Η βαθμολογία στο σχολείο: «Το παραμύθι αυτό έχει Δράκο, και αυτός είναι οι Πανελλαδικές» -

3 πλάνες στα σχολεία

- Η πλάνη του να είναι ένας μαθητής ικανός να προχωρήσει στην επόμενη τάξη, δίχως ποτέ να άνοιξε βιβλίο

- Η πλάνη του να είναι κάποιος άριστος όταν δεν εξετάζεται ποτέ σε κάτι δύσκολο

- Η πλάνη του βαθμού 16 στο τετράμηνο

* Η πλάνη του να είναι ένας μαθητής ικανός να προχωρήσει στην επόμενη τάξη, δίχως ποτέ να άνοιξε βιβλίο

Συνήθως:

– δεν ρωτάμε στο μάθημα τα παιδιά που δεν σηκώνουν χέρι για να μην νιώθουν πίεση

– δεν ρωτάμε τα παιδιά που δεν έφεραν ασκήσεις , γιατί, για να μην τα φέρνουμε σε δύσκολη θέση

– δεν ρωτάμε τα παιδιά που έγραψαν πολύ άσχημα γιατί, για μην νιώσουν αρνητικά συναισθήματα

– δεν ανακοινώνουμε τους βαθμούς των τεστ ενώπιον της τάξης, για να μην στεναχωρήσουμε όσα παιδιά δεν πήγαν καλά

– δεν βάζουμε χαμηλούς βαθμούς στο τετράμηνο για να μην στεναχωρήσουμε τα παιδιά, τους γονείς αλλά και για να μην φανούμε άκαρδοι στον σύλλογο διδασκόντων

– δεν βάζουμε απροειδοποίητα τεστ παρά μόνο προειδοποιημένα, για να μην παίζουμε με το άγχος και την ψυχολογία των παιδιών

– δεν βάζουμε ασκήσεις που δεν έχουμε κάνει στην τάξη, για να μπορούν όλοι να τις λύσουν, και να μην απογοητεύονται

– δεν αφήνουμε παιδί στο μάθημα μας [είτε περνά με τον γενικό μέσο όρο είτε όχι] για να μην γεννάμε απογοήτευση στο παιδί, να μην μάθει ο γονιός την πραγματική απόδοση του παιδιού του, για να μην μας χαράξουν το αμάξι, για να μην γίνουμε δακτυλοδεικτουμενοι στον σύλλογο διδασκόντων

– δεν βάζουμε βαθμούς κάτω από την βάση για να μην απογοητεύονται οι μαθητές που δεν κάνουν καμία προσπάθεια

– δεν διορθώνουμε με κόκκινο στυλό για να μην τα γεμίζουμε αρνητικά συναισθήματα τα παιδιά

– δεν βάζουμε τον βαθμό που αξίζουν οι παντελώς αδιάφοροι, αλλά και οι λιγότερο αδιάφοροι, στο τετράμηνο στην Γ Λυκείου για να μην τους χαλάσουμε τον βαθμό στο απολυτήριο

Με όλα αυτά, χτίζουμε ενα όμορφο παραμύθι, οτι όλοι μπορούν με μηδενική προσπάθεια και καμία πίεση, κανένα άγχος, να περάσουν όλες τις τάξεις μέχρι που θα φτάσουν στην Γ‘ Λυκείου και το παιδί που δεν πιέστηκε ποτέ, ξαφνικά θα πρέπει να διαβάσει. Αλλά τότε θα είναι αργά.

Το παραμύθι αυτό έχει Δράκο,

και αυτός είναι οι Πανελλαδικές.

Τότε λόγω των ανυπέρβλητων κενών, θα βρεθούν εκείνοι που θα λένε για να καλύψουν την γύμνια του συστήματος προαγωγής, απλά και μόνο με την παρουσία στην τάξη, σχετικά με τα θέματα των Πανελλαδικών: <<Σε περίπτωση που δεν μπορούσε ο μαθητής να ερμηνεύσει καλά τα θέματα, δεν θα μπορούσε να αποδώσει>>.

Και το παιδί που πέρασε όλη την μαθητική του σταδιοδρομία με την ήσσονο προσπάθεια, την ανοχή των καθηγητών, την εύνοια του συστήματος, θα πρέπει να πιεστεί για πρώτη φορά στην ζωή του για να προσπαθήσει για κάτι. Αλλά όποιος δεν διάβασε, δεν πιέστηκε ποτέ, πόση πίεση με τα ανυπέρβλητα κενά από τα ξέγνοιαστα χρόνια, που πέταγε χαρταετό, να αντέξει, με την ανοχή των καθηγητών που δεν ήθελαν ποτέ να το στεναχωρήσουν;

Θα πρέπει το παιδί που δεν ασχολείται να παίρνει έναν βαθμό ενδεικτικό, αντιπροσωπευτικό της απόδοσης του, να μπαίνουν βαθμοί κάτω από την βάση, να ενημερώνονται οι γονείς για τα παιδιά που αδιαφορούν στην τάξη.

Επίσης θα πρέπει να υπάρχει στην αναλυτική βαθμολογία του μαθητή, στήλη για τα όρια της κλίμακας. της βαθμολογίας σε κάθε βαθμό στο τετράμηνο, δηλαδή να φαίνεται ο μεγαλύτερος και χαμηλότερος βαθμός του κάθε καθηγητή στο μάθημα του, γιατί άλλη αξία έχει ο βαθμός 15 όταν ο καθηγητής βαθμολογεί το τμήμα στην κλίμακα 15-20 και άλλη όταν βαθμολογεί στην κλίμακα 09-20. Στην 2η περίπτωση ο μαθητής όντως είναι μέτριος σε απόδοση αλλά όχι αδιάφορος, ενώ στην 1η έχει τον χαμηλότερο βαθμό στην τάξη, με ο,τι συνεπάγεται αυτό. Ενδεχομένως παραμυθιάζουμε τον γονιό όταν βάζουμε βαθμό πχ 15 και η βαθμολογία μας κυμαίνεται μεταξύ 15-20 και αυτός δεν το γνωρίζει. Ο μέσος όρος βαθμολογίας κρύβει τέτοιες αλήθειες.

Τίποτα από τα παραπάνω δεν αναφέρονται σε παιδιά με ιδιαίτερες μαθησιακές ανάγκες. Όλα τα παραπάνω αφορούν ηλικίες Γυμνασίου και Λυκείου.

* Η πλάνη του να είναι κάποιος άριστος όταν δεν εξετάζεται ποτέ σε κάτι δύσκολο

Στην τάξη να μην κάνουμε δύσκολες για να μην απογοητεύουμε τα παιδιά, στο διαγώνισμα να μην βάζουμε δύσκολες για να μην απογοητεύουμε τα παιδιά, στην επανάληψη να μην κάνουμε δύσκολες για να μην απογοητεύουμε τα παιδιά, στις τελικές να μην βάζουμε δύσκολες για να μην απογοητεύουμε τα παιδιά.

Φτάνουν στην Γ’ Λυκείου τα παιδιά στις πανελλαδικές και αναρωτιούνται μετά, γιατί τόσα χρόνια δεν τους φάνηκαν τα Μαθηματικά δύσκολα. Μα δεν τα είδαν και πότε τα δύσκολα. Τους τα κρύβαμε για να μην τα απογοητεύουμε. Πως να τα κρίνουν;

Αν δεν κάνεις και δεν βάζεις ποτέ δύσκολες, δημιουργείς την ψευδαίσθηση οτι δεν υπάρχουν δύσκολα. Και δύσκολο μπορεί να σημαίνει, δύσκολη σκέψη, συνδυαστικό ερώτημα, βοηθητική γραμμή, περίεργη αντικατάσταση, βοηθητική συνάρτηση. Τις δύσκολες πράξεις ας μην το θεωρούμε καλύτερα ως δύσκολο ερώτημα γιατί είναι θέμα εξάσκησης και μόνο.

