|
MACEDONIANS COUNCIL»
6934988357 – 6947604125 ninagatzoulis@yahoo.com
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Ενόψει της εκδίκασης της αναίρεσης στον Άρειο Πάγο στις 21 Σεπτεμβρίου 2026 επί της απόφασης 84/24 του Εφετείου Κοζάνης η Παγκόσμια Συνομοσπονδία Παμμακεδονικών Ενώσεωνεπιθυμεί να εκφράσει δημοσίως την αμέριστη συμπαράστασή της στους διαδίκους και στον εισαγγελέα που προσέφυγαν κατά της ίδρυσης του σωματείου με την επωνυμία «Κέντρο Μακεδονικής Γλώσσας στην Ελλάδα» και να τονίσει πως η ιστορική απόφαση του Εφετείου Κοζάνης με αριθμό 82/2024, η οποία εφαρμόζοντας τους νόμους της χώρας μας ακύρωσε την ίδρυση του σωματείου αυτού μετά από άσκηση Έφεσης από την πλευρά της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Φλώρινας πρέπει να επικυρωθεί αμετάκλητα.
Αποτελεί πρόκληση και κατάφωρη παραβίαση των νόμων, απειλή για την δημόσια τάξη της πατρίδας μας και παραβίαση ακόμη και αυτής της κατάπτυστης και προβληματικής κατά τα άλλα συμφωνίας των Πρεσπών η προσπάθεια δημιουργίας τέτοιου σωματείου εντός της Ελλάδας με εμφανείς αλλά και υποχθόνιους σκοπούς. Όπως πολύ σωστά τόνισε η πρώην πρόεδρος του Αρείου Πάγου κ. Βασιλική Θάνου σε εκτενή προηγούμενη δημοσίευση της:
Στο άρθρο 4 παρ. 2 της Συμφωνίας των Πρεσπών ορίζεται ότι: «έκαστο Μέρος δεσμεύεται να μην επιτρέπει οποιεσδήποτε αλυτρωτικές δηλώσεις και δεν θα υιοθετεί οποιεσδήποτε παρόμοιες δηλώσεις, από εκείνους που φέρονται να δρουν για λογαριασμό ή για το συμφέρον του Μέρους».
Επίσης στο άρθρο 6 παρ. 3 της Συμφωνίας ορίζεται ότι: «έκαστο Μέρος θα αποτρέπει και θα αποθαρρύνει ενέργειες , περιλαμβανομένων των προπαγανδιστικών, από ιδιωτικές οντότητες, που πιθανόν υποδαυλίζουν το σωβινισμό, την εχθρότητα, τον αλυτρωτισμό και τον αναθεωρητισμό σε βάρος του άλλου Μέρους».
Στο άρθρο 7 παρ. 4 ορίζεται ότι: «η γλώσσα και άλλα χαρακτηριστικά του Δεύτερου Μέρους δεν έχουν σχέση με τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό, την ιστορία, την κουλτούρα και την κληρονομιά της Βόρειας περιοχής του πρώτου Μέρους (της Ελλάδας)».
Στο άρθρο 8 παρ. 4 ορίζεται ότι έκαστο Μέρος δεσμεύεται: «σε σχέση με τη χρήση των επίσημων γεωγραφικών ονομάτων και τοπωνυμίων στην επικράτεια του άλλου Μέρους, δίδοντας με αυτόν τον τρόπο προτεραιότητα στη χρήση των ενδονύμων έναντι εξωνύμων».
Με την υπ’αριθμ. 27/2022 Διάταξη του Ειρηνοδίκη Φλώρινας, εγκρίθηκε η ίδρυση Σωματείου, με την επωνυμία «ΚΕΝΤΡΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ» και μάλιστα με τη μορφή Μ.Κ.Ο, ώστε να δικαιούται και κρατικής επιχορήγησης από το Υπουργείο Πολιτισμού.
Με το καταστατικό του Σωματείου καταφανώς παραβιάζεται ο ως άνω Κυρωτικός Νόμος 4588/2019 , καθώς και όλοι οι προαναφερθέντες ουσιώδεις όροι της Συνθήκης των Πρεσπών, δεδομένου ότι σύμφωνα με το καταστατικό, πρωταρχικός σκοπός είναι η διατήρηση και καλλιέργεια της Μακεδονικής Γλώσσας στην Ελλάδα με τρείς τρόπους:
Α) Με την οργάνωση της διδασκαλίας αυτής στους πολίτες της Ελλάδας μέσω διαδικτυακής σελίδας, καθώς και με την εισαγωγή της, ως προαιρετικό μάθημα, σε δημόσια σχολεία και Πανεπιστήμια στη Δυτική, Κεντρική και Ανατολική Μακεδονία και Θράκη και με την ίδρυση παιδαγωγικών Τμημάτων στα Πανεπιστήμια της Βόρειας Ελλάδας, για την εκπαίδευση εκπαιδευτικών της Μακεδονικής Γλώσσας.
Β) Με την υποστήριξη της αναγνώρισης από την Ελληνική Κυβέρνηση της Μακεδονικής γλώσσας ως μειονοτικής γλώσσας και της προστασίας από την Ελλάδα των εθνικών μειονοτήτων. Επίσης με τη προστασία του δικαιώματος χρήσης της δικής τους γλώσσας και της χρήσης των παραδοσιακών επωνύμων τους. Με την διεξαγωγή δημόσιας εκστρατείας για τη δημόσια χρήση της Μακεδονικής γλώσσας στην Ελλάδα και της χρήσης παραδοσιακών τοπωνυμίων στη Βόρεια Ελλάδα, παράλληλα με τα σημερινά τοπωνύμια και με την τεκμηρίωση των παραδοσιακών τοπωνυμίων και τόπων, όπου σήμερα ομιλείται η Μακεδονική γλώσσα στην Ελλάδα.
Γ) Με την τεκμηρίωση παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ρητορικής μίσους από τις (Ελληνικές) αρχές εναντίον ομιλητών Μακεδόνων και εθνοτικών Μακεδόνων στην Ελλάδα.
