
Νηστεία - Επιτρέπεται το λάδι και ο οίνος

| Ημερομηνία Εορτής: | 15/03/2026 |
| Τύπος εορτής: | Με βάση το Πάσχα. Εορτάζει 28 ημέρες πριν το Άγιο Πάσχα. |
| Άγιοι που εορτάζουν: | Γ΄ Κυριακη Των Νηστειων - Της Σταυροπροσκυνησεως |
| Περιεχόμενα: | |
| |
Η άσκηση των αρετών δεν είναι εύκολη υπόθεση. Πέρα από την προσωπική ισχυρή θέληση, είναι απαραίτητη και η αγιαστική δύναμη της Εκκλησίας μας. Έτσι οι άγιοι Πατέρες όρισαν, καταμεσής της αγίας Τεσσαρακοστής να προσκυνείται ο Τίμιος Σταυρός του Κυρίου, για να λαμβάνουμε οι πιστοί από αυτόν χάρη και δύναμη για να συνεχίσουμε με σθένος τον πνευματικό μας αγώνα.
Ο Σταυρός του Χριστού είναι το καύχημα της Εκκλησίας μας και το αήττητο όπλο κατά των δυνάμεων του κακού. Πάνω σε αυτόν συντρίφτηκε το κράτος του διαβόλου και εκμηδενίστηκε η δύναμή του. Από αυτόν πήγασε η απολύτρωση και η αθανασία στο ανθρώπινο γένος. Η Εκκλησία μας ψάλλει θριαμβευτικά: «Κύριε όπλον κατά του διαβόλου τον Σταυρόν Σου ημίν δέδωκας , φρίττει γαρ και τρέμει, μη φέρων καθοράν αυτού την δύναμιν » και «Νυν εμφανιζόμενος ο Σταυρός, δύναμιν παρέχη εν τω μέσω των νηστειών, τοις το θείον σκάμμα, ανύουσι προθύμως ΄ αυτόν μετ ' ευάβείας , κατασπαζόμεθα ».
Από φονικό και έχθιστο μέσον εκτέλεσης κακούργων μεταβλήθηκε σε μέσον αγιασμού και νοητή ασπίδα προστασίας από τις επιβουλές του Εωσφόρου και των σκοτεινών πεσόντων αγγέλων του. Άλλοι τον παρομοιάζουν με ισχυρό κυματοθραύστη κατά των κλυδωνισμών της ζωής, που προκαλεί το κακό και η αμαρτία. Η σωματική κόπωση της νηστείας και η ψυχική νωχέλεια του πνευματικού αγώνα είναι δυο βασικοί παράγοντες, οι οποίοι μπορούν να αναστείλουν τη νηπτική πορεία του πιστού. Η αγιαστική δύναμη του Σταυρού είναι το αντίδοτο σ' αυτή την κατάσταση.
Ο Σταυρός του Χριστού, εκτός από θείο σύμβολο της Εκκλησίας μας, έχει και ηθική σημασία για τον κάθε πιστό. Όπως ο Κύριος έφερε το δικό Του Σταυρό στο Γολγοθά, φορτωμένος τις ανομίες ολοκλήρου του ανθρωπίνου γένους, έτσι και ο πιστός του Χριστού, φέρει αυτός τον προσωπικό του σταυρό, τον αγώνα για σωτηρία και τελείωση. Ο δρόμος για τη σωτηρία είναι πραγματικός Γολγοθάς και απαιτεί αυταπάρνηση σε όσους τον ανεβαίνουν. Το βεβαίωσε ο Κύριος: « όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν , απαρνησάσθω ευατόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθήτω μοι » (Μαρκ.8,34). Η αγία περίοδος του Τριωδίου είναι κατ' εξοχήν σταυρική πορεία και νοητή σταύρωση των παθών μας.
Γι' αυτό η αγία μας Εκκλησία αφιέρωσε την Κυριακή αυτή στην προσκύνηση του Τιμίου Σταυρού. Οι πιστοί αντλώντας χάρη από αυτόν, δυναμωμένοι πια και ανανεωμένοι, αντιπαρερχόμαστε τα εμπόδια που στήνει ο πονηρός και βαδίζουμε την ουρανοδρόμο ατραπό με οδηγό τη χαρά και τη λαχτάρα να συναντήσουμε τον αναστάντα Κύριό μας Ιησού Χριστό την αγία και λαμπροφόρο η ημέρα της εγέρσεώς Του.

| Ημερομηνία Εορτής: | 15/03/2026 |
| Τύπος εορτής: | Σταθερή. Εορτάζει στις 15 Μαρτίου εκάστου έτους. |
| Άγιοι που εορτάζουν: | Αγιος Μανουηλ ο Εκ Σφακιων (; - 1792) |
| Περιεχόμενα: | |
| |
Πρόβατον ώσπερ σφαγιασθείς παμμάκαρ,
Mάνδρα προσήχθης ω Mανουήλ τη άνω.
