Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΙΜΒΡΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΙΜΒΡΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 17 Σεπτεμβρίου 2014

Το δημοτικό σχολείο της ελληνικής μειονότητας στην Ίμβρο ξεκίνησε την νέα χρονιά με δύο μαθητές

imvro-paidia
Η νέα σχολική χρονιά έχει ανοίξει με μόνο δύο μαθητές, στο δημοτικό σχολείο για την ελληνική μειονότητα στο νησί της Ίμβρου , το οποίο άνοιξε εκ νέου το περασμένο έτος μετά από 49 χρόνια, γράφει η ηλεκτρονική της τουρκικής εφημερίδας hurriyetdailynews.com .
Το δημοτικό σχολειό στον Άγιο Θεόδωρο, άνοιξε για πρώτη φορά το 1951, αλλά έκλεισε το 1964. Μετά από απόφαση του τουρκικού Υπουργείο Παιδείας που αποδέχθηκε ελληνικό αίτημα το 2013 , το σχολείο άνοιξε εκ νέου για την ελληνική μειονότητα στο νησί.
Τέσσερις μαθητές , ο έξι ετών Μουσά Αβτζί, ο επτάχρονος Δημήτρης Κάλπας , η εννιάχρονη d Σοφία Αβτζί και ο εντεκάχρονος Καάν Καλεσί , ήταν εγγεγραμμένοι στο σχολείο το προηγούμενο έτος. Ο δημήτρης Κάλπας επέστρεψε στην Ελλάδα με την οικογένειά του, ενώ ο Καάν Καλεσί εγγράφηκε σε τουρκικό σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Κωνσταντινούπολη, και έτσι οι μαθητές μειώθηκαν σε δύο φέτος, καταλήγει το τουρκικό δημοσίευμα.
Η ιστορία του σχολείου δείχνει την τραγική μοίρα της ελληνικής κοινότητας. Στην Ίμβρο υπάρχουν τέσσερα χωριά με ελληνικής καταγωγής πληθυσμό που κάποτε έφθανε τις 6.000. Σήμερα ζουν περίπου 200 ηλικιωμένοι οι περισσότεροι καθώς για λόγους οικονομικούς αλλά και πολιτικούς μετανάστευσαν σχεδόν όλοι οι κάτω των 50 χρόνων την δεκαετία του ’50 και του ’60.
http://www.pentapostagma.gr/

Τετάρτη 4 Ιουνίου 2014

Αὐτὴ εἶναι ἡ ἡρωικὴ δασκάλα τῶν ἑλληνικῶν στὸ σχολεῖο τῆς Ἴμβρου!