Είναι προφανές τονίζει η κ. Θάνου, όπως προαναφέρθηκε, ότι οι σκοποί σου Σωματείου παραβιάζουν ευθέως τον Κυρωτικό νόμο και τους θεμελιώδεις όρους της Συνθήκης των Πρεσπών. Διότι γίνεται ρητή αναφορά σε «μειονοτική γλώσσα και εθνοτική μειονότητα Μακεδόνων», οι οποίες, όπως είναι κοινώς γνωστό, είναι ανύπαρκτες στην Ελλάδα, πλην όμως αυτές «κατασκευάζονται», από το Καταστατικό του Σωματείου, με το πρόσχημα και με τη χρήση ως εργαλείου της «Μακεδονικής» γλώσσας. Επίσης, γίνεται ρητή αναφορά σε δικά τους τοπωνύμια καθώς και σε δήθεν παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ρητορικής μίσους εκ μέρους των Ελληνικών αρχών εναντίον Μακεδόνων και εθνοτικών Μακεδόνων (ούτε καν γίνεται έστω χρήση του όρου πολίτες της Βόρειας Μακεδονίας)»
Η Συνομοσπονδία Παμμακεδονικών Ενώσεων θέλει για άλλη μία φορά να διατρανώσει πως στην Μακεδονίας μας δεν υπάρχει καμία Μακεδονική εθνική μειονότητα ούτε και ανάγκη διδασκαλίας της κατασκευασμένης γλώσσας του γειτονικού κράτους στα εργαστήρια της Τιτοϊκης προπαγάνδας με δάνεια από την βουλγαρική και σερβική γλώσσα. Το σλαβοφανές προφορικό ιδίωμα-pidgin που ομιλείται από κάποιους κατοίκους ουδεμία σχέση έχει με την αποκαλούμενη κακώς και αντιεπιστημονικώς στην συμφωνία των Πρεσπών ως «Μακεδονική γλώσσα». Η αναφορά σε «Μακεδονική» γλώσσα στην συμφωνία των Πρεσπών, η οποία κακώς, κάκιστα έγινε,αφορά μόνο την εσωτερική έννομη τάξη του γειτονικού κράτους και ουδεμία επιρροή έχει στην ελληνική επικράτεια. Αναφέρεται μόνο στην εσωτερική χρήση εντός του γειτονικού κράτους της κατασκευασμένης επι Τίτο την δεκαετία του 1940 γλώσσας.
Πιστεύουμε πως η ελληνική δικαιοσύνη θα σταθεί στο ύψος των εθνικών περιστάσεων και θα ακυρώσει αμετάκλητα την δόλια δημιουργία ενός τέτοιου μορφώματος σωματείου, που υπηρετεί αλυτρωτικούς, ανθελληνικούς σκοπούς με δεδηλωμένη επιδίωξη την καλλιέργεια της γλώσσας των Σκοπίων στα Ελληνικά σχολεία της Μακεδονίας μας και την θρασύτατη απαίτηση ακόμη και της ένταξης της στο πρόγραμμα διδασκαλίας των Ελληνικών παιδαγωγικών πανεπιστημιακών τμημάτων για την παραγωγή διδασκόντων, επικυρώνοντας έτσι την άριστη νομικά απόφαση 84/2024 του Εφετείου Κοζάνης.
Οι καιροί ου μενετοί για όλους μας.
Ο Πρόεδρος
Κοσμίδης Γεώργιος
Ἕνα ἀπὸ τὰ τραγικώτερα καὶ τὰ δυσεπίλυτα εἶναι καὶ οἱ Σκοπιανοὶ ποὺ βιώνουν εἰς τὴν περιοχὴ Φλωρίνης.
Πρόσφατα οἱ Σκοπιανοὶ, οἱ ἀναιδέστατοι , αὐθάδεις καὶ ἀδίστακτοι «γειτονές μας» ἐδημοσίευσαν ἕνα βίντεο μιᾶς ἐκδηλώσεως των τῆς 19.7.2026 στὴν Μελίτη τοῦ Δήμου Φλωρίνης, στὸ ὁποῖο ὁ τραγουδιστὴς τῆς ὀρχήστρας τραγουδᾶ, στὴν γλῶσσα τοῦ γειτονικοῦ κράτους, τραγούδι ποὺ ἀναφέρει «ΦΥΓΕΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ», προφανῶς ἀπὸ τὰ ἐδάφη τῆς Μακεδονίας!!!!!!!!!!
Τὸ ἐν λόγῳ Video :
https://www.facebook.com/reel/1029285546769339
Πρὸς τιμήν του ὁ κ. Δημήτριος Γιουματζίδης (macedon.dg@gmail.com) μαζὶ μὲ τὸν φίλο του κ. Χρῆστο Τσιρανίδη κατέθεσαν μήνυση ζητῶντας τὴν παρέμβαση τῆς Εἰσαγγελίας Φλωρίνης. Τοὺς ἀξίζουν συγχαρητήρια!!!
Περισσότερα εἰς τὸ δημοσίευμα μὲ τίτλο:
Ἡ ἀξιοπρέπεια τῶν Ἑλλήνων στὰ χέρια τῆς Εἰσαγγελίας Φλώρινας
https://neaflorina.gr/2026/09/i-axioprepeia-ton-ellinon-sta-cheria-tis-eisaggelias-florinas/
Ὁ φιλόπατρις αὐτὸς Μακεδόνας μᾶς ἐνημερώνει ὅτι ὑπάρχουν παραδοσιακὰ τραγούδια στὴν περιοχὴ αὐτὴ ποὺ ὑμνοῦν τὴν Ἑλλάδα καὶ τοὺς Μακεδονομάχους καὶ μάλιστα στὴν τοπικὴ Ἑλληνικὴ διάλεκτο.
Ἕνα τέτοιο εἶναι καὶ τὸ ἀφιερωμένο στὸν Μακεδονομάχο Παῦλο Νικολαΐδη ἀπὸ τὴν ὀρχήστρα « Ἀντίκρυ»:
https://www.youtube.com/watch?v=_IRMbQ-dVCg
Ἀς παραμένωμε, λοιπόν, ἑνωμένοι εἰς τὶς ἐπάλξεις, μὲ δόγμα μας :
Γιὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν πίστιν τὴν ἁγία
καὶ τῆς Πατρίδος τὴν Ἐλευθερία,
γι’ αὐτὰ τὰ δύο πολεμῶ,
μ’αὐτὰ νὰ ζήσω ἐπιθυμῶ,
κι’ἄν δὲν τὰ ἀποκτήσω
τὶ μ’ ὠφελεῖ νὰ ζήσω ;
|
Αντάμωμα Μακεδόνων στη Φλώρινα: Πίστη, Παράδοση και Ενότητα κάτω από τον Ήλιο της Μακεδονίας
Φλώρινα, 8-10 Αυγούστου 2026
Με τη φλόγα της Μακεδονικής ψυχής άσβεστη και την ιστορική μνήμη οδηγό, πραγματοποιήθηκε στη Φλώρινα το φετινό Αντάμωμα της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Παμμακεδονικών Ενώσεων, από τις 8 έως τις 10 Αυγούστου 2026.
Για την τριήμερη εκδήλωση συντονιστής ήταν ο κ. Γεώργιος Κοσμίδης, πρόεδρος της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Παμμακεδονικών Ενώσεων, ενώ την οργανωτική ευθύνη είχε η ακούραστη Δρ Θωμαΐς Κακούλη, πρόεδρος του Μακεδονικού Πολιτιστικού Συλλόγου Ιρλανδίας, η οποία με ζήλο και αυταπάρνηση συντόνισε κάθε λεπτομέρεια του Ανταμώματος. Η οργάνωση ανατέθηκε στη Δρ Κακούλη από την ολομέλεια των Προέδρων των Παμμακεδονικών Οργανώσεων της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας, λόγω της καταλληλότητάς της ως Φλωρινιώτισσας, αλλά και της εμπειρίας της στη διοργάνωση παγκοσμίων συνεδρίων στον χώρο εργασίας της.
