ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ -αυστηρώς ακατάλληλο για ελληνόφοβους και αχρίστους. Για του Χριστού την πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία. ΠΑΛΙ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΠΑΛΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΘΑΝΑΙ - ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2026
Άγιος Γεώργιος ο νέος Ιερομάρτυρας, ο Νεαπολίτης
Άγιος Γεώργιος ο νέος Ιερομάρτυρας, ο Νεαπολίτης
| Ημερομηνία Εορτής: | 03/11/2026 |
| Τύπος εορτής: | Σταθερή. Εορτάζει στις 3 Νοεμβρίου εκάστου έτους. |
| Άγιοι που εορτάζουν: | Αγιος Γεωργιος ο Νεος Ιερομαρτυρας, ο Νεαπολιτης (; - 1797) |
| Ιερά Λείψανα: | Το Λείψανο του Αγίου βρίσκεται αδιάφθορο στον Ιερό Ναό Αγίου Ευσταθίου Περισσού Αττικής. |
| Περιεχόμενα: | |
  | |
Βιογραφία
Ο Άγιος Γεώργιος ήταν Ιερέας και καταγόταν από τη Νεάπολη της Μικράς Ασίας, που τούρκικα λέγεται «Νέβ Σεχήρ». Διέπρεπε σαν εφημέριος στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου στη Νεάπολη «ἐν ἀληθείᾳ καὶ ὁσιότητι καὶ δικαιοσύνῃ, πορευόμενος ἐν πάσαις ταῖς ἐντολαῖς καὶ δικαιώμασι τοῦ Κυρίου ἄμεμπτος».
Κατά το 1797 μ.Χ. προσκλήθηκε από τους χριστιανούς του χωρίου Μαλακωτή να Ιερουργήσει, αναπληρώνοντας τον εφημέριο τους, που τον καταδίωκαν οι Τούρκοι. Ο Ιερέας Γεώργιος ευχαρίστως δέχτηκε και αναχώρησε για το χωριό. Ξαφνικά όμως, κοντά στη θέση «Κόμπια-Ντερέ», συνελήφθη από εξαγριωμένους βοσκούς Τούρκους, οι όποιοι τον λήστεψαν, τον βασάνισαν και τελικά τον αποκεφάλισαν.
Το Λείψανο του Νεομάρτυρα Γεωργίου ανακομίσθηκε «σῶον καί ἀκέραιον καί ἄφθαρτον καί πλῆρες οὐρανίου εὐωδίας καί χάριτος», μετά από εμφάνισή του «ἐν ὀράματι εἰς τινα γυναῖκα χήραν, εὐλαβῆ καί φοβουμένην τόν Θεόν». Αρχικά φυλάχθηκε στην κατοικία του συνεφημερίου του, Νεοφύτου, και μετά τον θάνατό του στον ενοριακό ναό της Νεαπόλεως. Εκεί το προσκύνησαν και «οἱ ἀείμνηστοι Μητροπολῖται Καισαρείας Παϊσιος, Κλεόβουλος καί Ἰωάννης, οἵτινες τακτικῶς ἤρχοντο εἰς Νεάπολιν καί ἐθαύμαζον καί ὡμολόγουν τήν χάριν τήν ὁποίαν ἔλαβεν παρά Θεοῦ, ἀναδειχθείς θαυματουργός». Μετά την Μικρασιατική καταστροφή του 1922 μ.Χ., το Ιερό Λείψανο μεταφέρθηκε στην Ελλάδα (με την ευκαιρία της ανταλλαγής των πληθυσμών, το 1924 μ.Χ.), από τον τότε εφημέριο Νεαπόλεως Αρχιμανδρίτη Ιγνάτιο και κατατέθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Ευσταθίου Περισσού Αττικής, όπου και σήμερα φυλάσσεται, σε αρίστη κατάσταση.
Αγιογραφίες / Φωτογραφίες
Άγιος Γεώργιος ο νέος Ιερομάρτυρας, ο Νεαπ....
Άγιος Γεώργιος ο νέος Ιερομάρτυρας, ο Νεαπ....
Άγιος Γεώργιος ο νέος Ιερομάρτυρας, ο Νεαπ....
Άγιος Γεώργιος ο νέος Ιερομάρτυρας, ο Νεαπ....
Η λάρνακα με το άφθαρτο λείψανο του Αγίου Γεω....
Ἡ ἀσφαλέστερη ἄμυνα
Ἡ ἀσφαλέστερη ἄμυνα
Γράφει η Εὐδοξία Αὐγουστίνου , Φιλόλογος - Θεολόγος
Παρά τίς διακηρύξεις στήν ἐποχή μας καί τήν προώθηση τοῦ δικαιωματισμοῦ, πού ἔφτασε στό ἀπόγειό του, διεθνεῖς ὀργανισμοί ἐπιβεβαιώνουν τή σκληρή πραγματικότητα: Ὁ Χριστιανισμός παραμένει ἡ ἀπηνέστερα διωκόμενη θρησκεία παγκοσμίως. Ἡ πλέον προβληματική ἐξέλιξη ὅμως εἶναι ἡ αὐξανόμενη πολεμική κατά τῆς ἁγίας Γραφῆς. Δέν περιορίζεται πλέον σέ αὐταρχικά καθεστῶτα, ἀλλά ἐκδηλώνεται ἀπροκάλυπτα στήν καρδιά τῶν δυτικῶν χωρῶν. Ὑπό τήν ἐπίδραση ἐπικρατούντων ἰδεολογικῶν ρευμάτων, ὅπως ἡ λεγόμενη woke agenda, ἡ ἐλευθερία τοῦ ἀτόμου ἀναγορεύεται σέ ἀδιαμφισβήτητο κριτήριο ἀλήθειας. Ἡ χριστιανική διδασκαλία γιά τό ἦθος, τήν οἰκογένεια καί τήν ἱερότητα τῆς ζωῆς ἀντιμετωπίζεται ὡς «ἐμπόδιο», ὁδηγώντας στή στοχοποίηση καί τόν νομικό περιορισμό της.