Νὰ πληθαίνουν οἱ μαθητές του, αὐτὴ εἶναι ἡ εὐχή! Μετὰ ἀπὸ μισὸ αἰώνα τὸ κουδούνι τοῦ μειονοτικοῦ σχολείου στὴν Ἴμβρο χτυπᾶ καὶ πάλι ἀπὸ τὸν Σεπτέμβρη, ἕνα ὄνειρο ἄπιαστο ποὺ ἔγινε πραγματικότητα μὲ ἔξοδα τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους καὶ τὴν προσπάθεια τοῦ Πατριάρχη μας, στὸ χωριό του, τοὺς Ἁγίους Θεοδώρους τῆς Ἴμβρου. Ὑπὸ τὸ βλέμμα τοῦ Κεμὰλ Ἀττατοὺρκ τέσσερα Ἰμβριωτάκια εἶναι οἱ πρῶτοι μαθητὲς τοῦ δημοτικοῦ σχολείου. «Τί θὰ τὸ κάνετε τὸ σχολεῖο ἀφοῦ δὲν ὑπάρχουν παιδιά;», «Μά, θὰ ρθοῦν νέοι ἄνθρωποι νὰ μείνουν» ἦταν ἡ ἀπάντηση τῶν Ἴμβριων.
Ἴμβρος, «Γκιοτσέαντα» τὸ τουρκικὸ ὄνομά της! Ἕνα νησὶ τόσο κοντὰ στὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ τόσο δύσκολο νὰ τὸ προσεγγίσεις. Μεγάλο καὶ κουραστικό το ταξίδι ποὺ ἔκαναν οἱ δάσκαλοι καὶ οἱ μαθητὲς του μαζὶ μὲ τὴν ἱδρύτρια τοῦ σχολείου κ. Ἄννα Κουτσομάλλη, γιὰ νὰ ρθοῦν στὴ Ρόδο 
καλεσμένοι τοῦ δραστήριου διευθυντῆ τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Ἰαλυσοῦ κ. Σταύρου Παπαδόπουλου.
Ἔτσι τοὺς συνάντησε ἡ ρεπόρτερ τῆς “Ροδιακς” καὶ μίλησε μὲ τὴν διευθύντρια, τὴν κ. Παρασκευὴ Μπερμπέρη, μιὰ πληθωρικὴ κι ἀπὸ τὴν ἄλλη συνεσταλμένη Κωνσταντινοπολίτισσα καὶ Ἰμβριώτισσα, ποὺ ἐλπίζει καὶ εὔχεται καὶ τὸ δικό της μωράκι, ἂν ὅλα πᾶνε καλά, νὰ γίνει μία ἀκόμα μαθήτρια αὐτοῦ του σχολείου.
Μετὰ τὴ Μικρασιατικὴ καταστροφὴ ἡ Ἴμβρος καὶ ἡ Τένεδος παραχωρήθηκαν στὸ Τουρκικὸ κράτος. Ἡ Συνθήκη τῆς Λωζάννης ποὺ ἀκολούθησε περιεῖχε σαφῆ ἄρθρα γιὰ τὴν προστασία τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ. Ὅλα ὅμως ἄλλαξαν γιὰ τὸ συγκεκριμένο σχολεῖο ποὺ λειτουργοῦσε τότε, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν Ἴμβρο, τὸ 1964. Μὲ τὴν αὐξανόμενη ἔνταση στὶς ἑλληνοτουρκικὲς σχέσεις, λόγω τῆς Κύπρου, ἡ Τουρκικὴ κυβέρνηση ἀποφάσισε νὰ κλείσει ὅλα τα ἑλληνικὰ σχολεῖα καὶ νὰ διώξει τοὺς δασκάλους καὶ τοὺς διευθυντές.
Ἀπὸ τὸ 1964 τὰ ἑπτὰ σχολεῖα τοῦ νησιοῦ καὶ τὰ τρία νηπιαγωγεῖα ἐρημώνουν, ρημάζονται, καίγονται καὶ ἀνάμεσά τους καὶ τὸ σχολεῖο στοὺς Ἁγίους Θεοδώρους. Ἀνάλογα μὲ τὶς διακυμάνσεις στὶς ἑλληνοτουρκικὲς σχέσεις ἄνοιγαν ἢ ἔκλειναν τὰ σχολεῖα, κι ἡ τουρκικὴ κυβέρνηση βάση ἑνὸς εὐρύτερου σχεδίου ἐφάρμοσε ἕνα σχέδιο ἐκτουρκισμοῦ τοῦ νησιοῦ.
Ἔτσι ἐνῶ στὸ νησὶ τὸ 1964 ζοῦσαν 6.500 Ἕλληνες καὶ 200 Τοῦρκοι σήμερα οἱ Ἕλληνες τὸ χειμώνα δὲν ξεπερνοῦν τοὺς 300 ἐνῶ οἱ Τοῦρκοι εἶναι 6.000.
Ὅλα ἄρχισαν ν΄ ἀλλάζουν τὸ 2003 ποὺ ἡ Τουρκία ἤθελε νὰ μπεῖ στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση. Δέκα χρόνια μετὰ τὸ ἑλληνικὸ μειονοτικὸ σχολεῖο εἶναι γεγονός.
«Θὰ ‘ρθοῦν κι ἄλλα παιδιά», λέει ἡ δασκάλα καὶ τὸ βλέμμα τῆς λάμπει…