Ο νεομάρτυρας αυτός γεννήθηκε στα Σφακιά της Κρήτης, από γονείς ευσεβείς. Σε μικρή ηλικία αιχμαλωτίστηκε από τους Τούρκους, με τη βία εξισλαμίστηκε και στη συνέχεια παρέμεινε στην υπηρεσία τους. Βρήκε όμως την ευκαιρία και δραπέτευσε από το σπίτι των κυρίων του, και πήγε στη Μύκονο, όπου εξομολογήθηκε και ζούσε με χριστιανοπρέπεια.
Εκεί παντρεύτηκε και απόκτησε έξι παιδιά. Επειδή όμως η σύζυγος του πρόδωσε την συζυγική της τιμή, μετακόμισε αυτός με τα έξι παιδιά του σε άλλο σπίτι χωρίς να τη διαπομπεύσει. Αλλ' ο αδελφός της άπιστης συζύγου του, που υπηρετούσε στον Τούρκικο στόλο, κατάγγειλε τον Μανουήλ στον Τούρκο πλοίαρχο ότι, ενώ είχε γίνει μουσουλμάνος επανήλθε στη χριστιανική θρησκεία.
Όταν συνελήφθη από τον Τούρκο πλοίαρχο, ο Μανουήλ με θάρρος ομολόγησε την πίστη του στον Χριστό. Μετά από πολλά βασανιστήρια, παραδόθηκε στον Τούρκο Ναύαρχο Κουτζούκ, που βρισκόταν στη Χίο. Αυτός τον ανέκρινε και εξέδωσε θανατική απόφαση. Οπότε οι υπηρέτες του Ναυάρχου, πήραν τον Μανουήλ και τον οδήγησαν στον τόπο της εκτέλεσης, που ονομαζόταν Παλαιά Βρύση. Και ενώ ο μάρτυρας έσκυψε το κεφάλι του, ο δήμιος, που είχε ορισθεί να τον εκτελέσει, δείλιασε, πέταξε το σπαθί και απομακρύνθηκε. Τότε άρπαξε το σπαθί κάποιος υπαξιωματικός, ο οποίος αφού δεν μπόρεσε μετά από πολλά κτυπήματα στο λαιμό του μάρτυρα να τον αποκεφαλίσει, τον έριξε κάτω και τον έσφαξε με τον πιο φρικτό τρόπο σαν πρόβατο.
Όλα αυτά έγιναν στη Χίο, στις 15 Μαρτίου 1792 μ.Χ., ήμερα Δευτέρα και ώρα τέσσερις μ.μ. Το δε τίμιο λείψανο του, οι Τούρκοι, αφού το έδεσαν με ογκόλιθους το έριξαν στη θάλασσα. Χειρόγραφο μαρτύριο του Αγίου αυτού, βρίσκεται στη βιβλιοθήκη της Μονής Ξενοφώντος του Αγίου Όρους.
Posted on 14 Μαρτίου, 2026

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου – συγγραφέως
Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων, Εν Κυθήροις τη 13η Μαρτίου 2026
Η ακολουθία των Χαιρετισμών, αγαπητοί μου αδελφοί, μοιάζει με έναν ανθόσπαρτο κήπο, στον οποίον ο κάθε στίχος της είναι και ένα ευωδιαστό λουλούδι, που αναδίδει την ευωδία της Χάριτος. Ένα από αυτά τα ευωδιαστά και πανέμορφα λουλούδια είναι και ο στίχος: «Χαίρε κυοφορούσα οδηγόν πλανωμένοις, χαίρε απογεννώσα λυτρωτήν αιχμαλώτοις», από την τρίτη στάση των χαιρετισμών.
Η Παναγία μας είναι εκείνη που έφερε στον κόσμο τον Χριστόν, ο οποίος είναι ο μόνος απλανής και ασφαλής οδηγός προς την σωτηρία, αλλά και ο μόνος λυτρωτής του ανθρώπου από τα δεσμά της αμαρτίας. Από τότε που αμάρτησε ο άνθρωπος και εισήλθε μέσα στην ψυχή του το πυκνό σκοτάδι της πλάνης, δεν έχει πλέον από μόνος του την δύναμη, να βρή την αλήθεια, να βρή το νόημα της ζωής και τον αιώνιο προορισμό του. Δεν έχει την δύναμη να διακρίνει τον δρόμο, που πρέπει να ακολουθήσει στη ζωή του, για να επιτύχει αυτόν τον αιώνιο προορισμό του.
