ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΓΙΑ ΣΙΝΑ

 

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΓΙΑ ΣΙΝΑ – ΟΙ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΥΨΩΝΟΥΝ ΦΩΝΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟ «ΚΑΔΡΟ» ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΕΙΡΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ – ΒΑΡΙΕΣ ΣΚΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΕΝΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΣΥΜΒΟΛΟΥ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Ιστορική παρέμβαση για την προάσπιση του ιδιοκτησιακού, θεσμικού και μοναστικού καθεστώτος της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης του Θεοβαδίστου Όρους Σινά πραγματοποιεί η Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους. Με βαρυσήμαντη επιστολή, την οποία υπογράφουν οι Αντιπρόσωποι και οι Προϊστάμενοι και των είκοσι Ιερών Μονών της Αθωνικής Πολιτείας, το Άγιον Όρος απευθύνεται στον νεοεκλεγέντα Αρχιεπίσκοπο Σινά, Φαράν και Ραϊθώ και Καθηγούμενο της Μονής Αγίας Αικατερίνης κ. Συμεών. Στην επιστολή, την οποία αποκάλυψε η «Ρομφαία», οι Αγιορείτες Πατέρες εκφράζουν τις θερμές συγχαρητήριες ευχές τους προς τον νέο Αρχιεπίσκοπο, καταγράφοντας παράλληλα τη βαθιά ανησυχία τους για τις πληροφορίες περί επιχειρούμενης αλλαγής στο καθεστώς του παλαίφατου μοναστηριού.

Το σχέδιο για τη «διπλή κυριότητα»

Στο επίκεντρο της αγιορείτικης παρέμβασης βρίσκονται δημοσιεύματα σύμφωνα με τα οποία εξετάζεται η επιβολή ενός πρωτοφανούς καθεστώτος «διπλής κυριότητας». Βάσει του σχεδίου που φέρεται να συζητείται, η κυριότητα της Μονής Αγίας Αικατερίνης και της ιστορικής περιουσίας της θα περιέλθει στο αιγυπτιακό κράτος, ενώ στη Σιναϊτική Αδελφότητα θα απομείνει μόνο το δικαίωμα χρήσης των εγκαταστάσεων και των κτημάτων. Η Ιερά Κοινότητα απορρίπτει κατηγορηματικά μια τέτοια προοπτική, επισημαίνοντας ότι η κυριότητα και η χρήση αποτελούν διαφορετικά δικαιώματα και δεν μπορούν να παρουσιαστούν ως ταυτόσημα.

Οι κίνδυνοι των προσωρινών εγγυήσεων

Η μετατροπή ενός ιστορικού δικαιώματος κυριότητας σε παραχωρούμενο δικαίωμα χρήσης δεν συνιστά, κατά τους Αγιορείτες, διατήρηση του υφιστάμενου καθεστώτος, αλλά ευθεία και ουσιαστική αλλοίωσή του, η οποία θα μπορούσε να θέσει τη Μονή και την Αδελφότητά της σε θέση εξάρτησης από τις εκάστοτε πολιτικές Αρχές. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στον κίνδυνο των προσωρινών εγγυήσεων, με την Ιερά Κοινότητα να υπογραμμίζει ότι καθεστώτα τα οποία διαμορφώθηκαν και διατηρήθηκαν επί αιώνες δεν μπορούν να προστατευθούν μέσω πρόσκαιρων παραχωρήσεων, οι οποίες εξαρτώνται από μεταβαλλόμενες πολιτικές περιστάσεις. Η πραγματική προστασία μπορεί να εξασφαλιστεί μόνο όταν η Πολιτεία αναγνωρίζει και σέβεται τη θεσμική συνέχεια, την αυτοδιοίκηση και τα περιουσιακά δικαιώματα ενός ιστορικού μοναστικού θεσμού, καθώς οι Αγιορείτες δεν αντιμετωπίζουν την υπόθεση ως μια απλή περιουσιακή διαφορά, αλλά ως ζήτημα που αγγίζει τον πυρήνα της ιστορικής υπόστασης της Μονής.

Ο πνευματικός δεσμός Άθω και Σινά

Στην επιστολή αναδεικνύεται ο βαθύς πνευματικός και θεσμικός δεσμός που συνδέει το Άγιον Όρος με το Θεοβάδιστο Όρος Σινά, δύο από τους ελάχιστους ζωντανούς μοναστικούς θεσμούς που διατήρησαν μέσα στους αιώνες ιδιαίτερο καθεστώς αυτοδιοίκησης, θεσμικής αυτονομίας και κατοχυρωμένων περιουσιακών δικαιωμάτων. Όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά, «δεν είναι τυχαίο ότι το Σινά έχει χαρακτηρισθεί “το Άγιον Όρος της πρώτης χιλιετίας”». Όπως ο Άθως αναδείχθηκε κατά τη δεύτερη χιλιετία σε κιβωτό του ορθόδοξου μοναχισμού, έτσι και το Σινά αποτελεί, ήδη από τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες, ζωντανή μαρτυρία της ανατολικής μοναστικής παράδοσης.

Τα δικαιώματα που σεβάστηκαν οι αιώνες

Η Ιερά Κοινότητα υπενθυμίζει ότι την αυτονομία, τις κτήσεις, τα μετόχια και τα προνόμια της Μονής σεβάστηκαν επί αιώνες επικυρίαρχοι διαφορετικών θρησκευτικών και πολιτισμικών παραδόσεων. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στην ισλαμική και την οθωμανική έννομη τάξη, όπου μέσω φερμανίων, δικαστικών πράξεων και βακουφικών θεσμών αναγνωρίστηκαν και προστατεύθηκαν επανειλημμένα τα δικαιώματα της Σιναϊτικής Αδελφότητας. Το γεγονός ότι η Μονή διατήρησε το καθεστώς της μέσα από τόσες ιστορικές ανατροπές καθιστά, σύμφωνα με τους Αγιορείτες, ακόμη σοβαρότερη οποιαδήποτε σημερινή προσπάθεια περιορισμού ή αναθεώρησής του, με τη θέση του Αγίου Όρους να διατυπώνεται ξεκάθαρα: «Το ιστορικόν, μοναστικόν, θεσμικόν, νομικόν και περιουσιακόν καθεστώς της Ιεράς Μονής του Θεοβαδίστου Όρους Σινά πρέπει να παραμείνη αναλλοίωτον ως έχει, άνευ ουδεμιάς μεταβολής».

Προειδοποίηση για επικίνδυνο προηγούμενο

Η παρέμβαση της Ιεράς Κοινότητας αποκτά οικουμενική διάσταση, καθώς μια ενδεχόμενη ανατροπή του καθεστώτος της Μονής θα μπορούσε να δημιουργήσει επικίνδυνο προηγούμενο για τα αρχαία Πατριαρχεία, τα ιστορικά μοναστήρια και τους Ιερούς Τόπους ολόκληρης της Ανατολής. Καθεστώτα και δικαιώματα που διασώθηκαν επί αιώνες θα μπορούσαν στο μέλλον να τεθούν υπό αμφισβήτηση ή να μετατραπούν σε προσωρινές κρατικές παραχωρήσεις. «ό,τι εσεβάσθησαν δεκαέξι αιώνες Ιστορίας, οφείλει να παραμείνη σεβαστόν και σήμερον», τονίζει η Ιερά Κοινότητα, συμπυκνώνοντας την ουσία της παρέμβασής της. Ολοκληρώνοντας την επιστολή, οι Αγιορείτες Πατέρες δηλώνουν ότι θεωρούν τη δοκιμασία της Μονής Σινά δική τους δοκιμασία, εκφράζοντας την πλήρη πνευματική συμπαράστασή τους προς τη Σιναϊτική Αδελφότητα και επικαλούμενοι τις πρεσβείες της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Αικατερίνης για την ενίσχυση του νέου Αρχιεπισκόπου κ. Συμεών.

Ελλάδα,Κύπρος, Βόρειος Ήπειρος ενωμένοι μια φωνή

Στυλιανός Γκούμας

Ο προσκυνηματικός τουρισμός καταστρέφει το Άγιον Όρος.