Τά δεδομένα ἀπό τήν ἐπικαιρότητα εἶναι κραυγαλέα καί ἀνησυχητικά:
Στόν Καναδᾶ ἡ αὐστηροποίηση τοῦ ποινικοῦ κώδικα γιά τή «ρητορική μίσους» στοχοποιεῖ ἄμεσα τήν ἁγία Γραφή καί προετοιμάζει τό ἔδαφος, ὥστε νά ποινικοποιεῖται ἡ δημόσια ἀνάγνωση ἤ τό κήρυγμα, ἐάν στρέφεται κατά τῆς ὁμοφυλοφιλίας, τῶν ἐκτρώσεων, τοῦ παρά φύσιν «γάμου» ἤ ὁποιουδήποτε ἄλλου ὀρθοπολιτικοῦ «δόγματος».
Στό Ἡνωμένο Βασίλειο ἡ ποινικοποίηση τοῦ Εὐαγγελίου λαμβάνει πλέον σάρκα καί ὀστά μέ τή δίκη τοῦ πάστορα Clive Johnston, ἐπειδή σέ θεσμοθετημένη «ζώνη ἀσφαλοῦς πρόσβασης» κλινικῆς ἐκτρώσεων τόλμησε νά κηρύξει «τόσο ἀγάπησε ὁ Θεός τόν κόσμο…» (βλ. Ἰω 3,16). Ὁ ἰσχύων νόμος ἐπιβάλλει ζῶνες ἀποκλεισμοῦ διακοσίων μέτρων γύρω ἀπό τίς κλινικές καί ἀπαγορεύει ὁποιαδήποτε προσευχή ἤ σχετικό κήρυγμα ἀκόμη καί σέ ἰδιωτικούς χώρους. Ἔτσι μετατρέπεται ἡ δημόσια ὁμολογία πίστης σέ ποινικό ἀδίκημα. Ὑπενθυμίζουμε ὅτι παρόμοιες ζῶνες ἔχουν ἐπίσης θεσπισθεῖ σέ Ἰσπανία, Καναδᾶ, Αὐστραλία καί πολιτεῖες τῶν ΗΠΑ.
Τήν ἴδια στιγμή woke Πανεπιστήμια, ὅπως αὐτό τοῦ Σέφιλντ, κατατάσσουν τό ἱερό βιβλίο σέ «μαῦρες λίστες» καί τό κηλιδώνουν ὡς περιεχόμενο «ὠμῶν σωματικῶν τραυματισμῶν καί σεξουαλικῆς βίας».
Στή Φινλανδία ἡ πρώην Ὑπουργός Päivi Räsänen ὑπέστη πολυετεῖς δικαστικές διώξεις, ἐπειδή παρέθεσε βιβλικά χωρία στό Twitter. Τόν Μάρτιο, μάλιστα, τοῦ 2026 τό Ἀνώτατο Δικαστήριο τῆς χώρας τῆς ἐπέβαλε χρηματικό πρόστιμο γιά ἐκκλησιαστικό φυλλάδιο περί γάμου, γιατί ἔκρινε ὅτι προσβάλλει ὁμάδα πληθυσμοῦ.
Στήν ὑπόλοιπη Εὐρώπη καί τήν Ἑλλάδα τό Παρατηρητήριο OIDAC καταγράφει δεκάδες ἐγκλήματα μίσους μηνιαίως. Παράλληλα ἐκδηλώνονται προσφυγές γιά ἀφαίρεση εἰκόνων ἀπό δημόσια κτήρια καί περιφρόνηση τῶν θείων σέ καλλιτεχνικές ἐκθέσεις.
Μέσα σέ αὐτό τό κλίμα, ἡ δημόσια παρέμβαση τῆς Ἐκκλησίας στά ζητήματα τῆς ἀνθρώπινης σεξουαλικότητας συχνά παρερμηνεύεται ὡς «ρατσισμός». Ὡστόσο, ἡ ἐπισήμανση τῆς ἁμαρτίας λειτουργεῖ ὅπως ἡ ἰατρική διάγνωση: Δέν ἀποσκοπεῖ στόν κοινωνικό ἀποκλεισμό, ἀλλά στή σωτηριολογική θεραπεία μέσῳ τῆς μετάνοιας.
Ἀπέναντι, λοιπόν, σέ μιά ἐποχή ὅπου ἡ ἁγία Γραφή ὑφίσταται ποικίλους διωγμούς καί περιορισμούς στή σύγχρονη Δύση, ἡ ἀπάντηση τῆς Ἐκκλησίας δέν ἔγκειται σέ κοσμικές ἀντιπαραθέσεις, ἀλλά στήν πνευματική ἐγρήγορση καί στήν οὐσιαστική ἐπιστροφή στήν πηγή τῆς πίστεως. Τό Γένος μας ἀξιώθηκε νά κληρονομήσει μιά μοναδική πνευματική δωρεά, τήν ἁγία Γραφή, τό βιβλίο γιά τήν ἀποκεκαλυμμένη Ἀλήθεια, γραμμένη στή γλώσσα του. Ὡστόσο, παρά τό μεγάλο αὐτό προνόμιο, μεταξύ τῶν χριστιανῶν ὅλων τῶν δογμάτων καί ὁμολογιῶν ἐμεῖς, οἱ ὀρθόδοξοι Ἕλληνες, φαίνεται νά διατηροῦμε τήν πλέον ἀδύναμη -ἕως καί ἐπιφανειακήσχέση μέ τό θεόπνευστο καί μοναδικό ἱερό κείμενο.
Ἡ ἁγία Γραφή ὅμως δέν ἀποτελεῖ ἕνα ἁπλό ἀρχαῖο σύγγραμμα, ἀλλά τόν αἰώνιο καί πάντα ἐπίκαιρο λόγο τοῦ Θεοῦ, ὅπως διακηρύσσει ὁ ἱερός Χρυσόστομος: «Ἡ δὲ τῶν Γραφῶν ἀνάγνωσις Θεοῦ ὁμιλία ἐστίν». Ἐνῶ ἡ προσευχή εἶναι ἡ φωνή τοῦ ἀνθρώπου πρός τόν Δημιουργό, ἡ μελέτη τῶν Γραφῶν εἶναι ἡ ζωντανή φωνή τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπο, πού τοῦ προσφέρει ὑπαρξιακό καταφύγιο καί ἀκλόνητη ἐλπίδα ἀκόμη καί μέσα στούς πιό βαρεῖς χειμῶνες τῆς ζωῆς. Ἡ ἀπουσία συστηματικῆς μελέτης ἐγκυμονεῖ σοβαρούς κινδύνους, καθώς ἡ πνευματική ζωή ἀτροφεῖ καί διολισθαίνει σέ κοσμικά ὑποκατάστατα· ἀντίθετα, ἡ ἄγνοια τρέφει τή σύγχυση καί τίς θεολογικές παρεκκλίσεις, ἀφήνοντας τόν πιστό εὐάλωτο καί ἀθωράκιστο ἀπέναντι στίς ἀμείωτες ἰδεολογικές καταιγίδες.