Επί πολλούς αιώνες προσπαθούσε ο άνθρωπος και συνεχίζει να προσπαθεί μέχρι σήμερα, να το επιτύχει με τις δικές του δυνάμεις, με την φιλοσοφία, την θρησκεία, την επιστήμη και τον πολιτισμό του, πλήν όμως ματαίως. Μοιάζει με ένα τυφλό που ψάχνει μέσα σε ψηλαφητό σκοτάδι, με ταξιδιώτη που ταξιδεύει σ’ ένα άγνωστο δρόμο, όπου δεν υπάρχουν πινακίδες κυκλοφορίας και γι’ αυτό δεν γνωρίζει, ποιά κατεύθυνση να ακολουθήσει. Μοιάζει με πλοίο που ταξιδεύει μέσα στο πέλαγος, χωρίς πυξίδα και ραντάρ.
Κανένας άλλος δεν μπορεί να διαλύσει το σκοτάδι της πλάνης και να χειραγωγήσει τον άνθρωπο στο φως της ζωής παρά μόνον ο Χριστός, Εκείνος που είναι η πηγή της ζωής, όπως ο ίδιος διεκήρυξε: «εγώ ειμί το φως του κόσμου. Ο ακουλουθών εμοί, ου μη περιπατήσει εν τη σκοτία, αλλ’ έξει το φως της ζωής» (Ιω,8,12). Εγώ είμαι το αληθινό φως ολοκλήρου του κόσμου, λέγει ο Κύριος. Εκείνος που πιστεύει σ’ εμένα και τηρεί τις εντολές μου, δεν θα περπατήσει μέσα στο σκοτάδι της αμαρτίας και της πλάνης, αλλά θα έχει μέσα του το φως της αιωνίου ζωής. Το φως αυτό δεν είναι υλικό και κτιστό, όπως το φως του ήλιου, αλλά πνευματικό και άκτιστο. Δεν φωτίζει τα σώματα, αλλά τις ψυχές. Πηγάζει από τον ίδιο τον Χριστό και μεταδίδεται σ’ όσους πιστεύουν σ’ Αυτόν. Αυτό το φως δεν φωτίζει μόνον, αλλά και ζωογονεί τις ψυχές και μεταδίδει σ’ αυτές ζωήν αιώνιον.
Ο Χριστός δεν είναι μόνον το φως, που μας φωτίζει, αλλά γίνεται ο ίδιος και ο δρόμος, πάνω στον οποίο καλούμεθα να βαδίσωμε, σύμφωνα με τον λόγον του: «εγώ ειμί η οδός και η αλήθεια και η ζωή» (Ιω.14,6). Ο Κύριος μας δείχνει ξεκάθαρα τον δρόμο. Με την διδασκαλία και την ζωή Του, με τον θάνατο και την ανάστασή Του, με την Εκκλησία και τους αγίους του. Δεν υπάρχει κίνδυνος να λοξοδρομήσουμε. Άφησε ανεξίτηλα σημάδια τα δάκρυα της αγωνίας του, τον ιδρώτα του κόπου Του, το αίμα της θυσίας Του. Φώτισε τον δρόμο της ζωής μας με το φως της αναστάσεώς Του. Βέβαια το μονοπάτι του Χριστού είναι στενό, ανηφορικό, δύσβατο. Απαιτεί κόπους και θυσίες για να τον βαδίσει κανείς μέχρι τέλους. Αντίθετα οι δρόμοι της αμαρτίας είναι ευρύχωροι, άνετοι, ευκολοδιάβατοι. Φαντάζουν ωραίοι, ελκυστικοί, οδηγούν όμως στην απώλεια και στον όλεθρο. Μόνο ο δρόμος του Χριστού οδηγεί στη σωτηρία. Το ευαγγέλιό του είναι ο πολικός αστέρας που μας καθοδηγεί, η πυξίδα που μας προσανατολίζει, η πινακίδα που δείχνει τον δρόμο για την αιωνιότητα.