Πόσοι βρίσκεστε στὴ Ρόδο καὶ ποιοὶ εἶστε;
Ἔχουμε ἔρθει ὀκτὼ ἄτομα ἀπὸ τὸ Δημοτικὸ Σχολεῖο τῆς Ἴμβρου. Ἀπὸ τὰ τέσσερα παιδιὰ ποὺ φοιτοῦν σ΄ αὐτὸ ἔχουν ἔρθει τὰ τρία. Τὰ δύο, ποὺ εἶναι μαζί μας ἐδῶ στὴ Ρόδο, εἶναι ἀδέλφια καὶ ἔχουν ἔρθει μὲ τὸν πατέρα τους καὶ ὁ ἄλλος μαθητὴς ἔχει ἔρθει μὲ τὴ μητέρα του. Μαζί μας εἶναι βεβαίως ἡ ἱδρύτρια τοῦ σχολείου καὶ ψυχὴ τῆς ὅλης προσπάθειας ποὺ γίνεται στὴν Ἴμβρο ἡ κ. Ἄννα Κουτσομάλλη καὶ ὁ δάσκαλος τῶν ἑλληνικῶν κ. Φώτης Γραμμένος.

Τί τάξη εἶναι τὰ παιδιά;
Τὰ δύο ἀγόρια εἶναι στὴν Α’ Δημοτικοῦ, τὸ κορίτσι εἶναι στὴν Β’ Δημοτικοῦ καὶ τὸ ἀγόρι ποὺ δὲν ἦρθε στὴ Ρόδο μαζί μας εἶναι στὴ Δ’ Δημοτικοῦ. Εἶναι Ἰμβριωτάκια ποὺ μιλοῦν ἑλληνικά, τὸ ἕνα μιλάει τούρκικα, ἀλλὰ ἡ μαμὰ τοῦ εἶναι Ἴμβρια καὶ τώρα ποὺ πηγαίνει σὲ ἑλληνικὸ σχολεῖο θὰ μάθει κι αὐτὸ τὰ ἑλληνικά. Στὴν Ἴμβρο ἔγινε ἕνα θαῦμα σὲ σχέση μὲ τὰ δεδομένα τοῦ νησιοῦ, εἶναι ἕνα ἱστορικὸ γεγονὸς τὸ ἄνοιγμα τοῦ σχολείου μετὰ ἀπὸ 49 χρόνια.

Πῶς λειτουργεῖ τὸ σχολεῖο σας;
Τὸ σχολεῖο μᾶς ὑπάγεται στὸ Τουρκικὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας καὶ ὅπως σὲ ὅλα τα μειονοτικὰ σχολεῖα ἀκολουθεῖται πρόγραμμα μάθησης καὶ στὶς δύο γλῶσσες. Τὰ μισὰ μαθήματα γίνονται στὰ ἑλληνικὰ καὶ τὰ ἄλλα μισὰ στὰ τουρκικά.

Ἐσεῖς τί διδάσκετε;
Διδάσκω ἑλληνικά, τὰ μαθήματα δηλαδὴ ποὺ γίνονται στὰ ἑλληνικὰ ποὺ πέραν τοῦ μαθήματος τῆς γλώσσας εἶναι τὰ μαθηματικά, ἡ φυσική, ἡ μελέτη περιβάλλοντος καὶ ἄλλα.

Ποῦ βρίσκεται τὸ σχολεῖο;
Στοὺς Ἁγίους Θεοδώρους, τὸ χωριὸ ἀπὸ τὸ ὁποῖο κατάγεται ὁ Πατριάρχης μας, πρωτεργάτης καὶ σύμμαχος τῆς προσπάθειας νὰ λειτουργήσει καὶ πάλι τὸ σχολεῖο.

Πόσοι Ἕλληνες ζοῦν σήμερα στὴν Ἴμβρο;
Γύρω στοὺς 300 εἶναι οἱ μόνιμοι κάτοικοι τὸ χειμώνα. Ὁ λόγος ποὺ δὲν ξέρουμε ἀκριβῆ ἀριθμὸ εἶναι ἐπειδὴ δὲν εἶναι καταγεγραμμένοι. Ὑπάρχει ἕνας κόσμος ποὺ μετακινεῖται, ἕξι μῆνες στὸ νησὶ καὶ ἕξι μῆνες ἐκτὸς νησιοῦ. Εἶναι Ἴμβριοι ποὺ ζοῦν καὶ στὴν Ἴμβρο καὶ στὴν Ἑλλάδα. Γὶ αὐτὸ ἡ δημιουργία τοῦ σχολείου ἦταν ἕνα τολμηρὸ βῆμα, γιατί οἱ νέοι Ἕλληνες κάτοικοι ἦταν λίγοι.