Δυναμική ήταν η συμπαράσταση και υποστήριξη του Δημάρχου Φλώρινας, κ. Βασιλείου Γιαννάκη, ο οποίος απευθύνθηκε στους συνέδρους με λόγο μεστό, τονίζοντας πως «η Φλώρινα στέκεται πάντα φρουρός της ιστορίας και του ονόματος της Μακεδονίας». Ο Δήμος Φλώρινας στάθηκε αρωγός σε κάθε στάδιο της διοργάνωσης, με την παρουσία της πρώην Αντιδημάρχου Πολιτισμού κας Σοφίας
Εξίσου καθοριστική ήταν και η συμπαράσταση του Αντιπεριφερειάρχη Φλώρινας κ. Αθανασίου Τάσκα, ο οποίος προσέφερε κάθε δυνατή βοήθεια στη διεκπεραίωση των εργασιών του Ανταμώματος, αποδεικνύοντας έμπρακτα πως η Περιφέρεια τιμά την ιστορική της κληρονομιά.
Από την τοπική αυτοδιοίκηση της περιοχής παραβρέθηκαν επίσης ο Δήμαρχος Πρεσπών κ. Γεώργιος Στεργίου, και εκπρόσωπος του Δημάρχου Αμυνταίου, καθώς και ο κ. Γεώργιος Τάτσιος, Δήμαρχος Σιντικής από την Κεντρική Μακεδονία.
Το Αντάμωμα τίμησαν με την παρουσία τους διακεκριμένα πρόσωπα του πολιτικού κόσμου, όπως ο κ. Νατσιός, η κ. Καρυστιανού, ο Ευρωβουλευτής Εμμανουήλ Φράγκος, ο κ. Κούβελας, κι ο κ. Νούσιας εκπροσωπώντας την κα Λατινοπούλου, οι οποίοι με την παρουσία τους επιβεβαίωσαν τη σημασία του θεσμού για τον Μακεδονικό Ελληνισμό.
8 Αυγούστου – Η καρδιά της Μακεδονίας χτυπά στη Φλώρινα
Την έναρξη των εργασιών κήρυξε ο κ. Γεώργιος Κοσμίδης, ο οποίος παίρνοντας τον λόγο καλωσόρισε τους συνέδρους από κάθε γωνιά της Γης. Με λόγο μεστό και συγκινητικό, τόνισε πως «η Μακεδονία δεν είναι απλώς τόπος. Είναι ιδέα, είναι θυσία, είναι το όνομα που κουβαλάμε στις καρδιές μας αδιαπραγμάτευτο».
Κεντρικός ομιλητής της ημέρας ήταν ο Αρχιμανδρίτης και Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Δ. Μακεδονίας π.
Ακολούθησαν χαιρετισμοί και ομιλίες από τους Προέδρους των Παμμακεδονικών Ενώσεων ανά τον κόσμο. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στη Συμφωνία των Πρεσπών, με τους ομιλητές να καλούν με μεστό λόγο την ελληνική κυβέρνηση να αντιταχθεί στις πάμπολλες παραβιάσεις της από την πλευρά των γειτόνων μας και, επιτέλους, να την ακυρώσει. Από την Αυστραλία ως την Ευρώπη κι από τον Καναδά ως την Αφρική, οι εκπρόσωποι της ομογένειας διατράνωσαν την προσήλωσή τους στην ελληνικότητα της Μακεδονίας και την ανάγκη διαφύλαξης της ιστορικής αλήθειας. Παρόντες και με ένθερμο λόγοτοποθετήθηκαν ο κ. Αμύντας Παπαθανασίου από τη Νότιο Αφρική, ο κ. Θεόδωρος Χαρανίδης, πρόεδρος της Παμμακεδονικής Ελλάδας, ο κ. Γιάννης Γκέγκας, πρόεδρος της Παμμακεδονικής Γερμανίας, ο κ. Δαμιανός Λαμπρόπουλος, πρόεδρος της Παμμακεδονικής Ένωσης Καναδά, η Δρ Θωμαΐς Κακούλη,
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης βραβεύτηκε και ο Δήμαρχος Σιντικήςκαι πρώην πρόεδρος της Παμμακεδονικής Ελλάδας, κ. Γεώργιος Τάτσιος, για τη δράση επί προεδρίας του στον αγώνα για τη δικαίωση των Μακεδόνων, και ιδιαίτερα για την δράση του κατά την περίοδο των συλλαλητηρίων στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα.
Το πρωί του Σαββάτου, η Παγκόσμια Συνομοσπονδία Παμμακεδονικών Ενώσεων πραγματοποίησε κατάθεση στεφάνου στο ηρώο της Βεύης,στη μνήμη των πεσόντων Αυστραλών και Νεοζηλανδών στη Μάχη της Βεύης κατά τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Την παγκόσμια κάλυψη του Ανταμώματος την ανέλαβε το InternationalHellenic
Το πρώτο μέρος έκλεισε με χορευτικά συγκροτήματα από τη Φλώρινα(Φ.Σ.Φ. Αριστοτέλης και Λύκειο των Ελληνίδων, Παράρτημα Φλώρινας), την Καστοριά (πολιτιστικοί σύλλογοι Αθανάσιος Χριστόπουλος, και Νεστόριο και Αρμονία) και τη Βέροια (Όμιλος Περιβάλλοντος και Πολιτισμού «η Αράπιτσα»). Λεβέντες και κοπέλες με τις παραδοσιακές φορεσιές χόρεψαν χορούς της Δυτικής Μακεδονίας, σηκώνοντας όρθιο το κοινό. Η Μπάντα της Φλώρινας των Αδελφών Βαλκάνη και το Ναουσέικο νταούλι ήχησαν δυνατά, όπως ηχεί η φωνή της Μακεδονίας στους αιώνες. Αρωγός στην όληπροσπάθεια ήταν η κ. Λουΐζα Τουρούντζη από τη Σιταριά Φλώρινας.
Στις 9 Αυγούστου οι Μακεδόνες
Επίσης οι απανταχού Μακεδόνες επισκέφθηκαν το ιστορικό Πισοδέρι, τόπο θυσιών του Μακεδονικού Αγώνα, και τις Πρέσπες. Η Δρ Κακούλη υπενθύμισε πως «εδώ στο Πισοδέρι γράφτηκε με αίμα η ελληνική ταυτότητα της Μακεδονίας», υπενθυμίζοντας πως στο παρεκκλήσι του Αγίου Χαραλάμπους θάφτηκε η κεφαλή του Μακεδονομάχου ήρωα Παύλου Μελά. Και πως στην ιστορική γειτονική Μονή της Αγίας Τριάδας το 1867 οργανώθηκε η Νέα Φιλική Εταιρεία κατά της βουλγαρικής απειλής, με τον χώρο να αποτελεί ορμητήριο των ελληνικών αντάρτικων σωμάτων κατά τον Μακεδονικό Αγώνα, και για αυτό πυρπολήθηκε το 1905 από τους Βούλγαρους κομιτατζήδες.
