Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 13 Ιουνίου 2023

Να κάνω το παιδί μου κομπλεξικό;

 


Φωνάζει ὁ Θεὸς καὶ λέγει: «μὴ πηγαίνετε μὲ τὸ ρεῦμα».Ἦρθε μιὰ ψυχούλα καὶ ἦταν αὐτὸ τὸ καημενούλικο μέσα εἰς τὴν κοσμικὴ ζωή, δὲν μπορῶ νὰ ἐξιστορήσω... Πῶς νά της τὸ πῶ; Με τί τρόπο νά της τὸ πῶ; Βαμμένη (στὸ πρόσωπο) μέσα στὰ κοκκινάδια, φοροῦσε τὸ τσιτωτὸ παντελόνι... δὲν ὑπάρχει ἄλλη φράση νὰ πῶ καὶ περισσότερα. Καὶ τῆς λέγω:
- Παιδάκι μου, ἄκουσες ποτὲ ἕνα ψάρι ποὺ τὸ λένε πέστροφα, γιατί τὸ λένε πέστροφα;
- Ὄχι, μοῦ λέγει, δέν το ἄκουσα ποτέ.
- Ξέρεις, ὅτι ὑπάρχει ψάρι πέστροφα;
- Οὔτε καὶ τοῦτο τὸ ξέρω...
- Εἶναι ἕνα ψάρι ποὺ ζεῖ καὶ εἶναι μέσα εἰς τὸν ποταμό. Ὁ ποταμὸς ἔχει ἕνα ρεῦμα καὶ πάει καὶ αὐτὸ τὸ ψάρι πάει ἀντίστροφα, γι' αὐτὸ τὸ λένε πέστροφα!
- Α, λέγει, δὲν τὸ ἤξερα...
- Ε, καὶ ἐμεῖς γιὰ νὰ γίνουμε καλά, πρέπει νὰ φύγουμε ἀπ' αὐτὸ τὸ ρεῦμα τοῦ ποταμοῦ ποὺ λέγεται μόδα...
Ἄχ, αὐτὴ ἡ μόδα, αὐτὴ ἡ θεοκατάρατη μόδα... Ἄχ, αὐτὴ ἡ μόδα, πόσο τραβάει τὸν κόσμο. Καὶ ἐρωτᾶ ἡ μάνα γιὰ τὸ παιδί της:
- Νὰ ἀφήσω τὸ μωρό μου κομπλεξικό; Νὰ τὸ κάνω κομπλεξικό; Ἐφόσον ὅλα (τὰ κορίτσια) φοροῦνε παντελόνια, νὰ μὴν τοῦ φορέσω τοῦ μωροῦ μου; Ἐφόσον ὅλα εἶναι μὲ τὸ μίνι, νὰ μὴ τοῦ ἀφήσω καὶ αὐτοῦ νὰ τὸ φορέσει; Ἐφόσον ὅλα δείχνουν τίς κοιλιές τους, νὰ μὴν τὴν δείξει καὶ τὸ παιδί μου; Νὰ τὸ κάνω κομπλεξικό;
Δὲν ἀκούει τὸν Θεὸν ποὺ τῆς λέγει, «νὰ μεγαλώνεις τὸ παιδί σου μὲ τὰ δικὰ Μου τα γράμματα, ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου». Δὲν τὰ ἀκούει αὐτά. Ἀκούει τὴ μόδα... γιὰ νὰ μὴν γίνει τὸ παιδὶ κομπλεξικὸ καὶ νὰ τὸ κάνει ὅ,τι θέλει!
Γέροντας Σάββας Ἀχιλλέως

Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2022

Ἡ κοινωνική προεργασία τῆς παιδεραστίας

 

Τό ἀποτρόπαιο ἔγκλημα στόν Κολωνό καὶ οἱ συνεχεῖς περιπτώσεις βιασμῶν, δικαὶως ἔχουν σοκάρει τήν κοινωνία. Δέν μπορεῖ νά χωρέσει ἀνθρώπου νοῦς, ὅτι συνάνθρωποί μας ἔχουν φθάσει σέ τέτοιο σημεῖο διαστροφῆς νά βιάζουν ψυχές καὶ σώματα ἀθώων παιδιῶν.

Πρόκειται γιά κεραυνό ἐν αἰθρίᾳ;

Ἡ προεργασία τοῦ ἐγκλήματος εἶναι ἔκδηλη καὶ ἡ ἀδιαφορία μας σέ αὐτή τήν προεργασία, παράγοντας διευκόλυνσής του. Πλέον οἱ περιπτώσεις παιδεραστίας ἔχουν γίνει πάρα πολλές· ἐμεῖς ὅμως διαπράττουμε ἕνα μεγάλο λάθος. Ἀναζητοῦμε τά αἴτια μόνο στήν κακότητα τῶν δραστῶν καὶ καθόλου στήν κοινωνία καὶ τόν τρόπο πού μεγάλωσαν καὶ μεγαλώνουν οἱ Ἕλληνες τίς τελευταῖες δεκαετίες. Χωρίς τόν ἐντοπισμό τῆς αἰτίας, ὅμως, δέν θά ὑπάρξει καμμία ἀναστροφή τῆς κακῆς πορείας. Παρακάτω, γίνεται μία προσπάθεια ἐντοπισμοῦ τῶν πραγματικῶν αἰτίων καί πρόταση γιά τήν ἀλλαγή.

Τηλεόραση καὶ κινητό τηλέφωνο

Μία πρώτη πικρή διαπίστωση πού ὀφείλουμε νά παραδεχτοῦμε, ἄν θέλουμε νά εἴμαστε εἰλικρινεῖς, εἶναι ὅτι οἱ «παιδεραστές» ἔχουν μπεῖ στά σπίτια μας, διότι ἐμεῖς μέ ἀδιαφορία καὶ ἀφέλεια τούς ἀνοίξαμε. Καὶ αὐτοί οἱ «παιδεραστές» εἶναι ἡ τηλεόραση καὶ ἐσχάτως τό κινητό τηλέφωνο. Ἀμφιβάλλει κανείς ὅτι τά παιδιά ἀπό τήν τηλεόραση καὶ ἀπό τό κινητό τους μαθαίνουν ἀπό τήν ἀθώα παιδική τους ἡλικία γιά τό σέξ; Ἄν κάποιος μιλήσει πρόστυχα ἤ συνευρεθεῖ ἐρωτικά μπροστά σέ ἕνα παιδί, δέν τό κακοποιεῖ; Ὅποια ὥρα καὶ νά ἀνοίξει κάποιος τήν τηλεόραση, θά δεῖ προστυχιές, αἰσχρότητες, ἐρωτικές σκηνές, μοιχεῖες, βίντεο κλίπ μέ ἡμίγυμνες τραγουδίστριες νά χορεύουν προκλητικά. Σέ πολλά σπίτια οἱ τηλεοράσεις μένουν ἀνοιχτές ὅλη μέρα, ἀκόμα καὶ ὅταν δέν βλέπει κανείς. Ἔτσι ὅλα τά σεξουαλικά μηνύματα περνοῦν στά νήπια καὶ αὐτά ἀρχίζουν νά σκέφτονται τόν ἔρωτα σέ μία ἡλικία ἀθωότητας καὶ μάλιστα νά μιμοῦνται αὐτά πού βλέπουν. Καὶ ἄν δέν τά δοκιμάσουν μέ παιδιά τῆς ἡλικίας τους, πιθανόν νά βρεθεῖ κάποιος μεγαλύτερος νά τά ἐκμεταλλευτεῖ, μεγαλωμένος καὶ αὐτός μέ τίς ἴδιες ἀρχές τῆς σαρκολατρείας πού ἀφειδῶς μᾶς προσέφερε ἡ τηλεόραση τίς τελευταῖες δεκαετίες. 

Τήν ἴδια ὥρα πολλοί, ἄν ὄχι οἱ περισσότεροι γονεῖς, γελᾶνε καὶ ἐπιβραβεύουν μέ χειροκροτήματα τά παιδιά τους, ὅταν ἀπό νήπια μιμοῦνται ἄσεμνους χορούς πού βλέπουν στήν τηλεόραση καὶ τραγουδοῦν τραγούδια πρόστυχα καὶ ἀπαράδεκτα ὄχι μόνο γιά παιδιά ἀλλά καὶ γιά κάθε ἄνθρωπο μέ ἀξιοπρέπεια.

Βλέποντας αὐτή τήν κατάντια, διαπιστώνουμε τήν πικρή δικαὶωση ὅσων «ὀπισθοδρομικῶν» πνευματικῶν καλοῦσαν τούς χριστιανούς νά μήν ἔχουν τηλεοπτική συσκευή μέσα στό σπίτι. Ἀλήθεια, πόσες παιδικές ψυχές θά εἶχαν διατηρήσει τήν ἁγνότητα πού ἁρμόζει στήν ἡλικία τους, ἄν δέν μάθαιναν ἀπό τήν τηλεόραση τήν ἄκρατη σεξουαλικότητα καὶ μάλιστα τίς παραχρήσεις τοῦ σώματος;

Ἀκόμη πιό βαρύνουσα εἶναι ἡ ἐπιρροή τῆς βιομηχανίας πορνό στίς σεξουαλικές διαστροφές τῶν ἀνθρώπων. Τό ἐλεύθερο διαδίκτυο, ἐκτός ἀπό τά θετικά του σημεῖα, ὅπως ἡ ἐναλλακτική καὶ ἀνεξάρτητη πληροφόρηση, προσφέρει εὔκολη πρόσβαση σέ ὑλικό – νόμιμο ἤ παράνομο -  πορνογραφικοῦ καὶ διαστροφικοῦ περιεχομένου στούς χρῆστες, ἀνεξαρτήτως ἡλικίας. Αὐτή ἡ πρόσβαση εἶναι εὔκολη στά παιδιά πού ἀπό πολύ μικρή ἡλικία χειρίζονται μέ ἄνεση τίς ἠλεκτρονικές συσκευές καὶ ἔχουν κινητό τηλέφωνο μέ σύνδεση στό διαδίκτυο καὶ μάλιστα ὡς προσωπικό ἀντικείμενο, εἶναι ἀνεξέλεγκτο ἀπό τούς γονεῖς, σέ ἀντίθεση μέ τούς σταθερούς ἤ φορητούς ὑπολογιστές, ὅπου ὑπάρχει πρόσβαση στό ἱστορικό καὶ δυνατότητα ἀποκλεισμοῦ ἀκατάλληλων ἱστοσελίδων. Τό δέ κινητό τηλέφωνο παρέχει ἀνέλεγκτη ἐπικοινωνία καὶ ἀνταλλαγή φωτογραφιῶν, μεταξύ παιδιῶν καὶ ἐπίδοξων παιδεραστῶν.

Ἡ σχολική ἐκπαίδευση

Στήν πρόωρη σεξουαλικοποίηση τῶν παιδιῶν δέν εἶναι ἄμοιρο εὐθυνῶν τό σύγχρονο σχολεῖο. Ὁ «προοδευτικός» προσανατολισμός τῆς ἐκπαίδευσης, περιλαμβάνει τή χαλάρωση τῆς ἠθικῆς καὶ τῆς ἐγκρατείας καὶ φυσικά τήν ἐξαφάνιση τῆς παραδοσιακῆς οἰκογενείας ὡς παράγοντα ἀσφαλοῦς ἀνατροφῆς τῶν παιδιῶν. Αὐτό επηρεάζει ἀρνητικά, ὄχι μόνο τά παιδιά τοῦ σήμερα, ἀλλά καὶ τούς αὐριανούς ἐνήλικες.

