Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2026

Σήμερα 24 Οκτωβρίου 2026 εορτάζουν:

 


Τελευταίες φωτογραφίες ζώων που εξαφανίστηκαν



Κρίνεται στο ΣτΕ η εγκατάσταση ανεμογεννητριών σε καμένες, αναδασωτέες εκτάσεις

 

on 23/10/2026

(Φωτογραφία αρχείου)

Αναδημοσιεύουμε το ακόλουθο άρθρο της «Εφημερίδας των Συντακτών» σχετικά με την εκδίκαση στο Συμβούλιο της Επικρατείας της υπόθεσης αδειοδότησης αιολικών σταθμών σε καμένες, αναδασωτέες εκτάσεις του Έβρου και το ζήτημα της επανεξέτασης της σχετικής νομολογίας.

Μια εξαιρετικά σοβαρή υπόθεση που αφορά την δυνατότητα ή μη της εγκατάστασης ανεμογεννητριών μέσα σε καμένες, αναδασωτέες εκτάσεις συζητήθηκε στις 7/10 στο ΣτΕ, έπειτα από αίτηση ακύρωσης κατά της αδειοδότησης αιολικών μέσα σε καμένα δάση του Εβρου που κατέθεσαν στο ανώτατο διοικητικό δικαστήριο 26 περιβαλλοντικές και φιλοζωικές οργανώσεις, φορείς και φυσικά πρόσωπα από τον Εβρο και ολόκληρη την Ελλάδα.

Στη ουσία, με την αίτηση αυτή, οι προσφεύγοντες ζητούν από το ΣτΕ να επανεξετάσει την έντονα κατακριμένη απόφαση 2499/2012 της Ολομέλειας του δικαστηρίου με πρόεδρο τον Κώστα Μενουδάκο και εισηγήτρια την μετέπειτα πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, με την οποία κρίθηκε συνταγματική η εγκατάσταση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (και άλλων έργων κοινωνικής και οικονομικής σημασίας) σε αναδασωτέες περιοχές.

Ολα ξεκίνησαν τον Νοέμβριο του 2009 όταν ο Δήμος Θίσβης και νυν Δήμος Θηβαίων του νομού Βοιωτίας κατέθεσε αίτηση ακύρωσης στο ΣτΕ. Με την αίτηση αυτή ο Δήμος επιδίωκε να ακυρωθούν 2 αποφάσεις του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, με τις οποίες εγκρίθηκαν περιβαλλοντικοί όροι για την εγκατάσταση και λειτουργία αιολικού σταθμού και χορηγήθηκε άδεια εγκατάστασης για το συγκεκριμένο έργο, αποτελούμενου από 12 ανεμογεννήτριες, σε έκταση 24.000 τ.μ. σε περιοχή του όρους Ελικώνα που αποτελούσε τμήμα μείζονος καμένης δασικής αναδασωτέας έκτασης.

Το 2011, λόγω σπουδαιότητας η υπόθεση μεταφέρθηκε ενώπιον της Ολομέλειας του Δικαστηρίου, μετά από παραπεμπτική απόφαση της επταμελούς σύνθεσης του Ε΄ Τμήματος. Ουσιαστικά, η Ολομέλεια του ΣτΕ κλήθηκε να εξετάσει το ζήτημα του επιτρεπτού της εγκατάστασης αιολικών σταθμών μέσα σε αναδασωτέες εκτάσεις.

Η υπόθεση εξετάστηκε από την Ολομέλεια του ΣτΕ τον Μάρτιο του 2012, η οποία με την απόφασή της 2499/2012 απέρριψε την αίτηση ακύρωσης του Δήμου Θηβαίων. Η απόφαση του δικαστηρίου στηρίχτηκε στην ερμηνεία του άρθρου 117 (παράγραφο 3) του Συντάγματος που απαγορεύει τη χρήση των αναδασωτέων εκτάσεων για οποιοδήποτε άλλο προορισμό μέχρι την ολοκλήρωση της αναδάσωσης, χωρίς καμίας απολύτως δυνατότητας εξαίρεσης.

Με την απόφασή της η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι «δεν αποκλείεται η θέσπιση από το νομοθέτη, ρυθμίσεως δια της οποίας παρέχεται η δυνατότητα σε εξαιρετικές περιπτώσεις, να εγκριθεί επέμβαση σε έκταση που έχει κηρυχτεί αναδασωτέα, ακόμη και πριν ανακτήσει τη δασική μορφή της, προκειμένου να εκτελεστεί έργο, το οποίο αποβλέπει σε εξυπηρέτηση ανάγκης με ιδιαίτερη κοινωνική, εθνική ή οικονομική σημασία».

