Posted on 2 Αυγούστου, 2026
ὁ φοβερός «λίβας» τῆς χρεωκοπημένης πνευματικά Δύσεως, τῆς «νέας ἐποχῆς» καί τῆς «νέας τάξης πραγμάτων», ἔφερε τά ἄνω κάτω εἰς τήν Ἑλληνορθόδοξη Πατρίδα μας.
Πρός
Τόν Ἱερόν Κλῆρον καί
τόν Χριστώνυμον Λαόν
τῆς καθ΄ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
Κυθήρων καί Ἀντικυθήρων
«Πατρικήν ἐβδελύξω σύ Ἐλέσα ἀσέβειαν, μητρικῇ στηριχθεῖσα εὐσεβείᾳ πανάμωμε…» (Ἐκ τοῦ Ἀπολυτικίου τῆς Ἁγίας Ὁσιοπαρθενομάρτυρος Ἐλέσης)
Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί καί Συλλειτουργοί,
Ἀδελφοί μου Χριστιανοί, Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά·
Καλόν μῆνα καί εὐλογημένον Δεκαπενταύγουστον!
Ἡ Πρόοδος – Λιτάνευσις τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ καί ἡ φαιδρά ἑορτή τῆς Ἁγίας Ὁσιοπαρθενομάρτυρος Ἐλέσης, Προστάτιδος καί Ἐφόρου τῆς νήσου τῶν Κυθήρων, καί τῆς ἁγίας οἰκογενείας τῆς Ἁγίας Σολομονῆς, μετά τῶν ἑπτά (7) Μακκαβαίων παίδων της καί τοῦ διδασκάλου των Ἐλεαζάρου, ἀνοίγουν τόν μῆνα τοῦ Αὐγούστου μέ τίς Δεσποτικές καί Θεομητορικές ἑορτές του καί τίς καθημερινές Ἱερές Παρακλήσεις τοῦ Δεκαπενταυγούστου εἰς τήν Παναγία μας.
Ἡ Ἁγία Ὁσιοπαρθενομάρτυς Ἐλέσα ἀνατράφηκε «ἐν παιδείᾳ καί νουθεσίᾳ Κυρίου» ἀπό τήν εὐσεβέστατη μητέρα της, ἡ ὁποία πολύ ἐνωρίς κατ’ ἄνθρωπον μετέστη εἰς τά οὐράνια σκηνώματα. Τότε ἡ Ἁγία Ἐλέσα, νεαρή κόρη, ἀπαρνήθηκε τόν ἀσεβῆ εἰδωλολάτρη πατέρα της καί ἦλθε διά νά μονάσῃ εἰς τά ἀκατοίκητα τότε Κύθηρα (374 μ.Χ.). Καί μή πειθομένη στίς παρακλήσεις τοῦ πατέρα της νά γυρίσῃ εἰς τήν πατρίδα της, σφαγιάσθηκε ἀπό τό ἀνόσιο χέρι του καί ἔβαψε τόν ἱερό αὐτό βράχο (τοῦ βουνοῦ τῆς Ἁγίας Ἐλέσης) μέ τά παρθενικά της αἵματα.
Τήν ἴδια ἡμέρα ἑορτάζεται καί ἡ ἱερή μνήμη τῆς ἁγίας οἰκογένειας τῆς Ἁγίας Σολομονῆς μέ τά ἑπτά παιδιά της, τά ὁποῖα, κατά τήν πρό Χριστοῦ ἐποχήν, ἐμαρτύρησαν, τό ἕνα κατόπιν τοῦ ἄλλου, διά νά τηρήσουν τόν Μωσαϊκό νόμο, ὁ ὁποῖος ἀπαγόρευε τήν κρεωφαγία χοιρινοῦ κρέατος. Μέ τήν εὐσεβῆ ἀνατροφή καί χειραγωγία τῆς ἁγίας μητέρας τους Σολομονῆς καί τήν καθοδήγησι τοῦ θεοσεβοῦς διδασκάλου τους Ἐλεαζάρου ὑπέμειναν μέ Πίστη καί καρτερία τό φρικτό μαρτύριό τους διά νά ἀπολαύσουν τά ἄφθαρτα ἀγαθά τῆς ἐπουρανίου Βασιλείας, τοῦ Ἐπουρανίου Παραδείσου.