Μερικά ἀπό τά πιό προκλητικά παραδείγματα «προοδευτικότητας» εἶναι τά ἀκόλουθα: Ἀπό τό 2006 ἕως καὶ τό 2021 σέ παιδιά Α΄Γυμνασίου, δηλαδή 12 ἕως 13 ἐτῶν (τραγική σύμπτωση!) μέσα ἀπό τό σχολικό βιβλίο τῆς γλώσσας, παρουσιαζόταν ἡ παιδεραστία ὡς κάτι φυσιολογικό! Ἐκεῖ βλέπουμε τήν ἤδη μακροχρόνια σχέση τοῦ «Σάκη τοῦ ἠλεκτρολόγου»[1] μέ τήν 15χρονη (χωρίς νά διευκρινίζεται καὶ ἡ ἡλικία της στήν ἀρχή τῆς παρουσιαζόμενης σχέσης), κάτι πού ἐγκαὶρως ἔχει ἐπισημάνει ὁ ἀγωνιστής δάσκαλος ἀπό τό Κιλκίς, Δημήτρης Νατσιός, χωρίς οἱ δημοσιογράφοι νά ἐξανίστανται, χωρίς οἱ εἰσαγγελεῖς νά παρεμβαίνουν, χωρίς τό ὑπουργεῖο (μέ ὅλες τίς κυβερνήσεις πού πέρασαν) νά ἀποσύρει αὐτό τό ἀπόσπασμα, παρά μόλις πέρυσι, μετά ἀπό σκάνδαλα παιδεραστίας πού ἄγγιζαν πρόσωπα τοῦ κυβερνῶντος κόμματος καὶ μοιραῖα ἔφερναν τό συγκεκριμένο ἀπόσπασμα στό προσκήνιο.

Στό δέ βιβλίο τῆς γλώσσας τῆς Γ΄Γυμνασίου, ὅπως ἀπεκάλυψε ἡ δρ. διδακτικῆς γλωσσῶν, Ἑλένη Παπαδοπούλου[2], ὑπάρχει κείμενο τοῦ Peter Dalglish, ἱδρυτῆ τῆς ΜΚΟ Street Kids International Charity καὶ ἐκπροσώπου τοῦ ΟΗΕ στό Ἀφγανιστάν, πού προσκαλεῖ τούς νέους νά ἐνταχθοῦν σέ ΜΚΟ, καθώς ἔτσι κάνουν κάτι σημαντικό στή ζωή τους. «Μπορεῖ νά μή γίνουν πλούσιοι, ἀλλά οἱ συγκινήσεις πού τούς προσφέρουν τά ἄστεγα παιδιά τῆς Ἀφρικῆς τούς ἀποζημιώνουν γιά τήν ἐπιλογή τους». Τό γεγονός ὅτι τό 2018 οἱ ἀρχές τοῦ Νεπάλ τόν συνέλαβαν ἔπειτα ἀπό ἕφοδο στό σπίτι του γιά τόν βιασμό δυό ἀγοριῶν, 12 καὶ 14 ἐτῶν, δέν πτοεῖ τό ὑπουργεῖο ἀπό τό νά διδάσκει τά παιδιά γιά τήν ἔνταξη σέ ἀμφιβόλου προέλευσης ὁμάδες, μέσα ἀπό τά κείμενα ἑνός παιδεραστῆ.

Ἅς μήν ξεχνᾶμε ὅτι ἐδῶ καὶ δεκαετίες, διάφοροι ἐξωσχολικοί ὀργανισμοί, «εἰσχωροῦν» στή σεξουαλική ζωή τῶν ἐφήβων μαθαίνοντάς τους πῶς θά φοροῦν τό προφυλακτικό, πῶς θά ἀποφύγουν τά ἀφροδίσια καὶ τίς ἀνεπιθύμητες ἐγκυμοσύνες κ.λπ. Καὶ ὅλα αὐτά μέ τήν ἄδεια καὶ ἐνθάρρυνση τοῦ ὑπουργείου παιδείας καὶ μερίδας τῶν ἐκπαιδευτικῶν.

Ἀλλά σάν νά μήν ἔφταναν αὐτά, ἤδη ἀπό τήν περυσινή χρονιά, σέ πανελλαδικό ἐπίπεδο, στό νηπιαγωγεῖο τά παιδιά μυοῦνται ἐπίσημα καὶ ἐντός σχολικοῦ προγράμματος στή σεξουαλική ἀγωγή!!! Τί νά μάθει γιά τό σέξ ἕνα παιδάκι 4, 5 ἤ 10 ἐτῶν; Ποιοί εἶναι αὐτοί πού τούς ἐπιτρέπουμε νά μιλοῦν γιά τόσο σοβαρά πράγματα στά ἀνήλικα παιδιά μας ὅλων τῶν τάξεων; Ἔχουν τά μικρά παιδιά τήν ὠριμότητα νά ἀκούσουν γιά τό σέξ καὶ νά μήν ἀναζητήσουν τρόπους νά ἐφαρμόσουν αὐτά πού ἀκοῦνε; Καὶ μάλιστα μέ τό ἀντίστροφο ἐπιχείρημα ὅτι ἔτσι δῆθεν προστατεύονται ἀπό τή σεξουαλική κακοποίηση!!! Φυσικά στά πλαίσια ἄλλων μαθημάτων θά πρέπει νά γίνεται μέ τήν ἁρμόζουσα σεμνότητα πρός τήν ἄωρη ἡλικία τῶν παιδιῶν, ἐνημέρωση γιά τρόπους προστασίας ἀπό τήν σεξουαλική κακοποίηση καὶ ὄχι γιά τρόπους ἀντισύλληψης ἤ γιά τή «φυσιολογικότητα» τῶν ὁμοφυλοφιλικῶν σχέσεων. Τό τελευταῖο, εἶναι ὁ πραγματικός λόγος γιά τόν ὁποῖο μπῆκε οὐσιαστικά ἡ σεξουαλική ἀγωγή στά σχολεῖα, ὅπως δήλωσε καὶ ὁ ἴδιος ὁ πρωθυπουργός στή βουλή, κάνοντας λόγο γιά σεβασμό στή διαφορετικότητα[3]. Σέ κάθε περίπωση, δέν ἔχουν καμμία θέση στήν ἐκπαίδευση τῶν παίδων, διότι δέν ἁρμόζουν στήν ἡλικία τους καὶ τά ἀποπροσανατολίζουν ἀπό ἐποικοδομητικές γιά τήν ἡλικία τους ἀσχολίες πού εἶναι πρός ὄφελός τους.

Ἀντίστοιχα καὶ στά μεγαλύτερα παιδιά τοῦ Γυμνασίου καὶ τοῦ Λυκείου, ἐξάπτεται ἡ φαντασία τους καὶ τό ἴδιο τό μάθημα μέ τίς ἀναφορές σέ παράκαιρα πράγματα, εἶναι φυσικό νά ἀποσποῦν τήν προσοχή τους καὶ νά τά εἰσάγουν σέ σκέψεις πού τά σπρώχνουν στήν ἀνώριμη ἀναζήτηση σαρκικῶν ἀπολαύσεων, χωρίς νά παρουσιάζεται καὶ ἡ ἄλλη ὄψη τοῦ νομίσματος, δηλαδή ἡ ψυχική καταρράκωση πού ὁδηγεῖ ἡ ἄκρατη σεξουαλικότητα καὶ ἡ «ἀντικειμενοποίηση» τοῦ σώματος.

Ἀνήλικοι ΛΟΑΤΚΙ

Ἀποτελεῖ νόμο τοῦ Κράτους ἡ νομική ἀναγνώριση τῆς ἀλλαγῆς ταυτότητας φύλου ἀπό τήν ἡλικία τῶν 15 ἐτῶν! Ἕνα παιδί 15 ἐτῶν, γιά νά ζητάει νά ἀλλάξει τό φύλο του, σημαίνει ὅτι ὄχι μόνο ἔχει αἰσθανθεῖ ἐρωτική ἕλξη ἀπό ἀνθρώπους τοῦ ἰδίου φύλου, ἀλλά πιθανόν ἤδη νά ἔχει «μυηθεῖ» σέ σεξουαλικές πράξεις, εἴτε ἀπό συνομηλίκους εἴτε ἀπό μεγαλύτερους ὁμοφυλόφιλους. Ἄν τολμοῦσαν οἱ ἀκτιβιστές ἤ ἁπλοί ὁμοφυλόφιλοι νά κάνουν ἕνα ἄλλο εἰλικρινές «outing» καὶ νά μιλήσουν γιά τίς πρῶτες τους σεξουαλικές ἐπαφές, θά βλέπαμε ὅτι πολλές, ἄν ὄχι οἱ περισσότερες περιπτώσεις, θά ἔγιναν ὅταν ἦταν ἀνήλικοι μέ κάποιον «προχωρημένο» ἐνήλικο.

Ἀποτελεῖ δέ θλιβερή καὶ ἀποτρόπαια εἰκόνα ἡ παρουσία μικρῶν παιδιῶν στά gay prides, ντυμένα μέ ροῦχα τοῦ ἄλλου φύλου (!), ὅπου γύρω τους ἡμίγυμνοι διαδηλωτές μέ προκλητικά ἐσώρουχα ἐρωτοτροποῦν μεταξύ τους. Ἐκεῖ ὑπάρχει «πρόοδος» καὶ ὄχι ἐξώθηση στήν παιδεραστία!

Ἀπό τήν ἄλλη, διαπιστώνουμε καθημερινά περιπτώσεις ἀνηλίκων πού σχεδόν πιέζονται ἀπό τούς "εἰδικούς" νά κάνουν χειρουργική ἀλλαγή φύλου καὶ σέ μεγαλύτερη ἡλικία τό μετανοιώνουν. Ποιός θά πάρει τήν εὐθύνη γιά τήν καταστροφή αὐτῶν τῶν παιδιῶν σέ μία μή ἀντιστρέψιμη κατάσταση διά βίου;

Θεοποίηση τοῦ σέξ

Ἀφοῦ ἐπικράτησε ἡ πορνική νοοτροπία στήν καθημερινότητα τῶν Νεοελλήνων, ἡ σαρκική ἀγαπητική ἕλξη ἔπαψε νά εἶναι μέσο ψυχοσωματικῆς σύνδεσης τῶν συζύγων καὶ πραγματώσεως τοῦ «αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε» καὶ ἔγινε φυσική ἀνάγκη, σπόρ, θέαμα, μέσο ταπείνωσης τῆς γυναίκας πού ἐνίοτε βιντεοσκοπεῖται «γιά πᾶν ἐνδεχόμενο» καὶ «λόγος» γιά νά προβληθεῖ ὁ ἄνδρας στίς παρέες του. Σέ μία τέτοια πορνική κοινωνία, εἶναι φυσικό ἐπακόλουθο νά ἐκπαιδεύονται τά παιδιά νά ζοῦν μέ αὐτή τή νοοτροπία καὶ νά τή βιώνουν στόν ἐπέκεινα βίο τους, σάν κάτι φυσιολογικό.