Για την ιστορία, αξίζει να σημειωθεί ότι η τροπολογία, η οποία αποτέλεσε την ισχύουσα διάταξη της παραγράφου 3 του άρθρου 117, που είχε κατατεθεί από τον Κωνσταντίνο Τσάτσο ως εκπρόσωπο ομάδας βουλευτών σε συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής τον Ιούνιο του 1975, ανέφερε ρητά ότι ο κίνδυνος είναι η μετατροπή των κατεστραμμένων εκτάσεων με δασική βλάστηση «είτε εις οικόπεδα είτε εις χωράφια», δηλαδή η διάθεσή τους για οιονδήποτε άλλο πλην της ανάκτησης της δασικής βλάστησης προορισμό.

Με την απόφαση της Ολομέλειας, που απέρριψε την αίτηση ακύρωσης, είχαν διαφωνήσει 9 εκ των 26 δικαστών που συγκροτούσαν το δικαστικό σώμα υποστηρίζοντας ότι «η αδιάστικτη γραμματική διατύπωση της διάταξης του άρθρου 117 παρ. 3 του Συντάγματος έχει ως συνέπεια ότι δεν είναι δεκτική ερμηνείας». Κατά την γνώμη της μειοψηφίας, οι προσβαλλόμενες αποφάσεις του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας θα έπρεπε να ακυρωθούν κατά το μέρος που περιλαμβάνουν έκταση, τμήμα της οποίας έχει κηρυχθεί αναδασωτέα.

Ωστόσο, η ορθότητα της απόφασης 2499/2012 της Ολομέλεια του ΣτΕ τον Μάρτιο του 2012 τέθηκε εκ νέου επί τάπητος προς επανεξέταση με την αίτηση ακύρωσης, που κατέθεσαν στο ΣτΕ τον Νοέμβριο του 2023 και συζητήθηκε στις 7/10, οι 26 φορείς και φυσικά πρόσωπα κατά της αδειοδότησης αιολικών σταθμών εντός αναδασωτέας έκτασης του νομού Εβρου που καταστράφηκε από την πυρκαγιά του Αυγούστου 2023. Μεταξύ αυτών, η Οικολογική Εταιρεία Νομού Εβρου, η Οικολογική Ομάδα Ροδόπης, το Πανελλήνιο Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων (ΠΑΝΔΟΙΚΟ), η Πανελλήνια Φιλοζωική Ομοσπονδία, το Δίκτυο για την Προστασίας της Αγριας Ζωής (Save Wild) και το Ελληνικό Δίκτυο Φίλοι της Φύσης /Naturefriends Greece.

Βασικό λόγο της αίτησης ακύρωσης αποτελεί η αντισυνταγματικότητα της εγκατάστασης αιολικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής εντός αναδασωτέων εκτάσεων, εγκατάσταση που είναι σε πλήρη αντίθεση με τη διάταξη του άρθρου 117 παρ. 3 του Συντάγματος. Στην αίτησή τους προβάλλουν ότι η ερμηνεία του άρθρου ενάντια στη σαφή και κατηγορηματική διατύπωσή του, η οποία απαγορεύει οποιαδήποτε χρήση μέσα στα καμένα δάση εκτός από την αναδάσωσή τους, είναι επικίνδυνη όχι μόνο για τα δάση, όσο και για το ίδιο το Κράτος Δικαίου και την αρχή της νομιμότητας.

Εξάλλου, επισημαίνουν ότι οι συνθήκες έχουν μεταβληθεί ριζικά την τελευταία δεκαετία, δεδομένου ότι τα δάση μας καταστρέφονται πλέον μαζικά από τις πυρκαγιές που έχουν πλήξει εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα.

Επιπλέον, έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ανεξάρτητα από τη χρησιμότητά τους, έχουν και αυτές περιβαλλοντικές επιπτώσεις που αφήνουν έντονο περιβαλλοντικό αποτύπωμα, διόλου ανώδυνες και αμελητέες. Το γεγονός αυτό ανατρέπει πλήρως την επιστημονική υπόθεση βάσει της οποίας οι ανανεώσιμες έχουν θετικές επιπτώσεις στην αναχαίτιση της παγκόσμιας περιβαλλοντικής κρίσης, η οποία θεωρήθηκε δεδομένη και αναμφισβήτητη και επί της οποίας στηρίχτηκε η ανατροπή του άρθρου 117 παρ. 3 του Συντάγματος με την απόφαση 2499/2012 της Ολομέλειας του ΣτΕ.

Σε αυτό θα πρέπει να συνυπολογιστεί ότι δεν είναι πλέον αναγκαία η αδειοδότηση αιολικών σταθμών ακόμα και σε καμένες δασικές εκτάσεις, όταν οι ενωσιακές υποχρεώσεις της χώρας μας για την παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές έχουν υπερκαλυφθεί. Κατά συνέπεια, υποστηρίζουν, η επανεξέταση και αναθεώρηση της νομολογίας, σχεδόν 15 χρόνια μετά την επίμαχη απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ, είναι σήμερα περισσότερο αναγκαία και επίκαιρη από ποτέ.

