Αύξηση 1,800 ευρώ στους μισθούς της ΔΕΗ

Το κράτος εν κράτη ΔΕΗ βρήκε την κατάλληλη στιγμή με πλάτη την "αριστερή" κυβέρνηση να δώσει έναν μισθό επιπλέον στους εργαζόμενους 
Η διοίκηση της ΔΕΗ και η ΓΕΝΟΠ υπέγραψαν αναμεταξύ τους να αυξήσουν τους μισθούς εργαζομένων, αυξήσεις τις οποίες θα τις χρεωθούν οι καταναλωτές.

Είναι ακόμη μια απόδειξη ότι η ΔΕΗ δρα ως μεμονωμένη επιχείρηση χωρίς να δίνει λογαριασμό στο Κράτος αν και ο κύριος Λαφαζάνης επιμένει να μάς λέει ότι η ΔΕΗ είναι κρατική και μόνο κρατική.
Κατά τουλάχιστον 1,800 ευρώ αύξηση τον χρόνο θα παίρνουν από σήμερα και στο εξής οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ. 
Με βάση τη νέα τριετή συλλογική σύμβαση εργασίας οι εργαζόμενοι που αγγίζουν τις 15.000 δικαιούνται πλέον τρία επιδόματα. Το κυριότερο είναι το επίδομα σίτισης που είναι 6 ευρώ την ημέρα, με κόστος περί τα 80 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο για τη ΔΕΗ. Το επίδομα σίτισης επί της ουσίας αποτελεί αύξηση κατά έναν μισθό το χρόνο για τους εργαζόμενους. Με τη νέα σύμβαση οι εργαζόμενοι δικαιούνται επίσης το επίδομα ευδόκιμης παραμονής και το επίδομα παραμονής. Το μεν πρώτο το λαμβάνουν όσοι έχουν φτάσει στο ανώτατο μισθολογικό κλιμάκιο αλλά λόγω των αλλαγών στο ασφαλιστικό δεν μπορούν να βγουν σε σύνταξη, ενώ το επίδομα παραμονής το λαμβάνουν οι εργαζόμενοι που έμειναν στάσιμοι λόγω ανικανότητας ΄'η έλλειψης προσόντων. Ταυτόχρονα οι συνδικαλιστές θα μπορούν να πληρώνονται κανονικά τη βάρδιά τους ενώ βρίσκονται σε συνδικαλιστική άδεια.
stontoixo.com

πηγη

ΠΕΡΙ Δ.Ε.Η

Ελιτόσκυλα

1. Ελιτόσκυλα

Απ' τη μια, οι συνδικαλιστές της ΔΕΗ.
Του πιο στυγνού φοροεισπρακτικού μηχανισμού ενός αποικιακού καθεστώτος.
Οι δήμιοι των 2 ευρώ, που κόβουνε το ρεύμα στους απελπισμένους.
Τα επίλεκτα τάγματα των κομματικών στρατών.
Οι νομενκλαντούρες των βολεμένων...

Κι από την άλλη, οι μεγιστάνες της διεθνούς των αρπαχτικών.
Οι εγχώριες και οι παγκόσμιες οικονομικές μαφίες.
Οι τράπεζες, τα hedge funds, οι πολυεθνικές, τα καρτέλ, οι μπομπολαίοι και οι αλαφουζαίοι της διαπλοκής
Οι αιματορουφήχτρες.

Ύαινες που μαζεύτηκαν γύρω από ένα λαϊκό πτώμα και ξεσκίζονται, ποια θα αρπάξει το μεγαλύτερο κομμάτι.
Ελιτόσκυλα!

Κι από κάτου το πόπολο, να λαμβάνει θέσιν χειροκροτητού, στην αρένα..
Κι έχουν και άποψη για το ποιος θα τους δαγκώνει.
Οι αριστεροί με τους "εργαζόμενους" κι οι δεξιοί με τους "επιχειρηματίες?"
Μόνο που δεν ξέρουν ότι τα θύματα είναι οι ίδιοι...

Α, ρε κατακαημένη Ελλάδα
Ακόμα κι η τελευταία πουτάνα δικαιούται τουλάχιστον μιας έντιμης ταφής.
Εσένα σε ρίξανε στα ελιτόσκυλα τα ίδια τα παιδιά σου...

2. ΔΕΗ, ο εχθρός του λαού

Όταν ο εντιμότατος κύριος Τσοχατζόπουλος ήθελε να διορίσει στο δημόσιο την [τότε] γκόμενα του, δεν τη διόρισε στο υπουργείο του.
Τη διόρισε στη ΔΕΗ!
Και πολύ καλά έπραξε.
Διότι εκεί πέφτουνε οι πιο μεγάλες μάσες. Οι προμήθειες, τα επιδόματα, τα λαδώματα, οι ταρζανιές, οι αρπαχτές και τα "πάρε να πιεις μια μπύρα".
Μόνον στη ΔΕΗ, οι εργατοπατέρες μπορούν να κάνουν πολυτελέστατα ταξιδάκια σε εξωτικά νησιά, με όλα τα έξοδα πληρωμένα και επιπλέον επίδομα  μπάνιου.
Μόνον στη ΔΕΗ, ο τελευταίος τμηματάρχης, μπορεί να εισπράττει μίζα ακόμα κι από τις πρίζες.
Και μόνο από τη ΔΕΗ είναι βέβαιο ότι θα εισπραχτούν οι πιο επαχθείς φόροι.

Αυτό το σκυλολόι των βολεμένων, είναι που έφτασε τον λογαριασμό του ρεύματος να είναι όσο και ένας μέσος μισθός.
Αυτά τα κρατικοδίαιτα καθάρματα, είναι που βγάνουνε συνεργεία δημίων, για να βυθίζουν τους ανέργους στα σκοτάδια.
Αυτές οι ύαινες του σοσιαλησταρχισμού είναι που εισπράττουν, για λογαριασμό των αφεντικών τους, τα χαράτσια.
Αυτά τα λιμασμένα λαμόγια είναι που κατεβάζουνε τους διακόπτες, κάθε φορά που κινδυνεύουνε να χαθούν τα προνόμια τους.
Και τώρα πάλι, αυτοί οι κάπο ντι τούτι κάπι του κραικοδίαιτου συνδικαλισμού, είναι που απειλούν τους φουκαράδες στα νησιά, ότι θα αφήσουνε τους τουρίστες στα σκοτάδια και τα μπαρμπούνια να σαπίζουνε στα σβηστά ψυγεία.
Και σιγά που θα γνοιαστούν για τον μόχθο και την αγωνία του επαγγελματία, του μαγαζάτορα, του ξενοδόχου, του ταβερνιάρη.
Να πα να πνιγούν όλοι τους.
Μπροστά στα επιδόματα τους και στα προνόμια τους, δεν θα λογάριαζαν ούτε τη μάνα τους.

ΔΕΗ? Ο Εχθρός του λαού!
Τόσο απλά...

Κι έρχονται τώρα οι άλλοι λήσταρχοι, οι εκτελεστές της παραδιπλανής μαφίας και διεκδικούν μερίδιο από τις σάρκες του πτώματος.
Ποιος θα αγοράσει κομμάτια της ΔΕΗ?
Οι πολυεθνικές? Οι μπομπολαίοι? Τα ευρωαμερικανοεβραϊκά κονσόρτσιουμ?
Ποιοι θα μας κάνουνε να πούμε το φως, φωτάκι? 

Φυσικά κάποιοι σαν τον ζωντανό χάρο, που διπλασίασε τα διόδια σε μια νύχτα.
Κάποιοι μεγιστάνες των κρατικοσυναρτημένων ΜΜΕ, που ανταλλάσσουν την παραπληροφόρηση με τις χοντρές μπίζνες του κρατικού κορβανά.
Δεν τους φτάνει που έχουνε κάμει τη διαδρομή Αθήνα-Κόρινθο να στοιχίζει όσο ένα γεύμα στο Κολωνάκι, μου θέλουνε να αρπάξουνε κι από το ρεύμα.
Μυρίσανε αίμα και χυμάνε.

