Σήμερα 25 Οκτωβρίου 2026 εορτάζουν:

 

Άγιοι Μαρκιανός και Μαρτύριος οι νοτάριοι

Αγία Ταβιθά

Άγιοι Ουαλλέριος και Χρυσάφιος

Άγιος Αναστάσιος

Άγιος Ουαλλερίνος

Άγιος Σαβίνος

Άγιος Ούαρος «ὁ ἐν Αἰγύπτῳ»

Άγιος Γεώργιος επίσκοπος Αμάστριδος

Άγιοι Παππίας, Διόδωρος και Κλαυδιανός

Άγιοι Δύο Μάρτυρες από τη Θράκη

Αγία Χρυσάνθη

Όσιοι Μαρτύριος ο Έγκλειστος και Μαρτύριος ο διάκονος

Άγιοι Φαύστος, Βασίλειος και Λουκιανός

Άγιοι Νικηφόρος και Στέφανος

Άγιοι Φιλάδελφος και Πολύκαρπος

Όσιος Μακάριος επίσκοπος Πάφου της Κύπρου

 

«Πυρ ἐξ ουρανου»

«Κύριε, θέλεις εἴπωμεν πῦρ καταβῆναι ἀπὸ οὐρανοῦ καὶ ἀναλῶσαι αὐτούς, ὡς καὶ Ἠλίας ἐποίησε;» (Λουκ. 9,54)

Ἡ Γαλιλαία, ἔχουμε πεῖ, ἦταν ἡ ἀγαπητὴ στὸν Ἰησοῦ ἐ­παρχία τῆς Παλαιστίνης. Στὴν ὄχθη τῆς λίμνης Γεν­νησαρὲτ ἀκούστηκε γιὰ πρώτη φορὰ ἡ γλυκειὰ φω­νὴ τοῦ Κυρίου ποὺ καλοῦσε σὲ μετάνοια. Ἀπὸ τὸ λαό της διά­λεξε τοὺς πρώτους μαθητὰς καὶ ἀποστόλους. Τὶς πόλεις καὶ τὰ χωριά της διέσχισε κατ᾽ ἐπανάληψιν κηρύττον­τας τὸ εὐαγγέλιο τῆς βασιλείας τῶν οὐρα­νῶν. Τὴν Καπερνα­ούμ, μία ἀπὸ τὶς σπουδαιότερες πόλεις της, εἶχε κάνει κέν­­τρο τῆς δράσεώς του, «ἰ­δί­αν πόλιν», πόλι του (Ματθ. 9,1). Τὰ νε­­ρὰ τῆς λίμνης δι­έσχισε πολλὲς φορές, πάνω στὰ κύμα­­τά της περπάτησε καὶ στὴ φουρτουνιασμένη θάλασσα εἶ­πε τὸ περίφημο «Σιώπα, πεφίμωσο» (Μάρκ. 4,39). Πόσες εὐ­ερ­γε­σίες χάρηκε αὐτὸ τὸ μέρος! Ὁποιοδήποτε σημεῖο αὐ­τῆς τῆς γῆς καὶ ἐὰν ἐπισκεφθῇ κανείς, τὸν Ἰησοῦ παντοῦ βλέπει νοερὰ νὰ περπατάῃ, νὰ διδάσκῃ, νὰ εὐλογῇ.
Ἀλλὰ ἔφτασε τώρα ὁ καιρὸς νὰ ἐγκαταλείψῃ ὁ Ἰησοῦς τὴ Γαλιλαία. Ἔπρεπε νὰ πάῃ στὴν πρωτεύ­ουσα, τὴν προ­φη­τοκτόνο πόλι, τὰ Ἰεροσόλυμα, γιὰ νὰ προσφέρῃ ἐκεῖ τὴν ὑψίστη, τὴ μοναδι­κὴ θυσία «ὑ­πὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς καὶ σωτη­ρί­­ας» (Λειτ. Μ. Βασ., καθαγ.). Ἔπρεπε νὰ πάθῃ καὶ νὰ σταυ­ρωθῇ. Ὁ εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς, γιὰ νὰ ἐκθέσῃ τὸ νέο αὐτὸ γεγονὸς τῆς ζωῆς τοῦ Κυρίου, τὴν ἀναχώ­ρησι ἀπὸ τὴ Γαλι­λαία στὴν Ἰουδαία, μεταχειρίζεται λέξι ποὺ ἐκ­φράζει ζω­ηρὰ τὴν ἀποφασιστικότητα καὶ σταθερότητα μὲ τὴν ὁ­ποία ἄρχισε τὴν πορεία του πρὸς τὴν Ἰερουσαλήμ. «Ἐστήρι­ξε», λέει, «τὸ πρόσωπον αὐτοῦ τοῦ πορεύεσθαι εἰς Ἰερου­σαλήμ» (Λουκ. 9,51). Ἐὰν ἐπιτρέπεται νὰ παρουσι­άσουμε μὲ κάποια εἰκόνα τὴ στιγμὴ αὐτὴ τῆς στα­θερᾶς καὶ ἀκλονήτου ἀποφάσεως τοῦ Ἰησοῦ, νομίζουμε, ὅτι ἡ εἰκόνα τοῦ πλοιάρχου, ποὺ μέσα στὴ φουρτουνιασμένη θάλασ­σα στέκει ἀ­τρό­μητος ἐπάνω στὴ γέφυρα τοῦ πλοίου καὶ ἀ­κολουθεῖ τὴ γραμμὴ πλεύσεως καὶ μέσ᾽ στ᾽ ἀ­φρισμένα κύματα κατευθύνει τὸ πλοῖο, αὐτὴ ἡ εἰ­κόνα, λέω, μπορεῖ κάπως νὰ παραστήσῃ τὴ μεγα­λειώδη στιγμὴ κα­τὰ τὴν ὁ­ποία ὁ Ἰησοῦς, ἐν γνώσει ὅλων τῶν συνεπειῶν ποὺ θὰ εἶχε ἡ μετάβασί του στὰ Ἰεροσόλυμα, παίρνει τὴν ἀπόφασι νὰ πορευθῇ πρὸς τὰ ἐκεῖ. Καμμιά ἀμφιταλάντευσι.

