Η Βαλτιμόρη, οι Μαύροι και το… υπόμνημα του Καποδίστρια!

 

Ι. Παρίσης

 

Τα πρόσφατα [2015] θλιβερά γεγονότα στην Βαλτιμόρη, καθώς και εκείνα που προηγήθηκαν στο Μισούρι και πέρυσι σε άλλες περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών, έφεραν στο προσκήνιο το πρόβλημα της θέσης των Μαύρων στην μεγάλη αυτή χώρα. Δεν έχει περάσει ακόμη μισός αιώνας από τότε πού η αμερικανική κοινωνία έκανε «δεκτούς» τους Μαύρους ως ισότιμα μέλη της. Τι συνέβαινε πριν; Οι Μαύροι δεν μπορούσαν να ταξιδέψουν με τα ίδια λεωφορεία όπου επέβαιναν Λευκοί, δεν μπορούσαν να μπουν σε εστιατόρια Λευκών, και ένα πλήθος άλλων αποκλεισμών, για να μην αναφερθούμε στις δολοφονικές πράξεις των γνωστών ακραίων οργανώσεων των νότιων Πολιτειών.

Δύο αιώνες αφότου οι Ηνωμένες Πολιτείες έγιναν κράτος, η αμερικανική κοινωνία αδυνατεί να αποδεχθεί απολύτως τους Μαύρους. Οι ακραίες εκδηλώσεις τους σε διάφορες πόλεις δείχνουν ότι το πρόβλημα, έστω και σε περιορισμένη έκταση, εξακολουθεί να υφίσταται. Φαίνεται ότι οι προσδοκίες που είχε δημιουργήσει η εκλογή ενός Αφροαμερικανού προοδευτικού προέδρου το 2008, δεν εκπληρώθηκαν. Οι δηλώσεις της προεδρικής υποψήφιας Χίλαρι Κλίντον και άλλων εκπροσώπων του Κογκρέσου για τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την εξάλειψη της οικονομικής ανισότητας εις βάρος των μαύρων, επιβεβαιώνουν την ύπαρξη του προβλήματος.

Όλα αυτά μας φέρνουν στο νου ότι πριν από δύο αιώνες, ένας μεγάλος Έλληνας, ο Ιωάννης Καποδίστριας, μιλούσε και αγωνιζόταν κατά της δουλείας και υπέρ των δικαιωμάτων των Μαύρων της Αφρικής. Εκείνων των οποίων απόγονοι είναι οι σημερινοί Αφροαμερικανοί. Ο Καποδίστριας, έμπειρος και διορατικός διπλωμάτης αλλά και βαθιά ανθρωπιστής, βρισκόταν πάντοτε ένα βήμα μπροστά από την εποχή του.

Στο Συνέδριο της Βιέννης (1814-15) όπου οι τέσσερις νικήτριες δυνάμεις (Αγγλία, Αυστρία, Πρωσία, Ρωσία) ασχολήθηκαν με την διανομή της Ευρώπης μετά την ήττα του Ναπολέοντα, ο Καποδίστριας έθεσε για πρώτη φορά το ζήτημα των δικαιωμάτων των Μαύρων της Αφρικής και την κατάργηση της δουλείας. Ήταν η εποχή που τα καράβια των δουλεμπόρων μετέφεραν τους Αφρικανούς από τα δυτικά παράλια της «Μαύρης» Ηπείρου στην Αμερική, προκειμένου να πωληθούν ως δούλοι, στα σκλαβοπάζαρα. Οι προτάσεις του, αν και καταρχήν έγιναν δεκτές, δεν υλοποιήθηκαν στην πράξη διότι, όπως ήταν αναμενόμενο, συνάντησαν την αντίδραση των εκπροσώπων των δυνάμεων εκείνων, τα συμφέρονταν των οποίων πλήττονταν από την τυχόν κατάργηση του δουλεμπορίου.