Στην πράξη, η απόφαση που θα λάβει το ΣτΕ μετά την συνεδρίαση της περασμένης Τετάρτης, θα αποτελέσει μια γνωμάτευση για τον νομοθέτη και την Διοίκηση, ώστε να επανεξετάσουν εάν ο νόμος είναι πλέον ανίσχυρος. Και θα κρίνει την τύχη χιλιάδων στρεμμάτων σε όλη την χώρα που έχουν καεί και θα καούν στο μέλλον.

Για να γίνει πλήρως αντιληπτό αυτό αξίζει να σημειωθεί ότι μέχρι σήμερα στις Περιφερειακές Ενότητες Εβρου και Ροδόπης έχουν ήδη εγκατασταθεί και λειτουργούν 276 ανεμογεννήτριες. Εξ αυτών οι 54 εντός καμένων εκτάσεων (οι 170 εντός περιοχών Natura και όλες εντός «Σημαντικών Περιοχών για Πουλιά»). Επιπλέον, έχουν λάβει περιβαλλοντική αδειοδότηση, αλλά δεν έχουν εγκατασταθεί ακόμη, 221 ανεμογεννήτριες. Εξ αυτών οι 19 εντός καμένων εκτάσεων (οι 68 εντός περιοχών Natura και 123 εντός «Σημαντικών Περιοχών για Πουλιά»). Επιπρόσθετα, 348 ανεμογεννήτριες βρίσκονται σε διαβούλευση για την έγκριση περιβαλλοντικής αδειοδότησης, εκ των οποίων οι 52 εντός καμένων εκτάσεων (οι 42 εντός περιοχών Natura και 238 εντός «Σημαντικών Περιοχών για Πουλιά»).

Δηλαδή, συνολικά 125 ανεμογεννήτριες, που λειτουργούν ήδη ή σχεδιάζεται να εγκατασταθούν, βρίσκονται μέσα στις πυρόπληκτες περιοχές του Εβρου και της Ροδόπης.

Πηγή: Τάσος Σαραντής | efsyn.gr

Αρχιεπίσκοπος τ. Σιναίου Δαμιανός: Η Ελληνική κυβέρνηση πούλησε στην Αίγυπτο τη μονή του Σινά!

 

Αρχιεπίσκοπος τ. Σιναίου Δαμιανός: Η Ελληνική κυβέρνηση πούλησε στην Αίγυπτο τη μονή του Σινά!

Δραματική Παρέμβαση του πρώην Σιναίου Δαμιανού προς τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο: «Η Μονή “πουλήθηκε” στην Αίγυπτο – Μη μείνετε στην ιστορία ως συνεργός»

Σεισμό στους εκκλησιαστικούς και διπλωματικούς κύκλους προκαλεί η επιστολή-καταγγελία του πρώην Αρχιεπισκόπου Σιναίου Δαμιανού προς τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμο, καθώς και τα μέλη της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου (ΔΙΣ).

Ο πρώην Ιεράρχης, επικαλούμενος την ιδιότητά του ως βαθύς γνώστης του θέματος αλλά και ως θεράπων της αρχαιολογίας, εξαπολύει βαριές κατηγορίες κατά της Ελληνικής Κυβέρνησης

Καταγγελία για «πώληση» και αμφισβήτηση 15 αιώνων ιστορίας.

Στο επίκεντρο της επιστολής βρίσκεται η καταγγελία ότι η Μονή «πουλήθηκε» από την ελληνική πλευρά στην Αιγυπτιακή Κυβέρνηση, υπό το πρόσχημα μιας «ψεύτικης δικαστικής διαδικασίας». Όπως σημειώνει ο πρώην Σιναίου Δαμιανός, με την εξέλιξη αυτή αμφισβητούνται 15 αιώνες ιστορίας και προσφοράς της Μονής, ενώ αθετήθηκε ο «ευαγγελικός λόγος» του Αχτιναμέ για το Ισλάμ.

Μάλιστα, ο Ιεράρχης υπενθυμίζει το δημοσίευμα της ιταλικής εφημερίδας Corriere della Sera (Ιούνιος 2025), το οποίο ανέφερε χαρακτηριστικά ότι:

«Η Ελλάδα μη έχοντας κάτι να εκποιήσει από το παρόν της, πουλάει το παρελθόν της».

Στήριξη στους μοναχούς που αντιδρούν.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η ανοιχτή στήριξη που παρέχει ο πρώην Σιναίου Δαμιανός στους μοναχούς της Μονής. Αν και αναγνωρίζει ότι η θέση του μπορεί να προκαλέσει έκπληξη, δηλώνει ότι επιλέγει «τη γλώσσα της αλήθειας» και δικαιώνει τους μοναχούς οι οποίοι αρνούνται να υπογράψουν τη συμφωνία αυτή, αποκαλώντας την «ντροπιαστική». Παράλληλα, αφήνει αιχμές αναφέροντας ότι πρόκειται για μια συμφωνία την οποία «κανείς, ούτε καν ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος, δεν έχει διαβάσει».

