Νηστεία

| Ημερομηνία Εορτής: | 11/04/2026 |
| Τύπος εορτής: | Με βάση το Πάσχα. Εορτάζει 1 ημέρες πριν το Άγιο Πάσχα. |
| Άγιοι που εορτάζουν: | Μεγαλο Σαββατο - η Ταφη Του Κυριου |
| Περιεχόμενα: | |
| |
Μάτην φυλάττεις τὸν τάφον, κουστωδία.
Οὐ γὰρ καθέξει τύμβος αὐτοζωΐαν.
Το Σάββατο, αφού συγκεντρώθηκαν οι αρχιερείς και οι φαρισαίοι στο Πόντιο Πιλάτο, τον παρακάλεσαν να ασφαλίσει τον τάφο του Ιησού για τρεις ημέρες διότι, καθώς έλεγαν, «έχουμε υποψία μήπως οι μαθητές Του, αφού κλέψουν την νύχτα το ενταφιασμένο Του σώμα κηρύξουν έπειτα στο λαό ως αληθινή την ανάσταση την οποία προείπε ο πλάνος εκείνος, όταν ακόμη ζούσε· και τότε θα είναι η τελευταία πλάνη χειρότερη της πρώτης». Αυτά αφού είπαν στον Πόντιο Πιλάτο και αφού πήραν την άδεια του, έφυγαν και σφράγισαν τον τάφο τοποθετώντας εκεί για ασφάλεια του κουστωδία, δηλαδή στρατιωτική φρουρά.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος β'.
Ὁ εὐσχήμων Ἰωσήφ, ἀπὸ τοῦ ξύλου καθελὼν τὸ ἄχραντόν σου Σῶμα, σινδόνι καθαρᾷ, εἱλήσας καὶ ἀρώμασιν, ἐν μνήματι καινῷ κηδεύσας ἀπέθετο.
Έτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος β'.
Ταῖς Μυροφόροις Γυναιξί, παρὰ τὸ μνῆμα ἐπιστάς, ὁ Ἄγγελος ἐβόα·Τὰ μύρα τοῖς θνητοὶς ὑπάρχει ἁρμόδια, Χριστός, δὲ διαφθορᾶς ἐδείχθη ἀλλότριος.
Κοντάκιον
Ἦχος β'.
Τὴν ἄβυσσον ὁ κλείσας, νεκρὸς ὁρᾶται, καὶ σμύρνῃ καὶ σινδόνι ἐνειλημμένος, ἐν μνημείῳ κατατίθεται, ὡς θνητὸς ὁ ἀθάνατος. Γυναῖκες δὲ αὐτὸν ἦλθον μυρίσαι, κλαίουσαι...
Μεγάλη ἡ σημερινή ἡμέρα καί ὥρα ἀδελφοί μου. Ὁ Χριστός κρέμεται ἐπάνω στόν Σταυρό, τρυπημένος μέ τά καρφιά. Ἐν τούτοις, ὁ Σταυρός εἶναι ἡ αἰώνια δόξα Του.
«…καί νῦν δόξασόν με σύ πάτερ, παρά σεαυτῷ τῇ δόξῃ ᾗ εἶχον πρό τοῦ τόν κόσμον εἶναι παρά σοί» 1 .
Ἔτσι, σεβαστή γερόντισσα, ὁ Σταυρός ὁ Τίμιος εἶναι ἡ βάση γιά τίς ἀμέτρητες θεϊκές δωρεές καί τά πνευματικά ἀγαθά πού λαμβάνουμε πάντοτε ὅπως καί τώρα μέ τήν θεία Ἀποκαθήλωση. Οἱ μαθητές, ὅπως καί ὁ ἴδιος ὁ Κύριος δέν μετρίασαν τό σκάνδαλο τοῦ Σταυροῦ στήν μετέπειτα πορεία τοῦ Χριστιανισμοῦ, γιατί ἕνα κρυφό μυστήριο προσέδιδε στόν Σταυρό κάποιο ὑψηλότατο πνευματικό νόημα, πού ἅπτεται τῆς σωτηρίας, τοῦ ἀνθρωπίνου γένους.
Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός μποροῦσε νά ἀντικρούσει ὅλες τίς ἐπιβουλές τῶν φθονερῶν κατηγόρων Του, ἀλλά δέν θέλησε· θέλησε δέ μᾶλλον νά ὑποστεῖ τό πάθος γιά χάρη μας, γιά τό ὁποῖο ἦλθε στόν κόσμο καί ἔγινε Θεάνθρωπος. Διότι, ἄν δέν ἦταν τέλειος ἄνθρωπος, δέν θά ἦταν δυνατόν νά πάθῃ· δέν θά ὑφίστατο ὑπέρ ἡμῶν τόν θάνατο στήν σάρκα χαρίζοντάς μας δι’ Αὐτοῦ, τήν Ἀνάσταση.
Γι’ αὐτό πραγματικά ὑπέμεινε γιά μᾶς τήν Σταυρική θυσία, πού δέν χρεωστοῦσε, γιά νά λυτρώσει ἐμᾶς ἀπό τήν δουλεία τοῦ διαβόλου καί νά ἀνεβάσει σέ τέκνα τοῦ Θεοῦ- τέκνα τῆς Ἀναστάσεως.
Πραγματικά οἱ ἐχθροί Του, οἱ Ἰουδαῖοι, ἀλλά καί ὁ ἴδιος ὁ Ἑωσφόρος, ἐπετάχυναν νά χυθεῖ τό ἀθῶο δεσποτικό αἷμα, τό ἀναμάρτητο ἀλλά καί γεμάτο θεϊκή δύναμη, πού χτύπησε δυνατά τήν κεφαλή τοῦ ὄφεως καί τήν συνέτριψε γιά πάντα.
Ἔτσι ὁ Χριστός μας καί τώρα στή θεία Ἀποκαθήλωση καί τό ἀπόγευμα στόν Ἐπιτάφιο θρῆνο, δείχνει φανερά τήν παντοδύναμη δύναμη, διότι ὅσον οὔπω, θά ὑπερισχύσει σωματικῶς τοῦ θανάτου καί τῆς φθορᾶς καί θά ἀναστηθεῖ ἀπό τούς νεκρούς τριήμερος.
Σταυρώθηκε γιά μᾶς καί πέθανε· καί μᾶς βεβαίωσε ὅτι ἐσχίσθη τό χειρόγραφο τῶν ἁμαρτιῶν μας καί μᾶς χαρίζει τήν ἀποκατάσταση στούς οὐρανούς καί τήν κληρονομία τῆς Βασιλείας τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Φρονοῦμε χριστιανοί μου ὅτι ὁ τόπος τοῦ Πάθους, ὁ φριχτός Γολγοθάς, ἔχει ἀποβεῖ τό κέντρο τῆς σταυροαναστάσιμης Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὁ τόπος τῆς ἐλπίδας γιά ὅλη τήν ἀνθρωπότητα, ὅπου θά ζυμωθεῖ ὅλο το φύραμα.
Σήμερα, ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ, τοποθετεῖται στήν πραγματική του σωτηριολογική διάσταση, δηλαδή μέσα στό σχέδιο σωτηρίας τοῦ Θεοῦ γιά τόν ἄνθρωπο. Ἄν ὁ Μεσσίας σταυρώθηκε κρεμασθείς «ἐπί ξύλου», ὅπως εἶπε ὁ Ἀπόστολος Πέτρος στόν Ἀρχιερέα 2 , αὐτό ἔγινε χωρίς ἄλλο, ἐξαιτίας τοῦ μίσους τῶν Φαρισαίων καί Γραμματέων. Ἀλλά στό γεγονός αὐτό ἐκπληρώνεται ἡ προφητεία: «πάντα τά περί Αὐτοῦ γεγραμμένα» 3 καί δίνεται μία νέα πνευματική διάσταση, ἐπειδή ἀκριβῶς «ταῦτα ἔδει παθεῖν τόν Χριστόν, καί εἰσελθεῖν εἰς τήν δόξαν Αὐτοῦ». Πράγματι ἀδελφοί, ἀπό τόν Σταυρό καί τό Πάθος τοῦ Μεσσίου, ἐκδηλώνεται μέ λαμπρότητα ἡ σοφία τοῦ σχεδίου τοῦ Θεοῦ πού εἶχε ἤδη ἀναγγελθεῖ στήν Παλαιά Διαθήκη: «καί ἀπολῶ τήν σοφία τῶν σοφῶν καί τήν σύνεσιν τῶν συνετῶν κρύψω» 4 .