 Posted on 26 Ιουλίου, 2026

ΕΑΛΩ ΤΟ ΟΡΟΣ! ΣΚΑΝΔΑΛΑΡΑ ΜΕ ΔΙΑΜΟΝΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΡΟΥΜΑΝΟΥΣ, ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ, ΜΟΝΑΧΟΙ ΝΤΙΛΑΔΟΡΟΙ, ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΞΕΝΑΓΟΙ, ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΙΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ 300€/ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΚΟΜΠΟΣΚΟΙΝΙΑ MADE IN CHINA

Αποκαλυπτικές πληροφορίες και σοβαρότατες καταγγελίες, που φέρνει σήμερα στο φως το Voicenews απογυμνώνουν την τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το Άγιον Όρος.

Το άλλοτε απόλυτο προπύργιο της Ορθοδοξίας, της κατάνυξης και της προσευχής, μετατρέπεται μέρα με τη μέρα σε πεδίο ασύδοτης εμπορευματοποίησης και παράνομου πλουτισμού.

Ο παραδοσιακός προσκυνητής, που προσέρχεται με ευλάβεια για να φιλοξενηθεί σε κάποιο κελί ή να προσευχηθεί σε μια μονή, αντικαθίσταται από ένα βιομηχανοποιημένο μοντέλο «προσκυνηματικού τουρισμού». Πρόκειται για μια ανεξέλεγκτη μηχανή μαύρου χρήματος, όπου επιτήδειοι μεσάζοντες και επίδοξοι «ντιλαδόροι» θησαυρίζουν στην πλάτη των πιστών.

Σύμφωνα με τις αποκλειστικές μας πληροφορίες, το φαινόμενο έχει λάβει τρομακτικές διαστάσεις, ιδιαίτερα μετά τη διακοπή των προσκυνημάτων στους Αγίους Τόπους λόγω του πολέμου. Ορδές αλλοδαπών προσκυνητών, κυρίως από τη Ρουμανία, κατακλύζουν την αθωνική πολιτεία μέσω παράνομων «ξεναγών».

Το κόστος για ένα τετραήμερο «πακέτο» ξενάγησης αγγίζει τα 700 ευρώ το άτομο! Την ίδια στιγμή, το επίσημο κόστος για την έκδοση ενός απλού διαμονητηρίου ανέρχεται μόλις στα 25 ευρώ. Αυτή η τεχνητή υπερζήτηση και η κατάληψη των διαθέσιμων θέσεων από οργανωμένα γκρουπ, έχει ως αποτέλεσμα ο απλός Έλληνας προσκυνητής να μην μπορεί να βρει ούτε μία θέση για να επισκεφθεί το Όρος.

Τα νούμερα που αποκαλύπτονται για την προσέλευση και τα διακινούμενα ποσά προκαλούν ιλίγγους. Κατά τη διάρκεια των 8 μηνών αιχμής του έτους (Αύγουστο, Σεπτέμβριο, Οκτώβριο, Νοέμβριο, Φεβρουάριο, Μάρτιο, Απρίλιο και Μάιο),  υπολογίζεται ότι εισέρχονται καθημερινά από 500 έως 1.000 άτομα μέσω του γραφείου προσκυνητών. Με έναν μέσο όρο 700 ατόμων την ημέρα, τα παράνομα κέρδη του κυκλώματος ξεναγών και μεσαζόντων αγγίζουν το αδιανόητο ποσό των 140.000 ευρώ την ημέρα!

Μιλάμε για εκατομμύρια ευρώ σε ρευστό και αδήλωτο, μαύρο χρήμα που διακινείται σε καθημερινή βάση!

Παράλληλα, οι καταγγελίες αποκαλύπτουν ένα εκτεταμένο παρεμπόριο γύρω από την έκδοση των διαμονητηρίων. Παράνομοι μεσάζοντες και «ξεναγοί» εμφανίζονται να χρηματίζουν με 50 και 100 ευρώ κάτω από το τραπέζι, προκειμένου να εξασφαλίσουν τις πολύτιμες προσκλήσεις εισόδου.

Το όργιο αυθαιρεσίας κορυφώνεται στο εσωτερικό της χερσονήσου, όπου λειτουργεί πλέον ένα κανονικό… rent-a-car! Ορισμένοι μοναχοί, σε συνεργασία με ιδιώτες, διαθέτουν οχήματα των μονών, νοικιάζοντάς τα προς 300 ευρώ την ημέρα για τις μετακινήσεις των γκρουπ.

Την ίδια ώρα, οι εκθέσεις των μοναστηριών και των κελιών γιομίζουν από εισαγόμενα, ψεύτικα «εργόχειρα» Κίνας, τα οποία αγοράζονται μαζικά από πλατφόρμες του εξωτερικού (όπως το Alibaba και το temu) και πωλούνται στους ανυποψίαστους τουρίστες ως αυθεντικά αγιορείτικα!

Το κουβάρι της παρανομίας φαίνεται πως αρχίζει να ξετυλίγεται μετά τις ραγδαίες εξελίξεις και τις έρευνες γύρω από τον επικεφαλής του Γραφείου Προσκυνητών στην Ουρανούπολη, Βασιλη Γ. Οι πληροφορίες μιλούν για συστηματική εκμετάλλευση των αυστηρών ορίων που είχαν τεθεί στα αλλοδαπά διαμονητήρια (300 τον μήνα ανά μονή, 20 ανά κελί, 50 ανά σκήτη). Όταν οι αλλοδαποί προσκυνητές εγκλωβίζονταν λόγω υπέρβασης των ορίων και έχαναν τα δρομολόγια των καραβιών, διοχετεύονταν τεχνητά σε συγκεκριμένα ιδιωτικά καταλύματα της περιοχής με κόστος 100 ευρώ τη βραδιά, αλλά και σε συγκεκριμένα εστιατόρια, με το αζημίωτο φυσικά για τους μεσάζοντες…

Αμείλικτα Ερωτήματα:Ποιος ευθύνεται για την άλωση;

Απέναντι σε αυτή την πρωτοφανή σήψη, το Voicenews θέτει ευθέως τα ερωτήματα και ζητά άμεσες απαντήσεις:

Η Ιερά Επιστασία: Γνωρίζει για τους εκατοντάδες παράνομους ξεναγούς που αλωνίζουν στα μοναστήρια, για τα 140.000 ευρώ μαύρου χρήματος την ημέρα και για τις παράνομες ενοικιάσεις οχημάτων προς 300€ την ημέρα; Αν τα γνωρίζει όλα αυτά, γιατί ανέχεται τη μετατροπή του Αγίου Όρους σε τουριστικό επιχειρηματικό κέντρο;

Η Πολιτική Διοίκηση του Αγίου Όρους: Πού βρίσκεται ο κρατικός έλεγχος και η εφαρμογή της νομιμότητας; Πώς δικαιολογείται η ανεξέλεγκτη δράση κυκλωμάτων, η φοροδιαφυγή και η εξαπάτηση χιλιάδων πιστών;

Η Κυβέρνηση Μητσοτάκη: Γνωρίζει το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και οι αρμόδιες αρχές τι ακριβώς συμβαίνει στην αθωνική πολιτεία; Γιατί η πολιτεία ανέχεται την πλήρη απαξίωση των θεσμών, επιτρέποντας σε κυκλώματα να δρουν ανεξέλεγκτα κάτω από το βλέμμα των κρατικών μηχανισμών;

Η άλωση του Αγίου Όρους δεν είναι πλέον μόνο πνευματική, αλλά και θεσμική. Η ανοχή τελείωσε. Απαιτείται άμεση παρέμβαση της δικαιοσύνης και πλήρης κάθαρση τώρα!

ΣΩΣΤΕ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΡΟΠΥΡΓΙΟ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ!

VOICENEWS

Ἡ μετάλλαξη τοῦ Ἁγίου Ὄρους.

 Posted on 6 Ιουνίου, 2026

Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 19.5//1.6.2026.
Τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Ἁγιορείτικη Κελλιώτικη Φωνή.

Ἅγιοι Καθηγούμενοι, Ἀντιπρόσωποι, Προϊστάμενοι τῶν εἴκοσι (20 ) Ἱερῶν Μονῶν Ἁγίου Ὅρους,

Διαφυλάξατε τὸ Ἅγιον Ὄρος ἀπὸ τὴν ἀλλοίωση, μετάλλαξη ποὺ ἔχει ὑποστεῖ τὰ τελευταῖα ἔτη.

