ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ -αυστηρώς ακατάλληλο για ελληνόφοβους και αχρίστους. Για του Χριστού την πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία. ΠΑΛΙ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΠΑΛΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΘΑΝΑΙ - ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2026
Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμονας Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας
Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμονας Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας
| Ημερομηνία Εορτής: | 12/11/2026 |
| Τύπος εορτής: | Σταθερή. Εορτάζει στις 12 Νοεμβρίου εκάστου έτους. |
| Άγιοι που εορτάζουν: | Αγιος Ιωαννης ο Ελεημονας Αρχιεπισκοπος Αλεξανδρειας (; - 620) |
| Πολιούχος: | Λεμεσός (Κύπρος) |
| Τελευταία ενημέρωση: | 27/10/2012 15:30 |
| Περιεχόμενα: | |
  | |
Βιογραφία
Ἰωάννης πένησι δοὺς καὶ σκορπίσας,
Ὢ ποῖα Χριστῷ νῦν παρεστὼς λαμβάνει!
ᾬχετο ἀκτεάνων δυοκαιδεκάτῃ Ἐλεητής.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων γεννήθηκε στην Αμαθούντα της Κύπρου (η Αμαθούς, ήταν η σημερινή Παλαιά Λεμεσός). Ήταν γιος του άρχοντα Επιφανίου και της Ευκοσμίας και έζησε στα χρόνια του Βασιλιά Ηρακλείου (615 μ.Χ.).
Όταν μεγάλωσε, νυμφεύθηκε και απέκτησε παιδιά, τα οποία ανέθρεψαν με τη σύζυγό του σαν αληθινοί χριστιανοί γονείς. Γρήγορα, όμως, η γυναίκα του και τα παιδιά του πέθαναν. Ο Ιωάννης είχε μεγάλη περιουσία και του έγιναν πολλές προτάσεις να κάνει καινούργια οικογένεια. Όμως τις απέρριψε όλες, απαντώντας: «Νομίζω, προς όλους είμαι οφειλέτης. Και δεν το νομίζω μόνο. Είμαι. Διότι οι χριστιανοί έχουμε αλληλεγγύη. Δεν το λέει ο Παύλος; Εἴμεθα μέλη ἀλλήλων. Αφού, λοιπόν έχω τη δυνατότητα να δώσω στους αδελφούς μου, άρα είμαι και υποχρεωμένος να δώσω. Να γιατί εργάζομαι και δε θα πάψω να το κάνω. Η περιουσία μου δεν μπορεί να είναι ανώτερη απ' αυτά τα χρέη μου».
Για τη λαμπρότητα της ζωής του, ο Ιωάννης έγινε αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας. Διέπρεψε σαν πνευματική λυχνία στην πατριαρχεία πολλά χρόνια και έκανε πολλά θαύματα. Επειδή δε μοίραζε πλουσιοπάροχα στους φτωχούς την ελεημοσύνη ονομάστηκε Ελεήμων. Είχε καταστεί τόσο σεβάσμιος, ώστε και αυτοί οι ειδωλολάτρες τον σέβονταν. Τελικά, ειρηνικά παρέδωσε την μακάρια ψυχή του στο Θεό το 620 μ.Χ. Και είναι μακάρια η ψυχή του, διότι ο Κύριος λέει: «Μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, ὅτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται» ( Ευαγγέλιο Ματθαίου, ε' 7). Μακάριοι, δηλαδή, είναι οι ευσπλαχνικοί στη δυστυχία του πλησίον, διότι αυτοί θα ελεηθούν από το Θεό.
Λειτουργικά κείμενα
Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)
Ἦχος πλ. δ’.
Ἐν τῇ ὑπομονῇ σου ἐκτήσω τὸν μισθόν σου Πάτερ, Ὅσιε, ταῖς προσευχαῖς ἀδιαλείπτως ἐγκαρτερήσας, τοὺς πτωχοὺς ἀγαπήσας, καὶ τούτοις ἐπαρκέσας· Ἀλλὰ πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, Ἰωάννη Ἐλεῆμον μακάριε, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Κοντάκιον
Ἦχος β’. Τὰ ἄνω ζητῶν.
Τὸν πλοῦτον τὸν σόν, ἐσκόρπισας τοῖς πένησι, καὶ τῶν οὐρανῶν, τὸν πλοῦτον νῦν ἀπείληφας, Ἰωάννη πάνσοφε· διὰ τοῦτο πάντες σε γεραίρομεν, ἐκτελοῦντες τήν μνήμην σου, τῆς ἐλεημοσύνης ὦ...
Αγιογραφίες / Φωτογραφίες
Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμονας Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας
Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμονας Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας
Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμονας Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας
Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμονας Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας
Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμονας Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας
Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμονας Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας
Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμονας Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας
Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμονας Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας
Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμονας Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας
Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμονας Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας
Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμονας Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας
Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμονας Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας
Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμονας Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας
Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμονας Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας
Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμονας Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας
Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμονας Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας
Οπτικοακουστικό Υλικό
Ακούστε το απολυτίκιο!