Το Αντάμωμα ολοκληρώθηκε με επίσκεψη στο Μοναστήρι, τη σημερινή Bitola τη Δευτέρα 10 Αυγούστου. Οι Μακεδόνες επισκέφθηκαν τον αρχαιολογικό χώρο της Ηράκλειας και περιηγήθηκαν στα ελληνικά σχολεία, τις εκκλησίες και τα σπίτια που μαρτυρούν την κάποτε ακμάζουσα ελληνική κοινότητα. Ήταν μια διαδρομή μνήμης και σιωπηλής υπόσχεσης: πως η ιστορία δεν σβήνει, όσο υπάρχουν καρδιές που τη θυμούνται. Μάλιστα ο Αιδασιμότατος Αρχιμανδρίτης
Στο Μοναστήρι οι επισκέπτες συνάντησαν την κα Νατάσα Κασόφσκα, δασκάλα στο φροντιστήριο Ελληνικών του
Επίσης αξίζει να αναφερθεί ότι πριν από τρία χρόνια, άνθρωποι των Παμμακεδονικών
Είναι σημαντικό να σημειωθεί πως οι ξεναγήσεις από τον κ. Δημήτρη Γιουματζίδη, πρώην πρόεδρο της Παμμακεδονικής Ελλάδας, στο Πισοδέρι, τις Πρέσπες και το Μοναστήρι εντυπωσίασαν τους συμμετέχοντες.
Προβληματισμό κι απορία προκαλεί η απουσία αντιπροσώπων από την Ελληνική Κυβέρνηση στην εξαιρετική αυτή εκδήλωση των Μακεδόνων.
Η Παγκόσμια Συνομοσπονδία Παμμακεδονικών Ενώσεων επιθυμεί να εκφράσει τις ευχαριστίες της προς τις τοπικές αρχές που από την πρώτη στιγμή στήριξαν αυτήν την προσπάθεια, προς τον κεντρικό ομιλητή του Σαββάτου π. Ειρηναίο για την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και ιστορικά εμπεριστατωμένη ομιλία του και την ξενάγησή του στην ελληνική συνοικία του Μοναστηρίου, προς τους Συλλόγους και καλλιτέχνες για την άψογη συνεργασία τους, προς τις επιχειρήσεις και τα διάφορα μέσα επικοινωνίας στη Φλώρινα, Βέροια και στα Γρεβενά που παρήχαν τις υπηρεσίες τους για την επιτυχία της διοργάνωσης, προς τους συμμετέχοντες Φλωρινιώτες αλλά και συμμετέχοντες από άλλα μέρη της Μακεδονίας και της Ελλάδας, και προς τους εκπροσώπους πολιτικών κινήσεων και αιρετών που παραβρέθηκαν.
Το Αντάμωμα του 2026 στη Φλώρινα απέδειξε για ακόμη μια φορά πως οι απανταχού Μακεδόνες παραμένουν ενωμένοι, άγρυπνοι φρουροί της παράδοσης, της πίστης και του ονόματος της Μακεδονίας.
Η Μακεδονία ήταν, είναι και θα είναι Ελληνική.
Ο Πρόεδρος της Συνομοσπονδίας Παμμακεδονικών Ενώσεων
Γεώργιος Κοσμίδης
Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.
8 χρόνια συμπληρώνονται από την υπογραφή στις Πρέσπες της ομώνυμης Συμφωνίας.
Ο χάρτης αυτός δείχνει τις αλλαγές συνόρων από τη Συνθήκη Βουκουρεστίου.
Έχουμε και λέμε:
1. Το όνομα “Μακεδονία ήταν δόκιμος όρος από τους Οθωμανούς. Ψέμα. Οι Οθωμανοί ποτέ δεν χρησιμοποίησαν τον όρο Μακεδονία. Χρησιμοποιούσαν τα Βιλαέτια: Θεσσαλονίκης (με πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη), Μοναστηρίου (με πρωτεύουσα το Μοναστήρι), Κοσόβου (με πρωτεύουσα τα Σκόπια) και λίγο πιο πέρα, Ιωαννίνων (με πρωτεύουσα τα Ιωάννινα) και Αδριανούπολης (με πρωτεύουσα την Αδριανούπολη).
2. Η Συνθήκη Βουκουρεστίου μοίρασε τη Μακεδονία. Ψέμα. Δεν υπάρχει ούτε μία αναφορά στον όρο Μακεδονία στο κείμενο της Συνθήκης.
3. Η Συνθήκη Βουκουρεστίου έδωσε στα κράτη τα εδάφη που κατέλαβε ο στρατός τους από τους Οθωμανούς. Ψέμα. Η Ελλάδα κατέλαβε την Ξάνθη, την Κομοτηνή και την Αλεξανδρούπολη τον Ιούλιο του 1913, όμως δόθηκαν στις αρχές Αυγούστου στην Βουλγαρία από τη Συνθήκη Βουκουρεστίου.
4. Η Συνθήκη Βουκουρεστίου καθιέρωσε τα σημερινά σύνορα. Ψέμα. Προφανώς όχι.
5. Οι διεθνείς Συνθήκες δεν ακυρώνονται. Ψέμα. Ούτε οι διμερείς, ούτε οι διεθνείς. Η Συνθήκη Βουκουρεστίου έδωσε στη Βουλγαρία τη Στρώμνιτσα, όμως λίγο μετά δόθηκε στους Σέρβους, επίσης η Θράκη λίγο μετά ανακαταλήφθηκε από την Ελλάδα και δόθηκε στην Ελλάδα. Ακυρώθηκε 2 χρόνια μετά και ξανά 5 χρόνια μετά.
6. Η Συνθήκη Βουκουρεστίου επιβεβαιώνει το “δικαίωμα” των “Μακεδόνων” σε κράτος. Ψέμα. Στους Β Βαλκανικούς πολέμησαν οι Έλληνες, οι Βούλγαροι, οι Σέρβοι, μέχρι και οι μικροί Μαυροβούνιοι με δικό τους στρατό, αλλά δεν υπήρξε στρατός “Μακεδόνων”. Ανύπαρκτοι.
7. Η Συνθήκη Βουκουρεστίου επιβεβαιώνει ότι υπάρχουν “εθνικά Μακεδόνες”. Ψέμα.. Όχι μόνο ανύπαρκτοι στη Συνθήκη, αλλά ανύπαρκτοι γενικώς. Κανένας “Μακεδόνας” δεν βρέθηκε: στην Οθωμανική απογραφή του 1905, στην απογραφή του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων (μετέπειτα Γιουγκοσλαβίας) το 1921 και κανένας “Μακεδόνας” δεν βρέθηκε σε τρεις εκθέσεις / άρθρα / αφιερώματα του National Geographic το 1912, 1918, 1929.
(Επίσης, αν υπήρχαν “Μακεδόνες”, το όνομα του Βασιλείου θα τους περιλάμβανε. Θα ήταν Βασίλειο Σέρβων, Κροατών, Σλοβένων και Μακεδόνων. Όμως δεν ήταν.)