Τρία χρόνια αργότερα, στο Συνέδριο του Αιξ-λα-Σαπέλ (σημερινό Άαχεν) του 1818, ο Καποδίστριας, με την έγκριση του Τσάρου Αλεξάνδρου, υπέβαλε υπόμνημα που περιείχε σχέδιο για την ταχεία και αποτελεσματική καταπολέμηση της δουλεμπορίας. Στο υπόμνημά του ο Καποδίστριας πρότεινε τη λήψη αυστηρών μέτρων για την αποτελεσματική πάταξη του δουλεμπορίου με την ενεργό συμμετοχή όλων των ευρωπαϊκών δυνάμεων. Μεταξύ αυτών πρότεινε:

• Τη δημιουργία, στις δυτικές ακτές της Αφρικής, με τη συνεργασία όλων των κρατών, ενός οργανισμού με το όνομα “L’ Institution Africaine”, με δική του διοίκηση, δικαστική εξουσία και στρατιωτική δύναμη.
• Τη δημιουργία από τις ναυτικές δυνάμεις, μιας ανεξάρτητης κοινής ναυτικής δύναμης, με αποστολή την καταδίωξη των πλοίων των δουλεμπόρων.

Παρά τις προσπάθειες του Καποδίστρια, και την καταρχήν αποδοχή των απόψεών του σε θεωρητικό επίπεδο, η ισχυρή αντίδραση εκείνων των χωρών που είχαν συμφέροντα από το δουλεμπόριο – κυρίως των Άγγλων αντιπροσώπων – οδήγησε στο να μην υπάρξει θετικό αποτέλεσμα για την πρότασή του.

Η ηθική δικαίωση του Καποδίστρια ήρθε 67 χρόνια αργότερα (και 54 χρόνια μετά τον θάνατό του), όταν στο Συνέδριο του Βερολίνου (1884-85) συζητήθηκε και το ζήτημα της αφρικανικής ηπείρου, στην οποία ήδη είχαν εξαπλωθεί οι μεγάλες αποικιακές δυνάμεις. Τότε συμφωνήθηκε η ίδρυση ενός οργανισμού με την ονομασία “Association International Africaine”, βασισμένου στις αρχές που είχε θέσει ο Καποδίστριας το 1818.

Πριν από δύο αιώνες, ο μεγάλος Έλληνας οραματιστής, διπλωμάτης και πολιτικός μιλούσε για ισότητα και ανθρώπινα δικαιώματα, που κάποιοι ακόμη και σήμερα, στον 21ο αιώνα αδυνατούν να κατανοήσουν και να αποδεχθούν.

(*) Ο Ιωάννης Παρίσης είναι Υποστράτηγος ε.α., Διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης – Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Κρήτης, Πρόεδρος της Ακαδημίας Στρατηγικών Αναλύσεων (ΑΣΑ) – http://www.acastran.org

ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Στις 4 Ιουλίου 2026 εορτάζουν:

 

Άγιος Ανδρέας ο Ιεροσολυμίτης Αρχιεπίσκοπος Κρήτης

Άγιος Μιχαήλ ο Χωνιάτης Μητροπολίτης Αθηνών

Άγιος Θεόδωρος επίσκοπος Κυρήνης της Λυβύης

Αγίες Κυπρίλλα, Αρόα και Λούκια

Αγία Ασκληπία η θαυματουργή

Άγιος Θεόφιλος ο Ιερομάρτυρας

Όσιος Μένιγνος

Οσία Μάρθα μητέρα του οσίου Συμεών, που ασκήτευσε στο όρος Θαυμαστόν

Άγιος Θεόδοτος

Άγιος Δονάτος επίσκοπος Λιβύης και Ιλαρίων οσιομάρτυρας

Αγία Κορίλλα

Άγιος Ανδρέας Ρουμπλιόβ ο Εικονογράφος

Άγιος Ιωνάς ο Αθωνίτης

Οσία Μελώ

Άγιος Ιωνάς ο Αθωνίτης

 