Και στη μέση το πόπολο.
Που δεν έχει πάρει χαμπάρι το τι παιχνίδια παίζονται απάνω στο κουφάρι του.
Ένας λαός που δεν ξεσηκώνεται, παρά μόνο στις φιέστες.
Άθλιες και ανιστόρητες μάζες, που τις διαχειρίζονται οι μηχανικοί των ψυχών, κατα πως τους γουστάρει.
Θεατές ενός τεράστιου Κολοσσαίου, που στην αρένα του σφάζονται οι ίδιοι.
Κι όσοι απομένουν στις κερκίδες, χειροκροτάνε τους αυτοκράτορες.

3. Η κωμωδία της αρπαχτής.

Και βγαίνουνε τώρα τα κομματικά ες-ες, για να μιζάρουνε στις σάρκες του κοσμάκη.
Γραμματείς και συριζαίοι, που απειλούν τη μισή κοινωνία με εξόντωση.
Ελιτόσκυλα του αριστερού τομέα, που ετοιμάζονται να ξανακρεμαστούν στα κάγκελα, σαν τις αλησμόνητες εκείνες κυρίες, που καβαλήσανε τους στύλους της πρώην ΕΡΤ, για να υπερασπιστούν τα προνόμια της πιο αμαρτωλής κρατικής τηλεόρασης του πλανήτη.
Κι από την άλλη, οι εραστές της ελεύθερης οικονομίας.
Οι μελλοθάνατοι της λεγόμενης μεσαίας τάξης, που παλιότερα φοβόντουσαν ότι οι κομμουνιστές θα τους παίρνανε τα σπίτια.
Κι ήρθανε μετά οι δικοί τους, για να τους πάρουνε και τα σώβρακα...

Κι εντάξει....
Είναι κατανοητό γιατί οι πάσης λογής τσιπρανδρέοι κόπτονται για τα προνόμια του κομματικού τους στρατού.        
Κι είναι επίσης πολύ φυσικό, τα παπαγαλάκια των μεγαλοληστών να διαλαλούν τα "αγαθά αποτελέσματα της ελεύθερης οικονομίας" 
Δεν είναι όμως διόλου λογικό, να βλέπεις τα θύματα των ελιτόσκυλων, να έχουν και άποψη για το ποιος θα τους κατακρεουργήσει!
Από τους χούλιγκανς του ανταρσυα, ίσαμε τους γραβατωμένους του Τζήμερου!

Είναι πραγματικά θλιβερό να βλέπεις μεροκαματιάρηδες των 500 ευρώ να κόπτονται για τα συμφέροντα του κάθε μπόμπολα και να ζητάνε, από μόνοι τους, να ξεπουληθούν τα πάντα [νερά, ενέργεια, αέρας, έδαφος και υπέδαφος] σ' αυτούς που τους πληρώνουν με μισθού δουλοπάροικου.
Κι είναι εξίσου θλιβερό, να βλέπεις καταχρεωμένους μικροεπιχειρηματίες, να βγαίνουν στους δρόμους μαζί με τα κρατικοδίαιτα μαντρόσκυλα της συριζαϊκής συμμορίας.
Το μόνο που σε κάμει να το χαίρεσαι [με πολλή πικρία] είναι η βεβαιότητα, πως όποιος και να κερδίσει το παιχνίδι, αυτοί οι δύστυχοι θα πληρώνουν ακόμα πιο ακριβά το ρεύμα...

Αν ήμουν αισιόδοξος άνθρωπος, θα έλεγα: που θα πάει?
Θα΄ρθει η ώρα που αυτός ο λαός θα ξυπνήσει και θα πάρει με τις πέτρες [και με τα γιαούρτια] όλα αυτά τα ελιτόσκυλα, που τον εκμεταλλεύονται, τα 20 τελευταία χρόνια.
Και τα από εδώ και τα από εκεί.
Αλλά δεν είμαι αισιόδοξος. Είμαι απλώς ρεαλιστής.
Και θα σκάζω στα γέλια, κάθε φορά που θα βλέπω έναν "αγωνιστή" [ένθεν και ένθεν] να στέκεται στην ουρά της ΔΕΗ, με τον λογαριασμό της ηλιθιότητας του, στα χέρια...  

http://panusis.blogspot.gr/2014/07/blog-post_2.html

Η συνδικαλιστική αδιαλλαξία δεν διαθέτει ούτε νου, ούτε γνώση

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Αν στην Ελλάδα τα συνδικάτα δεν είχαν παρεξηγήσει (για την ακρίβεια δεν τους είχαν αφήσει να παρεξηγήσουν) τόσο πολύ τον ρόλο τους, σίγουρα η χώρα δεν θα είχε καταλήξει σε τόσο μεγάλο χάλι.

Δεν είναι μόνο ότι αναπτύχθηκε ένας κρατικός συνδικαλισμός.

Δεν είναι μόνο ότι ο συνδικαλισμός έγινε επάγγελμα και θεωρήθηκε φυσιολογικό οι συνδικαλιστές να μην εργάζονται, αλλά παρ’ όλα αυτά να πληρώνονται κανονικά και να παίρνουν κανονικά τις προαγωγές τους.

Είναι ότι μ’ αυτά και μ’ αυτά (και με την ανοχή του πολιτικού συστήματος προς εξασφάλιση ψήφων) άπλωσαν τα ποδάρια τους και εκεί που δεν έχουν καμιά αρμοδιότητα.

Έτσι, αντί να αγωνίζονται και να διαπραγματεύονται προκειμένου να διασφαλίσουν τα εργασιακά και οικονομικά δικαιώματα των μελών τους και του κλάδου τους, βρέθηκαν να έχουν άποψη για τα πάντα.

Αυτό, φυσικά, είχε συνέπειες.

Διότι ένα συνδικάτο μπορεί να έχει γνώμη για τα θέματα των μελών του, αλλά όχι και για την συνολική πολιτική της χώρας, ούτε και για θέματα εκτέλεσης του προϋπολογισμού, μείωσης του χρέους ή οδηγιών της ΕΕ.

Αν η νόμιμα εκλεγμένη – και από πολλούς περισσότερους από ό,τι μια συνδικαλιστική ηγεσία – κυβέρνηση θεωρεί ότι μια κρατική επιχείρηση πρέπει να αποκρατικοποιηθεί για να βρει χρήματα να εκσυγχρονιστεί και να αναπτυχθεί, η συνδικαλιστική ηγεσία του συγκεκριμένου κλάδου μπορεί να διαπραγματευτεί για τους εργαζόμενους, αλλά όχι και να λάβει αποφάσεις στρατηγικού περιεχομένου.

Αν ο λαός έχει αποφασίσει πως η χώρα πρέπει να βρίσκεται στην ΕΕ – και επομένως να συμμορφώνεται σε θέματα ανταγωνισμού που είναι κορυφαία για τις Βρυξέλλες – τα συνδικάτα δεν έχουν δικαίωμα να αντιταχθούν.

Αυτά που συμβαίνουν εδώ, δεν συμβαίνουν πουθενά στον κόσμο.

Τον Δεκέμβριο του 2013, η (αριστερή) κυβέρνηση του Περού αποφάσισε να πουλήσει το 49% της κρατικής εταιρίας πετρελαίου Petroperu, προκειμένου, όπως ανακοινώθηκε, να εξασφαλιστούν τα αναγκαία κεφάλαια για να εκσυγχρονιστεί και να επεκταθεί στον τομέα της διύλισης πετρελαίου.

Έτσι, και με την βοήθεια ενός δανεισμού, η εταιρία θα αυξήσει την παραγωγή διύλισης σε 95.000 από 65.000 βαρέλια την ημέρα, κάτι που θα βοηθήσει το Περού να καταστεί σημαντικός παραγωγός ενέργειας, ένας ισχυρός ενεργειακός παίκτης και αντίπαλο δέος για την Petrobraz της Βραζιλίας.