Προφήτης Αχιά
Προφήτης Αχιά
| Ημερομηνία Εορτής: | 12/11/2026 |
| Τύπος εορτής: | Σταθερή. Εορτάζει στις 12 Νοεμβρίου εκάστου έτους. |
| Άγιοι που εορτάζουν: | Προφητης Αχια |
| Περιεχόμενα: | |
| | |
Βιογραφία
Ὅτι Προφήτης Ἀχιά, πρὶν τεθνάναι,
Ἱεροβοὰμ μάρτυς, υἱὸς Ναβάτου.
Ο Προφήτης Αχιά έζησε επί των βασιλέων Σολομώντος και Ιεροβοάμ, και καταγόταν από την Σηλώμ.
Σ' αυτόν αποδίδονται οι λόγοι, που «ἐλαλήθησαν ἐν ὀνόματι Κυρίου» προς τον Σολομώντα, όταν έκτιζε τον ναό στην Ιερουσαλήμ. Τότε δηλαδή θα πραγματοποιούσε ο Θεός και στο δικό του πρόσωπο, όσα είχε εξαγγείλει στον πατέρα του Δαβίδ, όταν βέβαια και αυτός θα βάδιζε στα διδάγματα Του και εκτελούσε τις κρίσεις Του και τηρούσε όλες τις εντολές Του. Όταν όμως κάποτε ο Σολομών παρεξέκλινε του θεϊκού δρόμου, δια του Αχιά πάλι ο Κύριος γνωστοποίησε σ' αυτόν ότι θα τον τιμωρούσε κάνοντας κομμάτια τη βασιλεία του.
Κατόπιν ο προφήτης εστάλη στον Ιεροβοάμ, τον γιο της χήρας Σερουά. Μόλις τον συνάντησε, έξω από την Ιερουσαλήμ, του πήρε το καινούριο του ιμάτιο και το έσχισε σε δώδεκα τεμάχια. Ο Ιεροβοάμ, παρακολουθούσε έκπληκτος την πράξη αυτή του προφήτη. Αυτός δε, έδωσε σ' αυτόν τα δέκα τεμάχια και του είπε, ότι μετά το θάνατο του Σολομώντα έτσι ο Θεός θα κομμάτιαζε τη βασιλεία του, για να δώσει τις δέκα φυλές στην εξουσία του Ιεροβοάμ.
Αυτά αφού προφήτευσε ο Αχιά, πέθανε ειρηνικά και τον έθαψαν κοντά στη Βελανιδιά του Σιλώμ.
Αγιογραφίες / Φωτογραφίες
Προφήτης Αχιά
Προφήτης Αχιά και Ιεροβοάμ
Άγιος Σάββας Νιγδελής ο Σαμολαδάς ο Νεομάρτυρας
Άγιος Σάββας Νιγδελής ο Σαμολαδάς ο Νεομάρτυρας
| Ημερομηνία Εορτής: | 12/11/2026 |
| Τύπος εορτής: | Σταθερή. Εορτάζει στις 12 Νοεμβρίου εκάστου έτους. |
| Άγιοι που εορτάζουν: | Αγιος Σαββας Νιγδελης ο Σαμολαδας ο Νεομαρτυρας (; - 1726) |
| Περιεχόμενα: | |
| | |
Βιογραφία
Tμηθείς κεφαλήν Σάββα Mαρτύρων κλέος,
Xριστώ συνάπτη τη κεφαλή των όλων.
Ο Άγιος Σάββας καταγόταν από τη Νίγδη της Μικράς Ασίας και μαρτύρησε για τη χριστιανική πίστη στην Κωνσταντινούπολη, αφού τον αποκεφάλισαν στις 12 Νομεβρίου 1726 μ.Χ. στην τοποθεσία Κουτσούκ Καραμάνι. Ο λόγος της συλλήψεως του υπήρξε ο φθόνος των Τούρκων, διότι ο Άγιος είχε με την τίμια εργασία του, γίνει πολύ πλούσιος και ήθελαν να του αρπάξουν την περιουσία.
Άγιος Νικόλας ο Νεομάρτυρας από την Ενορία των Έξι Μαρμάρων
Άγιος Νικόλας ο Νεομάρτυρας από την Ενορία των Έξι Μαρμάρων
| Ημερομηνία Εορτής: | 12/11/2026 |
| Τύπος εορτής: | Σταθερή. Εορτάζει στις 12 Νοεμβρίου εκάστου έτους. |
| Άγιοι που εορτάζουν: | Αγιος Νικολας ο Νεομαρτυρας Απο Την Ενορια Των Εξι Μαρμαρων (; - 1732) |
| Περιεχόμενα: | |
| | |
Βιογραφία
Nικάς τον εχθρόν τη αθλήσει σου μάκαρ,
Ω Nικόλαε και βραβεία λαμβάνεις.
Πολλές πληροφορίες για τη ζωή του δεν έχουμε. Ο ένδοξος αυτός Νεομάρτυρας της χριστιανικής πίστης, μαρτύρησε στην Κωνσταντινούπολη για την ευσέβεια του το έτος 1732 μ.Χ. Η μνήμη του καθιερώθηκε να γιορτάζεται στις 12 Νοεμβρίου.