Γιά τόν λόγο αὐτό ἀναδεικνύεται κατεπείγουσα ἡ ἐνίσχυση τῶν ἐνοριακῶν Συνάξεων – Κύκλων Μελέτης ἁγίας Γραφῆς, ὅπου τό Εὐαγγέλιο ἑρμηνεύεται ὑπό τό φῶς τῆς ἀποστολικῆς καί πατερικῆς παράδοσης, μέ τόν φωτισμό τοῦ ἁγίου Πνεύματος.
Σέ ἕναν κόσμο πού κλυδωνίζεται ἀπό τήν ἀβεβαιότητα καί στοχοποιεῖ τή χριστιανική ἀλήθεια, ἡ μελέτη τῆς ἁγίας Γραφῆς καί ἡ συμμετοχή στίς Συνάξεις Μελέτης της ἐμπνέουν τήν ἔμπρακτη ἐφαρμογή τοῦ εὐαγγελικοῦ λόγου στήν καθημερινότητα, τή μετατροπή τῆς γνώσης σέ βίωμα. Μέσα στή μαινόμενη θάλασσα τῶν καιρῶν, ὁ πιστός ἀποκτᾶ ἕνα ἀσφαλές ἀγκυροβόλιο τῆς ψυχῆς καί πνευματική ἀσπίδα. Πορεύεται μέ τή γαλήνη καί τή βεβαιότητα ὅτι, ἐνῶ τά πάντα γύρω του καταρρέουν, «ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα».
https://aktines.blogspot.com/2026/10/blog-post_309.html#more
Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ
Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ
«Ἄνθρωπος δέ τις ἦν πλούσιος, καὶ ἐνεδιδύσκετο πορφύραν καὶ βύσσον εὐφραινόμενος καθ᾿ ἡμέραν λαμπρῶς(:Υπήρχε κάποιος πλούσιος άνθρωπος, ο οποίος φορούσε βασιλικά ενδύματα. Απέξω φορούσε ένα μάλλινο κόκκινο και πανάκριβο ρούχο και από μέσα φορούσε λευκό χιτώνα πολυτελή από λεπτό αιγυπτιακό λινάρι. Και διασκέδαζε σε πλούσια συμπόσια κάθε μέρα με μεγαλοπρέπεια)» [Λουκ. 16,19].
Θα ρωτούσε ίσως κάποιος : «Άραγε, σύμφωνα με την ευαγγελική ιστορία, η οποία λέγει ότι ο φτωχός πήγε στον τόπο της ανάπαυσης, ενώ ο πλούσιος στην κόλαση, έχουν ήδη γίνει αυτά, και κληρώθηκε ανταπόδοση αντάξια στον καθένα, ή με αυτά που λέγει ο Κύριος παριστάνει την εικόνα της μελλοντικής κρίσεως; Αλλά βέβαια», θα συνέχιζε τον συλλογισμό του, «επειδή αναφέρει τον Λάζαρο, πραγματικά έγινε και πραγματοποιήθηκε. Και γιατί δεν είπε ‘’κάποιος φτωχός άνθρωπος’’, αλλά είπε ‘’Λάζαρος’’; Μήπως για να δείξει με την ονομασία ότι αυτά έγιναν πραγματικά και αληθινά και δεν είναι παραβολή;».
Σε αυτόν όμως που έτσι συλλογίζεται, θα πούμε: Η κρίση, λέγει παντού η Αγία Γραφή, θα γίνει μετά την ανάσταση των νεκρών, και η ανάσταση δε θα γίνει, αν δεν έρθει και πάλι ο Χριστός, σε εμάς από τον ουρανό με τη δόξα του Πατέρα μαζί με τους αγίους αγγέλους. Έτσι και ο πάνσοφος Παύλος λέγει ότι «αὐτὸς ὁ Κύριος ἐν κελεύσματι, ἐν φωνῇ ἀρχαγγέλου καὶ ἐν σάλπιγγι Θεοῦ καταβήσεται ἀπ᾿ οὐρανοῦ, καὶ οἱ νεκροὶ ἐν Χριστῷ ἀναστήσονται πρῶτον(:κι αυτό θα συμβεί, διότι ο ίδιος ο Κύριος με πρόσταγμα, με φωνή αρχαγγέλου και με σάλπιγγα Θεού θα κατεβεί από τον ουρανό, και οι νεκροί που είχαν πεθάνει πιστοί στο Χριστό θα αναστηθούν πρώτοι)»[Α΄Θεσ.4,16]. Χωρίς λοιπόν να κατεβεί από τους ουρανούς ο Κριτής όλων, ούτε και η ανάσταση των νεκρών θα γίνει. Και πώς τότε δεν είναι απίθανο να σκεφτούμε ότι έγινε ήδη σε κάποιους η ανταπόδοση ή των πονηρών ή των αγαθών έργων; Αυτά λοιπόν που λέγονται από τον Χριστό και για τον πλούσιο και για τον Λάζαρο είναι τρόπος παραβολής διατυπωμένος με ευφυΐα.
Η διήγηση, όπως διασώζει η παράδοση των Εβραίων, αναφέρει ότι εκείνο τον καιρό υπήρχε κάποιος Λάζαρος στα Ιεροσόλυμα, που ζούσε σε έσχατη φτώχεια και ασθένεια, τον οποίο και ανάφερε ο Κύριος, παίρνοντάς τον ως παράδειγμα προς φανερότερη απόδειξη των όσων έλεγε. Γιατί, αφού δεν είχε έρθει ακόμα από τους ουρανούς ο Χριστός, ούτε ανάσταση είχε γίνει, ούτε ακολούθησε σε κάποιους ανταπόδοση των πράξεών τους. Αλλά σαν σε εικόνα, περιγράφτηκε με την παραβολή ένας πλούσιος που ζούσε μέσα σε απολαύσεις και χωρίς ευσπλαχνία, και ένας φτωχός και άρρωστος, για να γνωρίσουν ότι, αν αυτοί που έχουν τον πλούτο στη γη δε θελήσουν να γίνουν καλοκάγαθοι και μεταδοτικοί και κοινωνικοί και δε θελήσουν να βοηθήσουν τις ανάγκες των φτωχών, θα υποστούν φοβερή και αναπόφευκτη τιμωρία.