Στον επίλογο της επιστολής του, ο πρώην Αρχιεπίσκοπος Σιναίου απευθύνει δραματική έκκληση προς τον Προκαθήμενο της Εκκλησίας της Ελλάδος:

«Μακαριώτατε, στην ηλικία μας αυτό που έχουμε προ των οφθαλμών μας είναι η υστεροφημία μας. Μη μείνει στην ιστορία η Εκκλησία της Ελλάδος υπό την ηγεσία σας ως συνεργός στην ντροπιαστική αυτή πώληση».

Το ακριβές κείμενο της επιστολής όπως αναγράφεται στο έγγραφο:

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ πρώην ΣΙΝΑΙΟΥ ΔΑΜΙΑΝΟΣ

ΠΡΟΣ

Τον Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπον Αθηνών

και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμον

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ: Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες, Μέλη ΔΙΣ

Μακαριώτατε,

Προσφεύγω σε σας ως εξ αρχής γνώστη του θέματος που σύμφωνα με δημοσιεύματα πρόκειται να συζητηθεί στην προσεχή έκτακτη σύγκλιση της Συνόδου και από τους πρώτους που βοήθησαν αποφασιστικά στην πορεία του και έναν δόκιμο θεράποντα της αρχαιολογίας που γνωρίζει την αξία της Μονής και των κειμηλίων της. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες τις οποίες γνωρίζετε, έστω και παραποιημένες.

Δυστυχώς η Μονή «πουλήθηκε» από την Ελληνική Κυβέρνηση στην Αιγυπτιακή με πρόσχημα ψεύτικη δικαστική διαδικασία. Αμφισβητήθηκαν 15 αιώνες ιστορίας και προσφοράς. Αθετήθηκε ο για το Ισλάμ «ευαγγελικός λόγος» του Αχτιναμέ και επαληθεύτηκε το δημοσίευμα του Ιουνίου 2025 της ιταλικής εφημερίδας Corriere de la Sera στο συγκεκριμένο θέμα που έγραψε ότι «η Ελλάδα μη έχοντας κάτι να εκποιήσει από το παρόν της πουλάει το παρελθόν της».

Θα παραξενευτείτε γι’ αυτό που θα σας πω αλλά θέλω να μιλάω τη γλώσσα της αλήθειας. Οι μοναχοί της Μονής και απέναντί μου πραξικοπηματίες που δεν υπογράφουν την ντροπιαστική αυτή συμφωνία – που κανείς και πιστεύω ούτε εσείς έχει διαβάσει- έχουν δίκιο, γι’αυτό και σας γράφω αυτή την επιστολή.

Μακαριώτατε, στην ηλικία μας αυτό που έχουμε προ των οφθαλμών μας είναι η υστεροφημία μας. Μη μείνει στην ιστορία η Εκκλησία της Ελλάδος υπό την ηγεσία σας ως συνεργός στην ντροπιαστική αυτή πώληση.

Μετά της εν Κυρίω αδελφικής αγάπης και πολλού σεβασμού

† Ο πρ. Σιναίου Δαμιανός (agapotonxristo)

Στην ίδια κατεύθυνση για το θέμα κινήθηκε και ο πατριάρχης Βουλγαρίας Δανιήλ σε συνέντευξη του γεγονός που αναδεικνύει το Πανορθόδοξο ενδιαφέρον για την τύχη της ιστορικής Μονής:

”Σας ανησυχούν τα όσα συμβαίνουν στην Ιερά Μονή Σινά;

Οι καταπατήσεις των δικαιωμάτων των ιερών προσκυνημάτων της Ορθοδοξίας μας πάντα οδηγούσαν σε κακό αποτέλεσμα. Αυτό που μας σοκάρει σε αυτή την περίπτωση είναι ότι το Μοναστήρι του Σινά ενώ υπάρχει πάνω από μία χιλιετία, πριν από το σύγχρονο κράτος της Αιγύπτου, πριν από το σύγχρονο δικαστικό σύστημα στην Αίγυπτο, ξαφνικά, με ποια λογική και με ποιους νόμους, ένα δικαστήριο αποφασίζει να αφαιρέσει τα δικαιώματα της αδελφότητας της μονής, της ίδιας της μονής, πάνω σε όσα κατείχε επί αιώνες;

Αυτό είναι μια προφανής αδικία, μια προφανής απόπειρα προσβολής ενός τόσο σημαντικού προσκυνήματος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και κανείς δεν μπορεί να μείνει αδιάφορος σε αυτό. Το να εμπορευματοποιηθεί ο τόπος, να μετατραπεί σε ένα τουριστικό αξιοθέατο, κάτι που πιθανολογείται να γίνει, θα ήταν καταστροφικό για το ίδιο το μοναστήρι και για τη διατήρησή του ως ενός μεγάλου προσκυνήματος της Ορθόδοξης Εκκλησίας” (parapolitika)

dimpenews.com

Υπνωτισμός: Αποκρυφισμός και χειραγώγηση

 