Ἀπό τή νεαρή ἡλικία μαθαίνουν νά ἔχουν προτεραιότητα στή ζωή τους τό σέξ, ἔτσι ὥστε ὅταν μεγαλώσουν νά μήν μποροῦν νά ζήσουν χωρίς αὐτό, νά τό βάζουν στήν κατηγορία τῶν ἀπαραίτητων φυσικῶν ἀναγκῶν, νά τό θεοποιοῦν ὡς αὐτοσκοπό τῆς ζωῆς, νά τό θεωροῦν παράγοντα εὐτυχίας ἤ δυστυχίας! Ἔτσι, ἄν γιά κάποιο λόγο δέν τούς προσφέρεται εὔκολα, γιά νά ἱκανοποιήσουν τή «φυσική ἀνάγκη» τους, νά καταφεύγουν ἀκόμα καὶ στό βιασμό. Ἤ μήπως ἡ σημερινή ἑλληνική κοινωνία δέν ἀντιμετωπίζει ὅποιο νέο δέν ἔχει τακτικές σεξουαλικές ἐπαφές, ὡς «καθυστερημένο»; Ἐκεῖνοι πού σήμερα κατακρίνουν τούς παιδεραστές, πῶς ἀντιμετωπίζουν τά παιδιά πού ἐνηλικιώνονται διατηρώντας τήν παρθενία τους;

Ἡ νεοελληνική κοινωνία ἀπεδοκίμασε καὶ ἀπέρριψε τή διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας περί προγαμιαίων καὶ γενικά ἐξώγαμων σχέσεων. Δαιμονοποίησε τήν ἁγνότητα καὶ στοχοποίησε τούς ἁγνούς νέους! Καὶ τό χειρότερο εἶναι ὅτι ἀκόμα καὶ κληρικοί, θεολόγοι, ἄνθρωποι τῆς Ἐκκλησίας[4], συνήργησαν στήν ἀποκαθήλωση τῆς διαχρονικῆς διδασκαλίας τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἀκολούθησαν τό κοσμικό φρόνημα, ἀπέναντι στή σωτήρια καὶ δοκιμασμένη γιά αἰῶνες ἀντιπρόταση τῆς Ἐκκλησίας, παρασύροντας χριστιανούς νέους στή σαρκολατρεία. Ἀποτέλεσμα νά ἀσκοῦν τή σεξουαλική τους δραστηριότητα ἀπό μικρή ἡλικία ἐκτός πλαισίου τοῦ εὐλογημένου γάμου, θεωρώντας ὅτι δέν διαπράττουν κάποιο ἁμάρτημα, ἐνῶ παράλληλα ἐπιβαρύνουν ἐν ἀγνοίᾳ τους τήν ψυχή τους καὶ δέν ἱκανοποιοῦνται ἀπό τίς συχνές «συμβατικές» συνευρέσεις, ψάχνοντας «παρηγοριά» σέ ἐναλλακτικές σεξουαλικές συμπεριφορές. Ἡ ἁγνότητα ὡς παράγοντας ψυχικῆς ἰσορροπίας, ὄπως τήν ὅρισε ἡ πατερική παράδοση, θεωρήθηκε τό ἀκριβῶς ἀντίθετο καὶ ἡ ψυχική ἀνισορροπία τῶν ἐλεύθερων σχέσεων θεωρήθηκε κάτι ὑγιές. Παράλληλα, ἡ ἁγνότητα ἔπαψε νά θεωρεῖται τό γερό θεμέλιο γιά τή δημιουργία ὑγιοῦς οἰκογένειας, μέ ἀποτέλεσμα νά ἀναζητοῦνται ἀλλοῦ τά αἴτια τῆς κρίσης τοῦ θεσμοῦ.

Ἡ θεοποίηση τοῦ σέξ ἔχει καὶ ἕνα ἄλλο ἀρνητικό ἐπακόλουθο. Ὅτι τά παιδιά μεγαλώνουν παραμερίζοντας τά ὄντως σημαντικά τῆς ζωῆς, διοχετεύοντας ὅλη τη ζωντάνια καὶ τό δυναμισμό τους, στίς σεξουαλικές ὁρμές τους. Πῶς λοιπόν, ὁ νέος θά μάθει γιά ἀρετές πού γεμίζουν τήν ψυχή τοῦ ἀνθρώπου ὅπως ἡ ἐλεημοσύνη, ἡ αὐτοθυσία, ἡ ταπείνωση; Καὶ ἀφοῦ ἀποξενώνεται ἀπό τίς ἀρετές, παραδίδεται στά πάθη καὶ μεγαλώνοντας ἀποκτηνώνεται, ἀντικαθιστώντας τά σημαντικά τῆς ζωῆς μέ τίς εὐχαριστήσεις τοῦ σώματος, πού μπορεῖ νά καταλήξουν σέ ποικίλες διαστροφές, ἀκόμα καὶ εἰς βάρος ἀνυπεράσπιστων παιδιῶν.

Ἐν ὀλίγοις, ἡ ἐπικέντρωση τῆς ἐκπαίδευσης στίς δοκιμασμένες ἀπό τούς Ἁγίους μας ἀρετές τῆς ἁγνείας καὶ τῆς ἐγκρατείας, θά μποροῦσε νά περιορίσει κατά πολύ τό πρόβλημα καὶ νά δημιουργήσει προσωπικότητες ἰσχυρές, ἰσορροπημένες καὶ ἐνάρετες, χωρίς διαστροφές καὶ ἐμπάθειες.

Θεοποίηση τοῦ οἰκονομικοῦ κέρδους

Τά παιδιά μαθαίνουν νά μεγαλώνουν μέ Θεό τό κέρδος καὶ νά μήν ὑπολογίζουν τίποτα μπροστά του. Αὐτές οἱ ἀξίες δυστυχῶς ξεκινοῦν ἀπό τό σπίτι καὶ ἐνισχύονται ἀπό τήν προβολή τους μέσα ἀπό τά ΜΜΕ, ἀλλά καὶ ἀπό τόν τρόπο πού οἱ ἀμοραλιστικές καπιταλιστικές πολιτικές τοῦ κράτους ἔχουν ἀνάγει τό κέρδος σέ αὐτοσκοπό τῆς ζωῆς.

Οἱ ἀξίες καὶ τά ἰδανικά ὑποχωροῦν μπροστά στά χρήματα. Στά πλαίσια αὐτῆς τῆς λογικῆς, ὁ πρωθυπουργός πρίν λίγους μῆνες ζητοῦσε ἀπό τούς ἐφήβους νά δώσουν τό σῶμα τους γιά ἐμβολιασμό, καὶ τούς ἔδινε γιά ἀντάλλαγμα 150 εὐρώ καὶ δωρεάν data! Φυσικά δέν συγκρίνουμε κατ’ ἐλάχιστον τήν παιδεραστία μέ τόν ἐμβολιασμό, ὡστόσο ἡ νοοτροπία τῆς ξεδιάντροπης ἐκπόρνευσης πού χρησιμοποίησε ὁ πρωθυπουργός εἶναι ἔκδηλη. Πνευματική ἐκπόρνευση μίας γενιᾶς, πού εὐτυχῶς στή μεγάλη της πλειοψηφία προτίμησε τήν ἐλευθερία καὶ γύρισε τήν πλάτη καὶ στά 150 εὐρώ καὶ στά δωρεάν data.

Ἀποδυνάμωση καὶ διάλυση τῆς οἰκογενείας

Πάνω σέ ὅλα τά παραπάνω, ἔρχεται νά προστεθεῖ ὡς ἐπιστέγασμα, ἡ ἀποδυνάμωση τοῦ θεσμοῦ τῆς οἰκογενείας. Όταν θεοποιεῖται ἡ σαρκική μίξη καὶ διαφημίζεται ἡ συχνή ἀλλαγή ἐρωτικῶν συντρόφων ὡς κάτι ὑγιές, πῶς θά μπορέσει νά σταθεῖ ἕνα ζευγάρι μέσα στό γάμο; Ἀκολουθοῦν διαζύγια, μοιχεῖες, τσακωμοί, ἀδιαφορία γιά τά παιδιά, ἔλλειψη ἐμπιστοσύνης πρός τούς γονεῖς. Ὅλα αὐτά ἀποτελοῦν τό «ἰδανικό» περιβάλλον γιά νά προσπαθήσει τό παιδί νά βρεῖ ἀλλοῦ τή «θαλπωρή». Ἤ νά ἔχει παραβατική συμπεριφορά ἡ ὁποία ὅταν μεγαλώσει νά καταλήξει σέ φρικτά πάθη, ὅπως ἡ παιδοφιλία.

Δέν γεννιοῦνται οἱ ἄνθρωποι «τέρατα», ὅπως τούς ὀνομάζει ἡ κοινωνία, ἀλλά γίνονται μέσα ἀπό τά βιώματά τους καὶ μέ τήν ἀπουσία τῆς εἰλικρινοῦς πνευματικῆς ζωῆς, πού ὀχυρώνει τούς γονεῖς καὶ τά παιδιά ἀπό κακές ἐπιδράσεις ἀνθρώπινες ἤ δαιμονικές.

Στοχοποίηση τῶν χριστιανῶν

Στόν ἀνάποδο κόσμο πού ζοῦμε, ὅμως, οἱ τηλεδικαστές δέν θά μιλήσουν ποτέ γιά τίς αἰτίες πού προαναφέραμε, αὐτῆς τῆς κοινωνικῆς μάστιγας. Ἀλλά θά ὑπερτονίζουν τή σχέση τοῦ φερομένου ὡς παιδομαστροποῦ τοῦ Κολωνοῦ μέ τήν Ἐκκλησία, ἡ ὁποία ὅπως φαίνεται ἦταν ἐπίπλαστη, γιά νά καταλήξουν στό συμπέρασμα ὅτι πάλι οἱ χριστιανοί εἶναι οἱ κακοί καὶ ὅποιος πηγαίνει στήν Ἐκκλησία μπορεῖ νά εἶναι παιδεραστής! Ἡ ἀπόλυτη φασιστική νοοτροπία τοῦ «τσουβαλιάσματος» πού συναντᾶται μόνο ἐναντίον τῶν χριστιανῶν.

Παρέλκει νά ὑπενθυμίσουμε στούς «κυνηγούς χριστιανῶν» ὅτι ὁ χριστιανισμός ἔθεσε στό κοινωνικό περιθώριο κάθε ἐκμετάλλευση ἀνθρώπων, πολλῷ δέ μᾶλλον τή σεξουαλική. Καὶ ὅτι ἄν ἦταν καλοπροαίρετοι δέν θά στέκονταν στό ποῦ ἔφτασε κάποιος πού παριστάνει τόν χριστιανό, ἀλλά ποῦ ἔχουν φθάσει χιλιάδες χριστιανοί πού βιώνουν στά ἀλήθεια τό Εὐαγγέλιο.