Νομίζω όμως ότι είναι αναγκαίο να πω προηγουμένως ποια υπήρξε η αφορμή του λόγου ή ποιο πράγμα θέλησε ο Χριστός να αποδείξει και διαμόρφωσε και διατύπωσε άριστα την παραβολή αυτή. Σκοπός δηλαδή του Σωτήρα ήταν να μας καθιστά τεχνίτες στην αγαθοεργία και να διαπρέπουμε στα καυχήματα των αρετών. Γιατί ήθελε να καλλιεργούμε τη φιλαλληλία και να φροντίζουμε για τη φιλοπτωχία, και να αγωνιζόμαστε γενναία για την πραγματοποίηση αυτών των έργων και μάλιστα απευθύνοντας τις παραινέσεις Του για το θέμα αυτό στους πλούσιους του κόσμου αυτού και οδηγώντας τους στο δρόμο που ταιριάζει πάρα πολύ στους αγίους, έλεγε: «πωλήσατε τὰ ὑπάρχοντα ὑμῶν καὶ δότε ἐλεημοσύνην. ποιήσατε ἑαυτοῖς βαλάντια μὴ παλαιούμενα, θησαυρὸν ἀνέκλειπτον ἐν τοῖς οὐρανοῖς ὅπου κλέπτης οὐκ ἐγγίζει οὐδὲ σὴς διαφθείρει· ὅπου γάρ ἐστιν ὁ θησαυρὸς ὑμῶν, ἐκεῖ καὶ ἡ καρδία ὑμῶν ἔσται(:κι αν για την εξασφάλιση της ουράνιας αυτής βασιλείας τα υλικά αγαθά σας γίνονται εμπόδιο, πουλήστε όσα έχετε και δώστε τα ελεημοσύνη στους φτωχούς. Και με την ελεημοσύνη και την αγαθοεργία κάντε για τον εαυτό σας πουγκιά που δεν παλιώνουν, θησαυρό που δεν χάνεται και δεν λιγοστεύει˙ θησαυρό στους ουρανούς, όπου ούτε κλέφτης πλησιάζει για να τον αρπάξει, ούτε σκόρος τον καταστρέφει)»[Λουκ.12,33]. Και η εντολή βέβαια ήταν καλή και αγαθή και σωτήρια, όμως ο Χριστός δεν αγνοούσε ότι η δυνατότητα εφαρμογής αυτού που συνιστούσε δεν είναι δυνατή στους πολλούς, γιατί ο ανθρώπινος νους αδυνατεί πάντοτε μπροστά στα δυσχερή και δύσκολα να κατορθωθούν έργα. Επειδή όμως είναι αγαθός και φιλάνθρωπος, επινόησε κάποιο τρόπο βοήθειας προς αυτούς, για να μη διαδεχθεί τον εδώ πλούτο διαρκής και δύσκολα να αποβληθεί φτώχεια, και τις πρόσκαιρες απολαύσεις αιώνια κόλαση.
«Εάν λοιπόν», λέγει, «δεν ανέχεστε να εγκαταλείψετε τον φιλήδονο πλούτο και να πωλήσετε όλες τις περιουσίες σας και να τις μοιράσετε σε αυτούς που έχουν ανάγκη, προσπαθήστε να ευδοκιμήσετε έστω και λιγότερο· κάνετε για τους εαυτούς σας φίλους, από τον άδικο μαμωνά, δηλαδή μη χρησιμοποιείτε τον πλούτο μόνο για τον εαυτό σας αλλά απλώστε χέρι και σε αυτούς που έχουν ανάγκη. Πονέστε μαζί με αυτούς που υποφέρουν, παρηγορήστε τους αγίους, που αγαπούν την εκούσια φτώχεια, για να λατρεύουν απερίσπαστα τον Θεό. Αυτό δεν θα σας είναι χωρίς αμοιβή γιατί όταν θα σας λείψει ο επίγειος πλούτος, επειδή θα έχετε καταληφθεί από το τέλος της ζωής σας, τότε θα σας κάνουν μετόχους της ελπίδας τους και η παρηγοριά που θα δοθεί σε αυτούς από τον Θεό. Γιατί αυτούς που καταπονήθηκαν σε αυτήν τη ζωή και βάσταξαν με υπομονή το δυσβάστακτο φορτίο της φτώχειας, ως αγαθός θα τους κάνει πάλι δικούς Του».
Κάτι ανάλογο συμβουλεύει και ο Παύλος στους πλουσίους, λέγοντας σχετικά με αυτούς που ταλαιπωρούνται σε τούτη τη ζωή: «ἵνα καὶ τὸ ἐκείνων περίσσευμα γένηται εἰς τὸ ὑμῶν ὑστέρημα, ὅπως γένηται ἰσότης(:αλλά και η δική τους παρρησία στον Θεό, που εξαιτίας των δοκιμασιών τους πλεονάζει, να συμπληρώσει το δικό σας τυχόν πνευματικό υστέρημα, για να υπάρξει έτσι ισότητα και στα σωματικά και στα πνευματικά)»[Β΄Κορ.8,14]. Και αυτό σημαίνει ότι δεν παραγγέλλει τίποτε άλλο, παρά εκείνο που είπε ο Χριστός: «Ποιήσατε ἑαυτοῖς φίλους ἐκ τοῦ μαμωνᾶ τῆς ἀδικίας, ἵνα, ὅταν ἐκλίπητε, δέξωνται ὑμᾶς εἰς τὰς αἰωνίους σκηνάς(:Όπως ο άδικος αυτός διαχειριστής φρόντισε εγκαίρως να εξασφαλίσει τη φιλία των οφειλετών του κυρίου του, έτσι και εσείς φροντίστε να κάνετε για το καλό σας φίλους απ’ τον πλούτο που είναι άδικος˙ διότι οι μεγάλες περιουσίες με αδικία συνήθως συγκεντρώνονται˙ αλλά και όποιος κατακρατά τα πλούτη μόνο για τον εαυτό του διαπράττει μεγάλη αδικία. Κάντε λοιπόν κι εσείς φίλους απ’ τον άδικο πλούτο ευεργετώντας με φιλανθρωπίες τους συνανθρώπους σας, ώστε όταν πεθάνετε, να σας υποδεχθούν οι φίλοι σας αυτοί στις αιώνιες σκηνές του παραδείσου)»[Λουκ. 16,9]. Ότι όμως το να μην ανέχονται οι πλούσιοι να το κάνουν ούτε αυτό, γίνεται πρόξενο καταστροφής και φωτιάς που δεν σβήνει, το δείχνει καθαρά λέγοντάς μας την παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου.