Σήμερα λοιπόν κατανοοῦμε ἀδελφοί, τό ἐξῆς: «Ἐκεῖνο πού θεωρεῖται θεία μωρία, εἶναι σοφότερο ἀπό τήν σοφία τῶν ἀνθρώπων· καί ἐκεῖνο πού θεωρεῖται ἀδυναμία τοῦ Θεοῦ, εἶναι δυνατότερο ἀπό τήν δύναμη τῶν ἀνθρώπων». 5
Ἄν ὁ Ἰησοῦς ἐσταυρώθη-ἐκρεμάσθη «ἐπί ξύλου», σάν καταραμένος, αὐτό ἔγινε γιά νά μᾶς ἐξαγοράσει ἀπό τήν κατάρα τοῦ νόμου. 6 Τό σῶμα τοῦ Ἰησοῦ, ὑψωμένο στόν Τίμιο Σταυρό 7, ἐπέτρεψε στόν Θεό «κατακρῖναι τήν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκί»(Θεία Λειτουργία Μ.Βασιλείου). Προφανῶς, ἁγία γερόντισσα, ἡ Τεχνητή Νοημοσύνη, ὁ Μετανθρωπισμός, πού προβάλλει ἡ Ν. Ἐποχή πιεστικά καί μέ δόλο στίς ἡμέρες μας, προσπαθεῖ νά καταργήσει τήν σωτηριολογική διάσταση τῶν Ἀχράντων Παθῶν καί τῆς λαμπροφόρου Ἀναστάσεως καί, εἰ δυνατόν, νά ἀκυρώσει τήν δωρεάν τοῦ Θεοῦ Πατρός, διά τοῦ Υἱοῦ του, ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι στόν κόσμο.
Οἰκτρό, σατανικό σχέδιο δολίων ἀνθρώπων πού μισοῦν τήν Ἀλήθεια-τόν Χριστόν καί προβάλλουν τό ψεῦδος ξεδιάντροπα. Ἡ Ἀποκάλυψη τοῦ Ἰωάννου, πού στέκεται σήμερα ἐδῶ, στόν Γολγοθᾶ, στόν Σταυρό, δέν ἐπιδέχεται παρερμηνεία· φανερώνει, ἡ θεία Ἀποκάλυψις, ὅτι πρίν τό τέλος τοῦ κόσμου θά δοθεῖ πνεῦμα σέ μία «εἰκόνα», ὥστε νά λαλεῖ καί νά ἐξουσιάζει τόν ἄνθρωπο 8 .
Ἐδῶ, ἁγία γερόντισσα, ἔγκειται ἡ μεγάλη ἀπάτη τοῦ Μετανθρωπισμοῦ· ἡ εἰκόνα αὐτή δέν εἶναι ἀθῶα, εἶναι πονηρή. Εἶναι ἀνθρώπινο κατασκεύασμα πού ὑψώνεται σέ θέση Θεοῦ, μέ τελικό σκοπό, νά παραμερίσει-καταργήσει τόν ἀληθινό Τριαδικό Θεό καί τόν Σωτῆρα Χριστό καί ἀντί τοῦ Θεοῦ, νά προβάλλει τόν διαβολάνθρωπο, τόν ρομποτάνθρωπο, τόν Ἀντίχριστο. «Στῶμεν καλῶς, στῶμεν μετά φόβου».
Ὅ,τι μιλᾶ χωρίς ψυχή, καθοδηγεῖ χωρίς ἀγάπη, ἀποφασίζει χωρίς μετάνοια, δέν μπορεῖ νά προέρχεται ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα. Ἐκεῖ λοιπόν ὁ ἄνθρωπος παραδίδει τήν σκέψη του· καί μάλιστα τήν κριτική σκέψη, τό αὐτεξούσιο, τήν βούληση, σέ μηχανή· παραδίδει καί τήν ἐλευθερία του στόν ψεύστη καί ἀνθρωποκτόνο Σατανᾶ.