Ἐσεῖς ἀπὸ πότε ζεῖτε μόνιμα στὸ νησί;
Ἐμένα, ἀπὸ τὸν Σεπτέμβρη τοῦ 2013 τὸ «ἰκιαμέτι» μου, δηλαδὴ ἡ μόνιμη κατοικία μου ποὺ λέμε στὴν Τουρκία εἶναι στὴν Ἴμβρο, μαζὶ μὲ τὸν Ἴμβριο σύζυγό μου καὶ τὴν 9,5 μηνῶν κορούλα μας.

Ὑπάρχουν ἄλλα μωράκια στὸ νησί, παιδιὰ Ἰμβρίων;
Στὴν Ἴμβρο ὑπάρχουν ἄλλα δύο μωρά. Ἕνα δεύτερο στοὺς Ἁγίους Θεοδώρους ποὺ εἶναι καὶ ξαδελφοῦλες μὲ τὴ δική μου, κι ἕνα ἄλλο λίγο μικρότερο στὸ χωριὸ τῶν Ἀγριδίων. Ἡ δικιά μου κορούλα γεννήθηκε στὴν Πόλη στὶς 31 Αὐγούστου, τ΄ ἄλλα δύο στὴν Ἴμβρο, κι ὅλα εἶναι κορίτσια. Αὐτὰ τὰ παιδιὰ εἶναι ἡ ἐλπίδα μᾶς ὅπως καὶ κάποια ἄλλα ποὺ ὁ Θεὸς θὰ ἀνοίξει δρόμο γιὰ νὰ τὰ ἔχουμε στὸ σχολεῖο μας. Ἡ μικρή μου Δέσποινα ἦταν 16 ἡμερῶν στὰ ἁγιασμὸ τοῦ σχολείου. Μεγαλώνει μαζὶ μὲ τὸ σχολεῖο. Τὸ σχολεῖο μᾶς εἶναι μικρό, ἀλλὰ εἶναι ὡραῖο. Τὰ θρανία μᾶς ἦρθαν ἀπὸ τὴν Πόλη, καὶ ἀπὸ τὴν Πρίγκηπο. Εἶναι παλιὰ θρανία ποὺ ἐπισκευάστηκαν, νομίζω πὼς σὲ ἕνα τέτοιο καθόμουν κι ἐγώ.

Πόσα εἶναι τὰ ἑλληνικὰ χωριά;
Ἑπτὰ εἶναι τὰ ἑλληνικὰ χωριὰ τῆς Ἴμβρου. Ἡ Παναγιὰ καὶ τὸ Εὐλάμπιο, τὸ Κάστρο καὶ τὸ Γλυκύ, οἱ Ἅγιοι Θεοδωροι, τὸ Σχοινούδι καὶ τὰ Ἀγρίδια. Ξεκινώντας ἀπὸ τὸ κέντρο τοῦ νησιοῦ καὶ πηγαίνοντας παραλιακὰ στὸ Κάστρο καὶ τὸ Γλυκύ, γυρνοῦμε πρὸς τὰ πίσω στὸ δημοφιλὲς χωριὸ τῶν Ἁγίων Θεοδώρων ὅπου βρίσκεται τὸ δημοτικό μας σχολεῖο ποὺ ἄνοιξε ξανὰ μετὰ ἀπὸ 49 χρόνια.

Πότε σταμάτησαν νὰ διδάσκονται τὰ ἑλληνικὰ στὴν Ἴμβρο;
Ἀπὸ τὸ 1964 ἀπαγορεύτηκε ἡ διδασκαλία τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας. Τὸ δικό μας σχολεῖο ἀπὸ τὸ 1964 ἕως τὸ 1971 συνεχίζει νὰ λειτουργεῖ ὡς σχολεῖο ποὺ διδάσκεται ἡ τουρκικὴ γλώσσα, μέχρι ποὺ τὸ 1971 καίγεται τὸ σχολεῖο ἀπὸ σόμπα ποὺ πῆρε φωτιά. Κάηκε ἡ ξύλινη ὀροφή, ἦταν ξύλινο καὶ τὸ δάπεδο καὶ κόρωσε. Ἦταν ἀτύχημα.