Ἡ γραμμὴ ποὺ χαράχθηκε θὰ τηρηθῇ. Τὸ ταξίδι θὰ γί­νῃ. Τὸ ποτήριο τῶν θλίψεων θὰ ἀ­δειάσῃ μέχρι τὸν πυ­θμένα. Ὁ σταυρὸς θὰ στηθῇ. Καὶ ἐκεῖ ὁ Ἰησοῦς σὰν σὲ βωμὸ θὰ προσ­φέρῃ τὴ θυσία του. «Ἐστήριξε τὸ πρόσω­πον αὐτοῦ τοῦ πο­ρεύεσθαι εἰς Ἰερουσαλήμ». Τί ἡ­ρωικὸ φρόνημα ἀπέναντι στὸ θάνατο ἐκφράζει τὸ χωρίο αὐτὸ τοῦ Εὐαγγελίου!
Ὦ Κύριε! Ὅσες φορὲς κ᾽ ἐμεῖς στὴν πορεία τῆς ζω­ῆς μας καλούμεθα νὰ ἐκτελέσουμε καθήκοντα ποὺ ἀπαι­τοῦν θυσίες καὶ μαρτυρικὸ ἀκόμη θάνατο, ἐσύ, ποὺ ἐ­στήριξες τὸ πρόσωπό σου γιὰ νὰ πορευθῇς πρὸς τὴν προφητοκτόνο πόλι, βοήθησε κ᾽ ἐμᾶς, νὰ βαδίζουμε μὲ σταθερότητα ἐκεῖ ὅπου μᾶς καλεῖ τὸ ὑπέρτατο χρέος.
* * *
Κατὰ τὴν πορεία αὐτὴ πρὸς τὴν Ἰερουσαλὴμ συνέβη καὶ τὸ ἑξῆς ἐπεισόδιο. Ὁ Κύριος, ὅταν μαζὶ μὲ τὴ συνοδεία του πλησίασε στὰ βουνὰ τῆς Σαμαρείας, ἔστειλε δύο ἀπὸ τοὺς μαθητάς του στὴν πλησιέστερη κωμόπολι τῶν Σαμα­ρειτῶν, νὰ εἰδοποιήσουν ὅτι ἔρχεται. Ἀσφαλῶς οἱ κάτοι­κοι τῆς κωμοπόλεως αὐτῆς, ὅπως καὶ κάθε ἄλλης κω­μοπό­λεως καὶ πόλεως τῆς Σαμαρείας, θὰ εἶ­χαν ἀκούσει γιὰ τὸν Ἰησοῦ, γιὰ τὴ διδασκαλία καὶ τὰ θαύματά του, καὶ θὰ ἔ­πρεπε μὲ χαρὰ νὰ δεχτοῦν τὴν εἴδησι ὅτι ἔρχεται στὸ χωριό τους ὁ Ἰ­ησοῦς. Ὤ ἐὰν ἀπεσταλμένος ἀπὸ τὴν κραταιὰ ῾Ρώ­μη τοὺς προειδοποιοῦσε ὅτι τὴν κωμόπολί τους θὰ ἐπισκεφθῇ ὁ αὐτοκράτορας, ποιά προετοιμασία δὲν θὰ ἔκαναν γιὰ τὴν ὑποδοχή του! Μὰ ἐκεῖνος ποὺ θέλησε νὰ ἐπισκεφθῇ τὸ χωριό τους εἶνε ἀνώτερος ἀπὸ βασι­λεῖς καὶ αὐτοκράτορες, εἶνε ὁ «βασιλεὺς βασιλέων καὶ κύ­ριος κυρίων» (Ἀπ. 19,16), εἶνε ἐκεῖνος στὸν ὁποῖον ὀφείλουν ὅ,τι ἔ­χουν. Καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ τὸν ὑποδεχθοῦν ἀνταξί­ως. Ἀλλὰ οἱ κάτοικοι τῆς κωμοπόλεως αὐτῆς εἶνε ψυχικὰ τυφλοὶ καὶ δὲν μποροῦν νὰ δοῦν ὅτι κάτω ἀπὸ τὸν ὁδοιπόρο αὐτόν, ποὺ θὰ τοὺς ἐπισκε­πτόταν, κρύβεται ἡ Θεότης. Δὲν ἐκτίμησαν τὴν ἔκτακτη, τὴ μοναδικὴ εὐκαιρία, ποὺ ποτέ ἄλ­λοτε δὲν θὰ τοὺς παρουσιαζόταν. Τὸ ἄπειρο σὲ ἀ­ξία γεγονός, ὅτι ἕνας Θεὸς τοὺς ἐπισκεπτόταν, τὸ περιφρόνησαν. Καὶ μέσῳ τῶν δύο ἀπεσταλμέ­νων διαμήνυσαν στὸν Ἰησοῦ, ὅτι δὲν θέλουν νὰ ἐπισκεφθῇ τὸ χωριό τους.
Ὁ Ἰησοῦς ἀνεπιθύμητος! Τ᾽ ἄκουσαν οἱ ἀδελφοὶ Ἰάκω­βος καὶ Ἰωάννης καὶ ἐξωργίστηκαν. Θεώρησαν προσβλητι­κὴ γιὰ τὸν Κύριο τὴ διαγωγὴ αὐτὴ τῶν Σαμαρειτῶν. Καὶ ἕ­­να πνεῦμα μίσους καὶ ἐκδικήσεως ἄρχισε νὰ πνέῃ στὴν καρ­­διά τους. Κατὰ τὴν ἀντίληψί τους δὲν ἔπρεπε νὰ μείνουν ἀ­τιμώρητοι οἱ ἄν­θρωποι αὐτοὶ –ἐὰν ἄξιζε νὰ λέγωνται ἄν­θρωποι– οἱ ὁ­ποῖοι δὲν ἀναγνώρισαν καὶ δὲν τίμησαν τὸν Κύ­ριο. Ἐ­ὰν μποροῦσαν νὰ τοὺς τιμωρήσουν, θὰ τὸ ἔκαναν· τό­ση ἦ­ταν ἡ ὀργή τους. Στὴ μνήμη τους ἦρ­θε μιὰ εἰκόνα φο­βε­ρῆς τιμωρίας ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἄλλοτε δὲν τίμησαν ἕ­­­να προφήτη τοῦ Θεοῦ· θυμήθηκαν τοὺς δύο ἐκείνους ἀ­ξιωματικοὺς τοῦ Ἀχαάβ, οἱ ὁποῖοι μὲ τοὺς στρατιῶτες τους εἶ­χαν σταλῆ νὰ καταδιώξουν καὶ νὰ συλλάβουν τὸν προφήτη Ἠλία. Αὐτοί, μόλις πλησίασαν στὸ μέρος ὅπου ἔμενε ὁ ἐρημίτης, ἀλληλοδιαδόχως βρῆκαν οἰκτρὸ θάνα­το. Μὲ προσευχὴ τοῦ προφή­­του κατέβηκε ἀπ᾽ τὸν οὐρα­νὸ φωτιά, ἔπεσε πά­νω τους καὶ τοὺς κατέκαυσε (βλ. Δ ́ Βασ. κεφ. 1ο). Τὸ τιμωρητικὸ αὐτὸ γεγονὸς θυμήθηκαν οἱ δύο μαθη­ταὶ καὶ ἔκαναν τὸ συλλογισμό· Ἐὰν ἐκεῖνοι οἱ ἀξι­ωματικοὶ καὶ στρατιῶτες ποὺ δὲν τίμησαν τὸν προ­φήτη Ἠλία τιμωρήθηκαν τόσο σκληρά, αὐτοὶ ἐδῶ οἱ κάτοικοι τῆς κωμοπόλεως, ποὺ δὲν τίμη­σαν ὄχι πλέον ἕνα προφήτη ἀλλὰ τὸν Κύριο, ποιά τιμωρία πρέπει νὰ ὑποστοῦν;… Ὁ Ἠλίας παρακάλεσε τὸ Θεὸ γιὰ τὴν τιμωρία τους, καὶ καλὰ ἔκανε. Γιατί