Πρόεδρος της χώρας από τον Ιούνιο του 2011 είναι ο αριστερός πρώην στρατιωτικός Ογιάντα Ουμάλα, δηλωμένος φίλος του Τσάβες και επικεφαλής του Εθνικιστικού Κόμματος, το οποίο έχει συμμαχήσει με το Σοσιαλιστικό Κόμμα.

Ο Ουμάλα ανακοίνωσε την απόφαση της κυβέρνησής του και… τα σκυλιά δεμένα.

Στην Ιταλία πάλι, η αεροπορική εταιρία Alitalia αποφάσισε στις αρχές του μήνα να προχωρήσει σε 2.251 απολύσεις και αυτό είναι το αντικείμενο των διαβουλεύσεων με τα συνδικάτα.

Οι απολύσεις αποτελούν βασική απαίτηση της αεροπορικής εταιρίας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων Etihad, η οποία θέτει τον όρο αυτό για να προχωρήσει σε επένδυση η οποία, συνολικά, θα πρέπει να ξεπεράσει το ένα δισεκατομμύριο ευρώ, με την συμφωνία να αναμένεται να κλείσει μέχρι τις 15 Ιουλίου.

Αλλά και εκεί, τα συνδικάτα αντιλαμβάνονται πως αν δεν υπάρξει συμφωνία, τότε η Αλιτάλια θα βάλει λουκέτο και θα χαθούν όλες οι θέσεις εργασίας.

Γι’ αυτό και το ιστορικό συνδικάτο Cgil, που παραδοσιακά ελεγχόταν από το Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα και τώρα από την Κεντροαριστερά, δήλωσε:

«Πρέπει να προσπαθήσουμε να συμβιβάσουμε τις προτάσεις για ανάκαμψη με την προστασία των θέσεων εργασίας».

Δέχθηκαν δηλαδή οι Ιταλοί συνδικαλιστές πως αν δεν υπάρξει ανάκαμψη, θα υπάρξει ξαφνικός θάνατος και αναζητούν την πιο ανώδυνη λύση.

Τις προάλλες, στις 28 Ιουνίου, η διοίκηση της ιταλικής τράπεζας UniCredit κατέληξε σε συμφωνία με  το συνδικάτο τραπεζοϋπαλλήλων FABI, για τη περικοπή 2.400 θέσεων εργασίας.

Πρόκειται για το πρώτο στάδιο των μειώσεων εργατικού δυναμικού που προβλέπεται στο σχέδιο αναδιάρθρωσης της τράπεζας για την περίοδο 2013-2018.

Στο πλαίσιο της συμφωνίας με τα συνδικάτα, η UniCredit συμφώνησε επίσης να προσλάβει 800 νέους και να υπογράψει με 670 υπάρχοντες μαθητευομένους συμβάσεις αορίστου χρόνου, ενώ οι διαπραγματεύσεις για τις εναπομείνασες περικοπές θέσεων εργασίας που προβλέπονται από το σχέδιο θα συνεχιστούν τον επόμενο χρόνο.

Δηλαδή, και αυτοί οι συνδικαλιστές έλαβαν υπόψη τους πως αν έλεγαν όχι στο σχέδιο αναδιάρθρωσης, απλώς η τράπεζα θα έκλεινε και θα χάνονταν πολλές χιλιάδες θέσεις εργασίας.

Οπότε, φρόντισαν να εξασφαλίσουν 1.500 θέσεις εργασίας για νέους ανθρώπους.

Με λίγα λόγια, κοντά στο νου κι’ η γνώση!

Και η αδιαλλαξία δεν διαθέτει ούτε νου, ούτε γνώση…
http://www.elzoni.gr

Απίστευτο: Συνδικαλιστές εμπόδισαν έλεγχο σε νοσοκομείο

Απίστευτα σκηνικά εκτυλίχθηκαν στο νοσοκομείο Κέρκυρας όταν συνδικαλιστές εμπόδισαν ελεγκτές του υπουργείου Υγείας να κάνουν έλεγχο εφημερίας γεγονός για το οποίο, μετά από εντολή του υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη, θα γίνει ένορκη διοικητική εξέταση. Μάλιστα, ο υπουργός δήλωσε ότι οι εμπλεκόμενοι θα φύγουν από το ΕΣΥ.

Το περιστατικό σημειώθηκε όταν κλιμάκιο από δύο ελεγκτές πήγε στο Γενικό Νοσοκομείο Κέρκυρας, όπου διαπίστωσε ότι παρά πολλοί εργαζόμενοι έλειπαν από τις θέσεις τους.

Οι συνδικαλιστές όμως απείλησαν με βιαιοπραγίες τους ελεγκτές, τους εμπόδισαν να συνεχίσουν τον έλεγχο τους, και τους εγκλώβισαν σε ένα σημείο του νοσοκομείου.

Όπως δήλωσε ο υπουργός Υγείας, Αδωνις Γεωργιάδης, «όλοι οι εμπλεκόμενοι στην παρεμπόδιση θα τεθούν αμέσως σε αυτοδίκαιη αργία, θα τεθούν σε διαθεσιμότητα και θα φύγουν απο το ΕΣΥ. Το ΕΣΥ δεν θέλει τέτοιους ανθρώπους, δεν τους χρειάζεται και δεν τους θέλει».

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26510&subid=2&pubid=113132142

Σχόλιο

Αγώνας για τα κεκτημένα ... αδικήματα. Με τέτοια βλέπω το Άδωνι ισόβιο υπουργό.

Όταν ο συνδικαλισμός καταργεί στην πράξη το σύνταγμα που τώρα επικαλείται!!!

Εκεί που σταματά η λογική (και του ΣτΕ) ξεκινά η λαίλαπα της συνδικαλιστικής ανικανότητας

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Το κατανοώ. Δεν είναι εύκολο να χωρέσει ο νους του ανθρώπου αυτό που μέρες προσπαθώ να εξηγήσω με άρθρα μου και δημόσιες τοποθετήσεις μου.

Κάποιοι πράγματι και καλόπιστα δεν το καταλαβαίνουν.

Κάποιοι άλλοι κάνουν ότι δεν το καταλαβαίνουν.

Είμαι βέβαιη ότι ο πρόεδρος του ΣτΕ κ. Μενουδάκος ανήκει στους πρώτους.

Η χθεσινή απόφασή του λέει πως το κράτος έχει το δικαίωμα να καταργήσει μια επιχείρησή του – και στην περίπτωση της ΕΡΤ έχει δικαίωμα να την αναδιαρθρώσει, απολύοντας ακόμη και το σύνολο του προσωπικού της.

Επειδή, όμως, τα θέματα της ενημέρωσης καλύπτονται από το άρθρο 15 του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο το κράτος υποχρεούται να διατηρεί δημόσια ραδιοτηλεόραση, εξασφαλίζοντας την αντικειμενική ενημέρωση και την πολιτιστική ανάπτυξη του λαού, δεν έπρεπε να πέσει το «μαύρο» - και εδώ βρίσκεται η αδυναμία και το λάθος ως προς την κοινή υπουργική απόφαση για την ΕΡΤ.

Μπορεί δηλαδή το κράτος με πράξη νομοθετικού περιεχομένου να αποφασίσει την αναδιάρθρωση της ΕΡΤ και την απόλυση του προσωπικού της (μάλιστα στην αναστολή της κοινής υπουργικής απόφασης δεν περιλαμβάνονται τα μουσικά σύνολα της ΕΡΤ και το περιοδικό «Ραδιοτηλεόραση» που μπορούν να συνεχίσουν μη υφιστάμενα), αλλά όφειλε την ίδια στιγμή να εξασφαλίσει τη λειτουργία της ΕΡΤ.

Αυτό, σε μια κανονική χώρα μοιάζει φυσιολογικό.

Εφαρμοζόμενο, σημαίνει ότι το κράτος μπορεί να απολύσει όσους εργαζόμενους δεν χρειάζονται και να κρατήσει όσους χρειάζονται για να συνεχίσει τη λειτουργία της η δημόσια ραδιοτηλεόραση.