Ιδού πώς καταργείται λοιπόν η Συμφωνία των Πρεσπών
Και σε βίντεο ομιλίας
Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας.
Στις 17 Ιουνίου συμπληρώθηκαν οκτώ χρόνια από την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών. Η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα παραχώρησε στα Σκόπια «Μακεδονική» εθνότητα, ταυτότητα και γλώσσα και δεν προστάτευσε τη διαχρονική ελληνική Ιστορία της Μακεδονίας.
Σήμερα πλέον η Συμφωνία έχει καταρρεύσει και όσοι δεν το βλέπουν εθελοτυφλούν.
Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Γκορντάνα Σιλιάνοφσκα και ο Πρωθυπουργός των Σκοπίων Χρίστιαν Μίτσκοσκι συστηματικά παραβιάζουν τη Συμφωνία. Ονομάζουν τη χώρα τους Δημοκρατία της Μακεδονίας καταργώντας τον προσδιορισμό Βόρεια.
Η Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών παραμένει Μακεδονική, ενώ και οι αθλητικές Ομοσπονδίες χρησιμοποιούν τον όρο Μακεδονική χωρίς προσδιορισμό.
Η Μεικτή Επιτροπή για τα εμπορικά σήματα και προϊόντα ουδέποτε λειτούργησε με ευθύνη των Σκοπίων.
Η Μεικτή Επιτροπή Επιστημόνων για τα σχολικά βιβλία περπατά με ρυθμό χελώνας ουσιαστικά άνευ αποτελέσματος.
Ο αλυτρωτισμός των Σκοπίων δεν περιορίσθηκε όπως ανέμεναν οι θιασώτες της Συμφωνίας. Αντιθέτως ο Μίτσκοσκι συνεχίζει τη θεωρία του κομμουνιστικού καθεστώτος του Τίτο περί «Μεγάλης Μακεδονίας».
Πέρσι τον Απρίλιο είπε τα εξής μιλώντας σε ένα σωματείο με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Λέσχη Αναγνωστηρίου της Λευκής Θάλασσας». Λευκή Θάλασσα είναι το Αιγαίο και ο όρος θυμίζει την προπαγάνδα δεκαετιών που αποκαλεί τη Βόρειο Ελλάδα Μακεδονία του Αιγαίου, κατ΄ αυτούς αλύτρωτη.
Είπε, λοιπόν, ο Μίτσκοσκι: «Το μακεδονικό ζήτημα δεν έχει κλείσει. Το μακεδονικό ζήτημα θα τεθεί κάποια στιγμή στο τραπέζι των παγκόσμιων μεγάλων δυνάμεων και εγώ είμαι πεπεισμένος ότι με τη δύναμη των επιχειρημάτων θα αποκαταστήσουμε όλα εκείνα που όχι μόνον τα τελευταία χρόνια, αλλά ίσως και τις προηγούμενες δεκαετίες και αιώνες στο παρελθόν έχουμε απολέσει. Δεν είμαι βέβαιος ότι είμαστε η γενιά αυτή, της οποίας ηγούμαι, που θα το καταφέρει αυτό, αλλά είμαι βέβαιος ότι θα θέσουμε τα θεμέλια, ώστε οι επόμενες γενιές να μπορέσουν, βάσει των θεμελίων που θέτουμε σήμερα, να το καταφέρουν αυτό».
Οι δηλώσεις αυτές και η γενικότερη συμπεριφορά των ηγετικών κλιμακίων των Σκοπίων κουρελιάζουν τη Συμφωνία των Πρεσπών. Δικαιώνουν επίσης όλους όσοι φωνάζαμε ότι η σύνθετη ονομασία είναι κοροϊδία, διότι θα μείνει μόνο ο όρος «Μακεδονία». Πρέπει να δείξουμε άμεση αντίδραση. Αν αποδεχόμαστε αδιαμαρτύρητα αυτές τις προκλήσεις ανοίγουμε την όρεξη σε γειτονικά κράτη μεγαλύτερα σε πληθυσμό και ισχύ από τα Σκόπια.
Η θρασύτητα των βορείων γειτόνων εκδηλώνεται επίσης απέναντι στη Βουλγαρία και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Σόφια έθεσε Βέτο για την ευρωπαϊκή πορεία των Σκοπίων, αν δεν κάνουν μία δήλωση για τη γλώσσα τους και αν δεν αναγνωρίσουν τη βουλγαρική εθνότητα ως συστατικό στοιχείο του κράτους με τροποποίηση του κανονιστικού μέρους του Συντάγματος.
Η δήλωση για τη γλώσσα έγινε εν μέρει, αλλά η παρούσα κυβέρνηση Μίτσκοσκι αρνείται την αλλαγή του Συντάγματος. Μάλιστα δεν δέχονται να διοργανώσουν δημοψήφισμα για το θέμα αυτό. Οι Βρυξέλλες καταγγέλλουν τα Σκόπια για αδιαλλαξία, ενώ η νέα κυβέρνηση Ράντεφ στη Σόφια δηλώνει ότι θα επιμείνει αυστηρά στο Βέτο, αν δεν ικανοποιηθεί.
Η Βουλγαρία παρά την εναλλαγή κυβερνήσεων παραδίδει μαθήματα διπλωματίας. Κάνει τη διαπραγμάτευση που δεν έκανε το 2018 η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Πάντως από πλευράς μας απαιτούνται προσεκτικές αντιδράσεις με σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο και με την επίγνωση ότι η Συμφωνία έχει ουσιαστικά καταρρεύσει.
Άρθρο στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, 20.6.2026
Posted on 25 Ιουνίου, 2026
Από το 7ο λεπτό
ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΠΡΕΣΠΕΣ-ΦΛΩΡΙΝΑ + ΟΜΙΛΙΑ Π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ (ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ) –https://www.youtube.com/ – Episkopos Episkopos
Posted on 25 Ιουνίου, 2026

σ.σ. Ο μόνος δρόμος που θα μας βγάλει έξω από την παγίδα που έστησαν οι εν Ελλάδι πολιτικοί νάνοι και μειοδότες των «γεωγραφικών προσδιορισμών» και παρόμοιων προδοτικών σοφιστειών, είναι η πλήρης άρνηση της ούτως η άλλως μη εφαρμόσιμης προδοτικής συμφωνίας Κοτζιά-Δημητρώφ και η μη αναγνώριση οποιασδήποτε μορφής της λέξεως «Μακεδονία» μέσα στην ονομασία του κρατιδίου των Σκοπίων.
Έντονη πολιτική και κοινοτική διάσταση λαμβάνει στη Μελβούρνη η παρέμβαση της Παμμακεδονικής Ένωσης Μελβούρνης και Βικτώριας, η οποία απέστειλε σχεδόν πανομοιότυπες επιστολές τόσο προς την Πρέμιερ της Βικτώριας Jacinta Allan όσο και προς την αρχηγό της αντιπολίτευσης Jess Wilson, εκφράζοντας «σοβαρή ανησυχία και αγανάκτηση» για τη χρήση του όρου «Republic of Macedonia» σε εκδήλωση της οργάνωσης MOYA στη Μελβούρνη, στην οποία συμμετείχαν βουλευτές των δύο μεγαλύτερων κομμάτων της Πολιτείας μας.