ὁ Ἰησοῦς δὲν θὰ παρακαλέσῃ τὸν οὐ­­ράνιο Πατέ­ρα του νὰ τιμωρήσῃ παραδειγματικὰ τοὺς ἀσεβεῖς αὐ­τοὺς Σαμαρεῖτες; Τὶς σκέψεις τους αὐτὲς οἱ δύο μαθηταὶ ἐξέφρασαν στὸν Ἰησοῦ· «Κύριε, θέλεις εἴπωμεν πῦρ καταβῆναι ἀ­πὸ οὐρανοῦ καὶ ἀναλῶσαι αὐτούς, ὡς καὶ Ἠλίας ἐ­ποίησε;» (Λουκ. 9,54). Οἱ «υἱοὶ βροντῆς» (Μάρκ. 3,17), ὅπως ὠνομάστηκαν οἱ δύο μαθηταί, θέλουν ν᾽ ἀστρά­ψῃ καὶ νὰ βρον­τήσῃ ὁ οὐρανός, νὰ ῥίξῃ φωτιὰ καὶ νὰ κάψῃ τοὺς ἀσεβεῖς. Ζητοῦν τὴ θεϊκὴ βοήθεια τοῦ Κυρίου. Θὰ χαροῦν νὰ δοῦν νὰ πυρπο­λῆ­ται ὁλόκληρο τὸ χωριό, νά ᾽χῃ τὴν τύχη τῶν Σο­δόμων καὶ Γομόρρας.
Καὶ ὁ Κύριος; Εἰσακούει τὴν παράκλησί τους; Ὄχι! Ἀ­πορρίπτει τὸ αἴτημά τους. Ἐπιτιμᾷ τοὺς δύο μαθητὰς για­τὶ ἐξέφρασαν τέτοια ἐπιθυμία καταστροφῆς καὶ τοὺς λέει· «Οὐκ οἴδατε ποίου πνεύματός ἐστε ὑμεῖς· ὁ υἱὸς τοῦ ἀν­θρώπου οὐκ ἦλθε ψυχὰς ἀνθρώπων ἀπολέσαι, ἀλλὰ σῶσαι» (Λουκ. 9, 55-56).
Τί ὑπέροχα λόγα, ποὺ μόνο τὸ στόμα τοῦ Θεανθρώπου μποροῦσε νά πῇ σὲ ἐποχὴ ποὺ ἔβραζαν τὰ φυλετικὰ πάθη καὶ ἡ ἐκδίκησι τῶν ἐχθρῶν ἐθεωρεῖτό κάτι νόμιμο! Τὸ νόημα τῶν λόγων τοῦ Κυρίου εἶνε· Ἀγνοεῖτε ποιό νέο πνεῦ­μα ἀγάπης καὶ πραότητος ἄρχισε να πνέῃ ἐπάνω στὴ γῆ. Τὸ ὄρος Σινὰ διαφέρει ἀπὸ τὸ ὄρος, ἐπάνω στὸ ὁποῖο ἐξεφωνήθη αὐτὴ ἡ λεγομένη Ἐπὶ τοῦ Ὄρους ὁμιλία. Τὸ Καρμήλιο ὄρος, στὰ σπήλαια τοῦ ὁποίου διέμενε ὁ προφήτης Ἠλίας, ποὺ ἐκσφενδονίζει τὴ φωτιὰ τῆς ὀργῆς κα­τὰ τῶν ἐχθρῶν τοῦ Θεοῦ, διαφέρει ἀπὸ τὸ Γολγοθᾶ, ἀπὸ τὸν ὁποῖο ὄχι λόγοι μίσους καὶ κατάρας, ἀλλὰ λόγοι ἀγάπης καὶ συγχωρήσεως θὰ ἀκουστοῦν γιὰ ὅλους, καὶ γι᾽ αὐτοὺς ἀκόμη τοὺς σταυρωτάς μου. Ἡ ἀγάπη, τὸ ἔλεος καὶ ἡ συγχώρησις εἶνε ὁ ὑπερέχων χαρακτήρας τῆς διδα­σκαλίας μου, καὶ αὐτὸ τὸ πνεῦμα πρέπει νὰ κυριαρχήσῃ καὶ στὶς δικές σας καρδιές, μαθηταί μου.
Ἡ καταστροφὴ ἑνὸς χωριοῦ ἦταν εὔκολη. Ἡ σωτηρία ὅμως μιᾶς ψυχῆς ἦταν τό δυσκολώτερο ἀπ᾽ ὅλα, καὶ γιὰ τὴ σωτηρία της ὁ Κύριος «ἔκλινεν οὐρανοὺς καὶ κατέβη» (Ψαλμ. 17,10). Γιὰ τὸ ἔργο τῆς σωτηρίας τῶν ψυχῶν χρειάζεται ὑπομονὴ καὶ μακροθυμία. Τό χωριὸ αὐτὸ τῶν Σαμαρειτῶν δὲν δέχτηκε σήμερα τὸν Σωτῆρα. Ἀλλ᾽ ἀποκλείεται νὰ εἶ­νε καὶ τὸ χωριὸ αὐτὸ μεταξὺ τῶν χωριῶν ἐκείνων τῆς Σαμαρείας, τὰ ὁποῖα μετὰ τὸν διωγμὸ ἐπὶ τοῦ πρωτομάρτυρος Στεφάνου τὰ ἐπισκέφθηκαν οἱ μαθηταὶ καὶ δέχτηκαν τὸν λόγο τοῦ Κυρίου; (βλ. Πράξ. 8,1,14-15). Ὅ,τι σήμερα ὁ ἁ­μαρτω­λὸς ἀρνεῖται πεισματικά, ἀποκλείεται αὔριο ὑπὸ τὴν ἐπίδρασι ἰσχυρᾶς πνοῆς τῆς θείας χάριτος νὰ τὸ δεχτῇ; Ἀποκλείεται οἱ σημερινοὶ διῶκτες καὶ σφαγεῖς νὰ μετανοήσουν καὶ νὰ γίνουν οἱ διαπρύσιοι κήρυκες καὶ ἀπόστολοι τῆς θρησκείας τοῦ Ναζωραίου;
Μὲ τὰ λόγια αὐτὰ ὁ Κύριος ἔδωσε στοὺς μαθητὰς ἕνα ὑπέροχο μάθημα πραότητος καὶ ἀνεξικακίας, τὸ ὁποῖο εἶ­χαν ἀπόλυτη ἀνάγκη. Γιατὶ αὔριο θὰ ἔβγαιναν καὶ αὐτοί, μόνοι τους πλέον, χωρὶς τὸν ἀγαπητὸ Διδάσκαλο, νὰ περι­­οδεύσουν διάφορα χωριὰ καὶ θὰ συναντοῦσαν ἀντίδρα­σι φοβερὴ ἐκ μέρους τοῦ κόσμου ποὺ δὲν πιστεύει στὸ σωτήριο μήνυμα. Ὄχι ἕνα καὶ δύο, ἀλλὰ πολλὰ χωριὰ καὶ πόλεις θὰ ἔδειχναν συμπεριφορὰ ἴδια καὶ ἀκόμη χειρότερη ἀπὸ ἐκείνη ποὺ ἔδειξαν ἀπέναντι στὸν Κύριο οἱ κάτοικοι τῆς κωμοπόλεως τῶν Σαμαρειτῶν. Οἱ εὐεργετικώτεροι αὐτοὶ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους θὰ ἐκδιώκονταν ὡς οἱ πιὸ ἐπιβλαβεῖς, θὰ καταδιώκονταν σὰν κακοῦργοι καὶ λῃ­σταί. Τί ἔπρεπε νά πράξουν ἀπέναντι σὲ τέτοιους ἀνοσίους ἀνθρώπους; Νὰ γονατίσουν καὶ νὰ παρακαλέσουν τὸν Κύριο νὰ τιμωρήσῃ αὐτοστιγμεὶ τοὺς διῶκτες τους, τοὺς περιφρονητὰς καὶ ὑβριστὰς τοῦ ὀνόματός του; Ὄχι. Εἶχαν γνωρίσει πιὰ τὸ πνεῦμα τῆς διδασκαλίας τοῦ Ἰησοῦ. Εἶχε ἔλθει σ᾽ αὐτοὺς Πνεῦμα ἅγιο. Γι᾽ αὐτὸ κηρύττον­τας τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ, ἐλέγχοντας τὴν ἀπιστία καὶ τὴ διαφθο­ρὰ τῶν καρδιῶν τῶν ἀνθρώπων, φεύγον­τας ἀπὸ τὰ χωριὰ καὶ τὶς πόλεις ἀπὸ ὅπου τοὺς καταδίωκαν, καὶ τινάζοντας τὴ σκόνη ἀπὸ τὰ παπούτσια τους, θὰ ὕψωναν χέρια ἱκεσί­ας πρὸς τὸν Κύριο καὶ θὰ παρακαλοῦσαν καὶ ὑπὲρ αὐτῶν ποὺ θὰ τοὺς κακοποιοῦσαν καὶ θὰ τοὺς ἐφόνευαν μὲ θάνατο σκληρό. Μὲ τὰ ὅπλα αὐτά, τῆς πραότητος καὶ ἀνεξι­κακί­ας, κατώρθωσαν νὰ νικήσουν καὶ νὰ θριαμβεύ­σουν.
Τὰ πνευματικὰ αὐτὰ ὅπλα ἔχουν ἀνάγκη καὶ οἱ σημερινοὶ ἐργάτες τοῦ Εὐαγγελίου, οἱ γνήσιοι ἀντιπρόσωποι τοῦ Κυρίου. Στὴν ἱεραποστολική τους πορεία θὰ συναν­τήσουν καὶ ἄτομα καὶ οἰκογένειες καὶ συνοικισμοὺς καὶ χωριά, μικρὰ καὶ μεγάλα, στὴν ἱστορία τῶν ὁποίων θὰ γρα­φῇ ἀπὸ χέρι ἀγγέλου, ὅτι τοὺς ἐπισκέφθηκε ὁ ἐργάτης τοῦ Εὐαγγελίου καὶ «οὐκ ἐδέξαντο αὐτόν» (Λουκ. 9,53).
Δὲν δέχτηκαν ὄχι αὐτόν, ἀλλ᾽ ἐκεῖνον ἐν ὀνόματι τοῦ ὁ­­ποίου ἐρχόταν νὰ κηρύξῃ τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ. Καὶ θὰ συμβαίνῃ καὶ στὸ μέλλον, τὴν ἡμέρα ποὺ οἱ ἄνθρωποι μὲ μεγάλες τιμὲς θὰ ὑποδέχωνται ἕναν κατώτερο ἐκπρόσωπο κοσμικῆς ἐξουσίας, τὴν ἴδια ἡμέρα κανένας ἀπ᾽ αὐ­τοὺς νὰ μὴν προθυμοποιῆται ν᾽ ἀνοίξῃ τὴν πόρτα τοῦ σπιτιοῦ του καὶ νὰ φιλοξενήσῃ ἕναν ταπεινὸ ἐργάτη τοῦ Εὐ­αγγελίου, ποὺ θ᾽ ἀναγκάζεται νὰ διανυκτερεύῃ στὰ στασί­­δια τοῦ ναοῦ τοῦ χωριοῦ!… Ἀλλὰ γιατί νὰ παραξενευώμαστε; Ἰδιοτελεῖς καὶ συμφεροντολόγοι οἱ ἄνθρωποι, περιποιοῦνται τὸν μέν, γιατὶ ἀπὸ αὐτὸν ἐξαρτῶνται ὑλικὰ συμφέροντα, περιφρονοῦν δὲ τὸν ἄλλο, γιατὶ δὲν προσδοκοῦν ἀπὸ αὐτὸν κάτι ὑλικό. Δὲν εἶνε εἰς θέσιν νὰ ἐκτιμήσουν τὸν πολύτιμο μαργαρίτη, τὸν ὁποῖο φέρνει μαζί του ὁ κήρυκας τοῦ Εὐ­αγγελίου, ὅπως ἀκριβῶς δὲν ἦ­ταν εἰς θέσιν νὰ ἐκτιμήσουν τὴν ἀξία τῆς παρουσίας τοῦ Ἰησοῦ οἱ κάτοικοι τῆς κωμοπόλεως τῶν Σαμαρειτῶν.
Ἀκούσαμε ὅτι ἕνας πλανόδιος βιβλιοπώλης θρησκευτικῶν βιβλί­ων, ὅταν μπῆκε κάποτε σὲ ἕνα κέντρο ποὺ διασκέδαζαν νέοι, ἔγινε στόχος εἰρωνειῶν καὶ ἐμ­παιγμῶν. Κάποιος μάλιστα ἀπὸ τοὺς νεαροὺς τὸν πλησίασε ἀπὸ πίσω καὶ ἔβαλε φωτιὰ στὸ πανωφόρι του, ποὺ ἄρχισε νὰ καί­γεται μέσα στὰ γέλια τῶν ἄλλων. Ὁ βιβλιοπώλης ἀτάραχος ἔβγαλε τὸ πανωφόρι, τὸ ἔρριξε στὴν αὐλὴ ὅπου κάηκε, ξαναγύρισε καὶ σὰν νὰ μὴν εἶχε συμβῆ τίποτα συνέ­χισε νὰ μιλάῃ γιὰ τὴν ἀξία τῆς ἁγί­ας Γραφῆς. Ἡ συμ­περιφορά του κατέπληξε τοὺς νέους. Μετάνοιωσαν γιὰ τὸν τρόπο ποὺ τοῦ φέρθηκαν, ζήτησαν συγγνώμη, ἀ­γόρασαν κι αὐτοὶ ἀπὸ μία ἁγία Γρα­φὴ καὶ τοῦ ὑποσχέθηκαν ὅτι θὰ τὴ μελετοῦν. Ὁ ἀπόστολος Παῦ­λος ἐκφράζοντας τὸ πνεῦ­μα τῆς ἀνωτερότητος ποὺ διέκρινε τοὺς ἁγίους ἀποστόλους, λέει· «Λοιδο­ρούμενοι εὐλογοῦμεν, διωκόμενοι ἀ­νεχόμεθα, βλασφημούμενοι παρακαλοῦμεν, ὡς περικαθάρ­ματα τοῦ κόσμου ἐγενήθημεν, πάντων περίψημα ἕως ἄρτι» (Α΄ Κορ.4,12-13).
Ἀλλὰ ὁ ἐργάτης τοῦ Εὐαγγελίου, ὁ ὁποῖος στὴ σύγχρο­νη γενεὰ συνεχίζει τὸ ἔργο τῶν μαθητῶν καὶ ἀποστό­λων τοῦ Κυρίου, δὲν πρέπει ν’ ἀπογοητεύεται ἀπὸ τέτοιες ἐκδηλώσεις ἀγενοῦς συμ­πε­ριφορᾶς. Αὐτὲς εἶνε τὰ λιγώτε­ρα ποὺ μπορεῖ νὰ περιμένῃ κανεὶς ἀπὸ ἕναν κόσμο ποὺ ἐ­σταύ­ρωσε τὸν Χριστὸ καὶ καταδί­ωξε τοὺς ἀποστόλους καὶ ὅλους τοὺς γνησίους ἐργάτες τοῦ Εὐ­αγγελίου. Ἐὰν ἔχῃ «στηρίξει τὸ πρόσωπον» τοῦ βαδίζειν ἀκλινῶς τὴν ὁδὸ τοῦ Κυρίου, ἂς ἑτοιμαστῇ ν᾽ ἀντιμετωπίσῃ καὶ τὰ χειρότερα, καὶ αὐτὸν τὸν μαρτυρικὸ θά­νατο, ὁ ὁποῖος θὰ εἶνε καὶ ἡ λαμπρὴ ἐπισφράγισι τῆς ἀποστολικῆς του διακονίας.

