Υπερήφανοι για την πολυπολιτισμική Ελλάδα!

Γράφει ο Νικόλαος Ταμουρίδης.

Ελλάδα, έτος 2019 μετά Χριστόν! Έτος θαυμαστόν!

Έτος υπερηφάνειας! Επιτέλους εμείς οι νεοέλληνες νοιώθουμε υπερήφανοι!

Υπερήφανοι για την πολυπολιτισμικότητά μας! Υπερήφανοι για τον «διεθνισμό» μας! Υπερήφανοι για τα «δημοκρατικά» μας αισθήματα. Υπερήφανοι για τον «ανθρωπισμό» μας!

Υπερήφανοι γιατί ονομάσαμε τα Σκόπια «Βόρεια Μακεδονία». Τι κι αν παραδώσαμε τα συμβόλαια της Μακεδονίας και προδώσαμε τον Μέγα Αλέξανδρο και τον Παύλο Μελά; Σιγά το πράμα!

Υπερήφανοι γιατί αφήνουμε τα νησιά μας έρμαια σε δυτικούς και ανατολικούς αλλοεθνείς κι αλλόθρησκους! Τι κι αν χύθηκαν ποταμοί αίματος για να ελευθερωθούν;

Υπερήφανοι που στο Αιγαίο και στη Θράκη αλωνίζουν οι Τούρκοι! Τι κι αν αποτελούν προπύργια του Ελληνισμού;

Υπερήφανοι γιατί στα σχολειά μας επιτέλους επικρατεί αναρχία, βιάζεται η αγία μας γλώσσα, καταργούνται τα θρησκευτικά, διδάσκονται άθεα γράμματα. Τι την θέλουμε την εθνική παιδεία;

Υπερήφανοι γιατί διώξαμε από τη χώρα το μείζον των Ελληνικών επιχειρήσεων. Τι κι αν η ανεργία στη χώρα καλπάζει;

Υπερήφανοι που εκατοντάδες χιλιάδες νέοι επιστήμονες, τα βλαστάρια  μας μετανάστευσαν στο εξωτερικό για να επιζήσουν. Τι πειράζει; Έρχονται εκατοντάδες χιλιάδες μουσουλμάνοι και τους αντικαθιστούν!

Υπερήφανοι που οι γεννήσεις μας πλέον είναι λιγότερες από τους θανάτους. Και λοιπόν; Το δημογραφικό μας πρόβλημα θα το λύσουν οι ξένοι!

Υπερήφανοι γιατί υπογράψαμε ταπεινωτικές συμφωνίες για να πάρουμε δανεικά. Τι κι αν υποθηκεύσαμε το μέλλον των επόμενων γενεών; Εμείς να ‘μαστε καλά.

Υπερήφανοι γιατί επιτέλους γκρεμίσαμε τα εθνικά μας τείχη για να περάσουν εκατοντάδες χιλιάδες ξένοι στη χώρα μας. Και επιπλέον γιατί σε χρόνο μηδέν τους στεγάζουμε, τους σιτίζουμε, τους δίνουμε επιδόματα και τους βρίσκουμε δουλειά. Τι πειράζει που η μεσαία τάξη φτωχοποιείται, ενώ χιλιάδες Έλληνες άνεργοι και άστεγοι κοιμούνται στο δρόμο ή κάτω απ’ τα γεφύρια και ψάχνουν στα σκουπίδια για το καθημερινό τους φαγητό;

Υπερήφανοι γιατί (υποκριτικά;) δακρύσαμε, γιατί κλάψαμε για τα κακόμοιρα παιδιά των δύστυχων προσφύγων και μεταναστών! Ας τους δώσουμε λοιπόν τώρα την ελληνική ιθαγένεια για να τους απαλύνουμε τον πόνο. Έτσι, σύντομα θα έχουμε άλλο ένα εκατομμύριο «έλληνες» στη χώρα μας! Τι πειράζει που αυτοί δεν θα έχουν με εμάς καμία κοινή καταγωγή, κοινή θρησκεία, κοινή ιστορία, κοινή πολιτιστική κληρονομιά, κοινά ιδεώδη, κοινά εθνικά χρώματα; Αρκεί που έδρασαν και πάλι τα ευαίσθητα ελληνορθόδοξα αισθήματά μας, ακούγοντας τα κλάματα των κροκοδείλων στα σύγχρονα πλυντήρια εγκεφάλων που μας καθηλώνουν καθημερινά με τις ώρες στον άνετο καναπέ μας!

Υπερήφανοι που κάνουμε ότι ακριβώς λένε τα πολιτικά και δημοσιογραφικά ζόμπι, που έξω από τις υγρές κρυψώνες τους κελαηδούν στα ζεστά τηλεοπτικά παράθυρα και ο απόλυτος φαρισαϊσμός, η κυνική υποκρισία και ο εμετικός φενακισμός των ΜΜΕ αγγίζουν το απόγειό τους.

Υπερήφανοι που υπακούσαμε στα ξένα αφεντικά μας, αφού μας χρηματοδοτούν για να είμαστε στην εξουσία!