Ἀντιθέτως, τό κοράνι εὐλογεῖ τήν παιδεραστία ἀφοῦ ἐπιτρέπει σε μικρά ἀνήλικα κορίτσια  νά νυμφευθοῦν ἐνήλικες καὶ νά ἱκανοποιήσουν τίς σεξουαλικές ἐπιθυμίες τοῦ συζύγου τους, ὅπως παρατηρεῖται στίς ἰσλαμικές χῶρες. Σέ μία κοινωνία πού εἰσάγει ἀνεξέλεγκτα παράνομους μετανάστες πού ὡς ἐπί τό πλεῖστον ἀσπάζονται τό Ἰσλάμ καὶ επιδιώκει τήν ἐνσωμάτωσή τους στήν Ἑλληνική κοινωνία, πῶς ἡ πολιτεία καὶ ἡ κοινωνία σιωπούν; Φυσικά, στήν Ἑλλάδα  ὅποιος αναφέρει κάτι τέτοιο, ἴσως διωχθεῖ λόγῳ του ἀντιρατσιστικοῦ νόμου. Δηλαδή ἀπό τήν μία παρατηρείται ἡ σιωπηρή ἀποδοχή τῆς παιδεραστίας  ὡς εἰσαγόμενο προϊόν ἐξ Ἀνατολῶν καὶ  ἀπό τήν ἄλλη η στοχοποίηση των Χριστιανών, ὡς παιδεραστῶν, παρότι κατά τή χριστιανική διδασκαλία ἡ παιδεραστία εἶναι μεγάλο καὶ βδελυγματικό ἁμάρτημα.

 

Ἡ ἀνάγκη τῆς ἀλλαγῆς

Δυστυχῶς οἱ περισσότεροι θά ἀσχοληθοῦμε μέ τό θέμα ὅσο τό κρατάει ἡ ἐξουσία τῶν ΜΜΕ στήν ἐπικαιρότητα καὶ δέν θά πράξουμε τό παραμικρό γιά νά ἀλλάξουν τά πράγματα, μέχρι τό ἑπόμενο ἀντίστοιχο ἔγκλημα, ὅπου ἀπό τούς καναπέδες μας καὶ τά social media, ἀγανακτισμένοι θά ἀπαιτοῦμε «κρεμάλες». Ὅμως, δέν μποροῦμε νά ἀπαιτοῦμε ἀλλαγή τῆς κοινωνίας ἄν ἐμεῖς δέν κάνουμε τό παραμικρό γιά τή βελτίωση τή δική μας καὶ τῆς οἰκογενείας μας. Μπορεῖ οἱ περισσότεροι πού διαβάζουν αὐτές τίς γραμμές νά μήν ἔχουν σοβαρά παραπτώματα καὶ ἀντικοινωνικές συμπεριφορές. Ὡστόσο, αὐτό δέν μᾶς ἀπαλλάσσει ἀπό τήν εὐθύνη μας νά βελτιωθοῦμε οἱ ἴδιοι, ὥστε ταυτόχρονα νά γίνει ἕνα μικρό κομμάτι τῆς κοινωνίας καλύτερο. Ἄν θέλουμε εἰλικρινά νά ἀλλάξει αὐτό τό παγερό σκηνικό, θά ἐνεργήσουμε τά ἐλάχιστα πού μᾶς ἀναλογοῦν, ὡς ὑποχρέωσή μας ἀπέναντι στό Θεό, στήν οἰκογένειά μας, στήν κοινωνία καὶ στήν πατρίδα μας.

Εἰδικότερα, ὀφείλουμε νά ἀσχοληθοῦμε πιό ἐπισταμένα μέ τούς ἐφήβους καὶ τά παιδιά, νά φροντίσουμε δηλαδή τό μέλλον μας. Γονεῖς, παπποῦδες, δάσκαλοι, καθηγητές νά ἀφιερώσουμε περισσότερο χρόνο σέ αὐτά. Νά προσευχόμαστε καθημερινά γιά τά παιδιά μας, ὅπως συνεχῶς ἔλεγε ὁ Ἅγιος Πορφύριος, ὥστε νά τά φρουρήσουμε καλύτερα σέ ἕναν κόσμο πού δέν τά λυπᾶται καὶ δέν τά σέβεται. Νά τούς ἀφιερώσουμε τήν προσοχή μας, τό χαμόγελό μας, νά ἀκοῦμε μέ ψυχραιμία καὶ κατανόηση τούς προβληματισμούς καὶ τά προβλήματά τους. Ὁ χρόνος πού ἀφιερώνουμε στά παιδιά μας δέν πάει ποτέ χαμένος. Χαμένος εἶναι ὁ χρόνος πού ἀφιερώνουμε στά social media καὶ σέ τηλεσκουπίδια.

Νά γίνουμε συνειδητά μέλη τῆς Ἐκκλησίας, νά ἐνισχύσουμε τά κατηχητικά σχολεῖα, νά συμμετέχουμε ἐνεργά καὶ οἰκογενειακῶς στήν ἐνοριακή ζωή, κάτι πού ἀρέσει στά παιδιά καὶ τά προστατεύει ἀπό ἄλλους κινδύνους. Νά κλείσουμε πρῶτοι ἐμεῖς τήν τηλεόραση, νά περιορίσουμε τίς ὦρες στό διαδίκτυο ὥστε ἀφενός νά ἀσχοληθοῦμε περισσότερο μέ τά παιδιά μας, ἀφετέρου νά τά προστατέψουμε ἀπό τό βόρβορο πού εἰσβάλλει στά σπίτια μας καὶ τά μαγαρίζει. Ἄν ἐμεῖς ἀπεξαρτηθοῦμε ἀπό τήν τηλεόραση καὶ τό διαδίκτυο, τά παιδιά μας δέν θά νιώσουν ποτέ τήν ἀνάγκη νά ἐξαρτηθοῦν. Νά γίνουμε ὑγιῆ πρότυπα γιά αυτά. Νά θυσιάσουμε τούς μικροεγωισμούς μας καὶ τή «δικαὶωσή» μας γιά νά μήν ὑπάρχουν ἐντάσεις μεταξύ τῶν γονέων καὶ τά παιδιά νά αἰσθάνονται μέσα στό σπίτι ἀσφάλεια καὶ θαλπωρή.

Πολύ περισσότερο ὀφείλουμε οἱ χριστιανοί νά γίνουμε ξανά τό ἅλας τοῦ κόσμου. Νά μή δίνουμε κανένα πάτημα σέ ἐκείνους πού γιά νά δικαιολογήσουν τίς δικές τους ἁμαρτίες καὶ νά τίς συνεχίσουν ἀνενόχλητοι ἀπό τή συνείδησή τους, ψάχνουν νά βροῦν κάποιον ἁμαρτωλό χριστιανό γιά νά «ἀχρηστέψουν» στό μυαλό τους τή χριστιανική πίστη.  

Ἡ «κόπρος τοῦ Αὐγείου»[5] φαντάζει ἀδύνατον νά καθαριστεῖ. Καὶ ἀνθρωπίνως εἶναι ἀδύνατον. Ὅμως, δέν ἀπελπιζόμαστε, διότι πιστεύουμε ὅτι τά ἀδύνατα παρά τοίς ἀνθρώποις, δυνατά παρά τῷ Θεῷ. Ἡ ἕνωση τῶν δυό χειμάρρων, τῆς δικῆς μας μετανοίας (προσωπικῆς καὶ ἐθνικῆς) καὶ τῆς θείας βοήθειας πού θά ἔρθει κατόπιν ἔμπονης προσευχῆς καὶ συνειδητοποίησης ὅτι χωρίς Ἐκεῖνον οὐ δυνάμεθα ποιείν οὐδέν, θά καθαρίσει τήν κόπρο πού ἔχει ὁ καθένας μέσα του καὶ τήν κοινωνία ὁλόκληρη. Τό ἄρωμα τῆς ἁγιότητας μπορεῖ νά ὑπερκαλύψει τή δυσωδία τῆς διαστροφῆς. Ἄς στραφοῦμε στούς Ἁγίους μας καὶ ἄς κάνουμε ἀγώνα νά τούς μιμηθοῦμε γιά νά μή μᾶς ἀγγίζουν οἱ ἀναθυμιάσεις.


[1] https://www.youtube.com/watch?v=3QiLh1W_s_U Νατσιός Δημ.: Ο Σάκης (Οσάκις) ο παιδεραστής.
[2] Κείμενο από παιδεραστή σε βιβλίο του γυμνασίου! http://aktines.blogspot.com/2021/02/blog-post_203.html
[3] «επεκτείνουμε σε όλα τα σχολεία πια, από το Σεπτέμβριο, το πρόγραμμα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης* το οποίο εφαρμόστηκε πιλοτικά κατά τη φετινή χρονιά. Γιατί ο σεβασμός, όχι μόνο στο άλλο φύλο αλλά και στη διαφορετικότητα, πρέπει να διδάσκεται από νωρίς» https://www.protothema.gr/politics/article/1098824/mitsotakis-oi-protovoulies-gia-na-apotrapoun-kai-alla-metoo-sto-mellon/

https://orthros.eu/%CE%B5%CE%B9%CE%B4%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CF%87%CF%8C%CE%BB%CE%B9%CE%B1/%CE%B5%E1%BC%B0%CE%B4%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82/1573-%E1%BC%A1-%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B1-%CF%84%E1%BF%86%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%AF%CE%B1%CF%82.html

Παρασκευή 19 Αυγούστου 2022

Μην κλείνετε το σχολείο της Γαύδου!

 

Μην κλείνετε το σχολείο της Γαύδου!

Γράφει ο Πρόεδρος του ΙΗΑ

Ευάγγελος Ρήγος

Βοηθείστε να μείνουν οι κάτοικοι στο νησί!

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΕΚΚΛΗΣΗ του ΙΗΑ 

ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ & ΣΤΙΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΝΩΣΕΙΣ 

.

Προς Κ. Αλέξανδρο Κόπτση,

Γενικό Γραμματέα Υπουργείου Παιδείας.

Κοινοποίηση: Ανώτατη Διοίκηση Ενώσεων Δημοσίων Υπαλλήλων (ΑΔΕΔΥ)  adedy@adedy.gr

Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΟΛΜΕ)  tsouhlos@gmail.com

Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος (ΓΣΕΕ) gsecretary@gsee.gr 

Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Συνδικάτων για την Εκπαίδευση (ETUCE) secretariat@csee-etuce.org

.

Όχι κύριε Γενικέ, 

δεν «Απαιτούνται οκτώ με εννέα εκπαιδευτικοί» για να λειτουργήσει η δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην ακριτική μας Γαύδο (και σε άλλα μικρά ακριτικά νησιά).

Θα πρέπει να είστε ενήμερος ότι το Υπουργείο Παιδείας είναι καθόλα έτοιμο να προσφέρει διαδικτυακή δευτεροβάθμια εκπαίδευση και αν δεν είστε, μπορείτε να το επιβεβαιώσετε μέσω του τεχνικού τμήματος του υπουργείου.  Αυτό που λείπει είναι η πολιτική βούληση.

Μπορείτε κάλλιστα να αποστείλετε στην Γαύδο ένα καθηγητή  μαθηματικών και ένα φιλόλογο, οι οποίοι θα καλύπτουν την πλειονότητα των μαθημάτων και τα υπόλοιπα μαθήματα να γίνονται διαδικτυακά.  Όταν τα περισσότερα πανεπιστήμια του κόσμου παρέχουν μέχρι και διδακτορικά διπλώματα μέσω τηλεκπαίδευσης, είναι απλά ακατανόητο πως το Ελληνικό Υπουργείο Παιδείας αδυνατεί να  προσφέρει,  τουλάχιστον σε περιορισμένο βαθμό, δευτεροβάθμια διαδικτυακή  εκπαίδευση. Είναι βέβαια ευρύτερα γνωστό ότι τα εκπαιδευτικά, συνδικαλιστικά σωματεία έχουν ορισμένες επιφυλάξεις σχετικά με την τηλεκπαίδευση αλλά λαμβάνοντας υπόψην της άμεσης εθνικής ανάγκης που υφίσταται, θα συμφωνήσετε και εσείς ότι υπερτερεί το χρέος προς την πατρίδα.

