ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ
-αυστηρώς ακατάλληλο για ελληνόφοβους και αχρίστους.
Για του Χριστού την πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία.
ΠΑΛΙ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΠΑΛΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΘΑΝΑΙ -
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
Αυτός είναι δεξιός! Εκείνος είναι αριστερός! Ο άλλος είναι κεντρώος! Ο άλλος φασίστας και ο παραπέρα κομουνιστής! Έτσι μεγαλώσαμε. Αυτά μπήκαν για καλά στο πετσί μας, εξ απαλών ονύχων.
Και σκεπτόμουν, μετά την «μεταπολίτευση», ποιο να είναι άραγε το νόημα αυτών των όρων; Τι σημαίνει κατ’ ουσία δεξιός ή αριστερός; Εντάξει, μου είπαν πως είναι κλεμμένοι από την Δύση οι όροι, από την θέση που καταλάμβαναν τα κόμματα μέσα στην αίθουσα του κοινοβουλίου.
«Κόμματα»! Άλλο ένα απροσδιόριστο κατασκεύασμα χειραγώγησης των ιδεολογικά «συνειδητοποιημένων» πολιτών!
Και, ναι μεν, για ένα διάστημα δύο ή τριών το πολύ δεκαετιών, υπήρχε μία διαχωριστική γραμμή, έστω και κατά βάση ψευδής και παραπλανητική, που κατηύθυνε την συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού της Ελλάδας, την μάζα, τους εκτός πολιτικού σκηνικού και συντηρούσε το κλίμα της αντιπαλότητας, της σύγκρουσης, της έχθρας μεταξύ των πολιτών. Εκ των υστέρων αποδεδειγμένο ως στημένο παιχνίδι του συστήματος, κατάλληλο για εκείνη την εποχή.
Έτσι τους βόλευε τότε.
Σήμερα έχει αλλάξει άρδην η κατάσταση. Υπάρχουν μεν κόμματα και «ιδεολογίες», αλλά η κοινωνικοπολιτική ατμόσφαιρα είναι λίαν συγκεχυμένη. Και εδώ φαίνεται πλέον το κατ’ ουσία ανυπόστατο της ιδεολογίας και των κομμάτων. Και για να μην μακρυγορώ, πιστεύω πως οι έννοιες δεξιά και αριστερά νοηματοδοτούνται με απόλυτη πληρότητα μέσα από την Αγία Γραφή.
Στην παραβολή της κρίσεως (Ματθ. 25, 31-46), ο Χριστός χωρίζει τους κρινομένους σε δεξιούς και αριστερούς! Με ποιο κριτήριο; Την τήρηση των εντολών του και κυρίως με την εκδήλωση της έμπρακτης αγάπης στον πλησίον! Και τους μεν εξ δεξιών τους παρομοιάζει με πρόβατα, τους δε εξ ευωνύμων με ερίφια, τουτέστιν κατσίκια. Και οι μεν εκ δεξιών είναι οι εκλεκτοί του, οι δε εξ ευωνύμων οι εχθροί και αρνητές του.
Δεξιός μεν, και μην μας φαίνεται υπερβολικό, είναι αυτός που αγωνίζεται φιλότιμα τον δρόμο του Ευαγγελίου. Αριστερός δε, αυτός που αδιαφορεί ή εχθρεύεται το Ευαγγέλιο και την πίστη στον Χριστό. Όσο για τις ενδιάμεσες, διάφορες πίστεις ή ακραίες, που τυφλώνουν τον νου και την καρδιά, δεν γίνεται λόγος.
Βέβαια οι λύσεις σε όλα τα προβλήματα της ζωής μπορούν να λύνονται με απόλυτα δημοκρατικό τρόπο, με οδηγό τον ευαγγελικό λόγο και τον λόγο των Πατέρων. Με την χάρη του Θεού η ευρύτητα επιλογών θα είναι απεριόριστη. Οι λύσεις που θα δίνονται «ανέλπιστα» απλές και θα ευωδιάζουν από θεία δικαιοσύνη και η μακαρία αιωνιότητα θα βιώνεται ως «ελπιζομένη υπόστασις»!