Οδ. Ελύτης: ΗΡΘΑΝ ντυμένοι “φίλοι” αμέτρητες φορές οι εχθροί μου…
ΗΡΘΑΝ
ντυμενοι “φιλοι”
αμετρητες φορες οι εχθροι μου
το παμπαλαιο χωμα πατωντας.
Και το χωμα δεν εδεσε ποτε με τη φτερνα τους.
……..
Και το φως δεν εδεσε ποτε με τη σκεπη τους.
…..
Και το μέτρο δεν εδεσε ποτε με τη σκεψη τους.
Ουτε καν ενα χναρι θεου στην ψυχη τους σημαδι δεν αφησε·
…………….
Εφτασαν
ντυμενοι “φιλοι”
αμετρητες φορες οι εχθροι μου,
τα παμπαλαια δωρα προσφεροντας.
Και τα δωρα τους αλλα δεν ητανε
παρα μονο σιδερο και φωτια.
Στ’ ανοιχτα που καρτερεγαν δαχτυλα
μονον οπλα και σιδερο και φωτια
Μονον οπλα και σιδερο και φωτια……
………….
ΑΥΤΟΣ ειναι
ο παντοτε αφανης δικος μας Ιουδας !
Θυρες επτα τον καλυπτουνε
και στρατιες επτα παχυνονται στην διακονια του.
Μηχανες αερος τον απαγουνε
και βαρυν απο γουνα και ταρταρουγα,
στα Ηλυσια μεσα και στους Λευκους Οικους τον αποθετουνε.
………
Και ημερα Κρισεως καμια, επειδη
εμεις αδελφοι, εμεις η μερα της Κρισεως
και δικο μας το χερι που θ’ αποθεωθει –
καταπροσωπο ριχνοντας τα αργυρια !
…..
(ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ Οδυσσέας Ελύτης)
Ο Ελύτης μιλάει για το Άξιον Εστί
(το αντέγραψα απο μια συνέντευξη του ποιητή στην ΕΡΤ)
Έβλεπα καθαρά ότι η μοίρα της Ελλάδας ανάμεσα στα άλλα έθνη ήταν ότι και η μοίρα του
ποιητή ανάμεσα στους άλλους ανθρώπους και βέβαια εννοώ τους ανθρώπους του χρήματος
και της εξουσίας.
Μίκης Θεοδωράκης: ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ
Ο Οδυσσέας Ελύτης ήρθε να καταγράψει με τον ποιητικό λόγο του το
αποκορύφωμα και το απόσταγμα ενός τιτάνιου ψυχικού, πνευματικού και ηθικού αγώνα
μιας φυλής, που της έλαχε κάποτε ο κλήρος του πρωτοπόρου μέσα στην παγκόσμια
εποποιία της άνθρώπινης κοινωνίας. Μετά την παρακμή φάνηκε να αχνοροδίζει η αυγή
μιας καινούργιας εθνικής αναγέννησης. Σ’ αυτό βοήθησαν οι εχθροί και οι βάρβαροι, γιατί
ο Έλληνας ξυπνά, όταν τα όρια της ντροπής και της βίας έχουν φτάσει στο εσχατο τους
σημείο. Γεννήθηκε τότε μια “ποιητική” βιωματική των απλών ανθρώπων. Δηλαδή
γέμισε ο τόπος με ανθρώπινες πράξεις, που με την υπέρβαση και τον οίστρο της
αυτοκαταστροφής η της Θυσίας ήσαν αυτές καθ’ εαυτές ανθρώπινα ποιήματα. Γεγονός
που οδήγησε τους ποιητές στην καταγραφή αυτού του έπους με νέα σύμβολα αντάξια της
βιωμένης ποιητικής. Έτσι. γεννήθηκε το “Αξιον Εστί”. Γιατί ο Ελύτης; Τότε γιατί
ο Σοφοκλής, ο Ευριπίδης, ο Δαμασκηνός και ο Κορνάρος; Γιατί ο Σολωμός;
Χρειάζονται ίσως βαθείς ρίζες, που να εισχωρούν ως τες εσχατιές της ουσίας των
πραγμάτων και ευαίσθητες κεραίες, που να δονούνται στους μυστικούς κραδασμούς της
συλλογικής ευαισθησίας… Μνήμη και Προοπτική. Ενόραση και Όραμα. Η ιδανική μορφή
του ιδανικού νεοέλληνα είδε τον εαυτό της στον “καθρέφτη” του “Αξιον Εστί”. Κι
όταν οι χαλεποί καιροί μεταβάλανε τη μορφή αύτη τού νεοέλληνα σε καρικατούρα,
μείναν οι Στίχοι του ποιητή, πού με θεϊκή χάρη βρέθηκε στο μονοπάτι του χρόνου, πάνω
στη διακλάδωση, να δει και να μιλήσει. Για πάντα! Η πομπή δεν ακολούθησε το δρόμο,
που εκείνος χάραξε. Δεν τράβηξε μπροστά. ……….