Κύριε Γενικέ, είναι δυνατόν το Ελληνικό Υπουργείο Παιδείας να μην προβληματίζεται με το έντονο δημογραφικό πρόβλημα που υφίσταται, ιδιαίτερα σε ότι αφορά τις  ακριτικές περιοχές; Όταν οι γείτονες μας λένε ότι η Ψέριμος είναι στα χωρικά ύδατα της Τουρκίας και ότι η Γαύδος δεν  έχει παραχωρηθεί στην Ελλάδα, πως η Ελληνική Πολιτεία  εξαναγκάζει μια μητέρα με τρία παιδιά να εγκαταλείψει την Γαύδο;

Κύριε Γενικέ, η κυρία Εφη Γεωργακά με τα τρία παιδιά δεν σας ζητάει καμία χάρη. Απαιτεί  εφαρμογή  του 14ου άρθρου του Ελληνικού Συντάγματος το οποίο έχει ως εξής:

«Άρθρο 14 – Δικαίωμα εκπαίδευσης

1. Κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα στην εκπαίδευση και στην πρόσβαση στην επαγγελματική και συνεχή κατάρτιση. 
2. Το δικαίωμα αυτό περιλαμβάνει την ευχέρεια δωρεάν παρακολούθησης της υποχρεωτικής εκπαίδευσης. 
3. Η ελευθερία ίδρυσης εκπαιδευτικών ιδρυμάτων με σεβασμό των δημοκρατικών αρχών καθώς και το δικαίωμα των γονέων να εξασφαλίζουν την εκπαίδευση και τη μόρφωση των τέκνων τους σύμφωνα με τις θρησκευτικές, φιλοσοφικές και παιδαγωγικές πεποιθήσεις τους, γίνονται σεβαστά σύμφωνα με τις εθνικές νομοθεσίες που διέπουν την άσκησή τους.»

Σήμερα το  Ελληνικό Υπουργείο Παιδείας  διώχνει μια οικογένεια με τρία παιδιά από την Γαύδο, αύριο θα έρθει η σειρά της  Ψερίμου, των Αρκιών,  της Ερείκουσας, του Μαθρακίου κ.ο.κ. και μετά δεν καταλαβαίνουμε γιατί ο πληθυσμός των ακριτικών νησιών αποτελείται πλέον από κατοίκους ηλικίας 70 ετών και άνω.

Στις 5 Φεβρουαρίου 2022 εγκαίρως σας ενημερώσαμε σχετικά με το θέμα αυτο:  

Δυστυχώς στους πολλούς μήνες που μεσολάβησαν, δεν λάβαμε καμιά ενημέρωση.

Σήμερα όμως καλείστε να βρείτε μια άμεση λύση, χρησιμοποιώντας  και στοιχεία τηλεκπαίδευσης ώστε να παραμείνει  στην Γαύδο η οικογένεια Γεωργακά με τους τρεις μαθητές. Είναι εθνική επιταγή κύριε Γενικέ. Διαφορετικά το υπουργείο σας είναι υπεύθυνο για τις καταστρεπτικές συνέπειες μιας πολιτικής που αναγκάζει νεαρές οικογένειες να εγκαταλείπουν τα ΑΚΡΙΤΙΚΑ μας νησιά.

Με όλο τον σεβασμό,

Ευαγγελος Ρήγος

Πρόεδρος ΙΗΑ

Πλοίαρχος Α! Τάξεως ΕΝ.

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς – μέλη του ΙΗΑ. Η ιστοσελίδα του ΙΗΑ δεν λογοκρίνει, ούτε επεμβαίνει σε άρθρα – κείμενα των μελών του ΙΗΑ.

_________________________________________________________________________

INTERNATIONAL HELLENIC ASSOCIATION

Τετάρτη 9 Φεβρουαρίου 2022

ΜΕ ΜΑΡΑΝΕ Η ΠΟΔΙΑ ΣΟΥ!

 



 Ἐχθὲς καὶ σήμερα ἡ Δημοκρατία μας ἑορτάζει τὴν μνήμη δύο σημαντικῶν ἐκπαιδευτικῶν μεταρρυθμίσεων, οἱ ὁποῖες, ὁμολογουμένως, ἀνύψωσαν τὸ ἐπίπεδο τῆς παιδείας τοῦ λαοῦ καὶ προήγαγαν τὴν ἀγωγὴ τῆς μαθητιώσας νεολαίας.
Στὶς 5 Φεβρουαρίου τοῦ 1982 καθιερώνεται ἐπισήμως τὸ μονοτονικὸ σύστημα γραφῆς ἀπὸ τὴν νεοεκλεγείσα κυβέρνηση τοῦ ΠΑΣΟΚ. Τὴν ἑπομένη ὁ ὑπουργὸς παιδείας ἀνακοινώνει τὴν κατάργηση τῆς σχολικῆς ποδιᾶς ὡς ὑποχρεωτικῆς σχολικῆς ἐνδυμασίας.
 Ὅπως τὸ μονοτονικὸ ἱκανοποίησε τὸ παλλαϊκὸ αἴτημα τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν μεγάλων ἐφημερίδων γιὰ τὴν μείωση τοῦ κόστους ἔκδοσης (προηγουμένως τὸ κόστος ἦταν πολλαπλάσιο, μὲ τὰ τυπογραφικὰ καὶ τὶς διορθώσεις -περισπωμένες, πνεύματα) καὶ τὴν εἰσαγωγὴ φθηνότερων λινοτυπικῶν μηχανῶν μὲ μονοτονικό, ἔτσι καὶ ἡ κατάργηση τῆς ποδιᾶς ἀνταποκρινόταν στὴν πάνδημη ἐπιθυμία τῶν εὐκατάστατων μαθητῶν καὶ γονιῶν (εἰδικὰ τῶν «νεόπλουτων») γιὰ τὴν ἐλεύθερη ἐκδήλωση τῆς προσωπικότητάς τους, μὲ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς ἐνδυματολογικῆς ἐπίδειξης καὶ τὴν μετατροπὴ τῶν σχολείων σὲ πασαρέλες, ὅπως ἤδη εἶχαν ἐπισημάνει προφητικὰ τότε κάποιοι ἀντιδραστικοί, ἐχθροὶ τῆς δημοκρατίας καὶ τοῦ λαοῦ.
Ὁ ἀγῶνας (γιὰ μία ἀκόμη φορὰ) δικαιώθηκε. Οἱ κατουρημένες ποδιὲς δὲν καταργήθηκαν, βέβαια (ὅπως, ἀντιθέτως, μᾶς πληροφοροῦσε τότε, μὲ πρωτοσέλιδό του τὸ «Ποντίκι»), αὐξήθηκαν ὅμως κατακόρυφα τὰ χείλη ποὺ τὶς φιλοῦσαν, μιᾶς καὶ ὁ λαὸς νίκησε (ὅπως, «κείνη τὴ νύχτα», ἀνακοίνωνε θριαμβευτικὰ ἡ «Αὐριανὴ») καὶ ἄνοιξε ὁ δρόμος γιὰ τὸν μαζικὸ παρασιτικὸ καταναλωτισμὸ τῶν «μὴ προνομιούχων», τὶς ἀθρόες προσλήψεις στὸ δημόσιο μὲ τὶς εὐλογίες τῶν πράσινων κλαδικῶν καὶ τὸν ἀθρόο πλουτισμὸ τῶν ἐκπροσώπων τους, ποὺ ἀγωνίζονταν γιὰ τὴν δημοκρατία ἐκποιώντας ἀλύπητα τὴν χώρα.

 Ὅπως καὶ νἄχει, τὸ ΠΑΣΟΚ ὑπῆρξε ὁ πρωταγωνιστῆς τῆς εἰσαγωγῆς τῆς μαζικῆς δημοκρατίας στὸν τόπο, προσαρμόζοντάς τον στὶς χειρότερες νεοελληνικὲς ἰδιορρυθμίες, ἀνοίγοντας ἔτσι τὸν ἀσκὸ τοῦ Αἰόλου τοῦ κοινωνικοῦ ἐκμαυλισμοῦ, μὲ τὸν οἰκονομικὸ παρασιτισμὸ νὰ βαδίζει παράλληλα μὲ τὴν γενικὴ ἔκλυση τῶν ἠθῶν. Ἡ πορεία τῆς νεοελληνικῆς παρακμῆς ἦταν τόσο ὁρμητική, ὥστε ὁλόκληρος ὁ πολιτικὸς κόσμος εὐθυγραμμίστηκε γοργὰ μὲ τὸν πασοκισμό, ἐπωφελούμενος ἀφ' ἑνὸς ἀπὸ τὰ ὀψώνια τῆς ἀσύστολης ὑποθήκευσης τῆς χώρας στὸν βωμὸ τῆς ρεμούλας, καί ἀφ' ἑτέρου ἀπὸ τὴν δυνατότητα νομῆς τῆς ἐξουσίας ποὺ τοῦ παρεῖχε ἡ κολακεία τῆς ἰδιοτέλειας τοῦ δήμου.
Μαζὶ μὲ τὸν «ἀγῶνα ποὺ δικαιώθηκε», δικαιώθηκε καὶ ὁ Ἰσοκράτης, ὅταν στηλίτευε τὴν δημαγωγία, ποὺ ἔκανε τοὺς πολίτες «νὰ θεωροῦν τὴν ἀσυδοσία δημοκρατία, τὴν παρανομία ἐλευθερία, τὴν αὐθάδεια ἰσονομία καὶ τὸ δικαίωμα νὰ κάνει κανεὶς τὰ πάντα εὐτυχία» («Ἀρεοπαγιτικός», 20).

 Ἡ μεγαλύτερη διαφθορὰ συνειδήσεων πραγματοποιήθηκε -καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ πραγματοποιεῖται- στὸν χῶρο τῆς νεολαίας, ποὺ διαπαιδαγωγεῖται πάντοτε μὲ τὸ προσωπικὸ παράδειγμα καὶ τὰ πρότυπα τῶν μεγαλυτέρων. Ἡ πλημμυρίδα ὀκνηρίας καὶ χαλαρότητας κατέκλυσε τὰ σχολεῖα καὶ τὰ πανεπιστήμια ἐν ὀνόματι τῆς δημοκρατίας καὶ τῆς ἐλευθερίας ὁδηγώντας στὸ σημερινὸ τέλμα τοῦ αὐτάρεσκου μηδενισμοῦ.
Ἀπὸ τὰ λατινικὰ ποὺ προλάβαμε νὰ μάθουμε στὸ σχολεῖο θυμόμαστε ὅτι nihilismus εἶναι ἡ λατινικὴ λέξη γιὰ τὸν μηδενισμό, ἡ ὁποία συντίθεται ἀπὸ τὸ ἀρνητικὸ μόριο ne καὶ τὴν λέξη hilum, ἡ ὁποία σημαίνει «ὀμφαλός». Μηδενιστὴς εἶναι, λοιπόν, ὁ ἄνθρωπος ποὺ δὲν ἔχει ὀμφαλό, ἄρα καὶ λῶρο. Εἶναι, δηλαδή, ὁ ἄνθρωπος ποὺ στερεῖται πνευματικοῦ πυρήνα, εἶναι ἀνερμάτιστος καὶ ἀσύνδετος, καθὼς δὲν διαθέτει συλλογικὴ ταυτότητα καὶ δὲν συνδέεται μὲ μία κοινότητα.