Η Παμμακεδονική, η οποία αυτοχαρακτηρίζεται ως «το ανώτατο ελληνικό όργανο που εκπροσωπεί τη μακεδονική κοινότητα της πολιτείας από το 1952», υποστηρίζει ότι η χρήση της ονομασίας αυτής συνιστά ευθεία παραβίαση της Συμφωνίας των Πρεσπών και έρχεται σε αντίθεση με το διεθνές νομικό πλαίσιο που αναγνωρίζει αποκλειστικά το όνομα «North Macedonia».
Οι επιστολές αφορούν εκδήλωση της οργάνωσης “Macedonian Orthodox Youth of Australia” (MOYA), η οποία πραγματοποιήθηκε στις 23 Μαΐου στο Sheldon Reception στο Sunshine West της Μελβούρνης για τα 20 χρόνια από την ίδρυσή της. Στην εκδήλωση παρέστησαν εκπρόσωποι τόσο του Εργατικού Κόμματος όσο και του Φιλελεύθερου Κόμματος, καθώς και διπλωματικοί εκπρόσωποι της «Βόρειας Μακεδονίας».
Στην επιστολή προς την Jacinta Allan, η Παμμακεδονική αναφέρεται στην παρουσία της Υπουργού Natalie Suleyman και του υποψηφίου των Εργατικών Uroš Rasić, ενώ στην αντίστοιχη επιστολή προς την Jess Wilson γίνεται αναφορά στην παρουσία των Matthew Guy και Moira Deeming.
Η οργάνωση ξεκαθαρίζει ότι το πρόβλημα «δεν είναι η παρουσία εκλεγμένων αντιπροσώπων σε κοινοτικές εκδηλώσεις», αλλά «ο τρόπος με τον οποίο η εκδήλωση διαφημίστηκε και παρουσιάστηκε δημόσια». Όπως σημειώνει, στις αναρτήσεις της MOYA στα κοινωνικά δίκτυα οι διπλωματικοί εκπρόσωποι αναφέρονταν ως εκπρόσωποι της «Republic of Macedonia» και όχι της «North Macedonia».
«Η γλώσσα αυτή δεν αποτελεί απλή ανακρίβεια — είναι η σκόπιμη χρήση μιας ονομασίας χωρίς νομική ισχύ, με ξεκάθαρο πολιτικό σκοπό», αναφέρει χαρακτηριστικά η επιστολή.
Η Παμμακεδονική επικαλείται μάλιστα τη Συμφωνία των Πρεσπών, υποστηρίζοντας ότι η ίδια η συμφωνία «δεν μεταβίβασε την ιδιοκτησία του μακεδονικού ονόματος ούτε κατήργησε τη σημασία του για τον ελληνικό λαό». Υποστηρίζει επίσης ότι η χρήση εκφράσεων όπως «Macedonian community» και «Macedonian identity» από τη MOYA δημιουργεί «μονοπωλιακή διεκδίκηση» της μακεδονικής ταυτότητας.
Σε ιδιαίτερα αυστηρό τόνο, οι επιστολές αναφέρουν ότι η παρουσία βουλευτών και από τα δύο μεγάλα κόμματα δημιούργησε στην ελληνική κοινότητα την εντύπωση ότι «το πολιτικό σύστημα της Βικτώριας ανέχεται ή δεν αμφισβητεί τη χρήση ορολογίας αντίθετης προς το διεθνές δίκαιο».
«Η αντίληψη που έχει διαμορφωθεί είναι ότι η χρήση ονοματολογίας αντίθετης προς τις διεθνείς υποχρεώσεις της Αυστραλίας γίνεται ανεκτή — ή τουλάχιστον δεν αμφισβητείται — από εκπροσώπους και των δύο πλευρών του κοινοβουλίου», τονίζεται.
Ο Πρόεδρος της Παμμακεδονικής κ. Παναγιώτης Στεφανίδης και ο Γραμματέας του φορέα κ. Χάρης Τσαϊρης, συντάκτες των επιστολών, αφιερώνουν μεγάλο μέρος του κειμένου στην ιστορική σχέση της Αυστραλίας με τη Μακεδονία, αναφερόμενοι στη συμμετοχή Αυστραλών στρατιωτών στο Μακεδονικό Μέτωπο κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στη μάχη του Vevi το 1941, αλλά και στη δράση του Major George Devine Treloar στη Θράκη και τη Μακεδονία μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται επίσης στη σχέση αδελφοποίησης μεταξύ Μελβούρνης και Θεσσαλονίκης, την οποία η Παμμακεδονική χαρακτηρίζει «δεσμό που διαρκεί πάνω από σαράντα χρόνια».
Η οργάνωση ζητά από την κυβέρνηση Allan αλλά και από την αντιπολίτευση να ξεκαθαρίσουν δημόσια τη θέση τους αναφορικά με τη Συμφωνία των Πρεσπών και την επίσημη ονομασία της χώρας αυτής, καθώς και να εξετάσουν κατά πόσο υπάρχουν κατευθυντήριες οδηγίες προς βουλευτές για τη συμμετοχή τους σε εκδηλώσεις όπου χρησιμοποιείται «νομικά ξεπερασμένη ή διεθνώς αμφισβητούμενη ορολογία».
Κλείνοντας, η Παμμακεδονική τονίζει ότι το ζήτημα «δεν είναι κομματικό αλλά θέμα αρχής», υπογραμμίζοντας ότι η ελληνική κοινότητα της Βικτώριας «παραμένει βαθιά προσηλωμένη στις αξίες της δικαιοσύνης, του κράτους δικαίου και της ίσης μεταχείρισης».
Παμμακεδονική Ένωση Μελβούρνης και Βικτώριας – Επιστολή προς την Πρέμιερ (pdf)
Παμμακεδονική Ένωση Μελβούρνης και Βικτώριας – Επιστολή προς την Ηγέτη της Αντιπολίτευσης (pdf)
__________
Πηγή: https://tanea.com.au/el/
Σχετικό: Έντονος προβληματισμός για τη συμμετοχή Ελλήνων ιερέων και Αυστραλών πολιτικών σε σκοπιανή εκδήλωση.
Posted on 19 Ιουνίου, 2026

σ.σ. Αναμενόμενη εξέλιξη. Η αναγνώριση των σχισματικών των Σκοπίων με την παντελώς ακατάλληλη για την περίσταση ονομασία «Αχρίδος», εις το κρατίδιο που ο πατρ. Βαρθολομαίος αναγνωρίζει ως «Βόρεια Μακεδονία» (και οι Σκοπιανοί με όλους τους άλλους αναγνωρίζουν ως σκέτο «Μακεδονία») και στο οποίο αναγνωρίζει ότι ομιλείται η «μακεδονική γλώσσα», είναι φουλ αναγνώριση με ψευτο-υπεκφυγές για τους αδαείς μέχρι να σιωπήσουν. Οι Σκοπιανοί αναζήτησαν αναγνώριση της σχισματικής «εκκλησίας» τους για την ενίσχυση της κρατικοποίησης του κρατιδίου τους. Μόνο ένας ανόητος ή αθεράπευτα ευκολόπιστος θα πίστευε ότι οι 2 ονομασίες, κρατιδίου και ψευτο-εκκλησίας, δεν θα συνέκλιναν στο «Μακεδονία».