Ολοκληρώθηκε με επιτυχία η ειρηνική εκδήλωση διαμαρτυρίας που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 13 Ιουνίου 2026 και ώρα 6μμ στο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στη Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης, με θέμα «Σεβασμός στην Ελληνορθόδοξη Οικογένεια».
Χαιρετισμό στην εκδήλωση έστειλαν: 1) ο Μητροπολίτης Κυθήρων και Αντικυθήρων κ.κ. Σεραφείμ 2) ο Μητροπολίτης Πάφου κκ. Τυχικός, μέσω του κ. Νικολού Πέτρου 3) ο Μοναχός Δοσίθεος, μέσω του κ. Νικολού Πέτρου 4) οι Αγιορείτες Κελλιώτες Πατέρες 5) η Εστία Πατερικών Μελετών 6) ο Σύλλογος Αγία Εμμέλεια – Προστασία Αγέννητου Παιδιού 7) η Ελληνική Ορθόδοξη Νεολαία 8) το Πολιτικό κόμμα «Ελληνική Λύση», μέσω του κ. Δαμιανίδη Στεφάνου 9) το Δημοκρατικό Πατριωτικό Κίνημα «Νίκη» 10) ο κ. Νικόλαος Παπαδόπουλος, Ανεξάρτητος Βουλευτής και Πρόεδρος του Κινήματος «Ελληνικός Παλμός» 11) το Πολιτικό κόμμα «Εθνικό Μετώπο», μέσω του κ. Κουριαννίδη Ιωάννη 12) ο κ. Μικκιός Νεκτάριος, ένας απλός πολίτης, ο οποίος μετέφερε την προσωπική του εμπειρία.
Ομιλητές στην εκδήλωση ήταν: 1) ο κ. Καμπισιούλης Δημήτριος, Υποστράτηγος εν αποστρατεία, υπερπολύτεκνος, συγγραφέας, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα «Δημογραφικό πρόβλημα και Οικογένεια» 2) ο κ. Θεοδοσούδης Θεοδόσης, Μηχανολόγος – Μηχανικός. Ενεργειακός Σύμβουλος, Εκπαιδευτικός με θέμα «Σωματικές και Ψυχικές συνέπειες μετά την αλλαγή φύλου» 3) ο Στέλιος Κ., Φοιτητής Οικονομικών Σπουδών με θέμα «Προβληματισμός ενός Νέου για τον θεσμό της Οικογένειας». 4) ο κ. Τσακιρίδης Μιχαήλ, Μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής των Ελληνορθόδοξων Οικογενειών και υπερπολύτεκνος πατέρας με θέμα «Σεβασμός στην Ελληνορθόδοξη Οικογένεια».
Ακολούθησαν:
Ανάγνωση του παρακάτω Ψηφίσματος, το οποίο και εγκρίθηκε ΨΗΦΙΣΜΑ Οι Ελληνορθόδοξες Οικογένειες και όλοι οι Έλληνες πολίτες, που συγκεντρωθήκαμε σήμερα, Σάββατο 13 Ιουνίου 2026, στα πλαίσια της εκδήλωσης «Σεβασμός στην Ελληνορθόδοξη Οικογένεια», στο Άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Θεσσαλονίκη, την πόλη του Αγίου Δημητρίου, δηλώνουμε την αμέριστη στήριξή μας στον θεόσδοτο θεσμό της παραδοσιακής οικογένειας, η οποία αποτελεί πρωταρχικό κύτταρο κάθε κοινωνίας και έθνους και ιδιαιτέρως της Ορθόδοξης Ελλάδας μας. Η περιφρόνηση προς τον θεσμό αυτό, όλων σχεδόν των κυβερνήσεων των τελευταίων δεκαετιών, έχει ως αποτέλεσμα τη διάλυση του κοινωνικού ιστού, αλλά και τη μεγάλη δημογραφική φθορά της πατρίδας μας. Παράλληλα δηλώνουμε τον αποτροπιασμό μας για την βεβήλωση της πατρίδας μας και ιδιαίτερα της Αγιοτόκου Θεσσαλονίκης. από τις λεγόμενες «εκδηλώσεις υπερηφάνειας» με τις οποίες δυστυχώς συνάνθρωποί μας – εικόνες του Θεού, αντί να αισχύνονται, επαίρονται για την καταπάτηση του Ευαγγελικού Νόμου και της φυσικής τάξεως της δημιουργίας. Στις εκδηλώσεις αυτές που χρηματοδοτούνται αφειδώς από αντίχριστα πολιτικά και οικονομικά κέντρα αποφάσεων, βεβηλώνεται το ανθρώπινο πρόσωπο έτσι όπως το έπλασε ο Δημιουργός των όλων Θεός, και πολύ συχνά προσβάλλονται από τους συμμετέχοντες ωμά, χυδαία και συνειδητά οι παραδοσιακές αξίες της ελληνικής κοινωνίας.
