Νηστεία
ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ -αυστηρώς ακατάλληλο για ελληνόφοβους και αχρίστους. Για του Χριστού την πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία. ΠΑΛΙ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΠΑΛΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΘΑΝΑΙ
Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026
Άγιοι Ακύλας και Πρίσκιλλα οι Απόστολοι
Άγιοι Ακύλας και Πρίσκιλλα οι Απόστολοι
| Ημερομηνία Εορτής: | 13/02/2026 |
| Τύπος εορτής: | Σταθερή. Εορτάζει στις 13 Φεβρουαρίου εκάστου έτους. |
| Άγιοι που εορτάζουν: | Αγιος Ακυλας ο Αποστολος Αγια Πρισκιλλα η Αποστολος |
| Περιεχόμενα: | |
  | |
Βιογραφία
Τμηθὲν γύναιον, Ἀκύλας φησί, βλέπων,
Οὐκ ἀνδριοῦμαι πρὸς τομὴν ἀνὴρ κάρας;
Οι Άγιοι Απόστολοι Ακύλας και Πρίσκιλλα ήταν ζευγάρι Ιουδαίων και καταγόταν από τον Πόντο. Κατοικούσαν στην Κόρινθο και εξασκούσαν το επάγγελμα του σκηνοποιού. Ήσαν δε άνθρωποι ενάρετοι και ευσεβείς.
Όταν ο απόστολος Παύλος, επισκέφθηκε την Κόρινθο, για να διδάξει την ορθόδοξη πίστη, το ζεύγος του προσέφερε θερμή φιλοξενία καθώς είχε εντυπωσιαστεί με το κήρυγμά του. Τόσο τους άγγιξε ο φλογερός και σωτήριος λόγος του απόστολου, ώστε αφού κατηχήθηκαν και βαπτίσθηκαν από αυτόν, αποφάσισαν να τον ακολουθήσουν στις περιοδείες του ως βοηθοί του. O απόστολος εντυπωσιάσθηκε τόσο από τις αρετές και τη χριστιανική τους δράση ώστε τους μνημονεύει στις επιστολές του γράφοντας ότι για τις προσφερθείσες υπηρεσίες τους και το θάρρος είναι ευγνώμων όχι μόνον εκείνος, αλλά και όλες οι εκκλησίες των εθνών.
Αργότερα οι διώκτες του χριστιανισμού τούς συνέλαβαν και αποκεφάλισαν τούς Αγίους χαρίζοντάς τους μαζί με τον τίτλο των Αποστόλων και τον τίτλο των Μαρτύρων.
O Άγιος Aκύλας εορτάζεται και στις 14 Ιουλίου.
Λειτουργικά κείμενα
Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Χριστὸν ἀγαπήσαντες καὶ φωτισθέντες τὸν νοῦν, τὴ πίστει ἐνούμενοι καὶ συζυγία σεμνή, Ἀκύλας καὶ Πρισκίλλα ἤσαν μὲν προεστῶτες ἐκκλησίας κατ’ οἶκον, Παύλου δὲ τοῦ φωστῆρος συνεργοὶ καὶ προστᾶται. Διὸ αὐτοὺς τιμήσωμεν καὶ μιμησώμεθα.
Αγιογραφίες / Φωτογραφίες
Άγιος Ακύλας ο Απόστολος
Άγιος Ακύλας ο Απόστολος
Αγία Πρίσκιλλα
Αγία Πρίσκιλλα
Οπτικοακουστικό Υλικό
Ακούστε το απολυτίκιο!
Κολοκοτρώνης Θεόδωρος - ο ορθόδοξος αρχιστράτηγος του 1821.
Κολοκοτρώνης Θεόδωρος
ο ορθόδοξος αρχιστράτηγος του 1821.