Υπερήφανοι γιατί επιτέλους χτυπάμε αυτή τη μισητή Ορθοδοξία! Αυτός είναι ο μεγάλος εχθρός του συστήματος! Γι αυτό λοιπόν, τζαμιά! Τζαμιά και μιναρέδες παντού, να εξαφανιστούν οι εκκλησιές και τα καμπαναριά!

Υπερήφανοι γιατί δεν είμαστε «οπισθοδρομικοί» ή «αναχρονιστικοί» ή «ξενοφοβικοί» ή «ισλαμοφοβικοί». «Είμαστε όλοι πρόσφυγες»! Είμαστε «αλληλέγγυοι»! Είμαστε «βαθιά δημοκράτες», «αντιρατσιστές» και «αντιφασίστες»!

Τώρα πλέον είμαστε αληθινά υπερήφανοι!

Γιατί σ’ αυτά τα χώματα, τα ποτισμένα από αρχαία και πρόσφατα αίματα προγόνων, ο ελληνισμός χάνεται, η ορθοδοξία διαλύεται!

Τώρα πλέον, μπορούμε να θρηνήσουμε και το μέλλον της Ελλάδας. Έτσι κι αλλιώς, μάθαμε να κλαίμε…

Νικόλαος Ταμουρίδης                                                                                             Αντγος (ε.α)-Επίτιμος Α’ Υπαρχηγός ΓΕΣ

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΑΤΡΙΔΑ

http://www.antibaro.gr/article/25005

Καλώς ήλθατε στο Ελλαδιστάν

Ναπολέων Λιναρδάτος

Η Βρετανίδα τουρίστρια στη Ζάκυνθο είχε χάσει τον προσανατολισμό της και ζήτησε οδηγίες για να επιστρέψει στο ξενοδοχείο της. Ομως, για κακή της τύχη έπεσε σε Πακιστανό, ο οποίος την οδήγησε «σε παρακείμενο παράπηγμα όπου έμενε με ομοεθνείς, τους οποίους και προφανώς ενημέρωσε τηλεφωνικά, καθόσον, όπως κατήγγειλε η Βρετανίδα, την περίμεναν γυμνοί. Στην προσπάθειά τους να της αφαιρέσουν τα ρούχα και να αποπειραθούν να τη βιάσουν κατάφερε να τους σπρώξει και να φύγει τρέχοντας φτάνοντας στον κεντρικό δρόμο, οπότε βρήκε μπροστά της έναν οδηγό ταξί και του ζήτησε να ειδοποιήσει την Αστυνομία».

Γιατί κάποιος να μην μπορεί να επισκεφθεί την Ελλάδα και να πάρει μια γεύση πολυπολιτισμικότητας; Το μόνο πρόβλημα είναι πόσο γρήγορα θα μπορέσουμε να προσαρμοστούμε στα ήθη και στα έθιμα των εκατομμυρίων μουσουλμάνων που θα εγκατασταθούν στην Ελλάδα. Πήραμε μια πρώτη γεύση από την υπερασπιστική γραμμή που πήρε η δικηγόρος του Αχμέτ Βακάς, του Πακιστανού που άφησε ανάπηρη τη 15χρονη Μυρτώ στην Πάρο. Η δικηγόρος του Αχμέτ Βακάς καταρχάς προσπάθησε να εξαιρεθούν δύο γυναίκες από τους κληρωθέντες ενόρκους, ώστε οι ένορκοι να είναι όλοι άνδρες. Μετά χρησιμοποίησε το γεγονός ότι, όταν ο Αχμέτ επιτέθηκε στη Μυρτώ, «διανύαμε τη μεγάλη νηστεία του Ραμαζανιού, η οποία απαγορεύει στους μουσουλμάνους όχι μόνο να τρώνε, αλλά και να συνουσιάζονται και να αυνανίζονται, οπότε ο Αχμέτ ήταν στερημένος». Επίσης, η συνήγορος ζήτησε επιείκεια γιατί ο Αχμέτ «μεγάλωσε στα βουνά του Πακιστάν, όπου οι άνθρωποι είναι σκληροί και δεν έχουν σε μεγάλη υπόληψη τις γυναίκες, τις οποίες θεωρούν αναλώσιμες».

Αν δεν το έχετε συνειδητοποιήσει ακόμα, είναι η Ελλάδα που θα πρέπει να προσαρμοστεί στις πολιτισμικές και τις θρησκευτικές συνήθειες και αρχές όσων καθημερινά καταπατούν τα ελληνικά σύνορα. Και η φερόμενη ως ελληνική κυβέρνηση στην Αθήνα κάνει ό,τι είναι δυνατόν προκειμένου ο οποιοσδήποτε θέλει να μπορεί να γίνει Έλληνας πολίτης. Στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως δημοσιεύθηκε η απόφαση του υπουργού Δικαιοσύνης κ. Κοντονή, και έτσι λαθρομετανάστες που εγκληματούν θα έχουν το δικαίωμα να γίνουν «Έλληνες» πολίτες.