Τὰ μεγάλα λιμάνια, θὰ ὑποδέχονται μεγάλα πλοῖα, μὲ πλῆθος ἀνθρώπων, μὲ ἄμεση ἀνάγκη γιὰ φιλοξενία, διανυκτερεύσεων κ.λπ… Ἀκούγεται ὅτι μεγαλοεπιχειρηματίας ξενοδοχειακῶν κοσμικῶν μονάδων ἀνέλαβε νὰ ἀνορθώσει μεγαθήριον στὴν περιοχὴ τῆς Μονῆς Ἰβήρων… !!!

Οἱ ἐπιχειρηματίες ὅπου «μυρίζονται» χρῆμα τρέχουν νὰ προσφέρουν τὶς ὑπηρεσίες τους (μὲ τὸ ἀζημίωτο φυσικά… πολλὰ καὶ πλουσιοπάροχα τὰ εὐρωπαϊκὰ πακέτα ὅταν πρόκειται νὰ ἀλλοιώσουν, νὰ φθείρουν τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη καὶ τὰ τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως μας…) …

Ἤδη στὴν Μονὴ Παντοκράτορος στὴν περιοχὴ Καψάλας ἀνορθώθηκαν κτιριακές ἐγκαταστάσεις π.χ. Ι.Κ. «Ἄξιόν ἐστι», Ι.Κ. Ἁγίου Σάββα τὸ ξεροκάλυβο τοῦ κηπουροῦ καὶ Ξενοφῶντος ἔξωθεν τῆς Μονῆς πρὸς ἀρσανά…

Ἐμεῖς οἱ Ἁγιορεῖτες καὶ εἰδικὰ οἱ διοικοῦντες ποὺ παίρνουν τὶς τελικὲς ἀποφάσεις δὲν ἀντιλαμβανόμαστε τὶς εὐθύνες καὶ τὶς ἐπιπτώσεις τῶν λανθασμένων ἐκοσμικευμένων ἐπιλογῶν μας…;;;

Παραλάβαμε ἕνα Ἅγιον Ὄρος ἡσυχαστικό, ἀσκητικό, ὁμολογιακό …!!! Τί θὰ παραδώσουμε στὶς ἑπόμενες γενεὲς μελλοντικῶν Ἁγιορειτῶν ;;;

Ἁγιοσύνη παραλάβαμε… Μάνατζμεντ (διοίκηση ἐπιχειρήσεων ) ξενοδοχείων θὰ παραδώσουμε ;;;

Τὴ νοερὰ προσευχὴ «Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησόν με», νηστεία, μελέτη παραλάβαμε… Ξεναγοὺς-μοναχοὺς σὲ τουρίστες καὶ μονές – μουσεῖα θὰ παραδώσουμε τὸ Ἅγιον Ὄρος ;;;

Ἀναλογιστεῖτε οἱ διοικοῦντες ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως στὸ φοβερὸ Βῆμα τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ… Τί θὰ Τοῦ ἀπολογηθοῦμε ;;;

Εἰδικὰ πῶς θὰ ἀντικρίσουμε τὸ θλιμμένο πρόσωπο τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου … θὰ εὐελπιστοῦμε παράδεισο μὲ τὶς σωτήριες πρεσβεῖες τῆς Μητέρας μας Θεοτόκου ἐνῷ καταστρέφεται τὸ Περιβόλι της… ;;;

Ὁ «Μεγάλος ἀδελφός» ἄνωθεν τοῦ Ἁγίου Ὄρους.

 

Posted on 3 Ιουνίου, 2026

Τὸ Ἅγιον Ὄρος ἀλλάζει ραγδαῖα. Πρὸς τὸ ἀπολύτως χειρότερο. Στὴν ἐκκοσμίκευση προστίθενται σκοτεινὰ οἰκονομικὰ συμφέροντα, πολιτικὰ καὶ γεωπολιτικὰ παιχνίδια, ὅλα εἰς βάρος τῆς αὐθεντικῆς ἀποστολῆς του. Εἶναι γεγονός: τὸ Ἅγιον Ὄρος ἔχει ἐργαλειοποιηθεῖ καὶ πλέον συμβαίνουν ἀλλόκοτα πράγματα ἐκεῖ…

  Τὸ τελευταῖο: Ἡ Ἱερὰ Μονὴ Βατοπεδίου ἀγόρασε καὶ λειτουργεῖ ἐπὶ 24ωρου βάσεως εἰδικὸ ἱπτάμενο ντρόουν, μὲ πρόσχημα τὴν πρόληψη τῶν πυρκαϊῶν. Πρόκειται περὶ μεγάλου ντρόουν, τὸ ὁποῖο τὸ χειρίζεται εἰδικὰ ἐκπαιδευμένος μοναχός τῆς μονῆς. Ἡ πώληση, ἐκπαίδευση καὶ συντήρηση τοῦ ντρόουν εἶναι μεγάλου χρηματικοῦ κόστους, δηλαδὴ δὲν πρόκειται περὶ ἑνὸς ἁπλοῦ “μικροῦ” ντρόουν. Ἀρκεῖ νὰ ποῦμε, ὅτι σύμφωνα μὲ τὶς πληροφορίες, μόνον ἡ μηνιαία συντήρησή του, εἶναι πολλῶν χιλιάδων εὐρώ.

  Ὡς γνωστὸν στὸ Ἅγιον Ὄρος οἱ μονὲς διαθέτουν ἐξαρτήματα, ἔξω ἀπὸ τὴν στενὰ ὁρισμένη περίμετρο τῆς περιοχῆς της. Ἑπομένως, τί μπορεῖ νὰ σημαίνει αὐτό; Μήπως ὅτι μὲ τὸ πρόσχημα τῆς πυρασφαλείας τοῦ συνόλου τῶν Βατοπεδινῶν σκηνωμάτων, τὸ ντρόουν θὰ πετᾶ σχεδὸν στὸ 1/3 τοῦ Ὄρους; Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι μόλις τὸ πρῶτο ἀπὸ τὰ κρίσιμα ἐρωτήματα ποὺ πρέπει νὰ τεθοῦν.

  Κατ’ ἀρχάς, τὸ ἐν λόγῳ ντρόουν πῆρε ἄδεια ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Κοινότητα νὰ πετᾶ ἢ ὄχι; Σὲ περίπτωση ποὺ πῆρε (κάτι γιὰ τὸ ὁποῖο ὀφείλει ἄμεσα ἡ Ἱερὰ Κοινότης νὰ ἀπαντήσει), πῶς αὐτὴ ἡ ἄδεια δόθηκε, καθὼς εἶναι γνωστὸ ὅτι ἀπαγορεύεται αὐστηρῶς νὰ πετᾶ τὸ ὁ,τιδήποτε ὕπερθεν τοῦ Ἁγίου Ὄρους βάσει τῆς Κανονιστικῆς Διάταξης, «Περὶ ἀπὸ ἀέρος προσ­εγγίσεως εἰς τὴν χερσόνησον τοῦ Ἁγίου Ὄρους». Στὸ ἄρθρο 1 παρ. 1, ἡ νομοθετοῦσα τοῦτο Ἔκτακτος Διπλῆ Ἱερὰ Σύναξις τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἀναφέρουσα τοὺς λόγους ποὺ καθιστοῦν τὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ τὸ προνομιακό του καθεστὼς ἰδιαίτερο, ἀπαγορεύει τὴν ἀπὸ ἀέρος προσέγγιση αὐτοῦ, ἐνῶ στὰ ἑπόμενα ἄρθρα: 2 (παρ. 1, 2 καὶ 4), 3 (παρ. 1, 2) καὶ 4 (παρ. 4), ἀναφέρεται στὴν περίπτωση ποὺ κατ’ ἐξαίρεσιν ἐπιτρέπεται, ἐφ’ ὅσον κριθεῖ τοῦ­το σκόπιμον ὑπὸ τῶν Ἁγιορειτικῶν Ἀρχῶν, ποὺ αὐτὲς ἀποκλειστικῶς παρέχουν τὴν ἄδεια προσεγγίσεως, κάτι ποὺ ἀπαιτεῖ­ται ἀκόμη καὶ σὲ περίπτωση ἐκτάκτου ἀνάγκης. Τέλος, ἐπιβάλλεται ἀπαγόρευσις διελεύσεως ἄνωθεν τῶν Ἱ. Μονῶν, κατὰ τὴν ἔξοδο τῶν ἀεροσκαφῶν ποὺ –κατ’ ἐξαίρεσιν– ἔλαβαν ἄδεια προσεγγίσεως:

1. Ἐπὶ σκοπῷ διατηρήσεως τοῦ μοναχικοῦ χαρακτῆρος τοῦ Ἁγίου Ὄρους, προστασίας τῶν ἱστορικῶν μνημείων κι ἀσφαλείας τῶν πολιτιστικῶν ἀγαθῶν αὐτοῦ, ἀπαγορεύεται ἡ πραγματοποίησις ἀπὸ ἀέρος προσεγγίσεως εἰς τὴν περιοχὴν τῆς χερσονήσου αὐτοῦ.