Γι’ αυτό το “Αξιον Εστί” κι όλος ο κόσμος γύρω του, πνευματικός και ηθικός, μένουν
σήμερα μετέωρα. Σημάδια ενός πολιτισμού, που μόλις κατάφερε να ανθοφορίσει σε μια
βραχύβια Ανοιξη, που ζει σαν όνειρο στη σκέψη μόνο όσων αρνήθηκαν τον ξεπεσμό. (filoi-tis-anelixis.gr)
dimpenews.com
Ελλάς εναντίον Ελλήνων (1974-2026)
11/11/2026
Σχεδόν κάθε Έλληνας έχει και μια ιστορία πόνου που του προκάλεσε το Ελληνικό κράτος, ιδιαίτερα από το 1974. Ο παρουσιαστής του παρακάτω βίντεο προτρέπει τους θεατές να οργιστούν. Η οργή όχι μόνο δεν θα βοηθήσει, αλλά θα επιδεινώσει την πολιτική κατάσταση. Η πλήρης και βαθειά κατανόηση μπορεί να βοηθήσει, αλλά το βίντεο δεν πηγαίνει στο «γιατί» όλοι οι πρωθυπουργοί της πρωθυπουργικής Ελλάδας κινήθηκαν κατά των Ελλήνων.
Όχι μόνον απεκρύβη από την ιστορία η δήλωση του Θεοτόκη, αλλά εξαφανίστηκε και το πρώτο ελληνικό κράτος, η «Επτάνησος Πολιτεία» (1800-07) που διεθνώς αναγνωρίστηκε το 1802.
Μέρος της απάντησης κρύβεται στην τεράστια μάχη για τον ορισμό του «Έλληνα» που δόθηκε τουλάχιστον από το 1805, όταν ο Κοραής ανέλαβε να δημιουργήσει στο εργαστήριό του τον «Νεοέλληνα». Απέτυχε, νικήθηκε από το περιβάλλον του Καποδίστρια και του Γρηγόριου του Ε΄ στο διάστημα 1816-20. Το ελληνικό έθνος συντάχθηκε για την Επανάσταση γύρω από τον κοραϊκώς εκλεγμένο Αλέξανδρο Υψηλάντη, όμως οι κοραϊστές και οι υπερεθνικοί του φίλοι έβαλαν κάθε πιθανό και απίθανο εμπόδιο ώστε να μετατραπεί η Επανάσταση από «Ελληνική» σε «Γραικική». Από καποδιστριακή σε κοραϊκή. Σε αντίθετη περίπτωση, έπρεπε να σβήσει η Επανάσταση.[1]
Ο Καποδίστριας επανέκαμψε. Κατάφερε το 1827(με όρους «κοραϊκούς») να περάσει από το παρασκήνιο στο προσκήνιο, στη θέση του Υψηλάντη (αφού και τον Υψηλάντη ο Καποδίστριας τον ανέδειξε, για συγκεκριμένους λόγους). Κατάφερε επίσης ο Καποδίστριας να επαναφέρει την Επανάσταση στη Ρούμελη. Παρολίγο να εντάξει στο κράτος την Κρήτη και την Σάμο.
Για να μην πολυλογούμε, λείπει από την ιστορία η αντιπαράθεση των «εθνικών» Γραικών με τους «υπερεθνικούς» Έλληνες, ενώ λείπει και η πραγματική ταυτότητα αμφοτέρων. Λείπει η πραγματική αιτία που χώριζε τους ελληνόφωνους σε «Έλληνες» και «Γραικούς».
Από το 1974 μπήκε σε εφαρμογή η τελευταία φάση του σχεδίου που δεν αφορά μόνο στην Ελλάδα, αλλά στην Ευρώπη και στον κόσμο. Συνεπώς, η καταστροφή επιταχύνθηκε. Και πόσο εύκολο ήταν αυτό να γίνει, αφού στην περίοδο 1967-74 φάνηκε η γύμνια και η ανοησία όσων ανέλαβαν να «σώσουν» την Ελλάδα από τους εχθρούς της στο όνομα του καποδιστριακού «1821».
Η ιστορία επαναλαμβάνεται μονότονα από το 1800. Μόνο που είναι άγνωστη στο ευρύ κοινό. Ο Καποδίστριας αναγνώρισε τα δυο βρετανικά δάνεια που είχε αναγνωρίσει η Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου πρώτη, το 1826. Δεν τον άφησαν να τα ξεπληρώσει, δείχνοντας καθαρά ότι τα κρατικά δάνεια δεν δίνονται για το κέρδος αλλά για την υποδούλωση των κρατών, άρα των εθνών που τα συγκροτούν. Η ιστορία της δημιουργίας του ελληνικού κράτους είναι συνυφασμένη με την κορύφωση της διεθνούς μάχης στην εποχή των Επαναστάσεων (στον ευρύ 18ο αιώνα).