Με αφορμή επιστολή του Προέδρου του Συλλόγου Αγίου Γεωργίου Αμμοχωρίου Φλώρινας «Μακεδονικός Ελληνισμός», Γιάννη Παπαδημητρίου, επανέρχεται στο προσκήνιο η συζήτηση γύρω από τη χρήση του όρου «Μακεδονία» και τις συμβολικές και πολιτικές προεκτάσεις του σε εκδηλώσεις στην Αυστραλία.
Η επιστολή αναφέρεται σε πρόσφατη εκδήλωση της οργάνωσης «Macedonian Orthodox Youth of Australia», στην οποία παρευρέθηκαν, μεταξύ άλλων, Ελληνορθόδοξοι ιερείς, και οι Alija Alievski, Αναπληρωτής Γενικός Πρόξενος, και Silvana Ivanovski, Αντιπρόξενος της «Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας» — όπως αυτή αναγνωρίζεται επισήμως από την αυστραλιανή κυβέρνηση — οι οποίοι, σύμφωνα με την καταγγελία, παρουσιάστηκαν ως εκπρόσωποι της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας».
Στην ίδια εκδήλωση συμμετείχαν επίσης πολιτικά πρόσωπα από τα δύο μεγάλα κόμματα της Αυστραλίας, η Natalie Suleyman MP και ο Uros Rasic MP από το Εργατικό Κόμμα, καθώς και ο Matthew Guy και η Moira Deeming MLC από το Φιλελεύθερο Κόμμα. Η παρουσία τους και η έμμεση αποδοχή του αφηγήματος της εκδήλωσης περί «Μακεδονικής Ορθόδοξης Εκκλησίας» και «Δημοκρατίας της Μακεδονίας» από εκλεγμένους εκπροσώπους, έρχεται σε αντίθεση με την επίσημη εξωτερική πολιτική της Αυστραλίας, καθώς και με τις πάγιες θέσεις τόσο του Εργατικού όσο και του Φιλελεύθερου Κόμματος, όπως αυτές έχουν διαμορφωθεί στο πλαίσιο της αναγνώρισης της χώρας αυτής ως «Republic of North Macedonia».
Η συμμετοχή πολιτικών προσώπων υπό αυτές τις συνθήκες δημιουργεί εντυπώσεις έμμεσης νομιμοποίησης αφηγήσεων που αμφισβητούν την ιστορική και ελληνική διάσταση της Μακεδονίας, εντείνοντας τον προβληματισμό της ελληνικής παροικίας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι μεγάλος αριθμός συμπαροίκων έχει εκφράσει την έντονη ανησυχία του στον όμιλό μας για την συμμετοχή Ελλήνων ιερέων και πολιτικών στην εν λόγω εκδήλωση.
Ακολουθεί η επιστολή του κ. Παπαδημητρίου:
Σύλλογος Αγίου Γεωργίου, Αμμοχώρι Φλώρινας, «Μακεδονικός Ελληνισμός»
Με αισθήματα ειλικρινούς λύπης και εσωτερικής ταραχής παρακολούθησα τις αναφορές και το υλικό από την πρόσφατη εκδήλωση της λεγόμενης «Macedonian Orthodox Youth of Australia», στην οποία παρέστησαν και εκπρόσωποι της Ελληνικής Ορθόδοξης Αρχιεπισκοπής, μαζί με κληρικούς άλλων Ορθοδόξων κοινοτήτων.
Δεν γράφω ούτε ομιλώ με διάθεση εχθρότητας προς οποιονδήποτε λαό ή προς τους Ορθοδόξους αδελφούς μας. Η Ορθοδοξία πάντοτε υπήρξε χώρος συνάντησης ανθρώπων, τόπος αγάπης και πνευματικής κοινωνίας. Ιδίως στην πολυεθνική πραγματικότητα της Αυστραλίας, οι κοινότητές μας καλούνται καθημερινά να συνυπάρχουν με αλληλοσεβασμό, αξιοπρέπεια και ειρηνικό φρόνημα. Αυτό ουδείς Έλληνας Ορθόδοξος το αμφισβητεί.
Όμως άλλο πράγμα η εκκλησιαστική ευγένεια και άλλο η άκριτη παρουσία σε εκδηλώσεις όπου προωθείται, χωρίς καμία απολύτως επιφύλαξη, μία συγκεκριμένη εθνική αφήγηση περί «μακεδονικού έθνους», «μακεδονικής ταυτότητας» και «μακεδονικής πατρίδας», με τρόπο που εκ των πραγμάτων δημιουργεί εντυπώσεις νομιμοποίησης.
Διότι στις ανακοινώσεις της εκδήλωσης δεν γίνεται λόγος για πολίτες του κρατιδίου ούτε για σλαβόφωνους Ορθοδόξους των Βαλκανίων. Αντιθέτως, ο όρος «Macedonian» χρησιμοποιείται αποκλειστικά και αδιαλείπτως ως εθνικός αυτοπροσδιορισμός, αποσυνδεδεμένος από κάθε γεωγραφική ή ιστορική διευκρίνιση. Οι ομιλητές αναφέρονται σε «Μακεδόνες παντού», σε «μακεδονική κληρονομιά», σε «μακεδονική ταυτότητα», ακόμη και σε εθνικούς επαναστάτες που προβάλλονται ως θεμελιωτές μιας ξεχωριστής «μακεδονικής» εθνικής συνείδησης.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η παρουσία εκπροσώπων της Ελληνικής Ορθόδοξης Αρχιεπισκοπής, έστω και με αγαθές προθέσεις, εύλογα βιώνεται από πολλούς Έλληνες ως κάτι εξαιρετικά οδυνηρό. Διότι η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι ένας ουδέτερος θεσμός χωρίς ιστορική μνήμη στο ζήτημα της Μακεδονίας. Αντιθέτως, υπήρξε πρωταγωνίστρια στους αγώνες για τη διατήρηση του ελληνικού χαρακτήρα της περιοχής.
Η ιστορία του Μακεδονικού Αγώνα είναι γεμάτη από ιερείς, μοναχούς και επισκόπους που βασανίστηκαν, απαγχονίστηκαν ή σφαγιάστηκαν επειδή αρνήθηκαν να παραδώσουν τις κοινότητές τους στη βουλγαρική Εξαρχία και στην αποκοπή από τον ελληνικό κόσμο.
