλος.
Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του newsbomb.gr, ορισμένοι από τους κρατούμενους της VIP πτέρυγας του Κορυδαλλού (βλέπε πτέρυγα ΣΤ') νομίζουν ακόμη ότι βρίσκονται σε κάποιο γραφείο της... εξουσίας. Οι συζητήσεις που πολλές φορές κάνουν μεταξύ τους επικεντρώνονται στα χρήματα που έλαβαν εκείνοι ως μίζες για κάποια προμήθεια εξοπλιστικού χαρακτήρα και κάποιοι άλλοι (οι οποίοι παραμένουν μακριά από τη δόκανα της δικαιοσύνης).
Και σα να μην έφτανε αυτό το αν μη τι άλλο αντιφατικό σκηνικό, ορισμένοι μεγαλοκρατούμενοι -κατά πως τους αποκαλούν ορισμένοι σωφρονιστικοί υπάλληλοι - ακόμη και μέσα στη φυλακή δεν ξεχνούν τις παλιές καλές τους συνήθειες. Δηλαδή τα πούρα και το χαβιάρι!
Πριν από λίγες ημέρες έγινε γνωστό ότι ένας τέτοιας «υφής» κρατούμενος παρήγγειλε να του φέρουν στο κελί του ένα κουτί μαύρο χαβιάρι, μία σαμπάνια και δύο πούρα Αβάνας! Λέγεται, μάλιστα, ότι ο άνθρωπος που τα είχε παραγγείλει ο κρατούμενος έκανε την αγορά από τα duty free του αεροδρομίου «Ελευθέριος Βενιζέλος»!
Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο. Απαγορεύεται; Σύμφωνα με τον Κανονισμό Λειτουργίας των Καταστημάτων Κράτησης (άρθρο 14), επιτρέπεται η προμήθεια τροφίμων με ατομική δαπάνη των κρατουμένων είτε μέσω προμηθευτή που ορίζεται έπειτα από διαγωνισμό είτε με τη «μέριμνα της υπηρεσίας».
Ο αρχιφύλακας Αντώνης Αραβαντινός έχει ενημερώσει αρκετές φορές την Ειδική Μόνιμη Επιτροπή του Σωφρονιστικού Συστήματος της Βουλής για τις «παραγγελίες» των κρατουμένων και τις ακριβές συνήθειες που διατηρούν και εντός φυλακής όσοι μπορούν να της διατηρήσουν. Ήταν τον Νοέμβρη του 2012 όταν ανέφερε στη Βουλή ότι «ακόμη και καπνιστό σολομό παραγγέλνουν!».
Λέγεται για παράδειγμα ότι γνωστός μεγαλοπαράγοντας που βρίσκεται φυλακισμένος έχει αδυναμία στον αστακό και στο προσούτο, προϊόντα τα οποία πληρώνει ακριβά για να έρχονται συχνά – πυκνά στο κελί του, ενώ μια άλλη ψυχή της «νύχτας» εκτός από τις ριζογκοφρέτες που αγοράζει από το κυλικείο, με την πρώτη ευκαιρία παραγγέλνει ή ζητά να του φέρουν σουβλάκια και σάντουιτς.
Καλά θα ήταν, βέβαια, οι παραγγελιές στις Φυλακές να περιορίζονταν σε αστακούς και πούρα και να μην διαχέονται σε ναρκωτικά και όπλα που όπως τουλάχιστον προκύπτει από πρόσφατες αποκαλύψεις καλά κρατεί...
Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι τον περασμένο Μάρτιο εντοπίστηκαν κρατούμενοι να παραλαμβάνουν όπλα (χειροβομβίδες και σφαίρες) και ναρκωτικά από το προαύλιο των φυλακών Κορυδαλλού. Δεν εντοπίστηκαν τη στιγμή που το έκαναν αλλά μερικές ημέρες αργότερα από το μαγνητοσκοπημένο υλικό των καμερών του προαυλίου! Κι αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία!
Μαζί με το τζατζίκι και… ηρωίνη!
Δεν πάει πολύς καιρός από τότε που ένας πρώην κρατούμενος υποδυόμενος τον διανομέα φαγητού, ανάμεσα σε κάτι σακούλες με ζεστά σουβλάκια τίγκα στο τζατζίκι, προσπάθησε να περάσει μισό κιλό ηρωίνη, κινητά και κάρτες SIM με παραλήπτες πρώην συγκρατούμενους του στην Α' Πτέρυγα.
Αυτά κι άλλα πολλά συμβαίνουν στις ελληνικές φυλακές γεγονότα που φαίνεται πως έχουν θορυβήσει εντόνως τους εισαγγελικούς λειτουργούς.
newsbomb.gr

http://lithosfotos.blogspot.gr

Τα δικά μας δικά μας και τα δικά σας δικά μας, ή ό,τι μας βολεύει.

