Πάμε όλοι μαζί να βοηθήσουμε τον Αντώνη από την Θεσσαλονίκη.

 Posted on 13 Μαΐου, 2026

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης 

Ο Αντώνης Γεωργίου από την Θεσσαλονίκη χτυπήθηκε άσχημα από την μοίρα και ζητάει μια μικρή βοήθεια. Ο Αντώνης είναι 53 ετών και χτυπήθηκε από πολλαπλά εγκεφαλικά και εμφράγματα. Πριν προκύψουν τα προβλήματα υγείας είχε ξεκινήσει με λίγα μελίσσια, που όμως έχασε όταν δεν ήταν σε θέση να τα περιποιηθεί. Είναι χωρισμένος και πατέρας τριών παιδιών, που τα δύο δυστυχώς έχουν και αυτά προβλήματα υγείας.

Ο Αντώνης είναι αυτό τον καιρό στην διαδικασία να καταθέσει τα χαρτιά του για χορήγηση αναπηρικής σύνταξης.

Δυστυχώς αντιμετωπίζει την περίπτωση της έξωσης αφού χρωστάει δύο ενοίκια και υπάρχει ειδική ρήτρα στο συμβόλαιο που το επιτρέπει αυτό. Ζητάει λοιπόν μια μικρή οικονομική ανάσα να πληρώσει τα ενοίκια του και να ηρεμήσει λίγο. Όταν βγει η σύνταξη του θα μπορεί να ανταπεξέλθει μόνος του μετά. Επιπλέον θα ήθελε κάποιος ή κάποιοι να του χαρίσουν ίσως 2-3 παραφυάδες ώστε να μπορέσει να ξεκινήσει ξανά την μελισσοκομία.

Όπως χαρακτηριστικά μου είπε (τα παιδιά μου, και τα μελίσσια είναι όλη μου η ζωή.) Το τηλέφωνο του Αντώνη για όποιον θέλει να μιλήσει μαζί του είναι το 698 345 0440

Το IBAN είναι το GR 190 110 396 00000 396 8959 6847

Εθνική τράπεζα  Ο λογαριασμός βγαίνει στο όνομα Αντώνιος Γεωργίου του Βασιλείου.

Η περίπτωση του Αντώνη είναι πραγματική και έχει ελεγχθεί η γνησιότητα της από εμένα προσωπικά.

Η οικογένεια των μελισσοκόμων όσες φορές υπήρξε ανάγκη βοήθησε και με το παραπάνω τις περιπτώσεις εκείνες που χρειάστηκαν την στήριξη μας. Καλούμε όλους τους μελισσοκόμους και όχι μόνο που έχουν την οικονομική δυνατότητα να συνδράμουν.

Με περίπου χίλια ευρώ, σώζουμε μια οικογένεια από την έξωση.

Πάμε όλοι μαζί να βοηθήσουμε τον Αντώνη λοιπόν.

Θα σας κρατάω ενήμερους για το πώς εξελίσσεται η προσπάθεια

–https://melissocosmos.blogspot.com/

45χρονος Αρτινός έμεινε ανάπηρος μετά από βαρύ εγκεφαλικό – Έκκληση από την οικογένειά του για οικονομική βοήθεια

 

Της Ειρήνης Κατσούλα

Δεν είναι εύκολο να γράφεις για φίλους, που μέσα σε μια στιγμή η ζωή τους άλλαξε δραματικά όταν ο χρόνος σταμάτησε σε μια οδυνηρή στιγμή της ζωής τους, εκείνη τη στιγμή που έπαψαν να είναι όπως τους γνώριζες, όπως τους ήξερες, όπως τους είχες συναντήσει… Λένε ότι η δύναμη των ανθρώπων είναι περιορισμένη, δεν μπορούν να κάνουν θαύματα, όμως αν… αν ξέρατε (όλοι εσείς που διαβάζετε τις γραμμές αυτές αυτή την ώρα) ότι μπορείτε, ότι έχετε τη δύναμη, ότι περνάει από το χέρι σας να φέρετε την αλλαγή στη ζωή ενός ανθρώπου, να του προσφέρετε μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή, τότε θα δρούσατε; Πιστεύω πως ναι! Κι έτσι, θα είχατε ως άνθρωποι συντελέσει στο να συμβεί ένα θαύμα! Για ένα τέτοιο θαύμα θα σας μιλήσω. Για ένα θαύμα που είναι εφικτό να γίνει. Ένα θαύμα που θα χαρίσει τη ζωή σε ένα παλικάρι που αυτή τη στιγμή βρίσκεται κατάκοιτο στο κρεβάτι του, εδώ και μήνες, μετά από βαρύ εγκεφαλικό που έπαθε την ώρα που εργαζόταν.

Είναι ο Παναγιώτης Σχίζας, ετών 45, με καταγωγή από τις Συκιές Άρτας. Ο Παναγιώτης τον Σεπτέμβριο που μας πέρασε, εν ώρα εργασίας υπέστη ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο με αποτέλεσμα να του αφήσει την δεξιά πλευρά του παράλυτη και να χάσει την ομιλία του. Στην τοπική κοινωνία είναι γνωστός ως ένα «πολύ καλό παιδί, με ευγένεια ψυχής, που πάντα έτρεχε να βοηθήσει όποιον τον χρειαζόταν!». Ο πατέρας του πέθανε πριν χρόνια από ανακοπή, αφήνοντας τον ίδιο πίσω ως κουβαλητή της οικογένειας, καθώς η μητέρα του και η αδερφή του στηρίζονταν στον ίδιο. Εργαζόταν σε μεγάλα ξενοδοχεία της ευρύτερης περιοχής ως μάγειρας, παρόλο που οι γιατροί με το βεβαρυμμένο ιατρικό ιστορικό του όσον αφορά την καρδιά του, του έλεγαν να είναι προσεκτικός στη διαχείριση του άγχους και της καθημερινής πίεσης.

Δυστυχώς… η υπευθυνότητά του, η αγάπη του για τη μητέρα του και την αδερφή του, αλλά και η αίσθηση καθήκοντος που ένιωθε ως μεγάλος αδερφός δεν του άφηναν περιθώρια να προστατέψει τον εαυτό του… Τραγικό κι όμως τόσο αληθινό… Το να νιώθεις ότι η ευθύνη σου απέναντι στην οικογένειά σου είναι ανώτερη από τον ίδιο σου τον εαυτό! Πόσο σπάνιο είναι πια αυτό… Κι όμως, όσες φορές μιλούσαμε και μου έλεγε για τα προβλήματα υγείας που του παρουσιάζονταν, του πρότεινα να αλλάξει δουλειά, μήπως να έμενε άνεργος λαμβάνοντας κάποιο επίδομα από το κράτος, όμως πάντα μου έλεγε ότι δεν είχε επιλογή… Δεν είχε επιλογή… Το κράτος δεν του παρείχε επίδομα, παρόλο που είχε πρόβλημα με την καρδιά του, διότι δεν συμπλήρωνε το απαιτούμενο ποσοστό αναπηρίας, και το να εργάζεται με μια βεβαρυμμένη καρδιά ήταν απλά μονόδρομος…

Αυτό που αξίζει να αναφέρω είναι ότι δεν ήταν μόνο το αίσθημα ευθύνης απέναντι στην οικογένειά του, που τον χαρακτήριζε ως άνθρωπο! Ήταν επίσης, το αίσθημα ευθύνης που ένιωθε απέναντι στην κοινωνία ως ενεργό και υπεύθυνο μέλος της. Ήταν ένας ήρωας της διπλανής πόρτας και το απέδειξε όταν κλήθηκε να βοηθήσει το κοινωνικό σύνολο, ακόμη και εις βάρος της υγείας του!!! Γνωρίζω ότι κλήθηκε από την Ασφάλεια Άρτας ως μάρτυρας σε μια σημαντική υπόθεση και ενώ ήταν στο νοσοκομείο μετά από ελαφρύ έμφραγμα που έπαθε, περίμενε να αναρρώσει και να πάει να καταθέσει. Μιλούσαμε κι όμως, είχε τόσο βαρύ το αίσθημα της κοινωνικής ευθύνης μέσα του, τόσο βαρύ, που δεν τον άφηνε να ησυχάσει. Περίμενε πώς και πώς να αναρρώσει για να κάνει το καθήκον του! Και το έκανε… αμέσως μόλις πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο.

Η τελευταία φορά που μιλήσαμε ήταν στη γιορτή του, τον 15γουστο. Μετά από λίγο, τα ίχνη του χάθηκαν. Το τηλέφωνό του δεν λειτουργούσε, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης φαινόταν ανενεργός και τα μηνύματα δεν έβρισκαν τον παραλήπτη τους. Με τη βοήθεια της Ασφάλειας Άρτας, ήρθα σε επαφή με το οικογενειακό του περιβάλλον. Η αδερφή του, βλέποντας ότι ψάχνουμε τον ίδιο τον Παναγιώτη, επικοινώνησε μαζί μου και μου είπε τα δυσάρεστα ότι τον περασμένο Σεπτέμβριο, ο Παναγιώτης έπαθε βαρύ εγκεφαλικό στην εργασία του κι ότι τώρα ήταν ανάπηρος χωρίς να μπορεί να μιλήσει. Μου εξήγησε ότι ενώ οι γιατροί ενημέρωσαν την οικογένεια ότι η κατάστασή του είναι αναστρέψιμη, δυστυχώς, τα οικονομικά τους δεν τους επιτρέπουν να έχουν άμεσα εμφανές αποτέλεσμα στο πλαίσιο αποκατάστασης της υγείας του Παναγιώτη.

Η αδερφή του Παναγιώτη, Ελπίδα Σχίζα, μέσω του άρθρου αυτού σας μεταφέρει το δικό της μήνυμα «Ο Παναγιώτης τον Σεπτέμβριο που μας πέρασε, εν ώρα εργασίας υπέστη ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο με αποτέλεσμα να του αφήσει την δεξιά πλευρά του παράλυτη και να χάσει την ομιλία του.

Δυστυχώς, στο νοσοκομείο που τον μετέφεραν από την δουλειά του δεν κατάλαβαν ότι ήταν εγκεφαλικό επεισόδιο και αυτό ήταν που του άφησε αυτόν τον μεγάλο βαθμό αναπηρίας. Επειδή ήταν πολύ σοβαρή η κατάσταση του και ήταν κρίσιμα τα πρώτα έξι 24 ώρα για την ζωή του μεταφέρθηκε με αεροδιακομιδή στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο στο Ρίο όπου νοσηλεύτηκε αρκετές εβδομάδες.

Ο Παναγιώτης δυστυχώς δε μπορεί να περπατήσει, δεν μπορεί να κουνήσει το δεξί χέρι του και να μιλήσει. Αυτή τη στιγμή, ο Παναγιώτης πηγαίνει σε κέντρο αποκατάστασης μόνο δύο φορές την εβδομάδα αλλά δεν έχει κάποια βελτίωση. Για την περίπτωση του Παναγιώτη όπως μας λένε γιατροί και φυσικοθεραπευτές οι δύο φορές την εβδομάδα φυσικοθεραπεία και λογοθεραπεία είναι μία σταγόνα στον ωκεανό. Χρειάζεται να μπει σε κέντρο αποκατάστασης, όπου θα κάνει καθημερινή φυσικοθεραπεία, εργοθεραπεία και λογοθεραπεία. Η κατάσταση του Παναγιώτη δεν είναι μη αναστρέψιμη, μπορεί να περπατήσει ξανά και να μιλήσει αν μπει σε σωστό κέντρο αποκατάστασης.

Επίσης, έχει παρουσιάσει λόγω του εγκεφαλικού και επιληπτικά επεισόδια. Ο Παναγιώτης στο κέντρο αποκατάστασης, εκτός από την φυσικοθεραπεία και λογοθεραπεία που θα κάνει, θα τον παρακολουθούν και γιατροί για να μην παρουσιάσει περαιτέρω προβλήματα η υγεία του.

Ο Παναγιώτης είναι μόνο 45 χρονών, εγκλωβισμένος στο ίδιο του το σώμα. Το μόνο που θέλουμε είναι να σηκωθεί από το αμαξίδιο, να γίνει ανεξάρτητος και να μιλήσει. Το κόστος δυστυχώς για τα ιδιωτικά κέντρα αποκατάστασης είναι μεγάλο. Είναι κρίμα, τόσο κρίμα, ένας νέος άνθρωπος ενώ μπορεί να περπατήσει ξανά και να μιλήσει, να μην μπορέσει να το καταφέρει λόγω του οικονομικού θέματος».

Κλείνοντας, θα ήθελα να μεταφέρω κι εγώ το δικό μου μήνυμα προς όλους τους αναγνώστες μας, κι εύχομαι να εισακουστεί: Τα χρήματα συνηθίζουν να χάνουν την αξία τους μπροστά στην αξία της ανθρώπινης ζωής. Κι όμως, σε περιπτώσεις όπως αυτήν, βλέπεις ότι η ζωή ενός ανθρώπου, η σωτηρία του, εξαρτάται από αυτά… Ας δώσουμε ΟΛΟΙ Ο,ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ από το υστέρημά μας για να χαρίσουμε στον Παναγιώτη μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή! Του αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία, γιατί ο ίδιος στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων υπηρετώντας το κοινωνικό σύνολο, όταν οι συνθήκες το απαίτησαν! ΤΩΡΑ Η ΤΥΧΗ ΤΟΥ… ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΧΕΡΙΑ, ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΟΛΩΝ ΜΑΣ! Πλησιάζει το Πάσχα, ας βοηθήσουμε αυτήν την οικογένεια να κουβαλήσει το δικό της σταυρό σε έναν Γολγοθά, που μπορεί –αν βοηθήσουμε όλοι- να έχει τέλος… προσφέροντας στον Παναγιώτη μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή.

Κατάθεση χρημάτων για την στήριξη του Παναγιώτη Σχίζα, μπορείτε να κάνετε στους παρακάτω τραπεζικούς λογαριασμούς, ο πρώτος είναι στο όνομα της μητέρας του και ο δεύτερος στο όνομα της αδερφής του:

ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ:

IBAN: GR8301710210006021010131765
ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΣ: ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ ΑΝΔΡΙΑΝΑ ΣΠΥΡΙΔΩΝ

ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ:

IBAN: GR2801100790000007963675504
ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΣ: ΕΛΠΙΔΑ ΣΧΙΖΑ

IRIS: ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΗΛΕΦΩΝΟΥ 6934084218
ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΣ: ΕΛΠΙΔΑ ΣΧΙΖΑ

Για οποιαδήποτε επιπρόσθετη πληροφορία, μπορείτε να επικοινωνήσετε με την αδερφή του Παναγιώτη, Ελπίδα Σχίζα, στο κινητό της 6934084218.

ΠΗΓΗ.https://www.maxitisartas.gr/single_page.php?catid=&id=35076

https://fdathanasiou.wordpress.com

Υπάρχει ακόμη ανθρωπιά: 30 μοναδικές φωτογραφίες που θα αποκαταστήσουν την πίστη σας στους ανθρώπους

 

by Niki M.26/01/2022 11:3324

Η ανθρωπιά δεν έχει εξαφανιστεί και αυτό αποδεικνύεται από 30 φωτογραφίες, οι οποίες προκαλούν συγκίνηση και χαμόγελο, ενώ μπορούν να δώσουν έμπνευση στους υπολοίπους.

Αυτός είναι ο 15χρονος Άντονι Μπόργκς. Χρησιμοποίησε το σώμα του για να κρατήσει κλειστή την πόρτα στην τάξη του, κατά τη διάρκεια των πυροβολισμών στη Φλόριντα. Έτσι, προστάτεψε 20 άλλους μαθητές όταν ο θύτης πυροβολούσε προς το μέρος τους, χτυπώντας τον 5 φορές.

Καθημερινά αυτός ο άνδρας οδηγεί για ώρες, ώστε να προσφέρει καθαρό νερό στα διψασμένα ζώα της Κένυας.

Ο Μπράιαν είναι ένας συνταξιούχος από το Δουβλίνο. Περνά τα βράδια του ετοιμάζοντας 50 πακέτα με φαγητό για τους άστεγους. Ζει με μια σύνταξη και πληρώνει μόνος του για τα τρόφιμα που προσφέρει.

Πυροσβέστες στην Αριζόνα σβήνουν μια φωτιά στο Μεξικό, πάνω από τα σύνορα.

Ένας κύριος βοηθά έναν άνδρα να δέσει τη γραβάτα του.

Στα Μπαρμπάντος, αν γίνετε 100 ετών, αποκτάτε γραμματόσημο προς τιμήν σας.

Ένα σχολείο ξεκίνησε το πρόγραμμα «Πρωινό με μπαμπάδες», αλλά πολλοί άνδρες δεν μπορούσαν να συμμετέχουν, ενώ αρκετοί μαθητές δεν είχαν μπαμπά. Το σχολείο δημοσίευσε στο Facebook ένα αίτημα για 50 εθελοντές-μπαμπάδες… Εμφανίστηκαν 600 άνθρωποι που ήθελαν να συμμετέχουν.

«Κάθε μέρα ο μπαμπάς μου ρίχνει τροφή στα πουλιά, σχηματίζοντας μια καρδιά. Το κάνει για να τα βλέπει η μητέρα μου όταν ξυπνάει».

Μια νοσοκόμα ετοιμάζεται να σκύψει για να αγκαλιάσει μια ασθενή της που ήταν παράλυτη από τη μέση και κάτω. Την περίμενε μια έκπληξη.

Ο πατέρας της νύφης απεβίωσε πριν από 10 χρόνια και δώρισε την καρδιά του. Ο άνδρας που έλαβε την καρδιά, πήγε την νύφη στην εκκλησία.

Αυτή η γυναίκα πήγαινε συχνά στο σούπερ μάρκετ για να διαβάσει τα βιβλία. Ο υπεύθυνος αποφάσισε να τοποθετήσει ένα παγκάκι για να διαβάζει άνετα.

Οι εργαζόμενοι κάνουν ένα διάλειμμα παίζοντας σαν παιδιά.

Το 4 ετών παιδί του αξιωματικού, κλαίει από χαρά ακούγοντας τα λόγια αγάπης της μητριάς του.

Η στιγμή που το κοριτσάκι μαθαίνει πως θα υιοθετηθεί

«Είδα αυτόν τον άνδρα να κρατά σφιχτά το κινητό του και να χαμογελά. Του ζήτησα να τον φωτογραφίσω και μου είπε πως μιλούσε με την γυναίκα του. Τον ρώτησα αν ήταν βίντεο κλήση και απάντησε: Όχι, αλλά βλέπω το όνομά της στην οθόνη».

Οι 30 φωτογραφίες που αποδεικνύουν πως δεν χάθηκε η ανθρωπιά

Αυτός ο άνδρας έψαχνε μια υπηρεσία βοήθειας ζώων, για ένα τραυματισμένο σπουργίτι που μόλις βρήκε.

Άνθρωποι κρατούν έναν άνδρα που προσπάθησε να αυτοκτονήσει.

«Ο επιστάτης του σχολείου είναι μεγάλος λάτρης των Red Hot Chili Peppers. Η τιμή του εισιτηρίου ήταν αρκετά υψηλή και ο ίδιος στεναχωρήθηκε που δεν θα μπορούσε να τους ακούσει ζωντανά. Όλοι οι μαθητές συγκέντρωσαν χρήματα και του αγόρασαν ένα εισιτήριο».

Η μπαλαρίνα Αέσα Ας, επισκέφτηκε την πόλη Ρότσεστερ φορώντας τη στολή της. Θέλησε να αλλάξει τα στερεότυπα για τις έγχρωμες γυναίκες και να εμπνεύσει τα μικρά παιδιά.

«Ένας ηλικιωμένος άνδρας στη γειτονιά μου, έπαθε καρδιακή προσβολή ενώ φτυάριζε τον δρόμο του. Οι διασώστες τον πήγαν στο νοσοκομείο και επέστρεψαν για να τελειώσουν το φτυάρισμα.

Αυτός ο συνταξιοδοτημένος πυροσβέστης, κλήθηκε να παραστεί στην τελετή αποφοίτησης μιας κοπέλας. Την έσωσε πριν από 17 χρόνια, όταν την πήρε από την κούνια του φλεγόμενου σπιτιού της.

«Ο μουσικός, άφησε τον γιο μου που έχει πρόβλημα με την ακοή του, να βάλει το κεφάλι του στην κιθάρα και να ακούσει καλύτερα. Ο μικρός έμεινε έκπληκτος!».

Ο πρώτος δρομέας κατέρρευσε 50 μέτρα πριν την γραμμή του τερματισμού. Ο δεύτερος δρομέας τον βοήθησε να την περάσει, αντί να τον προσπεράσει.

Μοιάζει πολύ χαρούμενος που απέκτησε μια νέα γάτα.

Ο τερματοφύλακας της ομάδας Παρτιζάν Βελιγραδίου, παρηγορεί έναν παίκτη της ομάδας που επί 90 λεπτά άκουγε ρατσιστικά σχόλια και συνθήματα.

Ο Νάτζι Αλ-Μπαλντάουι έπιασε σφιχτά έναν βομβιστή αυτοκτονίας που επιχειρούσε να ανατινάξει ένα ιερό στην περιοχή Μπαλάντ του Ιράκ. Αυτή η ενέργεια του κόστισε τη ζωή αλλά έσωσε δεκάδες άλλους ανθρώπους.

Ένας άνδρας, ο οποίος δεν έχει χάσει την ανθρωπιά του, αφήνει έναν άγνωστο άνθρωπο με ειδικές ανάγκες να του κρατά το χέρι, σε ένα λεωφορείο γεμάτο κόσμο.

Ο Κέιλεμπ έχει πτυχίο ζωολογίας και ρωτά τους πελάτες ποιο είναι το αγαπημένο τους ζώο. Μόλις ολοκληρώσουν την παραγγελία τους, τους αναφέρει ενδιαφέρουσες πληροφορίες σχετικά με τα ζώα.

Ένας γιος φροντίζει την ηλικιωμένη του μητέρα.

Ο 5 ετών Σον ντύνεται με στολές ηρώων και βοηθά τις γάτες που βρίσκονται στον δρόμο. Αυτό τον κάνει να νιώθει σαν υπερήρωας για τα ζώα, δίνοντας ότι δεν χάθηκε η ανθρωπιά.

https://www.enimerotiko.gr