Στη χώρα που λέγεται Ελλάς αυτό ισοδυναμεί με τον τετραγωνισμό του κύκλου.

Και είναι εντελώς θεωρητικό.

Διότι στην πράξη, κάτι τέτοιο είναι αδύνατον να συμβεί.

Και είναι αδύνατον να συμβεί, διότι τα εμπλεκόμενα συνδικαλιστικά σωματεία δεν το επιτρέπουν – αν και υποκριτικά κάποιοι διακηρύσσουν πως μπορεί να συνδυαστεί αναδιάρθρωση και απολύσεις με συνέχιση της λειτουργίας της ΕΡΤ.

Διότι μόλις μπει ο διαχειριστής και αρχίσει τη διαδικασία της αναδιάρθρωσης, θα αρχίσει μια απεργία διαρκείας, στη διάρκεια της οποίας δεν θα υπάρχει όχι μόνο δημοσιογράφος για την κάλυψη του ενημερωτικού προγράμματος, αλλά ούτε τεχνικός για να «βγαίνει» το σήμα.

Επομένως, η (καθόλα λογική) απόφαση του κ. Μενουδάκου ΔΕΝ μπορεί να εφαρμοστεί.

Αν κάποιος έχει διαφορετική γνώμη, αρκεί να δοκιμάσουμε:

Αύριο το πρωί μπαίνει ο διαχειριστής (στον οποίο αναφέρεται ο πρόεδρος του ΣτΕ) και πιάνει δουλειά.

Θα γελάσει κάθε πικραμένος και θα γελοιοποιηθεί κάθε δικαστική απόφαση, βεβαιότητα ή εικασία.

Δεν θα αλλάξει τίποτε! Θα μείνει μόνος του (ο διαχειριστής του κ. Μενουδάκου) να… κοιτάει τους τοίχους!

Δεν το χωράει ο νους του ανθρώπου, αλλά τα συνδικαλιστικά σωματεία που εμπλέκονται (με πρώτες την ΕΣΗΕΑ, την ΠΟΕΣΥ και την ΠΟΣΠΕΡΤ, που συμπαρασύρουν όλους τους άλλους), απέσπασαν την τελευταία διετία το ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΡΕΚΟΡ απεργιών, στάσεων εργασίας και κινητοποιήσεων.

Χάρη σ’ αυτό το ρεκόρ αδιαλλαξίας και απεργίας, έκλεισαν μέσα σε δύο χρόνια εννέα μέσα ενημέρωσης – με την ΕΡΤ να αποτελεί το δέκατο και πετράδι του στέμματος αυτής της εντελώς αντισυνδικαλιστικής πρακτικής. 

Οι απεργίες του 2011
Προσέξτε και βγάλτε συμπεράσματα:

Το παρόν Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ εξελέγη τον Μάιο του 2011 και συγκροτήθηκε σε σώμα (πρόεδρος Δ. Τρίμμης, γραμματέας Μαρία Αντωνιάδου) στις  21 Σεπτεμβρίου του 2011.

Η πρώτη του πράξη, ήταν να κηρύξει στάση εργασίας στην ΕΡΤ, για τις 26 Σεπτεμβρίου 2011. 

Ακολούθησε νέα στάση εργασίας στην ΕΡΤ, στις 29 Σεπτεμβρίου 2011, για την εργασιακή εφεδρεία. 

Ακολούθησε 24ωρη απεργία στην ΕΡΤ, στις 5 Οκτωβρίου 2011.

Ακολούθησε στάση εργασίας στην ΕΡΤ και σε όλα τα Δημόσια και Δημοτικά ΜΜΕ, στις 12 Οκτωβρίου 2011 («Για να μην περάσει το πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης και τις τρόικας»).

Ακολούθησε τριήμερη απεργία σε όλα τα Δημόσια και Δημοτικά ΜΜΕ (13-15 Οκτωβρίου 2011).

Ακολούθησε νέα τριήμερη απεργία σε όλα τα Δημόσια και Δημοτικά ΜΜΕ (15-18 Οκτωβρίου 2011).

Ακολούθησε στάση εργασίας στην ΕΡΤ στις 21 Οκτωβρίου 2011.

Ακολούθησε 24ωρη απεργία στην ΕΡΤ (31 Οκτωβρίου – 1 Νοεμβρίου 2011).

Ακολούθησε τετράωρη στάση εργασίας σε όλα τα Δημόσια και Δημοτικά ΜΜΕ στις 3 Νοεμβρίου 2011.

Ακολούθησε στάση εργασίας  στην ΕΡΤ στις 21 Νοεμβρίου 2011.

Ακολούθησαν στάσεις εργασίας σε όλα τα Δημόσια και Δημοτικά ΜΜΕ, στις 23 και 24 Νοεμβρίου 2011.

Ακολούθησε στάση εργασίας σε όλα τα Δημόσια και Δημοτικά ΜΜΕ στις 28 Νοεμβρίου 2011.

Ακολούθησε επτάωρη στάση εργασίας σε όλα τα Δημόσια και Δημοτικά ΜΜΕ (5 με 12 το βράδυ, δηλαδή δελτία ειδήσεων), στις 29 Νοεμβρίου 2011.

Ακολουθεί 24ωρη απεργία σε όλα τα Δημόσια και Δημοτικά ΜΜΕ στις 30 Νοεμβρίου 2011.

Ακολουθεί 4ωρη στάση εργασίας την 1η Δεκεμβρίου 2011.

Ακολουθούν στάσεις εργασίας στα δημοτικά ραδιόφωνα στις 7, 8 και 9 Δεκεμβρίου 2011.

Ακολουθούν επαναλαμβανόμενες απεργίες στις 10, 11, 12 και μέχρις τις 6 π.μ. της 13ης Δεκεμβρίου 2011.

Ξεκινούν απεργίες για τις 16, 17, 18 ως τις 6 π.μ. της 19ης Δεκεμβρίου 2011. Στις 17 Δεκεμβρίου ανακοινώνεται αναστολή της απεργίας, διότι το δικαστήριο την κήρυξε παράνομη και καταχρηστική.

Αμέσως, στις 19 Δεκεμβρίου, κηρύσσεται τρίωρη στάση εργασίας.

Ακολουθεί στάση εργασίας (από τις 6 μ.μ. ως τα μεσάνυχτα, δηλαδή στα δελτία ειδήσεων), στις 20 Δεκεμβρίου 2011.

Το ίδιο και στις 21 Δεκεμβρίου 2011.

Ακολουθεί στάση εργασίας (από τις 12 το μεσημέρι ως τις 3 μ.μ. στο ραδιόφωνο και από τις 12 το μεσημέρι ως τις 4 μ.μ. στην τηλεόραση), στις 22 Δεκεμβρίου 2011.

Την επομένη, 23 Δεκεμβρίου 2011, οι στάσεις εργασίας κηρύχθηκαν στο μεν ραδιόφωνο από τις 7 ως τις 10 μ.μ. και στη δε τηλεόραση από τις 7 ως τις 11 μ.μ.

Στις 27 Δεκεμβρίου 2011, οι στάσεις εργασίας κηρύχθηκαν στο μεν ραδιόφωνο από τις 8 ως τις 11 μ.μ., στη δε τηλεόραση από τις 7 ως τις 11 μ.μ.)

Στις 28 Δεκεμβρίου 2011, οι στάσεις εργασίας κηρύχθηκαν στο μεν ραδιόφωνο από τις 12 το μεσημέρι ως τις 3 μ.μ. και στην τηλεόραση από τις 12 το μεσημέρι ως τις 4 μ.μ.

Στις 30 Δεκεμβρίου, οι στάσεις εργασίας κηρύχθηκαν στο μεν ραδιόφωνο από τις 8 ως τις 11 μ.μ., στη δε τηλεόραση από τις 7 ως τις 11 μ.μ.).

Όλα αυτά δεν συνέβησαν επειδή υπήρξε κάποια οποιουδήποτε είδους συμφωνία για το «Σχέδιο Αναδιοργάνωσης της ΕΡΤ» του τότε αρμόδιου υπουργού κ. Μόσιαλου, της τότε κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ που σήμερα εμφανίζεται να διαφωνεί με τα σχέδια της σημερινής κυβέρνησης στην οποία μετέχει.