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

Μεταγλώττισι σὲ ἁ­πλούστερη γλῶσσα κεφαλαίου τοῦ βιβλίου «Ἀκολούθει μοι», Ἀθῆναι (1965) 19893, σσ. 157-164. 10-5-2026.

https://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=128689#more-128689

Τέσσερα βασικά χαρακτηριστικά των παραχριστιανικών ομάδων

Παραχριστιανικές ονομάζονται οι ομάδες που χρησιμοποιούν το όνομα του Χριστού, την Αγία Γραφή και τη χριστιανική ορολογία, αλλά οι διδασκαλίες και οι πρακτικές τους αποκλίνουν ουσιαστικά από την πίστη και την παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Ποια είναι τα βασικά χαρακτηριστικά τους;

1. Πρόσφατη ιστορική εμφάνιση.

Εμφανίστηκαν κατά τους νεότερους χρόνους και δεν διαθέτουν ιστορική και αποστολική συνέχεια με την Εκκλησία που ίδρυσε ο Χριστός.

2. Νέες πηγές θρησκευτικής αυθεντίας.

Αναγνωρίζουν πρόσθετες αποκαλύψεις, τις οποίες θεωρούν θεϊκές, ή αποδίδουν ιδιαίτερο, ακόμη και αποκλειστικό, κύρος στον ιδρυτή, στον αρχηγό ή στην ηγεσία της ομάδας, που καθορίζει πώς πρέπει να ερμηνεύεται η Αγία Γραφή.

3. Έντονη ενασχόληση με το τέλος του κόσμου.

Δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στις βιβλικές προφητείες και στα γεγονότα των εσχάτων ημερών. Ορισμένες έχουν φτάσει να προσδιορίζουν συγκεκριμένες χρονολογίες για το τέλος, καλλιεργώντας φόβο και αγωνία στα μέλη τους.

4. Αποκλειστικότητα και αυστηρός έλεγχος των μελών.

Ορισμένες παραχριστιανικές ομάδες απαιτούν από τα μέλη τους απόλυτη συμμόρφωση με τις διδασκαλίες και τις αποφάσεις της ηγεσίας τους. Η αμφισβήτηση μπορεί να αντιμετωπίζεται ως σοβαρό παράπτωμα, ενώ σε κάποιες ομάδες όσοι αποχωρούν υφίστανται κοινωνικό αποκλεισμό, ακόμη και διακοπή των σχέσεών τους με συγγενείς και φίλους.

Μια απαραίτητη διευκρίνιση:

Τα χαρακτηριστικά αυτά δεν εμφανίζονται με την ίδια ένταση σε όλες τις παραχριστιανικές ομάδες.

Κυρίως, όμως, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι άλλο είναι η κριτική στις διδασκαλίες και στις πρακτικές μιας ομάδας και άλλο η αντιμετώπιση των ανθρώπων που ανήκουν σε αυτήν.

Η Εκκλησία μάς καλεί να απορρίπτουμε την πλάνη, αλλά να αγαπούμε τον πεπλανημένο ως τον εαυτό μας.

π Ανδρέας Γκατζέλης

Φαραντούρης για Σινά: Μόνη αρμόδια η Σιναϊτική Κοινότητα. Γιατί τέτοια σπουδή και πίεση απ' την κυβέρνηση να παραχωρηθεί η κυριότητα της Μονής;

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 Φαραντούρης για Σινά: Μόνη αρμόδια η Σιναϊτική Κοινότητα. Γιατί τέτοια σπουδή και πίεση απ' την κυβέρνηση να παραχωρηθεί η κυριότητα της Μονής;

Ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νικόλας Φαραντούρης μιλώντας στο ρ/σ Real 97,8 FM προχώρησε στην ακόλουθη δήλωση:

«Ένα θεσμός 1.600 ετών δεν βιάζεται. Άλλοι βιάζονται και ασκούν πιέσεις να κλείσει ένα ζήτημα που αφορά την ιδιοκτησία της Ι.Μονής. Αλλά δεν πρέπει να κλείσει επί ζημία της Μονής. Ο πολιτικός κόσμος της χώρας οφείλει να σταθεί στο πλευρό της Σιναϊτικής μοναστικής κοινότητας αντί να διαλαλούν μια συμφωνία που δεν έχει ακόμη επιτευχθεί. Μόνη αρμόδια η Σιναϊτική Κοινότητα. Ουδείς άλλος».