Η τράπεζα θεμάτων δεν εμφάνισε από το πουθενά δύσκολα ερωτήματα, υπήρχαν ήδη σε διάφορα βοηθήματα. Απλώς οι καθηγητές, ενώ τα γνώριζαν, δεν επέλεγαν δύσκολα ερωτήματα για να μην απογοητεύονται τα παιδιά. Ενα δύσκολο ερώτημα θα μπορούσε να κάνει την διαφορά.

Δεν ωφελούμε τα παιδιά που θέλουν κάτι παραπάνω, όταν όλα τα ερωτήματα που τους εξετάζουμε είναι διδαγμένα ή / και σχολικού βαθμού δυσκολίας.

Χρειάζεται να μπαίνει και κανένα απαιτητικό ερώτημα που να μην έχει γίνει στην τάξη σε μια εξέταση [δύσκολο + μη διδαγμένο] για να δει κανείς μέχρι που μπορεί να σκεφτεί το παιδί, να το πιέσει για κάτι παραπάνω. Άλλωστε οποιοδήποτε δύσκολο θέμα μπορεί να ξαλαφρώσει με τα κατάλληλα ενδιάμεσα βοηθητικά ερωτήματα.

* Η πλάνη του βαθμού 16 στο τετράμηνο

Τρια παιδιά, .ο Γιωργάκης, η Μαιρούλα και ο Νικολάκης που πηγαίνουν στο ίδιο σχολείο ή σε διαφορετικά σχολεία πήραν τον ίδιο βαθμό 16 στο τετράμηνο.

Ο κάθε γονιός λογικά θα σκεφτεί ότι κάτι καταφέρνει το παιδί του, γιατί ο βαθμός 16 είναι παραπάνω από 15 βαθμολογικά, άρα δηλαδή μάλλον το παιδί είναι κάτι καλύτερο από μέτριο σε επίδοση.

Ποια είναι όμως η αλήθεια;

Ο καθηγητής του Γιωργάκη στο τετράμηνο, έχει κλίμακα βαθμολογίας 14-20, και προσαρμόζει με τα δικά του κριτήρια τους βαθμούς των παιδιών στην κλίμακα αυτή, άρα το 16 σημαίνει πως ο Γιωργάκης είναι μαθητής χαμηλών επιδόσεων στο τετράμηνο, ούτε καν μέτριος (με την παραδοχή ότι 17 = μέτριος, αφού είναι η μεσαία βαθμολογική επίδοση)

Ο καθηγητής της Μαιρούλας στο τετράμηνο είναι large (μαθητοπατέρα τον λέγαμε παλιά) και βαθμολογεί με άλλη λογική στο μυαλό του, εκεί η κλίμακα της βαθμολογίας είναι 16-20. Οπότε για τον καθηγητή αυτό, ο βαθμός 16 σημαίνει ο χειρότερος σε απόδοση βαθμός στην τάξη, δηλαδή η Μαιρούλα είναι η πιο αδύναμη βαθμολογικά μαθήτρια (σαν να λέμε 0 προφορικά και 0 γραπτά)

Ο καθηγητής του Νικολάκη είναι παλαιάς κοπής και έχει κλιμάκωση βαθμολογίας 8-20. Ο μαθητής που δεν συμμετέχει, δεν κάνει την παραμικρή προσπάθεια και γράφει λευκές κόλλες, παίρνει το ελάχιστο 8. Το 16 στην κλίμακα αυτή σημαίνει ότι ο Νικολάκης είναι μαθητής άνω του μετρίου (γιατί το 14 είναι η μεσαία βαθμολογία εκεί), είναι μαθητής με δυνατότητες. να γίνει καλός.

3 μαθητές με τον ίδιο βαθμό, όμως κάθε βαθμός σημαίνει κάτι άλλο.

Δεν έχει νόημα να μιλάμε για παθογένειες της βαθμολογίας τετραμήνων, δίχως να προτείνουμε και κάποια λύση.

Πώς θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί αυτές οι τεράστιες παρανοήσεις για τον γονιό και οι οποίες αυταπάτες δημιουργεί ο συγκεκριμένος βαθμός στο παιδί για την πραγματική του επίδοση;

Θα πρέπει να υπάρχει στην αναλυτική βαθμολογία του μαθητή, στήλη για τα όρια της κλίμακας. της βαθμολογίας σε κάθε βαθμό στο τετράμηνο, δηλαδή να φαίνεται ο μεγαλύτερος και χαμηλότερος βαθμός του κάθε καθηγητή στο μάθημα του. Έτσι Θα μειώνονται οι ψευδαισθήσεις και οι λάθος προσδοκίες που προκαλούν, οι όποιοι βαθμοί μπαίνουν. Αυτό αρκεί νομίζω για να εξαλειφθούν οι οποίες παρανοήσεις δημιουργούνται.

Ήδη μπορεί να φαίνεται ο μέσος όρος (Μ.Ο.) του τμήματος στην βαθμολογία, αλλά δεν αρκεί αυτό γιατί αν πχ. όλοι έχουν βαθμούς 16-20 είναι λογικό ο Μ.Ο. να είναι περίπου στο 18 οπότε το 16 θα είναι φοβερός βαθμός εφόσον θα είναι τόσο κοντά στο Μ.Ο, ενώ στην πραγματικότητα η πλάνη του βαθμού 16 σε κλίμακα βαθμολογίας 16-20 είναι τεράστια, γιατί ενώ αντιστοιχεί στο μαθησιακό τίποτα, δεν θυμίζει με τίποτα ότι είναι χαμηλός βαθμός.

Το παιδί που άκοπα παίρνει 16 μεγαλώνει με την ψευδαίσθηση ότι η παρουσία του και η μηδενική συμμετοχή του αξίζει για 16. Και μετά άντε να πείσει ο Ανάδρομος Ερμής ότι τα φαινόμενα απατούν ....

Με την πλάνη που δημιουργεί η βαθμολογία , δίχως γνωρίζοντας την κλίμακα του κάθε καθηγητή, χτίζουμε ένα παραμύθι, βάζουμε μέσα τους μαθητές και τους γονείς τους, αυτοί περνάνε όμορφα εκεί μέσα γιατί είναι μια εξιδανικευμένη κατάσταση,. και όταν με το καλό (και άμα) κοιτάξουν απέξω από το αγγελικό πλασμένο παραμύθι τους, ίσως είναι αργά ...

* Χρονόπουλος Τάκης, μαθηματικός 

https://www.alfavita.gr/ekpaideysi/482118_3-planes-sta-sholeia

Πώς η μουσική επηρεάζει την καλλιτεχνική δημιουργία των παιδιών; Ποιο είδος επιτρέπει στα παιδιά να εκφραστούν καλύτερα;

 

Στο όγδοο επεισόδιο του «Musicology» της ΕΡΤ  ένα πείραμα έδειξε πώς η μουσική επηρεάζει την καλλιτεχνική δημιουργία των παιδιών. Ακούγοντας μουσική τα παιδιά προσπάθησαν να αποτυπώσουν το συναίσθημα που τους δημιουργεί ζωγραφίζοντας.

Η Μάγια, η Μυρτώ και η Έλλη, τρία γλυκά κοριτσάκια, βρέθηκαν στην εκπομπή και άφησαν τη φαντασία τους και τη δημιουργικότητά τους ελεύθερη για να ζωγραφίσουν ό,τι ένιωθαν ακούγοντας μουσική.

Τα παιδιά άκουσαν αρχικά το τραγούδι “Επιστροφή” του Σταύρου Λάντσια με τα κορίτσια να ζωγραφίζουν τη θάλασσα και τον βυθό. Στη συνέχεια άκουσαν το ‘Immigrant‘ των Led Zeppelin και τα κορίτσια ζωγράφισαν “ένα σαλιγκάρι με κεφάλι σε κουτί”, “ένα πάρτι” και “ένα δώρο”.