«Ἄνθρωπος δέ τις ἦν πλούσιος, καὶ ἐνεδιδύσκετο πορφύραν καὶ βύσσον εὐφραινόμενος καθ᾿ ἡμέραν λαμπρῶς(:Υπήρχε κάποιος πλούσιος άνθρωπος, ο οποίος φορούσε βασιλικά ενδύματα. Απ’ έξω φορούσε ένα μάλλινο κόκκινο και πανάκριβο ρούχο, κι από μέσα φορούσε λευκό χιτώνα πολυτελή από λεπτό αιγυπτιακό λινάρι. Και διασκέδαζε σε πλούσια συμπόσια κάθε μέρα με μεγαλοπρέπεια)» [Λουκ. 16,19].
Εδώ πρόσεξε, σε παρακαλώ, και εξέτασε με ακρίβεια τα λόγια του Σωτήρα που παρουσιάζουν κάτι το πολύ σοφό. Γιατί ,ενώ μπορούσε να πει: «Ο τάδε άνθρωπος,που ονομαζόταν…, ήταν πλούσιος», όπως στην περίπτωση του Ιώβ[βλ. Ιώβ,1,1: «Ἄνθρωπος τις ἦν ἐν χώρᾳ τῇ Αὐσίτιδι, ᾧ ὄνομα Ἰώβ, καὶ ἦν ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἀληθινός, ἄμεμπτος, δίκαιος, θεοσεβής, ἀπεχόμενος ἀπὸ παντὸς πονηροῦ πράγματος(:Στην Αυσίτιδα χώρα ζούσε ένας άνθρωπος ο οποίος ονομαζόταν Ιώβ. Ήταν ευθύς και έντιμος, άμεμπτος, δίκαιος απέναντι όλων, ευσεβής προς τον Θεό, απέφευγε κάθε πονηρό πράγμα, κάθε αμαρτωλή πράξη)»], αυτό βέβαια δεν το είπε, αλλά τον ονομάζει απλώς άνθρωπο πλούσιο, ενώ αναφέρει τον φτωχό με τον όνομά του. Ποια λοιπόν είναι η παρατήρηση; Ο πλούσιος, επειδή δεν ήταν φιλεύσπλαχνος, είναι ανώνυμος στον Θεό. Γιατί είπε κάπου με τη φωνή του Ψαλμωδού για εκείνους που δεν τον σέβονται: «Οὐ μὴ συναγάγω τὰς συναγωγὰς αὐτῶν ἐξ αἱμάτων, οὐδ᾿ οὐ μὴ μνησθῶ τῶν ὀνομάτων αὐτῶν διὰ χειλέων μου(:Δεν θα συναθροίσω ποτέ κατά κανένα λόγο και τρόπο σε λατρευτικές συγκεντρώσεις ανθρώπους μολυσμένους με αίματα αθώων ανθρώπων ή με αίματα ειδωλολατρικών θυσιών. Ποτέ δεν θα αναφέρω στα χείλη μου, ούτε καν και θα ενθυμηθώ, τα ονόματα των ασεβών ανθρώπων και των ειδωλολατρικών τους θεών)»[Ψαλμ.15,4]. Αντίθετα, όπως είπα, ο φτωχός αναφέρεται ονομαστικά με τη γλώσσα του Θεού.
Όμως ας δούμε την έπαρση του πλουσίου για όσα από αυτά που κανένα δεν είναι από τα αναγκαία. Τι λέγει λοιπόν γι’ αυτόν ο Χριστός; «Και φορούσε πορφύρα και λινό ένδυμα», δηλαδή φρόντιζε να ντύνεται με πολυτελέστατα ενδύματα. Ο φτωχός όμως ήταν πεταμένος δίπλα στον πυλώνα, δεσμευμένος με την αρρώστια και τη φτώχεια, και δεν του έδινε καμία σημασία. Επειδή δεν είχε καμία φροντίδα και περιποίηση προσπαθούσε να χορτάσει από εκείνα που έπεφταν από το τραπέζι του πλουσίου και τα πιο άχρηστα. Αλλά και «οι σκύλοι», λέγει, «έγλειφαν τις πληγές του», που δεν τον έβλαπταν βέβαια, όπως ήταν φυσικό, αλλά του έδειχναν κατά κάποιο τρόπο τη συμπόνια τους και τον θεράπευαν(γιατί με τη γλώσσα τους αποκαθιστούν και τις δικές τους πληγές), ξύνοντας κατά κάποιο τρόπο το μέρος που του πονούσε και γλείφοντας το με φιλοφροσύνη. Εκείνος όμως που ήταν πλούσιος και σκληρότερος από τα θηρία, αποδεικνυόταν ασυγκίνητος και άσπλαχνος και γεμάτος από κάθε απανθρωπιά.
«Ἐγένετο δὲ ἀποθανεῖν τὸν πτωχὸν καὶ ἀπενεχθῆναι αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἀγγέλων εἰς τὸν κόλπον Ἀβραάμ· ἀπέθανε δὲ καὶ ὁ πλούσιος καὶ ἐτάφη(:Κάποτε λοιπόν πέθανε ο φτωχός και οι άγγελοι του Θεού τον μετάφεραν στην αγκαλιά του Αβραάμ, για να βρει ανάπαυση εκεί μέσα στον παράδεισο. Πέθανε κάποτε και ο πλούσιος, και οι άνθρωποι τον έθαψαν με μεγαλοπρέπεια. Πουθενά όμως δεν φάνηκαν γι’ αυτόν οι άγγελοι του Θεού)»[Λουκ.16,22].