 Εἶναι ὁ ἀνθρωπος-μεμονωμένο ἄτομο, τῆς φιλελεύθερης μαζοδημοκρατίας, ποὺ στερεῖται ἑνὸς ὑψηλοῦ νοήματος ζωῆς, εἶναι ἀποσπασμένος ἀπὸ κάθε μορφῆς συλλογικῆς ταυτότητας (φυσικῆς καὶ πνευματικῆς) καὶ ὁ ἴδιος μόνος (solus ipse) ἀποτελεῖ τὸ θεμέλιο τῶν ἀξιῶν καὶ τῆς ἀλήθειας. Εἶναι μὲ μία λέξη ὁ μαζάνθρωπος: ἐγωπαθῆς, μίμος, ρευστός, ἡδονοθήρας, καπριτζιόζος, ἀκόρεστος -κατ' ἐπίφαση ἐλεύθερος (ἀφοῦ ἡ «ἐλευθερία» του ἔχει μονάχα ἀρνητικὸ νόημα -ἄρα μὴ νόημα) καὶ ταυτόχρονα βαθύτατα ἐθελόδουλος.

Δύο τέτοιες «ἀθῶες» πλευρὲς τῆς κατάπτωσης τῆς σχολικῆς ζωῆς ἦσαν καὶ οἱ προαναφερόμενες μεταρρυθμίσεις, προσαρμοσμένες ἀκριβῶς στὴν πορεία πρὸς τὴν γενικότερη μαζοποίηση τῆς νεοελληνικῆς κοινωνίας.
  Ἡ καθιέρωση τοῦ μονοτονικοῦ (ποὺ δὲν μᾶς «κουράζει») ἦταν ἡ ἀποσύνδεση τῆς γλώσσας ἀπὸ τὴν ἱστορική της ὀρθογραφία, καὶ κατὰ συνέπεια ἡ ρήξη στὴν συνείδηση τῆς ἐθνικῆς μας συνέχειας, τῆς ὁποίας συστατικὸ στοιχεῖο ἀποτελεῖ ἡ γλώσσα ὡς παράδοση, ὡς μεταφορὰ ἑνὸς διαχρονικοῦ νοήματος ἀπὸ τὸ παρελθὸν στὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον.
  Ἡ κατάργηση τῆς σχολικῆς ποδιᾶς δὲν ἄφησε μονάχα ἐλεύθερο τὸ πεδίο στὴν τυραννία τῆς συρμώδους ἐπιδειξιομανίας (εἰδικὰ ἄν λάβουμε ὑπ' ὄψιν μας τὴν σύγχρονη ταύτιση μεταξὺ ἐνδυμασίας καὶ προσωπικότητας) ἀλλὰ καὶ στὴν ἀποσύνδεση τοῦ ἀνήκειν στὴν σχολικὴ κοινότητα καὶ τῆς ἀποδόμησης τῆς συλλογικῆς μαθητικῆς ταυτότητας, ποὺ κάνει τὸν μαθητὴ νὰ φαίνεται καὶ νὰ αἰσθάνεται μαθητής, ἐνταγμένος στὴν μαθητικὴ κοινότητα, μὲ τὸν διακριτὸ καὶ ἰδιαίτερο ρόλο ποὺ ἐνέχει ἡ μαθητικὴ ἰδιότητα. Ἡ ποδιὰ ἐνέτασσε συμβολικὰ τὸν μαθητὴ στὴν κοινότητα τοῦ σχολείου καὶ τοῦ ὑπενθύμιζε διὰ τῆς ἐνδυμασίας του τὴν συλλογικὴ μαθητική του ταυτότητα, ἐνῶ ταυτοχρόνως ἀπέτρεπε τὴν ἐκδήλωση τῆς διαφορὰς πλούτου καὶ οἰκογένειας, μὲ τὴν ψευδεπίγραφη «ἀνάδειξη τῆς προσωπικότητας» διὰ τοῦ ρουχισμοῦ.

 Ἡ κατηφορικὴ συνέχεια ἀπὸ τότε εἶναι γνωστή, καὶ σήμερα ἐκδηλώνεται (εἰσαγόμενα πάντα) μὲ τὴν ἀντιστροφὴ τῶν ρόλων («τὰ ροῦχα δὲν ἔχουν φύλο») καὶ ὁτιδήποτε ἄλλο ἐπιτάσσει ἡ ἀσύστολη ἰδιωτεία τοῦ μαζανθρώπου, ποὺ μπορεῖ νὰ συνδυάζει ἄνετα τὴν ἀσυδοσία καὶ τὴν ἀναρχία μὲ τὴν τυραννία καὶ τὴν ἐθελοδουλία.
Καὶ τὸ ἑπόμενο δημοκρατικὸ ὁρόσημο δὲν εἶναι τάδε ἐπέτειος κατάργησης τῆς σχολικῆς ποδιᾶς, ἀλλὰ ἡ καθιέρωση τῆς ὑποχρεωτικῆς μασκοφορίας στὰ σχολεῖα.
Σημασία ἔχει ἡ μάσκα κι ὄχι ἡ «φούστα»!
Μὲ τὴν δεύτερη νὰ συμπληρώνει ὀργανικὰ τὴν πρώτη.
Οὐκ ἐξ ἄλλης πολιτείας τυραννὶς καθίσταται ἢ ἐκ δημοκρατίας!

Ηθική στασιμότητα – Κοινωνική παιδεία, σημειώσατε 1…


 


Βάσος Καραμπίλιας
Ο Βάσος Καραμπίλιας είναι δικηγόρος Αθηνών, μέλος του Μητρώου Στελεχών της Ν.Δ., και επιστημονικός συνεργάτης στη Βουλή των Ελλήνων.

Ζούμε στιγμές που θα ζήλευε ακόμη και ο Αριστοφάνης. Ο ‘’Αττικός’’ χιονιάς ξεγύμνωσε αδυναμίες και βαθμολόγησε για ακόμη μία φορά αρνητικά, κουλτούρες αντιμετώπισης μεγάλων και έκτακτων κρίσεων. Τι γίνεται όμως με τις διαχρονικές νοοτροπίες ηθικής ένδειας, που είναι μικρότερης έκτασης βέβαια, αλλά δυστυχώς στην Ελλάδα είναι τακτικές και όχι έκτακτες. Σε ποια προηγμένη χώρα του δυτικού κόσμου ‘’φοιτητές’’ κρατούν ομήρους καθηγητές, κρεμώντας τους χυδαίες ταμπέλες; Σε ποια ευνομούμενη κατά τα λοιπά κοινωνία, γίνεται επί 34 χρόνια κατάληψη σε Πανεπιστήμιο; Σε ποια  δημοκρατική χώρα, άνθρωποι αβέβαιης προέλευσης κολλάνε στους τοίχους του Πανεπιστημίου απειλητικά κηδειόχαρτα κατά του Πρύτανη; Σε ποια αναπτυγμένη Ευρωπαϊκή χώρα, το Κοινοβούλιο χάνει τον σπουδαίο και εμβληματικό του ρόλο, και μετατρέπεται σε ‘’κακή’’ μικρογραφία της κοινωνίας;

Μην μας κάνει λοιπόν εντύπωση η επί δεκαετίες ηθική μας στασιμότητα. Μην μας προβληματίζει η καθολική απαξίωση των θεσμών. Αρκετά με την ανούσια ”βλαχομπαρόκ” μαγκιά του… ”Ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε;”. Και ειδικά όταν αυτή η μαγκιά προέρχεται από ένα μέλος του κοινοβουλίου. Από έναν νταή που δεν έχει καμία σχέση με την Κρητική λεβεντιά, καθώς μέσα από ψευτοπαλλικαράδηκες μαγκιές, ελεεινολογεί, τρομοκρατεί και απειλεί. Αρκετά με τις άναρχες κραυγές όλων αυτών που λένε ότι αδικούνται, αλλά δεν τολμούν να πουν αν αδίκησαν.

Για ποια ηθική στασιμότητα μιλάμε; Όλοι εμείς είμαστε οι μόνοι υπεύθυνοι γι’ αυτήν. Κανένα κράτος, καμιά κυβέρνηση, κανένας πολιτικός, κανένας μεγαλό-παράγων. Εμείς οι ίδιοι στέλνουμε στη Βουλή αντιπροσώπους των προσωπικών μας ρουσφετιών, νταήδες εκπροσώπους που δεν διστάζουν να κάνουν «κατάληψη» στο βήμα της Βουλής, κομματικούς μάγκες που μιλάνε σαν σε γήπεδο αν και βρίσκονται στο χώρο του Κοινοβουλίου, για «τσίγκινα σωβρακάκια». Και για όλα αυτά το ίδιο του το κόμμα τον καλύπτει επειδή απλά εκφράζει και συσπειρώνει ψηφοφόρους. Κατάλαβες τώρα που βρίσκεται η αρχή του κακού; Όταν συνεπώς από τη Βουλή εκπορεύεται η βία, η μαγκιά και ο χύμα τσαμπουκάς, τότε το πράσινο φως για την ηθική στασιμότητα στο πεζοδρόμιο έχει ανάψει…

Από την άλλη, συνεχίζουμε αμετανόητοι. Αθεράπευτοι λαϊκιστές, αιώνιοι φοιτητές, αυτόχθονες ιθαγενείς, ανεμβολίαστοι θεματοφύλακες του Συντάγματος, ιερές δηλώσεις και εμβόλια, κουτάλια που στέκονται όρθια, 5G μέσα μας που θα ζήλευε ακόμη και η Cosmote, δήθεν επαναστάτες του καναπέ, και άλλα τέτοια αδιανόητα. Κι όμως, μέσα από το αδιανόητο καταφέρνουν και εξασφαλίζουν ‘’πρώτο τραπέζι πίστα’’ σε όλα τα μέσα. Αν άνοιγε όμως η συζήτηση για τη μη χρήση κρεβατιού ΜΕΘ σε περίπτωση νόσησης από εκείνους που σήμερα καταλαμβάνουν τα 9 στα 10 κρεβάτια, τότε είναι σαν να τους ακούω. ‘’Θέλουμε προσλήψεις στην Υγεία’’, ‘’Το ΕΣΥ που οδηγήσατε στον γκρεμό’’, ‘’Οι πολιτικοί που φταίνε πάντα για όλα’’, ‘’Οι σύγχρονες χούντες’’ και άλλα τέτοια…

Εκείνοι είναι αμέτοχοι, είναι ανεύθυνοι, είναι εντελώς αναρμόδιοι. Κριτική ναι. Αυτοκριτική όχι και ποτέ…! Πάντα αθώοι, πάντα κατάλευκοι, πάντα με παρθενορραφή αμόλυντοι. Αλλά και πάντα ‘’διαβασμένοι’’ μέσα από ‘’άσφαιρα’’ βιντεάκια αμφιβόλου προέλευσης στο YouTube ή από επαναστατικές μπαλωθιές που θα ρίξει κάποιος ‘’επαναστάτης’’ επιστήμονας.