Και καταλήγει ο Έλληνας ευρωβουλευτής:

«Το ΠΑΣΟΚ με αίσθημα ευθύνης ζητά να δοθεί στη δημοσιότητα το σχέδιο συμφωνίας, το οποίο η κυβέρνηση διαλαλεί. Και να απαντήσει καθαρά: Προβλέπει ότι η ιδιοκτησία της Μονής αλλάζει χέρια, ναι ή όχι; Κι αν ναί, γιατι τόση σπουδή και πίεση να υπογραφεί;»

https://x.com/NFarantouris/status/2114064185055232509

--

Γραφείο Τύπου

Σήμερα 24 Οκτωβρίου 2026 εορτάζουν:

 

Άγιος Αρέθας ο Μεγαλομάρτυρας και οι «σὺν αὐτῶ»

Αγία Σεβαστιανή

Αγία Γυναίκα και το Άγιο Βρέφος της

Άγιοι Μάρκος, Σωτήριχος και Ουαλεντίνος

Άγιος Ακάκιος ο Πρεσβύτερος

Άγιος Νέρδων

Όσιος Αρέθας «ὁ ἐν τῷ Σπηλαίῳ»

Άγιος Maglorious του Sark

Άγιος Σενώχ της Τουρώνης ο Ιαματικός

Τελευταίες φωτογραφίες ζώων που εξαφανίστηκαν

Κρίνεται στο ΣτΕ η εγκατάσταση ανεμογεννητριών σε καμένες, αναδασωτέες εκτάσεις

 

By dasarxeio com on 23/10/2026

(Φωτογραφία αρχείου)

Αναδημοσιεύουμε το ακόλουθο άρθρο της «Εφημερίδας των Συντακτών» σχετικά με την εκδίκαση στο Συμβούλιο της Επικρατείας της υπόθεσης αδειοδότησης αιολικών σταθμών σε καμένες, αναδασωτέες εκτάσεις του Έβρου και το ζήτημα της επανεξέτασης της σχετικής νομολογίας.

Μια εξαιρετικά σοβαρή υπόθεση που αφορά την δυνατότητα ή μη της εγκατάστασης ανεμογεννητριών μέσα σε καμένες, αναδασωτέες εκτάσεις συζητήθηκε στις 7/10 στο ΣτΕ, έπειτα από αίτηση ακύρωσης κατά της αδειοδότησης αιολικών μέσα σε καμένα δάση του Εβρου που κατέθεσαν στο ανώτατο διοικητικό δικαστήριο 26 περιβαλλοντικές και φιλοζωικές οργανώσεις, φορείς και φυσικά πρόσωπα από τον Εβρο και ολόκληρη την Ελλάδα.

Στη ουσία, με την αίτηση αυτή, οι προσφεύγοντες ζητούν από το ΣτΕ να επανεξετάσει την έντονα κατακριμένη απόφαση 2499/2012 της Ολομέλειας του δικαστηρίου με πρόεδρο τον Κώστα Μενουδάκο και εισηγήτρια την μετέπειτα πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, με την οποία κρίθηκε συνταγματική η εγκατάσταση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (και άλλων έργων κοινωνικής και οικονομικής σημασίας) σε αναδασωτέες περιοχές.

Ολα ξεκίνησαν τον Νοέμβριο του 2009 όταν ο Δήμος Θίσβης και νυν Δήμος Θηβαίων του νομού Βοιωτίας κατέθεσε αίτηση ακύρωσης στο ΣτΕ. Με την αίτηση αυτή ο Δήμος επιδίωκε να ακυρωθούν 2 αποφάσεις του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, με τις οποίες εγκρίθηκαν περιβαλλοντικοί όροι για την εγκατάσταση και λειτουργία αιολικού σταθμού και χορηγήθηκε άδεια εγκατάστασης για το συγκεκριμένο έργο, αποτελούμενου από 12 ανεμογεννήτριες, σε έκταση 24.000 τ.μ. σε περιοχή του όρους Ελικώνα που αποτελούσε τμήμα μείζονος καμένης δασικής αναδασωτέας έκτασης.

Το 2011, λόγω σπουδαιότητας η υπόθεση μεταφέρθηκε ενώπιον της Ολομέλειας του Δικαστηρίου, μετά από παραπεμπτική απόφαση της επταμελούς σύνθεσης του Ε΄ Τμήματος. Ουσιαστικά, η Ολομέλεια του ΣτΕ κλήθηκε να εξετάσει το ζήτημα του επιτρεπτού της εγκατάστασης αιολικών σταθμών μέσα σε αναδασωτέες εκτάσεις.

Η υπόθεση εξετάστηκε από την Ολομέλεια του ΣτΕ τον Μάρτιο του 2012, η οποία με την απόφασή της 2499/2012 απέρριψε την αίτηση ακύρωσης του Δήμου Θηβαίων. Η απόφαση του δικαστηρίου στηρίχτηκε στην ερμηνεία του άρθρου 117 (παράγραφο 3) του Συντάγματος που απαγορεύει τη χρήση των αναδασωτέων εκτάσεων για οποιοδήποτε άλλο προορισμό μέχρι την ολοκλήρωση της αναδάσωσης, χωρίς καμίας απολύτως δυνατότητας εξαίρεσης.

Με την απόφασή της η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι «δεν αποκλείεται η θέσπιση από το νομοθέτη, ρυθμίσεως δια της οποίας παρέχεται η δυνατότητα σε εξαιρετικές περιπτώσεις, να εγκριθεί επέμβαση σε έκταση που έχει κηρυχτεί αναδασωτέα, ακόμη και πριν ανακτήσει τη δασική μορφή της, προκειμένου να εκτελεστεί έργο, το οποίο αποβλέπει σε εξυπηρέτηση ανάγκης με ιδιαίτερη κοινωνική, εθνική ή οικονομική σημασία».

Για την ιστορία, αξίζει να σημειωθεί ότι η τροπολογία, η οποία αποτέλεσε την ισχύουσα διάταξη της παραγράφου 3 του άρθρου 117, που είχε κατατεθεί από τον Κωνσταντίνο Τσάτσο ως εκπρόσωπο ομάδας βουλευτών σε συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής τον Ιούνιο του 1975, ανέφερε ρητά ότι ο κίνδυνος είναι η μετατροπή των κατεστραμμένων εκτάσεων με δασική βλάστηση «είτε εις οικόπεδα είτε εις χωράφια», δηλαδή η διάθεσή τους για οιονδήποτε άλλο πλην της ανάκτησης της δασικής βλάστησης προορισμό.