Έφυγε όμως ο Λάζαρος αυτός όχι μόνος, αλλά με ολόκληρη συνοδεία δορυφόρων αγγέλων και με τις πιο αγαθές ελπίδες για αιώνια πλέον ανάπαυση· διότι γι’ αυτούς που έχουν τις ελπίδες τους στον Θεό η αποδημία από τα δικά μας είναι μετάθεση από τη θλίψη και τους πόνους. Κάτι ανάλογο δίδαξε και ο Σολομών λέγοντας: «Δικαίων ψυχαὶ ἐν χειρὶ Θεοῦ, καὶ οὐ μὴ ἅψηται αὐτῶν βάσανος. Ἔδοξαν ἐν ὀφθαλμοῖς ἀφρόνων τεθνάναι, καὶ ἑλογίσθη κάκωσις ἡ ἔξοδος αὐτῶν, καὶ ἡ ἀφ’ ἡμῶν πορεία σύντριμμα· οἱ δὲ εἰσιν ἐν εἰρήνῃ(:Η ζωή των δικαίων βρίσκεται κάτω από το παντοδύναμο προστατευτικό χέρι του Θεού, και καμιά θλίψη και βάσανος δεν θα τους αγγίξει, χωρίς ο Θεός να το επιτρέψει. Στα μάτια των αφρόνων φάνηκε ότι πέθαναν και η έξοδός τους από τον κόσμο αυτό θεωρήθηκε δυστύχημα και η αναχώρησή τους από τη ζωή αυτή φάνηκε στους άφρονες ως όλεθρος και απώλεια. Εκείνοι όμως υπάρχουν και ζουν σε ειρήνη)»[Σοφ.Σολ. 3,1-3]. Γιατί τους δίνεται ισάξιο προς τους κόπους τους το μέτρο παρηγορίας ή ενδεχομένως οι αμοιβές είναι περισσότερες από τους πόνους, γιατί το είπε Χριστός: «μέτρον καλόν, πεπιεσμένον καὶ σεσαλευμένον καὶ ὑπερεκχυνόμενον δώσουσιν εἰς τὸν κόλπον ὑμῶν(: Η πρόνοια, η δικαιοσύνη και η αγαθότητα του Θεού θα σας δώσει στην αγκαλιά σας ένα μέτρο καλό, στοιβαγμένο και κουνημένο, ώστε να μη μένει καθόλου κενός χώρος από το δοχείο της μετρήσεως, ένα μέτρο που θα πλεονάζει και θα ξεχύνεται)»[Λουκ.6,38].
Συμπέρασμα: «Ἐγένετο δὲ ἀποθανεῖν τὸν πτωχὸν(:Κάποτε λοιπόν πέθανε ο φτωχός Λάζαρος)», λέγει, «καὶ ἀπενεχθῆναι αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἀγγέλων εἰς τὸν κόλπον Ἀβραάμ· ἀπέθανε δὲ καὶ ὁ πλούσιος καὶ ἐτάφη(:και μεταφέρθηκε από τους αγγέλους του Θεού στην αγκαλιά του Αβραάμ, για να βρει ανάπαυση εκεί μέσα στον παράδεισο. Πέθανε και ο πλούσιος, και οι άνθρωποι τον έθαψαν με μεγαλοπρέπεια. Πουθενά όμως δε φάνηκαν γι΄αυτόν οι άγγελοι του Θεού, αλλά βασανιζόταν στον τόπο του Άδη)» [Λουκ.16,22]. Γιατί η απαλλαγή από το σώμα ήταν θάνατος για τον πλούσιο αυτόν που υπήρξε σκληρός και άσπλαχνος γιατί μεταφέρθηκε από την απόλαυση στην κόλαση, από τη δόξα στην ατιμία, από το φως στο σκοτάδι.
ΠΡΟΣ ΔΟΞΑΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ,
επιμέλεια κειμένου: Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος
ΠΗΓΕΣ:
• Αγίου Κυρίλλου, αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας, Εξήγησις υπομνηματική εις το κατά Λουκάν ευαγγέλιον, Πανεπιστήμιο Αιγαίου, ερευνητικό έργο «Οι δρόμοι της πίστης: Ψηφιακή Πατρολογία»[σελίδες 124 και 125 του PDF].
(https://greekdownloads3.files.wordpress.com/2014/09/commentarii-in-lucam_.pdf)
• Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας Άπαντα τα έργα, πατερικές εκδόσεις «Γρηγόριος Παλαμάς», εκδ. οίκος «Το Βυζάντιον», Θεσσαλονίκη 2005, «Υπόμνημα εις το κατά Λουκάν Β΄», κεφάλαιο 16ο, σελ. 111-115.
• Παν. Τρεμπέλα, Η Καινή Διαθήκη μετά συντόμου ερμηνείας, εκδ. Ο Σωτήρ, Αθήνα 1997
• http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/tools/liddell-scott/index.html
• http://users.sch.gr/aiasgr/Kainh_Diathikh/Biblia/Kainh_Diathikh.htm
• http://users.sch.gr/aiasgr/Palaia_Diathikh/Biblia/Palaia_Diathikh.htm
Η Αγία Οσιομάρτυς ΕΥΛΟΓΙΑ του Σαμουρκασέστι(Samurcășești)+1949
Από τα πρώτα χρόνια της ζωής της πέρασε διάφορες δοκιμασίες.Έμεινε ορφανή από μητέρα σε μικρή ηλικία.Ο πατέρας της ξαναπαντρεύτηκε και υπέφερε πολλά από την μητριά της.Κάποια μέρα,ενώ μάζευαν σανό,η μητριά της την έσπρωξε από μία θημωνιά.Το παιδί υπέστη κάταγμα της σπονδυλικής στήλης και έμεινε στο κρεβάτι για εννέα χρόνια.Όντας σε αυτήν κατάσταση την έστειλαν στο Βουκουρέστι,στην οικογένεια του θείου της ,από την μεριά της μητέρας της,τον Ιωάννη Κίτσιου και την σύζυγό του Επιφανία,στο σπίτι των οποίων πέρασε τα δύσκολα χρόνια του πόνου και της ασθένειας.
Η Αγία Αικατερίνη έλεγε με πολλή ταπείνωση στην Θεοτόκο:«Κόψε εδώ,ράψε εκεί,δέσε εκεί...»