Πόσο επηρεάστηκαν τα κορίτσια από την μουσική που άκουσαν; Σύμφωνα με  την Ολυμπία Αγαλιάνου, διδάσκουσα στο τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής Προσχολικής Ηλικίας στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, “η ακρόαση δεν είναι η ίδια με την ακοή. Όταν τα παιδιά ζωγραφίζουν πετυχαίνουν την ακρόαση, δηλαδή να ακούσουν καλύτερα. Η πρώτη μουσική ήταν πιο χαλαρωτική και αδιάφορη ενώ η δεύτερη πιο μπιτάτη. Η δεύτερη υποβάλει περισσότερο, για αυτό ένα κοριτσάκι αποφάσισε να απεικονίσει τον ρυθμό κι έκανε αυτό που λέμε γραφική παρτιτούρα. Επέλεξε να απεικονίσει μια πολύ συγκεκριμένη μουσική παράμετρο. Ένα κομμάτι με έντονο στοιχείο, εδώ είναι το ρυθμικό έντονο, καθοδηγεί τη σκέψη του παιδιού στο να απεικονίσει την ίδια τη μουσική. ΕΝώ το άλλο τραγούδι φτιάχνει μια ατμόσφαιρα που επιτρέπει στο παιδί να εκφραστεί και συνήθως σε αυτές οι καταστάσεις το ινχογράφημα του παιδιού έχει μεγάλη σημασία για το ίδιο το παιδί”.

Δες το σχετικό απόσπασμα:

https://www.themamagers.gr

Σχολεία: Ασφυκτικές πιέσεις, εν μέσου θέρους, για συγχωνεύσεις τμημάτων

 

Σχολεία: Ασφυκτικές πιέσεις, εν μέσου θέρους, για συγχωνεύσεις τμημάτων© Παρέχεται από: News247.gr

Σε χρόνο ασυνήθιστο, μέσα στη ραστώνη των διακοπών, αξιωματούχοι της εκπαίδευσης στην Αττικής ζητούν με επιτακτικό, μάλιστα, τρόπο, από τους διευθυντές των κατά τόπους πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων και άλλους υπηρεσιακούς παράγοντες “την εφαρμογή των οδηγιών τους“.

Οι οδηγίες δεν αφορούν τίποτα άλλο από τη συγχώνευση τμημάτων έτσι ώστε το κάθε ένα να φτάνει στο μαγικό, όπως φαίνεται, αριθμό των 25, των 27 ή και των 30 μαθητών ανά τμήμα, ανάλογα τη σχολική μονάδα.

Αυτό, δε, γίνεται με μία γλώσσα που θυμίζει…σκοτεινές εποχές της πρόσφατης ελληνικής ιστορίας. “Να προβείτε άμεσα σε διορθώσεις μέσα στις επόμενες δύο ώρες” αναγράφεται σχετικά σε e-mail που τέθηκε στα υπόψιν του ΝΕWS 24/7 το οποίο έχει την υπογραφή του Αναπληρωτή Περιφερειακού Διευθυντή Εκπαίδευσης, Αθανάσιου Νικολόπουλου.

“Είναι πρωτοφανέρωτα όλα αυτά που γίνονται τις τελευταίες ημέρες και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί υπάρχει αυτή η βιασύνη” τόνισε στο NEWS 24/7 εκπαιδευτική πηγή με γνώση των πραγμάτων. “Είναι Αύγουστος. Όλη αυτή η διαδικασία θα μπορούμε να γίνει με μεγαλύτερη προσοχή τον Σεπτέμβριο όταν θα έχουμε και την πλήρη εικόνα για τη νέα σχολική χρονιά” συμπληρώνει η ίδια πηγή.

msn

Ηθική στασιμότητα – Κοινωνική παιδεία, σημειώσατε 1…

 By  Βάσος Καραμπίλιας 

Ζούμε στιγμές που θα ζήλευε ακόμη και ο Αριστοφάνης. Ο ‘’Αττικός’’ χιονιάς ξεγύμνωσε αδυναμίες και βαθμολόγησε για ακόμη μία φορά αρνητικά, κουλτούρες αντιμετώπισης μεγάλων και έκτακτων κρίσεων. Τι γίνεται όμως με τις διαχρονικές νοοτροπίες ηθικής ένδειας, που είναι μικρότερης έκτασης βέβαια, αλλά δυστυχώς στην Ελλάδα είναι τακτικές και όχι έκτακτες. Σε ποια προηγμένη χώρα του δυτικού κόσμου ‘’φοιτητές’’ κρατούν ομήρους καθηγητές, κρεμώντας τους χυδαίες ταμπέλες; Σε ποια ευνομούμενη κατά τα λοιπά κοινωνία, γίνεται επί 34 χρόνια κατάληψη σε Πανεπιστήμιο; Σε ποια  δημοκρατική χώρα, άνθρωποι αβέβαιης προέλευσης κολλάνε στους τοίχους του Πανεπιστημίου απειλητικά κηδειόχαρτα κατά του Πρύτανη; Σε ποια αναπτυγμένη Ευρωπαϊκή χώρα, το Κοινοβούλιο χάνει τον σπουδαίο και εμβληματικό του ρόλο, και μετατρέπεται σε ‘’κακή’’ μικρογραφία της κοινωνίας;

Μην μας κάνει λοιπόν εντύπωση η επί δεκαετίες ηθική μας στασιμότητα. Μην μας προβληματίζει η καθολική απαξίωση των θεσμών. Αρκετά με την ανούσια ”βλαχομπαρόκ” μαγκιά του… ”Ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε;”. Και ειδικά όταν αυτή η μαγκιά προέρχεται από ένα μέλος του κοινοβουλίου. Από έναν νταή που δεν έχει καμία σχέση με την Κρητική λεβεντιά, καθώς μέσα από ψευτοπαλλικαράδηκες μαγκιές, ελεεινολογεί, τρομοκρατεί και απειλεί. Αρκετά με τις άναρχες κραυγές όλων αυτών που λένε ότι αδικούνται, αλλά δεν τολμούν να πουν αν αδίκησαν.

Για ποια ηθική στασιμότητα μιλάμε; Όλοι εμείς είμαστε οι μόνοι υπεύθυνοι γι’ αυτήν. Κανένα κράτος, καμιά κυβέρνηση, κανένας πολιτικός, κανένας μεγαλό-παράγων. Εμείς οι ίδιοι στέλνουμε στη Βουλή αντιπροσώπους των προσωπικών μας ρουσφετιών, νταήδες εκπροσώπους που δεν διστάζουν να κάνουν «κατάληψη» στο βήμα της Βουλής, κομματικούς μάγκες που μιλάνε σαν σε γήπεδο αν και βρίσκονται στο χώρο του Κοινοβουλίου, για «τσίγκινα σωβρακάκια». Και για όλα αυτά το ίδιο του το κόμμα τον καλύπτει επειδή απλά εκφράζει και συσπειρώνει ψηφοφόρους. Κατάλαβες τώρα που βρίσκεται η αρχή του κακού; Όταν συνεπώς από τη Βουλή εκπορεύεται η βία, η μαγκιά και ο χύμα τσαμπουκάς, τότε το πράσινο φως για την ηθική στασιμότητα στο πεζοδρόμιο έχει ανάψει…

Από την άλλη, συνεχίζουμε αμετανόητοι. Αθεράπευτοι λαϊκιστές, αιώνιοι φοιτητές, αυτόχθονες ιθαγενείς, ανεμβολίαστοι θεματοφύλακες του Συντάγματος, ιερές δηλώσεις και εμβόλια, κουτάλια που στέκονται όρθια, 5G μέσα μας που θα ζήλευε ακόμη και η Cosmote, δήθεν επαναστάτες του καναπέ, και άλλα τέτοια αδιανόητα. Κι όμως, μέσα από το αδιανόητο καταφέρνουν και εξασφαλίζουν ‘’πρώτο τραπέζι πίστα’’ σε όλα τα μέσα. Αν άνοιγε όμως η συζήτηση για τη μη χρήση κρεβατιού ΜΕΘ σε περίπτωση νόσησης από εκείνους που σήμερα καταλαμβάνουν τα 9 στα 10 κρεβάτια, τότε είναι σαν να τους ακούω. ‘’Θέλουμε προσλήψεις στην Υγεία’’, ‘’Το ΕΣΥ που οδηγήσατε στον γκρεμό’’, ‘’Οι πολιτικοί που φταίνε πάντα για όλα’’, ‘’Οι σύγχρονες χούντες’’ και άλλα τέτοια…

Εκείνοι είναι αμέτοχοι, είναι ανεύθυνοι, είναι εντελώς αναρμόδιοι. Κριτική ναι. Αυτοκριτική όχι και ποτέ…! Πάντα αθώοι, πάντα κατάλευκοι, πάντα με παρθενορραφή αμόλυντοι. Αλλά και πάντα ‘’διαβασμένοι’’ μέσα από ‘’άσφαιρα’’ βιντεάκια αμφιβόλου προέλευσης στο YouTube ή από επαναστατικές μπαλωθιές που θα ρίξει κάποιος ‘’επαναστάτης’’ επιστήμονας.