Γλυκύτατε, Ἰησοῦ Χριστέ, σῶσε μας ἀπό τά βρώμικα δίχτυα τῆς Ν.Ἐποχῆς καί τοῦ Μετανθρωπισμοῦ καθώς καί τά τεχνάσματα τῶν πονηρῶν ἀνθρώπων.
Στόν Σταυρωθέντα καί Ἀναστάντα Χριστόν, ἡ Δόξα εἰς τούς αἰῶνας. Ἀμήν.
1(Ἰωάν.17, 5)
2(Πράξ. 5, 30)
3(Πράξ. 13, 29)
4(Ἠσαΐας 29, 14)
5(Α’ Κορινθ. 1, 25)
6(Γαλάρ. 3, 13)
7(Ρωμ.8,13)
8(Ἀποκαλ. Ἰωάν. 13, 15)
Ερευνητές από το University of Glasgow αξιοποιούν προηγμένες τεχνικές για να αποκαλύψουν την ακρίβεια του Μηχανισμού των Αντικυθήρων σε σεληνιακούς κύκλους.
Ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων, ο αρχαιότερος «υπολογιστής», παρά το πέρασμα των αιώνων, συνεχίζει να αποκαλύπτει εντυπωσιακές πτυχές της λειτουργίας του.
Σύμφωνα με νέα μελέτη του University of Glasgow, που δημοσιεύτηκε το 2024, ο μηχανισμός φαίνεται πως είχε τη δυνατότητα να μετρά τον χρόνο με αξιοσημείωτη ακρίβεια, λύνοντας ένα από τα βασικά ερωτήματα γύρω από τη χρήση του.
Το εύρημα ανακαλύφθηκε το 1901 σε ναυάγιο κοντά στα Αντικύθηρα και χρονολογείται στον 1ο αιώνα π.Χ. Θεωρείται ο πρώτος αναλογικός υπολογιστής της ιστορίας, καθώς η πολύπλοκη κατασκευή του περιλαμβάνει δεκάδες μπρούντζινα γρανάζια και δείκτες που προσομοίωναν αστρονομικούς κύκλους.
Για πολλά χρόνια, οι επιστήμονες πίστευαν ότι χρησιμοποιούνταν για την πρόβλεψη ουράνιων φαινομένων, χωρίς όμως να έχουν πλήρη εικόνα της ακρίβειάς του. Συγκρίσεις με σύγχρονες μηχανές, όπως ο ENIAC, ανέδειξαν πόσο μπροστά από την εποχή του ήταν, καθώς προηγήθηκε κατά περίπου δύο χιλιετίες.
Η πρόσφατη έρευνα των Graham Woan και Joseph Bayley αξιοποίησε προηγμένες μεθόδους, όπως η Bayesian analysis, καθώς και τεχνικές που χρησιμοποιούνται στο LIGO για τη μελέτη βαρυτικών κυμάτων.
Στο επίκεντρο της μελέτης βρέθηκε ο δακτύλιος ημερολογίου του μηχανισμού. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι πιθανότατα διέθετε 354 έως 355 οπές, αριθμός που αντιστοιχεί σχεδόν ακριβώς σε ένα σεληνιακό έτος.
Η ακρίβεια κατασκευής είναι εντυπωσιακή ακόμη και με τα σημερινά δεδομένα: οι οπές ήταν τοποθετημένες σε κύκλο ακτίνας περίπου 77,1 χιλιοστών, με απόσταση μεταξύ τους μόλις 0,028 χιλιοστών, στοιχείο που αποκαλύπτει εξαιρετική τεχνική δεξιοτεχνία.
Αφορμή για τη νέα αυτή προσέγγιση στάθηκε μια προσπάθεια ανακατασκευής του μηχανισμού από τον δημιουργό περιεχομένου Chris Budiselic, ο οποίος επιχείρησε να υπολογίσει τον αριθμό των οπών στον δακτύλιο. Η πρωτοβουλία αυτή τράβηξε το ενδιαφέρον των επιστημόνων και συνέβαλε σε μια νέα κατανόηση του αντικειμένου.