Ι.Ν.ΑΓΙΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΙΣΤΙΑΙΑΣ
 
ΥΠΝΩΤΙΣΜΟΣ: ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ
Κατά τη διάρκεια του 19ου αι., επινοήθηκε ο όρος ύπνωση που περιγράφει ένα φαινόμενο που πηγαίνει πίσω στους «ναούς ύπνου» της αρχαίας Αιγύπτου και των Ασκληπιείων της αρχαίας Ελλάδας. Και παρόλο που εν μέρει συγκαλυφθεί από πολλούς σύγχρονους πνευματικούς «δασκάλους», η ύπνωση βρίσκεται επίσης στη βάση του σύγχρονου αποκρυφισμού. Ας δούμε εν συντομία αυτή την ιστορία:
Στη Γαλλία, κατά τη διάρκεια του 18ου αι., ο χριστιανός μυστικιστής Louis Claude de Saint-Martin (1743-1803) προσχώρησε στην Εταιρεία Αρμονίας στο Παρίσι. Αυτό είχε ιδρυθεί από τον διάσημο υπνωτιστή Anton Mesmer για να διδάξει την πρακτική του υπνωτισμού. Τα γραπτά του Saint-Martin αποτέλεσαν αργότερα τη βάση της μυστικιστικής παράδοσης του «Μαρτινισμού», η οποία στοχεύει να «επιδιορθώσει» το ρήγμα μεταξύ ανθρώπου και Θεού που συνέβη (κατά την άποψη του Saint-Martin) με την πτώση και την εκδίωξη του Αδάμ και της Εύας από τον Κήπο της Εδέμ. Ο Saint-Martin αργότερα άρχισε να ανησυχεί ότι ο Μεσμερισμός θα μπορούσε να εκθέσει τους ασκούμενους στην επιρροή των πνευμάτων ή των «αστρικών νοημόνων». Αλλά άλλοι πνευματικοί αποστάτες ανακάλυπταν τον Μεσμερισμό περίπου την ίδια εποχή και, επιπλέον, εισήγαγαν τις τεχνικές του στον γαλλικό «υψηλού επιπέδου» Ελευθεροτεκτονισμό.
Ο Ελευθεροτεκτονισμός είχε προκύψει από τη συντεχνία των λιθοξόων της Μεγάλης Βρετανίας το 1717, αλλά, μέσα σε λίγες δεκαετίες, απολάμβανε τεράστια δημοτικότητα στην ηπειρωτική Ευρώπη. Εκεί δημιουργήθηκαν κάθε είδους νέα και ανταγωνιστικά Τεκτονικά Τάγματα και Ιεροτελεστίες. Τα Τάγματα αυτά καθώς και οι Ιεροτελεστίες επηρεάστηκαν από τον Ροδοσταυρισμό, την αλχημεία, τον Ερμητισμό και την Καμπάλα, μεταξύ άλλων εσωτερικών πνευματικών παραδόσεων. Οι υπνωτικές τεχνικές του Μέσμερ επέτρεψαν στους πιο μυστικιστικά διακείμενους Ελευθεροτέκτονες να εμποτίσουν το τελετουργικό με έκσταση, ειδικά με στόχο το άνοιγμα της συνείδησης στη θεϊκή επιρροή ή αποκάλυψη.
Τελικά, στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα, από τον Τεκτονισμό προέκυψαν μαγικά Τάγματα όπως το Ερμητικό Τάγμα της Χρυσής Αυγής και το Ordo Templi Orientis. Ωστόσο, μέχρι τότε, η πτυχή της έκστασης είχε ήδη γίνει πιο περίπλοκη. Μαζί με τις πνευματικές έννοιες του Βουδισμού (Ντάρμα) και του Ινδουισμού (Σανατάνα Ντάρμα), οι ανατολικές τεχνικές διαλογισμού είχαν αρχίσει να πλημμυρίζουν τις δυτικές πνευματικές παραδόσεις:
Το ξεχασμένο πλέον κίνημα της Θεοσοφίας (που ιδρύθηκε στη Νέα Υόρκη από τη Ρωσίδα μετανάστρια Έλενα Μπλαβάτσκυ είχε δανειστεί σε μεγάλο βαθμό από τον Ινδουισμό.
Ο Arthur Avalon είχε εισαγάγει την πρακτική του διαλογισμού τσάκρα στον αγγλόφωνο κόσμο.
Και, έχοντας μάθει βουδιστικές τεχνικές διαλογισμού στα Ιμαλάια, ο διαβόητος μάγος που αναζητούσε δημοσιότητα Aleister Crowley τις περιέγραψε στο βιβλίο του Magick (1913). Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Crowley παρουσίασε επίσης τον διαλογισμό και τα στάδια του ως θεμελιώδη στοιχεία της δυτικής τελετουργικής μαγείας. Και όμως, γνώριζε ότι τέτοιες πρακτικές ήταν παρόμοιες με την ύπνωση. Ως εκ τούτου, στο ποίημά του «Πεντηκοστή», που δημοσιεύθηκε στο Ξίφος του Τραγουδιού (1904), ο Crowley λέει:
Με κουράζεις με αρκετές
αποδείξεις ότι όλα αυτά τα πράγματα
διαλογισμού είναι αυτο-ύπνωση. Ας είναι έτσι!
Υποθέτετε ότι δεν ήξερα;
Συνδεδεμένος για λίγο με τον Crowley, ο Austin Osman Spare (1886-1956) ήταν ένας οραματιστής καλλιτέχνης και αποκρυφιστής που χρησιμοποίησε αυτόματο σχέδιο (όπως έκαναν αργότερα οι σουρεαλιστές) και αυτόματη γραφή. Το τελευταίο είχε, φυσικά, χρησιμοποιηθεί σε πνευματιστικές συναθροίσεις. Αλλά είχε επίσης μελετηθεί στον ιατρικό υπνωτισμό.
Ο Spare δημιούργησε τη δική του μαγική τεχνική για να επηρεάσει την πραγματικότητα. Θα έγραφε την επιθυμία του και, από αυτήν, θα δημιουργούσε ένα “sigil” (ένα είδος αφηρημένου, γεωμετρικού σχήματος) ή, μερικές φορές, ένα είδος αφηρημένου μάντρα. Στη συνέχεια, μπαίνοντας σε μια αλλαγμένη κατάσταση συνείδησης, θα εστίαζε όλη την προσοχή του στο σιγίλιο, για παράδειγμα, εμφυτεύοντάς το στο «ασυνείδητο» (μια έννοια που πιθανότατα προήλθε από τον Φρόιντ, ο οποίος, όπως και ο Γιούνγκ, είχε ασκήσει υπνωτισμό νωρίς στην καριέρα του).
Οι προηγούμενοι μάγοι είχαν προσπαθήσει να επικοινωνήσουν με εξωτερικές, θεϊκές διάνοιες, φυσικά. Οι προσπάθειες του Spare να επηρεάσει το υποσυνείδητο, ενώ βρίσκεται σε κατάσταση έκστασης, παραλληλίζεται ακριβώς με την πρακτική του υπνωτισμού και σίγουρα προήλθε (άμεσα ή έμμεσα) από αυτήν.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι ο Gerard Encausse (γνωστός και ως Papus) ήταν υπνωτιστής και ο George Ivanovich Gurdjieff ήταν επίσης εν ενεργεία υπνωτιστής Schrodter.
Βρίσκουμε σημαντικές ενδείξεις ή αναφορές στον υπνωτισμό αλλού στη δυτική εσωτερική παράδοση: το Ροδοσταυρικό Τετράδιο του Willy είναι γεμάτο αναφορές στον Μεσμέρ. Η πρακτική της Fraternitas Saturni για το εκκρεμές και η έννοια των «μαγνητικών περασμάτων» (που επηρεάζουν ένα άλλο άτομο με λεπτή, εσωτερική ενέργεια) μπορούν να αναχθούν στον Μεσμέρ. Τέλος, ο Israel Regardie αναφέρει επίσης τον υπνωτισμό εν συντομία στα έντονα επηρεασμένα από το Ζεν, τους Ινδουιστές και την Καμπάλα Θεμέλια της Πρακτικής Μαγείας.
Κατά τη διάρκεια των τελευταίων αιώνων, η «δυτική εσωτερική παράδοση» έχει προσελκύσει όλα τα είδη πνευματικών παραδόσεων (από όλο τον κόσμο), μαζί με ιδέες από την ψυχολογία, την επιστήμη, τους αρχαίους πολιτισμούς και τη λαϊκή κουλτούρα. Αλλά, στις ρίζες του, ο δυτικός εσωτερισμός είναι μια συγχώνευση του «υψηλού βαθμού» Ελευθεροτεκτονισμού με τον υπνωτισμό.
ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ
Η χρήση υπνωτικών τεχνικών σε θρησκευτικές ομάδες είναι μια πρακτική που μετατρέπεται σε μέσο χειραγώγησης. Ιδιαίτερα σε κλειστές οργανώσεις όπου υπάρχει αυστηρός έλεγχος και συγκεντρωτική εξουσία, η μέθοδος μπορεί να προκαλέσει βαθιές πληγές στην προσωπικότητα και την ελευθερία του ατόμου αφού μπορεί να δημιουργεί μια ψυχολογική κατάσταση στην οποία το άτομο χάνει την κριτική του ικανότητα και παραδίδεται ουσιαστικά στον έλεγχο του ηγέτη ή της ομάδας. Πολλοί πρώην οπαδοί τέτοιων ομάδων έχουν περιγράψει πώς μετά από διαδοχικές τελετές και προσευχές σε κατάσταση υπνωτισμού, ένιωθαν ότι «ξεχνούσαν ποιοι ήταν» και δεν μπορούσαν να αρνηθούν ούτε μια εντολή, όσο και αν εσωτερικά διαφωνούσαν με αυτή!