Η Ελλάδα πρόλαβε και κατάφερε να ιδρυθεί πριν το 1848, χάρι στις ικανότητες και την πίστη ενός μοναδικού προσώπου που εκμεταλλεύτηκε κάθε προϋπάρχουσα οργάνωση για να φέρει τα πράγματα στο επιθυμητό σημείο. Δεν μπόρεσε να φτάσει ως εκεί που ήθελε, αυτό που ήδη πέτυχε ήταν πέρα από κάθε φαντασία, αν συνυπολογίσει κάποιος τι εμπόδια μπήκαν. Και τα εμπόδια αυτά είχαν ως αφετηρία την συμμετοχή του αντίπαλου πόλου στο εγχείρημα «δημιουργία ελληνικού κράτους». Ο Καποδίστριας συνεργάστηκε με τον Κοραή. Το τίμημα ήταν να διεκδικηθεί η Ελλάδα από τους κοραϊστές.
Ελλάς εναντίον Ελλήνων; Αν ο Μητσοτάκης αντίναξε την δυνατότητα λιγνιτκής εξόρυξης, ο Κουντουριώτης αναγνώρισε το δικαίωμα στα πλοία που μετέφεραν τα στρατεύματα του Ιμπραήμ να μην θεωρούνται εχθρικά. Από το 1800 δεν έχει αλλάξει τίποτα ουσιαστικό. Μόνον η ένταση και η περιοδικότητα του φαινομένου μεταβάλλεται.
[1] Το «ή εμείς ή κανείς» το σφύριξε στον πρόσφατο Τσίπρα κάποιος που γνώριζε (και θεωρούσε καλό) το βρετανικό δόγμα του 1821 για το ελληνικό ζήτημα.
ΑΛΩΝΙΖΟΥΝ ΟΙ ΑΘΕΪΟΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΛΟΥΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΦΥΛΑΚΑΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ Ο ΕΥΣΕΒΗΣ ΛΑΟΣ
—————
————
Από τέτοιους δεσποτάδες πού μπῆκαν ὄχι ἀπό τὴν πόρτα ἀλλά ἀπό τὰ παράθυρα καὶ ἀπό τὰ κεραμίδια, τί περιμένετε; Γιά νὰ εἶναι κανείς Δεσπότης πρέπει νὰ εἶναι ἤ Θεόκλητος ἤ δημόκλητος, αὐτούς οὔτε ὁ Θεός τους κάλεσε οὔτε ὁ λαός τὺς διαλεξε
«…..Αλωνίζουν ἐδῶ στήν Ἑλλάδα αἱρετικοί, ἁλωνίζουν οἱ παπιστές, ἁλωνίζουν οἱ ἄθεοι, ἁλωνίζουν οἱ πάντες, διότι δὲν ἔχωμεν Ἐκκλησίαν ζῶσαν καὶ ἐλευθέραν, διότι δὲν ἔχωμε ἐπισκόπους πού νὰ ζοῦνε καὶ νὰ πεθαίνουν γιὰ τὸν Κύριο καὶ τὴν πίστη μας. Δὲν ὑπάρχουν καὶ ξέρετε γιατί; Θα κάνω τ’ ἀποκαλυπτήρια.
Ἐδῶ ὁ κάθε ἕνας, νὰ μὴ πῶ τὴν λέξι πού λέω τακτικά, ὁ κάθε ἕνας πού πῆγε σὲ θεολογική σχολή καὶ ἐφόρεσε τὸ ρασάκι καὶ ἔμαθε τὴ θεολογία, μόλις βγῆ ἀπό τὴ θεολογία, μόλις βγῆ ἀπό τὴ σχολή, δὲν ἔχει πόθο νὰ πὰῃ κάτω στὴν Οὐγκάντα, νὰ πὰῃ κάτω στὴν Ἰαπωνία, νὰ πάῃ κάτω νὰ κηρύξῃ τὸν Χριστό, νὰ πάῃ…, ἐπάνω στὰ Σερβικά βουνά, νὰ γίνη ἱεροκήρυκας ἐπιτέλους. Ὄχι, ὄχι, θὰ καθίσῃ ἐδῶ μέσα στήν Ἀθήνα καὶ θὰ γλείφῃ ναυάρχους, θὰ γλείφῃ στρατηγούς θὰ λουστράρῃ παπούτσια καὶ τοῦ τελευταίου ἀλήτη τῶν Ἀθηνῶν, γιὰ ἕνα καὶ μόνο σκοπό νὰ γίνῃ δεσπότης! Νὰ ἁρπάξῃ, νὰ ἁρπάξῃ πατερίτσα, αὐτό εἶναι τὸ μεγάλο κακό.
Κι’ ἐνῶ αὐτοί πού δὲν ἔχουν ἰδανικά, ζητοῦν ἀπό πόρτα σὲ πόρτα ν’ ἀνεβοῦν στὰ ὑψηλά ἀξιώματα, ἐκεῖνοι πού ἔχουν μέσα τους μιὰ μικρά εὐλάβεια, πού τούς ἔδωσε ὁ Θεός, ἀκοῦν ἐπισκοπικό ἀξίωμα καὶ τρέμει ἡ ψυχή τους.