Με σεβασμό στον κάθε συνάνθρωπο μας δηλώνουμε ότι δεν στρεφόμαστε εναντίον κανενός προσώπου, καθώς όλοι μας συνδεόμαστε μεταξύ μας, είτε με τη κοινή καταγωγή μας μέσω του Αδάμ για τους αλλόδοξους, είτε με αδελφικούς εν Χριστώ δεσμούς και το κοινό βάπτισμα, αν πρόκειται για Χριστιανούς Ορθόδοξους. Αποστρεφόμαστε όμως ρητά και κατηγορηματικά, και βδελυσσόμαστε την υπερηφάνεια που συνοδεύει αυτές τις εκδηλώσεις που είναι όντως βδελυκτές και μισητές από τον Θεό, όπως μας βεβαιώνει στην Παλαιά Διαθήκη ο προφήτης Ιεζεκιήλ (κεφ. 16, 49-50), καθώς κύριος λόγος καταστροφής των Σοδόμων και των Γομόρρων δεν ήταν μόνο το πάθος της ομοφυλοφιλίας, αλλά επιπλέον η εωσφορική υπερηφάνεια όσων ανενδοίαστα διέπρατταν μία τόσο μεγάλη αμαρτία.
Έχοντας ακράδαντη πεποίθηση ότι ο κόσμος μας, όπως τον έπλασε ο Θεός, είναι ΚΑΛΟΣ ΛΙΑΝ και δεν πρέπει να αποστούμε από τις αξίες και τις αρχές που συγκροτούν την ορθόδοξη παράδοση για την οικογένεια, ως το απαραίτητο κύτταρο της κοινωνίας, ΖΗΤΟΥΜΕ : 1) Ουσιαστική στήριξη και ενίσχυση των νέων οικογενειών, τόσο σε θεσμικό, όσο και σε οικονομικό επίπεδο. 2) Λήψη μέτρων και κινήτρων, όχι μόνο για να σταματήσει η διαρροή πολύτιμου ανθρώπινου δυναμικού στο εξωτερικό αλλά και για να επανέλθουν όσοι εγκατέλειψαν την πατρίδα μας την περίοδο της οικονομική κρίσης. 3) Να καταργηθεί ο επαίσχυντος νόμος του γάμου ανθρώπων ίδιου φύλου και της υιοθεσίας παιδιών από αυτούς . 4) Να καταργηθούν οι εκδηλώσεις του gay pride στην πόλη μας. 5) Να σταματήσει το μάθημα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης με τον τρόπο που γίνεται, στην ευαίσθητη παιδική ηλικία στην οποία ούτε το εγγενές παιδικό ενδιαφέρον, ούτε η σωματική ανάπτυξη, ούτε οι ανάγκες συνολικής διαμορφώσεως του ήθους του παιδιού συμβαδίζουν με το αίτημα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης και να προβληθούν οι αξίες της παραδοσιακής οικογένειας μέσα από το εκπαιδευτικό σύστημα. 6) Απευθυνόμενοι και στην διοίκηση της εκκλησίας μας, παρακαλούμε θερμά να μην γίνονται δεκτοί και επιβραβεύονται με τιμές στις εκκλησιαστικές εκδηλώσεις, οι εχθροί του ευαγγελικού νόμου του Θεού, οι πολιτικοί άρχοντες που συνέπραξαν με την στάση τους στην ψήφιση του επαίσχυντου νόμου, καθώς και οι πολιτικοί και αυτοδιοικητικοί άρχοντες που στηρίζουν ή συμμετέχουν στις εν λόγω επαίσχυντες «παρελάσεις υπερηφάνειας».