Άγιος Ιωνάς ο Αθωνίτης

Ημερομηνία Εορτής:	04/07/2026
Τύπος εορτής:	Σταθερή. Εορτάζει στις 4 Ιουλίου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν:	Αγιος Ιωνας ο Αθωνιτης (1879 - 1938)
Τελευταία ενημέρωση:	28/07/2015 23:48
Περιεχόμενα:	Βιογραφία Αγιογραφίες / Φωτογραφίες Παραπομπές

Βιογραφία

Ο όσιος μάρτυρας Ιωνάς (κατά κόσμο Ιβάν Αντρέεβιτς Σανκόφ) γεννήθηκε σε μια ευσεβή οικογένεια εμπόρου, στις 20 Ιουλίου του 1879 μ.Χ., στο χωριό Σόλτσινο, της κοινότητος του Αλπάτιεφ, του δήμου Ζαράισκ, της επαρχίας Ριαζάν. Ο πατέρας του, Αντρέι Νικίτιτς Σανκόφ, έκανε εμπόριο άρτου στη Μόσχα και όλη του η οικογένεια ζούσε μαζί του. Το 1890 μ.Χ., όταν ο Ιβάν ήταν 11 χρονών, αρρώστησε βαριά η μητέρα του και με τη συμβουλή των ιατρών έφυγε στην πατρίδα της, το χωριό Σόλτσινο, όπου η οικογένεια είχε σπίτι κι ένα μικρό κτήμα. Τον Ιβάν τον πήρε μαζί της.

Μένοντας στο Σόλτσινο, ο Ιβάν τελείωσε δυο τάξεις στο σχολείο, αλλά πέθανε η μητέρα του κι εκείνος επέστρεψε στη Μόσχα στον πατέρα του. Εκεί ολοκλήρωσε τη μόρφωσή του και άρχισε να ασχολείται μαζί με τον πατέρα του με το εμπόριο. Αλλά η καρδιά του ευσεβή νεανία δεν έτεινε προς την απασχόληση με το εμπόριο, ούτε και στην οικογενειακή ζωή. Στην οικογένεια τους υπήρχε η παράδοση να αφιερώνουν ένα από τα παιδιά τους στην υπηρεσία του Θεού, το οποίο γινόταν για όλους τους συγγενείς αποκλειστικός ικέτης. Γι' αυτό ο Ιβάν επιθύμησε να πάει στον Άθω και να γίνει μοναχός.

Το 1897 μ.Χ., όταν ο νεανίας έγινε 18 χρονών, ήρθε στον Άθω και μπήκε δόκιμος στην μονή του Αγίου Παντελεήμονος. Εδώ, στη δοξασμένη αρχαία μονή, ολοκληρώθηκε, κατά τα λεγόμενα του, η πνευματική του μόρφωση. Εδώ, στις 17 Απριλίου του 1889 μ.Χ., χειροτονήθηκε σε ρασοφόρο με τ' όνομα Ιωνάς και στις 12 Μαρτίου του 1902 μ.Χ. χειροτονήθηκε με μανδύα. Στις 5 Ιουνίου του 1905 μ.Χ. χειροτονήθηκε σε ιεροδιάκονο και στις 17 Σεπτεμβρίου του 1913 μ.Χ. σε ιερομόναχο. Την υπακοή ο πατήρ Ιωνάς περνούσε στην καγκελαρία και από το 1914 μ.Χ. στο μετόχι της Κωνσταντινουπόλεως.

Την 1η Μαρτίου του 1914 μ.Χ. τον ιερομόναχο Ιωνά τον έστειλαν στο μετόχι της Κωνσταντινουπόλεως, όπου υπηρέτησε έως τις αρχές του πολέμου της Τουρκίας με την Ρωσία. Τον Ιούλιο του 1914 μ.Χ., όταν όλοι οι Ρώσοι είχαν εξοριστεί από την Κωνσταντινούπολη, ο πατήρ Ιωνάς έφυγε από 'κει με τρένο μαζί με υπαλλήλους του ρωσικού προξενείου. Όλο τον καιρό της παραμονής του στην Κωνσταντινούπολη έγραφε επιστολές στον ηγούμενο πατέρα Μισαήλ, κρατώντας μαζί του πνευματικό δεσμό.