Συνέβησαν για τον ακριβώς αντίθετο λόγο.

Διότι, ήδη από τον Αύγουστο του 2011, τα περίφημα σωματεία των εργαζομένων στον Τύπο είχαν εκδώσει ανακοίνωση, υπό τον τίτλο «Αντίθεση των Σωματείων Τύπου στο Σχέδιο Αναδιοργάνωσης της ΕΡΤ», που ήταν η απάντηση στις ανακοινώσεις της ίδιας μέρας (11 Αυγούστου 2011) του κ. Μόσιαλου, που σε χθεσινές δηλώσεις του είπε ότι τότε το 70% των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ είχαν επίσης διαφωνήσει.

Οι απεργίες που ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο του 2011, συνοδεύονταν από ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ αντιδρούσε «στις επιχειρούμενες μαζικές απολύσεις με το σύστημα της εργασιακής εφεδρείας και στην προσπάθεια συρρίκνωσης της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης».

Επομένως, η απόφαση του ΣτΕ θα ακυρωνόταν στην πράξη – αφού αυτή προβλέπει τη δυνατότητα απολύσεων και μάλιστα του συνόλου του προσωπικού. 

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, τον Ιανουάριο του 2012, 127 δημοσιογράφοι της ΕΡΤ υπέγραψαν κείμενο με το οποίο ζητούσαν να σταματήσουν οι «κινητοποιήσεις, έτσι χωρίς πρόγραμμα», κινητοποιήσεις «συνδικαλιστικής γυμναστικής», που δημιουργούν την εντύπωση «ότι είμαστε ένα περιούσιο τμήμα εργαζομένων», ενώ, λόγω του «φετιχισμού των κινητοποιήσεων», ταυτόχρονα «αυτοχειριαζόμαστε, καθώς από τη μια αποξενώνουμε ακροατές και τηλεθεατές, δηλαδή δωρίζουμε τους «φυσικούς μας συμμάχους» στους «ανταγωνιστές» κι’ από την άλλη χάνουμε την ευκαιρία να λειτουργήσουμε σαν όαση μέσα σε ένα άνυδρο και σε κρίση ραδιοτηλεοπτικό τοπίο». 

Οι απεργίες του 2012 – στα δημόσια και δημοτικά ΜΜΕ, αλλά και σε όλα σχεδόν τα ιδιωτικά – καταλαμβάνουν πάνω από… 25 σελίδες!

Για το 2013, τα έχουμε ξαναπεί – εξήντα ημέρες και ένδεκα σαββατοκύριακα με την ΕΡΤ κλειστή.

Νομίζω ότι τα σχόλια περιττεύουν…


Υ.Γ. Ούτε αυτό το χωράει ο νους του ανθρώπου, αλλά επειδή με το παρόν Δ.Σ. όχι μόνο δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτε στην ΕΡΤ, αλλά θα κλείσουν καμιά δεκαριά ακόμη (ιδιωτικά ή δημοτικά) μέσα ενημέρωσης, το μέλλον των μεταρρυθμίσεων (αλλά και της τρικομματικής κυβέρνησης), εξαρτάται από τις αρχαιρεσίες που διεξάγονται σήμερα και αύριο για εκλογή νέου Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ…

http://www.elzoni.gr/html/ent/472/ent.35472.asp

Σχόλιο
Ούτε σύνταγμα ούτε νόμοι. Συνδικαλισμός πάνω από όλα. Να τώρα απολύσεις. 

ΕΣΗΕΑ, ΠΟΕΣΥ και ΠΟΣΠΕΡΤ έκλεισαν την ΕΡΤ, ο λαός έκανε lock-out και ο… Τσι Γκεβάρα πάει Σύνταγμα

17/06/2013

Τα μάτια τους είναι κατακόκκινα από το κλάμα. 

Το βλέμμα τους θολό από τα (κροκοδείλια) δάκρυα. 

Ο πόνος τους για τους συναδέλφους της ΕΡΤ αβάσταχτος. 

Στέκονται συνέχεια στο πλευρό τους. 

Βρίσκονται σε διαρκή συνεδρίαση στο ραδιομέγαρο.

Ακόμη κι’ όταν δεν βρίσκονται εκεί (αποφασίζοντας τις απεργίες… τηλεφωνικά), μπορεί το σώμα τους να απουσιάζει, αλλά το πνεύμα και η ψυχή τους βρίσκονται κοντά στους συναδέλφους της ΕΡΤ.

Για χάρη τους ματαίωσαν (με ένα φονικό sms, που προέτρεπε τα μέλη της ΕΣΗΕΑ να μην παρευρεθούν, αλλά να σπεύσουν στην ΕΡΤ) μια κρίσιμη Γενική Συνέλευση του ΕΔΟΕΑΠ, του ασφαλιστικού ταμείου των δημοσιογράφων, που συνηθίζουμε να διαφημίζουμε ως το «μοναδικό μας στήριγμα».

Αποδεικνύεται έτσι πως υποκριτικό ήταν και το πρόσφατο ενδιαφέρον τους για το Ταμείο, όταν εισέβαλαν στη Βουλή παριστάνοντας τους Τσε Γκεβάρα (μια και τον ανέφερα τον αείμνηστο, σημειώνω πως η αφίσα του ΣΥΡΙΖΑ για την ομιλία Τσίπρα απόψε στο Σύνταγμα, είναι στα χρώματα του Τσε, οπότε τι Τσε Γκεβάρα, τι… Τσι Γκεβάρα).

Είναι τα μέλη του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ, που απορεί κανείς πώς οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ δεν τους έχουν ακόμη πετάξει έξω – εκτός και αν έχουν προσβληθεί από το Σύνδρομο της Στοκχόλμης και ερωτεύτηκαν τον απαγωγέα τους.

Είτε αρέσει σε κάποιους είτε όχι, την ΕΡΤ δεν την έκλεισαν ούτε η κυβέρνηση, ούτε οι εργαζόμενοί της. Την έκλεισαν η ΕΣΗΕΑ και η ΠΟΕΣΥ, των οποίων τα Δ.Σ., καταληφθέντα από απεργιακό αμόκ, κατάφεραν να κλείσουν καμιά δεκαριά ακόμη μέσα ενημέρωσης – τα οποία πήγαν… άκλαυτα!

ΠΟΕΣΥ, ΕΣΗΕΑ και ΠΟΣΠΕΡΤ περνούν τον καιρό τους οργανώνοντας απεργίες.

Που είναι η εύκολη λύση: Βγάζεις έναν φετφά και… ό,τι βρέξει ας κατεβάσει!

Πού να κάθεσαι τώρα να διαπραγματεύεσαι, να κάνεις δύο βήματα μπρος και ένα πίσω, για να κουραζόμαστε είμαστε τώρα;

Καλύτερα να αφήσουμε τα δύσκολα για τους κανονικούς συνδικαλιστές.

Αυτό που βέβαια κατεβάζει η απεργιακή βροχή, είναι λουκέτα.

Υπάρχει μία περίπτωση εργοδότη, ο οποίος αποδεδειγμένα είχε σοβαρό πρόβλημα και βρισκόταν στο εξωτερικό, τους δήλωσε στο τηλέφωνο ότι επιστρέφει Σάββατο για να συζητήσουν, αλλά οι φοβεροί αυτοί συνδικαλιστές αποφάσισαν παρ’ όλα αυτά, να κρατήσουν την εφημερίδα του κλειστή για μια ακόμη εβδομάδα.

Όταν αυτός επέστρεψε, απλώς ξεκίνησε τις απολύσεις – μέσα στην απόλυτη σιωπή και χωρίς να κλάψει κανείς.

«Απεργία!», τους ακούς να λένε, σα να ηδονίζονται.

«Πού είναι ο πρόεδρος;», ρωτάς τον έναν πρόεδρο για τον άλλον.