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ο ήρωας, ο ηγέτης, ο Έλληνας Χριστιανός πατριώτης, η ψυχή της εθνικής παλιγγενεσίας. Ο άνθρωπος σύμβολο ενός σκλαβωμένου, αλλά με ένδοξη παρουσία και προσφορά ενός λαού εις την παγκόσμιο ιστορία. Ενός λαού τον οποίο δεν έπρεπε σκλαβιά και δουλεία αιώνων. Εις τον Ελληνικό Λαό, και σε κανένα Λαό, δεν αρμόζει η σκλαβιά. Ήταν γραπτό το σκλαβωμένο Γένος να ελευθερωθεί, να αναστηθεί και να μεγαλουργήσει. Εις το σωτήριο κάλεσμα έδωσε βροντερό παρών και ηγήθηκε του πανεθνικού ξεσηκωμού ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο επονομαζόμενος ¨Γέρος του Μωριά¨. Ηγετική μορφή της Επανάστασης του 1821, “το μυαλό, η καρδιά και το όπλο του αγώνα”, σημειώνει μεταξύ άλλων η Έλλη Αλεξίου, στην εισαγωγή της στα «Άπαντα Κολοκοτρώνη». Δεν είναι εύκολο να γράψεις για την προσωπικότητα και την προσφορά του εις τον αγώνα του ‘21. Σχεδόν, βέβαιο, είναι ότι θα τον αδικήσεις τον ήρωα.
Ο Θοδωρής Κολοκοτρώνης γεννήθηκε το 1770, 3 Απριλίου, την Δευτέρα του Πάσχα, εις το χωριό Ραμοβούνι Μεσσηνίας. Τολμώ να γράψω ότι ήταν σημάδι για την ανάσταση του γένους των Ελλήνων και ότι το νεογεννημένο τέκνο του Κωνσταντή Κολοκοτρώνη θα ήταν ο πρωταγωνιστής της αναστάσεως την οποία και θα χαιρόταν. Ο πατέρας του έκανε λανθασμένη πρόβλεψη, δηλαδή ότι ο νεογέννητος Θοδωρής δεν θα έβλεπε την πατρίδα του Ελλάδα ελεύθερη.
Η οικογένεια των Κολοκοτρωναίων πρόσφερε πάρα πολλά εις τον αγώνα του ‘21. Ο πατέρας του έλαβε μέρος εις την εξέγερση του 1770 την οποία είχε υποκινήσει η Αικατερίνη η Β΄ της Ρωσίας μαζί με δυο αδελφούς του. Σκοτώθηκε αργότερα από τους Τούρκους και ο μικρός Θεόδωρος έμεινε ορφανός. Σε ηλικία 15 ετών έγινε πολεμιστής εναντίον των αρματολών και των τούρκων. Η πολεμική του δράση και φήμη γρήγορα κάλυψε την Πελοπόννησο.
Έγινε επικίνδυνος για τους τούρκους κατακτητές. Ο βοεβόδας της Πάτρας το 1806 , κατόρθωσε να εκδοθεί σουλτανικό φιρμάνι το οποίο επικήρυξε τον Κολοκοτρώνη. Έδινε μεγάλη αμοιβή σε εκείνον ο οποίος θα προσκόμιζε το κολοκοτρωναίικο κεφάλι. Πολλοί για να πάρουν την πλούσια αμοιβή προσκόμιζαν εις τους τούρκους άλλα κεφάλια καθώς οι κατακτητές δεν γνώριζαν τον ήρωα. Ο αγωνιστής με μυθιστορηματικό τρόπο πολεμώντας και διωκόμενος έφθασε εις την Ζάκυνθο. Υπηρέτησε από το 1810 εις το ελληνικό σώμα του αγγλικού στρατού και για τις διακρίσεις του έφθασε εις τον βαθμό του ταγματάρχη.
Το έτος 1818 είναι η χρονιά κατά την οποία ο Κολοκοτρώνης μυείται εις την Φιλική Εταιρεία και γίνεται ενεργό μέλος της. Όταν πλησιάζει η ώρα της επανάστασης, τον Ιανουάριο του 1821 επιστρέφει εις την Μάνη της Πελοποννήσου και περιμένει προετοιμάζοντας την μεγάλη ημέρα του παλλαϊκού ξεσηκωμού.
Πράγματι, εις την αναίμακτη κατάληψη της Καλαμάτας υπό τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, την 23η Μαρτίου ‘21, ήταν παρών. Για την 25η Μαρτίου είχε οριστεί ο κάθε οπλαρχηγός να βρίσκεται εις την ορισθείσα θέση για να κηρυχτεί επίσημα η επανάσταση. Όπως, πράγματι, έγινε.