Όταν έφτασε στη Ρωσία τον όρισαν στο μετόχι της μονής του Αγίου Παντελεήμονος στην Οδησσό και υπηρέτησε εκεί, ώσπου, το 1923 μ.Χ. οι άθεες αρχές το έκλεισαν. Αφού έχασε το ναό, ο πατήρ Ιωνάς μετατέθηκε στην εκκλησία του Ευαγγελισμού της Οδησσού, όπου υπηρέτησε ως το 1927 μ.Χ., όταν οι αρχές έκλεισαν και αυτή την εκκλησία. Τότε ο πατήρ Ιωνάς άρχισε να τελεί στο ναό των Αγίων Πάντων, στα μνήματα, αλλά και αυτή η εκκλησία έκλεισε το 1930 μ.Χ.

Εκείνη τη χρονιά ο πατήρ Ιωνάς έλαβε μια επιστολή από την πατρίδα, στην οποία οι γνωστοί του τον ενημέρωναν ότι στο χωριό τους, το Αλπάτεβο, το οποίο βρισκόταν μόλις μερικά χιλιόμετρα από το χωριό Σόλτσινο, απεβίωσε ο ιερέας τους και εκείνοι τον προσκαλούσαν να υπηρετήσει στο ναό αυτό. Ο πατήρ Ιωνάς αμέσως πήγε στην πατρίδα του και κατευθύνθηκε από την ιεραρχία στο χωριό Αλπάτεβο, όπου και υπηρέτησε έως την σύλληψη του.

Στα τέλη του 1937 μ.Χ. λόγω μαζικών διωγμών κατά της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας οι συνεργάτες του ΛΕΕΥ (Λαϊκή Επιτροπή Εσωτερικών Υποθέσεων) ανέκριναν τον πρόεδρο της αυτοδιοίκησης του χωριού και τον πρόεδρο του κολχόζ στο Αλπάτεβο και επίσης τακτικούς μάρτυρες σχετικά με την δραστηριότητα του Πατρός Ιωνά. Εκείνοι έδωσαν μαρτυρίες ότι το 1937 μ.Χ. τέθηκε ζήτημα για το κλείσιμο του ναού και την παράδοση του κτιρίου για σχολείο. Για το λόγο αυτό συγκάλεσαν συνέλευση. Ο ιερέας, όταν το έμαθε, το μετέδωσε στους πιστούς. Εκείνοι πήγαν στη συνέλευση και εμπόδισαν να κλείσουν το ναό, παρά λίγο ακυρώνοντας και την ίδια τη συνέλευση. Οι ψευδομάρτυρες έλεγαν ότι ο ιερέας κάθε μέρα κουβεντιάζει με γυναίκες ειδικά με χήρες και εκείνες μαζεύονται μέσα στην αποθήκη της εκκλησίας, όπου μένει αυτός. Μαρτύρησαν ότι δήθεν ο ιερέας έλεγε ότι πέρσι ήταν μικρή η σοδειά κι αυτό ήταν κακό για τα μέλη του κολχόζ. Φέτος η σοδειά είναι καλή και πάλι αυτό κακό θα είναι, γιατί ούτως ή άλλως θα τη φάνε τα ποντίκια και πάλι δεν θα έχουν τίποτα. Όταν ρώτησαν τον πατέρα Ιωνά, γιατί τις νύχτες κάθεται στο σκοτάδι και δεν ανάβει το φως, εκείνος απάντησε ότι κηροζίνη του δίνουν μόλις ένα μπουκάλι το χρόνο.

Μια από τις γυναίκες μαρτύρησε ότι η ίδια δεν άκουσε καμιά από τις κουβέντες ανάμεσα στον ιερέα και τους πιστούς, επειδή όταν πλησίαζε, οι πιστοί αμέσως σταματούσαν να μιλάνε, αλλά χάρη στην προπαγάνδα του η σπιτονοικοκυρά, όπου ενοικιάζει δωμάτιο, αναγκάζει τα παιδιά της να προσεύχονται στο Θεό.