Ο Παύλος Μελάς δεν αγωνίσθηκε μόνος. Δίπλα του υπήρχαν ιερείς που λειτουργούσαν κρυφά στα ελληνικά, δάσκαλοι που δίδασκαν με κίνδυνο της ζωής τους και χωρικοί που κρατούσαν την εκκλησία ως τελευταίο οχυρό της ελληνικής συνείδησης. Πόσοι κληρικοί δεν εδολοφονήθησαν από κομιτατζήδες επειδή δεν δέχθηκαν να μνημονεύσουν την Εξαρχία; Πόσοι ναοί δεν έγιναν πεδία αίματος;
Για τον Ελληνισμό, η Μακεδονία δεν είναι αφηρημένη πολιτική ιδέα. Είναι γη ποτισμένη με θυσίες. Είναι τόπος όπου η πίστη και η ελληνική ταυτότητα συνδέθηκαν ιστορικά με τρόπο αδιάσπαστο.
Ακριβώς γι’ αυτό προκαλεί πίκρα όταν βλέπει κανείς την καλή διάθεση της Εκκλησίας μας να χρησιμοποιείται, έστω εμμέσως, ως στοιχείο δημοσίων σχέσεων σε εκδηλώσεις όπου κυριαρχεί μια ρητορική εθνικής ιδιοποίησης της Μακεδονίας. Διότι οι διοργανωτές ήδη παρουσιάζουν την παρουσία Ελλήνων κληρικών ως απόδειξη «πανορθόδοξης» αναγνώρισης και αποδοχής.
Αυτό σαφώς δεν ήταν η πρόθεση των εκπροσώπων της Αρχιεπισκοπής. Ωστόσο στη δημόσια ζωή δεν μετρούν μόνο οι προθέσεις. Μετρούν και οι εντυπώσεις που δημιουργούνται.
Και η πίκρα αυτή γίνεται ακόμη βαθύτερη αν αναλογισθεί κανείς ότι το ίδιο το Οικουμενικό Πατριαρχείο, επιδεικνύοντας πνεύμα καταλλαγής και εκκλησιαστικής οικονομίας, άνοιξε τον δρόμο για την επιστροφή της Εκκλησίας των Σκοπίων στην κανονική κοινωνία της Ορθοδοξίας υπό την ονομασία «Αρχιεπισκοπή Αχρίδος». Η πράξη αυτή υπήρξε μία εξαιρετικά γενναιόδωρη εκκλησιαστική χειρονομία, που αποσκοπούσε στην υπέρβαση δεκαετιών απομόνωσης και σχίσματος.
Θα ανέμενε κανείς ότι αυτή η πράξη καλής θελήσεως θα συνοδευόταν από μεγαλύτερη ευαισθησία και αυτοσυγκράτηση σε ζητήματα ορολογίας και ιστορικών συμβολισμών. Αντιθέτως, βλέπουμε να συνεχίζεται αδιάκοπα η δημόσια χρήση του όρου «Macedonian Church», καθώς και μιας εθνικής ρητορικής που παρουσιάζει τη λέξη «Μακεδονία» ως αποκλειστικό εθνοτικό κεκτημένο.
Αυτό πληγώνει ακόμη περισσότερο, διότι δίνει την εντύπωση ότι η καλή πίστη και η εκκλησιαστική μεγαλοψυχία αντιμετωπίζονται όχι ως ευκαιρία αμοιβαίου σεβασμού, αλλά ως πεδίο περαιτέρω συμβολικής διεκδίκησης.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται ο πόνος πολλών Ελλήνων της διασποράς. Διότι επί δεκαετίες αγωνιστήκαμε μέσα στην αυστραλιανή κοινωνία για να εξηγήσουμε ότι η ελληνική Μακεδονία, η ιστορία της και τα σύμβολά της δεν μπορούν να αποκοπούν από τη μακραίωνη ελληνική τους συνέχεια.
Δώσαμε μάχες στα σχολεία, στους δήμους, στα μέσα ενημέρωσης και στους δημόσιους θεσμούς απέναντι σε ακραίες μορφές προπαγάνδας και ιστορικής παραχάραξης. Για πολλούς μεγαλύτερους Μακεδόνες Έλληνες μετανάστες, αυτός ο αγώνας δεν ήταν θεωρητικός. Ήταν προσωπικός. Κουβαλούσαν μνήμες οικογενειακών διωγμών, εμφυλίων συγκρούσεων, βίαιων πιέσεων και μιας ολόκληρης ζωής αφιερωμένης στη διατήρηση της ταυτότητάς τους.
Κανείς δεν ζητεί εχθρότητα απέναντι σε άλλους Ορθοδόξους λαούς. Υπάρχει όμως διαφορά ανάμεσα στον σεβασμό και στην αφέλεια. Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στη χριστιανική αγάπη και στη σιωπηρή αποδοχή αφηγημάτων που προσβάλλουν την ιστορική μνήμη ενός άλλου λαού.
Η ενότητα της Ορθοδοξίας δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω στην ασάφεια ή στην απαίτηση να αποσιωπήσουμε όσα γνωρίζουμε ιστορικά και βιωματικά ως αληθή.
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί επίσης το γεγονός ότι στην ίδια την εκδήλωση οι ομιλητές συνέδεσαν επανειλημμένα την Ορθοδοξία με μια αποκλειστική «μακεδονική» εθνική ταυτότητα, παρουσιάζοντας τη νεολαία αυτή ως φορέα όχι απλώς θρησκευτικής ζωής αλλά και εθνικής συνέχειας.
Όταν λοιπόν Έλληνες κληρικοί παρίστανται χωρίς καμία αποσαφήνιση, η εικόνα που μένει είναι πως η ελληνική πλευρά αποδέχεται σιωπηρά αυτή τη χρήση της ιστορίας και της ορολογίας. Αυτό ακριβώς πληγώνει.
Το λέω αυτό με πόνο και όχι με οργή. Με σεβασμό προς την Αρχιεπισκοπή και προς τους κληρικούς που ασφαλώς ενήργησαν με πνεύμα καλής θελήσεως. Πιστεύω όμως ότι ο Ελληνισμός της Αυστραλίας δικαιούται επίσης να εκφράσει τη βαθιά συναισθηματική και ιστορική του ευαισθησία όταν πρόκειται για τη Μακεδονία.
Διότι υπάρχουν ορισμένα ζητήματα στα οποία οι συμβολισμοί έχουν βαρύτητα πολύ μεγαλύτερη από όση ίσως αντιλαμβανόμαστε τη στιγμή που συμβαίνουν.
Η Εκκλησία μας υπήρξε πάντοτε κιβωτός ιστορικής μνήμης. Μακάρι λοιπόν η επιθυμία για πανορθόδοξη επικοινωνία να συνοδεύεται πάντοτε και από την απαραίτητη ιστορική εγρήγορση, ώστε η καλοσύνη μας να μην εκλαμβάνεται ως παραίτηση από την αλήθεια της δικής μας ιστορικής εμπειρίας.
Με εκτίμηση,
Γιάννης Παπαδημητρίου
(Πρόεδρος)
Καταγωγή από την μαρτυρική Φλώρινα