Βλέπω φορᾶτε στὸ λαιμὸ σᾶς ἕνα ξύλινο σταυρό!
Εἶναι ἀπὸ τὸ μοναστήρι τοῦ Σωτῆρος, στὸ χωριὸ Μαρίνα κοντὰ στὴ Νάουσα, μοῦ τὸν ἔδωσε ὁ Πνευματικός μου ὁ Ἱερομόναχος πατέρας Φιλόθεος στὸν ὁποῖο ὀφείλω πολλά. Ἐμεῖς στὴν Ἴμβρο ἀσπαζόμαστε ἰδιαίτερα κάποιους Ἁγίους καὶ Ἁγίες, ὅπως τὸν Ἅγιο Γεώργιο, τὸν Ἅγιο Ἰωάννη τὸν Πρόδρομο, τὴν Ἁγία Θέκλα, τὴν Ἁγία Μαρίνα, τὸν Ἅγιο Νικόλαο…

Πῶς εἶναι οἱ ἐκκλησίες σας, σὲ τί κατάσταση βρίσκονται;
Οἱ ἐκκλησίες στὰ χωριὰ μᾶς εἶναι παλιές, μαρτυροῦν τὴν ἱστορία, ἀλλὰ εἶναι ἀνακαινισμένες μὲ τὴ φροντίδα τῆς Μητρόπολης Ἴμβρου-Τενέδου ποὺ ὑπάγεται στὸ Πατριαρχεῖο. Στὴν Ἴμβρο ὑπάρχουν πολλὰ παρεκκλήσια, σκόρπια στὸ νησί, σὲ ἀπόμερα σημεῖα ὅπου λειτουργοῦσαν καὶ λειτουργοῦν κατὰ καιροὺς ὅταν γιορτάζει ὁ Ἅγιος, ἀλλὰ καὶ στὰ πανηγύρια. Μέχρι προτινὸς ὁ πληθυσμὸς ἦταν ἡλικιωμένοι ἄνθρωποι τοὺς ὁποίους χάναμε ἕναν-ἕναν. Τὶς τελευταῖες δύο δεκαετίες ἄρχισε νὰ ἀνανεώνεται ὁ πληθυσμὸς μ΄ αὐτοὺς ποὺ ἔρχονται ἂπ΄ τὴν Ἑλλάδα ποὺ εἶναι 50άρηδες, 60άρηδες, εἶναι οἱ Ἴμβριοι ποὺ μετακινοῦνται ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα στὴν Τουρκία.

Ἐσεῖς ποῦ ζήσατε μέχρι τώρα;
Ἐγὼ γεννήθηκα ἀπὸ Ἴμβριους γονεῖς στὴν Κωνσταντινούπολη, πῆγα στὸ Ζάππειο Γυμνάσιο τῆς Πόλης καὶ γιὰ τὸ Λύκειο στὴν Ἀθήνα.

Δὲν ἔχετε ἀποβάλει τὴν προφορά σας, αὐτὰ τὰ πολλὰ «λάμδα» τῆς Πόλης!
Νιώθω Πολίτισσα καὶ Ἰμβριώτισσα, ἀλλὰ καὶ πολίτης τοῦ κόσμου. Τὸ νιώθω αὐτό.
Μικρὴ ἤθελα νὰ γίνω συγγραφέας, ἀλλὰ καὶ ἡ διδασκαλία εἶναι κάτι ἀνάλογο, κι εἶναι ἡ ἀγάπη μου γιατί εἶναι ἡ ἐπικοινωνία μὲ τὰ παιδιὰ ποὺ μὲ ἀνανεώνει, μαθαίνω πολλὰ πράγματα ἂπ΄ αὐτά. Θέλω νὰ ζήσω στὴν Ἴμβρο καὶ νὰ πεθάνω ἐκεῖ. Θέλω νὰ δημιουργήσω πράγματα ἐκεῖ ποὺ κάποιοι θὰ τὰ συνεχίσουν. Τὸ νέο παράθυρο, τὸ καινούργιο ξεκίνημα μὲ τὸ δημοτικὸ σχολεῖο εἴθε νὰ εἶναι ἡ ἀναγέννηση τῆς κοινότητας τῆς Ἴμβρου ποὺ τὸ ἔχει ἀνάγκη γιὰ νὰ πιάσουμε τὸ νῆμα ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ τὸ ἀφήσαμε πρὶν ἀπὸ 49 χρόνια καὶ νὰ δημιουργηθεῖ σιγὰ-σιγὰ μιὰ ζῶσα κοινότητα ποὺ νὰ ἔχει ἐλπίδα καὶ μέλλον. Τὰ μικρὰ Ἰμβριωτάκια τοῦ σήμερα εἴθε νὰ γίνουν Ἴμβριοι ποὺ θὰ ἀναπλάσουν τὸν τόπο. Μὲ τὴν πρόνοια τοῦ Θεοῦ, τὴν ἀγάπη καὶ τὴν φροντίδα κάποιων δραστήριων Ἰμβρίων, εὐελπιστῶ καὶ διαβλέπω τὴν ἀνάπτυξη τοῦ σχολείου καὶ τὴν εὐημερία τῆς Ἰμβριακῆς κοινότητας.