Ἄρθρον 2
Κατ’ ἐξαίρεσιν ἐπιτρέπεται ἡ ἀπὸ ἀέρος προσέγγισις, κατόπιν ἐνημερώσεως κατὰ περίπτωσιν τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος ἢ τῆς Ἱερᾶς Ἐπιστασίας, […]

Ἄρθρον 3
1. Ἡ Ἱ. Κοινότης, ἐφ’ ὅσον κρίνη τοῦτο σκόπιμον καὶ ἀπαραίτητον, παρέχει ἔγκρισιν ἀπὸ ἀέρος προσεγγίσεως εἰς ἐξαιρετικάς περιπτώσεις μεταφορᾶς προσώπων […]
2. Ἡ Ἱ. Ἐπιστασία παρέχει ἄδειαν ἀπὸ ἀέρος προσεγγίσεως, κατόπιν αἰτήσεως τῶν ἐνδιαφερομένων, εἰς εὐλόγους περιπτώσεις ἀντιμετωπίσεως ἐκτάκτων ἀναγκῶν.

Ἄρθρον 4
1. Μετὰ τὴν περαίωσιν τοῦ δηλωθέντος σκοποῦ πτήσεως καὶ προσγειώσεως καὶ τὴν ἀπογείωσιν καὶ ἀναχώρησιν, τὰ ἐν λόγῳ ἀεροσκάφη ἐξέρχονται τῆς ἐναερίου περιοχῆς τοῦ Ἁγίου Ὄρους, μὴ ἐπιτρεπομένης τῆς ἐλευθέρας πτήσεως ὑπεράνω ἄλλων Μονῶν διὰ λόγους περιηγητικοὺς ἢ ἄλλους (λῆψιν ἀπὸ ἀέρος φωτογραφιῶν κ.λπ.).

Τὰ ἀνωτέρω ἄρθρα κάνουν σαφὲς τὴν ἀπόλυτη ἀπαγόρευση τῆς πτήσης ἄνωθεν τοῦ Ὄρους ἀεροσκαφῶν (κάτι ποὺ σαφῶς περιλαμβάνει καὶ τὰ μὴ-ἐπανδρωμένα), παρὰ μόνον ἐφ’ ὅσον προηγουμένως ἔχει δοθεῖ σαφὴς ἄδεια ὑπὸ τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος, καὶ κατ’ ἐξαίρεσιν.

Τὰ ζητήματα λοιπὸν ποὺ προκύπτουν εἶναι πολλά. Ἂς προσ­θέσουμε καὶ κάποια ἀκόμα. Τί συστήματα παρακολούθησης θὰ φέρει τὸ παράνομο Βατοπεδινὸ ντρόουν; Ποιὸς θὰ ἐλέγχει τὸ τί θὰ παρακολουθεῖ ἡ Μονή; Ποιὸς μπορεῖ νὰ ἀποκλείσει τὴ συνεργασία τῆς Μονῆς μὲ τρίτους, ἐξωαγιορειτικοὺς παράγοντες, ὥστε τὸ ντρόουν νὰ χρησιμοποιηθεῖ καὶ γι’ ἄλλους σκοπούς; Πῶς θὰ ἀποκρουσθεῖ τὸ ἁγιορειτικὸ αἴσθημα ὅτι τὸ Ἅγιον Ὄρος περνάει στὴν ἐποχὴ τῆς στενῆς παρακολούθησης, τοῦ “Μεγάλου Ἀδελφοῦ”, ὅπου ἐν δυνάμει ὁ κάθε Μοναχὸς θεωρεῖται ὕποπτος καὶ πρέπει νὰ παρακολουθεῖται; Τὸ τελευταῖο τὸ λέμε, διότι τὸ ντροόυν ἐξ ἀνάγκης θὰ ἵπταται ἐπάνωθεν κελλίων, σκητῶν κλπ. Καὶ τὸ τελευταῖο: πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ διασφαλισθεῖ, ὅ,τι ἔχει ἀπομείνει τέλος πάντων, ἀπὸ τὴν μοναστικὴ ἡσυχία, πού σύνολος ὁ Καταστατικὸς Χάρτης τοῦ Ἁγίου Ὄρους διασφαλίζει; Πῶς αὐτὴ ἡ ἐξέλιξη δὲν θὰ γίνει ἡ ἀπαρχὴ κλιμάκωσης στὴ χρήση νέων τεχνολογιῶν παρακολούθησης καὶ ἀπὸ περισσότερους;

Ἀμείλικτα τὰ ἐρωτήματα καὶ ὑπερεπείγουσες οἱ ἀπαντήσεις ποὺ πρέπει νὰ δοθοῦν ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους. Ἐπὶ πλέον, ἡ Ἁγιορειτικὴ Ἀδελφότητα, τουτέστιν οἱ Μοναχοί του Ἁγιωνύμου Ὄρους, τί ἔχουν νὰ ποῦν ἐπ’ αὐτῶν;

---

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ

«Θα πας τον π. Τιμόθεο στους Δανιηλαίους…» ένα χλιμίντρισμα και η εντολή γινόταν πράξη.

 Posted on 11 Δεκεμβρίου, 2025

σ.σ. Δείτε το ταπεινό γαΐδουράκι του Θεού.

Ο χαριτωμένος ημίονος, ήταν ο προσωπικός μεταφορέας του Οσίου Γερασίμου Μικραγιαννανίτη στις δύσκολες διαδρομές από τη Μικραγιάννα στις Σκήτες και τα Μοναστήρια του Αγίου όρους. Ήθελε όμως απαραίτητα πριν τις μεταφορές και τις άλλες δουλειές που έκανε, και ένα μεγάλο φιλί…

Είχε μιάν οικειότητα με τον Γέροντα που ξάφνιαζε. Χαρακτηριστικό είναι πως πολλές φορές μετέφερε μόνο του επισκέπτες σε διάφορα σημεία της Σκήτης, αφού πρώτα ο Γέροντας του ψιθύριζε στο αυτί τον προορισμό, π.χ.  “Θα πας τον π. Τιμόθεο στους Δανιηλαίους και θα περιμένεις να τον γυρίσεις πίσω εδώ”. Ένα χλιμίντρισμα και η εντολή γινόταν αμέσως πράξη. 

Το ζωάκι σε πήγαινε εκεί που του είπε ο Γέροντας, περίμενε υπομονετικά να τελειώσεις τη δουλειά σου και σε γύριζε πίσω, πολλές φορές αλλάζοντας και τη διαδρομή για να θαυμάσεις το τοπίο… 

Επιστρέφοντας ήθελε το απαραίτητο «φιλί» από τον Γέροντα. που πολλές φορές το έπαιρνε και από τον αναβάτη και ένα μεγάλο τραγανό παξιμάδι για τα “μεταφορικά”.  Τόσο απλή και ωραία έφτιαξε ο Δημιουργός τη ζωή μας, εμείς κάπου τα αλλάξαμε όλα και πήραμε τη ζωή μας λάθος, κατά τον ποιητήν…

Πηγή: apantaortodoxias.blogspot.com
Πνεύματος Κοινωνία

Άγιον Όρος: ὁ Κῆπος τῆς Παναγίας καὶ ὁ κίνδυνος τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ τουρισμοῦ.