Με την απόφαση της Ολομέλειας, που απέρριψε την αίτηση ακύρωσης, είχαν διαφωνήσει 9 εκ των 26 δικαστών που συγκροτούσαν το δικαστικό σώμα υποστηρίζοντας ότι «η αδιάστικτη γραμματική διατύπωση της διάταξης του άρθρου 117 παρ. 3 του Συντάγματος έχει ως συνέπεια ότι δεν είναι δεκτική ερμηνείας». Κατά την γνώμη της μειοψηφίας, οι προσβαλλόμενες αποφάσεις του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας θα έπρεπε να ακυρωθούν κατά το μέρος που περιλαμβάνουν έκταση, τμήμα της οποίας έχει κηρυχθεί αναδασωτέα.

Ωστόσο, η ορθότητα της απόφασης 2499/2012 της Ολομέλεια του ΣτΕ τον Μάρτιο του 2012 τέθηκε εκ νέου επί τάπητος προς επανεξέταση με την αίτηση ακύρωσης, που κατέθεσαν στο ΣτΕ τον Νοέμβριο του 2023 και συζητήθηκε στις 7/10, οι 26 φορείς και φυσικά πρόσωπα κατά της αδειοδότησης αιολικών σταθμών εντός αναδασωτέας έκτασης του νομού Εβρου που καταστράφηκε από την πυρκαγιά του Αυγούστου 2023. Μεταξύ αυτών, η Οικολογική Εταιρεία Νομού Εβρου, η Οικολογική Ομάδα Ροδόπης, το Πανελλήνιο Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων (ΠΑΝΔΟΙΚΟ), η Πανελλήνια Φιλοζωική Ομοσπονδία, το Δίκτυο για την Προστασίας της Αγριας Ζωής (Save Wild) και το Ελληνικό Δίκτυο Φίλοι της Φύσης /Naturefriends Greece.

Βασικό λόγο της αίτησης ακύρωσης αποτελεί η αντισυνταγματικότητα της εγκατάστασης αιολικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής εντός αναδασωτέων εκτάσεων, εγκατάσταση που είναι σε πλήρη αντίθεση με τη διάταξη του άρθρου 117 παρ. 3 του Συντάγματος. Στην αίτησή τους προβάλλουν ότι η ερμηνεία του άρθρου ενάντια στη σαφή και κατηγορηματική διατύπωσή του, η οποία απαγορεύει οποιαδήποτε χρήση μέσα στα καμένα δάση εκτός από την αναδάσωσή τους, είναι επικίνδυνη όχι μόνο για τα δάση, όσο και για το ίδιο το Κράτος Δικαίου και την αρχή της νομιμότητας.

Εξάλλου, επισημαίνουν ότι οι συνθήκες έχουν μεταβληθεί ριζικά την τελευταία δεκαετία, δεδομένου ότι τα δάση μας καταστρέφονται πλέον μαζικά από τις πυρκαγιές που έχουν πλήξει εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα.

Επιπλέον, έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ανεξάρτητα από τη χρησιμότητά τους, έχουν και αυτές περιβαλλοντικές επιπτώσεις που αφήνουν έντονο περιβαλλοντικό αποτύπωμα, διόλου ανώδυνες και αμελητέες. Το γεγονός αυτό ανατρέπει πλήρως την επιστημονική υπόθεση βάσει της οποίας οι ανανεώσιμες έχουν θετικές επιπτώσεις στην αναχαίτιση της παγκόσμιας περιβαλλοντικής κρίσης, η οποία θεωρήθηκε δεδομένη και αναμφισβήτητη και επί της οποίας στηρίχτηκε η ανατροπή του άρθρου 117 παρ. 3 του Συντάγματος με την απόφαση 2499/2012 της Ολομέλειας του ΣτΕ.

Σε αυτό θα πρέπει να συνυπολογιστεί ότι δεν είναι πλέον αναγκαία η αδειοδότηση αιολικών σταθμών ακόμα και σε καμένες δασικές εκτάσεις, όταν οι ενωσιακές υποχρεώσεις της χώρας μας για την παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές έχουν υπερκαλυφθεί. Κατά συνέπεια, υποστηρίζουν, η επανεξέταση και αναθεώρηση της νομολογίας, σχεδόν 15 χρόνια μετά την επίμαχη απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ, είναι σήμερα περισσότερο αναγκαία και επίκαιρη από ποτέ.

Στην πράξη, η απόφαση που θα λάβει το ΣτΕ μετά την συνεδρίαση της περασμένης Τετάρτης, θα αποτελέσει μια γνωμάτευση για τον νομοθέτη και την Διοίκηση, ώστε να επανεξετάσουν εάν ο νόμος είναι πλέον ανίσχυρος. Και θα κρίνει την τύχη χιλιάδων στρεμμάτων σε όλη την χώρα που έχουν καεί και θα καούν στο μέλλον.

Για να γίνει πλήρως αντιληπτό αυτό αξίζει να σημειωθεί ότι μέχρι σήμερα στις Περιφερειακές Ενότητες Εβρου και Ροδόπης έχουν ήδη εγκατασταθεί και λειτουργούν 276 ανεμογεννήτριες. Εξ αυτών οι 54 εντός καμένων εκτάσεων (οι 170 εντός περιοχών Natura και όλες εντός «Σημαντικών Περιοχών για Πουλιά»). Επιπλέον, έχουν λάβει περιβαλλοντική αδειοδότηση, αλλά δεν έχουν εγκατασταθεί ακόμη, 221 ανεμογεννήτριες. Εξ αυτών οι 19 εντός καμένων εκτάσεων (οι 68 εντός περιοχών Natura και 123 εντός «Σημαντικών Περιοχών για Πουλιά»). Επιπρόσθετα, 348 ανεμογεννήτριες βρίσκονται σε διαβούλευση για την έγκριση περιβαλλοντικής αδειοδότησης, εκ των οποίων οι 52 εντός καμένων εκτάσεων (οι 42 εντός περιοχών Natura και 238 εντός «Σημαντικών Περιοχών για Πουλιά»).

Δηλαδή, συνολικά 125 ανεμογεννήτριες, που λειτουργούν ήδη ή σχεδιάζεται να εγκατασταθούν, βρίσκονται μέσα στις πυρόπληκτες περιοχές του Εβρου και της Ροδόπης.

Πηγή: Τάσος Σαραντής | efsyn.gr

Αρχιεπίσκοπος τ. Σιναίου Δαμιανός: Η Ελληνική κυβέρνηση πούλησε στην Αίγυπτο τη μονή του Σινά!

 

Αρχιεπίσκοπος τ. Σιναίου Δαμιανός: Η Ελληνική κυβέρνηση πούλησε στην Αίγυπτο τη μονή του Σινά!

Δραματική Παρέμβαση του πρώην Σιναίου Δαμιανού προς τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο: «Η Μονή “πουλήθηκε” στην Αίγυπτο – Μη μείνετε στην ιστορία ως συνεργός»

Σεισμό στους εκκλησιαστικούς και διπλωματικούς κύκλους προκαλεί η επιστολή-καταγγελία του πρώην Αρχιεπισκόπου Σιναίου Δαμιανού προς τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμο, καθώς και τα μέλη της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου (ΔΙΣ).