Η Παναγία Παρθένος απευθύνθηκε με γλυκύτητα στην ασθενή,η οποία μέχρι τότε είχε την κοιλιά της φουσκωμένη και τα γόνατα μαζεμένα:«Ιδού,κόρη μου,τώρα θα γίνεις καλά»Και δείχνοντας της ότι η αιτία της ασθένειάς της είχε απομακρυνθεί της είπε;«Αυτή ήταν όλη η ασθένεια και όλη η κακία»,και αμέσως η Αικατερίνη έγινε καλά,γεμάτη ευγνωμοσύνη προς την Παναγία και την Αγία Αικατερίνη.
Κάποιο Σάββατο,ξημερώνοντας Κυριακή,ενώ προσεύχονταν,κάποια στιγμή που μισοκοιμήθηκε της εμφανίστηκε ο Χριστός πάνω σε ένα σύννεφο και της είπε τρείς φορές:«Αλοίμονο,αλοίμονο,μεγάλος πόλεμος θα έλθει εξαιτίας της απιστίας των ανθρώπων και δεν έχω ποιον να στείλω στον κόσμο να αναγγείλει στον κόσμο αυτήν την καταστροφή.»Εκείνη ,ακούγοντας και την τρίτη προτροπή,απάντησε:«Εγώ,Κύριε Ιησού,θα το αναγγείλω!»
.jfif)
Επισκεπτόνταν τους ασθενείς με αγάπη,προστάτευε τα ορφανά,όσους ζούσαν στην αμαρτία τους προέτρεπε να παντρευτούν,όσους κάπνιζαν ή έπιναν τους έπειθε να εγκαταλείψουν τα πάθη τους.Η φωνή της,σαν μία σάλπιγγα,ακούγονταν παντού και πάλευε ενάντια στην κραιπάλη,την διχόνοια,τα εγκλήματα,την ανελεημοσύνη,τις εκτρώσεις,τον αλκοολισμό,τα μάγια και άλλες θανάσιμες αμαρτίες,απομακρύνοντας τον λαό από τον κίνδυνο των αθρετικών και τις προλήψεις
Μετά τον θάνατο των προστατών της,που την μεγάλωσαν από την ηλικία των δέκα ετών,η Αικατερίνη Τσίρλη έγινε δόκιμη στην Μονη Σαμουρκασεστι(Mănăstirea Samurcășești),τον Σεπτέμβριο του 1939.Μετά από τρία χρόνια,στις 21 Νοεμβρίου 1942,εκάρη μοναχή και πήρε το όνομα Ευλογία
.jfif)
Η Αγία Ευλογία έκανε σκληρή άσκηση,ήταν ταπεινή και αγαπούσε την προσευχή.Δεν κοιμόνταν σε κρεβάτι αλλά γονατιστή και φορούσε κουρέλια.Τον χειμώνα δεν άναβε φωτιά στο κελί της φρόντιζε όμως οι άλλες μοναχές να έχουν πάντοτε ξύλα,έχοντας πάντα έγνοια για τον πλησίον.Δεν ξεκούραζε την σάρκα της,αλλά διέχιζε μεγάλες αποστάσεις επισκεπτόμενη χωριά,αντιμετωπίζοντας ελλείψεις,κινδύνους και διωγμούς.
Συνέχισε την δραστηριότητα τους και στα χρόνια του κομμουνιστικού διωγμού,υποφέροντας χτυπήματα και βάσανα επειδή δεν σταματούσε να διδάσκει το Ευαγγέλιο του Χριστού και να μοιράζει στους ανθρώπους πνευματικά βιβλία και εικόνες.Αντιμετώπισε πολλά εμπόδια από κακούς ανθρώπους,οι οποίοι ενοχλούνταν από τα λόγια της που προέτρεπαν σε αλλαγή ζωής εν Χριστώ.
Γι αυτό,κάτι ταβερνιάρηδες από το χωριό Επουρέστι,νομός Τζιούρτζιου,οι οποίοι έβλεπαν ότι εξαιτίας των κηρυγμάτων της οι άνθρωποι δεν ερχόνταν όπως πρώτα να πιούν και να μεθύσουν,έβαλαν σκοπό να την σκοτώσουν.Αυτός που ανέλαβε την αποστολή κεραυνοβολήθηκε.Σε μία άλλη περίπτωση την πήγαν με το ζόρι σε έναν οίκο ανοχής για να την διαφθείρουν.Και τότε ξέσπασε μία φοβερή καταιγίδα και ο άνθρωπος που θα έκανε αυτό το βδέλυγμα παράλυσε και το δαιμονικό σχέδιο απέτυχε.
Οι μοναχές της Μονής Σαμουρκασεστι στο Νυμφαίο, τη γενέτειρα της Οσίας Ευλογίας.
Η μνήμη της εορτάζεται στις 19 Δεκεμβρίου.Η αγιοκατάταξή της από το Πατριαρχείο Ρουμανίας έγινε την 1η Ιουλίου 2025
Επιμέλεια π.Γεώργιος Κονισπολιάτης proskynitis.blogspot
Σε «δοκιμή αντοχής» οι Οδηγίες της ΕΕ για τα πτηνά και τους οικοτόπους
on 02/11/2026
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξετάζει μέσα στο 2026 τη λειτουργία των δύο βασικών νομοθετημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την προστασία της φύσης: της Οδηγίας για τα πτηνά και της Οδηγίας για τους οικοτόπους.
Η διαδικασία χαρακτηρίζεται ως «δοκιμή αντοχής» και αποσκοπεί να διαπιστώσει αν οι δύο οδηγίες εξακολουθούν να επιτυγχάνουν αποτελεσματικά τους στόχους τους και αν μπορούν να εφαρμοστούν με λιγότερο διοικητικό κόστος, χωρίς να μειωθεί το επίπεδο προστασίας της φύσης.
Στις 23 Οκτωβρίου 2026 πραγματοποιήθηκε σχετικός διάλογος εφαρμογής με την αρμόδια Επίτροπο Jessika Roswall και εκπροσώπους δημόσιων αρχών και ενδιαφερόμενων φορέων.
Στο επίκεντρο οι περιοχές Natura 2000
Βασικό αντικείμενο της εξέτασης αποτελεί η εφαρμογή του άρθρου 6 της Οδηγίας για τους οικοτόπους και ιδιαίτερα η διαδικασία της δέουσας εκτίμησης. Πρόκειται για τον έλεγχο που πρέπει να προηγείται της έγκρισης ενός σχεδίου ή έργου όταν αυτό ενδέχεται να επηρεάσει σημαντικά μια περιοχή Natura 2000.