Αλήθεια όλους αυτούς τους μήνες μίλησε κανείς για μία άλλη κατηγορία ανθρώπων; Ανθρώπους που βρέθηκαν σε κάποιο δημόσιο νοσοκομείο για άλλους λόγους υγείας. Ανθρώπους που δεν πάσχουν από Covid-19, όλων των παραλλαγών και μεταλλάξεων. Ανθρώπους που πάσχουν από καρκίνο, από καρδιά, από διαβήτη, σάκχαρο από δεκάδες ασθένειες. Ανθρώπους που βρέθηκαν χωρίς να το θέλουν στα επείγοντα. Ανθρώπους  που τους υποδέχονται με το ερώτημα ‘’από Covid;’’ και απαντάνε με σκυμμένο βλέμμα, “Όχι”, από ενοχές… Ανθρώπους που δεν κραυγάζουν, δεν απειλούν, δεν προειδοποιούν για πέτσινες επαναστάσεις. Εγώ με αυτούς είμαι πάντως ξεκάθαρα.

Ζήτημα παιδείας συνεπώς όλα. Παιδείας κοινωνικής, μιας και από Πανεπιστημιακή έχουμε αποθέματα. Αν σκέφτεσαι για έναν χρόνο, φύτεψε έναν σπόρο. Αν σκέφτεσαι για δέκα χρόνια, φύτεψε ένα δέντρο. Αν σκέφτεσαι για 100 χρόνια μετά, δίδαξε ανθρώπους, είχε πει ο Κομφούκιος.

https://www.epidexia.blog/ithiki-stasimotita/?fbclid=IwAR2EJxlq5tW_PqRmATMV6cy_D4uxBLKY4rQGcMosdQUmS7YMD8IeQb1VGg8

Κυριακή 26 Μαΐου 2019

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ - ΕΠΙΤΥΧΙΑ, Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ

ΕΠΙΤΥΧΙΑ, Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ
Στην καταπράσινη όαση της Σαμαρκάνδης οι αγώνες προς τιμήν των ημιθέων Διοσκούρων εξελίσσονταν με συναρπαστικό ρυθμό. Σε μια ζεστή, γεμάτη σκόνη και ευθυμία ατμόσφαιρα στροβιλίζονταν ιππείς, αρματηλάτες, δισκοβόλοι, πυγμάχοι, δρομείς, ακοντιστές και τοξότες.
Για πολλοστή φορά ο Αλέξανδρος έφερε το ποτήρι με το κρασί στα χείλη του. Η μέθη απ’ τις μεγάλες του επιτυχίες κι απ’ το κρασί ανέβαινε συνεχώς.
Στα πόδια του σέρνονταν με πονηριά φιδιού οι κόλακες, που δεν έπαυαν να τονίζουν πως και αυτός, όπως και οι Διόσκουροι, ήταν γιος του Δία, όχι του Φιλίππου. Μέσα στην έξαψη από την θέρμη του κρασιού, ο Αλέξανδρος, που είχε ήδη ανακηρύξει τον εαυτό του γιο του Άμμωνα Δία, καυχήθηκε, πως στη δική του και μόνο αξία οφείλονταν οι νίκες του πατέρα του. Πως πράγματι ο Φίλιππος δεν έκαμε τίποτε το αξιόλογο.
Μα εκεί βρίσκονταν μαχητές που είχαν συμπολεμήσει με τον Φίλιππο. Οι παλαίμαχοι Μακεδόνες εξεγέρθηκαν, όταν άκουσαν τις παρανοϊκές μεγαλαυχίες του Αλεξάνδρου. Η συζήτηση φούντωσε και πήρε δραματική τροπή, όταν μπήκε στη μέση ορμητικός ο Κλείτος για να υπερασπιστεί τη μνήμη του Φιλίππου. Ήταν ο γενναίος στρατηγός που στον Γρανικό ποταμό έσωσε από θάνατο τον Αλέξανδρο. Και με όσο θάρρος πολεμούσε στα πεδία των μαχών, με άλλη τόση τόλμη και ειλικρίνεια φανέρωνε και τη γνώμη του.
Οργή κυρίευσε τον Αλέξανδρο, όταν ο σωτήρας του Κλείτος τού υπενθύμισε, πως αν δεν του έσωζε τη ζωή στον Γρανικό, δεν θα ’ταν τώρα εκεί για να βρίζει τη μνήμη του πατέρα του.
-  Τα λόγια σου είναι  λόγια προδοσίας και δειλίας! Πρέπει να τιμωρηθείς γι’ αυτό, Κλείτε!
-  Τιμωρήθηκα ήδη αρκετά  βλέποντας εσένα, τον βασιλέα  μου, να ντύνεσαι με τα γελοία  ρούχα των Περσών και να  εξαναγκάζεις τους ελεύθερους  Μακεδόνες να γονατίζουν μπροστά  σου. Κι αν έφτασες τόσο ψηλά, το οφείλεις στο αίμα και τα τραύματα των γενναίων Μακεδόνων.
Μια βοή επιδοκιμασίας από τους βετεράνους πολεμιστές συνόδευσαν τα λόγια του ατρόμητου Κλείτου, που συνέχισε λέγοντας:
-  Να μην καλείς πια  τους Μακεδόνες στα γεύματά  σου, βασιλιά, αν δεν θέλεις να  ακούς τα ελεύθερα λόγια τους! Να συναναστρέφεσαι βαρβάρους  και δούλους, που είναι πρόθυμοι  να προσκυνούν τα περσικά σου  εμβλήματα!
Βράζοντας από θυμό ο Αλέξανδρος εκσφενδόνισε ένα μήλο στο πρόσωπο του Κλείτου και ταυτόχρονα τράβηξε το μαχαίρι του, μα οι παρόντες όρμησαν και προς στιγμήν τον συγκράτησαν. Πρόσταξε τον σαλπιγκτή του να σημάνει συναγερμό, όμως εκείνος δίστασε. Δίνοντάς του στο πρόσωπο μια τρομερή γροθιά γεμάτος μανία ο Αλέξανδρος, βρυχήθηκε αμέσως να φύγουν όλοι από μπροστά του και ταυτόχρονα, αρπάζοντας το ξίφος ενός στρατιώτη, διαπέρασε το σώμα του στρατηγού του.
Ο Κλείτος έπεσε νεκρός.
Αμέσως ο Αλέξανδρος συνήλθε. Η μέθη και η οργή του εξατμίσθηκαν αστραπιαία. Έπεσε πάνω στο νεκρό σώμα του φίλου του κλαίγοντας και φωνάζοντας:
-  Κλείτε, Κλείτε!
Μα ήταν αργά…
Τρεις μέρες και τρεις νύχτες, άυπνος και νηστικός στη σκηνή του, όπου είχε διατάξει να μεταφέρουν τη σορό του ευεργέτη του, θρηνούσε. Ανώφελα δυστυχώς.
Έτσι λοιπόν ο μοναδικός και ανυπέρβλητος στρατηλάτης της ιστορίας, ο αληθινά μέγας στην πολεμική τέχνη, δεν τα κατάφερε το ίδιο καλά και στη διαχείριση της επιτυχίας του. Το βάρος της αποδείχθηκε δυσβάστακτο, ακόμα και για τους δικούς του, αληθινά γιγάντιους, ώμους. Η μέθη της έκαμε ευάλωτο ακόμα κι αυτόν, που υπήρξε αήττητος στο πεδίο της μάχης. Έτσι λοιπόν ο μέγας έγινε μικρός.
Με σένα τώρα τί γίνεται; Σε μεθάει και σένα το όνειρο της επιτυχίας; Γιατί άραγε θέλεις να πετύχεις; Τί περιμένεις απ’ την επιτυχία; Μήπως να δώσει νόημα στη ζωή σου; Να πάρεις εσύ κάποια αξία; Να γίνεις κάτι κι εσύ;
Αν είναι έτσι, κινδυνεύεις. Η επιτυχία θα σου κάνει κακό, όπως και στον Αλέξανδρο. Θα γίνει επικίνδυνο εργαλείο στα χέρια σου. Γι’ αυτό, δώσε εσύ νόημα στην επιτυχία σου. Αν την περιμένεις σαν «από μηχανής θεό» να σου λύσει υπαρξιακά αδιέξοδα, θα τη διαχειρισθείς άσχημα. Θα την κάμεις κέντρο, ουσία της ζωής σου. Θα διαστρεβλώσεις το νόημά της. Δεν θα σε κάμει αυτή αληθινό άνθρωπο. Πρέπει να είσαι εσύ σωστός άνθρωπος, για να τη χρησιμοποιήσεις κι αυτήν σωστά. Πρόσεξε καλά λοιπόν, ποιόν ρόλο θα την αφήσεις να παίξει στη ζωή σου.
Γι’ αυτό αναζήτησε νόημα κάπου ψηλότερα. Σε κάτι σίγουρο. Αμετάβλητο. Αιώνιο. Σε μια σταθερή σχέση βαθειάς, γνήσιας, αληθινής αγάπης. Με τον Θεό και με τον συνάνθρωπό σου. Αυτό θα είναι μια πλήρως ασφαλής επιτυχία σου. Για να μην κινδυνεύεις πια από καμμιά άλλη επιτυχία. Γιατί, αν ένας μέγας και αήττητος, ο Αλέξανδρος, ηττήθηκε τελικά απ’ την επιτυχία του, πιθανόν κι εσύ, ο επιτυχημένος, αύριο να μην είσαι ο εαυτός σου.
Ώστε χρειάζεται κι εδώ προσοχή. Μπορεί όχι μόνο η αποτυχία, όπως συνήθως νομίζουμε, μα κι η επιτυχία να είναι κακή.
Αλλά εύχομαι για σένα ακριβώς το αντίθετο. Δηλαδή όχι κακή, αλλά μια πολύ
ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!
π. Δημήτριος Μπόκος

Δευτέρα 30 Μαρτίου 2015

Γιατί ξαφνικά συζητάμε για το bullying, την βία και τον εκφοβισμό;

Γιατί ξαφνικά συζητάμε για το bullying, την βία και τον εκφοβισμό;
του Ελληνορθόδοξου παλμού
Αρχικά καταργούμε τα Θρησκευτικά (που είναι το μοναδικό μάθημα για να διδάξει ηθικές αξίες στα παιδιά).

Έπειτα κατεβάζουμε τις εικόνες Του Χριστού (που είναι τα μοναδικά σύμβολα που σε εμπνέουν: αγάπη, ειρήνη, δικαιοσύνη, 
σεμνότητα, σεβασμό κ.τ.λ.) από τις αίθουσες των σχολείων.

Μετά υποτιμούμε τους εκκλησιασμούς των μαθητών (που είναι η μοναδική στιγμή που θα ακούσουν λόγια αγάπης.)

Αργότερα αδιαφορούμε για την παραβατική συμπεριφορά και τις βωμολοχίες μεταξύ παιδιών, διότι αυτό είναι ελευθερία του λόγου και της έκφρασης......
Στη συνέχεια χλευάζουμε την Εκκλησία (ο μοναδικός θεσμός που καλλιεργεί αρετές) μπροστά στους μαθητές, για να το παίξουμε ''προοδευτικοί''
Και στο τέλος αναρωτιόμαστε με φιλοσοφικό και στοχαστικό ύφος:
Γιατί υπάρχει bullying στα σχολεία; γιατί; γιατί; γιατί; τι φταίει; τι φταίει; τι φταίει;

Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2015

Άγιος Παΐσιος - Σπουδές και αποκατάσταση


  

- Γέροντα, πολλά παιδιά δυσκολεύονται να προχωρήσουν στις σπουδές τους, όταν δεν έχουν αποφασίση ποια ζωή θα ακολουθήσουν. Τους απασχολεί συνέχεια αυτό το θέμα και δεν μπορούν να συγκεντρωθούν στο διάβασμά τους. 
 