Άλλη μάρτυς έδειξε ότι δήθεν μια φορά ο ιερέας απευθύνθηκε στους ενορίτες στο ναό με το κήρυγμα, στο οποίο μάλωνε την τοπική διοίκηση, η οποία είχε σκοπό να κλείσει το ναό και επίσης καλούσε τους πιστούς να γραφτούν σε εικοσάδες και με τον τρόπο αυτό να προστατέψουν το ναό και να εμποδίσουν το κλείσιμο του. Επίσης, εκείνος πήγε στο σπίτι της και προσπάθησε να πείσει τον άνδρα της να μπει στα μέλη της εκκλησιαστικής διοίκησης. Ταυτόχρονα μάλωνε τη σοβιετική εξουσία, λέγοντας ότι τον αναγκάζει να πληρώσει χίλια ρούβλια φόρο, αλλά ο κόσμος δεν πάει στην εκκλησία και πιθανόν σύντομα θα την κλείσουν. Τότε ο κόσμος θα στεναχωρηθεί, αλλά η σοβιετική εξουσία ξανά δεν θα ανοίξει το ναό. Η μάρτυς επίσης έδειξε ότι, αν και ο πατήρ Ιωνάς την έβαλε στη λίστα των είκοσι, δεν πήγε να συμμετάσχει σ' αυτή και την υπογραφή της δεν την έβαλε. Όλα αυτά, ενάντια της εξουσίας, κάνει ο ιερέας, για να μην κλείσουν την εκκλησία.

Στις 24 Φλεβάρη του 1938 μ.Χ. ο πατήρ Ιωνάς συνελήφθη και τον έβαλαν στη φυλακή της πόλης Κολόμνα. Όταν συνέλαβαν τον ιερέα, του έδωσαν την εντολή σύλληψης και του είπαν να την υπογράψει. Ο πατήρ Ιωνάς αρνήθηκε. Εκείνη την ημέρα ο ανακριτής πέρασε τον Ιερέα από ανάκριση. Ιδού το κείμενο της:

- Μέσα στα χαρτιά σας βρέθηκε ένα σημείωμα με το εξής περιεχόμενο: «Έλεγε για τον αναμενόμενο ερχομό του αντίχριστου, πρώτα μαζικό και ύστερα ενσαρκωμένο σε ξεχωριστό πρόσωπο». Πείτε, ποιος το έλεγε και πως να εκλάβουμε αυτό το περιεχόμενο του σημειώματος, ρώτησε ο ανακριτής.

- Το σημείωμα είναι γραμμένο από μένα, αποτελεί απόκομμα από τη Βίβλο, αλλά τι σημαίνουν αυτά τα λόγια δεν μπορώ να εξηγήσω. Μου προκάλεσαν το ενδιαφέρον αυτά τα λόγια και τα έγραψα, απάντησε ο πατήρ Ιωνάς.

- Σας κατηγορούν για αντιεπαναστατική προπαγάνδα ανάμεσα στον πληθυσμό και εξάπλωση της αντιεπαναστατικής συκοφαντίας για τους διοικητές του κόμματος και της κυβέρνησης και επίσης για εκφράσεις διαμαρτυριών κατά του υπάρχοντος καθεστώτος.

- Με την αντιεπαναστατική προπαγάνδα και την εξάπλωση της αντιεπαναστατικής συκοφαντίας κατά του υπάρχοντος καθεστώτος δεν είχα ασχοληθεί και δεν το παραδέχομαι, απάντησε ο ιερέας.