Αλήθεια όλους αυτούς τους μήνες μίλησε κανείς για μία άλλη κατηγορία ανθρώπων; Ανθρώπους που βρέθηκαν σε κάποιο δημόσιο νοσοκομείο για άλλους λόγους υγείας. Ανθρώπους που δεν πάσχουν από Covid-19, όλων των παραλλαγών και μεταλλάξεων. Ανθρώπους που πάσχουν από καρκίνο, από καρδιά, από διαβήτη, σάκχαρο από δεκάδες ασθένειες. Ανθρώπους που βρέθηκαν χωρίς να το θέλουν στα επείγοντα. Ανθρώπους  που τους υποδέχονται με το ερώτημα ‘’από Covid;’’ και απαντάνε με σκυμμένο βλέμμα, “Όχι”, από ενοχές… Ανθρώπους που δεν κραυγάζουν, δεν απειλούν, δεν προειδοποιούν για πέτσινες επαναστάσεις. Εγώ με αυτούς είμαι πάντως ξεκάθαρα.

Ζήτημα παιδείας συνεπώς όλα. Παιδείας κοινωνικής, μιας και από Πανεπιστημιακή έχουμε αποθέματα. Αν σκέφτεσαι για έναν χρόνο, φύτεψε έναν σπόρο. Αν σκέφτεσαι για δέκα χρόνια, φύτεψε ένα δέντρο. Αν σκέφτεσαι για 100 χρόνια μετά, δίδαξε ανθρώπους, είχε πει ο Κομφούκιος.

https://www.epidexia.blog

ΣΧΟΛΕΙΟ ΨΕΡΙΜΟΥ με δυο μαθητές.

 

Αγαπητά Μέλη και  φίλοι,

Το ΙΗΑ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΙ γιατί με την συνδρομή/δωρεά σας αλλάξατε  την ζωή σε ένα Ακριτικό νησάκι - την ΨΕΡΙΜΟ

Η συνδρομή  ή δωρεά σας στο International Hellenic Association (IHA) για το 2023 δημιούργησε  και άνοιξε  ένα σχολείο στην Ακριτική Ψέριμο με δύο μαθητές. Το κόστος της ανακαίνισης υπερέβη τις 100,000 euro.

https://professors-phds.com/57445-2/

Η συνδρομή για το 2024 ή δωρεά σας στο International Hellenic Association (IHA) θα δώσει χαρά στους 2 μαθητές και πλήθος παιδιών παραθεριστών κατά την καλοκαιρινή περίοδο  και  την  δημιουργία ενός Παιδικού Πάρκου  με δύο παιδικές χαρές (νηπίων και δημοτικού) και ένα αμφι-θεατράκι.

https://professors-phds.com/school-park/

Για να αρχίσουμε τις εργασίες, παρακαλώ στείλτε την συνδρομή σας των 5O ευρώ η μεγαλύτερη δωρεά ΣΗΜΕΡΑ.

https://professors-phds.com/donations/

Χρόνια Πολλά 

Ευάγγελος Ρήγος

Πρόεδρος ΙΗΑ 

International Hellenic Association
Www.Professors-Phds.com
IHAHellas@gmail.com

Η ελληνική οικογένεια υπό παραίτηση

Οι καιροί άλλαξαν τόσο πολύ ώστε σήμερα οι γονείς μπροστά στα παιδιά τους μασάνε τα λόγια τους. Φοβούνται μήπως κάνουν κάποιο ασυγχώρητο λάθος. Μήπως προτείνουν κάτι που θα θυμίζει συμβουλές γιαγιάδων. Διστάζουν να πουν στο ανήλικο τι είναι ωφέλιμο και τι βλαβερό, αφού οι ίδιοι αμφιβάλλουν για όλα και αφού βλέπουν πώς στο κάτω κάτω η αμφιβολία είναι εντελώς της μόδας. Κι όταν είσαι με τη μόδα υποτίθεται ότι είσαι με το μέρος της νεότητας… Αν ως γονιός μιμείσαι τους νέους, δεν μπορείς να επιδράσεις πάνω τους. Εκεί είναι το πρόβλημα.

Πασχίζοντας να φανούν «ανοικτοί σε όλα», πολλοί γονείς αφήνουν τελικά την πόρτα του σπιτιού ορθάνοιχτη σε κάθε ρεύμα, σε κάθε σύνθημα απ’ έξω, σε κάθε συγκεχυμένη ιδέα… Είναι τόσες οι δουλειές που τους κυνηγούν – και που τις κυνηγούν επίσης – που δεν προλαβαίνουν να κατασταλάξουν σε μία γνώμη, σε μία υπόδειξη. Στο μεταξύ, τα ανήλικα περιμένουν. Και χωρίς να το αντιληφθούν οι γονείς, καταλαβαίνουν πως εδώ δεν υπάρχει τίποτα για να αντισταθεί στις ορέξεις τους...

‘Ολη η τέχνη της διαπαιδαγώγησης βρίσκεται εδώ. Είναι το πώς να οδηγήσεις το παιδί μέσα σε μια συνήθεια, αποφεύγοντας τις πολλές συζητήσεις, αφού δεν είναι για την ηλικία του το να συμφωνεί ή να διαφωνεί με επιχειρήματα…

Φυσικά, δεν εννοούμε πως είναι άκαρπο να γίνεται συζήτηση μαζί τους. Αλλά το καθετί στην ανατροφή τους είναι καλύτερα να γίνεται στην ώρα του. Πώς μπορεί να διδαχθεί η εντιμότητα, η συμπόνια προς τους αδύναμους, η συνέπεια στις σχέσεις τους; Είναι δυνατόν να έχουν τέτοια συναισθήματα προτού η ίδια η ζωή τούς δείξει τι σημαίνει ηθική;

Συνέπεια όλων αυτών είναι οι γονείς να αποσύρονται από τις ευθύνες τους. Από αβεβαιότητα ή και φυγοπονία ψάχνουν να βρουν τον τρόπο να διώξουν το βάρος από τους ώμους τους. Ο τίτλος του καθοδηγητή τούς τρομάζει. Είναι ένας τρόμος που το παιδί τον διαβάζει στην όψη και στη συμπεριφορά τους και που αμέσως του δίνει το δικαίωμα να τους απαντήσει με την πιο τυφλή, την πιο πεισματάρικη ανυπακοή… Ακολουθούν οι γνωστές εκρήξεις. Κάθε μέρα πληροφορούμαστε για περιστατικά παραβατικότητας και εγκληματικότητας ανηλίκων…

Ποιος θα αναλάβει λοιπόν το δύσκολο έργο; Μα δεν υπάρχουν σχολεία, και δεν λειτουργούν κανονικά; Αυτά δεν έπρεπε να απορροφήσουν την ένταση; Πράγματι, αυτό έκαναν μέχρι πριν από λίγα χρόνια. Παρά τις ελλείψεις, παρά τις προκαταλήψεις, μάθαιναν στο παιδί τι σημαίνει να τηρεί κανόνες, να πειθαρχεί σε προγράμματα, να ξέρει πότε να μιλά και πότε να κρατά το στόμα του κλειστό.