Σε πολλές πολεμικές επιχειρήσεις συμμετείχε και ο πρωταγωνιστικός ιθύνων νους. Αναφέρω την μάχη εις το Βαλτέτσι (14 Μαΐου 21), άλωση της Τριπολιτσάς (23 Σεπτεμβρίου 21)και εις την καταστροφή της στρατιάς του Δράμαλη εις τα Δερβενάκια (26 Ιουλίου 22). Η νίκη αυτή διέσωσε τον αγώνα εις την Πελοπόννησο και εις την οποία αναδείχτηκε η ευφυΐα και ο στρατηγικούς νους του Κολοκοτρώνη. Μετά από αυτή την επιτυχία ανακηρύχτηκε αρχιστράτηγος του αγώνα. Για τις μάχες αυτές χρειάζονται ειδικά άρθρα. Εδώ θα αναφέρω μόνο ένα γεγονός το οποίο μαρτυρά το ψυχικό μεγαλείο της ελληνορθόδοξης ψυχής του Κολοκοτρώνη. Εις τα απομνημονεύματά του διαβάζουμε : «Όταν έμβηκα εις την Τριπολιτσά, με έδειξαν τον Πλάτανο εις το παζάρι όπου εκρέμαγαν τους Έλληνας. Αναστέναξα και είπα: «Άιντε, πόσοι από το σόγι μου και από το έθνος μου εκρεμάσθηκαν εκεί και διέταξα και το έκοψαν».
Ως γνωστόν τις νίκες και επιτυχίες των πρώτων χρόνων διαδέκτηκαν εμφύλιες διαμάχες και ένοπλες συγκρούσεις, τις ο οποίες ο ¨γέρος του Μωριά¨ προσπάθησε να εξομαλύνει με αποτέλεσμα να συλληφθεί και να οδηγηθεί εις την φυλακή του Ναυπλίου.
Η επανάσταση συνεχίζεται, κάποια στιγμή σταμάτησαν οι εμφύλιες εχθροπραξίες. Ο Σουλτάνος για να σταματήσει την ελληνική επανάσταση ζητά την βοήθεια της Αιγύπτου. Πράγματι ο διάδοχος του θρόνου Ιμπραήμ το 1825 αποβιβάζεται εις την Πελοπόννησο και ανακαταλαμβάνει τις πόλεις Σφακτηρία και Ναβαρίνο. Τα δύσκολα είναι μπροστά και ο Κολοκοτρώνης εις την φυλακή. Εκτιμώντας τον κίνδυνο απώλειας του αγώνος και την αξία του Κολοκοτρώνη, τον αποφυλακίζουν και του αναθέτουν την ευθύνη μαζί με τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη να αντιμετωπίσουν τον Ιμπραήμ. Αγώνας άνισος αριθμητικά. Λίγοι οι επαναστάτες Έλληνες, πολλοί οι Αιγύπτιοι. Ο Ιμπραήμ εφαρμόζει σχέδιο εξόντωσης των επαναστατών. Ξεριζώνει τα αμπέλια, τα λιόδενδρα‧ καταστρέφει τις περιουσίες των για να τους οδηγήσει σε θάνατο δια της πείνας. Συγχρόνως εκδίδει και το διάταγμα της αμνηστίας. Με βάση αυτό όποιος επαναστάτης Έλληνας εγκατέλειπε τον αγώνα και γύριζε εις τον τόπο του δεν είχε συνέπειες και επί πλέον λάμβανε και αμοιβή. Υπήρξαν αγωνιστές οι οποίοι εγκατέλειψαν την αγώνα και προσκύνησαν τον Ιμπραήμ. Διαβλέποντας τον κίνδυνο ο πατριώτης πολεμιστής ο Κολοκοτρώνης εμψυχώνει τους αγωνιζόμενους επαναστάτες μαχητές με λόγους πύρινους και με την περίφημη φράση: «Φωτιά και τσεκούρι εις τους προσκυνημένους». Με τακτική κλεφτοπολέμου από την μεριά του Κολοκοτρώνη οι επιχειρήσεις διαρκούν έως το 1828, όπου φθάνει εις την αγωνιζόμενη και επαναστατημένη Ελλάδα ο στρατηγός Μεζόν με το στράτευμά του με εντολή του Καρόλου του Ι΄της Γαλλίας για να διασώσει την Ελλάδα από τα Αιγυπτιακά στρατεύματα.