Ο πρώην Ιεράρχης, επικαλούμενος την ιδιότητά του ως βαθύς γνώστης του θέματος αλλά και ως θεράπων της αρχαιολογίας, εξαπολύει βαριές κατηγορίες κατά της Ελληνικής Κυβέρνησης

Καταγγελία για «πώληση» και αμφισβήτηση 15 αιώνων ιστορίας.

Στο επίκεντρο της επιστολής βρίσκεται η καταγγελία ότι η Μονή «πουλήθηκε» από την ελληνική πλευρά στην Αιγυπτιακή Κυβέρνηση, υπό το πρόσχημα μιας «ψεύτικης δικαστικής διαδικασίας». Όπως σημειώνει ο πρώην Σιναίου Δαμιανός, με την εξέλιξη αυτή αμφισβητούνται 15 αιώνες ιστορίας και προσφοράς της Μονής, ενώ αθετήθηκε ο «ευαγγελικός λόγος» του Αχτιναμέ για το Ισλάμ.

Μάλιστα, ο Ιεράρχης υπενθυμίζει το δημοσίευμα της ιταλικής εφημερίδας Corriere della Sera (Ιούνιος 2025), το οποίο ανέφερε χαρακτηριστικά ότι:

«Η Ελλάδα μη έχοντας κάτι να εκποιήσει από το παρόν της, πουλάει το παρελθόν της».

Στήριξη στους μοναχούς που αντιδρούν.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η ανοιχτή στήριξη που παρέχει ο πρώην Σιναίου Δαμιανός στους μοναχούς της Μονής. Αν και αναγνωρίζει ότι η θέση του μπορεί να προκαλέσει έκπληξη, δηλώνει ότι επιλέγει «τη γλώσσα της αλήθειας» και δικαιώνει τους μοναχούς οι οποίοι αρνούνται να υπογράψουν τη συμφωνία αυτή, αποκαλώντας την «ντροπιαστική». Παράλληλα, αφήνει αιχμές αναφέροντας ότι πρόκειται για μια συμφωνία την οποία «κανείς, ούτε καν ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος, δεν έχει διαβάσει».

Στον επίλογο της επιστολής του, ο πρώην Αρχιεπίσκοπος Σιναίου απευθύνει δραματική έκκληση προς τον Προκαθήμενο της Εκκλησίας της Ελλάδος:

«Μακαριώτατε, στην ηλικία μας αυτό που έχουμε προ των οφθαλμών μας είναι η υστεροφημία μας. Μη μείνει στην ιστορία η Εκκλησία της Ελλάδος υπό την ηγεσία σας ως συνεργός στην ντροπιαστική αυτή πώληση».

Το ακριβές κείμενο της επιστολής όπως αναγράφεται στο έγγραφο:

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ πρώην ΣΙΝΑΙΟΥ ΔΑΜΙΑΝΟΣ

ΠΡΟΣ

Τον Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπον Αθηνών

και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμον

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ: Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες, Μέλη ΔΙΣ

Μακαριώτατε,

Προσφεύγω σε σας ως εξ αρχής γνώστη του θέματος που σύμφωνα με δημοσιεύματα πρόκειται να συζητηθεί στην προσεχή έκτακτη σύγκλιση της Συνόδου και από τους πρώτους που βοήθησαν αποφασιστικά στην πορεία του και έναν δόκιμο θεράποντα της αρχαιολογίας που γνωρίζει την αξία της Μονής και των κειμηλίων της. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες τις οποίες γνωρίζετε, έστω και παραποιημένες.

Δυστυχώς η Μονή «πουλήθηκε» από την Ελληνική Κυβέρνηση στην Αιγυπτιακή με πρόσχημα ψεύτικη δικαστική διαδικασία. Αμφισβητήθηκαν 15 αιώνες ιστορίας και προσφοράς. Αθετήθηκε ο για το Ισλάμ «ευαγγελικός λόγος» του Αχτιναμέ και επαληθεύτηκε το δημοσίευμα του Ιουνίου 2025 της ιταλικής εφημερίδας Corriere de la Sera στο συγκεκριμένο θέμα που έγραψε ότι «η Ελλάδα μη έχοντας κάτι να εκποιήσει από το παρόν της πουλάει το παρελθόν της».

Θα παραξενευτείτε γι’ αυτό που θα σας πω αλλά θέλω να μιλάω τη γλώσσα της αλήθειας. Οι μοναχοί της Μονής και απέναντί μου πραξικοπηματίες που δεν υπογράφουν την ντροπιαστική αυτή συμφωνία – που κανείς και πιστεύω ούτε εσείς έχει διαβάσει- έχουν δίκιο, γι’αυτό και σας γράφω αυτή την επιστολή.

Μακαριώτατε, στην ηλικία μας αυτό που έχουμε προ των οφθαλμών μας είναι η υστεροφημία μας. Μη μείνει στην ιστορία η Εκκλησία της Ελλάδος υπό την ηγεσία σας ως συνεργός στην ντροπιαστική αυτή πώληση.

Μετά της εν Κυρίω αδελφικής αγάπης και πολλού σεβασμού

† Ο πρ. Σιναίου Δαμιανός (agapotonxristo)

Στην ίδια κατεύθυνση για το θέμα κινήθηκε και ο πατριάρχης Βουλγαρίας Δανιήλ σε συνέντευξη του γεγονός που αναδεικνύει το Πανορθόδοξο ενδιαφέρον για την τύχη της ιστορικής Μονής:

”Σας ανησυχούν τα όσα συμβαίνουν στην Ιερά Μονή Σινά;

Οι καταπατήσεις των δικαιωμάτων των ιερών προσκυνημάτων της Ορθοδοξίας μας πάντα οδηγούσαν σε κακό αποτέλεσμα. Αυτό που μας σοκάρει σε αυτή την περίπτωση είναι ότι το Μοναστήρι του Σινά ενώ υπάρχει πάνω από μία χιλιετία, πριν από το σύγχρονο κράτος της Αιγύπτου, πριν από το σύγχρονο δικαστικό σύστημα στην Αίγυπτο, ξαφνικά, με ποια λογική και με ποιους νόμους, ένα δικαστήριο αποφασίζει να αφαιρέσει τα δικαιώματα της αδελφότητας της μονής, της ίδιας της μονής, πάνω σε όσα κατείχε επί αιώνες;

Αυτό είναι μια προφανής αδικία, μια προφανής απόπειρα προσβολής ενός τόσο σημαντικού προσκυνήματος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και κανείς δεν μπορεί να μείνει αδιάφορος σε αυτό. Το να εμπορευματοποιηθεί ο τόπος, να μετατραπεί σε ένα τουριστικό αξιοθέατο, κάτι που πιθανολογείται να γίνει, θα ήταν καταστροφικό για το ίδιο το μοναστήρι και για τη διατήρησή του ως ενός μεγάλου προσκυνήματος της Ορθόδοξης Εκκλησίας” (parapolitika)

dimpenews.com