http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr

Τρίτη 14 Μαΐου 2013

ΙΜΒΡΟΣ: ΤΟ ΝΗΣΙ ΠΟΥ Η ΕΛΛΑΔΑ ΞΕΧΑΣΕ...


Οκτώ μήνες μετά την υπογραφή της συνθήκης της Λωζάνης, η Ελληνική Κυβέρνηση έστειλε ένα τηλεγράφημα στην τοπική κυβέρνηση:
"...Η Κυβέρνησις είναι αποφασισμένη να προστατεύση δια παντός μέσου τους κατοίκους εν περιπτώσει καταπιέσεων ή διωγμών από των Τούρκων. Κατόπιν της υπό των Τούρκων εφαρμογής των διατάξεων του 14ου άρθρου δυνατόν η Κυβέρνησις να εφεσιβάλη αυτό ενώπιον της Κοινωνίας των Εθνών....''



Εβδομήντα τέσσερα χρόνια πέρασαν από αυτό το τηλεγράφημα, και βάσει των γεγονόντων που ακολούθησαν, αποδείχθηκε ότι η Μητέρα Ελλάδα όχι μόνο δεν τίμησε την υπογραφή της και δεν προστάτευσε τους 'Ελληνες κατοίκους της 'Ιμβρου και της Τενέδου, αλλά, αντίθετα, τους εγκατέλειψε στην τραγική τους μοίρα...

Το 1923 ο πληθυσμός της Ίμβρου ήταν 10.000 κάτοικοι, οι οποίοι κατά 92% ήταν ορθόδοξοι 'Ελληνες, ενώ η Τένεδος , αριθμούσε 2.500 κατοικους, οι οποιοι οι μισοί ήταν ορθόδοξοι 'Ελληνες.
Με το άρθρο 14 της Συνθήκης της Λωζάνης του 1923 παραχωρήθηκε στους ελληνορθόδοξους Ιμβρίους και Τενέδιους ειδικό καθεστώς τοπικής αυτοδιοικήσεως που προέβλεπε: α) Ειδική διοικητική οργάνωση αποτελούμενη από 'Ελληνες και παρέχουσα όλες τις εγγυήσεις στον ιθαγενή ελληνορθόδοξο πληθυσμό (μη μουσουλμάνους), σε ό, τι αφορά την άσκηση της τοπικής διοικήσεως και την προστασία των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων επί της ζωής και ελευθερίας του προσώπου και επί της περιουσίας. β) Σώμα αστυνομίας προς εξασφάλιση της δημόσιας τάξεως στρατολογούμενο μεταξύ του ιθαγενούς ελληνορθόδοξου πληθυσμού, με την φροντίδα της προβλεφθείσης τοπικής διοικήσεως, υπό τις διαταγές της οποίας θα διατελούσε. Παράλληλα, είχαν εφαρμογή και ως προς τους Ιμβρίους και Τενεδίους τα άρθρα 37 έως 44 της συνθήκης της Λωζάνης περί προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των εθνικών μειονοτήτων στην Τουρκία. Παρά τα συμφωνηθέντα όμως, αμέσως , μετά το 1923 οι τουρκικες αρχες με αντιμειονοτικά μέτρα προβαίνουν σε συνεχεις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών των ορθόδοξων Ελλήνων της Ίμβρου και Τενέδου.
Το 1926, ο νέος Αστικός Κώδικας της Τουρκίας ανακάλεσε όλα τα δικαιώματα των μειονοτήτων, μεταξύ αυτών και των κατοίκων της Ίμβρου, κατά παράβαση της Συνθήκης της Λωζάνης. Ο Νόμος 1151 του 1927 απαγόρευσε τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στα σχολεία. Η πρόβλεψη για ύπαρξη τοπικής αστυνομίας, ελεγχόμενης από την ελληνική μειονότητα στο νησί δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Η Ίμβρος ονομάστηκε Gökçeada και έλαβε χώρα εκτεταμένος εποικισμός από την ενδοχώρα της Τουρκίας, με σκοπό την αλλοίωση της πληθυσμιακής σύνθεσης. Ιδιοκτησίες Ελλήνων απαλλοτριώθηκαν με την επίκληση λόγων ασφαλείας σε εξευτελιστικές τιμές.