Ο Κολοκοτρώνης εξ αιτίας του ακέραιου του χαρακτήρα του, την γενναιότητα, την ευθύτητα και το υψηλό αίσθημα τιμιότητας και δικαιοσύνης και κατά την διάρκεια της παλιγγενεσίας αλλά και μετά την απελευθέρωση δεν διήγε βίο ήσυχο. Ο πρώτος κυβερνήτης Καποδίστριας συμπαθούσε τον Γέρο και οι εχθρικές διαθέσεις των αντιπάλων του ήταν σε λανθάνουσα κατάσταση. Μετά την δολοφονία του Καποδίστρια το 1831 τα πράγματα εις την ελεύθερη Ελλάδα αλλάζουν. Αναλαμβάνει βασιλέας ο ανήλικος Όθων και ορίζεται τριμελής αντιβασιλεία μέχρι την ενηλικίωσή του. Επικεφαλής της τριμελούς αντιβασιλείας διορίστηκε ο Άρμανσπεργκ. Δεύτερο μέλος ήταν ο Μάουρερ, νομικός. Τρίτος αντιβασιλέας διορίστηκε ο στρατηγός Έυντεκ. Διορίστηκαν και δύο αναπληρωματικοί. Ο Άβελ και ο Γκράϊνερ.
Την νέα κατάσταση πραγμάτων πλησίασαν και συνεργάστηκαν άνθρωποι οι οποίοι προσπαθούσαν να πλουτίσουν και να αποκτήσουν αξιώματα και θέσεις εις βάρος του Λαού. Η κατάσταση αυτή δεν άρεσε σε πολλούς ήρωες μαχητές αγώνα οι οποίοι αντέδρασαν μαζί τους και ο Κολοκοτρώνης, ο Μακρυγιάννης, κι ο Πλαπούτας, ο Μαμούρης, ο γιός του Κολοκοτρώνη ο Γενναίος Κολοκοτρώνης. Όλοι οι οπλαρχηγοί του αγώνα έβλεπαν με δυσπιστία τους νέους δυνάστες και τους συνεταίρους τους.
Οι κρατούντες αντιδρούν στήνοντας δίκες με ψευδομάρτυρες. Τα πρώτα κρατητήρια περιμένουν το 1833 τον Κολοκοτρώνη και τον γιό του, Γενναίο.Μαζί με αυτούς και ο Πλαπούτας, ο Ν. Μούκουρας, ο Κωνστ. Πελοπίδας, που ήταν γιατρός και μεγάλο στέλεχος της Φιλικής Εταιρείας, και άλλοι.
Κατά την άφιξη του Όθωνα εις το Ναύπλιο(πρωτεύουσα της Ελλάδας) κατά την επιθυμία του δόθηκε η δυνατότητα να παραστεί ο Γέρος άοπλος και με συνοδεία γαλλικής φρουράς γιατί ήταν επικηρυγμένος.
Το 1833 ο Κολοκοτρώνης και άλλοι αγωνιστές φυλακίζονται εις το Ίτς Καλέ και ένα χρόνο αργότερα μαζί με τον Πλαπούτα καταδικάζονται εις θάνατο. Η αδέκαστος Ιστορία καταγράφει με χρυσά γράμματα την άρνηση δυο δικαστών, ακέραιων και αδέκαστων, να συμφωνήσουν εις την καταδίκη των δυο αγνών ηρώων. Πρόκειται για τους δικαστάς Γ. Τερτσέτη και Αθαν. Πολυζωίδη. Η απόφαση, φυσικά, δεν άλλαξε.
Το 1835 ενηλικιώνεται ο Όθων και με την ανάληψη της βασιλείας μετατρέπει την θανατική ποινή σε 20σαετή φυλάκιση και σε μικρό χρονικό διάστημα τον αποφυλακίζει.