Παραδείγματα από Μαρτυρίες Πρώην Μελών
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η περίπτωση μιας ομάδας νέων γυναικών που φοίτησαν στο Regnum Christi Boarding High School στο Ρόουντ Άιλαντ. Μέσω του διαδικτυακού τους μπλογκ «49 weeks…», καταθέτουν τις εμπειρίες τους, αποκαλύπτοντας πως υπέστησαν σοβαρή ψυχική και πνευματική βλάβη κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσής τους, όπως:
Εκδήλωση βαριάς κατάθλιψης με σκέψεις και απόπειρες αυτοκτονίας.
Ψυχολογική απομόνωση και κατάχρηση από «πνευματικούς οδηγούς» που ήταν κακοποιητικοί.
Πνευματική χειραγώγηση που οδηγούσε τα μέλη να αισθάνονται ότι ήταν «μέσα σε ένα σύστημα» όπου το άτομο δεν είχε αξία πέρα από τη χρησιμότητά του στην ομάδα.
Σοβαρά ψυχοσωματικά προβλήματα, όπως ανορεξία, με περιστατικά όπου η διατροφική κατάσταση αγνοούνταν ή επιδεινώνονταν από τους υπεύθυνους.
Σεξουαλική κακοποίηση μέσω υπνωτισμού
Ένα από τα πιο σοβαρά περιστατικά κακοποίησης θυμάτων με χρήση υπνωτισμού αφορά τον Dr. Bernard Baran, ψυχίατρο που καταδικάστηκε για σεξουαλική κακοποίηση ασθενών του, τις οποίες υπνώτιζε για να τις ελέγχει και να τις χειραγωγεί. Το ρεπορτάζ του The New York Times (1997) περιγράφει λεπτομερώς τις μεθόδους του και τις ψυχολογικές επιπτώσεις στα θύματα. (The New York Times, “Psychiatrist Used Hypnosis to Abuse Patients,” 1997).
Ψευδείς αναμνήσεις και δικαστικές υποθέσεις
Η έρευνα της Elizabeth Loftus έχει αποδείξει ότι η χρήση υπνωτισμού μπορεί να προκαλέσει ψευδείς αναμνήσεις που έχουν οδηγήσει σε λάθος καταδίκες, ειδικά σε περιπτώσεις παιδικής κακοποίησης. Σε ένα κλασικό άρθρο της στο Journal of Psychology (1997), αναλύει τον μηχανισμό της δημιουργίας ψευδών αναμνήσεων και προειδοποιεί για την προσοχή που πρέπει να δείχνουν οι ψυχολόγοι. (Loftus, E. F. (1997). “Creating False Memories.” Journal of Psychology, 85(3), 244–258).
Κακοποίηση ανηλίκων σε ψυχιατρικές κλινικές
Στην έρευνα του Kluft (1999) παρουσιάζονται καταγραφές πολλαπλών περιπτώσεων παιδιών και εφήβων που υπεβλήθησαν σε υπνωτική θεραπεία και υπέστησαν ψυχικές βλάβες, καθώς και ψυχολογική εκμετάλλευση από τους θεραπευτές τους. Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στο American Journal of Clinical Hypnosis και αναλύει τις συνέπειες της μη επαρκούς κατάρτισης των υπνωτιστών. https://doi.org/10.1080/00029157.1999.10403519
Κατάχρηση υπνωτισμού σε ψυχιατρικές κλινικές
Στο βιβλίο του Barber (1996), The Hypnotic Reliving of Trauma, καταγράφεται η ιστορική χρήση υπνωτισμού για ψυχιατρικό έλεγχο και την αφαίρεση ελευθεριών ασθενών, κάτι που σήμερα θεωρείται κατάχρηση και παραβίαση δικαιωμάτων. Η έρευνα αυτή έγινε βάση μαρτυριών από πρώην ασθενείς. (Barber, J. (1996). The Hypnotic Reliving of Trauma. Guilford Press).