Μεγαλειώδης Πορεία, η οποία ξεκίνησε από το πλακόστρωτο του Μεγάλου Αλεξάνδρου και ακολούθησε τις οδούς Λεωφόρο Νίκης, Βογατσικού, Τσιμισκή, Αγίας Σοφίας και κατέληξε έξω από τον Ιερό Ναό της Αγίας της του Θεού Σοφίας
Στην εκδήλωση συμμετείχαν: Αγία Εμμέλεια – Προστασία Αγέννητου Παιδιού ΣΦΕΒΑ Περιοδικό Παρακαταθήκη Ελληνική Ορθόδοξη Νεολαία Ελληνορθόδοξος Σύνδεσμος «Παναγιόφιλοι» Φίλοι της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, Σοχού Ι. Μ. Εισοδίων της Θεοτόκου Όσσης Λαγκαδά Ι. Μ. Αγίας Σκέπης Ροδοπόλεως Σερρών Ι. Μ. Προφήτου Ηλιού Κάτω Ποροΐα Σερρών Εκδόσεις Ορθόδοξη Κυψέλη
«Ολόκληρη η διαμαρτυρία Σεβασμός Στην Ελληνική Οικογένεια Όχι στα Gaypride» στο YouTube
Ζούμε
στη βιντεόσφαιρα του κακού. Η
εικόνα του κακού σε όλες του τις πτυχές
εκφάνσεις διαβαθμίσεις κι εκδηλώσεις
της νεονομοθεσίας, της μετα-ηθικής αλλά
και με το πρόσχημα της καταγγελίας
υπερπροβάλεται, επιβάλλεται αναπαράγεται
πολλαπλασιάζεται. Η αρνητική διαφήμιση
του κακού κατακλύζει αναξέλεγκτα τον
τηλεοπτικό χρόνο την ειδησεογραφία, το
διαδίκτυο. Αλλάζει βάναυσα τις αξιακές
υποδομές της κοινωνίας αποδομεί και
αποθεμελιώνει τις παγκόσμιες σταθερές
του κοινωνικού γίγνεσθαι και στοιχιώνει
την προσωπική ζωή των υποκειμένων…Το
κακό είναι ο βασιλιάς των μίντια…Τα
μίντια καθορίζουν τη ζωή μας.. Υποκρισία
σκευωρία σκοπιμότητα.. Εν ονόματι του
καλού υπερπροβάλουν το έγκλημα.. Στο
όνομα της κάθαρσης ρυπαίνουν τα πάντα..
άνοιξαν οι οχετοί του διαβόλου..
Αλλά
τι είναι το κακό; Το κακό ως παρυπόσταση…
”Γνωρίζουμε
από τον άγιο Διονύσιο Αρεοπαγίτη και
τον όσιο Μάξιμο Ομολογητή πως το
κακό είναι ‘’παρυπόσταση’’. Δεν
έχει δική του υπόσταση (σσ δεν είναι
αυθυπόστατο), υπάρχει ως αλλοίωση της
όντως καλής υπόστασης κάποιου
αγαθού. Για
παράδειγμά, το σκοτάδι υπάρχει επειδή
δεν υπάρχει φως. Δεν
είναι η αρχή το σκοτάδι. Η αρχή είναι το
φως. Το
σκοτάδι είναι η έλλειψη του φωτός.
Λειτουργεί ως παρυπόσταση.
Λέει
επίσης ο Μ. Βασίλειος, ότι δεν δημιούργησε
ο Θεός το κακό. Το κακό όσο κι αν μας
φοβίζει δεν έχει οντολογία. Είναι
παρυπόσταση σύμφωνα με τους Πατέρες
της Εκκλησίας. Δεν έχει δική του υπόσταση,
αν και είναι πραγματικό.