Το 1843 φθάνει το βιολογικό τέλος του Κολοκοτρώνη. Ένα βράδυ επιστρέφοντας από ένα γλέντι εις τα ανάκτορα του Όθωνα, το οποίο ήταν λίγες ημέρες μετά το γάμο του υιού του. Ήπιε, έφαγε και χόρεψε περισσότερο από τα συνηθισμένα. Γυρίζοντας εις το σπίτι του ξάπλωσε και κοιμήθηκε τον αιώνιο ύπνο. Ευτυχισμένος και πικραμένος. Ευτυχής γιατί είδε την Ελλάδα(ένα τμήμα της)ελεύθερη χύνοντας αίμα . Πικραμένος, λέγω εγώ, για τις περιπέτειες τις οποίες έζησε εξ αιτίας των αντιπάλων του. Ήταν, όπως μαρτυράει η Ιστορία, ανεξίκακος και, τολμώ να γράψω, καλός Χριστιανός αφού έκανε τραπέζι εις τον φονιά του αδελφού του και εις την παρατήρηση της μάνας του απάντησε αυτό είναι το καλύτερο μνημόσυνο για τον γιό σου και αδελφό μου.
Θα κλείσω το παρόν κείμενο αναφέροντας ιστορικές φράσεις του ήρωα Έλληνα πατριώτη, γενναίου αγωνιστή, φιλικού και χριστιανού Κολοκοτρώνη όπως τις κατέγραψε η άτεγκτος Ιστορία.
«Ο Θεός έβαλε την υπογραφή του για την λευτεριά της Ελλάδας και δεν την παίρνει πίσω».
«Μία φορά εβαπτισθήκαμεν με το λάδι, βαπτιζόμεθα και μίαν με το αίμα και άλλη μίαν δια την ελευθερία της πατρίδος μας».
«Οι Έλληνες είναι τρελοί, αλλά έχουν Θεόν φρόνιμον».
«Ο δικός μου ο ξεσηκωμός δε μοιάζει μήτε με των Φράγκων, μήτε με κανενού άλλου. Εμείς θ' αναστήσουμε μία πατρίδα που κεφάλι θάχει το Χριστό. Κι όχι ανθρώπους».
«Αντίκρυσα τόσες φορές το θάνατο και δεν τον φοβήθηκα».
«Σαν μια βροχή ήρθε σε όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας και όλοι, και οι κληρικοί και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι γραμματισμένοι και οι έμποροι, όλοι συμφωνήσαμε στον ίδιο σκοπό και κάναμε την επανάσταση».
« Η επανάστασις η εδική μας δεν ομοιάζει με καμμίαν από όσας γίνονται την σήμερον εις την Ευρώπην. Της Ευρώπης αι επαναστάσεις εναντίον των διοικήσεών τους είναι εμφύλιος πόλεμος· ο εδικός μας πόλεμος ήτο πλέον δίκαιος. Ήτον έθνος με άλλον έθνος».
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ταυτίζεται με τον ξεσηκωμό του ‘21. Ήταν το κεφάλι, ο εγκέφαλος, ο ιθύνων νους της παλιγγενεσίας. Ο ατρόμητος μαχητής, ο άφθαστος γενναίος στρατιώτης και στρατηγός. Ενέπνεε τον σεβασμό και όταν το απαιτούσαν οι περιστάσεις και τον φόβο.
Οι απόγονοί σου, τα ελληνόπουλα είναι υπερήφανα για σένα και, αν χρειαστεί, θα σε έχουν για οδηγό.
Μυργιώτης Παναγιώτης
Μαθηματικός
Άγιοι Ακύλας και Πρίσκιλλα‧ πρότυπα συζύγων.
Αποτελεί κοινή διαπίστωση ότι η κοινωνία διέρχεται ηθική κρίση. Θεσμοί και αξίες που στήριξαν και στερέωσαν την κοινωνία, σήμερα φθίνουν. Η πίστη στον ένα αληθινό Θεό περιφρονείται, ο πατροπαράδοτος θεσμός και ισχυρός κρίκος ενότητας της κοινωνίας δέχεται ολομέτωπη επίθεση από τον μισόκαλο και επινοούνται άλλες μορφές συμβίωσης ξένες προς την ανθρώπινη παράδοση και Ορθόδοξη Διδασκαλία. Τα διαζύγια πληθαίνουν και η εκτός γάμου συμβίωση πληθύνεται. Τα αποτελέσματα τα ζούμε. Τραγικά θύματα τα παιδιά, χωρίς πυξίδα και σωστή οικογένεια να τα αναθρέψει και διαπαιδαγωγήσει Ορθόδοξα.