Για μερικούς η αγωγή αυτή αποδείχτηκε καταπιεστική. Και ήταν ως έναν βαθμό. Αλλά τουλάχιστον στις συνειδήσεις των ανηλίκων είχε ριζώσει η ιδέα ότι υφίσταται κανείς τις συνέπειες αν με μία πράξη του ζημιώνει το κοινωνικό σύνολο. Αυτό ήταν ευεργετικό και αυτό ακριβώς σήμερα πάει να χαθεί…

Η οικογένεια απαιτεί από το σχολείο να καλύψει εσπευσμένα τα δικά της κενά. Εχει στείλει μέσα στις αίθουσες παιδιά δύστροπα, γαλουχημένα με επιείκειες αδικαιολόγητες, με καπρίτσια που οι μπαμπάδες και οι μαμάδες τα ικανοποιούσαν βιαστικά για να μην μπλέκουν σε καβγάδες. Ηταν μια ειρηνοφιλία για την οποία η οικογένεια δεν ήταν στο βάθος υπερήφανη.

Γι’ αυτό και μετακυλίει το βάρος στο σχολείο. Αξιώνει από τους δασκάλους να κουμαντάρουν τα παιδιά που η ίδια τα έθρεψε με ανυπακοή, αλλά και να μην τα «τραυματίσουν», γιατί μετά, στο σπίτι, δεν θα ‘χει την υπομονή να περιποιηθεί τις πληγές τους.

Οι συχνές αντιδικίες ανάμεσα σε συλλόγους γονέων και κηδεμόνων και συλλόγους δασκάλων ή καθηγητών έχουν την αιτία τους στο ότι οι γονείς επιθυμούν να συγκυβερνήσουν στο σχολείο, μολονότι στο σπίτι τους η λέξη «κυβερνώ» θα ηχούσε σαν βαρβαρισμός.

Τι να διδαχθούν τα ανήλικα βλέποντας τη διαμάχη ανάμεσα στις δύο μεγάλες ενήλικες δυνάμεις που τους επιβλέπουν; Μάλλον θα αισθανθούν πως στη χώρα αυτή έχεις το ελεύθερο να μη μεγαλώσεις ποτέ.

*Ο ομότιμος πανεπιστημιακός καθηγητής και συγγραφέας Βασίλης Καραποστόλης σε καίριο και ουσιαστικό άρθρο του στην εφημερίδα ΝΕΑ (18-11-2023)

Livemedia.gr

Κλίμακες του Χρόνου – του Θεοδόση Παπαδημητρόπουλου

Γράφει ο Θεοδόσης Άγγ. Παπαδημητρόπουλος*

Ὅποτε στρέφεται τὸ βλέμμα στὸ παρελθόν, τὸ ἄνυσμα τοῦ Χρόνου φαίνεται σὰ νὰ συμπιέζεται στὶς παλαιότατες ἐποχές· γίνεται ἀντιληπτὴ μιὰ ποικιλία γεγονότων καὶ καταστάσεων στὰ κοντινὰ καὶ μιὰ ὅλο μεγαλύτερη πύκνωση κι ὁμοιομορφία, σχεδόν, στὰ πανάρχαια. Πρόκειται ἀκριβῶς γιὰ τὴ συνήθη λειτουργία τῆς ἀνθρώπινης μνήμης: Ἐκείνη συγκρατεῖ πολλές λεπτομέρειες (ἀκόμα κι ἀνούσιες) στὰ τωρινά, ἐνῷ ἐξασθενῇ γιὰ τὰ περασμένα. Πάνω σ’ αὐτὴ τὴν ψυχολογικὴ καὶ μᾶλλον νευρολογικὴ λειτουργία οἰκοδομεῖται ὅμως, πέραν τῆς προσωπικῆς μνήμης, μιὰ ἄλλη συλλογικώτερη καί, ὑπὸ προϋποθέσεις, ἐπιστημονικώτερη: ἡ ἱστορική.
Ἄφευκτα, τὸ μέτρο τῆς πρώτης ἐπηρεάζει τὸν τρόπο καὶ τὴ δομὴ τῆς δεύτερης. Ἂν κάποιος προσπαθήσῃ ν’ ἀναγάγῃ τὴν κατάσταση τοῦ 2019 στὴν ἀντίστοιχη τοῦ 1989 – ἀκόμα καὶ τοῦ 2009 -, θὰ κατηγορηθῇ, συχνὰ δικαιολογημένα, ὡς ἀναχρονιστικός. Ἂν ἕτερος χρησιμοποιήσῃ τὸ ἱστορικὸ πλαίσιο τοῦ 450 π.Χ. γιὰ νὰ ἐννοήσῃ ἐκεῖνο τοῦ 550 π.Χ., δύσκολα ὁ μή εἰδικὸς θὰ τὸν ἐγκαλέσῃ. Γιὰ ν’ ἀποφεύγωνται τέτοια ὀλισθήματα, καλό νὰ ἐκτελῆται ἡ ἑξῆς ἁπλῆ κ’ εὔκολη «ἄσκηση»: Μετρῶνται μεταξὺ δύο κομβικῶν χρονολογιῶν τὰ ἐνδιάμεσα ἔτη· ἔπειτα ἀφαιροῦνται ἀπ’ τὴν τωρινὴ χρονολογία τὰ χρόνια αὐτὰ καὶ καταγράφεται σὲ ποιά γεγονότα ἔφτασε ἡ «χρονομηχανή».
«Μεταξὺ τῆς μάχης τοῦ Μαραθώνα (490 π.Χ.) καὶ τοῦ τέλους γιὰ τὸν Πελοποννησιακὸ Πόλεμο (404 π.Χ.) μεσολάβησαν ἔτη 86. Ἔχουμε 2019· ἂν γυρίσω πίσω 86 χρόνια, θὰ φτάσω στὸ 1933, δηλαδὴ ὅταν ὁ Χίτλερ γινόταν καγκελάριος τῆς Γερμανίας. 595 χρόνια χωρίζουν τὴν ἐνθρόνιση τοῦ Μεγάλου Φωτίου στὸν πατριαρχικὸ θρόνο (25/12/858) ἀπὸ τὴν ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως (29/05/1453), δηλαδὴ ὅσα ἔχουν κυλήσει ἀφ’ ὅτου ἡ Φλωρεντία πολεμοῦσε μὲ τὸ Μιλάνο στὴν Ἀναγεννησιακὴ Ἰταλία. Ἡ τελευταία Κινεζικὴ δυναστεία αὐτοκρατόρων ἄντεξε 268 ἔτη (1644-1912)· ἴδιο χρονικὸ διάστημα παρῆλθε ἀπὸ τὴν ἔκδοση τοῦ Α΄ τόμου τῆς Ἐγκυκλοπαιδείας τῶν Ντιντερό-Ντ’ Ἀλαμπὲρ στὴ Γαλλία κ.ο.κ.»
Ἄμεσα, ἡ συνείδηση ἀφυπνίζεται, συλλαμβάνει τὴ χρονικὴ διάρκεια στὴ σωστή της διάσταση, καθὼς καὶ τὶς σημαντικὲς ἐνδιάμεσες μεταλλαγές· παύει νά «στοιβάζῃ» τὰ γεγονότα· διακρίνει τὶς λεπτὲς ποιότητες ἤ, ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὶς ἀναζητεῖ μές στὸν ροῦν τοῦ χρόνου. Τότε ἀναπτύσσεται ἕνα ὑγιὲς αἴσθημα τῆς «κλίμακας» τοῦ χρόνου: τῆς βραχείας, τῆς μακρᾶς καὶ τῆς μέσης. Ἡ ἱστορικὴ μνήμη ἀποκτᾷ ἕνα θεμέλιο ἑδραιότερο, ἕνα ἔρεισμα μετρήσιμο καὶ κάπως ἀντικειμενικώτερο· μεταβάλλεται ἀπὸ μονολιθικὸ σύστημα χρονολογιῶν σὲ πλέγμα σχέσεων καὶ διαδρομῶν.
Ἐφόσον θέλει ἡ Πολιτεία νὰ μεταρρυθμίσῃ τὸ μάθημα τῆς Ἱστορίας (ἢ τοὐλάχιστον αὐτὸ δηλώνει), ἂς ἐμπλουτίσῃ τὰ βιβλία μὲ τέτοιες συγκρίσεις κι ἀντιβολές· καλύτερα ἀκόμα, ἂς φτειάξῃ κατάλληλα ψηφιακὰ χρονολόγια ποὺ ὀπτικοποιοῦν τὰ προηγούμενα συμπεράσματα. Ὅταν θὰ ἐφαρμοστῇ τοῦτο τὸ ἁπλούστατο λ.χ. στὴν ἴδια τὴν Ἑλληνικὴ Ἱστορία, λίγα θἄχῃ κάποιος ν’ ἀντιτάξῃ γιὰ τὸ εὖρος, τὴν ποικιλομορφία καὶ τὸν πλοῦτο της…
*Ο Θεοδόσης Άγγ. Παπαδημητρόπουλος: είναι ἐκδότης-συγγραφέας-ἠθοποιός
https://www.theodosispapadimitropoulos.gr/
 https://www.freeopinion.news

Ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ!!! Μαθητές του 1ου ΕΠΑΛ Πύργου δημιούργησαν συσκευή για τον εντοπισμό και τη διάσωση εγκλωβισμένων

Μια πρωτότυπη πρόταση παρουσιάζουν μαθητές του τομέα Ηλεκτρολογίας του 1ου ΕΠΑΛ Πύργου, η οποία αφορά σε ένα τεχνολογικό επίτευγμα που μπορεί να συμβάλει στον εντοπισμό και τη διάσωση εγκλωβισμένων ατόμων.

