Ο "τρομοκράτης" Άρης Σερβετάλης, αυτός ο "ψυχάκιας" που ΕΝΟΧΛΕΙ...
Προσκυνητής 
Με αυτή την "αλλόκοτα εκκεντρική" εμφάνιση κυκλοφορεί πλέον ο γνωστός ηθοποιός (συμμετείχε σε εκδήλωση με θρησκευτικό πνευματικό θέμα) σκανδαλίζοντας το Κοπάδι του εγχώριου Προοδευτισμού (που βλέπει "νύχτα" όπου δεν τραυλίζουν νομικισμούς δικαιωμάτων τα νευρόσπαστα της Εγωιστικής Αυτοπραγμάτωσης)...
Το "θεουσικο" look, για τις ανάγκες του νέου τηλεοπτικού του ρόλου, ξεσήκωσε πλήθος χλευασμών (στο σιχαμερό Κολοσσαίο του fb...), αποδοκιμασιών, ειρωνειών, πικρόχολων σχολίων...
Στο Mega, θα υποδυθεί τον Ασκητή και Πατέρα Άγιο Ιωσήφ τον Ησυχαστή και Σπηλαιώτη... έναν "αγιορείτη καλόγερο" που σφράγισε με την πνευματικότητά του το Ουράνιο Κλίμα του Άθω, "αναγεννώντας" τον μοναχικό βίο υπό το πνεύμα της αυστηρής εσωτερικότητας και όχι του τυπολατρικού καθηκοντολογικού ευλαβισμού... Εκοιμήθη (από καρδιακή ανεπάρκεια, "κατάκτηση" λόγω του ιδιαίτερα σκληρού βίου αγιότητας με άσκηση και προσευχή) το 1959, και αγιοκατατάχθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο το 2020...
Ο Σερβετάλης έζησε εβδομάδες στο Άγιον Όρος ώστε να μυηθεί πιο ουσιαστικά στην ιδιαίτερη "μυστική" πνευματικότητα της μορφής, κι αυτό βέβαια συνδυάστηκε με την δεδηλωμένη του ορθόδοξη θρησκευτικότητα. Αν ένας συμβατικός ηθοποιός ζούσε καιρό με τις συνθήκες κάποιου ρόλου του θα ήταν "εραστής της τέχνης", αλλά ο θρησκευόμενος θεράπων της τέχνης Σερβετάλης είναι "κομπλεξική επιδειξιομανής Ψωνάρα"!!...
Ξέσπασε "μήνις ιερά" από τους αγελοποιημένους του Αποικιακού Αθεϊσμού οι οποίοι είδαν στο γεγονός μια "εμμονή στη θρησκοληψία",ένα "μικρεμπόριο σκοταδισμού", ένα "στρατευμένο πιασάρικο τηλεοπτικό δράμα"... Πρωτοπόρος στο "κράξιμο" ο Τατσόπουλος, αυτός ο βλακώδης επαγγελματίας του αντικληρικαλισμού δια του οποίου έχει στασίδι στη δημοσιότητα και πουλάει κάνα βιβλιαράκι...
Η ουσία είναι ότι η Πέμπτη Φάλαγγα του Παγκοσμιοποιητικού Μηδενισμού, φρικιά με οτιδήποτε εμβολιάζει στην κοινωνική αδράνεια πνευματικές ποιότητες...με οτιδήποτε εναντιώνεται βιωματικά στην ψυχική γύμνωση και εξοικειώνει με την ορθόδοξη νοηματοδότηση του κακοτράχαλου σύγχρονου βίου... Θέλουν "ήρωες" με κατάμαυρη μοίρα από τη "σκουριά" του Περιθωρίου, "ινδάλματα" από αδιάφορο ναρκισσισμό, "ναυάγια" χαρούμενα που λειώνουν στις πρέζες, "αταυτοποίητα ΤΑ" που "ζουν για την ηδονή εντελώς προσωπικά"...
Θέλουν "τέχνη" που παραδέρνει χωρίς πυξίδα στην ανελευθερία του τυφλού Υπαρξιακού, που ανακυκλώνει τη ρουτίνα της ηδονιστικης ομφαλοσκόπησης...ό,τι εκφράζει Ολοκληρωμένη Στάση Ζωής με πίστη, όραμα, μεταφυσική προοπτική, αγωνία, έγνοια αρετής, τσάκισμα αμαρτίας, δηλαδή περιεχόμενα ανθρώπινης ουσίας, ό,τι αποκαθιστά τον άνθρωπο στην "πτήση" προς την Απόλυτη Σχέση: το μισούν,το πολεμούν, το φοβούνται...θέλουν μια TV γεμάτη Έγκλημα, Πάθη, Φθαρτότητα, Ανομία, Κενό, Έλλειμμα, εξοικείωση με τη Διαφθορά, την Αποδόμηση, την Αγιοποίηση των Γεννητικών Οργάνων, κι όταν συναντούν Νόημα και Εσωτερικό Αγώνα εξαγριώνονται ...
Ο Ιωσήφ ο Ησυχαστής [φωτο] "σπούδασε" ως τη Β' Δημοτικού (ενώ οι ήρωες των σύγχρονων σίριαλ είναι όλοι ευκατάστατοι μεσοαστοί με τρυφηλή ζωή, αλλά με "θέματα" που ωθούν σε "ειδικούς και χάπια") και μεγάλωσε στην πιο σκληρή βιοπάλη, και "έμαθε γράμματα" μέσω των Συναξαριών που του φώτισαν μια πνευματική πορεία Ψυχικής Εκτίναξης...
Η επιλογή του Ολοκληρωτικού Ασκητικού Βίου (ξεκίνησε την "αγωνία Θεού" στις ερημιές, σε σπηλιές και ψηλά σε δέντρα, όπως οι αρχαίοι Ερημίτες) είναι μια καταπελτική άρνηση του Αγοραίου Ευδαιμονισμου όπου θεμελιώνεται η φανταιζί μιζέρια του σύγχρονου κόσμου...
Αυτή την "πρωτόγονη" Άρνηση όπου εστιάζει η τέχνη του πιστού Σερβετάλη απεχθάνονται (τα αυτάρεσκα τσουτσέκια χωρίς πνεύμα παρά μόνο με μόδες, τυπικές δεξιότητες και αναμονή θανάτου) και επειδή αδυνατούν να συγκρουστούν πνευματικά μαζί της αναλώνονται σε "γέλια" για το παρουσιαστικό και τη "στράτευση"...
Ναι, στράτευση, αν αυτό σημαίνει συμμετοχή στο Πεδίο Επικοινωνίας όχι με αυτοαναιρέσεις αλλά με εμμονή και "δογματισμό" στην Κουλτούρα Αγιότητας που "ιδρύει" το Μέγα Όχι στον καθημερινοποιημένο μηδενιστικό θάνατο...