Σε τέτοιες εποχές χαλεπές και δύσκολους καιρούς παρηγοριά και αποκούμπι προσφέρει η Αγία μας Εκκλησία μέσα από την βιοτή των Αγίων Της. Μας προβάλλει Αγίους έγγαμους ως παραδείγματα εναρέτου ζωής και πίστης στον Τριαδικό Θεό. Υπάρχουν αρκετά ζεύγη παντρεμένων Αγίων, τα οποία προστατεύουν την οικογένεια. Ένα τέτοιο Άγιο ανδρόγυνο αποτελούν ο Ακύλας και η Πρίσκιλλα, η μνήμη των οποίων εορτάζεται την 13η Φεβρουαρίου, την παραμονή της εορτής του Βαλεντίνου, ενός «αγίου» τον οποίο δεν αναγνωρίζει η Ορθοδοξία. Μεγάλη αγάπη και έρωτας ένωνε τους δυο αυτούς συζύγους και είχαν και ένα κοινό έρωτα, όχι βέβαια προς άλλο άνθρωπο ή κάτι γήινο, αλλά προς τον Χριστό. Ο κοινός αυτός έρωτας ενδυνάμωνε την μεταξύ τους αγάπη και στην αγαπητική θυσία.
Οι Άγιοι αυτοί ήταν Ιουδαίοι Ποντιακής καταγωγής και κατοικούσαν στην Ρώμη και αναγκάστηκαν να φύγουν το 49 μ.Χ. γιατί ο αυτοκράτορας Κλαύδιος με διάταγμα έδιωξε όλους τους Ιουδαίους για τις φιλονικίες που γινόντουσαν στις συναγωγές. Έτσι βρέθηκαν στην Κόρινθο και ασκούσαν το επάγγελμα του σκηνοποιού. Ήταν άνθρωποι ευσεβείς και ενάρετοι.
Ο Απόστολος Παύλος μετά την πρώτη περιοδεία παίρνει ως βοηθό του τον Σίλα. Ευρισκόμενος στα Λύστρα κατηχεί τον Τιμόθεο και τον παίρνει βοηθό του. Στην Τρωάδα βλέπει το γνωστό όραμα να τον καλεί στη Μακεδονία. Εκεί συναντά τον Λουκά, τον μετέπειτα συγγραφέα των πράξεων των Αποστόλων και Ευαγγελιστή. Ξεκινά ταξίδι και αφού περάσει διδάσκοντας από πολλές πόλεις: Σαμοθράκη, Νεάπολη, Θεσσαλονίκη, Βέροια, Κίτρος, Αθήνα καταλήγει στην Κόρινθο.
Στο 18ο κεφάλαιο των Πράξεων διαβάζουμε: «…Μετά από αυτά αναχώρησε από την Αθήνα και ήρθε στην Κόρινθο. Και βρήκε κάποιον Ιουδαίο με το όνομα Ακύλας, Πόντιος στο γένος, που είχε έρθει πρόσφατα από την Ιταλία, και την Πρίσκιλλα τη γυναίκα του, γιατί είχε διατάξει ο Κλαύδιος να αναχωρήσουν όλοι οι Ιουδαίοι από τη Ρώμη, και προσήλθε σ αυτούς. Και επειδή ήταν ομότεχνος, έμενε κοντά τους και εργαζόταν, γιατί ήταν σκηνοποιοί στην τέχνη…».
Ο Απόστολος Παύλος έμεινε μαζί τους δεκαοκτώ μήνες. Τον άκουγαν να κηρύττει, τον ρωτούσαν και μάθαιναν. Ήταν ο απλανής οδηγός των. Κατηχήθηκαν από τον Παύλο και βαπτίστηκαν από αυτόν. Έγιναν οι πολύτιμοι βοηθοί και συνεργάτες του και αποφάσισαν να τον ακολουθήσουν στις περιοδείες του.
Με αρχηγό τον Παύλο διασχίζουν το Αιγαίο και φθάνουν στην Έφεσο της Μικράς Ασίας, κέντρο γραμμάτων και τεχνών και έδρα του ειδωλολατρικού ναού της Αρτέμιδας, ένα από τα επτά θαύματα της αρχαιότητας. Τον πρώτο χρόνο της παραμονής των εκεί δεν κάνουν φανερή ιεραποστολή. Η ζωή τους λάμπει και ακτινοβολεί Χριστό, φανερώνει πως γίνεται η ζωή όταν στις καρδιές μας κατοικεί η Χάρις του Αγίου Πνεύματος.