Οι μαθητές παρουσίασαν την «πατέντα» τους, η οποία αποτελεί μια μετεξέλιξη των γνωστών «snake-bots», που μπορεί να αποδεχθεί σωτήρια για τους συνανθρώπους μας και να προσφέρει πολύτιμη βοήθεια στις αρχές.
Η κατασκευή

Όπως περιγράφουν οι μαθητές, πρόκειται για έναν εύκαμπτο δεκάμετρο σωλήνα, με ηλεκτρομηχανικά κινούμενη κεφαλή με ροδάκια που χωρά σε χαλάσματα, ενώ μέσω της μικρής κάμερας με φως, μικρόφωνου και ηχείων που διαθέτει, ο χειριστής μπορεί να εντοπίζει εγκλωβισμένο και να του παρέχει οδηγίες αλλά και αέρα, νερό, υγρή τροφή ή φάρμακο μέσω λεπτού σωλήνα.

Η συσκευή ελέγχεται από ηλεκτρικό χειριστήριο που κινεί την κεφαλή μπρος πίσω αριστερά δεξιά και πάνω κάτω, σε δυο ταχύτητες.
Η κατασκευή έγινε στο εργαστήριο Ηλεκτρολογικού Αυτοματισμού από τους μαθητές με την καθοδήγηση του εκπαιδευτικού Πανόπουλου Θανάση.

Η βοήθεια από τους καθηγητές

Ο διευθυντής του Εργαστηριακού Κέντρου του 1ου ΕΠΑΛ Πύργου, Θανάσης Πανόπουλος ανέφερε: «Είναι ένα εργαλείο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανίχνευση εγκλωβισμένων σε χώρους που δεν μπορεί να μπει άνθρωπος ή σωστικός σκύλος. Μπορεί να εισχωρήσει μέσα από χαραμάδες σε γκρεμισμένα κτ;hρια. Είναι ηλεκτρομηχανικά προωθούμενο, έχει κεφαλή με τροχούς που κινείται σε τρεις άξονες. Φέρει κάμερα με LED που μεταφέρει την εικόνα που βλέπει μπροστά η κεφαλή στον χειριστή του υπολογιστή και με ενσωματωμένο ηχητικό σύστημα, μικρόφωνα και ηχεία μπορεί να επικοινωνήσει με τον χειριστή, ο εγκλωβισμένος και να υπάρξει εικόνα του τι υπάρχει στην άλλη άκρη και να δοθούν οδηγίες».

«Με το σωληνάκι που φέρει η συσκευή μπορεί να μεταφερθεί προς τον εγκλωβισμένο, αέρας, νερό, φάρμακα και υγρή τροφή» πρόσθεσε.

Πηγή: ilialive.gr, zougla.gr

πηγή: http://www.pentapostagma.gr/2015/12/%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%bf-%ce%bc%cf%80%cf%81%ce%b1%ce%b2%ce%bf-%ce%bc%ce%b1%ce%b8%ce%b7%cf%84%ce%ad%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-1%ce%bf%cf%85-%ce%b5%cf%80%ce%b1%ce%bb.html#ixzz3ubhJHFX4

Εσβησαν το έπος της 28ης Οκτωβρίου από τα βιβλία Γλώσσας του Γυμνασίου!

 

ΕΜΠΑΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗΝ 25Η ΜΑΡΤΙΟΥ - ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΩΣ ... ΠΑΙΔΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΝ ΕΠΙΤΑΦΙΟ!

Αλλάζουν την ιστορία στα σχολικά βιβλία και αποχριστιανίζουν ολόκληρη την διδασλακία για λόγους που είναι πλέον εύκολο να αντιληφθούμε: Οι λέξεις "Εθνος" και "χριστιανισμός" πρέπει να απαλειφθούν για  να διευκολυνθεί η Νέα Τάξη Πραγμάτων να πετύχει αυτά που θέλει. Ενα Εθνος χωρίς ιστορία, χωρίς ρίζες και χωρίς θρησκευτική συνείδηση έρμαιο στις μάζες των ισλαμιστών ή των άθρησκων. 
Συγκεκριμένα στις νέες εκδόσεις σχολικών βιβλίων, "ανακατεύουν" το ιστορικό πρόσωπο του Μ.Αλεξάνδρου με την Κοκκινοσκουφίτσα και τον Καραγκιόζη για να τον υποβιβάσουν, διδάσκουν τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου ως αγγαρεία, ενώ έχει κυριολεκτικά εξαφανιστεί από τα σχολικά βιβλία ο εορτασμός της 28ης Οκτωβρίου ελέω...Μέρκελ.