Εν είδη γκάνγκστερ οι Ε.Βενιζέλος και Γ.Παπακωνσταντίνου απειλούν δημοσίως την εισαγγελέα με “ξήλωμα”

Για το ΠΑΣΟΚ το να φυλακίζονται βουλευτές εντός αντίπαλου κόμματος, με την κατηγορία την “εγκληματικής οργάνωσης” είναι φυσιολογικό και αποτελεί “προστασία για την δημοκρατία”.

Το να περιορίζονται κατ’οίκον, όπως μόνο στην Βιρμανία συμβαίνει, βουλευτές ενός αντίπαλου κόμματος, είναι επίσης σύμφωνο με τις δικαιικές αξίες.

Ακόμα το να απαγορεύεται σε έναν βουλευτή που κατηγορείται για “συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση” να … μιλάει (!) σε συγκεντρώσεις πολιτών, συνάδει με τα δημοκρατικά ήθη.

Όταν όμως μια εισαγγελέας, στέλνει, έστω εκπρόθεσμα και κατόπιν εορτής, αφού τα αδικήματα έχουν παραγραφεί (χωρίς να είναι δική της ευθύνη φυσικά) μια δικογραφία που “τυλίγει σε μια κόλλα χαρτή” τον πρόεδρό του Ε.Βενιζέλο και το πρώην κορυφαίο στέλεχος, τον πρώην ΥΠΟΙΚ και εκτελεστή της ελληνικής οικονομίας (κατ’έντολήν των προϊσταμένων του, όπως συμβαίνει με τους εκτελεστές) Γ.Παπακωνσταντίνου, τότε “Η εισαγγελέας είναι νομικά απαράδεκτη και δημιουργεί πολιτικό ζήτημα”!

Και όμως…

Σε πρωτοφανή επίθεση κατατρομοκράτησης όχι μόνο της συγκεκριμένης εισαγγελέως, αλλά και όποιου άλλου δικαστικού τολμήσει στο μέλλον να ζητήσει ποινικές ευθύνες για το σκάνδαλο των υποβρυχίων, αλλά και για τις άλλες υποθέσεις όπου έχουν συμμετοχή οι πράσινοι “αστέρες”.

Εξέδωσε λοιπόν το ΠΑΣΟΚ μία κατάπτυστη ανακοίνωση δι;a του γραμματέα της ΚΟ του ΠΑΣΟΚ, Παναγιώτη Ρήγα, ότι η εισαγγελέας Π.Παπανδρέου “δεν είχε δικαίωμα να διενεργήσει προκαταρκτική εξέταση και στην ουσία δεν την διενήργησε, καθώς το μόνο που έκανε ήταν να σχηματίσει δικογραφία, που περιλαμβάνει μόνο τα πρακτικά της Βουλής”!

Απίστευτα πράγματα! Οταν πρόκειται, δηλαδή για βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, δεν έχει καν δικαίωμα ένας εισαγγελέας να διενεργεί έστω προκαταρτική εξέταση σε βάρος τους.

Οταν πρόκειται να φυλακιστούν βουλευτές άλλου κόμματος μεγαλύτερου από το ΠΑΣΟΚ ή να τους απαγορευθεί να μιλάνε, τότε “Η Δικαιοσύνη υπερασπίζει την Δημοκρατία”!

Και συνεχίζοντας την πρωτοφανή ανακοίνωση ο Π.Ρήγας αναφέρει ότι “προφανώς πρόκειται για λάθος διατύπωση”, ωστόσο άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο να ζητηθεί από την εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ευτέρπη Γκουτζαμάνη, να προχωρήσει σε πειθαρχική έρευνα σε βάρος της Π.Παπανδρέου!

Πέραν αυτού, ο κ. Ρήγας επισήμανε ότι «η ενέργεια της κυρίας Παπανδρέου είναι νομικά απαράδεκτη και δημιουργεί πολιτικό ζήτημα», ενώ πρόσθεσε ότι «ο Βενιζέλος δεν θα το αφήσει να περάσει έτσι».

Πάντως, πέραν των διαδικαστικών ζητημάτων, για το αν έπρεπε ή όχι να προχωρήσουν οι εισαγγελείς σε προκαταρκτική εξέταση για ευθύνες που αφορούν υπουργούς, το ΠΑΣΟΚ θέτει και θέμα … ουσίας, καθώς πηγές από τη Χαριλάου Τρικούπη αναρωτιούνται: «Πώς είναι δυνατόν η κυρία Παπανδρέου να εντοπίζει πιθανές ποινικές ευθύνες υπουργών από τα πρακτικά της συνεδρίασης της Ολομέλειας;».

Αναμένουμε τον υπουργό Δικαιοσύνης Χ.Αθανασίου να πει το περίφημο “Θα έχουν μία δίκαιη δίκη”…

Το εντυπωσιακό δεν είναι ότι ο Ρήγας ή ο Βενιζέλος λένε αυτά που λένε. Το εντυπωσιακό είναι ότι βρέθηκε 8,1% των ψηφοφόρων στις ευρωεκλογές και τους ψήφισαν…

defencenet.gr

http://www.pentapostagma.gr