Αλλά ο Χριστός δεν είναι μόνον ο αλάνθαστος και ασφαλής οδηγός προς την αιωνιότητα. Είναι και ο λυτρωτής, που μας ελευθερώνει από τα δεσμά της αμαρτίας. Ο άνθρωπος δεν έχει μόνον ανάγκη από οδηγό που θα τον βγάλει από την πλάνη του. Έχει ανάγκη και από λυτρωτή που θα σπάσει τα δεσμά του και θα τον ελευθερώσει. Όλοι μας γνωρίζουμε πόσο φοβερό πράγμα είναι να δουλεύει κανείς σκλάβος στα κάτεργα. Τι σημαίνει να τυρανιέται κανείς μέρα – νύχτα με σκληρή δουλειά και να υφίσταται βάναυση και καταπιεστική συμπεριφορά από τους άσπλαγχνους βασανιστές του. Τέτοιες καταστάσεις έζησαν οι πρόγονοί μας όταν το έθνος μας υπέφερε επί 400 χρόνια υπόδουλο στην τουρκική σκλαβιά. Τυρανική αναντίρρητα είναι και η πολιτική δουλεία. Όταν δηλαδή ένα καθεστώς αφαιρεί από τους πολίτες την δυνατότητα να εκφράζουν την γνώμη τους, να διεκδικούν τα δικαιώματά τους, να υπερασπίζονται τις πεποιθήσεις τους. Και όσοι αντιστέκονται να αργοπεθαίνουν στις εξορίες και να σαπίζουν στις φυλακές.
Αν όμως όλες οι παρά πάνω μορφές δουλείας είναι φρικτές και απαίσιες, ωστόσο ασυγκρίτως φρικτότερη και χειρότερη είναι μια άλλη μορφή δουλείας, η πνευματική δουλεία στα πάθη, στη φθορά και στο θάνατο. Καμία άλλη κατοχή, καμιά ταλαιπωρία, καμία πικρία δεν μπορεί να συγκριθεί με την δουλεία στην αμαρτία και στον διάβολο. Και τούτο διότι η δουλεία αυτή είναι η πικρή ρίζα από την οποία προέρχονται όλες οι άλλες μορφές δουλείας και επί πλέον δεν τερματίζεται ούτε με τον θάνατο, αλλά μένει αιώνια. Εύκολα μας σκλαβώνει η αμαρτία και πολύ δύσκολα μπορούμε να απαλλαγούμε από τα δεσμά της. Η αμαρτία είναι ο γάντζος στο χέρι του διαβόλου. Μ’ αυτήν μας δένει ο σατανάς χειροπόδαρα, μας ποδοπατάει, μας εξευτελίζει και σαρκάζει εις βάρος μας. Και εμείς κάτω από το απαίσιο πέλμα του στενάζουμε: «ταλαίπωρος εγώ άνθρωπος. Τις με ρύσεται εκ του σώματος του θανάτου τούτου;» (Ρωμ.7,24).
Στην αρχαιότητα υπήρχε συνήθεια να βασανίζουν τους αιχμαλώτους του πολέμου με τον εξής βάναυσο τρόπο. Έδεναν τον αιχμάλωτο χέρι με χέρι, πρόσωπο με πρόσωπο με ένα πτώμα. Και τον άφηναν έτσι να ζή με τον πιο φρικτό τρόπο την αποσύνθεση. Πραγματικά σε μια τέτοια κατάσταση βρίσκεται και ο άνθρωπος, που δουλεύει αιχμάλωτος στην αμαρτία. Σφιχτοδεμένος με το πτώμα των παθών του εισπνέει τον θάνατο και την φθορά. Ποιός λοιπόν θα μας βοηθήσει να απαλλαγούμε από την φρικτή δουλεία της αμαρτίας; Ο μοναδικός σωτήρας και λυτρωτής είναι ο Χριστός, όπως άλλωστε ο ίδιος διεκήρυξε: «εάν ουν ο Υιός υμάς ελευθερώσει, όντως ελεύθεροι έσεσθε» (Ιω8,36), διότι Αυτός είναι ο μόνος που νίκησε την αμαρτία, την φθορά και τον θάνατο. Δεν υπάρχει άλλο όνομα «υπό τον ουρανόν», που μπορεί να μας σώσει. Ο Χριστός μας εξαγόρασε από την σκλαβιά της αμαρτίας με το αίμα της σταυρικής του θυσίας. Ο απόστολος Πέτρος υπογραμμίζει αυτή την μεγάλη αλήθεια στην πρώτη του καθολική επιστολή: «ου φθαρτοίς, αργυρίω, ή χρυσίω ελυτρώθητε εκ της ματαίας υμών αναστροφής πατροπαραδότου, αλλά τιμίω αίματι ως αμνού αμώμου και ασπίλου Χριστού» (Α΄Πετρ.1,18,19). Δεν εξαγορασθήκατε με λύτρα φθαρτά, δηλαδή με αργυρά και χρυσά νομίσματα, αλλά με το πολύτιμο αίμα του Χριστού. Η απελευθέρωση που Εκείνος χαρίζει είναι η πιο μεγαλειώδης, που είδε ποτέ ο κόσμος. Και μπορεί να την απολαύσει ο καθένας, αρκεί να συνεργασθεί ελεύθερα με τον μεγάλο ελευθερωτή.