Τονίζει ότι το καθεστώς βασίζεται στη βούληση της Ελλάδας και όχι σε διεθνή συνθήκη - Σημειώνει ότι η Τουρκία δεν παρέχει αντίστοιχα δικαιώματα στους μουσουλμάνους πολίτες της
Σε ανακοίνωση προχώρησε η Μουφτεία Κομοτηνής, υπογραμμίζοντας το μοναδικό καθεστώς που απολαμβάνει η μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη εντός της ελληνικής και ευρωπαϊκής έννομης τάξης. Στην ανακοίνωση τονίζεται ότι η Ελλάδα αποτελεί το μοναδικό κράτος στην Ευρώπη που ενσωματώνει τον θεσμό της Μουφτείας, επιτρέποντας την εφαρμογή του ισλαμικού δικαίου (Σαρία) σε ζητήματα προσωπικού δικαίου, εφόσον οι πολίτες το επιθυμούν.
Μουφτεία Κομοτηνής: Η Ελλάδα η μοναδική χώρα στην Ευρώπη που αναγνωρίζει τον θεσμό της Μουφτείας
«Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην Ευρώπη που αναγνωρίζει τον θεσμό της Μουφτείας στο πλαίσιο της έννομης τάξης της και παρέχει στα μέλη της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης, εφόσον το επιθυμούν, το δικαίωμα εφαρμογής του ισλαμικού δικαίου σε ζητήματα προσωπικού δικαίου», αναφέρει σε ανάρτηση της η Μουφτεία Κομοτηνής. «Στο πλαίσιο αυτό, ο Μουφτής ασκεί και καθήκοντα ιεροδικαστή. Το ιδιαίτερο αυτό καθεστώς στην Ευρώπη δεν απορρέει από καμία συνθήκη, γεγονός που αναγνώρισε και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (υπόθεση Χατιτζέ Μολά Σαλή), αλλά βασίζεται αποκλειστικά στη βούληση της Ελλάδας», σημειώνει και προσθέτει: «Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει κανένα αντίστοιχο δικαίωμα στους μουσουλμάνους πολίτες της ούτε στους Μουφτήδες της οι οποίοι διορίζονται απευθείας από το Diyanet με προεδρικό διάταγμα χωρίς καμία διαδικασία ενώ ποτέ κανείς δεν πρότεινε να εκλέγονται οι Μουφτήδες στην Τουρκία από τους πολίτες. Η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης είναι γηγενής και διαθέτει μακρά παράδοση ειρηνικής συνύπαρξης και συνεργασίας με τους χριστιανούς συμπολίτες μας. Καθώς είμαστε όλοι Έλληνες πολίτες, ανήκουμε στη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια και εντός αυτής θέλουμε να διατηρήσουμε την ιδιαίτερη θέση μας διαφυλάσσοντας παράλληλα την ιστορία και την ταυτότητά μας ως πιστοί και υπερήφανοι μουσουλμάνοι», αναφέρεται στην ανάρτηση.
Θα μπορούσε να αποτελεί σκηνή από την ταινία «The Birds» που υπέγραψε το 1963 ο «Άρχοντας του σασπένς», Άλφρεντ Χίτσκοκ. Στην πραγματικότητα, ωστόσο, πρόκειται για μια συνηθισμένη στιγμή στο κέντρο της Λάρισας.
Χιλιάδες κορακοειδή που προκαλούν προβλήματα και πρέπει να απομακρυνθούν. Πώς; Με τη σημαντική βοήθεια των «υπαλλήλων» του Δήμου. Τριών αρπακτικών. Της Χαρούλας, 14 ετών, του Χάρη, 4 ετών και της Αρτέμιδος, 13 ετών. Ένα από αυτά βρισκόταν στο πλευρό του «συναδέλφου» του και χειριστή του, Γιώργου Χριστοδούλου, δασοπόνου – Προϊσταμένου του Τμήματος Διαχείρισης Άγριας Πανίδας του Δήμου Λαρισαίων, όταν τον συνάντησε στο κέντρο της πόλης, ο Γιάννης Κέμμος και τον απαθανάτισε επί το έργον. Στην επικοινωνία που ακολούθησε, ο κύριος Χριστοδούλου μας μίλησε για ένα ξεχωριστό πρόγραμμα που μετρά δέκα χρόνια ζωής και γνωρίζει μεγάλη επιτυχία…
«Αυτό το πρόγραμμα το ξεκινήσαμε το 2016 μετά από ειδική άδεια από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, με την προμήθεια ενός αρπακτικού πουλιού -της Χαρούλας- το οποίο και εκπαίδευσα. Από τις αρχές του Γενάρη 2017 ξεκινήσαμε τις επιχειρήσεις στο κέντρο της πόλης. Ο σκοπός είναι για να προασπίσουμε τη δημόσια υγεία από τα περιττώματα των κορακοειδών, που ενέχουν πολλούς κινδύνους. Γιατί τότε που ξεκινήσαμε υπήρχε τεράστιο πρόβλημα στη Λάρισα.
Κάθε σούρουπο έρχονταν μέσα στη πόλη μας, κατά χιλιάδες, τα κορακοειδή -κυρίως κάργιες και κουρούνες- για να περάσουν τη νύχτα τους και δημιουργούσαν πάρα πολλά προβλήματα. Αντιμετωπίζαμε θέματα ρύπανσης από τις ακαθαρσίες, ήταν αβάσταχτη η κατάσταση».
Ο χειρισμός τους είναι ιδιαίτερα δύσκολος και απαιτητικός, μας λέει ο κύριος Χριστοδούλου. Ο ίδιος, πιστοποιημένος γερακάρης μετά από μαθήματα ενός χρόνου, γνωρίζει το πώς και το πότε. Αναπτύσσει μια πολύ προσωπική σχέση με τα αρπακτικά και τα αποκαλεί μέλη της οικογένειάς του, αφού η φροντίδα που απαιτείται δεν έχει «διαλείμματα», ακόμα και την περίοδο των διακοπών του, με τη σύζυγο και την κόρη του. Τα γεράκια χρειάζονται καθημερινό ζύγισμα, ειδική διατροφή, φάρμακα κατά περίπτωση. Κυρίως χρειάζονται εκπαίδευση δια βίου, τονίζει…
«Την εκπαίδευση την κάνω εγώ, καθώς εκτός από την ιδιότητά μου στον Δήμο, είμαι και πιστοποιημένος γερακάρης, δηλαδή χειριστής κυνηγετικού γέρακος μεσαίας τάξεως και είμαι και μέντορας της ιερακοθηρίας στην περιοχή της Θεσσαλίας. Ο σκοπός της εκπαίδευσης και του συγκεκριμένου προγράμματος, είναι να μπορέσει το αρπακτικό να κυνηγήσει και να δημιουργήσει πανικό στα πουλιά, έτσι ώστε να τα αναγκάσει να φύγουν και να πάνε στο φυσικό τους περιβάλλον.
-Είναι εύκολη η εκπαίδευση;
Όχι καθόλου. Είναι εκπαίδευση δύσκολη, επίπονη, επίμονη και δια βίου. Το γεράκι συνεχώς εκπαιδεύεται. Αυτό βασίζεται πάνω στην ιερακοθηρία, μια πανάρχαια τέχνη, την οποία πλέον έχουμε εξελίξει κι έχουμε αυτό το αποτέλεσμα. Η διαδικασία είναι η εξής. Τα κρατάω στο χέρι μου -έχω ένα ειδικό γάντι- κι όταν περιφερόμαστε μέσα στο κέντρο της Λάρισας και βλέπουμε ότι κάπου υπάρχουν πουλιά, τα στέλνω καθ’ υπόδειξη - δηλαδή με φακό τους δείχνω που πρέπει να πάνε- εφορμούν προς τα πουλιά τα οποία αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο καθώς βλέπουν έναν φυσικό τους εχθρό κι έτσι τρομάζουν και φεύγουν προς το φυσικό τους περιβάλλον».
Το πρόγραμμα που ξεκίνησε μετά από πρόταση του κυρίου Χριστοδούλου, τον έχει δικαιώσει. Τα προβλήματα από τα κορακοειδή στον αστικό ιστό της Λάρισας, έχουν μειωθεί και τη θέση τους έχουν δώσει…στη διασημότητα. Η Χαρούλα, κυρίως, είναι το γεράκι που όλοι γνωρίζουν εντός κι εκτός ελληνικών συνόρων. Ακόμα και το Κινεζικό Πρακτορείο Ειδήσεων, έκανε ντοκιμαντέρ με τη πρωταγωνίστρια την ίδια, αφού κατέχει ρεκόρ όπως κανένα άλλο εκπαιδευμένο ημερόβιο αρπακτικό. Η Χαρούλα απλώνει τα εντυπωσιακά φτερά της και κυνηγά τις κάργιες και τις κουρούνες, ακόμα και τη νύχτα, σύμφωνα με τον έμπειρο χειριστή της…
«Μετά από δέκα χρόνια που έχουμε το πρόγραμμα, η πλειονότητα των κατοίκων της Λάρισας, γνωρίζει τη Χαρούλα. Είναι γνωστή. Τα πρώτα χρόνια βεβαίως υπήρχε πάρα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και απορία για τη Χαρούλα και για όλο το πρόγραμμα, τώρα όμως τις απορίες τις εκφράζουν οι επισκέπτες της πόλης μας που δεν γνωρίζουν το πρόγραμμα.