Γιατὶ τὰ παλιά τὰ χρόνια τὰ εὐλογημένα, κόβανε αὐτιά, κόβανε τίς μύτες των γιὰ νὰ μή γίνουν ἐπίσκοποι, καὶ τούς ἅρπαζε ὁ λαός, τοὺς ἄρπαζε ὁ λαός διὰ τῆς βίας.
Ἄρπαξε ὁ λαός διὰ τῆς βίας τὸν Βασίλειο, ἅρπαξε διά τῆς βίας τὸν Χρυσόστομο διὰ τῆς βίας τὸν Ἀθανάσιο. Τώρα; ἁρπάζουν αὐτοί διὰ τῆς βίας τοὺς θρόνους
Ὅταν ἔγινε ἡ μεγάλη καταστροφή τῆς Μ. Ἀσίας, ὤχ Θεέ μου! ἤμουν μικρὸς καὶ τὴν θυμοῦμαι, ἤμουν μικρός τὴν αἰσθάνομαι βαθιά αὐτή τὴν μεγάλη καταστροφή, πού δυό ἑκατομμύρια Ἕλληνες μὲ τὴν ψυχή στὰ δόντια, μαζευτήκανε ἐδῶ στὰ ἅγιά μας χώματα.
Τότε ἦταν ἐδῶ στὴν Ἀθήνα κάτι νεαροί ρασοφόροι ἄσπρη τρίχα δὲν εἴχανε, βγῆκαν ἀπό τὸ πανεπιστήμιο, διάκοι, ἀρχιμανδρῖται, θεολόγοι. Μαζευτήκανε στὸ ἵδρυμα τῶν «Τριῶν Ἱεραρχῶν». Τὸ θέμα τους ποῖο ἦταν;
«Νὰ καθαρίσωμε τὴν ἐκκλησία», φώναζε ὁ ἕνας! Λόγια παχιά! Ὁ ἄλλος «νὰ φιάσωμε κλῆρο», φώναζε πιό δυνατά, Αὐτὸς ἦταν πιό ισχυρός. Ὅποιος ξέρει τὰ ἐκκλησιαστικά καταλαβαίνει (ποιοί εἶναι). Ὁ ἄλλος πάλι μὲ μιὰ θεατρική φωνή, πού ἤτανε γνωστή στὸ πανελλήνιο φώναζε, «Νὰ σώσωμε τὴν Ἑλλάδα μας, τὸ στρατό μας, τὸ λαό μας, νὰ νικοῦμε»! «Νὰ πολεμήσωμε» φώναζε ὁ ἄλλος, ναὶ, νὰ κάνωμε κίνημα, τὸ κίνημα ἀναγεννήσεως τῆς Ἐκκλησίας.
Αὐτά ἤτανε τὰ ἐλατήρια τους; Ὄχι, ἤτανε μέσα.
Τὴν ἄλλη μέρα πῆγαν στὸν στρατηγό, δὲν τὸν κατηγορῶ. Δὲν κατηγορῶ διότι τὸν θεωρῶ ἕναν ἡλιο πατριωτισμοῦ, ἔχω τὶς διαφορές μου. Πῆγαν κοντά στὸν ἔνδοξο ἐκεῖνο στρατηγό καὶ τὸν παραπλάνησαν, τοῦ κάναν μιὰ μετάνοια τὸν προσκύνησαν καὶ ὅλοι αὐτοί τὶς ἐπόμενες ἡμέρες γίνανε δεσποτάδες!
Ὁ ἕνας 27 χρονῶν, ὁ ἄλλος 28 χρονῶν, ἕνας μάλιστα ἀπὸ διάκος ἔγινε παπᾶς καὶ ὅλοι αὐτοί καταλάβανε τίς μπαστοῦνες.
Ἕνας δὲ ἀπό αὐτούς πού κατ᾽ αὐτόν τὸν σατανικόν καὶ πανουργώτατον τρόπον ἔγινε δεσπότης, μέσα στὴ νύχτα καὶ μέσα στά σκοτάδια, ἕνας ἀπό αὐτούς ἤτανε καὶ ὁ Ἀθηναγόρας, ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως.
Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, ἀπό τέτοιους δεσποτάδες πού μπῆκαν ὄχι ἀπό τὴν πόρτα ἀλλά ἀπό τὰ παράθυρα καὶ ἀπό τὰ κεραμίδια περιμένετε κάτι καλό; Διότι γιά νὰ εἶναι κανείς δεσπότης πρέπει νὰ εἶναι ἤ Θεόκλητος ἤ δημόκλητος. Αὐτόν οὔτε ὁ Θεός τὸν κάλεσε οὔτε ὁ λαός. Αὐτή εἶναι ἡ κατάσταση.
Γιατί αὐτή τὴν ὥρα πού μιλᾶμε, κανένας, μὰ κανένας δεσπότης πού εἶναι σήμερα φύλακας τῆς Ὀρθοδοξίας δὲν τὸν κάλεσε οὔτε ὁ Θεός οὔτε ὁ λαός.