Συνήθως, βέβαια, η αμαρτία τυφλώνει και δημιουργεί την ψευδαίσθηση της ελευθερίας. Με δόλο ο πονηρός χαλκεύει την μάσκα της ελευθερίας και την φοράει σε ότιδήποτε μόνον τυρανία μπορεί να ονομάζεται. Και από την άλλη παραμορφώνει και φαλκιδεύει το αληθινό πρόσωπο της ελευθερίας, για να την παρουσιάσει σαν την πιο αποκρουστική δουλεία. Παγιδευμένοι στις μεθοδείες του πονηρού πολλοί φαντάζονται πως είναι ελεύθεροι, όταν κάνουν ό,τι θέλουν, όταν ικανοποιούν τις εφάμαρτες επιθυμίες τους. Ωστόσο όσο «ελεύθερο» μπορεί να είναι ένα τραίνο, όταν εκτροχιασθεί έξω από τις ράγες του, άλλο τόσο ελεύθερος μπορεί να είναι ο άνθρωπος, που ικανοποιεί τα πάθη και τις επιθυμίες του.
Αγαπητοί μου. Ο Χριστός απευθύνεται και σήμερα σε όλους μας και μας προσκαλεί: «Δεύτε προς με πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι, καγώ αναπαύσω υμάς» (Ματθ.11,28). Άνθρωποι, που είστε κουρασμένοι από την ζωή καταπληγωμένοι, γκρεμοτσακισμένοι και θαλασσοδαρμένοι, ελάτε κοντά μου. Ελάτε εσείς που στροβιλίζεσθε στα σκοτάδια της αμαρτίας. Εσείς που παρασυρθήκατε και βρεθήκατε στις χαράδρες. Εσείς που πέσατε στους γκρεμούς και σπαρταράτε στα στόματα των λύκων. Ελάτε σε μένα! Εγώ είμαι «η οδός και η αλήθεια και η ζωή». Ας ανταποκριθούμε στην πρόσκλησή του. Η ανταπόκρισή μας αυτή είναι ο καλύτερος τρόπος, για να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη και την ευχαριστία μας προς την Παναγία, η οποία μας χάρισε τον αιώνιο Οδηγό και Λυτρωτή των ψυχών μας. Αμήν.
Η Μακεδονική γλώσσα στη Γερμανία !
Απαιτείται Συστράτευσις διὰ τὴν Ελληνικότητα τῆς Μακεδονίας μας
αλλά κυρίως και κατά της Υπογεννητικότητος
δια να μη ευρεθοῦμε προ εκπλήξεων
11.3.2026
Ἡ Μακεδονία εἶναι καὶ θὰ εἶναι πάντα Ἑλληνική!!!
Εὐτυχῶς ὑπάρχουν καὶ Πατριῶτες ποὺ ἀντιστέκονται, ὅπως ἡ γενναιοτάτη ψυχή, ὁ Ἐξοχώτατος κ. Πρόδρομος Ἐλεύθερος (ὁ κ. Ἐμφιετζόγλου ἐπέμενε καὶ ἄλλαξε τὸ ἐπίθετον του ἀπὸ τὴν τουρκικὴ εἰς τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα εἰς τὰ πλαίσια τοῦ ἐξελληνισμοῦ), μέγιστος ἀγωνιστὴς ὑπὲρ βωμῶν καὶ ἑστιῶν. Κορυφαῖος Εὐπατρίδης, Πατριώτης, Φιλάνθρωπος καὶ ταπεινὸς καὶ ἀκραιαφνὴς Ὀρθόδοξος Χριστιανός.
Ὡς Μάρτυς (άκόμη καὶ σὲ ἀντίξοα καιρικὰ φαινόμενα καὶ ἐχθρικὰ περιβάλλοντα) εἰς τὸ Ἐφετεῖο τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας (Φλώρινα) τὸ 2024, ἐπέτυχε νὰ ἀπορριφθῇ τὸ Πρωτοδίκως ἐγκριθὲν τρισάθλιο μόρφωμα ,,Κέντρο Μακεδονικῆς Γλώσσας εἰς τὴν Ἑλλάδα,,!!!!
Ὁ κ. Πρόδρομος Ἐλεύθερος (Ἐμφιετζόγλου), μεταξὺ τῶν ἄλλων, ἀγωνίσθηκε καὶ κατὰ τοῦ Δημογραφικοῦ Προβλήματος ἐνισχύων παντοιοτρόπως τοὺς πολυτέκνους, τοὺς Πομάκους κλπ.