Ωστόσο, πρέπει να σας πω πως η Χαρούλα είναι διάσημη, όχι μόνο στην πόλη μας. Επειδή αυτό το πρόγραμμα, δηλαδή το να χρησιμοποιεί κάποιος ημερόβια αρπακτικά -γιατί τα γεράκια είναι ημερόβια, δηλαδή κυνηγούν την ημέρα- τη νύχτα και εντός πόλεως, είναι κάτι μοναδικό στον κόσμο. Γι' αυτό και το Κινεζικό Πρακτορείο Ειδήσεων, που ξέρετε ότι είναι ένα τεράστιο πρακτορείο, έστειλε τηλεοπτικό συνεργείο εδώ και έκανε ένα ντοκιμαντέρ για αυτό το πρόγραμμα. Και το έδειξε σε όλο τον κόσμο.
-Μετά από την υλοποίηση αυτού του προγράμματος και την προβολή του, ακολούθησε κάποιος τα βήματά σας;
Θέλουν πλέον να το κάνουν πάρα πολλές πόλεις γιατί κι αλλού αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα. Μάλιστα, σε τακτά χρονικά διαστήματα παίρνουν τηλέφωνο και μας ζητούν συμβουλές».
Πολλοί θα σκεφτούν πως τα αρπακτικά αυτά, τα οποία διαθέτει ο δήμος Λαρισαίων, θα έπρεπε να πετούν ελεύθερα και να ζουν στην άγρια φύση κι όχι εγκλωβισμένα, λέμε στον κύριο Χριστοδούλου κι εκείνος μας εξηγεί τι ισχύει για τον Χάρη, τη Χαρούλα και την Αρτέμιδα, αλλά και για αρπακτικά σαν κι αυτά, που «εργάζονται» όχι μόνο στην πόλη της Λάρισας, για τον ίδιο σκοπό…
«Αυτά τα πουλιά δεν προέρχονται από την άγρια φύση. Βάσει νόμου προέρχονται αποκλειστικά και μόνον από τεχνητή εκτροφή. Κι είναι κάτι ανάλογο με τα ζώα εργασίας. Δηλαδή όπως είναι ο σκύλος «αστυνομικός» ή ο σκύλος -διασώστης. Όπως είναι επίσης τα άλογα που βοηθούν ανθρώπους. Έτσι ακριβώς είναι κι αυτά. Είναι ζώα εργασίας για μια συγκεκριμένη δουλειά.
Η ιερακοθηρία ξέρετε, χρησιμοποιείται σε αρκετούς τομείς. Σε αεροδρόμια, στρατιωτικά ή πολιτικά, σε μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες, σε εργοστάσια, σε πόλεις. Και μάλιστα, τα πουλιά αυτά απαγορεύεται αυστηρά από τον νόμο, να απελευθερωθούν στη φύση. Τα πουλιά είναι εκτρεφόμενα κι είμαστε υποχρεωμένοι όταν πετάνε να έχουν πάνω τους σήμανση τηλεμετρίας ή GPS, έτσι ώστε εάν φύγουν μακριά να μην χαθούν για να μπορέσουμε να τα ανακτήσουμε».
Όσο για το προσδόκιμο ζωής τους, αγγίζει σχεδόν τα 30 χρόνια, ακριβώς λόγω της φροντίδας που τους παρέχουν οι χειριστές τους, συμπληρώνει ο Δασοπόνος και Προϊστάμενος του Τμήματος Διαχείρισης Άγριας Πανίδας του Δήμου Λαρισαίων.