Εξετάζονται επίσης:
- η προστασία των ειδών και οι επιτρεπόμενες παρεκκλίσεις,
- η προσαρμογή των παραρτημάτων των οδηγιών στα νεότερα επιστημονικά δεδομένα,
- η χρηματοδότηση και η διαχείριση των προστατευόμενων περιοχών,
- η παρακολούθηση και η υποβολή στοιχείων,
- η συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών και των ενδιαφερόμενων φορέων.
Δεν έχει αποφασιστεί αλλαγή των οδηγιών
Η διαδικασία δεν αποτελεί ακόμη πρόταση τροποποίησης της ευρωπαϊκής νομοθεσίας. Η Επιτροπή διευκρινίζει, ωστόσο, ότι τα αποτελέσματα της «δοκιμής αντοχής» θα δείξουν αν χρειάζονται αλλαγές στο ισχύον νομικό πλαίσιο.
Η τελική έκθεση αναμένεται έως το τέλος του 2026.
Η εξέλιξη έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς οι δύο οδηγίες αποτελούν τη νομική βάση του δικτύου Natura 2000 και επηρεάζουν άμεσα την περιβαλλοντική αδειοδότηση έργων, τη διαχείριση των προστατευόμενων περιοχών και την προστασία της άγριας πανίδας και των φυσικών οικοτόπων σε όλα τα κράτη μέλη.
Περισσότερες πληροφορίες:
Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2026
Άγιοι Ακίνδυνος, Αφθόνιος, Πηγάσιος, Ελπιδηφόρος και Ανεμπόδιστος
Άγιοι Ακίνδυνος, Αφθόνιος, Πηγάσιος, Ελπιδηφόρος και Ανεμπόδιστος
| Ημερομηνία Εορτής: | 02/11/2026 |
| Τύπος εορτής: | Σταθερή. Εορτάζει στις 2 Νοεμβρίου εκάστου έτους. |
| Άγιοι που εορτάζουν: | Αγιος Ακινδυνος (; - 330) Αγιος Αφθονιος (; - 330) Αγιος Πηγασιος (; - 330) Αγιος Ελπιδηφορος (; - 330) Αγιος Ανεμποδιστος (; - 330) |
| Περιεχόμενα: | |
| | |
Βιογραφία
Ακίνδυνον πυρ των δε λοιπών τεσσάρων,
Oυς μεν, το πυρ έκτεινεν, ους δε, το ξίφος.
Δευτέρη Aφθονίω και τέτρασι πυρ άορ άθλος.
Ήταν όλοι αξιωματούχοι του Πέρση βασιλιά Σαπώρ του Β'. Το 330 μ.Χ., επειδή, ομολόγησαν ότι, είναι χριστιανοί, συνελήφθησαν και μαστιγώθηκαν σκληρά. Έπειτα, τους έριξαν στις φλόγες μιας μεγάλης φωτιάς. Αλλά οι θερμές δεήσεις τους προς το Θεό προκάλεσαν φοβερή θύελλα με βροχή, που έσβησε τη φωτιά. Αυτό προκάλεσε φόβο στους Πέρσες , και τον ίδιο το Σαπώρ, με αποτέλεσμα να αναβάλει, το θάνατο των γενναίων χριστιανών. Αλλά μετά μερικές μέρες, τους έφερε και πάλι στο κριτήριο. Αφού είδε ότι δεν μπορούσε να αλλάξει το χριστιανικό τους φρόνημα, αποκεφάλισε πρώτο τον Αφθόνιο. Έπειτα, απευθυνόμενος στον Ελπιδηφόρο, του είπε να φανεί λογικός, σαν εγγράμματος που ήταν και μπορούσε να διακρίνει το ψέμα από την αλήθεια. Ο Ελπιδοφόρος του αποκρίθηκε ότι γι' αυτό ακριβώς πιστεύει στο Χριστό, διότι Αυτός είναι «η οδός και η αλήθεια και η ζωή» (Ευαγγέλιο Ιωάννου, ιδ' 6). Δηλαδή ο σωστός δρόμος, που οδηγεί στην απόλυτη αλήθεια και στην πραγματική και πηγαία ζωή, που αξίζει κανείς να πεθάνει γι' αυτή. Η απάντηση του Ελπιδοφόρου εξαγρίωσε τον Σαπώρ και αμέσως τον αποκεφάλισε. Οι θυσίες αυτές ενθάρρυναν ακόμα περισσότερο τους υπόλοιπους, και έμειναν ακλόνητοι στην πίστη τους. Τότε ο Σαπώρ διέταξε να τους ρίξουν μέσα σε αναμμένο καμίνι. Έτσι, μαρτυρικά και ένδοξα, παρέδωσαν όλοι τη μακάρια ψυχή τους στο ζωοδότη Χριστό.
Λειτουργικά κείμενα
Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)
Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Ακίνδυνον μέλψωμεν, συν Αφθονίω ομού, κλεινόν Ανεμπόδιστον, Ελπιδοφόρον στερρόν, Πηγάσιον ένδοξον ούτοι γαρ ακινδύνως, εξαφθόνου κρατήρας, πηγάζουσι τοις ελπίδι, αρραγεί προσιούσι, χαρίτων ανεμποδίστων, κρήνην θεόβρυτον.
Κοντάκιον
Ήχος δ’. Ο υψωθείς.
Τη της Τριάδος καλλονή λαμπρυνθείσα, η πενταυγής των Αθλητών θεία φάλαγξ, τας των τυράννων ήμβλυνε δεινάς προσβολάς, άφθονον ακίνδυνον, ανεμπόδιστον χάριν, άπασι πηγάζουσα, τοις ελπίδι και πόθω, ενθέως προσιούσι δι' αυτών, τω πάντων Κτίστη, Χριστώ...
Αγιογραφίες / Φωτογραφίες
Άγιοι Ακίνδυνος, Αφθόνιος, Πηγάσιος, Ελπιδηφόρος και Ανεμπόδιστος
Άγιοι Ακίνδυνος, Αφθόνιος, Πηγάσιος, Ελπιδηφόρος και Ανεμπόδιστος
Άγιος Αφθόνιος
Άγιος Πηγάσιος
Άγιος Πηγάσιος
Άγιος Ελπιδηφόρος
Άγιος Ανεμπόδιστος
Οπτικοακουστικό Υλικό
Ακούστε το απολυτίκιο!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)