Η αληθινότητά του όμως, αυτή η πραγματικότητά
του που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει,
δεν επιβάλλει την ύπαρξη οντολογικής
αρχής. Πρέπει να αναζήτήσουμε αλλού την
αρχή.
‘’Καὶ
εἶπεν ὁ Θεός· γενηθήτω φῶς· καὶ ἐγένετο
φῶς. Καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς, ὅτι
καλόν’’ (Γέν. 1,4). Αυτή είναι η αρχή. Το
φως δημιουργήθηκε από τον Θεό και μάλιστα
‘’καλόν’’. Δεν δημιουργήθηκε το
σκοτάδι. Το σκοτάδι υπάρχει γιατί δεν
υπάρχει το φως. Επομένως, αποτελεί μία
παρυπόσταση του φωτός. Κι αφού είναι
παρυπόσταση, τότε δεν έχει οντολογία,
αλλά υπάρχει ως μία αλλοίωση της όντως
καλής φύσης. Και στην περίπτωση μας καλή
φύση είναι το φως.Αυτά
τα αναλύει με πολύ όμορφο τρόπο ο άγιος
Ιωάννης Δαμασκηνός στο περίφημο έργο
του ‘’Κατά Μανιχαίων διάλογος’’.”
*
Τα αποσπάσματα των παραθέσεων είναι
από τον Πρεσβύτερο Ηρακλή Φίλιο
Βαλκανιολόγο, Θεολόγο Κληρικό της Ι.Μ.
Σταγών & Μετεώρων
Συνήλθε την Τετάρτη 1 Απριλίου 2026 η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος της 169ης Συνοδικής Περιόδου,υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.
Με αφορμή την υπ’ αρ. 392/2026 απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ, με την οποία έκρινε συνταγματικό τον Νόμο 5089/2024 σχετικά με το δικαίωμα «σύναψης πολιτικού γάμου σε πρόσωπα του ιδίου φύλου, καθώς επίσης το δικαίωμα έγγαμων ομόφυλων ζευγαριών προς υιοθεσία ανηλίκου», η ΔΙΣ υπενθυμίζει τις θέσεις της, όπως αυτές εκφράσθηκαν στο Ανακοινωθέν της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος (23.1.2024) και στο υπ’ αρ. 54 φυλλάδιο «ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΑΟ».
Ανακοίνωση Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος για «Ομόφυλο Γάμο» - Ομόφυλη γονεϊκότητα»
Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας (Ι.Σ.Ι.) της Εκκλησίας της Ελλάδος συνήλθε σε έκτακτη συνεδρίαση, σήμερα Τρίτη 23 Ιανουαρίου 2024, με μοναδικό θέμα την εξαγγελθείσα νομοθέτηση γάμου και «τεκνοθεσίας» υπέρ ζευγαριών του ιδίου φύλου. Μετά την καθιερωμένη προσευχή, η Ι.Σ.Ι. άκουσε την εισήγηση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικολάου, επί της οποίας ακολούθησε διάλογος, και εκφράζει ομόφωνα τις θέσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος επί του θέματος, ως εξής:
1. Η θεολογία της Εκκλησίας για τον γάμο απορρέει από την Αγία Γραφή, τη διδασκαλία των Πατέρων της Εκκλησίας και τη διάταξη του Μυστηρίου του Γάμου και φαίνεται καθαρά στην Ακολουθία του Μυστηρίου αυτού. Ο σκοπός του χριστιανικού γάμου είναι η δημιουργία καλής συζυγίας και οικογένειας, η ανάπτυξη παιδιών ως καρπών της εν Χριστώ αγάπης των δύο συζύγων και η σύνδεσή τους με την εκκλησιαστική ζωή.