 Posted on 24 Νοεμβρίου, 2025

Στυλιανός Μπούρης 
Αδελφότητα Testimonianza Ortodossa

Τὸ Ἅγιον Ὄρος, ὁ Ἱερὸς Κῆπος τῆς Παναγίας, δὲν εἶναι ἁπλῶς ἕνας γεωγραφικὸς τόπος. Εἶναι μυστήριον, παρουσία, ψιλὸν φῶς ποὺ ἐναποτίθεται στὴν καρδιὰ τῆς ὀρθοδόξου ἱστορίας. Εἶναι το ἁγιώτατο Ὄρος, ὅπου ἡ Πανάχραντος, ἡ Θεοτόκος, κατὰ τὴν Παράδοσιν, ἔθεσε τὸ εὐλογημένον Της πόδι καὶ τὸ ἔκαμε κληρονομίαν ἁγιότητος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Εἶναι ἡ κούνια τῆς ὀρθοδόξου ἀσκήσεως, ὁ τόπος ὅπου γενεὰς ἁγίων ἔζησαν μόνον διὰ τὸν Θεόν, ἀναπνέοντας σιωπήν καὶ τρέφοντας τὴν ψυχὴν μὲ τὴν ἀκατάπαυστον μνήμην τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Διὰ αἰῶνας, τὸ Ἅγιον Ὄρος ὑπῆρξε φάρος καθαρότητος, «ἄλλος κόσμος», κατώφλι μεταξὺ οὐρανοῦ καὶ γῆς. Ἐκεῖ ἔζησαν οἱ ἅγιοι, ἔκλαυσαν, προσηύχοντο, ἠγωνίσθησαν κατὰ τῶν δαιμόνων, ἐφύλαξαν τὴν ὀρθόδοξον Πίστιν, ὅταν εἰς τὸν κόσμον ἐπικρατοῦσαν πλάνες, διωγμοί, αἱρέσεις. Ὡς ἔλεγε ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμάς, “ἡ ἁγία ἡσυχία εἶναι μήτηρ τῆς θεολογίας καὶ τῆς καθαρότητος τῆς καρδίας”.

Σήμερον ὅμως, καθὼς ὁ κόσμος ἀλλάζει, καὶ το Ἅγιον Ὄρος φέρει τὰ σημεῖα τῶν πνευματικῶν καταιγίδων τοῦ καιροῦ μας. Δὲν ἀντέχουν ὅλοι οἱ μοναχοὶ μὲ τὴν ἴδια σταθερότητα στὰ ρεύματα τῆς αἱρέσεως καὶ τοῦ οἰκουμενισμοῦ ποὺ διαπερνοῦν τὰ πάντα. Ὅμως ἀκόμη ὑπάρχουν πολλοὶ ἀληθινοὶ μοναχοὶ, ἄνδρες προσευχῆς καὶ δακρύων, πατέρες κεκρυμμένοι στὰ καλύβια τῶν Καρυῶν, στὰ ἐρημικὰ μέρη στα Καρούλια, στὰ ἡσύχια κελλιὰ τῆς ἐνδοχώρας. Αὐτοί εἶναι ἡ ζῶσα συνέχεια τοῦ ἀρχαίου Ἄθωνος: κηρύττουν μὲ τὴν ζωήν τους τὴν ἀληθινὴ Πίστιν εἰς τὸν Χριστόν, φυλάττουν τὴν Παράδοσιν, ὑπερασπίζονται τὴν Ὀρθοδοξίαν.

Κατὰ τὰ τελευταία ἔτη ὅμως, μεγαλώνει ἕνα φαινόμενον ποὺ πληγώνει βαθέως τὴν πνευματικὴν φύσιν τοῦ Ὄρους: ὁ ἐκκλησιαστικὸς τουρισμός.

Πολλοί – πρῶτα ἀπὸ τὴν Ρωσίαν, ἔπειτα ἀπὸ Μολδαβίαν, Ρουμανίαν καὶ ἄλλους ὀρθοδόξους λαούς – μετατρέπουν το Ἁγίον Ὄρος εἰς τόπον ὀργανωμένων ἐπισκέψεων, εἰς «μοναστικὴν διαδρομήν» ὁμοίαν μᾶλλον μὲ πολιτιστικὴν περιήγησιν παρὰ μὲ πνευματικὸ προσκύνημα. Λεωφορεία, ὁμαδικὲς ξεναγήσεις, καθορισμένα προγράμματα, φωτογραφίες, ταχεῖες ἐπισκέψεις εἰς μοναστήρια… συχνὰ ἄνευ ἐξομολογήσεως, ἄνευ νηστείας, ἄνευ σιωπῆς, ἄνευ ζητήσεως τοῦ Θεοῦ. Εἴσοδος στὰ μοναστήρια ὡς εἰς μουσεῖα, πορεία ἐπάνω εἰς μονοπάτια ὅπου ἐβάδιζαν οἱ ἅγιοι… ὡς νὰ εἶναι ἀξιοθέατα. Ἐνίοτε δὲν διανυκτερεύουν εἰς τὰ μοναστήρια, ἀλλὰ εἰς ξενῶνας. Τὸ Ἅγιον Ὄρος δὲν εἶναι διὰ νὰ “θεωρηθῇ”, ἀλλὰ διὰ νὰ “βιωθῇ”. Δὲν εἶναι διὰ νὰ ἐπισκεφθῇ, ἀλλὰ διὰ νὰ πονεθῇ, νὰ προσευχηθῇ, νὰ ἀκουσθῇ μὲ σιωπήν.

Διατί ὁ τουρισμὸς εἶναι ἐπικίνδυνος διὰ τὴν ψυχήν καὶ διὰ τὸ Ὄρος;

– Διακόπτει τὴν ἡσυχίαν
– Μεταβάλλει τὸ ἱερὸν εἰς φολκλορικόν· μοναστήρια καὶ λείψανα γίνονται «σημεῖα ἐνδιαφέροντος»
– Δὲν ζητεῖται ὁ Χριστός, ἀλλὰ μιὰ ἐξωτικὴ ἐμπειρία
– Πολλοὶ ἐπιστρέφουν πεπεισμένοι ὅτι «ἐπεσκέφθησαν τὴν πνευματικότητα», χωρὶς νὰ ἔχουν προσευχηθῇ οὐδὲ μίαν ὥραν.

Πολλοὶ γέροντες τοῦ Ἄθω, κατὰ τὰ τελευταία ἔτη, ἐλάλησαν φανερὰ διὰ τοῦτον τὸν κίνδυνον:

Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ἔλεγε:
«Τὸ Ἅγιον Ὄρος δὲν εἶναι τόπος διὰ περιεργους. Ὅστις ἔρχεται ἄνευ μετανοίας ἐπιστρέφει κενότερος ἤ πρότερον.»

Ὁ Ἅγιος Ἰωσὴφ ὁ Ἡσυχαστὴς προειδοποιοῦσε:
«Πᾶν ὅ,τι εἰσέρχεται εἰς τὴν ἡσυχίαν πρέπει νὰ γίνει ἡσυχία. Ἐὰν φέρῃ θόρυβον, ἡ καρδία δὲν δύναται νὰ ἴδῃ τὸν Θεόν.»

Δυστυχῶς πολλοὶ ἔρχονται διὰ νὰ ἴδουν τὰ κτίρια, ὀλίγοι διὰ νὰ ἴδουν ἑαυτούς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

Ὅστις ἐπιθυμεῖ ἀληθινῶς νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος, πρέπει νὰ τὸ πράξῃ ὡς οἱ Πατέρες διδάσκουν: μετὰ νηστείας καὶ πνευματικῆς προετοιμασίας, ἐξομολογημένος καὶ συμφιλιωμένος, μὲ πνεῦμα μετανοίας, ἄνευ προγραμμάτων, ἄνευ σπουδῆς, ἴσως ζητῶντας πνευματικὸν πατέρα καὶ λόγον διὰ τὴν ψυχήν του, εἰσερχόμενος εἰς τὰ μοναστήρια ὡς εἰς τόπον κρίσεως καὶ ἐλέους, οὐχὶ περιεργείας.

Ὁ ἀληθινὸς προσκυνητὴς δὲν ἀναβαίνει εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος διὰ νὰ ἴδῃ μοναστήρια, εἰκόνας, μοναχοὺς, ἀλλὰ διὰ νὰ συναντήσῃ τὸν Χριστόν.
Ὄχι διὰ «νὰ κάμῃ φωτογραφίας», ἀλλὰ διὰ νὰ κλάψῃ τὰ ἁμαρτήματά του.
Ὄχι διὰ «νὰ λέγῃ ὅτι ἦτο ἐκεῖ», ἀλλὰ διὰ νὰ ἐπιστρέψῃ ἄλλος.