«Γλιτώσαμε τον κίνδυνο να επιστρέφουν οι μετανάστες στην Αφρική» είπε ο κ. Τσίπρας μετά τη συμφωνία που έκλεισε με τους Ευρωπαίους για να επιστρέφονται όλοι οι λαθρομετανάστες στην Ελλάδα. Η Ελλάδα θα πάρει τη θέση της Αφρικής συνεχίζοντας να έχει ανοιχτά σύνορα, αυξάνοντας τη λαθρομετανάστευση με επιδόματα και δωρεάν διαμερίσματα, και χρηματοδοτώντας ακροαριστερές μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως αυτές του κ. Σόρος, που βασικό σκοπό έχουν την εξαφάνιση του ευρωπαϊκού πολιτισμού και της ευρωπαϊκής ταυτότητας. Θέλουν την Ελλάδα Ελλαδιστάν.

Εμπιστεύεσαι την πολιτική τάξη;

Εμπιστεύεσαι την πολιτική τάξη;
Ναπολέων Λιναρδάτος

Ο Έλληνας πολίτης οφείλει να ρωτήσει τον εαυτό αν μπορεί να εμπιστευθεί την πολιτική τάξη στο μεταναστευτικό ζήτημα. Βασικά, το ερώτημα είναι ρητορικό, μιας και η πολιτική τάξη που οδήγησε την Ελλάδα στην χρεοκοπία και μετέτρεψε αυτή την χρεοκοπία σε μια πολυετή κρίση καταστρέφοντας ότι παραγωγικό είχε επιβιώσει τα προηγούμενα χρόνια, μόνο εμπιστοσύνη δεν εμπνέει. Κι όμως, στο μεταναστευτικό ζήτημα,  καλούμαστε να εμπιστευθούμε την πολιτική τάξη της Ελλάδας, ως αν να έχει μια ιστορία θριάμβων στο βιογραφικό της.

Ίσως κάποτε στο μέλλον, αν καταφέρουμε να επιβιώσουμε ως έθνος, η ανακρίβεια και το ψεύδος θα λαμβάνονται σοβαρά υπόψιν και θα προειδοποιούν για σοβαρούς κινδύνους που μια πολιτική δημιουργεί. Για την ώρα, και παρά τα πρόσφατα παθήματα,  εφόσον η πολιτική που εφαρμόζεται έχει προοδευτικό πρόσημο, τότε, όλα τα κρίσιμα ερωτήματα θεωρούνται όχι απλώς περιττά, αλλά ύποπτα και κακόβουλα. Στο θέμα δε του μεταναστευτικού, ακόμα και το πιο προφανές ερώτημα θεωρείται αυτομάτως ρατσιστικό.

Βέβαια η επίκληση του ρατσισμού γίνεται για έναν απλούστατο λόγο, η πολιτική και δημοσιογραφική τάξη που με θέρμη υπερασπίζεται τα ανοιχτά σύνορα στην λαθρομετανάστευση, δεν έχει ούτε ένα καλό επιχείρημα για την πολιτική που εφαρμόζεται. Επιβάλλεται να επικαλεστούν την κατηγορία του ρατσισμού γιατί απλούστατα χωρίς αυτή την κατηγορία δεν θα είχαν τίποτε άλλο να πουν.

Η πολυπολιτισμική κοινωνία που οραματίζονται είναι αυστηρά ένα θέμα πίστεως, και δεν επιδέχεται εμπειρική ή ιστορική εξέταση. Η έκφραση αμφιβολίας δεν είναι απλά ένα σφάλμα, αποδεικνύει ελάττωμα χαρακτήρα και είναι η δημόσια εκδήλωση μιας αμαρτίας. Οι πιστοί της πολυπολιτισμικότητας δεν αντιπαρατίθενται πολιτικά με όσους αμφισβητούν τις επιλογές τους, για τους ίδιους λόγους που η Ιερά Εξέταση δεν διαλεγόταν πολιτικά με τα θύματα της. Η απαγγελία της κατηγορίας ήταν ταυτόχρονα και η απόδειξη του εγκλήματος, η πυρά ήταν το μέσον της διαβούλευσης.

Σου είπαν ότι όταν θα ανοίξουν τα σύνορα, το πολύ πολύ, κάποιοι θα περάσουν από εδώ. Μετά σου είπαν ότι αυτοί που περνούν από εδώ θα μείνουν κιόλας. Αλλά μην φοβάσαι, Έλληνες θέλουν να γίνουν. Στα νοσοκομεία πλέον αποστέλλονται emails για να αφαιρούνται τα χριστιανικά σύμβολα γιατί μπορεί να προσβάλουν τους μουσουλμάνους έποικους. Στο ελληνικό στρατό κατατάσσονται Αλβανοί που σύμφωνα με το «Πρώτο Θέμα» οι μυστικές υπηρεσίες της Αλβανίας στέλνει για να «ελληνοποιηθούν» και να δημιουργήσουν αλβανικό κόμμα αργότερα, «Θα έχουμε μικρές βόμβες παντού, έτοιμες να εκραγούν ανά πάσα στιγμή.» λένε οι Αλβανοί.  Στην Θράκη η τουρκική κυβέρνηση, λειτουργώντας κράτος εν κράτη,  αποφασίζει ακόμα και για το ποιος διδάσκει τα παιδία της μουσουλμανικής μειονότητας. Το κέντρο της Αθήνας μετατρέπεται σιγά σιγά σε μια αραβική πόλη και η μόνη ανησυχία του πολιτικό-δημοσιογραφικού κατεστημένου είναι πόσα τεμένη θα κτίσει το ελληνικό κράτος.