Η Εκκλησία αποδέχεται για τη σχέση άνδρα-γυναίκας και παιδιών ότι:
α) η δυαδικότητα των φύλων και η συμπληρωματικότητά τους δεν αποτελούν κοινωνικές επινοήσεις, αλλά προέρχονται από τον Θεό («... καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς. καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς ὁ Θεός, λέγων· αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε...», Γένεσις 1, 27-28),
β) η ιερότητα της ένωσης άνδρα και γυναίκας παραπέμπει στη σχέση του Χριστού και της Εκκλησίας («... ὁ ἀγαπῶν τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα ἑαυτὸν ἀγαπᾷ... τό μυστήριον τοῦτο μέγα ἐστίν, ἐγὼ δὲ λέγω εἰς Χριστὸν καὶ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν», Απ. Παύλου, Προς Εφεσίους 5, 28),
γ) ο χριστιανικός γάμος δεν είναι απλή συμφωνία συμβίωσης, αλλά Ιερό Μυστήριο, μέσω του οποίου παρέχεται η χάρη του Θεού στη σχέση κοινωνίας άνδρα και γυναίκας με στόχο την κοινή τους πορεία προς τη θέωση –και αυτή η ευλογημένη πορεία αφορά όλα τα ζεύγη με ή χωρίς παιδιά,
δ) ο πατέρας και η μητέρα είναι συστατικά στοιχεία της παιδικής και της ενήλικης ζωής («Τίμα τόν πατέρα σου καί τήν μητέρα σου»,Έξοδος 20, 12).
2. Προφανώς η Πολιτεία νομοθετεί, αλλά αυτή η παράμετρος ούτε στερεί την ελευθερία του λόγου από την Εκκλησία ούτε απαλλάσσει την Εκκλησία από το καθήκον ενημέρωσης του πιστού λαού ούτε μπορεί να της υποδείξει σε τι συνίσταται η αμαρτία. Η Εκκλησία δεν νομοθετεί και δεν φέρει ευθύνη για τους νόμους. Αν σιωπήσει, όμως, φέρει βαρύτατη ευθύνη και αυτοκαταργείται.
3. Από το 2015 το σύμφωνο συμβίωσης παρέχει σε ζευγάρια του ιδίου φύλου όλα τα δικαιώματα και τις δυνατότητες του γάμου με κύρια εξαίρεση τη δυνατότητα απόκτησης παιδιών με υιοθεσία ή παρένθετη κύηση. Το σύνθημα της «ισότητας στον γάμο» αποβλέπει σε ένα στόχο, στην απόκτηση παιδιών από «ομόφυλα ζευγάρια».
4. Ανακοινώθηκε ότι θα επιτρέπεται ο «ομόφυλος γάμος» και η «ομόφυλη γονεϊκότητα» μέσω υιοθεσίας και (με διάφορες διόδους) μέσω παρένθετης κύησης. Οι εμπνευστές του νομοσχεδίου και οι συνευδοκούντες σε αυτό προωθούν την κατάργηση της πατρότητας και της μητρότητας και τη μετατροπή τους σε ουδέτερη γονεϊκότητα, την εξαφάνιση των ρόλων των δύο φύλων μέσα στην οικογένεια και θέτουν πάνω από τα συμφέροντα των μελλοντικών παιδιών τις σεξουαλικές επιλογές των ομοφυλόφιλων ενηλίκων. Με βάση το νομοσχέδιο, ομοφυλόφιλοι μονογονείς θα μπορούν να επιβάλουν στο παιδί τους τον σύντροφό τους ως «πατέρα 2» ή ως «μητέρα 2».
5. Η νομοθετική αυτή πρωτοβουλία καταδικάζει μελλοντικά παιδιά να μεγαλώσουν χωρίς πατέρα ή μητέρα σε ένα περιβάλλον σύγχυσης των γονεϊκών ρόλων. Η μονογονεϊκή οικογένεια είναι διαφορετική περίπτωση. Προκαλεί στέρηση του ενός γονέα, αλλά όχι σύγχυση των ρόλων των γονέων. Αντίθετα, η ομοφυλοφιλική συμβίωση προξενεί και τα δύο. Επιπλέον, τα παιδιά αυτά συχνά δεν θα έχουν δυνατότητα γνωριμίας με τον άλλο βιολογικό γονέα τους. Δεν θα έχουν επίσης το προσωπικό βίωμα της παρουσίας του άλλου φύλου (αντίθετου των «ομόφυλων γονέων» τους) μέσα σε μία ετερόφυλη σχέση. Τα παιδιά με πατέρες 1 και 2 ή με μητέρες 1 και 2 (ή και παραπάνω) θα είναι τα θύματα ενός αφύσικου μηχανισμού τεκνοθεσιών.