- Εγώ, όταν κάποιος νέος έχη τέτοια προβλήματα , του λέω: « Ξέρεις ότι σήμερα υπάρχουν κάτι μεγάλα ψυγεία; Να βάλης λοιπόν αυτό το θέμα δε ένα τέτοιο ψυγείο , μέχρι να τελειώσης τις σπουδές σου. Δεν σου λέω να πετάξης αυτά που σε απασχολούν, αλλά να τα φυλάξης εκεί, μέχρι που να τελειώσης. Αν δεν προσέξης τώρα την μελέτη σου, τις σπουδές σου, οι φίλοι σου θα τακτοποιηθούν, θα ηρεμήσουν, και μετά θα κάνουν κομποσχοίνι για σένα, για να τακτοποιηθής». Χρειάζεται πολύ να προσέξουν , γιατί αυτό είναι τέχνασμα του εχθρού, για να δημιουργή περισπασμούς.

- Γέροντα, είπα σε μία κοπέλα : « Αν σκέφτεσαι να παντρευτής, να μη σπουδάσης » .

- Και , μέχρι να παντρευτή, τι θα κάνη; Θα πουλάη καραμέλες; Καλύτερα να τελειώση μια επιστήμη ή να μάθη μια τέχνη, γιατί κάτι μπορεί να παρουσιασθή στην ζωή της και να της χρειασθούν αυτά που θα μάθη. Μου είπε κάποτε μία κοπέλα: « Σκέφτομαι τον Μοναχισμό, αλλά συνέχεια αλλάζω γνώμη ». « Τι τάξη πας; » , την ρωτάω. « Δευτέρα Λυκείου, μου λέει, αλλά δεν θέλω να σπουδάσω » . « Δεν θέλεις να σπουδάσης; της λέω. Τότε να πω στον πατέρα σου να σου αγοράση κατσίκια, να σου πάρη και ένα τσομπανόσκυλο να τα φυλάη, να σου δώση και μια φλογέρα να παίζης και να τα βόσκης. Σου αρέσει αυτό; Κοίταξε να σπουδάσης ή να μάθεις μια τέχνη ». « Τότε , Γέροντα, μου λέει, ώσπου να αποφασίσω αν γίνω μοναχή ή αν παντρευτώ, να μένω στο μοναστήρι ως προδόκιμη, ώστε να μάθω την τέχνη της ταπεινοφροσύνης ». « Αυτήν την τέχνη, της λέω, μπορείς να την μάθεις και στο σπίτι σου ,αν δέχεσαι με χαρά ό,τι σου λένε οι δικοί σου. Θα τελειώσης πρώτα το σχολείο, θα δώσης εξετάσεις για το πανεπιστήμιο και , όταν τελειώσης, θα δούμε τι θα κάνης». « Πέντε χρόνια όμως, Γέροντα, δεν είναι πολλά για να αποφασίσω ; » . « Πολλά είναι, αλλά τι να κάνουμε , αφού ακόμα δεν έχεις κατασταλάξει κάπου; ». « Φταίω εγώ για αυτό, επειδή είμαι ασταθής;», με ρωτάει. « Όχι, αλλά η ζυγαριά προς το παρόν δεν κλίνει ούτε προς το ένα μέρος ούτε προς το άλλο».

Σε τέτοιες περιπτώσεις να τονίζουμε στα παιδιά να προσέξουν να μη χάνουν άσκοπα τον χρόνο τους. Να ζήσουν όσο πιο πνευματικά γίνεται στην διάρκεια των σπουδών τους, να πάρουν σύντομα το πτυχίο τους, που είναι απαραίτητο, και ύστερα έχει ο Θεός. Στο διάστημα αυτό να βρουν έναν καλό Πνευματικό να τους βοηθάη, για να μην ενθουσιάζονται εύκολα με την μια ζωή ή με την άλλη και να μην απελπίζωνται. Να κάνουν υπομονή να τελειώσουν τις σπουδές τους και τότε θα μπορούν να αποφασίσουν , ώριμα πλέον και με τις περισσότερες προϋποθέσεις που θα έχουν, για την μια ή για την άλλη ζωή, και να κάνουν ό,τι νομίζουν καλύτερο εις δόξαν Θεού. Έτσι που είναι σήμερα ο κόσμος, όσο ωριμάζουν, τόσο καλύτερα είναι. Ξέρετε τι παρατράγουδα συμβαίνουν; Ιδίως όταν κάποιος έχει ενθουσιασμό, πρέπει να προσέχη να μην παίρνη ανώριμες αποφάσεις.

- Γέροντα, υπάρχουν παιδιά που δεν έχουν όρεξη να διαβάσουν τα μαθήματά τους , γιατί προτιμούν την πνευματική μελέτη και την προσευχή. 

- Όχι, να μην αφήνουν το διάβασμα. Ας διαβάζουν παράλληλα με τα μαθήματά τους κάτι δυνατό από κάποιο πατερικό βιβλίο , ας προσεύχωνται λίγο, ας κάνουν καμμιά μετάνοια, για να συντηρούνται λίγο πνευματικά. Όταν έχουν πολύ διάβασμα, μπορούν να κάνουν διαλείμματα και να λένε την ευχή ή να ψάλλουν. Γιατί, αν θέλουν να κάνουν κάτι άλλο που είναι για αργότερα , ούτε εκείνο θα μπορούν να τον κάνουν σωστά, επειδή θα σκέφτωνται το διάβασμα, ούτε στις σπουδές τους θα προχωρούν, και τελικά δεν θα κάνουν τίποτε. Ενώ, αν διαβάζουν, θα πάρουν γρήγορα το πτυχίο τους και μετά θα κάνουν αυτό που θέλουν. Εγώ, όταν ήμουν στο Σανατόριο, για λίγες μέρες ούτε κομποσχοίνια ούτε μετάνοιες ούτε νηστείες έκανα. Έτρωγα ό,τι μου έδιναν. « Να βοηθήσω τώρα λίγο τους γιατρούς, έλεγα, για να με βοηθήσουν κι εκείνοι να γίνω καλά, και ύστερα θα κάνω αυτό που θέλω » .

Έρχονται παιδιά και μου παραπονιούνται ότι οι γονείς τους τα ζορίζουν πολύ , για να διαβάσουν. Αν τα ζορίσω και εγώ, δεν θα τα βοηθήσω. Για να καταλάβουν ότι πρέπει να μην αφήνουν το διάβασμά τους , τους λέω παραδείγματα από παιδιά που δεν διάβαζαν και ταλαιπωρήθηκαν , και από παιδιά που πρόκοψαν , επειδή διάβαζαν . Να , θυμάμαι μια περίπτωση : Ήταν σε μια πόλη δύο γειτονόπουλα. Ο ένας ήταν πανέξυπνος. Με λίγο διάβασμα έπαιρνε συνέχεια άριστα , από το δημοτικό ως το γυμνάσιο. Ο άλλος με λιγώτερο μυαλό και με πολλή επιμέλεια τον ακολουθούσε. Τελικά ο πρώτος, μόλις τελείωσε την πρώτη λυκείου, έμπλεξε με παρέες, άφησε το σχολείο, και τελικά αναγκάστηκε να εργαστή σε μια επιχείρηση ως καθαριστής. Παντρεύτηκε κιόλας, απέκτησε και δυό παιδιά, και δύσκολα τα έβγαζε πέρα. Ο άλλος τελείωσε την νομική , πήγε και στην Ευρώπη για ανώτατες σπουδές και πήρε πτυχίο για επιχειρήσεις. Μια μέρα στην επιχείρηση που εργαζόταν ο πρώτος περίμεναν νέο διευθυντή. Όλοι έλεγαν ότι έχει ανώτερη μόρφωση. Και τελικά ο νέος διευθυντής ήταν εκείνος ο συμμαθητής του! Μόλις τον είδε , τον γνώρισε. Τον έπιασε τέτοια απελπισία, που έκανε δύο-τρεις απόπειρες αυτοκτονίας. Κάποιος του είπε να έρθη στο Άγιον Όρος να με βρη. Αφού μου μίλησε για την ζωή του, μου λέει πάνω στην συζήτηση: « Ακούς εκεί, να έχω αυτόν τον διευθυντή! ». Του δίνω τότε ένα ξεσκόνισμα γερό. « Βρε , του λέω, εσύ θα γινόσουν ανώτερος από αυτόν. Θα περνούσες κι εσύ καλά και τα παιδιά σου καλά και θα έκανες και καλωσύνες! Δεν φθάνει που έγινες αιτία και ταλαιπωρείται η οικογένειά σου, τώρα θέλεις να αυτοκτονήσης, για να τους δώσης την χαριστική βολή και να μείνουν ορφανά τα παιδιά σου; Εσένα δεν σε λυπάμαι, γιατί από το κεφάλι σου έπαθες ό,τι έπαθες. Τα παιδιά σου λυπάμαι. Το καταλαβαίνεις; Κοίταξε τώρα να κάνης υπομονή και πιστεύω ότι με την βοήθεια του Θεού και ο νέος διευθυντής θα σου φερθή καλά. Μπορεί να σε βάλη και σε καλύτερη θέση. Και αν τυχόν δεν αναπαυθής, να βρης μια άλλη δουλειά. Να μην αφήσης τα παιδιά σου στον δρόμο » . Έτσι συμμαζεύτηκε.

Για αυτό λέω, αν τα παιδιά που σπουδάζουν και κουραστούν λίγο στην διάρκεια των σπουδών τους , δεν θα χρωστούν μαθήματα, θα τελειώσουν γρήγορα και δεν θα έχουν αργότερα στενοχώριες. Βλέπω πως όσα παιδιά χρωστούν μαθήματα κατά την διάρκεια των σπουδών τους, όταν τελειώσουν και διορισθούν, πάλι χρωστούν στον έναν, στον άλλον, και έχουν όλο προβλήματα.

- Γέροντα, αν ένας νέος έχη κάποια ενδιαφέρουσα γνωριμία κατά την διάρκεια των σποδών του , συμφέρει να δημιουργήση οικογένεια, ενώ ακόμα σπουδάζει;

- Νομίζω, όσο καλή και αν είναι η γνωριμία , θα είναι εις βάρος των σπουδών του. Ακόμη κι αν βρη την καλύτερη σύντροφο και παντρευτή , θα είναι μια ταλαιπωρία και για την γυναίκα του και για τα παιδιά του . Καλύτερα ας συγκεντρώση όλες τις ψυχικές και σωματικές του δυνάμεις στην επιστήμη του, για να τελειώση ξεκούραστα τις σπουδές του , και ύστερα τακτοποιεί αυτό το θέμα. Γιατί, αν έχη τις δυνάμεις του σκορπισμένες, θα είναι συνέχεια ψυχικά και σωματικά τσακισμένος.
 
ΛΟΓΟΙ Δ’ 
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
« ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