Αλλά μην ανησυχείτε για όλα αυτά. Αν πράγματι ανησυχείτε, αυτό οφείλεται στην εκκεντρικότητα του χαρακτήρας σας. Εμπιστευθείτε την πολιτική τάξη που τόσα έχει επιτύχει τις τελευταίες δεκαετίες. Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. 

Μην πέσει η σκυτάλη…

 

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Η σκυταλοδρομία είναι το μόνο ομαδικό αγώνισμα στον κλασσικό αθλητισμό. Η βάση του είναι ο ένας αθλητής να δίνει τη σκυτάλη του στον επόμενο (τέσσερις τρέχουν ίσες αποστάσεις) έως τον τερματισμό.  Αν του αθλητή πέσει η σκυτάλη συνήθως χάνει τον αγώνα. Ακόμη χειρότερα μπορεί να ακυρωθεί ή να εγκαταλείψει τον αγώνα.

Στη σκυταλοδρομία το σημαντικό είναι να μην πέσει η σκυτάλη. Το ίδιο συμβαίνει και σε κάθε Έθνος. Είναι ζωτικό για την ύπαρξή Του η κάθε γενιά να παραδίδει στην επόμενη τη σκυτάλη των βασικών στοιχείων της ταυτότητας της, όπως και εκείνη πήρε τη σκυτάλη από την προηγούμενή της γενιά. Η γενιά που κατέχει σήμερα τη σκυτάλη – εξουσία στην Ελλάδα δεν θέλει να παραλάβει τη σκυτάλη. Νομίζει ότι αυτή μπορεί καταργήσει την Ελληνική Ιστορία και αυτή να ξεκινήσει τη σκυταλοδρομία, με τους δικούς της κανόνες…

Η γενιά που κατέχει σήμερα την εξουσία στην Ελλάδα δεν καταλαβαίνει, ή δεν θέλει να καταλάβει, ότι τα εξωτερικά στοιχεία μπορεί να αλλάζουν, αλλά η ουσία στην παράδοση της σκυτάλης πρέπει να μένει η ίδια. Η ουσία αυτή της σκυτάλης είναι η ειδοποιός διαφορά, που κάνει τον Έλληνα να διαφέρει από τον Τούρκο, τον Αλβανό, ή τον Γερμανό.

Όσοι μας εξουσιάζουν κάνουν τη δουλειά τους. Όμως από μια σκυτάλη κρατάει ο καθένας από εμάς, ο κάθε Έλληνας. Από εμάς εξαρτάται να μην πέσει η δικιά μας η σκυτάλη και να την παραδώσουμε ασφαλώς στην επόμενη γενιά. Η σημερινή κυβέρνηση επιχειρεί να  μετατρέψει τους Έλληνες σε υβριδικά όντα, προϊόντα των ιδεολογημάτων της παγκοσμιοποίησης και της πολυπολιτισμικότητας. Σήμερα, που όλοι οι θεσμοί βρίσκονται σε παρακμή, ο καθένας μας, που δεν υποκύπτει στον Μεγάλο Αδελφό, διασώζει, στο μέτρο της ευθύνης του, την ταυτότητα του Ελληνισμού.

Μένουμε λοιπόν εμείς, τα πρόσωπα που αποτελούμε το Ελληνικό Έθνος, που δεν έχουμε υποστεί σύγχυση ως προς την ταυτότητά μας, και που δεν αισθανόμαστε «θύματα μύθων, δοξασιών, ιδεοληψιών…», όπως πιστεύει για το Ελληνικό Έθνος ο Υπουργός κ. Αρ. Μπαλτάς. Μένουμε εμείς να αγωνιστούμε για να μην πέσει η σκυτάλη και να μη σταματήσει στη γενιά μας η συνέχεια του Έθνους μας. Όσο κουρασμένοι και απογοητευμένοι κι αν είμαστε οφείλουμε να υπερβούμε τους εαυτούς μας. Το οφείλουμε στους κεκοιμημένους μας, που μας έδωσαν τη σκυτάλη, και στους ερχόμενους, που την περιμένουν.