«Στην Ένωση, οργανώνει απεργία», σου απαντά λες και έχει πάει για καφέ.

Το αποτέλεσμα, αναμενόμενο:

Κλειστά μέσα ενημέρωσης (επειδή κάποιοι αποδείχθηκαν ανίκανοι να διαπραγματευτούν) ακύρωση των λιγοστών διαφημιστικών πακέτων μέσα στην κρίση και βέβαιη χρεοκοπία.

Τους έστειλαν στον καιάδα της ανεργίας
Την ίδια ώρα, οι εργαζόμενοι στα μέσα χάνουν μεροκάματα,  και τελικά οι επιχειρήσεις κηρύσσουν lock-out – οπότε οι εργαζόμενοι δεν λαμβάνουν ούτε αποζημιώσεις, ούτε δεδουλευμένα, όπως συνέβη με τους χίλιους της «Ελευθεροτυπίας» και αυτούς του Alter, του Flash και άλλων των οποίων ουκ έστι αριθμός.

Μετά από αναρίθμητες απεργίες στην ΕΡΤ το 2012 (για 42 μέρες απεργίας μόνο στους τελευταίους δύο μήνες του χρόνου μίλησε κοκορευόμενος ο πρόεδρος της ΠΟΣΠΕΡΤ εμφανιζόμενος στην εκπομπή του Κ. Χαρδαβέλα στο ΖΟΟΜ), μετά από καμιά εξηνταριά απεργίες, στάσεις εργασίας και άλλες μαγκιές μέσα στο 2013 (και βρισκόμαστε ακόμη στον Ιούνιο), η κυβέρνηση, στο όνομα του ελληνικού λαού που είναι στην προκειμένη περίπτωση ο εργοδότης, κήρυξε lock-out. 

(Σημειώστε εδώ ότι σε όλα τα άλλα μέσα το πρόβλημα είναι η καταβολή των δεδουλευμένων, ενώ στην ΕΡΤ μιλούν για υπερωρίες και για «τακτοποίηση» όλων όσων σε κάποια στιγμή έτυχε να περάσουν έξω από το Ραδιομέγαρο).

Τι δεν καταλαβαίνετε, κύριοι Βενιζέλε και Κουβέλη;

Και το κυριότερο: Τι δεν καταλαβαίνουν αυτοί που πληρώνουν; – αδύνατον να διανοηθώ πως είναι όλοι φοροφυγάδες!

Και πώς θα γίνει «αναδιάρθρωση εν λειτουργία», όταν μόλις πας να αλλάξεις κάτι κηρύσσεται απεργία;

Γιατί δεν έγινε αναδιάρθρωση εν λειτουργία του Alter; 

Μα επειδή αναδιάρθρωση στη διάρκεια απεργιακής κινητοποίησης ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ!

Και τι θα γίνει αν δεν κυκλοφορήσει η Espresso;

Απόδειξη ότι την ΕΡΤ την έκλεισε η ΕΣΗΕΑ, είναι και το γεγονός ότι το περασμένο Σάββατο, πάλι στην εκπομπή του Χαρδαβέλα, εμφανίστηκε μέλος (εδώ και καμιά εικοσαριά χρόνια) του Δ.Σ. και προσπαθώντας να εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους φιμώνουν και εμποδίζουν την ενημέρωση, ρώτησε:

«Και τι θα γίνει δηλαδή αν δεν κυκλοφορήσει η Espresso;»!

Θέλοντας να υπονοήσει πως είναι μια σκανδαλοθηρική εφημερίδα, που δεν αξίζει καν να κυκλοφορεί, διότι δεν είναι του επιπέδου των Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ, της ΠΟΕΣΥ και της ΠΟΣΠΕΡΤ.

Το γεγονός ότι στην εφημερίδα αυτή εργάζονται άνθρωποι, λαμβάνουν τους μισθούς τους και ζουν τις οικογένειές τους, ούτε που τους περνά από το μυαλό!

Οι κάλπες θα φέρουν την ενημέρωση;
Μ’ αυτά και μ’ αυτά, εδώ και μερικές μέρες συζητείται ακόμη και το ενδεχόμενο προσφυγής στις κάλπες – τελικά αυτή την ΕΡΤ θα την πληρώσουμε πολύ ακριβά.

Φυσικά, αν κηρυχτούν εκλογές, θα ανοίξουν τα μικρόφωνα, θα σταματήσει το καθεστώς της φίμωσης, θα κυκλοφορήσουν οι εφημερίδες.

Και τότε, θα ακούγονται όλες οι απόψεις από όλα τα μέσα – και όχι μόνο από αυτά που, με εντολή των συνδικαλιστών, μεταδίδουν μόνο εκπομπές σχετικές με την ΕΡΤ.

Οπότε, θα δούμε πόσα απίδια πιάνει ο σάκος, όταν ο λαός πληροφορηθεί την αλήθεια και πάψουν κάποιοι να εκμεταλλεύονται τον συναισθηματισμό του.

Θα καταλάβει τότε ο λαός πως η περίφημη EBU και ο Μάρτιν Σουλτς και όλες οι εφημερίδες των διαπλεκομένων της Ευρώπης δεν πρόκειται να του δώσουν ψωμί να φάει, ούτε θα έλθουν να πληρώσουν τους φόρους του – τους οποίους συνεχίζουν να καταβάλλουν και στη διάρκεια του απεργιακού παραληρήματος.

Και το κυριότερο: Όλοι εκείνοι οι πολίτες που δεν χρησιμοποιούν το διαδίκτυο και επομένως παραμένουν στο σκοτάδι, βλέποντας μόνο εικόνες εξέγερσης, θα ενημερωθούν, θα κρίνουν και θα αποφασίσουν.

Πιστέψτε με, είναι πολλοί και ψηφίζουν όλοι!

Θα σταματήσει έτσι και ο εκφοβισμός των δημοσιογράφων, που εκδηλώνεται με διάφορες μορφές, όπως συνέβη με τις διαγραφές από τα μητρώα της ΕΣΗΕΑ συναδέλφων του Σκάι, που ανακοινώθηκαν ακριβώς τώρα προς παραδειγματισμόν!

Θα σταματήσει και η πολιτική εκμετάλλευση, με τα σωματεία να δίνουν άδεια για κάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων – και οπωσδήποτε των ομιλιών του Τσίπρα στη Βουλή.

Μετά, η εντολή είναι «τα μολύβια κάτω», αν και στη Βουλή συνεχίζουμε να μιλάμε για την ΕΡΤ – κάτι που δεν βλέπω να ενοχλεί ούτε το ΚΚΕ, του οποίου με τον τρόπο αυτό επίσης δεν ακούγονται οι απόψεις.

Αυτή είναι η αλήθεια – είτε αρέσει σε κάποιους, είτε όχι… 
http://www.elzoni.gr/html/ent/419/ent.35419.asp

«Γιατί το κάψατε ρε παιδιά; Είπαμε να τους φοβερίσετε, όχι να το κάψετε ή να τους κάψετε...»

ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΗΣ MARFIN. "ΓΙΑΤΙ ΚΑΨΑΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ;"

«Γιατί το κάψατε ρε παιδιά; Είπαμε να τους φοβερίσετε, όχι να το κάψετε ή να τους κάψετε...». Λόγια που σε κατάσταση πανικού φώναζε μέσα στο Μετρό μία γυναίκα, που φέρεται να συμμετείχε στον εμπρησμό της Marfin, διατυπώνοντας μεγαλόφωνα τη διαφωνία της σε δύο άνδρες που πιθανολογείται ότι ήταν συνεργοί στην ίδια εγκληματική πράξη...

Τη σκηνή αυτή περιγράφει αυτόπτης μάρτυρας που προσήλθε να καταθέσει στην Ασφάλεια το συγκεκριμένο γεγονός όταν συνδύασε τον διάλογο που είχαν οι άγνωστοι ενώπιόν της με τον εμπρησμό στην τράπεζα.

Συγκεκριμένα, η γυναίκα, οικονομολόγος στο επάγγελμα, καταθέτοντας στην Αστυνομία δύο μέρες μετά τη δολοφονική επίθεση λέει: «Στις 14.20 της 5.5.2010 ήμουν στο Μετρό, στο σταθμό Πανεπιστημίου, στην έξοδο της Κοραή. Συγκεκριμένα ανέβαινα τα σκαλιά για να βγω στην επιφάνεια. Οταν ξεκίνησα να ανεβαίνω είδα από πάνω να έρχονται δύο νεαροί άνδρες, ψιλόλιγνοι και μία γυναίκα. Κατέβαιναν τρέχοντας τα σκαλιά σαν να τους κυνηγούσαν, ήταν κυριολεκτικά πανικοβλημένοι, έσπρωχναν τον κόσμο για να περάσουν. Οταν διασταυρωθήκαμε στη σκάλα άκουσα τη γυναίκα να φωνάζει στους δύο νεαρούς. Ηταν σε έξαλλη κατάσταση και τους έλεγε: "Γιατί το κάψατε ρε παιδιά; Είπαμε να τους φοβερίσετε, όχι να το κάψετε ή να τους κάψετε". Δεν θυμάμαι καλά ποιο από τα δύο είπε. Η γυναίκα ήταν κοντή, γύρω στο 1,60 φορούσε μαύρα ρούχα και ήταν ταλαιπωρημένη στο πρόσωπο, είχε μαύρα μαλλιά και ήταν πανικοβλημένη. Τους άντρες δεν τους κοίταγα γιατί έσπρωχναν για να περάσουν και εγώ φοβήθηκα. Αργότερα έμαθα ότι έβαλαν φωτιά στην τράπεζα Μarfin και μέσα κάηκαν δύο γυναίκες και ένας άντρας. Ασυνείδητα συνδύασα τα δύο γεγονότα».

πηγή

Σχόλιο

Αυτός είναι ο συνδικαλισμός, αυτά είναι τα κόμματα που καλύπτουν τέτοιους ανθρώπους. 

ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΕΣ ΓΙΑ ΠΟΣΟ ΑΚΟΜΗ ΘΑ ΤΟΥΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙ ΤΟ ΠΤΩΧΕΥΜΕΝΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ; 856.000€ ΕΠΙΧΟΡΗΓΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΟΡΓΑΝΟ ΤΟΥ ΟΑΕΔ

Kάποιοι πιστεύουν ότι λεφτά δεν υπάρχουν. Πως τολμάτε ε; Αφου ο Τζέφρι είπε λεφτα υπάρχουν. Μέχρι και νόμπελ πήρε και εσείς δεν τον πιστεύετε

http://lithosfotos.blogspot.gr/

Για κακούργημα ο πρόεδρος τής ΠΡΟΣΠΕΡΤ.

Οι κομματικές αντιπαραθέσεις όπως γνωρίζετε μας αφήνουν παγερά αδιάφορους και δεν θα υπήρχε λόγος να αναδημοσιεύσουμε το άρθρο αυτό αν δεν επιβεβαίωνε για μιά ακόμη φορά την πάγια θέση μας πώς τα κόμματα και το μακρύ τους χέρι ο συνδικαλισμός τού δημοσίου πρέπει με κάθε μέσο να μας αδειάζουν τήν γωνιά - και σύντομα.

Τελικά, ο Γιώργος Μουρούτης ενοχλεί πολύ τον ΣΥΡΙΖΑ

Σήμερα 33 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσαν ερώτηση κατά του  Γιώργου Μουρούτη στην Βουλή μιλώντας για “συκοφάντηση των αγώνων των εργαζομένων και του ΣΥΡΙΖΑ που τους στηρίζει“.

Ο κ. Μουρούτης είχε το θράσος να τα βάλει με τον πρόεδρο της ΠΟΣΠΕΡΤ Καλφαγιάννη που διώκεται για κακούργημα.

Το antinews παρουσιάζει σημεία του Βουλεύματος  του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών στις 3/5/2012 που παραπέμπει τον “συκοφαντημένο αρχισυνδικαλιστής του ΣΥΡΙΖΑ” στο τριμελές εφετείο κακουργημάτων για “απάτη κατά επάγγελμα και κατά συνήθεια” κατά του Ελληνικού Δημοσίου.

Μπράβο στον Μουρούτη για το αυτονόητο. Όμως το antinews ρωτάει την διοίκηση της ΕΡΤ και τον υφυπουργό Επικρατείας κ. Κεδίκογλου:  Με βάση τον Νόμο Μανιτάκη είναι ή όχι υποχρεωμένοι να θέσουν ΑΜΕΣΩΣ σε διαθεσιμότητα τον υπόλογο για κακούργημα υπάλληλο; Γιατί ακόμα τον ανέχονται; Τι φοβούνται; Ένας Μουρούτης δεν φέρνει την άνοιξη κύριοι της ΕΡΤ. Όσο για τον ΣΥΡΙΖΑ τι να πει κανείς; Έχει πλέον καταντήσει υποδοχέας  παρακμάζουσας συκδικαλιστικής νομενκλατούρας της δεκαετίας του 80…

Θαυμάστε το βούλευμα του πλημμελειοδικείου που παραπέμπει στο κακουργιοδικείο τον εκλεκτό του ΣΥΡΙΖΑ το οποίο  αποφασίστηκε στις 7/10/2009 και εκδόθηκε στις 3/5/2012!!!

http://www.antinews.gr/2012/12/11/194929/

Εδώ ο κόσμος χάνεται και η ΟΛΜΕ ..χτενίζεται!

Αυτό που κάποτε   λέγαμε  "Συνδικαλιστικό κίνημα"  και το οποίο  πέθανε πριν απο πολλά χρόνια  μαζί  με τα ψήγματα σοσιαλισμού που  εξ ανάγκης  κουβαλούσε σαν βαρίδια το  "παλιό" ΠΑΣΟΚ.Στρατιές  συνδικαλισταράδων   δημιουργήθηκαν  "κατ΄εικόνα" και καθ΄ομοίωσιν" των  κομματικών τους αφεντάδων.Κάθε φορά που κάποιος φουκαράς εργαζόμενος  ήγειρε  τις ενστάσεις του ή τους κατήγγειλε, έδιχναν τα μυτερά τους δόντια κουνώντας  στην  μούρη όλων  τις ψήφους  που πήραν στις εκλογές τους.

Όσοι  εκ των αναγνωστών μας είναι καθηγητές π.χ στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση  αντιλαμβάνονται  τι λέμε και γιατί.Δεν  υπάρχει καθηγητής που ν αμην εκβιάστηκε  να περάσει απο τον πάγκο κάποιου "αιρετού" συνδικαλισταρά για να ζητήσει  μια απόσπαση σε σχολείο που  να είναι  κοντά στο σπίτι του.Είναι κοινό μυστικό ότι  οι συνδικαλισταράδες της ΟΛΜΕ   είχαν  στήσει τα παραμάγαζά τους έξω ακόμα και απο τα γραφεία των διευθύνσεων  και άρπαζαν όποιον φουκαρά πήγαινε να βρέι το δίκιο του.Ποιός δεν ξέρει  ότι  κρατούσαν  κρυφά τα  οργανικά κενά   και  απέκλειαν την νόμιμη μετάθεση   όσων την διακιούνταν  μόνο και μόνο  για να τα μοιράζουν  σε  απσπάσεις - λουκουμάκια;

Η δε διακομματική  τους συνεργασία ήταν πάντα   υποδειγματική.

Σήμερα λοιπόν που  ο "νέος πατριωτισμός" του  δίψυχου  κατοχικού κυβερνήτη  δια των μοχθηρών  οργάνων  του στο άλλοτε  υπουργείο "Εθνικής " παιδείας και νύν  υπουργείο δια βίου  μάθησης στα δόγματα της  "Νέας Εποχής", μπήκε  απο την πίσω πόρτα για να μαγαρίσει τα παιδιά μας και να τα ευνουχίσει πνευματικά, η ΟΛΜΕ το μόνο που βρήκε  ήταν να βγάλει  ανακοίνωση υποστήριξης  των αφγανών  λαθρομεταναστών.