Δύο ἄξιες καί ἐνάρετες οἰκογένειες προβάλλονται κατά τήν σημερινή μας ἑορτή. Ἡ
εὐσεβής χριστιανική οἰκογένεια τῆς Ἁγίας Ἐλέσης, μέ τόν ἀσεβῆ, ὅμως, καί εἰδωλολάτρη πατέρα καί σύζυγο, καί ἡ εὐλογημένη ἑβραϊκή οἰκογένεια τῆς Ἁγίας Σολομονῆς, μέ τόν σοφό διδάσκαλο καί χειραγωγό της Ἐλεάζαρο.
«Τίμα τόν πατέρα σου καί τήν μητέρα σου, ἵνα εὖ σοι γένηται (διά νά εὐτυχήσῃς) καί ἵνα μακροχρόνιος ἔσῃ ἐπί τῆς γῆς», ὥριζε ὁ Μωσαϊκός νόμος.
Καί εἰς τήν περίοδον τῆς Χάριτος, τήν ὄντως Νέαν Ἐποχήν τῆς Καινῆς Διαθήκης, ὁ Θεῖος Διδάσκαλος Ἰησοῦς Χριστός εὐλόγησε μέ τήν παρουσία Του καί τό πρῶτο θαῦμα, «τήν ἀρχήν τῶν σημείων», τόν γάμο εἰς τήν Κανᾶν τῆς Γαλιλαίας, τήν δημιουργία τῆς θεοδίδακτης οἰκογένειας.
Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος εἰς τήν πρός Ἐφεσίους ἐπιστολήν του προβάλλει, κατά τό πρότυπο τῆς θυσιαστικῆς ἀγάπης τοῦ Νυμφίου Χριστοῦ πρός τήν Νύμφην Του Ἐκκλησίαν, τήν θυσιαστική ἀγάπη τοῦ συζύγου πρός τήν σύζυγο καί τήν ὀφειλόμενη ὑπακοή καί τόν σεβασμό τῆς συζύγου πρός τόν ἄνδρα της. Μέ ἄλλα λόγια, τά ἀμοιβαῖα καθήκοντα τῶν χριστιανῶν συζύγων (πρβλ. Ἐφεσ. 5, 22-33).
Στήν ἴδια ἐπιστολή του ὁ θεῖος Παῦλος συμβουλεύει τά μέλη τῆς χριστιανικῆς οἰκογένειας ὡς ἑξῆς (παραθέτουμε τήν μετάφρασι): «Τά τέκνα νά ὑπακούετε εἰς τούς γονεῖς σας σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Κυρίου. Διότι αὐτό εἶναι δίκαιο… Καί οἱ πατέρες μή ἐρεθίζετε καί μή κινῆτε εἰς θυμόν καί ὀργήν τά τέκνα σας, ἀλλά νά τά ἀνατρέφετε καί παιδαγωγεῖτε «ἐν παιδείᾳ καί νουθεσίᾳ Κυρίου», δηλ. μέ παιδαγωγία καί νουθεσία σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Κυρίου» (Ἐφεσ. 6, 1-4).
Τίς ἴδιες περίπου παραινέσεις γράφει ὁ Ἀπ. Παῦλος καί εἰς τήν πρός Κολοσσαεῖς ἐπιστολήν του (ἀντιγράφουμε ἀπό τήν μετάφραση): «Οἱ γυναῖκες νά ὑπακούετε εἰς τούς ἄνδρες σας, καθώς ἁρμόζει σέ ἀνθρώπους, πού συνδέονται στενά μέ τόν Κύριον. Οἱ ἄνδρες νά ἀγαπᾶτε τίς γυναίκες σας καί νά μή πικραίνεσθε μέ αὐτές. Τά τέκνα νά ὑπακούετε εἰς τούς γονεῖς σας σέ ὅλα, διότι αὐτό εἶναι ἀρεστό εἰς τόν Κύριο. Οἱ πατέρες μή ἐρεθίζετε τά παιδιά σας, διά νά μή χάνουν τό θάρρος των καί ἀπελπίζωνται» (Κολ. 3, 18-21).
Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,
Εἴδαμε μέχρι τώρα τήν χριστιανική ἀνατροφή τῆς Ἁγίας Ὁσιοπαρθενομάρτυρος Ἐλέσης ἀπό τήν εὐσεβέστατη μητέρα της καί τήν θεοσεβῆ ἀγωγή καί παιδαγωγία, πού ἔλαβαν οἱ Μακκαβαῖοι παῖδες ἀπό τήν ἁγία μητέρα τους καί τόν σοφό κατά Θεόν καί ἐνάρετο διδάσκαλό τους Ἐλεάζαρο.
Εἴπαμε καί διά τήν πνευματική καί ὑλική εὐλογία, τήν ὁποία ἐχάρισε μέ τήν παρουσία Του εἰς τόν γάμο τῆς Κανᾶ τῆς Γαλιλαίας ὁ φιλάνθρωπος Κύριος καί Θεός μας. Παραθέσαμε καί τά σχετικά ἀποσπάσματα τῶν ἐπιστολῶν πρός Ἐφεσίους καί Κολοσσαεῖς τοῦ Ἀπ. Παύλου, τά ὁποῖα ἀφοροῦν εἰς τά ἀμοιβαῖα καθήκοντα τῶνμ Χριστιανῶν συζύγων καί τῶν μελῶν τῆς Χριστιανικῆς οἰκογένειας (τοῦ ἄνδρα, τῆς γυναίκας καί τῶν παιδιῶν) μεταξύ των.
Μέ ὅλα τά παραπάνω προβάλλεται ἡ παραδοσιακή, ἡ θεάρεστη καί χριστιανική οἰκογένεια. Καί οἱ λόγοι αὐτοί εἶναι ἐπίκαιροι, ὠφέλιμοι καί ἀξιοπρόσεκτοι περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλη φορά. Σήμερα βάλλεται καί ὑπονομεύεται ἔμμεσα καί ἔντεχνα ἡ παραδοσιακή καί εὐλογημένη χριστιανική οἰκογένεια. Ἡ θεοστήρικτη οἰκογένεια, πού βασίζεται εἰς τήν διδασκαλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς, καί ἰδιαίτερα τῆς Καινῆς Διαθήκης. Εἰς τούς Θείους καί Ἱερούς Κανόνας τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας μας (εἰς τό Ἐκκλησιαστικό καί Κανονικό Δίκαιο). Εἰς τό Ρωμαϊκό δίκαιο καί τό Συνταγματικό δίκαιο (εἰς τό Σύνταγμα τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους). Εἰς τήν μακραίωνα Ἐκκλησιαστικήν Παράδοσιν καί εἰς τήν ἀπό ἀρχαιοτάτων χρόνων παράδοσιν καί Ἱστορίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ μας Γένους.
Καί ὅμως, ὁ φοβερός «λίβας» τῆς χρεωκοπημένης πνευματικά Δύσεως, τῆς «νέας ἐποχῆς» καί τῆς «νέας τάξης πραγμάτων», ἔφερε τά ἄνω κάτω εἰς τήν Ἑλληνορθόδοξη Πατρίδα μας. Δυστυχῶς νομοθετήθηκε καί ἐπισημοποιήθηκε «νέος τύπος οἰκογένειας» (δύο ἀτόμων τοῦ ἰδίου φύλου μέ δικαίωμα τεκνοθεσίας). Καί αὐτός ὁ νεωτερισμός περνάει καί εἰς τήν σχολική ἐκπαίδευσι, μέ ἀρχή εἰς τά βιβλία τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου, πού θά κυκλοφορήσουν ἀπό τόν Σεπτέμβριο τοῦ ἔτους αὐτοῦ. Θά διδάσκωνται τά παιδιά μας ὄχι ἕνα, ὅπως συνέβαινε μέχρι τώρα, ἀλλά καί ἄλλους δύο «τύπους οἰκογένειας» (ἄνδρα μέ ἄνδρα καί γυναίκας μέ γυναίκα), διά νά ἐπιλέξουν μελλοντικά τόν «τύπο οἰκογένειας», πού τούς ταιριάζει. Φοβερή κατάπτωσις! Καί τό χειρότερο: προβάλλεται σκίτσο μέ περίπτυξι καί φίλημα ἀνθρώπου σέ ζῶο! Ποῦ ὁδηγοῦνται τά παιδιά μας, στή ζωολατρεία ἀντί στή θεολατρεία;
Ἀδελφοί μου,
Μέ μεγάλη λύπη κάμνω τήν ἀναφορά μου αὐτή στίς σοβαρές αὐτές πνευματικές καί ἠθικές ἐκτροπές, ὅταν μάλιστα αὐτές στοχεύουν στίς ἁγνές παιδικές καί νεανικές καρδιές.