Η εθνική μας λογοτέχνιδα Γαλάτεια Γρηγοριάδου – Σουρέλη, πεθαίνοντας πριν από λίγες ημέρες μας παρέδωσε, με το έργο της, τη σκυτάλη της Παράδοσής μας. Αντίθετα οι κ. κ. Αλ. Τσίπρας και Νικ. Φίλης την πετούν κάτω, ως «εκσυγχρονιστές». Μένει σε εμάς να διαλέξουμε τί θα κάνουμε με τη σκυτάλη μας. Αν δηλαδή θέλουμε ο Ελληνισμός να επιζήσει με οντότητα και ταυτότητα, ή να καταντήσει μια «εκσυγχρονισμένη» ασημαντότητα της Δύσης.-

πηγη

Η πολιτική ορθότητα εγκαθιστά μια θεοκρατία (η οποία θα τελειώσει με πολύ πόνο)

Πρώτα καίνε λέξεις. Μετά βιβλία. Μετά εσένα 

Στη φεουδαρχική εποχή υπήρχαν «τρεις τάξεις» - ο κλήρος, οι ευγενείς και ο λαός.
Αλλά κατά τον 18ο και 19ο αιώνα, δύο φιλόσοφοι, ο ΙρλανδόςEdmund Burke και ο Σκωτσέζος Thomas Carlyle, προσδιόρισαν ποια είναι η τελευταία και πιο «καταπληκτική τέταρτη εξουσία».
Είναι ο Τύπος. Τα ΜΜΕ.

«Είναι εκεί.. η μεγάλη-μηχανή που δεν κοιμάται ποτέ. Έχει πρεσβευτές της σε κάθε γωνιά του κόσμου και οι αυλικοί της βρίσκονται σε κάθε δρόμο. Οι αξιωματικοί της παρελαύνουν μαζί με τους στρατούς, και οι απεσταλμένοι της εισχωρούν στα συμβούλια των πολιτικών», έγραφε ο Άγγλος μυθιστοριογράφοςWilliam Thackeray.
Σήμερα ο Τύπος, η Τέταρτη Εξουσία, οι μαθητές του Βολταίρου, έχουν αντικαταστήσει τον κλήρο και έχουν ενθρονιστεί αυτοί ωςοι νέοι κριτές της ηθικής.
«Στην Αμερική η δύναμη του Τύπου είναι αρχέγονη. Θέτει την ατζέντα της δημόσιας συζήτησης, και αυτή η σαρωτική πολιτική εξουσία δεν μπορεί να συγκρατηθεί από κανένα νόμο. Καθορίζει τι θα πουν οι άνθρωποι και τι θα σκεφτούν, μια αρχή που σε άλλες χώρες ανήκει αποκλειστικά στους τυράννους, τους ιερείς και τους μανδαρίνους», γράφει ο Teddy White στο “In The Making of the President 1972”.

Τα παραπάνω γράφει σε άρθρο του ο Pat Buchanan, παίρνοντας αφορμή από τις απανωτές επιθέσεις κατά του Donald Trump, του υποψηφίου για το ‘χρίσμα’ των Ρεπουμπλικάνων, ο οποίος έχει γίνει το «απόλυτο κακό» του liberal Τύπου στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
Όντως τα media, που έχουν τον κύριο λόγο στην διαμόρφωση της συνείδησης του σύγχρονου δυτικού μαζανθρώπου, αποφασίζουν ποιες λέξεις είναι επιτρεπτές και ποιες δεν είναι, ποιες σκέψεις είναι αποδεκτές και ποιες δεν είναι, ποιοι είναι οι «καλοί» και ποιοι οι «κακοί» κλπ.
Τα media έχοντας μετατραπεί στον κλήρο του μετανεωτερικού κόσμου, προχωράνε ένα βήμα παρακάτω και εφαρμόζουν την δική τους ιερά εξέταση, όπου οι «αιρετικοί» μπαίνουν στη μαύρη λίστα και αφορίζονται, ενώ άλλοι λαμβάνουν συγχώρεση, εφόσον βέβαια, αποκηρύξουν τις αιρέσεις τους.
Πρέπει να το καταλάβουμε. Ζούμε σε μια θεοκρατία.
Το κεντρικό δόγμα, το υπέρτατο Δόγμα σήμερα, είναι η ‘Παγκοσμιοποίηση’ (η Γη ως «Παγκόσμιο Χωριό», όπου δεν υπάρχουν λαοί και φυλές, ούτε φυσικά και σύνορα) η οποία εμπεδώνεται μέσω της επιβαλλόμενης ‘πολυπολιτισμικότητας’ (στην ουσία Λευκής Γενοκτονίας, αφού μόνο στις Λευκές χώρες επιβάλλεται και εξυμνείται) που με την σειρά της προσπαθεί να στηριχθεί σε νόμους "αντιρατισμού", σπαραξιάρικα κηρύγματα "ανθρωπισμού" και ψευτο-θεωρίες για «Ισότητα» (τουτέστιν εξισωτισμός / ισοπεδωτισμός).
Είναι υπέρτατη βλασφημία να αμφισβητήσει κάποιος Το Δόγμα, όπως ακριβώς γινόταν την εποχή του Κοπέρνικου και του Γαλιλαίου.