Άλλωστε και ο Θ.Πάγκαλος είχε πει ότι δεν χρειάζονται δύο εθνικές εορτές, και προφανώς δεν το είπε διόλου τυχαία, καθώς ενοούσε ότι η 28η Οκτωβρίου έιναι ενοχλητική για τους "φίλους" μας Γερμανούς. 
Ιστορία με πρωταγωνιστές τον Καραγκιόζη, την Κοκκινοσκουφίτσα και το Μέγα Αλέξανδρο καλούνται να γράψουν οι μαθητές της ΣΤ' δημοτικού εγχείρημα, που κατά τον βουλευτή της Ν.Δ Θ.Καράογλου, εμπεριέχει μία προσπάθεια υποβιβασμού του βεληνεκούς του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που υπήρξε πραγματικό ιστορικό πρόσωπο και μία προσπάθεια αντιστοιχίας του με τον Καραγκιόζη και την Κοκκινοσκουφίτσα. 
Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας διαπιστώνει ιστορική και θρησκευτική διαστρέβλωση σε θέματα εθνικής σημασίας, παραδόσεων και Ορθοδοξίας, στα σχολικά βιβλία της Γλώσσας του Δημοτικού και του Γυμνασίου. Μάλιστα τεκμηριώνει τη θέση του παρουσιάζοντας συγκεκριμένα χωρία των βιβλίων. 
Για παράδειγμα τον έντονο προβληματισμό του προκαλεί το κείμενο που περιέχεται στο Ανθολόγιο της Γ΄ και Δ΄ τάξεως του Δημοτικού, με τίτλο «Τότε που πήγαμε βόλτα στον Επιτάφιο», όπου χαρακτηριστικά αναφέρεται «σήκωσαν τον Επιτάφιο ψηλά πάνω κι όλοι περάσαμε από κάτω. Να, όπως παίζουμε το περνά-περνά η μέλισσα». Ο παραλληλισμός της κατανυκτικής στιγμής του Επιταφίου με ένα παιδικό παιχνίδι αποτελεί έλλειψη σεβασμού και υποτίμηση, τονίζει σε ερώτηση που κατέθεσε στη Βουλή ο Θ.Καράογλου. 
Υπάρχουν όμως και άλλα προβληματικά χωρία των βιβλίων που συντελούν στο να δημιουργήσουν τα παιδιά μια στρεβλή εικόνα για τα θρησκευτικά σύμβολα και τα ιστορικά πρόσωπα κατά τον κ. Καράογλου. Πιο συγκεκριμένα: 
Στο βιβλίο της Γλώσσας της Ε' Δημοτικού, (τεύχος γ) στη σελ. 12 υπό τον τίτλο "Κατασκευές των ανθρώπων. Ένα ελληνικό μοναστήρι" υπάρχει ένα σχέδιο ελληνικού ορθόδοξου μοναστηριού, στο οποίο ωστόσο δεν υπάρχει πουθενά ο σταυρός. 
Στο βιβλίο της Νεοελληνικής Γλώσσας της Α' Γυμνασίου στη σελ. 82 στο κείμενο «Παράσταση» περιγράφεται η σχολική γιορτή της 25ης Μαρτίου και ο μαθητής που είχε το ρόλο του Μπότσαρη προκαλεί τα γέλια των συμμαθητών του σε ένα περιστατικό που οδηγεί σε γεγονότα και παραλληλισμό με τον Ζορό, ενώ αναφέρεται ότι οι κύριοι που παρακολουθούσαν τη σχολική παράσταση κάπνιζαν. Τα υπολανθάνοντα μηνύματα που περνούν στους μικρούς μαθητές έχουν να κάνουν και με τη σημασία της εθνικής εορτής, αλλά και με την προβολή και αποδοχή του καπνίσματος, σε μια εποχή που το αντικαπνιστικό μήνυμα θα έπρεπε να είναι πιο ισχυρό. 
Στο τετράδιο εργασιών της Β' Γυμνασίου οι προετοιμασίες για τη σχολική εορτή της 25ης Μαρτίου είναι ευκαιρία για τους μαθητές να χάσουν μαθήματα, να ετοιμάσουν σκηνικά για «κάτι Κολοκοτρώνηδες και κάτι σημαίες και δάφνες», ενώ ακολουθεί και το παρακάτω αξιοσημείωτο απόσπασμα από την περιγραφή για την προετοιμασία των μαθητών για τη γιορτή της 25ης Μαρτίου «....πάω να κάνω κατάσταση και στον Βασίλη, για να μη με βρίζει μετά ότι χάνω μόνο εγώ μαθήματα και δεν σκέφτομαι και τον αφήνω να υποφέρει και να σκάει στη βλαμμένη τάξη μας». 
Ο Θ.Καράογλου δεν αφήνει ασχολίαστο το γεγονός ότι από τη μια οι αναφορές στην εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου είναι υποτιμητικές ενώ από την άλλη δεν υπάρχει καμία αναφορά στην εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου σε κανένα από τα δέκα στο σύνολό τους βιβλία Γλώσσας του Γυμνασίου, ενώ εντύπωση προκαλεί η μεγάλη λίστα από τέτοιου είδους παραδείγματα τα οποία συναντά κανείς στα εγκεκριμένα σχολικά εκπαιδευτικά βιβλία Γλώσσας του Δημοτικού και του Γυμνασίου. 
Ο βουλευτής της ΝΔ στην ερώτηση που κατέθεσε στη Βουλή ζητά να μάθει αν το Υπουργείο Παιδείας έχει γνώση επί του θέματος, αν προτίθεται να αναζητήσει ευθύνες καθώς και αν θα προχωρήσει σε διορθωτικές αλλαγές και το χρονοδιάγραμμα αυτών. 
Εμείς θα προσθέσουμε τα αυτονόητα που δυστυχώς δεν είναι ποτέ αυτονόητα. Οι Παγκοσμιοποιητές της Νέας Τάξης Πραγμάτων προκειμένου να κατασκευάσουν μια παγκόσμια κρατική δομή (και όποιος δεν το καταλαβαίνει δεν αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα), θέλουν την δημιουργία υπερεθνικών "πολτών" και την κατάργηση των αρχαίων και παραδοσιακών εθνών (όπως η Ελλάδα). Έτσι στην Ελλάδα χτυπιούνται αλύπητα οι δύο Πυλώνες του Έθνους η Ορθοδοξία, και ο Αρχαιοελληνισμός, το σύνολο δηλαδή της Ιστορίας μας. Επιδιώκεται η διακοπή της συνέχειας με τους προγόνους, και να καθιερωθεί ο αθεϊσμός ως μόδα.Όποιος δεν είναι άθεος και δεν πιστεύει στην δύναμη της ύλης και των καταναλωτικών προιόντων αυτομάτως περιγελάται από τον περίγυρό του. 
Το επόμενο στάδιο θα είναι και η ποινική δίωξη όσων ασχολούνται με εθνικά και θρησκευτικά θέματα επειδή θα θεωρούνται λάτρεις "ιστοριών μίσους και μισαλοδοξίας" όπως σύντομα θα τις ορίσει το Σύστημα. 
Δυστυχώς οι νέες γενιές ήδη αγνοούν βασικά ιστορικά θέματα, και ήδη αδιαφορούν για τις παραδόσεις και τα σύμβολά μας υπευθύνει βεβαίως και των αδιάφορων γονέων τους που επέτρεψαν όλα αυτά να συμβούν. Βρισκόμαστε στην φάση της αποϊστοριοποίησης, δηλαδή στην έλειψη γνώσης των ιστορικών γεγονότων, και κάποια χρόνια αργότερα,όταν οι τελευταίοι "ενοχλητικοί" που διαβάζουν ακόμα ιστορία, φύγουν από το προσκήνιο της ζωής, θα περάσουμε στην φάση του ξαναγραψίματος των ιστορικών γεγονότων. 
defencenet.gr

http://lithosfotos.blogspot.gr/

Απίστευτο: Κλείνουν τα σχολεία στους Φούρνους, απέναντι από την Ικαρία…

Χωρίς σχολεία και μαθητές κινδυνεύουν να μείνουν οι Φούρνοι Κορσέων, το όμορφο γραφικό νησάκι απέναντι από την Ικαρία. Οι μαθητές των Φούρνων αποφάσισαν να μη δώσουν φέτος πανελλαδικές εξετάσεις, λόγω των τραγικών ελλείψεων σε προσωπικό στα σχολεία του νησιού.
Τα μαθήματα σε πολλές τάξεις ξεκίνησαν τα Χριστούγεννα, γιατί τότε έστειλε κάποιους καθηγητές το Υπουργείο!

Ο δήμαρχος Φούρνων, Γιάννης Μαρούσης μίλησε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ και το Νίκο Αγγελίδη. Δείτε το σχετικό βίντεο… 

olympia.gr

http://lithosfotos.blogspot.gr

Τὸ ὑπουργεῖο Παιδείας καὶ Δῆμοι ὑποστηρίζουν καὶ χρηματοδοτοῦν νεανικὲς(;) ἐκδηλώσεις, οἱ ὁποῖες ἀποδομοῦν τὴν Πατρίδα, τὴν Ὀρθόδοξη Πίστι καὶ τὴν οἰκογένεια

Δείτε σχετικά και: -Ἀπίστευτες καταστάσεις σὲ νεανικὸ «φεστιβὰλ» μὲ χορηγοὺς τὸ Ὑπουργεῖο «Παιδείας» καὶ 3 Δήμους!

Schoolwave 2013 (Ἐρώτησις τῆς ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ)

Ἐν Ἀθήναις, τῇ 11ῃ Ἰουλίου 2013

Πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Παιδείας καὶ Ἐσωτερικῶν

Θέμα: Τὸ ὑπουργεῖο Παιδείας καὶ ἀθηναϊκοὶ Δῆμοι ὑποστηρίζουν καὶ χρηματοδοτοῦν νεανικὲς(;) ἐκδηλώσεις, οἱ ὁποῖες ἀποδομοῦν τὴν Πατρίδα, τὴν Ὀρθόδοξη Πίστι καὶ τὴν οἰκογένεια

Συμφώνως μὲ δημοσιεύματα τοῦ Τύπου, ἀναρτήσεις ἱστοχώρων τοῦ διαδικτύου, ἀλλὰ καὶ καταγγελίες γονέων, κατὰ τὸ τριήμερο 5, 6 καὶ 7 Ἰουλίου 2013 ἔλαβαν χώρα στὸ Θέατρο Βράχων "ἐκδηλώσεις" μὲ ἀνείπωτες προσβολὲς κατὰ τῆς Πατρίδος μας, τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας καὶ τῆς οἰκογενείας, τὶς ὁποῖες διωργάνωσε μία ὁμάδα ὀνόματι “Schoolwave” μὲ τὴν ὑποστήριξι τῆς Γενικῆς Γραμματείας Νέας Γενιᾶς καὶ τῶν Δήμων Βύρωνος, Ὑμηττοῦ καὶ Δάφνης.

Οἱ "ἐκδηλώσεις" αὐτές, οἱ ὁποῖες ἐπαναλαμβάνονται τὰ τελευταῖα χρόνια, ἐνισχύθηκαν καὶ ἀπὸ ἰδιωτικοὺς φορεῖς, ὅπως μεγάλο τηλεοπτικὸ σταθμό, ἑταιρεία γαλακτοκομικῶν προϊόντων καὶ ὅμιλο κινητῆς τηλεφωνίας.

Στὸ διαφημιστικὸ ἔντυπο ἀναφέρεται μία σειρὰ μουσικῶν(;) συγκροτημάτων διαφόρων εἰδῶν ἀκραίας μορφῆς ρόκ, μὲ ὀνόματα ὅπως “Rotting Christ” (Χριστός, ποὺ ...σαπίζει!!!) καὶ “Suicidal Angels” (Ἄγγελοι μὲ τάσεις αὐτοκτονίας!!!). Μόνον καὶ μόνον οἱ τρομακτικὲς εἰκόνες καὶ οἱ ἀνατριχιαστικὲς ζωγραφικὲς παραστάσεις τῶν ἐξωφύλλων τῶν κυκλοφορούντων δίσκων τῶν συγκροτημάτων αὐτῶν, προκαλοῦν τὸν ἀποτροπιασμὸ καὶ τὴν ἀπέχθεια κάθε ἀνθρωπίνου ὄντος, ποὺ σέβεται στοιχειωδῶς τὴν ὑπάρξί του!

Τὸ "τραγούδι"-σύμβολο τῶν ἐκδηλώσεων, τὸ ὁποῖο ἀποκαλοῦν ἐθνικό(;) τους ὕμνο εἶναι  "Ἡ γιαγιὰ πρεζόνι"! Σ’ αὐτὸ προσβάλλεται ἡ πίστις ἐκατομμυρίων Ἁγίων, μαρτύρων, ἡρώων, ἀλλὰ καὶ τῆς συντριπτικῆς πλειοψηφίας τοῦ Ὀρθοδόξου Ἑλληνικοῦ λαοῦ, μὲ τὸν χυδαῖο χλευασμὸ τῆς Κυριακῆς Προσευχῆς, καὶ ἐμπαίζεται ἡ ἀείποτε σοφὴ ἀπὸ τὶς ἐμπειρίες τῆς ζωῆς γιαγιά, ποὺ προσφέρει τὴν στοργὴ καὶ τὴν ἀγάπη της ἀναμεμειγμένες μὲ τὰ δάκρυά της καὶ τὴν θερμὴ προσευχή της, ποὺ ἀνεβαίνει ὡς θυμίαμα στὴν Ἐσταυρωμένη Ἀγάπη ὁλόκληρης τῆς οἰκουμένης.

Ἡ σοφία τῶν μεγαλυτέρων, στὸ πρόσωπο τῶν νεωτέρων λογίζεται ὡς ἀπειλή! Ἡ γιαγιὰ στερεῖ ζωτικὸ χῶρο ἀπὸ τὴν κατ’ ἐπίφασιν ἐλευθερία καὶ πρέπει νὰ πηδήξη ἀπ’ τὸ μπαλκόνι! Αὐτό, ποὺ περνᾷ ὡς καταλυτικὸ μήνυμα εἶναι ἡ ὀντολογικὴ διάσπασις τῆς σχέσεως κοινωνίας καὶ ἀγάπης μὲ τὸν πλησίον, πολλῷ δὲ μᾶλλον μὲ κάποιον, ποὺ μᾶς ἀγαπᾷ ἀληθινὰ (γιαγιά, γονέα) καὶ Ἐκεῖνον (τὸν Χριστό), ποὺ ἔχει ἀποδείξει μὲ τὴν ἑκουσία αὐτοθυσιαστική, μοναδική, ἀληθινὴ ἀγάπη Του, ὅτι διαρκῶς μᾶς διακονεῖ καὶ μᾶς συμπαρίσταται στὶς εὐχάριστες, ἀλλὰ καὶ στὶς δυσάρεστες στιγμές μας.

Οἱ ἀπερίγραπτες, μεταξὺ ἄλλων, ἀκρότητες, κινήσεις, ἐκφράσεις καὶ χειρονομίες τῶν ἐπὶ σκηνῆς "συγκροτημάτων" καὶ τοῦ ὑστερικῶς κραυγάζοντος κοινοῦ παραπέμπουν σὲ ὁμαδικὲς τελετὲς συγκεκριμένου προσανατολισμοῦ καὶ πρέπει νὰ ἀποτελέσουν ἀντικείμενο εἰδικῆς ἐπιστημονικῆς καὶ ἰατρικῆς ἐρεύνης!

            Ἐρωτᾶσθε:

Ἀποδέχονται καὶ ἐπικροτοῦν τὰ συναρμόδια ὑπουργεῖα τὸ περιεχόμενο αὐτῶν τῶν "μουσικῶν ἐκδηλώσεων"; Ἂν ὄχι, γιατί διαθέτουν κονδύλια; Μήπως ἐπιδοτοῦν καὶ ἄλλες ἀναλόγου περιεχομένου "νεανικὲς" ἐκδηλώσεις; Ἂν ναί, ποιές καὶ μὲ ποιά ποσά;

Μὲ ποιό σκεπτικὸ καὶ πόσα χρήματα δαπανῶνται ἀπὸ τὰ κρατικὰ ταμεῖα στὶς σημερινὲς ἐξαιρετικῶς ἀντίξοες συνθῆκες, γιὰ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὶς πρωτοφανεῖς καὶ τόσο προσβλητικὲς γιὰ τὴν ἰδιοσυστασία μας ὡς λαοῦ, "ἐκδηλώσεις"; Ἀπὸ πότε ἔχει ἡ διακωμώδησις τῆς Πατρίδος, τῆς Πίστεως καὶ τῆς οἰκογενείας τὴν ἔγκρισι καὶ τὴν χρηματοδότησι κρατικῶν φορέων;

Ποιοί φέρουν ἀπὸ πλευρᾶς τῶν δύο ὑπουργείων, ἀλλὰ καὶ τῶν Δήμων, τὴν εὐθύνη τῆς ἐγκρίσεως αὐτῶν τῶν χορηγιῶν; Θὰ τοὺς ζητηθοῦν ἐγγράφως ἐξηγήσεις;

Ποιά πρότυπα προβάλλουν τὰ ἀνωτέρω περιγραφόμενα γεγονότα στὶς νεώτερες γενεές καὶ μὲ ποιά ἐφόδια τὶς θωρακίζουν ἔναντι τῶν διαρκῶς αὐξανομένων προκλήσεων τῆς ἐποχῆς μας; Ὡς πότε θὰ  γίνεται ἀνεκτὴ ἡ ἀποδόμησις θεσμῶν καὶ ἀξιῶν στὴν πατρίδα μας;

ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΥΠΟΜΝΗΣΙΣ! Ἡ ἀνωτέρω ἐρώτησις θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε κατατεθῆ στὴν Βουλὴ μὲ τὴν διαδικασία τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Ἐλέγχου ἀπὸ ἕναν ἔστω ἐκ τῶν 300!

Διευθύνσεις Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Ἐσωτερικῶν

ΕΘΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

http://aktines.blogspot.gr/2013/07/blog-post_484.html

Σχόλιο

Η ανεξέλεγκτη δράση διαφόρων στον ευαίσθητο χώρο τής παιδείας οδήγησε στην καταστροφή τής νεολαίας μας.