Ένα Σάββατο εμφανίζεται στη συναγωγή ένας άνδρας από την Αλεξάνδρεια για να μιλήσει. Ο λόγος, ωραίος, ζεστός αλλά κάτι λείπει. Αυτό είναι η αναφορά στον Σταυρωθέντα και Αναστάντα Κύριο, στο βάπτισμα, στο Άγιο Πνεύμα. Η διαπίστωση αυτή οδήγησε το Άγιο ζεύγος να συναντήσει κατ’ ιδίαν τον ομιλητή και να τον κατηχήσει. Ο ομιλητής ήταν ο Απολλώ, ο οποίος εξελίχτηκε σε ένα φλογερό κήρυκα του Ευαγγελίου και πολύτιμο βοηθό του Παύλου.
Το 54 μ.Χ. αυτοκράτορας αναλαμβάνει ο Νέρων και καταργεί το διάταγμα του Κλαύδιου και επιστρέφουν στη Ρώμη ο Ακύλας και η Πρίσκιλλα και αρχίζουν το κήρυγμα.
Τα ονόματα Ακύλας και Πρίσκιλλα στις Πράξεις των Αποστόλων αναφέρονται δέκα φορές, χωρίς να γίνεται πουθενά αναφορά για παιδιά. «Ασπάσασθε Πρίσκιλλαν καὶ ᾿Ακύλαν τοὺς συνεργούς μου ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ, οἵτινες ὑπὲρ τῆς ψυχῆς μου τὸν ἑαυτῶν τράχηλον ὑπέθηκαν, οἷς οὐκ ἐγὼ μόνος εὐχαριστῶ, ἀλλὰ καὶ πᾶσαι αἱ ἐκκλησίαι τῶν ἐθνῶν, καὶ τὴν κατ᾿ οἶκον αὐτῶν ἐκκλησίαν» (Ρωμ.16,3-4).
Για το τέλος των αποστόλων, δεν ξέρουμε και πολλά πράγματα. Από το βιβλίο, με τίτλο «Διαταγαί Αποστόλων», λέγεται ότι «υπό Παύλου εχειροτονήθη επίσκοπος Ακύλας και Νικητής των κατά Ασίαν παροικιών». Πότε, όμως, και σε ποιες «παροικίες» της Ασίας δεν διευκρινίζεται. Άλλη μία πληροφορία που βρίσκουμε προέρχεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία και την συναντάμε σε σχετικό υπόμνημα το οποίο διαβάζεται στην Ακολουθία του Όρθρου: «Μπορώ να μην φανώ άνδρας εγώ ανάλογα προς την γυναίκα μου ανδρείος και πρόθυμος για αποκεφαλισμό υπέρ της Πίστεως του Χριστού;». Από αυτό αντλούμε δύο πληροφορίες: Ότι έφυγαν από τον κόσμο αυτό με μαρτυρικό τρόπο και ότι στην σειρά πρώτη μαρτύρησε η Πρίσκιλλα και ακολούθησε ο Ακύλας.
Το ιερό ζευγάρι Ακύλας και Πρίσκιλλα αποτελούν πρότυπο ιδανικής και ευλογημένης γαμικής ένωσης, προς τους οποίους μπορούν να προσβλέπουν οι σύγχρονοι σύζυγοι.
Έχουμε πρότυπα αγνά για να παραδειγματιστούμε. Απόφαση χρειάζεται. Ο Χριστός περιμένει. Να μη τον απογοητεύσομε. Μη γένοιτο
Λειτουργικά κείμενα
Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Χριστὸν ἀγαπήσαντες καὶ φωτισθέντες τὸν νοῦν, τὴ πίστει ἐνούμενοι καὶ συζυγία σεμνή, Ἀκύλας καὶ Πρισκίλλα ἤσαν μὲν προεστῶτες ἐκκλησίας κατ’ οἶκον, Παύλου δὲ τοῦ φωστῆρος συνεργοὶ καὶ προστᾶται. Διὸ αὐτοὺς τιμήσωμεν καὶ μιμησώμεθα.
Μυργιώτης Παναγιώτης
Μαθηματικός
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)