Πρωτοστάτησε εἰς τὴν συγκέντρωσιν Προσωπικοτήτων νὰ ὑψώσουν στεντορία φωνὴ στὴν Διακήρυξιν:
Υπογεννητικότητα, Διαχρονικές αξίες Ελληνικού Πολιτισμού
και Εξωτερικές Απειλές Υπαρξιακής Σημασίας για τη Χώρα μας
(διὰ τὴν Ἑλλάδα μας) :
Αἰσθανόμεθα λίαν εὐτυχεῖς, διότι καὶ μεῖς συνεβάλαμε, δίπλα στὸν κ. Ἐμφιετζόγλου, στὴν ἔντονη ἀφύπνισιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ μέσῳ αὐτῆς τῆς Διακηρύξεως.
Κατηγανακτήσαμε καὶ ἐξωργίσθημεν σφόδρα διαβάζοντας τὴν τρισάθλια καὶ πέρα γιὰ πέρα σατανικὴ εἴδησιν:
Άνοιξαν σχολείο “ Μακεδονικής γλώσσας-ταυτότητας”
στην Γερμανία
(λεπτομέριες στὸ συνημμένο
Ὁ μέγιστος κίνδυνος ἐλλοχεύει καὶ ἀπὸ Βορρά.
Ὄχι μόνον ἀπὸ παγκόσμιες πιέσεις ἀλλά, δυστυχῶς, καὶ ἀπὸ ἐντόπιους ποὺ δὲν ὑποστηρίζουν, ὡς ὤφειλον, τὰ Ἑλληνικὰ Συμφέροντα.
Γεγονὸς ποὺ ἐκμεταλλεύονται ἀγρίως οἱ ξένοι «φίλοι» μας!!!!!!!!!.
Ἄς συσπειρωθοῦμε γύρω ἀπὸ τὴν κετρομόλο δύναμιν – τὸ δόγμα:
NA MAΧΩΜΕΘΑ ΣΥΝΕΧΩΣ ΚΑΙ ΑΚΑΤΑΠΑΥΣΤΩΣ ΣΘΕΝΑΡΩΣ YΠΕΡ BΩMΩN KAI EΣΤΙΩΝ ΠΡΟΤΟΥ ΑΥΡΙΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ.
Εἶναι βέβαιο ὅτι ὑπάρχουν ὑγιέστατες δυνάμεις εἰς τὴν Πατρίδα μας, ἀλλὰ ἀσυντόνιστες καὶ διεσκορπισμένες.
Εἴθε νὰ ἀφυπνισθοῦμε καὶ νὰ συνενωθοῦμε, διότι ὅπου ὑπάρχει διάλογος φυγαδεύεται ὁ Διάβολος καὶ ὅπου δὲν ὑπάρχει διάλογος θριαμβεύει ὁ Διάβολος!!!!!!!!!.
Σύμφωνα με την ΟΙΕΛΕ είναι επιτακτική ανάγκη να ανοίξει ένας ουσιαστικός δημόσιος διάλογος για την προστασία των εκπαιδευτικών και τη θεσμική τους θωράκιση.
Αιχμές κατά της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης αφήνει η ΟΙΕΛΕ με αφορμή τον θάνατο της καθηγήτριας Αγγλικών στη Θεσσαλονίκη, κάνοντας λόγο για άνιση μεταχείριση και έντονη πίεση προς τους εκπαιδευτικούς.
Σε ανακοίνωσή της, η Ομοσπονδία υποστηρίζει ότι η υπόθεση φέρνει στο προσκήνιο τις δύσκολες συνθήκες που αντιμετωπίζουν πολλοί εκπαιδευτικοί, οι οποίοι – όπως σημειώνει – βρίσκονται αντιμέτωποι με οικονομική πίεση, εντατικοποίηση της εργασίας και έντονες πιέσεις από γονείς, μαθητές αλλά και τη διοίκηση της εκπαίδευσης.
Η ΟΙΕΛΕ αναφέρεται ειδικότερα σε περιστατικά που, όπως υποστηρίζει, δείχνουν «δύο μέτρα και δύο σταθμά» από πλευράς διοίκησης. Όπως σημειώνει, προκαλεί ερωτήματα το γεγονός ότι η αδικοχαμένη εκπαιδευτικός παραπέμφθηκε σε πειθαρχική διαδικασία με την κατηγορία της «πνευματικής ανικανότητας», παρότι – σύμφωνα με την Ομοσπονδία – είχε προηγουμένως καταγγείλει σοβαρά περιστατικά bullying σε τάξη.
Παράλληλα, η ΟΙΕΛΕ θέτει δημόσια ερωτήματα για τη στάση της διοίκησης σε άλλες υποθέσεις που αφορούν ιδιωτικά σχολεία, όπως περιστατικά ασφάλειας σε σχολικά κτήρια, καθυστερήσεις πληρωμών προσωπικού και υπερβάσεις του νόμιμου εκπαιδευτικού ωραρίου.