Η ‘πολιτική ορθότητα’, που στις ΗΠΑ ονομάζεται ‘πολιτιστικός μαρξισμός’ (cultural marxism), καθώς παιδί του μαρξισμού είναι, παντρεμένος με θρησκευτικό ζήλο καταστρέφει τις σύγχρονες ‘δημοκρατικές’ κοινωνίες από μέσα. Βιολογικά και πνευματικά.
Όσο οι άνθρωποι απορρίπτουν την πραγματικότητα και την λογική, και παραδίδονται ψυχή και σώματι στο ιερατείο της πολιτικής ορθότητας, τα πράγματα θα χειροτερεύουν, καθώς οι πωρωμένοι ζηλωτές της ψευτο-θρησκείας της νεοεποχίτικης «Πανανθρωπότητας» (Universalism) θα συνεχίσουν να προσφέρουν θυσία τους εαυτούς τους, τα παιδιά τους και όλους τους άλλους, στους ψεύτικους θεούς της «Ισότητας» (Equalitarianism).
Σήμερα, οι ζηλωτές της θρησκείας του πολυπολιτισμού αγωνίζονται πυρετωδώς να αναμίξουν εντελώς ανόμοιους λαούς, (πολιτισμικά / θρησκευτικά / φυλετικά) βάζοντας τις βάσεις για τις αυριανές αιματηρές συγκρούσεις.
Το πεδίο ύστερα θα είναι ανοιχτό, καθώς οι τρομαγμένοι και ψηφιακά ελεγχόμενοι πληβείοι θα ικετεύουν για «σωτηρία», τουτέστιν «ασφάλεια» και «τάξη», που η ελίτ θα τους υποσχεθεί ότι θα τις προσφέρει μίαπαγκόσμια κυβέρνηση και ένας παγκόσμιος κυβερνήτης / «σωτήρας». 

Έτσι θα εκπληρωθεί το γνωστό μασονικό ρητό «Ordo Ab Chao», που σημαίνει «τάξη μέσα από το χάος».
Θα μου πεις, που τους θυμηθήκαμε τώρα τους μασόνους...
ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / από εδώ κι εδώ

Μῦθοι καὶ ἤθη τῆς πολυπολιτισμικότητας

Χολέβας Κωνσταντῖνος (Πολιτικὸς Ἐπιστήμων)

Μὲ τὴ συνέντευξή της στὴν Κυριακάτικη ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ τῆς 30.5.2010 ἡ κ. Ἑλένη Γλύκατζη-Ἀρβελὲρ ἔβαλε τὰ πράγματα στὴ θέση τους. Τὸ Βυζάντιο, εἶπε, ἦταν μὲν πολυεθνικό, ἀλλὰ μονοπολιτισμικό, εἶχε μόνο τὸν ἑλληνικὸ πολιτισμό.

Ἔτσι ἡ διαπρεπὴς βυζαντινολόγος μᾶς ἔδωσε καὶ τὸ μυστικό της ἐπιβιώσεως ἑνὸς κράτους ἐπὶ 1100 χρόνια. Τὰ μονοπολιτισμικὰ κράτη ἔχουν μέλλον, τὰ πολυπολιτισμικὰ διαλύονται εἴτε εἰρηνικὰ εἴτε μὲ τὴ βία τῶν ὅπλων. Θυμηθεῖτε τὴν περίπτωση τῆς Γιουγκοσλαβίας, παρατηρῆστε τὰ διαλυτικὰ φαινόμενα στὰ Σκόπια (μουσουλμάνοι Ἀλβανοὶ κατὰ Χριστιανῶν Σλάβων), ἀκόμη καὶ στὸ Βέλγιο (οἱ Ὁλλανδόφωνοι Φλαμανδοὶ θέλουν νὰ ἀποσχισθοῦν ἀπὸ τοὺς γαλλόφωνους Βαλλόνους). Μπορεῖ μία κοινωνία σήμερα νὰ ἀντέξει ἕνα συγκεκριμένο –ὄχι ἀπεριόριστο- ἀριθμὸ μεταναστῶν ἀπὸ ἄλλες χῶρες, ἀλλὰ πρέπει νὰ τοὺς ἐνσωματώνει σὲ ἕνα καὶ μοναδικὸ πολιτιστικὸ πρότυπο. Ὁ μονοπολιτισμὸς σώζει τὶς κοινωνίες, διατηρεῖ τὶς ἰσορροπίες καὶ ἀπομακρύνει τὴ διάσπαση καὶ τὴν γκετοποίηση. 