Θεολογικό Υπόβαθρο
Πολύ σωστά, ο γνώστης του αποκρυφιστικού χώρου κ. Ι. Μηλιώνης, συσχετίζει τον υπνωτισμό με τον διαλογισμό «θὰ διαπιστώσαμε ὅτι τὸ αὐτοϋπνωτιζόμενο πρόσωπο χρησιμοποίησε τὴν βαθιὰ χαλάρωση καὶ τὴν «κατευθυνόμενη φαντασία», πιστεύοντας ὅτι ἡ συχνὰ ἐπαναλαμβανόμενη αὐτὴ διαδικασία θὰ ἀποφέρει τοὺς καρποὺς τῶν ἐπιδιώξεών του μέσω τῆς διαδικασίας τῆς «θετικῆς σκέψης», ἡ ὁποία «ἕλκει θετικὴ ἐνέργεια» καὶ «ὑλοποιεῖ» τὴν ἐπιθυμία ἀπὸ τὸ «διανοητικὸ πεδίο» στὸ «φυσικὸ πεδίο» ὕπαρξης. Ὡς σύνοψη ὅλων τῶν ἀνωτέρω μποροῦμε νὰ θεωρήσουμε τὴν πρακτική τοῦ Διαλογισμοῦ».
Η Εκκλησία αντιμετωπίζει με μεγάλη επιφύλαξη την ύπνωση, καθώς τη θεωρεί επικίνδυνη πνευματικά. Η ύπνωση, με την αλλαγή της συνειδησιακής κατάστασης, αφήνει τον άνθρωπο ευάλωτο σε πνευματικές επιθέσεις ή ψευδαισθήσεις και σε δαιμονική επενέργεια. Στην Ορθοδοξία ο άνθρωπος καλείται να έχει συνειδητή συμμετοχή στη ζωή του και στη σχέση του με τον Θεό και όχι να εισέρχεται σε καταστάσεις υπνωτικής χειραγώγησης, που ακυρώνουν την ελεύθερη βούληση.
Η ύπνωση συχνά δημιουργεί ψευδείς μνήμες ή «πνευματικές» εμπειρίες που δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια. Αυτό μπορεί να παραπλανήσει τον πιστό και να τον οδηγήσει σε πλάνη. Η πνευματική ζωή στηρίζεται στην μετάνοια, στην προσευχή και στη θεία χάρη, όχι σε τεχνικές που βασίζονται σε ψυχολογικούς χειρισμούς.
Η ύπνωση συχνά χρησιμοποιείται σε αποκρυφιστικές και μυστικιστικές πρακτικές, όπως στον αποκρυφισμό, τη θετική σκέψη, το διαλογισμό, οραματισμό κλπ. Θεωρείται εργαλείο για την αλλαγή συνειδησιακών καταστάσεων, την αυθυποβολή ή την πνευματική «απελευθέρωση». Σε κάποιες μορφές διαλογισμού ή τεχνικών εσωτερισμού, υπάρχουν στοιχεία που μοιάζουν με ύπνωση ή υπνωτική κατάσταση.
Εδώ πρέπει να τονίσουμε για άλλη μια φορά την σημασία και τον ρόλο της φαντασίας στις τεχνικές του υπνωτισμού και πόσο ζημιογόνος είναι για την πνευματική πορεία του πιστού. Ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος λέγει ότι «και όσα ομοιώματά τινα νομίζει ο νους υπέρ αυτών ποιείσθαι, φαντασία λέγεται και ουκ αλήθεια… Η αιτία της φαντασίας των ει­κόνων η ασθένεια, και ούχ η καθαρότης εστί τού νοός». (ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ, ΦΑΝΤΑΣΙΑ, ΦΑΝΤΑΣΜΑ) και ο άγιος Νικόδημος: «Πάνω ἀπὸ ὅλα σου λέω, ὅτι γιὰ νὰ πολεμᾷς καὶ νὰ προφυλάγεσαι καλά, μὴν ἀφίνης τὴν φαντασία καὶ τὴν ἐνθύμησί σου νὰ θυμᾶται ὅλα ἐκεῖνα, ποὺ εἶδες ἢ ἄκουσες ἢ μυρίστηκες ἢ γεύτηκες ἢ ἔπιασες καὶ ἰδιαιτέρως, τὰ ἄσεμνα καὶ κακά. Γιατὶ ἔχει ἐπιβεβαιωθῆ μὲ τὴν δοκιμή, πὼς περισσότερο πόλεμο κάνει κάποιος νὰ ἐλευθερωθῆ ἀπὸ τὴν φαντασία καὶ τὴν ἐνθύμησι ἑνὸς πράγματος, παρὰ ἀπὸ τὴν ἰδία τὴν αἴσθησί του».
Πηγές:
https://aktines.blogspot.com/2026/09/blog-post_1104.html#more

Κύριος Ἰησοῦς Χριστός-Ὑπεραγία Θεοτόκος

 

 

Η διπλή ναζιστική θηριωδία στο Μεσόβουνο Κοζάνης

 

Το Μεσόβουνο της Κοζάνης είναι το μοναδικό χωριό της Ελλάδας, που γνώρισε δύο φορές τη μανία των γερμανών κατακτητών.

Διαβάστε περισσότερα...