Νὰ λοιπόν ἀγαπητοί μου οἱ λόγοι γιά τούς ὁποίους ἐμεῖς διαφωνοῦμεν καὶ λέγωμεν ὅτι, αἱ συνθῆκαι ὑπό τάς ὁποίας δὲν ἔχομεν καμιά ἐμπιστοσύνη, δὲν ἔχομεν καμιά ἐμπιστοσύνη στὸν Ἀθηναγόρα, γιὰ νὰ διαπραγματευθῇ τὸ μεγάλο αὐτό θέμα τῶν σχέσεων τῆς ἐκκλησίας, καμίαν ἐμπιστοσύνη.
Θέλω νὰ τελειώσω μὲ τὰ λόγια τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ. Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, πού νἄχουμε τὴν ἁγίαν του εὐχή, λέει· «Διάβασα πολλά βιβλία…». Στὸ Ἅγιον Ὄρος πού ἤτανε 20 χρόνια καλόγερος, μέσ στὴ σπηλιά, -πῆγα στὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ εἶδα τή σπηλιά του πού ἔμενε ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς καὶ ἁγίασε, ὕστερα βγῆκε στὸ Ἑλληνικό Βασίλειο καὶ ἐκήρυξε-
Λέγει ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς. Διάβασα πολλά βιβλία, διάβασα καὶ τὰ κοράνια καὶ ὅλα τὰ βιβλία τοῦ κόσμου.
Εἶδα ὅτι ἕνα εἶναι ἡ ὀρθή πίστις, ἡ Ὀρθοδοξία. Αὐτή εἶναι Ἥλιος, τ᾽ ἄλλα εἶναι δαδιά, τ᾽ἄλλα εἶναι φῶτα μικρά ἀλλά ὅταν θὰ βγῇ ὁ ἥλιος ὅλα σκιάζονται, ὅταν βγῆ ὁ ἥλιος τὰ πάντα σβήνουν καὶ τὰ ἠλεκτρικά σβήνουν καὶ οἱ γλόμποι σβήνουν καὶ οἱ πολυέλαιοι σβήνουν καὶ ἡ Σελήνη ἀκόμα χάνεται.
Ἕνας Ἥλιος εἶναι, ἡ Ὀρθοδοξία μας, ἕνας εἶναι ὁἭλιος πού λάμπει, πανέκλαμπρος Ἥλιος, Ἥλιος ἡ διδασκαλία τῶν Πατέρων μας, Ἥλιος μὲ τὴν λειτουργία της, Ἥλιος μὲ τὰ θαύματά της, Ἥλιος πανέκλαμπρος πού ζεσταίνει κάθε καρδιά πού πιστεύει στὴν Ἁγία μας Ὀρθοδοξία.
Ἀλλά προσέξετε, προσέξετε. Ἐάν δὲν προσέξωμε, ἐάν δὲν προσέξωμε, ἡ Ὀρθοδοξία δὲν θὰ χαθῇ γιατί εἶναι δενδρί, εἶναι δενδρί τοῦ Θεοῦ καὶ κάθε δένδρο πού τὸ φύτεψε ὁ Θεός, δὲν πᾶν νὰ μαζευτοῦνε ὅλοι οἱ διαόλοι, δὲν μποροῦν νὰ τὸ ξεριζώσουν, τὸ φύτεψε ὁ Θεός. Ὅτι ἐφύτεψε ὁ Θεός, τὸ δενδρί αὐτό εἶναι ποτισμένο μὲ δάκρυα, τὸ δενδρί αὐτό εἶναι ποτισμένο μὲ αἵματα, νεομαρτύρων καὶ παλαιότερων μαρτύρων καὶ τὸ δένδρο αὐτό Ἀθηναγόρα καὶ κάθε ἄλλος, δὲν θὰ μπορέσῃς νὰ τὸ ξεριζώσῃς, γιατί εἶναι μέσα στὴν καρδιά μας βαθιά ριζωμένο καὶ πρέπει νὰ βγάλης τὴν καρδιά μας γιὰ νὰ βγάλῃς τὴν Ὀρθοδοξία, δὲν μπορεῖς νὰ τὸ ξεριζώσῃς. Ναὶ, εἶναι Ἥλιος, ἀλλά προσέξετε, ἐάν δὲν προσέξωμεν ἡ Ὀρθοδοξία, ὅπως ὁ ἥλιος πάει σὲ ἄλλα ἐδάφη, μιὰ μέρα θὰ δοῦμε τὸν Ἥλιον αὐτόν νὰ φεύγῃ ἀπό τὴν εὐλογημένη μας Πατρίδα καὶ ποῦ θὰ πάῃ;
Μπορεῖ νὰ πάῃ κατά τὴν Οὐγκάντα, μπορεῖ νὰ πάῃ κατά τὴ Μαδαγασκάρη, μπορεῖ νὰ πάῃ κάπου, δὲν ξέρω πού θὰ πάῃ, καὶ ἐμεῖς θὰ χάσωμε τὴν θαλπωρή του, θὰ χάσωμε τὸ φῶς, θὰ χάσωμε τὴν ζωή. Ἐγώ τοὐλάχιστον προτιμότερο νὰ σβήσῃ ὁ ἥλιος, παρά νὰ σβήσῃ ἡ Ὀρθοδοξία στὸ Ἔθνος μας. Ναὶ, ἐάν δὲν προσέξωμεν θὰ συμβῇ τὸ ἑξῆς.