6. Δημοσιοποιήθηκε ότι: α) θα επιτρέπεται στα «ομόφυλα ζευγάρια» η από κοινού υιοθεσία και η υιοθεσία από τον «ομόφυλο σύζυγο» του γονέα (θα ισχύσει και για τα σημερινά παιδιά από παρένθετη κύηση), β) δεν θα επιτρέπεται στην Ελλάδα η παρένθετη κύηση υπέρ «ομόφυλου ζευγαριού», αλλά αυτή θα αναγνωρίζεται, αν έγινε νόμιμα σε άλλο κράτος. Οι ρυθμίσεις αυτές θα αποτελέσουν κίνητρα για την εκμετάλλευση ευάλωτων γυναικών. Εάν τα προαναφερθέντα ισχύσουν, πρόκειται για ένα ναρκοθετημένο νομοσχέδιο με αντιφάσεις και τρόπους παράκαμψης των απαγορεύσεών του (μέσω κυήσεων στο εξωτερικό) και είναι πιθανή η καταδίκη της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων λόγω διακρίσεων, οπότε η χώρα θα αναγκασθεί να νομοθετήσει και στο έδαφός της την παρένθετη κύηση.
7. Το νομοσχέδιο καταργεί όχι μόνο κανόνες βιοηθικής, χριστιανικές αξίες και την ελληνική οικογενειακή παράδοση, αλλά ανατρέπει τα δικαιώματα μελλοντικών παιδιών και τους ρόλους των φύλων ως στοιχείων συνοχής της κοινωνίας –και αυτό αφορά τον καθένα, έστω και αν δεν αποδέχεται τη χριστιανική ηθική. Το ερώτημα που αιωρείται αναπάντητο είναι τελικά: Ποιος είναι ο ουσιαστικός λόγος αυτής της απόφασης που αλλάζει συνολικά και άρδην τον θεσμό του γάμου και την ιδιότητα του γονέα και γιατί προωθείται με τόση επιμονή;
8. Η Εκκλησία της Ελλάδος αναγνωρίζει μόνο το Ιερό Μυστήριο του χριστιανικού γάμου και απορρίπτει τον πολιτικό γάμο ασχέτως φύλου. Εν προκειμένω τάσσεται κατά του πολιτικού γάμου «ομόφυλων ζευγαριών» για τον πρόσθετο λόγο ότι αυτός οδηγεί αναπόδραστα σε «ομόφυλη γονεϊκότητα» μέσω υιοθεσίας ή παρένθετης κύησης. Η νομοθέτηση αυτή συγκρούεται τόσο με τη χριστιανική ανθρωπολογία, όσο και με το καθήκον της κοινωνίας να εξασφαλίζει στα παιδιά ευημερία και σωστή ανατροφή, αλλά και με το δικαίωμα των παιδιών να έχουν πατρική και μητρική παρουσία και φροντίδα. Για όλους τους προηγούμενους λόγους και με αίσθημα ποιμαντικής ευθύνης και αγάπης, η Αγία Εκκλησία μας είναι κάθετα αντίθετη προς το προωθούμενο νομοσχέδιο.
9. Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας αποφάσισε: α) τη σύνταξη σχετικής επιστολής με τις θέσεις της προς τα αξιότιμα μέλη της Βουλής των Ελλήνων, β) την ανακοίνωση των θέσεών της στους Ιερούς Ναούς την Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 2024 και τη διάθεση σχετικού φυλλαδίου «Προς τον Λαό» μέσω των Ιερών Ναών και της ιστοσελίδας της, γ) την παροχή εξουσιοδότησης προς κάθε Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη να προχωρήσει, εντός της επαρχίας του και κατά την έμφρονα ποιμαντική κρίση του, σε πρωτοβουλίες ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης ως προς την επικείμενη νομοθέτηση και τον θεσμό της οικογένειας.
Εκ της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος