ΒΙΝΤΕΟ – Όταν ο Ευγένιος Σπαθάρης γύρισε την Οδύσσεια με πρωταγωνιστή τον Καραγκιόζη

γράφει ο Γιάννης Νένες για την Athens Voice,

Το ’86 ήταν μια χρονιά με πολύ αερογράφο στις εικόνες της και πολύ αέρα στα τραγούδια της. Η τηλεόραση άρχιζε να παίρνει θάρρητα στις σαλοτραπεζαρίες του κόσμου. Το ραδιόφωνο μόλις είχε πετάξει τα μαλλιά του κάτω κι έτρεχε σαν γυμνός χίπι, ανίδεο, στις ιδιωτικές συχνότητες. Τη mainstream ελληνική μουσική την είχε καταπιεί το μπουζούκι πολυτελείας και οι πρώιμοι κομπιούτορες. Κραουνάκηδες, Σαββόπουλοι, Γερμανοί, Κηλαηδόνηδες, Λιλιπουπολίτες, συσπειρώνονταν σε σχήματα και παρέες, προσπαθούσαν να περισώσουν «μαγνητοσκοπημένη» την ιστορία και την παράδοση που κρατούσαν στα χέρια τους και κινδύνευε να τη μασήσει κάνα βίντεο εκεί που θα έπαιζε, στα καλά καθούμενα. Εκπομπές για το ελληνικό τραγούδι. Συνδυασμοί και σχήματα.

Ο Γιώργος Παυριανός είχε ένα πακέτο ιδέες για στίχους στο μυαλό του που δεν γινόταν να τις γράψει στα περιοδικά που, τότε, ζούσαν μέσα στη γυαλιστερή τους χλίδα. Ήθελε σενάριο, έργο, να στήσει μέσα στην ιστορία τα τετράστιχα, να τα ραδιοσκηνοθετήσει όπως απολαυστικά έκανε στο Τρίτο του Χατζηδάκι και στο Τρίτο Στεφάνι του Ταχτσή. Η παλιά του συνεργασία, περιοδείες σε βουνά, λαγκάδια και νησιά με τον Ευγένιο Σπαθάρη και τον καθοριστικό του εκείνον Καραγκιόζη ξαναζωντάνεψε. Αυτή τη φορά ο Παυριανός ξανάφτιαξε όλη την Οδύσσεια, κείμενα και τραγούδια των ηρώων της, μουσικές από τον Δημήτρη Λέκκα και τον Καραγκιόζη – Θερσίτη, ακόλουθο του Οδυσσέα. Πρότεινε στον Σπαθάρη τηλεοπτική σειρά. Εικοσιπέντε επεισόδια, κάθε φορά και ένας γκεστ τραγουδιστής (η φιγούρα του, σε σκιά) να λέει το τραγούδι του επεισοδίου. Η ΕΡΤ πήρε τη σειρά, χάλασε ο κόσμος με το λαϊκό μύθο και το σουρεαλιστικό χιούμορ της ομάδας. Όλες οι φωνές, αντρικές – γυναικείες, παιγμένες από τον Σπαθάρη με εκπληκτική ευελιξία αστραπιαίων αλλαγών σε ύφος, τόνο, χαρακτήρες και ρυθμό.

«Τραγούδα Καραγκιόζη, τραγούδα» έλεγε ο Οδυσσέας. Καραγκιόζης: «Για πέτα μου σαν πρώτα / ένα κομμάτι κότα / κι ας κάνουμε σεφτέ με σάλτσα και κεφτέ». Η ζωή στην Οδύσσεια κυλούσε ιδανικά. Τριάντα τραγούδια, η Χ. Αλεξίου σαν Τρωαδίτισσα, η Ελένη Δήμου η Λαιστρυγόνα, Αίολος ο Νταλάρας, Σειρήνες η Γιαννάτου, η Πλάτωνος και η Σόνια Θεοδωρίδου, Ήλιος ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, η Δόμνα Σαμίου η Μάνα του Οδυσσέα στον Κάτω Κόσμο (πόσο τέλειο το καστ;), θεά Αθηνά η Αφροδίτη Μάνου, ο Πάριος τραγουδιστής των Φαιάκων, ο τεράστιος Ζαμπέτας Κύκλωπας, η Μαρία Δημητριάδη Καλυψώ…

«Καλυψώ διψώ» έλεγε ο Σπαθάρης Οδυσσέας.

«Μα το νερό είναι λειψό» απαντούσε ο Σπαθάρης Καλυψώ.

Και η ζωή κυλούσε στα νερά σαν μυθολογία.

τέλος άρθρου του Νένε

Το σύνολο των 27 ημίωρων επεισοδίων από την τηλεόραση της ΕΡΤ, σε σκηνοθεσία Μαίρης Κουτσούρη – Κείμενα: Γιώργος Παυριανός

Μουσική: Δημήτρης Λέκκας, Στίχοι: Γιώργος Παυριανός

Σας παραθέτουμε τα επιμέρους video των τραγουδιών σε εκτέλεση γνωστών τραγουδιστών (παρατηρήστε πως οι φιγούρες του Καραγκιόζη σε κάποιες περιπτώσεις μοιάζουν με τους πραγματικούς ερμηνευτές π.χ. στην περίπτωση της Αλεξίου, που θρηνεί, ως Τρωαδίτισσα, την Άλωση του Ιλίου ή της Γαλάνη, ως Κίρκη). Σε ορισμένα θα πρέπει να πατήσετε τον σύνδεσμο, καθώς το YouTube έχει περιορισμούς:

Ο Β. Παπακωνσταντίνου τραγουδάει ως θεός Ήλιος στην «Οδύσσεια»

https://www.youtube.com/watch?v=KJ9ZV7CD_tg

Ο Γιώργος Ζαμπέτας τραγουδάει ως Πολύφημος:

https://www.youtube.com/watch?v=a4H0B5bZxpk

Η Μαρία Δημητριάδη τραγουδάει ως Καλυψώ

https://www.youtube.com/watch?v=7hGO7c3vIe0

Ο Γιάννης Πάριος τραγουδάει ως Δημόδικος

https://www.youtube.com/watch?v=tTdUPp2NEJ0

Αντώνης Καλογιάννης – Το Τραγούδι Του Ποσειδώνα

Ο Νταλάρας τραγουδά ως Αίολος:

Βασίλης Παπακωνσταντίνου -Άνδρα μοι έννεπε:
https://www.youtube.com/watch?v=hHMOtwW9Zy0

Η Δήμητρα Γαλάνη τραγουδάει ως Μάγισσα Κίρκη:

https://www.youtube.com/watch?v=UjE6lIlfbIU

Η Αφροδίτη Μάνου τραγουδάει ως θεά Αθηνά:

https://www.youtube.com/watch?v=YX7nKw7O0nM

Χάρις Αλεξίου – Η Άλωση της Τροίας:

Το τραγούδι του Δία – μάλλον από τον Ηλία Λογοθέτη:

 Post Views: 1.875

ΕΡΤ, Ευγένιος Σπαθάρης, Θέατρο Σκιών, ΚΑραγκιόζης, Οδύσσεια, Τέχνες

https://cognoscoteam.gr/archives/44757

 

Οἱ δεχθέντες τό «σφράγισμα» τοῦ Ἀντιχρίστου γιατί δέν θά μποροῦν νά μετανοήσουν;

Posted on 23 Μαρτίου, 2022

Απάντηση του μακαριστού π. Αθανασίου Μυτιληναίου σε ερώτηση κατά την ομιλία του στις 03-12-95.

Μια άλλη απορία λέγει: Γιατί όσοι θα δεχθούν τον αριθμό του Αντιχρίστου δεν θα μπορούν να μετανοήσουν; Αλλά θα δαιμονιστούν; Ο αριθμός αυτός καθ΄ εαυτόν δαιμονίζει;

Ο αριθμός αυτός καθ’ εαυτόν, όπως τον έχουμε μέσα εις την απαρίθμηση των αριθμών, δεν έχει τίποτα, καμμία σημασία και αξία. Φερ’ ειπείν, λέμε 665, 666, 667… εκεί δεν κάνουμε κάποιο βήμα, κάποιο άλμα. Ναι, είναι κάτι περίεργο αυτό, το να μην λέει κανείς αυτόν τον αριθμό. Να κάνει ένα πήδημα και να πηγαίνει στον επόμενον αριθμόν γιατί αυτός θεωρείται παράξενος, και περίεργος, και δυσοίωνος, και δεν ξέρω τί, και αντίχριστος.

Είναι ένας αριθμός. Ο αριθμός αυτός μπορούσε να είναι ο οποιοσδήποτε και δεν κάνει τί άλλο παρά δείχνει το όνομα. Σας έχω και άλλοτε πει τί σημαίνει αυτό. Ότι δηλαδή, όταν έχομε ένα όνομα, ας πούμε Αθανάσιος, γράφω το όνομα κατακόρυφα ένα ένα γράμμα, Α, θ και ούτω καθεξής και πλάι βάζω στο κάθε γράμμα τον αντίστοιχο αριθμό του. Λέω «Αθανάσιος». Το Α είναι το 1, =1. Το θ είναι το 9, =9. Πάλι α=1. Παρακάτω είναι ν=14… Αν προσθέσω τώρα αυτούς τους επιμέρους αριθμούς, φτιάχνω το όνομά μου. Τον αριθμό μου που αντιστοιχεί στο όνομά μου. Κατά τον ίδιο τρόπο είναι και το όνομα του Αντιχρίστου.

Δηλαδή, αν καταλαβαίνετε, είναι κρυπτογραφημένο το όνομα του Αντιχρίστου. Κρυπτογραφημένο, για πολλούς και ευνοήτους λόγους. Γι’ αυτό προσπαθούν μερικοί να το αποκρυπτογραφήσουν αλλά αστοχούν. Αλλάζουν την ορθογραφία ενός ονόματος και άλλα πολλά… Δεν είναι σωστό.

Όταν θα έλθει ο Αντίχριστος τότε αγαπητοί μου θα είναι φανερός πλέον και τότε ακόμη και οι δύο Προφήται θα υποδείξουν και θα πουν ότι αυτός είναι ο Αντίχριστος. Αλλά θα αποκαλύπτεται μόνο εις τους πιστούς και εις τους νήφοντας Χριστιανούς. Νήφοντας. Δηλαδή εκείνοι που έχουν καθαρότητα καρδίας και νου. Και θα λέγουν ότι τώρα αυτός είναι ο Αντίχριστος.

Κατά τα άλλα, το να λέμε ότι ο Γκορμπατσώφ είχε εδώ ένα σημάδι και θύμιζε το 666 και δεν ξέρω τί, αυτά είναι ένας βιασμός των πραγμάτων. Δεν είναι σωστά. Είναι παρακινδυνευμένο πράγματα.

Ωστόσο να έλθω στην κυρία ερώτηση που λέγει ότι δεν θα μπορούν να μετανοήσουν. Ναι. Εδώ έχουμε το εξής. Όχι να κοιμάμαι και να μου βάλουνε το 666 -προσέξτε- να με υπνώσουν και να μου βάλουν το 666. Αυτό είναι άκυρο. Όπως το να με ναρκώσουν και να με βαπτίσουν. Αυτό είναι άκυρο. Να με ναρκώσουν και να με παντρέψουν. Είναι γνωστό, όταν δεν υπάρχει η θέληση εκείνου που θα δεχθεί το μυστήριον αλλά και του ιερέως -και άλλοτε σας το έχω πει αυτό- που θα τελέσει το μυστήριον, το μυστήριο είναι άκυρο. Δηλαδή, αν βάλουν το περίστροφο στον κρόταφο ενός ιερέως να παντρέψει κάποιους, το μυστήριο αυτό, ο γάμος, είναι άκυρος.

Όχι λοιπόν υπό αυτές τις συνθήκες. Σημαίνει το θέλω να δεχθώ το χάραγμα του Αντιχρίστου. Το θέλω για πολλούς λόγους, φερ’ ειπείν να ΄χω την ασφάλειά μου, να μην με διώξουνε απ’ την πόλη μου, το σπίτι μου, να ‘χω να φάω και να πιώ, να μην τρέχω στις ερημιές, Είναι εκείνο που είχα ακούσει: για τα παιδιά μου, λένε μερικοί! Ακούτε: για τα παιδιά μου! Τι περίεργο; Τί να πω πάνω σ’ αυτό;

Λοιπόν. Σημαίνει το θέλω. Το θέλω. Έτσι, όταν δεχθώ το μυστήριον του εγχαράγματος… Μυστήριο είναι και αυτό! Το μυστήριο του Αντιχρίστου… Πώς το λέει αυτό ο Απόστολος Παύλος για το όνομα που λέγαμε προηγουμένως… λέει, το μυστήριον της ανομίας. Είναι στην δευτέρα προς Θεσσαλονικείς επιστολή. Το μυστήριο της ανομίας ήδη λέει ενεργείται.

Τότε, όταν το δεχθώ με όλη μου την καρδιά δεν μπορώ να μετανοήσω πλέον γιατί προσέβαλα το Βάπτισμά μου. Και δεν γίνομαι δεκτός, δεν μπορώ να μετανοήσω. Το βλέπουμε αυτό σε πάρα πολλά σημεία εις το βιβλίο της Αποκαλύψεως. Και αντί λέει να μετανοήσουν εβλασφήμισαν και έκαναν και έδειξαν.

Η μετάνοια δεν είναι καρπός μόνο τις ιδίας θελήσεως αλλά καρπός της ιδίας θελήσεως μετά της Θείας Χάριτος. Προσέξατέ το. Ούτε και η Πίστις. Όλα αυτά είναι γνωρίσματα που έρχονται σαν ενέργειες από τον Θεό. Αν λοιπόν δεν μου στείλει ο Θεός την ενέργεια της πίστεως δεν μπορώ να είμαι πιστός, την ενέργεια της αγάπης δεν μπορώ να έχω αγάπη, και την ενέργεια της σωτηρίας δεν μπορώ να την έχω εάν δεν συμβάλει ο Θεός.

Συνεπώς. Δεν είναι δικό μου θέμα μόνον, αλλά ο Θεός την χάρη Του δεν θα την δώσει στους ανθρώπους που εδέχθηκαν το χάραγμα του Αντιχρίστου.

-https://www.youtube.com/watch?v=qU106wgvxxw&t=227s Patroparadoto Sevas

ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Θ´ 17 - 31-----† ΚΥΡΙΑΚΗ Δ ́ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ. «Ἰωάννου ὁσίου συγγραφέως τῆς Κλίμακος». Βασιλείου ἱερομ. πρεσβυτέρου τῆς Ἀγκυρανῶν ἐκκλησίας (†362). Καλλινίκης μάρτυρος (†252).

 17 καὶ ἀποκριθεὶς εἷς ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπε· Διδάσκαλε, ἤνεγκα τὸν υἱόν μου πρὸς σέ, ἔχοντα πνεῦμα ἄλαλον. 18 καὶ ὅπου ἂν αὐτὸν καταλάβῃ, ῥήσσει αὐτόν, καὶ ἀφρίζει καὶ τρίζει τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ, καὶ ξηραίνεται· καὶ εἶπον τοῖς μαθηταῖς σου ἵνα αὐτὸ ἐκβάλωσι, καὶ οὐκ ἴσχυσαν. 19 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς αὐτῷ λέγει· Ὦ γενεὰ ἄπιστος, ἕως πότε πρὸς ὑμᾶς ἔσομαι; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν; φέρετε αὐτὸν πρός με. καὶ ἤνεγκαν αὐτὸν πρὸς αὐτόν. 20 καὶ ἰδὼν αὐτὸν εὐθέως τὸ πνεῦμα ἐσπάραξεν αὐτόν, καὶ πεσὼν ἐπὶ τῆς γῆς ἐκυλίετο ἀφρίζων. 21 καὶ ἐπηρώτησε τὸν πατέρα αὐτοῦ· Πόσος χρόνος ἐστὶν ὡς τοῦτο γέγονεν αὐτῷ; ὁ δὲ εἶπε· Παιδιόθεν. 22 καὶ πολλάκις αὐτὸν καὶ εἰς πῦρ ἔβαλε καὶ εἰς ὕδατα, ἵνα ἀπολέσῃ αὐτόν· ἀλλ’ εἴ τι δύνασαι, βοήθησον ἡμῖν σπλαγχνισθεὶς ἐφ’ ἡμᾶς. 23 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ· Τὸ εἰ δύνασαι πιστεῦσαι, πάντα δυνατὰ τῷ πιστεύοντι. 24 καὶ εὐθέως κράξας ὁ πατὴρ τοῦ παιδίου μετὰ δακρύων ἔλεγε· Πιστεύω, Κύριε· βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ. 25 ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἐπισυντρέχει ὄχλος ἐπετίμησε τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ λέγων αὐτῷ· Τὸ πνεῦμα τὸ ἄλαλον καὶ κωφὸν, ἐγὼ σοι ἐπιτάσσω, ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ καὶ μηκέτι εἰσέλθῃς εἰς αὐτόν. 26 καὶ κράξαν καὶ πολλὰ σπαράξαν αὐτόν ἐξῆλθε, καὶ ἐγένετο ὡσεὶ νεκρός, ὥστε πολλοὺς λέγειν ὅτι ἀπέθανεν. 27 ὁ δὲ Ἰησοῦς κρατήσας αὐτὸν τῆς χειρὸς ἤγειρεν αὐτόν, καὶ ἀνέστη. 28 Καὶ εἰσελθόντα αὐτὸν εἰς οἶκον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐπηρώτων αὐτόν κατ’ ἰδίαν, ὅτι ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτό. 29 καὶ εἶπεν αὐτοῖς· Τοῦτο τὸ γένος ἐν οὐδενὶ δύναται ἐξελθεῖν εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ. 30 Καὶ ἐκεῖθεν ἐξελθόντες παρεπορεύοντο διὰ τῆς Γαλιλαίας, καὶ οὐκ ἤθελεν ἵνα τις γνῷ· 31 ἐδίδασκε γὰρ τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ὅτι Ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς χεῖρας ἀνθρώπων, καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν, καὶ ἀποκτανθεὶς τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται.

Ερμηνευτική απόδοση Π. Τρεμπέλα

17 Καὶ ἀπεκρίθη ἕνας ἀπὸ τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ καὶ εἶπε· Διδάσκαλε, σοῦ ἔφερα τὸν υἱόν μου, ποὺ ἔχει καταληφθῇ ἀπὸ πνεῦμα πονηρόν, τὸ ὁποῖον τοῦ ἐπῆρε καὶ τὴν λαλιάν. 18 Καὶ εἰς ὅποιο μέρος τὸν πιάσῃ, τὸν ρίπτει κάτω καὶ ἀφρίζει καὶ τρίζει τὰ δόντια του καὶ γίνεται ξηρὸς καὶ ἀναίσθητος. Καὶ εἶπα εἰς τοὺς μαθητάς σου νὰ τὸ βγάλουν καὶ δὲν ἠμπόρεσαν. 19 Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπεκρίθη εἰς αὐτὸν καὶ εἶπεν· Ὦ γενεά, ποὺ τόσα θαύματα εἶδες καὶ εἶσαι ἀκόμη ἄπιστος, ἕως πότε θὰ εἶμαι μαζί σας; Ἕως πότε θὰ σᾶς ἀνέχομαι; Φέρτε τόν μου ἐδῶ. Καὶ τὸν ἔφεραν εἰς αὐτόν. 20 Καὶ ὅταν τὸ πονηρὸν πνεῦμα εἶδε τὸν Ἰησοῦν, ἀμέσως ἐτάραξε μὲ σπασμοὺς τὸν νέον, ὁ ὁποῖος, ἀφοῦ ἔπεσεν ἐπὶ τῆς γῆς, ἐκυλίετο καὶ ἔβγαζεν ἀφροὺς ἀπὸ τὸ στόμα. 21 Καὶ ἠρώτησεν ὁ Κύριος τὸν πατέρα του· Πόσος καιρὸς εἶναι ἀφ’ ὅτου τοῦ συνέβη τοῦτο; Ἐκεῖνος δὲ εἶπεν· Ἀπὸ μικρὸ παιδί. 22 Καὶ πολλὲς φορὲς τὸν ἔρρινε καὶ εἰς φωτιὰ καὶ εἰς νερά, διὰ νὰ τὸν θανατώσῃ. Ἀλλ’ ἐὰν μπορῇς νὰ κάμῃς τίποτε, λυπήσου μας καὶ βοήθησέ μας. 23 Ὁ δὲ Ἰησοῦς τοῦ εἶπε τοῦτο· Ἐὰν ἠμπορῇς σὺ νὰ πιστεύσῃς, ὅλα εἶναι δυνατὰ εἰς ἐκεῖνον ποὺ πιστεύει. 24 Καὶ ἀμέσως ἐφώναξεν ὁ πατὴρ τοῦ παιδίου μὲ δάκρυα καὶ εἶπε· Πιστεύω, Κύριε, ὅτι ἔχεις τὴν δύναμιν νὰ μὲ βοηθήσῃς. Βοήθησέ με νὰ ἀπαλλαγῶ ἀπὸ τὴν ὀλιγοπιστίαν μου καὶ ἀναπλήρωσε σὺ τὴν ἔλλειψιν τῆς πίστεώς μου. 25 Ὅταν δὲ εἶδεν ὁ Ἰησοῦς, ὅτι ἔτρεχεν ἐκεῖ καὶ ἐμαζεύετο πολὺς λαός, ἐπέπληξε τὸ πνεῦμα τὸ ἀκάθαρτον καὶ εἶπεν εἰς αὐτό· τὸ πνεῦμα τὸ ἄλαλον καὶ κουφόν, ἐγὼ σὲ διατάσσω, ἔβγα ἀπὸ αὐτὸν καὶ μὴν ἔμβῃς πλέον εἰς αὐτόν. 26 Καὶ ἀφοῦ ἐφώναξε τὸ πονηρὸν πνεῦμα καὶ τὸν ἐσπάραξε πολύ, ἐβγῆκε. Καὶ ἔγινεν ὁ νέος σὰν νεκρός, ὥστε ἔλεγαν πολλοί, ὅτι ἀπέθανε. 27 Ὁ Ἰησοῦς ὅμως ἀφοῦ τὸν ἔπιασεν ἀπὸ τὸ χέρι, τὸν ἐσήκωσε καὶ ἐκεῖνος ἐστάθη ὄρθιος. 28 Καὶ ὅταν ὁ Κύριος ἐμβῆκεν εἰς κάποιο σπίτι, τὸν ἠρώτων ἰδιαιτέρως οἱ μαθηταί του· Διατὶ ἡμεῖς δὲν ἠμπορέσαμεν νὰ βγάλωμεν τὸ πονηρὸν πνεῦμα; 29 Καὶ εἶπεν εἰς αὐτούς· Αὐτὸ τὸ εἶδος τοῦ δαιμονίου δὲν βγαίνει μὲ τίποτε ἄλλο παρὰ μὲ προσευχὴν συνοδευομένην καὶ μὲ νηστείαν, ὥστε ἡ προσευχὴ νὰ γίνεται μὲ διάνοιαν ὅσον τὸ δυνατὸν ἐλαφροτέραν καὶ περισσότερον προσηλωμένην εἰς τὸν Θεόν. 30 Καὶ ἀφοῦ ἐβγῆκαν ἀπ’ ἐκεῖ, ἐπήγαιναν ἀθόρυβα διὰ τῆς Γαλιλαίας ἀκολουθοῦντες τὴν δυτικὴν ὄχθην τοῦ Ἰορδάνου. Καὶ δὲν ἤθελε νὰ τοὺς μάθῃ κανείς, ὅτι διέβαιναν. 31 Τοῦτο δὲ διότι ἤθελε νὰ εἶναι μόνος του μετὰ τῶν μαθητῶν του, τοὺς ὁποίους συστηματικῶς πλέον ἐδίδασκε καὶ ἔλεγεν εἰς αὐτούς, ὅτι ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου, ὁ Μεσσίας, παραδίδεται μετ’ ὀλίγον εἰς τὰ χέρια ἀνθρώπων, καὶ θὰ τὸν θανατώσουν, καὶ ἀφοῦ θανατωθῇ, τὴν τρίτην ἡμέραν ἀπὸ τοῦ θανάτου του θὰ ἀναστηθῇ.

ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ Ϛ´ 13 - 20 ----† ΚΥΡΙΑΚΗ Δ ́ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ. «Ἰωάννου ὁσίου συγγραφέως τῆς Κλίμακος». Βασιλείου ἱερομ. πρεσβυτέρου τῆς Ἀγκυρανῶν ἐκκλησίας (†362). Καλλινίκης μάρτυρος (†252).

 13 Τῷ γὰρ Ἀβραὰμ ἐπαγγειλάμενος ὁ Θεός, ἐπεὶ κατ’ οὐδενὸς εἶχε μείζονος ὀμόσαι, ὤμοσε καθ’ ἑαυτοῦ 14 λέγων· ἦ μὴν εὐλογῶν εὐλογήσω σε καὶ πληθύνων πληθυνῶ σε· 15 καὶ οὕτω μακροθυμήσας ἐπέτυχε τῆς ἐπαγγελίας· 16 ἄνθρωποι μὲν κατὰ τοῦ μείζονος ὀμνύουσι, καὶ πάσης αὐτοῖς ἀντιλογίας πέρας εἰς βεβαίωσιν ὁ ὅρκος· 17 ἐν ᾧ περισσότερον βουλόμενος ὁ Θεὸς ἐπιδεῖξαι τοῖς κληρονόμοις τῆς ἐπαγγελίας τὸ ἀμετάθετον τῆς βουλῆς αὐτοῦ, ἐμεσίτευσεν ὅρκῳ, 18 ἵνα διὰ δύο πραγμάτων ἀμεταθέτων, ἐν οἷς ἀδύνατον ψεύσασθαι Θεόν, ἰσχυρὰν παράκλησιν ἔχωμεν οἱ καταφυγόντες κρατῆσαι τῆς προκειμένης ἐλπίδος· 19 ἣν ὡς ἄγκυραν ἔχομεν τῆς ψυχῆς ἀσφαλῆ τε καὶ βεβαίαν καὶ εἰσερχομένην εἰς τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος, 20 ὅπου πρόδρομος ὑπὲρ ἡμῶν εἰσῆλθεν Ἰησοῦς, κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ ἀρχιερεὺς γενόμενος εἰς τὸν αἰῶνα.

Ερμηνευτική απόδοση Π. Τρεμπέλα

13 Ὠρισμένως δὲ αἱ ἐπαγγελίαι τοῦ Θεοῦ θὰ πραγματοποιηθοῦν, διότι ὅταν ἔδωκεν ὁ Θεὸς τὰς ἐπαγγελίας εἰς τὸν Ἀβραάμ, ὡρκίσθη, ὅτι θὰ ἐκτελέσῃ ταύτας. Καὶ ἐπειδὴ δὲν εἶχε κανένα μεγαλύτερόν του ὁ Θεός, εἰς τὸν ὁποῖον νὰ ὁρκισθῇ, ὡρκίσθη εἰς τὸν ἑαυτόν του 14 καὶ εἶπε· Ναί, ἀληθῶς θὰ σὲ εὐλογήσω μὲ τὸ παραπάνω καὶ θὰ πληθύνω πάρα πολὺ τοὺς ἀπογόνους σου. 15 Καὶ ἀφοῦ ἔτσι ἔλαβεν ὑπόσχεσιν ὁ Ἀβραὰμ καὶ ἐπερίμενε μὲ ὑπομονὴν ἐπὶ χρόνους ἀρκετούς, ἐπέτυχε τὴν εὐλογίαν, ποὺ τοῦ ὑπεσχεθη ὁ Θεός, ὅσον ἐσχετίζετο αὕτη πρὸς τὸν ἐπίγειον βίον. Εἶδε δηλαδὴ ὁ Ἀβραὰμ ἀπόγονον ἐκ τῆς Σάρρας, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἐπληθύνθησαν οἱ ἀπόγονοι τοῦ πατριάρχου εἰς ἔθνος μέγα. 16 Καὶ ὡρκίσθη ὁ Θεὸς εἰς τὸν ἑαυτόν του, διότι οἰ μὲν ἄνθρωποι ὁρκίζονται εἰς τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος εἶναι μεγαλύτερος ἀπὸ ὅλους καὶ ὁ ὅρκος γίνεται ἀπὸ αὐτούς, διὰ νὰ δοθῇ τέλος καὶ παῦσις εἰς πᾶσαν μεταξύ των ἀντιλογίαν καὶ ἀμφισβήτησιν πρὸς βεβαίωσιν τῶν λεγομένων. 17 Δι’ αὐτό, ἐπειδὴ μὲ τὸν ὅρκον ἀποκλείεται κάθε ἀμφιβολία καὶ ἐπειδὴ ὁ Θεὸς ἤθελε νὰ δείξῃ καθαρὰ καὶ μὲ μεγαλυτέραν βεβαιότητα εἰς ἐκείνους, ποὺ θὰ ἐκληρονόμουν τὰς ἐπαγγελίας, ὅτι ἦτο ἀμετάκλητος καὶ ἀμετάθετος ἡ ἀπόφασίς του νὰ ἐκτελέσῃ ὅσα ὑπεσχέθη, ἐδέχθη ἀπὸ ἄκραν συγκατάβασιν καὶ ἀγαθότητα νὰ μεσολαβήσῃ ὅρκος εἰς τοὺς λόγους του. 18 Καὶ ἐδέχθη τὴν μεσολάβησιν τοῦ ὅρκου, ὥστε μὲ δύο πράγματα στερεὰ καὶ ἀμετακίνητα, δηλαδὴ μὲ τὴν ὑπόσχεσίν του καὶ μὲ τὸν ὅρκον του, εὶς τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον νὰ ψευσθῇ ὁ Θεός, νὰ ἔχωμεν ἡμεῖς ποὺ κατεφύγαμεν εἰς αὐτόν, μεγάλην ἐνθάρρυνσιν καὶ προτροπὴν καὶ στήριγμα διὰ νὰ κρατήσωμεν τὴν ἐλπίδα, ποὺ εὑρίσκεται ἐμπρός μας. 19 Ταύτην τὴν ἐλπίδα ἔχομεν σὰν ἄγκυραν τῆς ψυχῆς, ἡ ὁποία ἀσφαλίζει ἀπὸ τοὺς πνευματικοὺς κινδύνους καὶ εἶναι βεβαία καὶ ἀμετακίνητος καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸν οὐρανόν, τὸν ὁποῖον εἰκονίζει ὁ ἱερὸς τόπος τῆς σκηνῆς καὶ τοῦ ναοῦ, ποὺ ἐξετείνετο πάρα μέσα ἀπὸ τὸ καταπέτασμα καὶ ἐλέγετο Ἅγια Ἁγίων. 20 Ἐκεῖ, εἰς τὸν οὐρανὸν πρόδρομος χάριν ἠμῶν, διὰ νὰ μᾶς ἀνοίξῃ τὸν δρόμον καὶ μᾶς ἑτοιμάσῃ τόπον, ἐμβῆκεν ὁ Ἰησοῦς, ὁ ὁποῖος ἀνεδείχθη Ἀρχιερεὺς ὄχι προσωρινός, ἀλλ’ αἰώνιος κατὰ τὴν τάξιν τοῦ Μελχισεδέκ.

Σήμερα 23 Μαρτίου 2026 εορτάζουν:

Άγιος Νίκων Ίερομάρτυρας και οι 199 μαθητές του

Άγιος Λουκάς ο Ανδριανουπολίτης

Άγιος Δομέτιος

Όσιος Παχώμιος ο Αναχωρητής

Όσιος Εφραίμ ο εν σπηλαίω (Ρώσος)

Όσιος Θεοδόσιος ο Θαυματουργός (Ρώσος)

Όσιος Νίκων καθηγούμενος της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου

Άγιος Βασσιανός Επίσκοπος Ροστώβ της Ρωσίας

Νηστεία

Άγιος Λουκάς ο Ανδριανουπολίτης

 

Άγιος Λουκάς ο Ανδριανουπολίτης

Ημερομηνία Εορτής:	23/03/2026
Τύπος εορτής:	Σταθερή. Εορτάζει στις 23 Μαρτίου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν:	Αγιος Λουκας ο Ανδριανουπολιτης (; - 1802)
Ιερά Λείψανα:	Μέρος των Ιερών Λειψάνων του Αγίου βρίσκονται στην Ιερά Μονή Σταυρονικήτα Αγίου Όρους.
Τελευταία ενημέρωση:	07/05/2011 18:30
Περιεχόμενα:	Βιογραφία Λειτουργικά κείμενα Αγιογραφίες / Φωτογραφίες Σχετικές συνδέσεις Παραπομπές

Βιογραφία

Λουκάς Όσιος εκ δε του ξίφους πέλει,
Συνθιασώτης του χορού των Mαρτύρων.

Ο Άγιος Λουκάς, γεννήθηκε από τον Αθανάσιο και τη Δομνίτσα στην Αδριανούπολη της Θράκης. Σε ηλικία έξι χρονών έμεινε ορφανός από πατέρα και η μητέρα του τον παρέδωσε σ' έναν Ζαγοραΐο πραγματευτή, με τον όποιο εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη.

Όταν ήταν 13 χρονών ο Λουκάς, φιλονίκησε μ' ένα τουρκόπουλο έξω από το σπίτι του κυρίου του και το έδειρε. Αυτό το είδαν οι εκεί παρευρισκόμενοι Τούρκοι και όρμησαν με θυμό εναντίον του Χριστιανόπουλου. Ο Λουκάς για ν' αποφύγει την τιμωρία είπε στους Τούρκους: «Αφήστε με και 'γώ θα τουρκέψω». Τότε καταλάγιασε ο θυμός των Τούρκων και τον πήγαν σ' ένα ευγενή Τούρκο, που πέτυχε τον εξισλαμισμό του.

Ελεγχόμενος όμως από τη συνείδηση του, ο Λουκάς ζήτησε τη βοήθεια του κυρίου του από τη Ζαγορά, ο όποιος και προσπάθησε να τον απελευθερώσει με την επέμβαση της Ρωσικής Πρεσβείας. Αλλά η Ρωσική Πρεσβεία, για ν' αποφύγει τυχόν ανωμαλίες, είπε ότι θα δεχόταν τον Λουκά μόνο αν αυτός διέφευγε από το σπίτι του Τούρκου αφέντη του. Πράγματι μετά από λίγες ήμερες ο Λουκάς κατόρθωσε και απόδρασε από το σπίτι του αφέντη του και αφού, επιβιβάστηκε σε πλοίο πήγε στη Σμύρνη, και από 'κεί στη Θήρα. Εκεί με τη συμβουλή ενός πνευματικού ήλθε στο Άγιο Όρος, όπου παρέμεινε αρκετά. Εκεί αφού γύρισε διάφορες Σκήτες και Μονές, τελικά έκάρη μοναχός στη Μονή Σταυρονικήτα. Τον κατέλαβε όμως ό πόθος του μαρτυρίου και αναχώρησε για τη Μυτιλήνη κατά τον Μάρτιο του 1802 μ.Χ.

Λόγω κάποιου γεγονότος, η Μυτιλήνη εκείνη την εποχή βρισκόταν σε μεγάλη αναταραχή. Ο Λουκάς, με τις ευχές των Πατέρων του Αγίου Όρους, παρουσιάστηκε στον κριτή της πόλης και ομολόγησε με θάρρος τον Χριστό. Παρά τις κολακείες και τους φοβερισμούς των Τούρκων, ο Θρακιώτης μάρτυρας παρέμεινε αμετακίνητος στην πίστη και την απόφαση του να μαρτυρήσει. Οδηγούμενος προς τον Ναζήρη, στο δρόμο συνάντησε τον Μητροπολίτη Μυτιλήνης, που τον πήγαιναν στο κριτήριο, έσκυψε του φίλησε το χέρι και ζήτησε τις προσευχές του. Για την ενέργεια του αυτή, οι συνοδοί Τούρκοι τον έδειραν ανελέητα.

Μπροστά στον Ναζήρη, ο Λουκάς με ευτολμία κήρυξε τον Χριστό και κατηγόρησε τη μουσουλμανική θρησκεία. Μετά από τριήμερη προθεσμία, που εξέπνευσε χωρίς αποτέλεσμα για τους Τούρκους, ο Ναζήρης εξέδωσε καταδικαστική απόφαση. Έτσι στις 23 Μαρτίου 1802 μ.Χ., ο Λουκάς άπαγχονίστηκε στη Μυτιλήνη και έλαβε το ένδοξο στεφάνι του μαρτυρίου. Το Άγιο λείψανο του παρέμεινε για τρεις μέρες στην αγχόνη, κατόπιν το έριξαν στη θάλασσα.

Λιγότερα (-)

Λειτουργικά κείμενα

Ἀπολυτίκιον
Ήχος δ'.
Ασκητικώς προγυμνασθείς εν τω Άθω, τας νοητάς των δυσμενών παρατάξεις, την πανοπλίαν ώλεσας παμμάκαρ του Σταυρού, αύθις δε προς άθλησιν, ανδρικώς απεδύσω, κτείνας τους της πίστεως, αισθητούς πολεμίους, Οσιομάρτυς ξίφει νοητώ, διό εστέφθης, Λουκά διττοίς στέμμασι.

Κοντάκιον
Ήχος δ'. Επεφάνης σήμερον.
Εν παννύχοις άσμασι, τους σε υμνούντας, και προς σε ορθρίζοντας, μετ` ευλαβείας ιεράς, σκέπε και φρούρει πρεσβείαις σου, Οσιομάρτυς Λουκά παναοίδιμε.

Έτερον Κοντάκιον
Ήχος γ'. Η Παρθένος σήμερον.
Την λαμπράν σου...

Περισσότερα (+)

Αγιογραφίες / Φωτογραφίες

Άγιος Λουκάς ο Ανδριανουπολίτης

Άγιος Λουκάς ο Ανδριανουπολίτης

Άγιος Λουκάς ο Ανδριανουπολίτης

Η ΠΙΣΤΗ ΩΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

 Κατά τήν σημερινή Κυριακή ἡ Ἐκκλησία προβάλλει τήν ἀσκητική μορφή καί διδασκαλία ἑνός κορυφαίου ἀββᾶ τῆς σιναϊτικῆς ἐρήμου, τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κλίμακος. Ἔζησε κατά τόν 7ο αἰ., κατέλιπε τό ὑπόδειγμα τῆς ὁσιακῆς βιοτῆς του ὡς πολύτιμη παρακαταθήκη σέ ὅλη τήν Ἐκκλη σία, ἔθρεψε, καί συνεχίζει νά θρέφει πνευματικά, τόν λαό τοῦ Θεοῦ, λαϊκούς, μοναχούς, κληρικούς, μέ τό περίφημο βιβλίο του «Κλῖμαξ». Ὁ ἅγιος Ἰωάννης μέ τό ὡς ἄνω σύγγραμμά του ἀπελαύνει ἀπό τήν ὕπαρξη τοῦ ἀνθρώπου τά σκοτεινά δαιμονικά πάθη πού ἐπιδιώκουν νά τόν ὁδη γήσουν στήν ἀπώλεια καί τήν καταστροφή, καί φέρνει τό φῶς καί τήν ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ, ὡς αὔρα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. 

 Τό σημερινό, μάλιστα, εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα διακηρύσσει τήν πί στη τῆς Ἐκκλησίας ὅτι ὁ Κύριος Ἰησοῦς ἦλθε στόν κόσμο «ἵνα διά τοῦ θανάτου καταργήσῃ τόν τό κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου, τοῦτ’ ἔστι τόν διάβολον» (Ἑβρ. 2,14), καθώς γράφει ὁ ἀπόστολος Παῦλος. Ὁ Κύριος ἔγινε ἄνθρωπος, γιά νά καταργήσει μέ τόν θάνατό του αὐτόν πού ἐξου σίαζε τόν θάνατο, δηλαδή τόν διάβολο. Τοιουτοτρόπως, ἡ πίστη ἀνα γεννᾶ τόν ἄνθρωπο· τόν ἀνακαινίζει καί τόν ἀναπλάθει· τόν ἀπαλλάσσει ἀπό τόν θάνατο τῆς ἁμαρτίας καί τοῦ ἐγωισμοῦ καί τόν εἰσάγει στόν χῶρο τῆς θαυματουργίας. 

 Ἡ πίστη ὡς συντελεστής τοῦ θαύματος

 Ὁ πατέρας ἑνός δαιμονιζόμενου παιδιοῦ, μᾶς λέει τό Εὐαγγέλιο, ζη τάει τήν βοήθεια τοῦ Χριστοῦ γιά τόν πάσχοντα υἱό του πού ὑποφέρει παιδιόθεν ἀπό τήν ἐπήρεια τῶν δαιμονικῶν δυνάμεων. Ἡ πίστη τοῦ πατέρα διῆλθε ἀπό κάποια στάδια, στά ὁποῖα ἔχει σημασία νά ἀναφερθοῦμε. Καταρχάς τόν βλέπουμε νά βυθίζεται στήν ἀπόγνωση, τήν ἀπελπισία. Δέν ἤξερε τί νά κάνει μέ τό παιδί του, πῶς νά τό βοηθήσει νά ἀπαλλαχθεῖ ἀπό τήν φοβερή κατάσταση στήν ὁποία βρισκόταν. Γι’ αὐτό καί μέ πόνο λέει στόν Χριστό: «Καί πολλάκις αὐτόν εἰς τό πῦρ ἔβαλε καί εἰς ὕδατα, ἵνα ἀπολέσῃ αὐτόν». Πολλές φορές τό ἀκάθαρτο πνεῦμα ἔριξε τό παιδί στήν φωτιά καί τά νερά γιά νά τό ἐξολοθρεύσει. Ἀπύθμενη ἡ κακία τοῦ διαβόλου· ἀπερινόητη, ἀκατάληπτη ἡ ἀγάπη καί ἡ δύναμη τοῦ Θεοῦ. Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ἑρμηνεύουν ἀλληγορικά τό ἀνωτέρω γε γονός, λέγοντας ὅτι ὁ ἄνθρωπος σπρώχνεται ἀπό τόν ἀρχέκακο ὄφι στήν φωτιά τοῦ θυμοῦ καί τῆς ἐπιθυμίας. Ὄντως, δέν ὑπάρχει κάτι φο βερότερο ἀπό τό νά μή μπορεῖς νά θέσεις φραγμό καί νά μεταβάλλεις τόν θυμό σέ πραότητα καί δύναμη εὐεργετική· ἀπό τό νά μή σταματᾶς νά ἐπιθυμεῖς συνεχῶς καί νά λατρεύεις σάν εἴδωλα πράγματα ὑλικά, νά ἀποζητεῖς τήν ἐγωιστική ἐπιβολή καί κυριαρχία ἐπί τῶν συνειδήσεων τῶν ἀνθρώπων, μή σεβόμενος τήν ἐλευθερία τους. Καί ἔπειτα, σπρώ χνεται ὁ ἄνθρωπος στό νερό, πού, μέ ἀλληγορική ἔννοια, εἶναι ἡ θαλασ σοταραχή τῶν βιοτικῶν πραγμάτων. Ἀπορροφᾶται, δηλαδή, ἀπό τήν φι λοδοξία, τήν φιληδονία καί κάθε ἄλλο ἐπιβλαβές πάθος, καί ἔτσι γίνεται σταδιακά ἄδικος, ἄφρων, δυστυχής, ἀνισόρροπος. 

 Ὁ βασανισμένος πατέρας, ἀφοῦ διῆλθε ἀπό τό δεύτερο στάδιο τῆς ἀμφιβολίας, δεδομένου ὅτι χωρίς νά τό πολυπιστεύει εἶπε στόν Κύριο ἄν μπορεῖς νά κάνεις κάτι, βοήθησέ μας, σπλαγχνίσου μας, φθάνει στό τρίτο στάδιο, αὐτό τῆς δυνατῆς πίστεως, καθότι ἀποδέχθηκε χωρίς ἀμφισβήτηση τόν λόγο τοῦ Χριστοῦ: «εἰ δύνασαι πιστεῦσαι, πάντα δυνατά τῷ πιστεύοντι», καί μέ δάκρυα παρακαλοῦσε νά τόν βοηθήσει ὁ Κύριος στήν ἀπιστία του. Καί τό θαῦμα ἔγινε. Τό παιδί του ἐλευθερώθη κε ἀπό τήν δαιμονική ἐπιβολή μέ τήν θεία ἐνέργεια τοῦ Χριστοῦ. 

 Ἡ ἀκαταίσχυντη ἐλπίδα τῆς πίστεως

 Ἡ πίστη, ὅπως λέει ὁ ἀπόστολος Παῦλος στήν πρός Ἑβραίους ἐπιστο λή του, δίνει ὕπαρξη σέ ἐκεῖνα πού ἐλπίζουμε καί ἀποδεικνύει ἐκεῖνα πού δέν βλέπουμε. Γιά νά συμπληρώσει ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος: «ἄν ὅλα εἶναι φανερά, ποῦ εἶναι ἡ πίστη, πές μου, γιατί πίστη εἶναι ἡ ἀνεπιφύ λακτη ἀποδοχή». Λίγο πρίν ἀπαλλάξει ὁ Χριστός τόν νέο τῆς περικοπῆς μας ἀπό τήν κακία τῶν δαιμόνων, τοῦ κράτησε τό χέρι, τόν σήκωσε καί ἐκεῖνος θαυματουργικά στάθηκε ὄρθιος. Αὐτή ἡ κίνηση τοῦ Χριστοῦ εἰκονίζει τήν πίστη ὅτι ἡ ἀληθινή ζωή προσφέρεται ἀπό τόν Χριστό, ὁ Ὁποῖος εἶναι ἡ ἀνάστασή μας ἀπό τήν ἐπήρεια τῶν δαιμονικῶν δυνάμε ων. Γιατί τά ἀληθινά θαύματα δέν γίνονται γύρω ἀπό ἐμᾶς, ἀλλά μέσα μας, βαθιά στήν ψυχή μας. Καί τότε δέν τίθεται τό ἐρώτημα ἐάν μπορεῖ ὁ Χριστός νά θεραπεύσει τό παιδί μας, τό σῶμα, τήν ψυχή μας, τόν κό σμο μας, ἀλλά ἐάν μποροῦμε ἐμεῖς νά πιστεύσουμε ὅτι ὁ Χριστός, ὡς ὁ μόνος ἀληθινός Θεός, δύναται νά μᾶς θεραπεύσει καί ἀναστήσει, νά μᾶς φωτίσει καί ἁγιάσει, νά κατοικήσει μέσα στήν ὕπαρξή μας καί ἐμεῖς μέσα στήν ἀκτινοβολία τῆς ἀγάπης Του. 

 Ἀρχιμ. Ν. Κ.

https://apostoliki-diakonia.gr/wp-content/data/fk/2026/12-2026(3799).pdf

«Μικροσκοπικοί Τιτάνες των Δασών: Δασικά Έντομα και Κλιματική Κρίση»: Ανοιχτή εκδήλωση για την Παγκόσμια Ημέρα Δασών

 

By dasarxeio com on 22/03/2026

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Δασών (21/3), το Τμήμα Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου διοργανώνει ανοιχτή εκδήλωση, με θέμα «Μικροσκοπικοί Τιτάνες των Δασών: Δασικά Έντομα και Κλιματική Κρίση», τη Δευτέρα 23 Μαρτίου 2026 και ώρες 10.00 με 12.30, στην Αίθουσα Τελετών της Παλαιάς Φιλοσοφικής Σχολής.

Κεντρικός ομιλητής στην εκδήλωση θα είναι ο Διευθυντής Ερευνών του Ελληνικού Γεωργικού Οργανισμού-ΔΗΜΗΤΡΑ, Δρ Δημήτριος Αβτζής, ο οποίος θα μιλήσει για το θέμα: «Τα έντομα στα δάση της Ελλάδας: χαρτογραφώντας έναν αθέατο κόσμο στην εποχή της κλιματικής κρίσης».

Η Παγκόσμια Ημέρα Δασών εορτάζεται κάθε χρόνο την 21^η Μαρτίου, ημερομηνία που συμπίπτει με την έναρξη της εαρινής ισημερίας, με στόχο να αναδείξει τη θεμελιώδη σημασία των δασικών οικοσυστημάτων για τον πλανήτη, ευαισθητοποιώντας παράλληλα την παγκόσμια κοινότητα.

Σύμφωνα με τους διοργανωτές, ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών επέλεξε για τον φετινό εορτασμό το θέμα «Δάση και Οικονομίες», επιδιώκοντας να επισημάνει τον ρόλο που διαδραματίζουν τα δάση στη διασφάλιση μέσων διαβίωσης και εργασίας δασόβιων και παραδασόβιων κοινοτήτων, καθώς και στην καταπολέμηση της φτώχειας και της παγκόσμιας επισιτιστικής ασφάλειας. Τα δασικά οικοσυστήματα όμως, δεδομένης και της κλιματικής κρίσης, μπορούν να διατηρούν τη λειτουργικότητα και ανθεκτικότητά τους, ή ακόμη και να πλήττονται, λόγω της ύπαρξης πολλών αναρίθμητων μικροσκοπικών οργανισμών που απαντώνται σε αυτά, σημαντικότεροι εκ των οποίων είναι τα δασικά έντομα.

Η εκδήλωση θα μεταδοθεί ζωντανά, μέσω live streaming, από τον σύνδεσμο: https://audiovisual.auth.gr/video/116930

Περισσότερες πληροφορίες για την εκδήλωση είναι διαθέσιμες από τον σύνδεσμό: https://www.auth.gr/events/ekdilosi-eortasmoy-tis-pagkosmias-ime/

Σύντομο βιογραφικό σημείωμα κεντρικού ομιλητή

Ο Δρ Δημήτριος Αβτζής είναι Δασολόγος, απόφοιτος του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου και διδάκτορας του Πανεπιστημίου Επιστημών Ζωής και Φυσικών Πόρων (BOKU) της Βιέννης, διευθυντής Ερευνών του ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ, συντονιστής της ομάδας εργασίας του IUFRO (WP 7.03.05) για την Οικολογία και Διαχείριση φλοιοφάγων και ξυλοφάγων εντόμων, μέλος της Επιτροπής CITES Ελλάδος και συντονιστής της δράσης «Αναγνώριση και διαχείριση προστατευόμενων περιοχών ως προς επιβλαβείς για τα φυτά οργανισμούς» του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Έχει έντονη ερευνητική δραστηριότητα, μέσω συντονισμού και συμμετοχής σε διεθνή και εθνικά ανταγωνιστικά ερευνητικά προγράμματα και πλούσιο δημοσιευμένο ερευνητικό έργο σε έγκριτα διεθνή περιοδικά υψηλού κύρους.

auth.gr

Μιμείται η Εκκλησιαστική ευθύνη την εξουσία των κρατών;

Εξουσία χωρίς Έλεγχο: Από τα Στυγνά Καθεστώτα στα Σύγχρονα Ερωτήματα.

Posted on 21 Μαρτίου, 2026

Η ιστορία δεν αφήνει περιθώρια αφέλειας. Τα στυγνά καθεστώτα δεν ξεκινούν πάντα με τανκς και βία· ξεκινούν με συγκέντρωση εξουσίας, έλεγχο της πληροφόρησης και σταδιακή φίμωση της διαφωνίας.

Στη ναζιστική Γερμανία του Αδόλφου Χίτλερ, η εξουσία εδραιώθηκε μέσα από προπαγάνδα, έλεγχο των θεσμών και καλλιέργεια φόβου, οδηγώντας τελικά σε εγκλήματα όπως το Ολοκαύτωμα.

Στη Σοβιετική Ένωση του Ιωσήφ Στάλιν, η εξουσία διατηρήθηκε με εκκαθαρίσεις, εξορίες και ένα σύστημα όπου η διαφωνία ισοδυναμούσε με τιμωρία.

Στη φασιστική Ιταλία του Μπενίτο Μουσολίνι η προπαγάνδα και η προσωπολατρία μετέτρεψαν το κράτος σε μηχανισμό επιβολής.

Ακόμη και πιο «σύγχρονες» δικτατορίες, όπως του Αουγκούστο Πινοσέτ ή η Ελληνική Χούντα, βασίστηκαν στα ίδια μοτίβα: φόβος, έλεγχος, φίμωση.

Πώς λειτουργεί στην πράξη ο αυταρχισμός

Τα μοτίβα είναι διαχρονικά:

• Η εξουσία συγκεντρώνεται και δεν ανέχεται αντίλογο

• Η διαφωνία ποινικοποιείται ή περιθωριοποιείται

• Η πληροφόρηση ελέγχεται, άμεσα ή έμμεσα

• Καλλιεργείται φόβος, ώστε οι άνθρωποι να σιωπούν

• Οι θεσμοί λειτουργούν επιλεκτικά, όχι ισότιμα

• Οι αποφάσεις λαμβάνονται μονομερώς, χωρίς διαφάνεια

• Η ηγεσία δεν λογοδοτεί, αλλά απαιτεί υπακοή

Αυτά δεν είναι μόνο ιστορικά φαινόμενα — είναι μηχανισμοί εξουσίας που μπορούν να εμφανιστούν σε διαφορετικά πλαίσια και εποχές.

Αιχμηρά Ερωτήματα προς τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου

Μακαριώτατε,

• Όταν οι αποφάσεις λαμβάνονται χωρίς ουσιαστική δημόσια εξήγηση, αυτό είναι διαφάνεια ή επιβολή;

• Όταν η διαφωνία φαίνεται να οδηγεί σε πειθαρχικά μέτρα, πρόκειται για διάλογο ή εκφοβισμό;

• Όταν ένας θεσμός ελέγχει ή επηρεάζει την εικόνα του στα μέσα ενημέρωσης, αυτό είναι ενημέρωση ή προπαγάνδα;

Για τη λειτουργία της εξουσίας σήμερα

• Υπάρχει πραγματικά χώρος για ελεύθερη διαφωνία, ή οι φωνές που διαφέρουν απομονώνονται;

• Οι αποφάσεις λαμβάνονται με θεσμικές διαδικασίες, ή επιβάλλονται εκ των άνω;

• Όταν επιβάλλονται ποινές ή κυρώσεις, διασφαλίζεται πάντα μια δίκαιη και ανοιχτή διαδικασία;

• Η ηγεσία δέχεται ουσιαστική κριτική, ή την αντιμετωπίζει ως απειλή;

Η υπόθεση Τυχικού στο επίκεντρο

• Η διαχείριση της υπόθεσης Τυχικού έγινε με πλήρη διαφάνεια ή με σκιές;

• Υπήρξε επαρκής χρόνος και χώρος για υπεράσπιση και δίκαιη κρίση;

• Οι αποφάσεις ελήφθησαν με βάση αντικειμενικά δεδομένα ή προκαθορισμένες θέσεις;

• Πώς απαντάτε σε όσους μιλούν για αυθαίρετες ενέργειες ή στοχοποίηση;

Το ερώτημα της συνείδησης

Η ιστορία δείχνει ότι η εξουσία δεν κρίνεται μόνο από το τι κάνει, αλλά από το πώς το κάνει.

Μακαριώτατε,

• Νιώθετε ότι οι επιλογές σας ενισχύουν την ενότητα και τη δικαιοσύνη, ή δημιουργούν φόβο και διχασμό;

• Μπορείτε να πείτε με βεβαιότητα ότι κάθε απόφαση πάρθηκε με απόλυτη δικαιοσύνη και διαφάνεια;

• Και τελικά: είστε πραγματικά αναπαυμένος με τη συνείδησή σας;

Συμπέρασμα – Η ιστορία ως προειδοποίηση

Κανένας θεσμός δεν είναι υπεράνω κριτικής.
Και η ιστορία είναι σαφής: όπου η εξουσία δεν ελέγχεται, τείνει να γίνεται αυταρχική.

Το ερώτημα δεν είναι αν ζούμε σε δικτατορία.
Το ερώτημα είναι αν αναγνωρίζουμε έγκαιρα τα σημάδια του αυταρχισμού, πριν αυτά γίνουν κανονικότητα.

Δημήτρης Νεοκλέους
Δρ.Κοινωνιολογείας