Ἤ ὁ Ἥλιος θὰ φύγῃ μακριά καὶ οἱ καρδιές μας θὰ παγώσουν καὶ ἐμεῖς μὲ τηλεσκόπια θὰ ζητοῦμε τὸν Ἥλιον, μὲ τηλεσκόπια θὰ ζητοῦμε τὴν Ὀρθοδοξία καὶ δὲν θὰ καὶ δὲν θὰ τὴν βρίσκουμε πλέον (στὴν Ἑλλάδα), γιατὶ θὰ γίνῃ ἡ Ὀρθοδοξία μας ἕνα μῖγμα καὶ ἕνα χαρμάνι ὅλων τῶν ἰδεῶν καὶ ὅλων τῶν καταστάσεων.
Ναὶ, γιὰ νὰ μὴ γίνῃ αὐτή ἡ συμφορά, ἡ συμφορά, πρέπει νὰ ξυπνήσωμεν ὅλοι. Ἀντὶ νὰ ζητοῦμε ἀδέλφια μου, ἀντί νὰ ζητοῦμε ἀδέλφια μου νὰ ἑνωθοῦμε μὲ τούς παπικούς, νὰ ἑνωθοῦμε ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι, νὰ ἑνωθοῦμε ἐμεῖς, Ρουμάνοι, Σέρβοι, Βούλγαροι, χωρίς νὰ χάσωμε τὸν Ἐθνισμό μας καὶ τήν ἀγάπη γιὰ τὴν Πατρίδα μας.
Πρό παντός ἐδῶ στὴν Ἑλλάδα νὰ κρατήσωμε την Ὀρθοδοξία καὶ νὰ ἑνωθοῦμε ἐδῶ στὴν Ἑλλάδα ὅλοι νεοημερολογηται καὶ παλαιοημερολογῆται, σωματεῖα ὅλα καὶ νὰ κηρύξωμεν τήν Πατρίδα μας σε ἐπιφυλακή, ὅλοι νὰ εἴμεθα σὲ μιὰ διαρκή ἐπιφυλακή.
Δὲν ξέρωμε ἀπό ὥρα σὲ ὥρα τὶ θὰ μᾶς κάνουν. Νὰ μή βρεθοῦμε μιὰ ὥρα ἐκτός τῆς Ὀρθοδοξίας.
Ναὶ, γι αὐτό ἀκριβῶς ἔβγαλα τὸ φυλλάδιο, ἔβγαλα τὸ φυλλάδιο καὶ τὸ κυκλοφόρησα στὴν Ἑλλάδα.
Νὰ ξέρετε πολύ καλά ὅτι φύλακας εἶναι ὁ ἀρχιεπίσκοπος καὶ πρέπει νὰ εἶναι, φύλακες εἶναι οἱ ἐπίσκοποι, φύλακες εἶναι οἱ ἱερεῖς, φύλακες εἶναι οἱ μοναχοί, ὅμως ὁ μεγάλος φύλακας τῆς Ὀρθοδοξίας δὲν εἶναι οὔτε ὁ Βασιληᾶς, οὔτε ὁ ἀρχιεπίσκοπος, οὔτε οἱ Ἱεράρχαι μας, οὔτε οἱ παπᾶδες μας. Ὁ μεγάλος φύλακας τῆς Ὀρθοδοξίας μας εἶστε ἐσεῖς, ὁ εὐσεβής Ἑλληνικός λαός. Καὶ ὁ εὐσεβής Ἑλληνικός λαός ποτέ του μὰ ποτέ του δὲν θὰ προσκυνήσῃ τὸν Πάπα.
Μποροῦν νὰ μὲ ὀνομάσουν φανατικό, μποροῦ νὰ μὲ ὀνομάσουν ὅτι θέλουν, παράσημα πολλά ἔχω, ἔχω πολλά παράσημα τέτοια, κοντὰ στ᾽ἄλλα παράσημα ἄς μοῦ προσθέσουν οἱ ἐχθροί μου καὶ ἕνα ἀκόμα παράσημο ὅτι εἶμαι ἀντιπαπικός.
Εἶμαι καὶ θὰ εἶμαι μέχρι τέλος.Ὅπως ἀπηντησαν οἱ Ἀθηναῖοι τὸν Πέρση τὸν κατακτητή, ἔτσι θὰ ἀπαντήσουμε καὶ ἡμεῖς. Ἐάν ποτέ, ἀλλάξει ὁ ἥλιος τὴν τροχιὰ τότε καὶ ἐμεῖς θὰ ὑποταχθοῦμε στὸν Πάπα. Ἐφ᾽ὅσον ὁ ἥλιος διανύη τὴν τροχιά του, ἐφ᾽ὅσον ρέουν οἱ ποταμοί, ἐφ᾽ὅσον ὑπάρχει Ἑλλάς, θὰ μείνει Ὀρθόδοξος εἰς αἰώνας αἰώνων ἀμήν.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)