Τὸ Ἅγιον Ὄρος παραμένει – καὶ θὰ παραμείνῃ μέχρι τῶν τελευταίων καιρῶν – ὁ Κῆπος τῆς Παναγίας.
Ἀλλὰ ὁ Κῆπος δὲν ἀνοίγει διὰ ἐκεῖνον ποὺ εἰσέρχεται ὡς τουρίστας· ἀνοίγει διὰ ἐκεῖνον ποὺ εἰσέρχεται ὡς τέκνον.
Δὲν ἀποκαλύπτεται εἰς τὸν παρατηροῦντα, ἀλλὰ εἰς τὸν προσευχόμενον.

Ὅσον ἔστω καὶ εἷς μοναχὸς ζῇ ἐν ἀσκήσει καὶ ἐν καθαρότητι Πίστεως, ὡς οἱ ἅγιοι τῶν αἰώνων ποὺ παρῆλθον, τὸ Ἅγιον Ὄρος θὰ παραμένῃ φάρος διὰ ὅλην τὴν Ὀρθοδοξίαν. Ἀλλὰ εἶναι χρέος καὶ τῶν μοναχών νὰ μὴ μετατρέπεται εις κοσμικὸν προορισμόν.

Πρὸς το Ἁγίον Ὄρος προσέρχεται τις μὲ φόβον Θεοῦ, οὐχὶ μὲ ἐλαφρότητα.
Το ἀγκαλιάζει μὲ δάκρυα, οὐχὶ μὲ φωτογραφίες.
Το ἐπισκέπτεται μὲ μετάνοιαν, οὐχὶ μὲ περιέργειαν.
Διότι ἐκεῖ, μεσα στους βράχους, ζεῖ ἀκόμη τὸ ψιθύρισμα τῆς Παναχράντου, καὶ ὅστις εἰσέλθῃ μὲ καθαρὰν καρδίαν δύναται ἀκόμη νὰ τὸ ἀκούσῃ.

Vincit omnia veritas: ὁ Βασίλειος Γοντικάκης καί οἱ φαντασιώσεις τῶν ὑμνωδῶν…

 Posted on 6 Οκτωβρίου, 2025

τοῦ Νεκτάριου Δαπέργολα, Διδάκτορος Βυζαντινής Ιστορίας

Καθώς συνεχίζονται οἱ ἐκτεταμένες καί φορτωμένες μέ ἀπίστευτες ὑπερβολές (καί μέ ἀκόμη μεγαλύτερες ἀνακρίβειες) ὑμνωδίες ἀπό διάφορους νεωτεριστές «θεολόγους», «προοδευτικούς» ἀθέους, Φαναριῶτες καί Ἑλλαδικούς οἰκουμενιστές καί πλεῖστα συστημικά ΜΜΕ γιά τόν ἀρχιμανδρίτη Βασίλειο Γοντικάκη, πού ἐγκατέλειψε πρό ὀλίγων ἡμερῶν τά ἐγκόσμια, εἶναι ὁλοφάνερα καιρός νά εἰπωθοῦν καί κάποια πράγματα ἀπό τήν…ἀντίθετη πλευρά τῆς Ἱστορίας. Καί αὐτό ὄχι βεβαίως ἀπό ἐμπάθεια ἀπέναντι στόν ἐκλιπόντα, οὔτε ἐπειδή θέλουμε νά ὑποκαταστήσουμε τόν Θεό στήν κρίση Του, ὅπως μέ τήν γνωστή ὑποκριτική ἐλαφρότητα καί ἀκρισία θά σπεύσουν νά ποῦν κάποιοι, ἀλλά πολύ ἁπλᾶ ἀπό χρέος ἀπέναντι στήν ἀλήθεια. Ἐμεῖς εὐχόμαστε εἰλικρινῶς ὁ ἐκδημήσας νά μετανόησε καί ὁ Θεός νά τόν κατατάξει μετά τῶν σωζομένων. Ἄλλο ὅμως αὐτό καί ἄλλο τό καθῆκον πρός τήν ἀλήθεια, γιά τήν ὁποία δέν μπορεῖ νά γίνεται ἀνεκτό νά παραχαράσσεται τόσο προκλητικά. Καί ἡ ἀλήθεια ἀφ’ ἑνός θά προστατεύσει ὅλους ὅσους λόγῳ ἄγνοιας ἤ στρεβλῆς γνώσης ἐπηρεάζονται καί προσφεύγουν στήν μορφή καί τά γραπτά τοῦ ἐκλιπόντος (μέ κίνδυνο πιθανῆς πνευματικῆς βλάβης), ἀφ’ ἑτέρου ὅμως – ὅσο καί ἄν σέ κάποιους μέ κοσμικό φρόνημα φανεῖ παράλογο – θά βοηθήσει πάνω ἀπ’ ὅλα τόν ἴδιο, πού ἡ ψυχή του βρίσκεται αὐτή τή στιγμή στά χέρια τοῦ Θεοῦ καί ἐκ μέρους τῶν ἀνθρώπων ἔχει ἀνάγκη προσευχῆς καί ὄχι ὕμνων. Οἱ ὑμνογραφίες εἶναι ἐπιβαρυντικές καί – εἰδικά ἄν δέν βασίζονται στήν ἀλήθεια – πνευματικά ὀλέθριες.

Χωρίς νά μακρηγορήσουμε λοιπόν ἰδιαίτερα, ἁπλῶς θά ὑπενθυμίσουμε ἐδῶ κάποια ἀδιαμφισβήτητα γεγονότα, πού μιλοῦν ἀπό μόνα τους, σέ πλήρη ἀντίστιξη πρός τίς φαντασιώσεις τῶν ξεσαλωμένων ὑμνογράφων:

Ἐν πρώτοις, θά πρέπει νά τονιστεῖ ὅτι ὁ ἐκλιπών εἶχε δεδομένη πνευματική σύνδεση (ἀναφέρεται ἄλλωστε καί ἀπό τούς ἴδιους τούς ὑμνολογοῦντες ὡς θετικό) μέ τήν κίνηση τῶν λεγομένων Νεορθοδόξων. Τήν κίνηση δηλαδή πού κάποτε θεωρήθηκε ὅτι ἔφερνε ἕνα εἶδος ἀναγέννησης στά ἐκκλησιαστικά καί μοναστικά μας πράγματα, ἀλλά σχετικά σύντομα ἀποδείχθηκε ὅτι στήν πραγματικότητα δέν ἦταν παρά μία ὁμάδα βαθιᾶς πλάνης, πού δηλητηρίασε τό ὀρθόδοξο ποίμνιο μέ νεονικολαϊτικές καί ἄλλες νεοεποχίτικες δοξασίες, ἐνῷ ἐπίσης μέ τόν βαρύγδουπο διανοουμενίστικο καί ἐλευθεριάζοντα μανδύα της ἀντιστρατεύτηκε φανερά τόν γνήσιο ἁγιορείτικο ἡσυχασμό (ὅπως βασικά τόν ἐξέφραζε ὁ Ἅγιος Ἰωσήφ Ἡσυχαστής, ὁ παπα-Τύχων, ἀκολούθως ὁ Ἅγιος Παΐσιος καί τόσοι ἀκόμη παλαιοί ἀσκητές τοῦ Ἄθω) καί ἔπαιξε καθοριστικό ρόλο στήν ραγδαία ἐκκοσμίκευση τοῦ Ὅρους ἀπό τίς ἀρχές περίπου τῆς δεκαετίας τοῦ ’90. Σήμερα ἀναρωτιοῦνται ἀκόμη κάποιοι ποῦ ὀφείλεται ἡ διολίσθηση πρός τόν μοναχισμό τῆς βολῆς, τῶν ΕΣΠΑ, τῶν ὑλικῶν ἀνέσεων, τῆς εἰσόδου ἐπιχειρήσεων καί σοῦπερ μάρκετ, τῆς ἀφωνίας (ἤ στήν καλύτερη περίπτωση τῶν «ἤξεις ἀφήξεις» ἀπονευρωμένων ἀνακοινώσεων) πάνω σέ ὅλα τά σοβαρά ζητήματα; Μά ἡ ἀπάντηση εἶναι προφανής. Τό Περιβόλι τῆς Παναγιᾶς μας ἀπό τήν δεκαετία τοῦ ’70 καί ἑξῆς σταδιακά ἄδειασε ἀπό τούς παλαιούς Ἁγίους καί γέμισε ἀπό ἀνθρώπους νεωτερικοῦ πνεύματος, πού ἔπαιξαν καθοριστικό ρόλο στήν ἐξέλιξη τῆς λεγόμενης μεταπατερικῆς δαστρέβλωσης. Φυσικά οὐδείς ἔχει τό δικαίωμα νά προβεῖ σέ ἰσοπεδωτικές ἐκτιμήσεις, γιατί οὔτε οἱ Ἅγιοι ἀσφαλῶς ἐξέλειψαν τελείως, οὔτε (ἄπαγε τῆς βλασφημίας) ὅλοι οἱ νεόφερτοι ἔπεσαν στήν πλάνη. Αὐτό ὅμως πού κάποτε θαυμάζαμε ἐνεοί βλέποντας τήν πλήθυνση καί ἀναδόμηση τῶν μονῶν ὡς ἄνθηση καί ἀναγέννηση τοῦ ὀρθόδοξου μοναχισμοῦ, ἦταν σέ μεγάλο βαθμό αὐταπάτη. Τό Περιβόλι τῆς Παναγιᾶς μας ἔχει σήμερα καί φωτισμένους γέροντες καί πολλούς ἐξαιρετικούς ἀγωνιστές μοναχούς, παράλληλα ὅμως ἔχει καί πολλούς αἱρετικούς καί κακοδόξους καί φυτευτούς καί πράκτορες. Μόνο οἰκουμενιστές καί ἀκατήχητοι δέν μποροῦν νά τό ἀντιληφθοῦν ἀκόμη αὐτό. Οἱ ἴδιοι εἶναι ἐξάλλου πού θεωροῦν πολύ φυσιολογικό καί ἀπολύτως θεμιτό (ἢ καί ἀναγκαῖο) τόν ἄκρατο «ἐκσυγχρονισμό» τοῦ Ἁγίου Ὅρους, ὁπότε οὐκέτι χρείαν ἔχομεν ἄλλων μαρτύρων γιά τό μέγεθος τῆς πλάνης τους.

Ἐννοεῖται βεβαίως ὅτι εἶναι καί ἄδικο καί ἀναληθές νά χρεωθεῖ ἀποκλειστικά στόν Βασίλειο Γοντικάκη ἡ προαναφερθεῖσα καταστροφική ἐξέλιξη, ἀπό τήν ἄλλη ὅμως εἶναι ἀναμφίβολο ὅτι ἡ συμβολή του σέ αὐτήν, καθώς καί στήν παράλληλη οἰκουμενιστική διάβρωση τοῦ Ἁγίου Ὅρους, ὑπῆρξε μεγάλη. Δέν μπορεῖ π.χ. νά ἀγνοηθεῖ ἡ πλήρης δημόσια σιωπή του ἐνάντια στή χαίνουσα γάγγραινα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἡ ξεκάθαρα εὐμενής στάση του ἀπέναντι στήν μιαρή ψευτοσύνοδο τοῦ Κολυμπαρίου, ἡ ἐκ μέρους του ἐπίμονη τάση νά ἀποφεύγει τήν ἀναφορά σέ αἱρετικά ζητήματα (ἀκόμη καί ὅταν ἐρωτᾶτο) προσφεύγοντας στίς γνωστές του βαρύγδουπες (καί λεκτικά ὄντως ἐντυπωσιακές, ἀλλά τετριμμένες ἀπό ἕνα σημεῖο καί ἔπειτα) ἀγαπολογίες, ἀλλά καί ἡ ἄκρως νανουριστική συμπεριφορά του σέ ζητήματα ὅπως ἡ νέα ταυτότητα καί τά ἄλλα ἀποκαλυπτικά σημεῖα τῶν καιρῶν μας (ἐνῷ τήν συζήτηση γιά τό 666 τήν ἀντιμετώπιζε ὡς μορφή προτεστάντικης τρομολαγνείας).

Καί δέν μπορεῖ ἐπίσης νά ἀγνοηθεῖ ὅτι καί τά δύο μοναστήρια πού ὀργάνωσε (καί τά ὁποῖο συνέχιζαν ἕως τώρα νά τελοῦν ὑπό τήν ἄμεση πνευματική ἐπιρροή του), δηλαδή ἡ Σταυρονικήτα καί ἡ Ἰβήρων, ἀνήκουν στήν προμετωπίδα τῶν οἰκουμενιστικῶν μονῶν τοῦ Ἄθω (σέ ἀντίθεση μέ τίς λεγόμενες φιλοθεΐτικες, τῆς πνευματικῆς ἐπιρροῆς δηλαδή τοῦ μακαριστοῦ ἁγιασμένου γέροντα Ἐφραίμ της Ἀριζόνα). Ἀδιαμφισβήτητο γεγονός καί αὐτό, πολλαπλῶς τεκμηριωμένο καί στήν ἀγαστή σχέση τους μέ τό Φανάρι, καί στήν κοινωνία τους μέ τούς σχισματικούς Οὐκρανούς καί σέ πολλά ἄλλα συμβάντα ἐδῶ καί πολλά χρόνια. Θυμίζω μάλιστα ἐδῶ ὅτι ἀκόμη καί τό ἄθλιο ἐκεῖνο γεγονός τῆς ἀπέλασης τοῦ μητροπολίτη Αὐγουστίνου Καντιώτη ἀπό τό Ἅγιο Ὅρος, τόν Σεπτέμβριο τοῦ μακρινοῦ 1990, σέ Ἰβηρίτες μοναχούς ὑποτακτικούς τοῦ Β.Γ. ὀφείλεται. Γιά ὅσους δέν τό γνωρίζουν, ὁ διαπρύσιος λαμπρός ἐκεῖνος ἱεράρχης εἶχε στηλιτεύσει ἀπό ἄμβωνος κατά τήν διάρκεια ἀγρυπνίας στήν μονή Κουτλουμουσίου τά οἰκουμενιστικά ὀλισθήματα τοῦ Φαναρίου, γεγονός πού προκάλεσε τήν ὀργισμένη δημόσια ἀντίδραση καί ἐπιδεικτική ἀποχώρηση τῶν Ἰβηριτῶν. Λίγες ὧρες ἀργότερα ἦρθε ἐντολή ἀπό τόν τότε πολιτικό διοικητή Λούλη νά ἐκδιωχθεῖ ὁ μητροπολίτης χωρίς καμία καθυστέρηση ἀπό τό Ὅρος, ὅπερ καί ἐγένετο κυριολεκτικά ἀξημέρωτα. Χαρακτηριστικό συμβάν του πρός τά ποῦ διολίσθαινε πλέον μεγάλο μέρος τοῦ ἁγιορείτικου μοναχισμοῦ. Καί φυσικά ἀκολούθησαν πολλά ἀκόμη μέσα στίς ἑπόμενες δεκαετίες.