Κύριοι της ΟΛΜΕ είστε ότι  τρώτε και δυστυχώς μας έχετε αποδείξει εδώ και χρόνια ότι τρώτε  τα σκουπίδια που σας ταϊζουν  οι  αφεντάδες σας.

prosfyges13042011

Η αυθάδεια του κρατικού συνδικαλισμού

Διδασκαλική συνδικαλιστική «καμαρίλα»: Το δεκανίκι του καθεστώτος

Ή

Η αυθάδεια του κρατικού συνδικαλισμού

Μια κραυγή αγανάκτησης ενός δασκάλου για το συνδικαλιστικό όργανο των εκπαιδευτικών το οποίο αποτελεί το «τεκμήριο» και «άλλοθι» των Νέων Ιδεών.

ΛΟΓΟΙ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ −ΠΑΡΑΙΤΗΣΕΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΔΑΣΚΑΛΩΝ-ΔΙΑΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ


1. Ο Σύλλογος (και κανένας Σύλλογος) δεν αντέδρασε για τις δηλώσεις του προέδρου της Δ.Ο.Ε κ. Μπράτη περί αφαιρέσεως εικόνων και συμβόλων από τα Σχολεία , τις οποίες βέβαια ο ίδιος εκ των υστέρων αρνήθηκε, αλλά συνεχίζει να υποστηρίζει το χωρισμό Κράτους-Εκκλησίας, ο οποίος ουσιαστικά εκεί θα οδηγήσει. Γνωστή και η αψυχολόγητη θέση της Ομοσπονδίας για την εισαγωγή της θρησκειολογίας στο Δημοτικό, χωρίς πρώτα τα παιδιά να αφομοιώσουν το περιεχόμενο της Ορθόδοξης Πίστης.

2. Στα 23 προς 24 χρόνια που είμαι δάσκαλος οι Σύλλογοι και η Δ.Ο.Ε κατέβασαν ψηφίσματα για όλα τα παγκόσμια ζητήματα κι επαναστατικά κινήματα (Τουπαμάρος, Φενταγίν, «φωτεινό μονοπάτι» βαντινίστας κλπ.) και μόνο με τα ουσιαστικά προβλήματα των δασκάλων και της παιδείας δεν ασχολήθηκαν.

3. Ουδεμία συμπαράσταση εκδηλώθηκε από τους Συλλόγους και τη Δ.Ο.Ε για την δασκάλα Χαρά Νικοπούλου στην περιοχή Μ. Δερείου - Εβρου . Καμία κάλυψη απέναντι στις απειλές, στους προπηλακισμούς, στις φραστικές και σωματικές επιθέσεις που δέχτηκε, επιδιώκοντας να μεταδώσει ελληνικό φρόνιμα, ως όφειλε, σε παιδιά μουσουλμάνων με ελληνική ιθαγένεια.

4. Η συνδικαλιστική δράση εξαντλήθηκε σε διεκδικητικά αιτήματα για αύξηση μισθών κι επιδομάτων με αποτέλεσμα να γίνουμε «πενταροκυνηγοί» και να μην έχουμε ουσιαστικές αυξήσεις αποδοχών. Οι συγκυρίες και οι κρατούσες συνθήκες της κατά μεγάλο μέρος επιβληθείσας οικονομικής κρίσης ακύρωσαν τους αγώνες, τις απεργίες, τα αιτήματα και μας γύρισαν πίσω τουλάχιστον 20 έως 30 χρόνια. Ο αλαζονικός «βερμπαλισμός» ταπεινώθηκε και ο συνδικαλισμός χρεωκόπησε, γιατί τα αιτήματα του κλάδου ήταν μόνο, κυρίως οικονομικά κι όχι μορφωτικά-πνευματικά. Έχουμε ξεπέσει στην συνείδηση των γονέων προβάλλοντας κυρίως οικονομικές διεκδικήσεις.

5. Οι συνάδελφοι σύρθηκαν σε αδιέξοδες απεργίες, καθαρά και μόνον για την τιμή των όπλων με την γνωστή «ξύλινη» γλώσσα των συνδικαλιστών, με αποτέλεσμα να μειωθεί το ενδιαφέρον για τις συνελεύσεις και ν’ απαξιωθεί η απεργία ως μέσον αγώνος. Πού πήγαν τα αιτήματα για τα 176 ευρώ, οι αγώνες και τα άλλα πυροτεχνήματα; Οι μειώσεις και οι περικοπές μισθών, δώρων κι επιδομάτων κατάργησαν τις διεκδικήσεις ολόκληρων δεκαετιών.

6. Δεν καταδικάσατε (Σύλλογοι και Δ.Ο.Ε) το αποσυρθέν βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ΄Δημοτικού το οποίο καταδίκασε το μεγαλύτερο μέρος του λαού και οι πνευματικοί άνθρωποι ανεξαρτήτων ιδεολογίας. Ένα βιβλίο – κουρελούργημα για το οποίο ακόμα και οι πέτρες ξεσηκώθηκαν και χτυπούσαν μόνες τους. Καλυφθήκατε υποκριτικά πίσω από την ψευδοεπιστημονικότητα του βιβλίου.

7. Ανεχτήκατε χωρίς διαμαρτυρίες τα νέα περιοδικά ποικίλης ύλης (μαγκαζίνο) που κακώς ονομάζονται «βιβλία Γλώσσας», τα οποία είναι στρατευμένα με δόλια αποστολή υπηρετώντας τους σκοπούς της παγκοσμιοποίησης και της νέας τάξης πραγμάτων. Επιχειρούν την άμβλυνση του γλωσσικού κριτηρίου και εργαλείου των μαθητών, εξωπετώντας τα δημοτικά τραγούδια, την λογοτεχνία και τους μύθους και εισάγοντας αναγνώσματα με αμερικάνικα κι ευρωπαϊκά πρότυπα και αντιλήψεις. «Βιβλία» γεμάτα με συνταγές μαγειρικής, οδηγίες χρήσεως συσκευών, σκυλάκια και γατάκια πρότυπα, κόμικς και καρτούν κι όχι τους ήρωες και μάρτυρες της ζωογόνας ελληνικής ιστορίας και παράδοσης. Καταρρακώσατε το αίσθημα αξιοπρέπειας των δασκάλων, που αναγκάζονται να κάνουν κείμενα-σκουπίδια.

8. Συναινέσατε αβασάνιστα στην εισαγωγή διαδραστικών πινάκων – ψηφιακού βιβλίου από την Α΄ Δημοτικού (με μεγάλο βέβαια χρονικό εύρος εφαρμογής), αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις στην πνευματική – ψυχική υγεία των μικρών παιδιών και την διατάραξη της αγαπητικής σχέσης: Δάσκαλος ↔ μαθητής ↔ μορφωτικό αγαθό. Στη σχέση μεταξύ προσώπων παρεμβάλλεται ένα άψυχο αντικείμενο, ο υπολογιστής, ο οποίος εμποδίζει την προσωπική σχέση. Αποδεδειγμένα οι υπολογιστές, ανάλογα και με την χρήση, δημιουργούν ψυχοεξάρτηση και απομόνωση.

9. Ανεχτήκατε την αποδόμηση των βιβλίων θρησκευτικών, την κατάργηση της διδασκαλίας διδακτικών ιστοριών από την Παλαιά και Καινή Διαθήκη, καθώς και των Ευαγγελικών Περικοπών, παλαιότερα. Σιωπήσατε στην παλαιότερη κατάργηση της Γραμματικής και της Γεωγραφίας της Ελλάδας, οι οποίες εκ των υστέρων επανήλθαν.

Χάσατε την μεγάλη ευκαιρία να σας μνημονεύει ο λαός και η Ιστορία για αγώνες πραγματικά ωραίους και ιδανικούς._

Με διδασκαλική τιμή,

Θωμάς Γκιάτας

δάσκαλος


http://resaltomag.blogspot.com/2010/06/blog-post_5388.html#more