Στην ανακοίνωση γίνεται λόγος για «κέρβερους» απέναντι στους εκπαιδευτικούς και «αρνάκια» απέναντι στις διοικήσεις ισχυρών ιδιωτικών σχολείων, υποστηρίζοντας ότι σε ορισμένες περιπτώσεις υπάρχει επιλεκτική αυστηρότητα.
Τέλος, η Ομοσπονδία καλεί το Υπουργείο Παιδείας και τις εκπαιδευτικές ομοσπονδίες να ανοίξουν άμεσα έναν ευρύτερο διάλογο για τη θεσμική προστασία των εκπαιδευτικών και τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας τους, επισημαίνοντας ότι η συζήτηση για την εκπαίδευση πρέπει να γίνει συνολικά και σε βάθος.
Η ανακοίνωση της ΟΙΕΛΕ
Με τον αδόκητο χαμό της, η συνάδελφος έγινε αφορμή να ανοίξει σε ευρύτερο πλαίσιο η συζήτηση για το πολλαπλό bullying που ασκείται στον σημερινό εκπαιδευτικό, ο οποίος δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο την οικονομική ανέχεια και την εντατικοποίηση της εργασίας του. Βρίσκεται αντιμέτωπος με ισχυρότατες πιέσεις από γονείς, μαθητές και τη διοίκηση της εκπαίδευσης, πιέσεις που καθιστούν σχεδόν ανυπόφορη τη δουλειά του.
Δεν είναι στις προθέσεις μας να προχωρήσουμε σε εύκολα κατηγορητήρια ή σε ξόρκια που ανθούν στα κοινωνικά δίκτυα. Είναι πολύ πιο χρήσιμο να γίνει μια ανοικτή, δημοκρατική και πλατιά συζήτηση για τις ακραίες, πλέον, συνθήκες υπό τις οποίες οι εκπαιδευτικοί ασκούν το λειτούργημά τους, απογυμνωμένοι από κάθε είδους θεσμική προστασία. Μια ανώνυμη κατηγορία σε μια πλατφόρμα μπορεί να οδηγήσει στη σύλληψη ενός εκπαιδευτικού, μπροστά σε όλους τους μαθητές του. Μια στοχευμένη δυσφήμιση εναντίον του από έναν δυσαρεστημένο (λόγω αυστηρότητας ή κακού βαθμού) γονέα μπορεί να οδηγήσει στην απόλυσή του (αν πρόκειται για ιδιωτικό σχολείο) ή στην πειθαρχική του παραπομπή. Οι δε μαθητές, αντιλαμβανόμενοι την ακραία αδυναμία του εκπαιδευτικού, τόσο την κοινωνική/οικονομική όσο και την θεσμική, αντιλαμβάνονται ότι μπορούν να μετατρέψουν μια τάξη σε αρένα χωρίς σημαντικές επιπτώσεις.
Για το γονεϊκό και το μαθητικό bullying, η ΟΙΕΛΕ σκοπεύει το επόμενο διάστημα να καλέσει επισήμως τις εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες και το Υπουργείο σε διάλογο για να συζητηθούν συγκεκριμένες προτάσεις με σκοπό τη θεσμική θωράκιση του εκπαιδευτικού, όπως η θεσμοθέτηση του Συνηγόρου του Πολίτη που είναι εδώ και χρόνια πάγιο αίτημα της Ομοσπονδίας μας. Σήμερα, όμως, θα ασχοληθούμε, μέσω χαρακτηριστικού παραδείγματος που συνδέεται με την υπόθεση της Θεσσαλονίκης, με μια άλλης μορφής βία κατά του εκπαιδευτικού που συχνά αποσιωπάται. Πρόκειται για τη βία από θεσμικά όργανα διοίκησης της εκπαίδευσης.