Καθοριστική εἶναι ἐπίσης ἡ συμβολή τῶν δύο μοναστηριῶν σέ ὅλες τίς ἀνακοινώσεις πού βγάζει ἐδῶ καί πολλά χρόνια τό καρυώτικο μαντρί, ἰδίως ἀπό τό Κολυμπάρι καί ἑξῆς, πού ὄζουν οἰκουμενιστικῆς πλάνης καί διάθεσης συμβιβασμοῦ (γιά νά μήν τό θέσουμε ἀλλιῶς) μέ τό πολιτικό καθεστώς σέ θέματα ὅπως π.χ. ἡ ψευτοπανδημία καί τά ἐμβόλια ἤ ἐσχάτως ἡ νέα ταυτότητα καί ὁ προσωπικός ἀριθμός. Κάποιες ἀπό τίς ἀνακοινώσεις μάλιστα θυμίζουν τόσο ἔντονα τό συγγραφικό ὕφος του ἐκδημήσαντος (κάποιοι ἔχουμε τήν ἐμπειρία νά τό ἀναγνωρίζουμε, κατά τόν ἴδιο τρόπο π.χ. πού βγάζουν μάτι τά κείμενα τοῦ Μεσογαίας ἤ τοῦ Ναυπάκτου), πού ἄν δέν ἦταν ἀπό τό ἴδιο τό χέρι του, ἦταν σίγουρα γραμμένες ἀπό πιστούς «μαθητές» του. Τό ἴδιο ἰσχύει καί γιά τήν τελευταία ἁγιορειτική ἀνακοίνωση, πού βγῆκε γιά νά δικαιολογήσει τήν ἀπαράδεκτη θερμή ὑποδοχή τοῦ ἀφορισμένου βδελύγματος πού ὑποδύεται τόν Ἕλληνα πρωθυπουργό. Μία ὑποδοχή στήν ὁποία θυμίζουμε ὅτι οἱ δύο ἐν λόγῳ μονές ἐπίσης πρωτοστάτησαν, ἐνῷ ὁ ἀφορισμένος ἐπισκέφτηκε καί ἰδιαιτέρως τήν μονή Ἰβήρων, ὅπου εἶχε μάλιστα θερμή συνάντηση μέ τόν ἐκλιπόντα. Ἀξίζει νά ἀναφερθεῖ ὅμως καί ἡ ντροπιαστική περσινή στάση τῆς Ἰβήρων τότε πού ἡ πλειονότητα τῶν ἁγιορείτικων μοναστηριῶν, πρός τιμήν της, καταδίκαζε τό ἐνδεχόμενο χρήσης ἀστυνομικῆς βίας σέ βάρος τῆς μονῆς Ἐσφιγμένου (παρά τίς διαφορές τους πρός αὐτήν): ἡ Ἰβήρων λοιπόν ἦταν ἀπέναντι, σέ συμπόρευση πάντα μέ τούς Κατσουλιέρηδες καί τά 3-4 ἀκόμη μοναστήρια πού ἀποτελοῦν τά προκλητικά ἄντρα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τά φερέφωνα τοῦ Φαναρίου μέσα στό ἀθωνικό ἔδαφος.

Καί πολλά βεβαίως μπορεῖ ἐπίσης νά συμπεράνει κανείς ἀπό ἕνα ἀκόμη ἀπολύτως ἀναμφισβήτητο γεγονός: τόν πόλεμο πού δέχθηκε ἀπό τόν ἐκλιπόντα ὁ Ἅγιος Παΐσιος, ἀπό τή στιγμή πού – παρά τήν στενή ἀρχική πνευματική σχέση – στράφηκε ἐναντίον του (πρᾶγμα πού γνωρίζουμε ὅτι εἶχε προκαλέσει στόν Ἅγιο μεγάλη θλίψη καί πικρία). Ἕναν πόλεμο μέ πολλά ἐπεισόδια: καί τόν ἐξεδίωξε τό 1979 (ὡς ἡγούμενος τότε της Σταυρονικήτα) ἀπό τό κελλί τοῦ Τιμίου Σταυροῦ (ὅπου μετά τήν κοίμηση τοῦ παπα-Τύχωνα ἐγκαταβιοῦσε ὁ Ἅγιος, πρίν πάει στήν Παναγούδα) καί τόν κατηγοροῦσε ἔκτοτε ὡς πλανεμένο (μή ἀντέχοντας μᾶλλον τήν τεράστια αὔξηση τῆς φήμης τοῦ Ἁγίου μέσα στά ἑπόμενα χρόνια), ἐνῷ καί μετά τήν κοίμησή του οὐδέποτε τόν παραδέχθηκε ὡς Ἅγιο καί προσπάθησε μάλιστα νά θέσει καί ἐμπόδια στήν ἁγιοκατάταξή του. Γνωστά πράγματα ὅλα αὐτά σέ ὅσους ἔχουν μικρή ἔστω ἀλλά ἀληθινή γνώση τῆς ἁγιορείτικης πραγματικότητας καί δέν αἰθεροβατούν ἐπί νεφελῶν. Αὐτά ὅμως ὅλα οἱ διαπρύσιοι ὑμνογράφοι γιατί ἄραγε τά ἀποκρύπτουν;

Ὅλα τά παραπάνω ἀδιαμφισβήτητα γεγονότα καί δεδομένα εἶναι μερικά μόνο πού μποροῦμε νά σταχυολογήσουμε ἀπέναντι στίς ἀχαλίνωτες φαντασιώσεις κάποιων (τῶν ἴδιων βασικά πού διερήγνυαν ἀτελείωτους σωρούς ἱματίων γιά νά πείσουν τόν κοσμάκη γιά τό πόσο φωτισμένες μορφές ἦταν καί ἄλλοι ἐπ’ ἐσχάτων τῶν χρόνων ἐκδημήσαντες, ὅπως ὁ Γιανναρᾶς, ὁ Ἀλβανίας Ἀναστάσιος ἤ ὁ Σταμούλης). Ἡ ἐξαγιαστική καθιέρωση ὅμως τέτοιων στρεβλῶν προτύπων ὀφείλει νά προκαλέσει ἀντίδραση ἐκ μέρους ὅλων ὅσων γνωρίζουν καί νοιάζονται πραγματικά γιά τήν συνεχῆ ἐδῶ καί δεκαετίες ἀλλοίωση τοῦ ὀρθόδοξου φρονήματος σέ αὐτόν τόν πνευματικά βουλιαγμένο τόπο. Δέν εἶναι δυνατόν ἄνθρωποι πού στήν πραγματικότητα προκάλεσαν σκανδαλισμό καί διάβρωση νά ἠρωοποιοῦνται ὡς ἀναμορφωτές καί ἀναγεννητές τοῦ ἁγιορείτικου μοναχισμοῦ (λές καί οἱ κολοσιαῖοι ἀσκητές πού ζοῦσαν στόν Ἄθω μέχρι καί τήν δεκαετία τοῦ ’60 εἶχαν ἀνάγκη…ἀναμόρφωσης καί ἀναγέννησης) ἤ νά μπαίνουν στό ἴδιο κάδρο μέ ὄντως μεγάλες φωτισμένες μορφές τῆς ἑπόμενης περιόδου (ὅπως π.χ. ὁ π. Γεώργιος Καψάνης) ἤ καί νά «ἐξαγιάζονται» μέ ἀστεῖα ἐπιχειρήματα τύπου ὅτι γέμιζαν κάποτε ἀμφιθέατρα. Τά ὁποῖα ἀσφαλῶς τά γέμιζαν ὄντως – καί σέ κάποια ἀπό αὐτά ἤμασταν τότε καί ἐμεῖς, μέσα στήν ἐλλειματικής διακρίσεως καί γνώσεως νεανική μας ἀφέλεια. Τό ἐρώτημα ὡστόσο εἶναι ἀδυσώπητο: καί λοιπόν; Τό θέμα εἶναι, ἀντιθέτως, ὅτι ἡ ζωή καί ἡ παρέλευση τοῦ χρόνου ἄλλα πράγματα κατέστησε σαφῆ καί φανερά – καί δή μέ ἐκκωφαντικό τρόπο.

Ἄς ἀντικρύσουν λοιπόν ἐπί τέλους κάποιοι τήν σκληρή πραγματικότητα, ἀντί νά στρουθοκαμηλίζουν θλιβερά καί νά κατηγοροῦν ὅσους καταγράφουμε ἁπλῶς τήν ἀλήθεια. Καταληκτικά, ἐπαναλαμβάνουμε καί πάλι τήν εἰλικρινῆ εὐχή μας περί μετανοίας καί σωτηρίας ὅλων αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων. Τό ἴδιο προτείνουμε καί πρός τούς κάθε λογῆς αὐτόκλητους ὑμνωδούς τους: ἄν θέλουν νά ἐπιτελέσουν κάτι πραγματικά χρήσιμο, ἄς προσευχηθοῦν θερμά γιά τήν ἀνάπαυση τῆς ψυχῆς τόσο τοῦ ἐδῶ ἀναφερόμενου ἀρχιμανδρίτη ὅσο καί τῶν ἄλλων ἐκλιπόντων. Ἔτσι εἶναι πού θά τούς βοηθησουν πραγματικά καί ὄχι μέ τήν ἀπύθμενη ἀνοησία μάταιων καί βλαπτικῶν ὑμνολογιῶν…