Στὴν Ἑλλάδα, δυστυχῶς, δὲν διδασκόμαστε ἀπὸ τὴν Ἱστορία. Ἀντὶ νὰ θαυμάζουμε τὸ μονοπολιτισμικὸ Βυζάντιο (Ρωμανία) ἔχουμε διδαχθεῖ ἀπὸ ξενόφερτες προπαγάνδες καὶ ἀπὸ θορυβώδεις μειοψηφίες νὰ ὑμνοῦμε τὴν πολυπολιτισμικότητα. Κάποιοι θέλουν νὰ μεταφέρουν ἄκριτα στὴ χώρα μας πρότυπα κοινωνιῶν ποὺ δὲν ἔχουν καμμία σχέση μὲ τὴν ἱστορία μας, τὴν ψυχοσύνθεσή μας, τὶς κοινωνικὲς ἀνάγκες μας. Τὸ πολυπολιτισμικὸ πρότυπο δοκιμάσθηκε στὶς ΗΠΑ ποὺ εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου χώρα μεταναστῶν. Στὴν Εὐρώπη οἱ σοβαρὲς χῶρες καταπολεμοῦν τὴν πολυπολιτισμικότητα καὶ μιλοῦν γιὰ ἕνα καὶ μοναδικὸ πολιτιστικὸ πρότυπο ποὺ ὀφείλουν ὅλοι νὰ ἀκολουθοῦν. Ἀπόρροια τῆς πολυπολιτισμικῆς ψυχώσεως στὴν Ἑλλάδα εἶναι καὶ ἡ ἀδράνεια τῶν ἑλληνικῶν ἀρχῶν κατὰ τὰ τελευταῖα εἴκοσι χρόνια ἔναντι τοῦ προβλήματος τῆς λαθρομετανάστευσης. Ὅποιος μιλοῦσε δημοσίως κατὰ τοῦ ἀλόγιστου καὶ ἀνεξέλεγκτου ἀριθμοῦ λαθρομεταναστῶν κινδύνευε νὰ δεχθεῖ τὰ γνωστὰ κοσμητικὰ ἐπίθετα ποὺ χρησιμοποιοῦν οἱ δῆθεν προοδευτικοί.

Εὐτυχῶς τὰ πράγματα ἀλλάζουν καὶ σ’ αὐτὸ συντελεῖ καὶ ἡ συμμετοχή μας στὴν Εὐρ. Ἕνωση. Μπορεῖ γιὰ ἄλλα θέματα νὰ ἔχουμε παράπονα ἀπὸ τὴν Ε.Ε., ὅμως στὸ θέμα τῶν λαθρομεταναστῶν μᾶς βοηθεῖ ἐμπράκτως. Ἡ ἀστυνομικὴ δύναμη ΦΡΟΝΤΕΞ τῆς Ε.Ε. περιπολεῖ μὲ πλοῖα καὶ ἑλικόπτερα στὰ θαλάσσια σύνορά μας πρὸς τὴν Τουρκία καὶ ὅπως μαθαίνουμε ἀπὸ τὴ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ τῆς 12-6-2010 ἤδη μειώθηκε κατὰ 70% ἡ λαθραία εἴσοδος ἀσιατῶν μεταναστῶν, τοὺς ὁποίους ἔστελναν οἱ Τοῦρκοι δουλέμποροι. Ἂν δὲν ὑπῆρχε ἡ ΦΡΟΝΤΕΞ καὶ ἡ πολιτικὴ βούληση τῆς Εὐρ. Ἑνώσεως, θὰ πελαγοδρομούσαμε ἀκόμη σὲ ἰδεολογικὲς συζητήσεις περὶ «ἀνοικτῶν συνόρων» καὶ πολυπολιτισμικῶν παραδείσων.

Σὲ ὅλη τὴν Εὐρώπη καταρρέει ἡ ἰδεολογία τῆς πολυπολιτισμικότητας. Οἱ λαοὶ τονώνουν τὴν ἐθνικὴ συνείδηση καὶ θέτουν ὅρια στὸν ἀριθμὸ τῶν μεταναστῶν ποὺ μποροῦν νὰ ἀντέξουν. Ὅταν σὲ μία χώρα οἱ κυβερνῶντες δὲν λαμβάνουν μέτρα ὑπὲρ τῆς μονοπολιτισμικῆς κοινωνίας τότε διογκώνεται ἡ Ἀκροδεξιά. Τὸ εἴδαμε στὶς Ὁλλανδικὲς ἐκλογὲς τοῦ Ἰουνίου. Ὅποιοι εἰλικρινὰ δὲν θέλουν νὰ ἀφήσουν τὴ λύση τῶν προβλημάτων σὲ ἀκραῖα πολιτικὰ κινήματα θὰ πρέπει νὰ ὠθήσουν τὰ κόμματα ἐξουσίας, κεντροδεξιὰ καὶ κεντροαριστερὰ, νὰ λάβουν καίρια μέτρα κατὰ τῶν πολυπολιτισμικῶν μύθων. Ὁ ρατσισμὸς δὲν κερδίζει ἔδαφος ὅταν προστατεύουμε τὶς ἐθνικὲς καὶ θρησκευτικὲς ἀξίες τῆς πλειοψηφίας τοῦ λαοῦ μας. Ἀντιθέτως κερδίζει ἔδαφος ὅταν ἀγνοοῦμε τὰ δικαιώματα τῶν πολλῶν στὸ ὄνομα ἑνὸς κίβδηλου ἀνθρωπισμοῦ ποὺ ἀφήνει τὴν Ἑλλάδα ξέφραγο ἀμπέλι καὶ ὁδηγεῖ σὲ αὔξηση τῆς ἐγκληματικότητας καὶ σὲ διάλυση τοῦ κοινωνικοῦ ἱστοῦ.

Ὡς Ὀρθόδοξος Χριστιανὸς ἀντιτίθεμαι στὰ δύο ἄκρα. Καὶ στὸν φυλετισμὸ-ρατσισμό, ἀλλὰ καὶ στοὺς πολυπολιτισμικοὺς καὶ ἐθνομηδενιστικοὺς μύθους. Ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία ὀφείλει νὰ σταματήσει τὴν κίνηση τοῦ ἐκκρεμοῦς ἀπὸ τὸ ἕνα στὸ ἄλλο ἄκρο καὶ νὰ χαράξει τὴ μέση ὁδὸ τῆς Ἀριστοτελικῆς λογικῆς. Οὔτε μποροῦμε νὰ γίνουμε φρούριο μὲ κλειστὲς πόρτες οὔτε νὰ μετατραποῦμε σὲ παράδεισο τοῦ κάθε λαθρομετανάστη καὶ δουλεμπόρου. Ἡ μονοπολιτισμικότητα τῆς Ἀρχαίας Ἑλλάδος καὶ τοῦ Βυζαντίου διέσωσαν τὴ συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Ἔχουμε χρέος ἀπέναντι στοὺς νέους μας νὰ συνεχίσουμε αὐτὴ τὴν πορεία, αὐτὸν τὸν πολιτισμό. Ἡ ἑλληνορθόδοξη ταυτότητα μᾶς διδάσκει κατανόηση καὶ ἀνεκτικότητα πρὸς τοὺς ἄλλους πολιτισμούς. Ὄχι ὅμως εἰς βάρος τῶν ἐθνικῶν μας συμφερόντων καὶ τῆς ἱστορικῆς μας αὐτοσυνειδησίας.

Ἂς διδάξουμε λοιπὸν στὰ παιδιά μας τὴν ἑλληνορθόδοξη παράδοση καὶ τὴν Ἱστορία τοῦ Ἔθνους μας καὶ ἂς ἀξιοποιήσουμε τὴν εὐρωπαϊκὴ βοήθεια γιὰ τὸν περιορισμὸ τῆς λαθρομεταναστεύσεως.

agiazoni.gr

πηγή: http://www.pentapostagma.gr/2015/07/%ce%bc%e1%bf%a6%ce%b8%ce%bf%ce%b9-%ce%ba%ce%b1%e1%bd%b6-%e1%bc%a4%ce%b8%ce%b7-%cf%84%e1%bf%86%cf%82-%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%85%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%b9%cf%83%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%84.html#ixzz3fu56Ufo0

ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΣΕ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

«Για να έχουμε κοινωνία πρέπει τα μέλη της να έχουν κάτι το κοινό. Αυτό το κοινό που ενώνει τους ανθρώπους δεν είναι το χρήμα, ούτε η εργασία, ούτε η τάξη. Είναι η θρησκεία, η γλώσσα, οι παραδόσεις –αυτό που λέμε εμείς σήμερα στα ελληνικά  πολιτισμός. Πολυπολιτισμικές κοινωνίες δεν υπάρχουν διότι εξ ορισμού δεν υπάρχει κοινωνία με πολλούς πολιτισμούς.  Όταν σε μια κοινωνία εγκαθίστανται ομάδες με διαφορετικές παραδόσεις,  τότε θα υπάρξουν νομοτελειακά συγκρούσεις και διάλυση της κοινωνίας.

Η λέξη πολιτισμός είναι εξελληνισμένη λέξη civilization η οποία όμως δεν σημαίνει τον τρόπο ζωής των πολιτών αλλά τον τρόπο ζωής των αστών – των κατοίκων του άστεως. Επομένως πολιτισμός σημαίνει αστισμός.

Επανερχόμενοι στα περί της κοινωνίας, ο κάθε λαός ζεί με τις δικές του παραδόσεις. Αυτές κρατούν ενωμένη την κοινωνία τους. Οι παραδόσεις μπορεί να εξελίσσονται, να αλλάζουν και να μεταλλάσσονται, κατά την θέληση των μελών της κοινωνίας και την προσωπική εξέλιξη του ανθρώπου. Δεν μπορεί όμως να συμβιώσουν στην ίδια κοινωνία ομάδες διαφορετικών παραδόσεων. Αυτό συμβαίνει μόνο στους σκλάβους, στις φυλακές και στα νεκροταφεία, δηλαδή όπου δεν υπάρχει κοινωνία». Ι.Β.

Είδαν και απόειδαν οι Γερμανοί με τις σαχλαμάρες τις πολυπολιτισμικότητας και είπαν ΤΕΛΟΣ. Αρκετά προβλήματα μας δημιούργησαν οι ιδέες των βολεμένων ψευτο ϊδεολόγων.

Την αρχή βέβαια την έκαναν οι Γάλλοι, χωρίς όμως να κατηγορήσουν τον πολυπολιτισμό ως ιδεολόγημα, αφού δική τους ιδεολογία είναι, της φράγκικης αριστεράντζας, και δεν τους πήγαινε να παραδεχτούν τις μπούρδες που πετάνε μεταξύ μπερμον και σαμπάνιας οι τεμπελοφιλόσοφοι του Σηκουάνα.

Για να δούμε εδώ, τι έχουν να πουν τα δυστυχισμένα μέσα στην μοναξιά της ανένταξής τους στην Ελληνική Κοινωνία.