Ἔχουμε τήν φοβερή κατάστασι καί ἀπειλή γενικεύσεως καί ἐξαπλώσεως τοῦ πολέμου στόν βορρᾶ καί τόν νότο, μέ τίς καταστροφικές συνέπειές του, καί, ἀντί νά συνετισθοῦμε καί νά ζητήσωμε τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ, «πυρπολοῦμε» τήν παραδοσιακή καί χριστιανική οἰκογένεια μέ ὅ,τι καί μέ ὅσα αὐτό συνεπάγεται.
Δι’ αὐτούς τούς λόγους ἡ κάθε χριστιανική οἰκογένεια εἶναι ἀνάγκη νά λειτουργῇ ὡς «κατ’ οἶκον ἐκκλησία» καί ὡς ἕνα σύγχρονο «κρυφό σχολειό». Ὁ πατέρας, ἡ μητέρα καί τά παιδιά νά τρώγουν, εἰ δυνατόν, στό ἴδιο τραπέζι. Νά προσεύχωνται μαζί.
Νά ἐκκλησιάζωνται. Νά κοινωνοῦν τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων. Νά συζητοῦν μέ τά
παιδιά αὐτά, πού λέγονται καί διδάσκονται στά Σχολεῖα καί νά διορθώνωνται τά ὅσα
καινοφανῆ καί ἀλλόκοτα σερβίρονται. Παλαιότερα οἱ χριστιανικές οἰκογένειες μελετοῦσαν ὅλοι μαζί τό Ἱερό Εὐαγγέλιο καί βίους Ἁγίων! Πόσον ἀπαραίτητος εἶναι σήμερα αὐτός ὁ πνευματικός συναγερμός! Οἱ καιροί εἶναι δύσκολοι καί «οὐ μενετοί», πολύ εὐμετάβολοι. «Ἰδού νῦν καιρός εὐπρόσδεκτος, ἰδού νῦν ἡμέρα σωτηρίας· ἀποθώμεθα οὖν τά ἔργα τοῦ σκότους καί ἐνδυσώμεθα τά ὅπλα τοῦ φωτός» (Ρωμ. 13, 12).
Εὐχόμενος ἀπό καρδίας νά εἶναι εὐλογημένη, εἰρηνική κατά Θεόν καί πολύκαρπη πνευματικά ἡ ἀρχόμενη σήμερα ἱερή περίοδος τοῦ Δεκαπενταυγούστου, μέ τήν δύναμι τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ, τοῦ ὁποίου τήν πρόοδο καί ἱερή λιτάνευσι ἑορτάζουμε, μέ τήν Χάρι καί τίς πρεσβεῖες τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καί μέ τίς εὐχές καί δεήσεις τῆς Ἁγίας Ὁσιοπαρθενομάρτυρος Ἐλέσης καί τῶν ἁγίων Μακκαβαίων, καί ὁ Πανάγιος Θεός νά εὐλογῇ καί νά περισκέπῃ τίς οἰκογένειες, τήν Ἑλληνορθόδοξη Πατρίδα μας καί ὅλο τόν κόσμο, διατελῶ,
Μέ πατρικές εὐχές καί εὐλογίες
Ὁ Μητροπολίτης
†ὁ Κυθήρων & Ἀντικυθήρων Σεραφείμ