Η κλιμάκωση της έντασης στην Κύπρο τη δεκαετία του 1960 επέφερε ακόμη μεγαλύτερη χειροτέρευση των συνθηκών διαβίωσης των Ελλήνων στο νησί. Η εγκατάσταση μιας "ανοικτής φυλακής" για βαρυποινίτες από το εσωτερικό της χώρας αύξησε τον τρόμο του ελληνικού πληθυσμού και επέτεινε το φαινόμενο της μετανάστευσης. Η Τουρκία θεσμοθέτησε τον εξής νόμο. 'Εκανε την Ίμβρο και τη Τένεδο ανοικτές φυλακές. Δηλαδή εγκατέστησε ποινικούς κρατουμένους στην Ίμβρο και στην Τένεδο, βιαστές, προαγωγούς, δολοφόνους, ανωμάλους κλπ. Ήταν ελεύθεροι να κάνουν ότι θέλουν ατιμωρητί. Γυρνούσαν στα χωριά, βίαζαν, κατοικούσαν σε σπίτια, υπεχρέωναν τις Ελληνίδες να τους μαγειρεύουν και να τους πλένουν, έκλεβαν την γεωργική παραγωγή κλπ. Η κατάστασις για τους νησιώτες έγινε αφόρητη. Κανείς δεν μπορούσε να προστατεύσει την οικογένεια του από κακοποίησι και βιασμό. 'Ετσι 'αρχισε η έξοδος του Ελλήνικου πληθυσμού. Μετά από αυτό, οι τούρκοι, έδιναν το σπίτι όποιου έλληνα έφευγε σε Τούρκους εποίκους της Ανατολίας, και μέσα σε δύο χρόνια η Ίμβρος και η Τένεδος έιχαν τουρκοποιηθεί. Απο τους 8.875 κατοίκων, σήμερα οι Έλληνες στην Ίμβρο δεν είναι πάνω από 270, στην πλειοψηφία τους γέροντες.
Μέσα στην αδιαφορία που επικρατεί για την Ίμβρο, τα παιδιά της κάνουν τις τελευταίες προσπάθειες για να σωθεί ό,τι είναι δυνατό να σωθεί. Χιλιάδες Ιμβρίων συρρέουν κάθε χρόνο από όλα τα μέρη του κόσμου (Αμερική, Αυστραλία, Αφρική, Ευρώπη) στο νησί για τον εορτασμό της Κοίμησης της Θεοτόκου, το Δεκαπενταύγουστο. Τον τελευταίο καιρό η επιστροφή αυτή πραγματοποιείται με ολοένα αυξανόμενους ρυθμούς. Γίνονται έργα για την αναστήλωση των εκκλησιών και των σχολείων. Οργανώνονται πανηγύρια σύμφωνα με τα έθιμα και τις παραδόσεις, αναβιώνοντας έτσι τον ορθόδοξο χαρακτήρα του νησιού. Πραγματοποιούνται καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, εκθέσεις φωτογραφιών, ποδοσφαιρικοί αγώνες.
Ιδιαίτερα σοβαρή είναι η συμμετοχή, σ’ όλες αυτές τις εκδηλώσεις, της νέας γενιάς των Ιμβρίων, η οποία καλεί όλους τους ανθρώπους, που αγαπούν την ελευθερία και τη δημοκρατία σ’ όλο τον κόσμο, να τους συμπαρασταθούν στο δύσκολο αγώνα τους.

imvrosisland.org
http://lithosfotos.blogspot.gr
 
Σχόλιο
Το γένος δεν ξεχνά. Απλώς μας λείπουν έλληνες κυβερνήτες.