Δύο μέτρα και δύο σταθμά από την Διευθύντρια Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης
Όπως προαναφέρθηκε, έχει προκαλέσει οργή και κατάπληξη το γεγονός ότι η Διευθύντρια Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατ. Θεσσαλονίκης παρέπεμψε σε πειθαρχική διαδικασία την αδικοχαμένη εκπαιδευτικό από τη Θεσσαλονίκη λόγω «πνευματικής ανικανότητας», όταν προκύπτει πως η συνάδελφος είχε προειδοποιήσει για τρομακτικά περιστατικά bullying σε συγκεκριμένη τάξη που θα απαιτούσαν τουλάχιστον την παρέμβασή της (υπέρ της εκπαιδευτικού). Όμως, φαίνεται πως η εν λόγω έχει επιλεκτική ευαισθησία και επιδεικνύει επιλεκτική αυστηρότητα. Ρωτούμε δημόσια:Τιμώρησε τον ιδιοκτήτη ιδιωτικού σχολείου στην περιοχή της εποπτείας της, όταν το κτήριο (με ευθύνη της διοίκησής του) έπιασε φωτιά και δεν κλήθηκε καν η πυροσβεστική, επειδή οι διοικούντες φοβήθηκαν ότι θα αναδεικνύονταν τα τεράστια κενά πυρασφάλειας και έβαζαν εκπαιδευτικούς με κουβάδες να καταστείλουν την πυρκαγιά; Ποια ήταν η ποινή που του επέβαλε;
Πώς ακριβώς τιμώρησε τον ιδιοκτήτη του ίδιου σχολείου που άφηνε επί μήνες απλήρωτο το προσωπικό; Ποια στάση κράτησε, όταν άλλο ιδιωτικό σχολείο μείωσε μονομερώς και παράνομα το ωράριο (άρα και το μισθό) συναδέλφων μας; Τι ακριβώς έπραξε για τις καταγγελίες μας για υπέρβαση του νόμιμου εκπαιδευτικού ωραρίου σε ιδιωτικά σχολεία της περιοχής εποπτείας της;
Τις απαντήσεις τις γνωρίζουμε και τις γνωρίζει ο εκπαιδευτικός κόσμος της πόλης. Είναι, βεβαίως, και ένδειξη ότι η συγκεκριμένη αποδεικνύεται κέρβερος με τους αδύναμους εκπαιδευτικούς και αρνάκι με τις διοικήσεις των ισχυρών ιδιωτικών σχολείων. Τα συμπεράσματα ανήκουν σε κάθε πολίτη.
Ένα άλλο περιστατικό, πολύ χαρακτηριστικό της αναξιοπιστίας και του φαβοριτισμού υπέρ των ισχυρών από κάποια διευθυντικά στελέχη της εκπαίδευσης είναι η διαφορετική αντιμετώπιση εκπαιδευτικών για ίδια αδικήματα. Πρόσφατα πληροφορηθήκαμε ότι αναπληρώτρια εκπαιδευτικός (από αυτούς των 800 ευρώ…) ασκούσε εμπορία και γι’ αυτό το λόγο απολύθηκε! Τι έκανε, όμως, το Υπουργείο Παιδείας, όταν η ΟΙΕΛΕ επί χρόνια κατήγγειλε την περίπτωση Διευθυντή του Αρσάκειου Σχολείου που όχι μόνο ήταν μεγαλομέτοχος (!!!) τυροκομικής εταιρείας, αλλά έπαιρνε και άδειες από τη …σημαία (απολύτως παράνομα) για να εποπτεύει την επιχείρηση του; Απάντηση; Απολύτως τίποτα.
Γράφαμε προφητικά το Σεπτέμβριο του 2025: «Πρόκειται περί ωμής πρόκλησης για τον κόσμο της εκπαίδευσης. Εκπαιδευτικός που παίρνει άδεια από τη ….σημαία για να επιτηρήσει την επιχείρησή του η οποία βρίσκεται στην άλλα άκρη της χώρας και που ασκεί εμπορική δράση, αν υπηρετούσε στο δημόσιο θα είχε απολυθεί. Στο ιδιωτικό σχολείο γίνεται Διευθυντής!»
Είναι ξεκάθαρο εδώ ότι η αναπληρώτρια απολύθηκε, επειδή δεν είχε μπάρμπα στην Κορώνη. Αντιθέτως, ο Διευθυντής του Αρσακείου (σχολείο στο οποίο υπηρέτησε η Υπουργός Παιδείας και θα έπρεπε να είναι εξ αυτού ακόμη πιο αυστηρή μαζί τους) είχε την κάλυψη του σχολείου του και, φυσικά, την σιωπηρή στήριξη των εποπτικών αρχών της εκπαίδευσης…
Κλείνοντας, επισημαίνουμε ότι το διοικητικό bullying στην εκπαίδευση είναι προϊόν της χρόνιας αναξιοκρατίας και αδιαφάνειας στην επιλογή διευθυντικών στελεχών τόσο στις σχολικές μονάδες όσο και στις διευθύνσεις εκπαίδευσης. Αναντίλεκτα, υπάρχουν πολλά στελέχη με εξαιρετική προσφορά, υπάρχουν όμως πολλά άλλα που ασκούν τα καθήκοντά τους με αυταρχισμό ή παραβιάζουν το καθήκον τους προκειμένου να εξυπηρετήσουν όχι το δημόσιο, αλλά άλλου είδους συμφέροντα. Η συζήτηση για την εκπαίδευση πρέπει να ανοίξει τώρα και μάλιστα εφ’ όλης της ύλης!