Κατόπιν των ανακρίσεων του ιερέα ο ανακριτής πάλι κάλεσε τους μάρτυρες. Ένας απ' αυτούς είπε ότι είδε τον ιερέα να μιλά με τη δημογερόντισσα, παρουσία άλλων πιστών, τα επώνυμα των οποίων δεν γνωρίζει. Η δημογερόντισσα είπε ότι σε λίγο θα είναι εκλογές και καλό θα ήταν να υπάρχει ένας υποψήφιος από τους πιστούς, αλλά ο πατήρ Ιωνάς την διέκοψε, λέγοντας ότι η οργάνωση τους δεν είναι δηλωμένη και δεν θα δεχτούν υποψήφιο απ' αυτούς. Η δημογερόντισσα απάντησε σ' αυτό ότι, αν δεν εκλεχτούν οι άνθρωποι τους, μπορεί να κλείσουν την εκκλησία. Επίσης ο μάρτυρας υπέδειξε ότι ο ιερέας δήθεν έλεγε «Το σύνταγμα είναι απλώς και μόνο ένα χαρτί, δεν υπάρχει εκεί καμιά ισότητα. Από κάποιον παίρνουν φόρο 30 ρούβλια και από τον ιερέα δυο χιλιάδες, ενώ στο σύνταγμα λένε ότι όλοι είναι ίσοι. Τότε πως να καταλάβεις ποιος είναι ίσος εδώ. Το φόρο έβαλαν, για να κλείσουν την εκκλησία. Αυτό πρέπει να το αντιληφθείτε κι αν είναι έτσι, πρέπει να μην αφήσουμε να κλείσουν την εκκλησία και να μαζέψουμε λεφτά».

Κατόπιν ανακρίσεων των μαρτύρων ο ανακριτής πάλι κάλεσε τον ιερέα, ο οποίος έως τότε, τρείς μήνες πλέον, βρισκόταν στην φυλακή υπό κράτηση.

- Παραδέχεστε ότι είστε ένοχος, ότι ανάμεσα στα μέλη του κοχλόζ του χωριού Αλπάτεβο κάνατε αντιεπαναστατική προπαγάνδα κατά του υπάρχοντος καθεστώτος, εξαπλώνατε αντιεπαναστατική συκοφαντία για τους διοικητές του κόμματος και της κυβέρνησης; Τον Ιούλιο του 1937 οργανώσατε τις γυναίκες να εκδηλωθούν κατά της κατάργησης της εκκλησίας. Το επιβεβαιώνετε; ρώτησε ο ανακριτής.

- Στην κατηγορία για αντιεπαναστατική προπαγάνδα δεν παραδέχομαι την ενοχή μου. Επίσης δεν υπήρξε από την πλευρά μου καμιά ενθάρρυνση των γυναικών τον Ιούλιο του 1937 κατά της κατάργησης της εκκλησίας...

Στις 7 Ιουνίου του 1938 μ.Χ. η τρόικα της ΛΕΕΥ καταδίκασε τον πατέρα Ιωνά σε εκτέλεση. Κατόπιν αποφάσεως της τρόικα ο πατήρ Ιωνάς μεταφέρθηκε στη Μόσχα στη φυλακή Ταγκάνκα. Στις 13 Ιουνίου ο φωτογράφος της φυλακής έβγαλε τη φωτογραφία του. Ο ιερομόναχος Ιωνάς (Σανκόφ) εκτελέστηκε στις 4 Ιουλίου του 1938 μ.Χ. και μνημονεύτηκε σε κοινό τάφο στο πολύγωνο Μπούτοβο, κάτω από τη Μόσχα.

Λιγότερα (-)

Αγιογραφίες / Φωτογραφίες

Άγιος Ιωνάς ο Αθωνίτης

Άγιος Ιωνάς ο Αθωνίτης

Άγιος Ιωνάς ο Αθωνίτης

Άγιος Ιωνάς ο Αθωνίτης

Άγιος Ιωνάς ο Αθωνίτης

Άγιος Ιωνάς ο Αθωνίτης

«Αποψίλωση προς όφελος ιδιωτών: Παράνομες υλοτομήσεις στα σύνορα με τις ευλογίες του Στρατού»

 

By dasarxeio com on 03/07/2026

Αναδημοσιεύουμε το παρακάτω ρεπορτάζ του δημοσιογράφου Τάσου Σαράντη, το οποίο δημοσιεύθηκε στην έντυπη έκδοση της Εφημερίδας των Συντακτών, με τίτλο «Αποψίλωση προς όφελος ιδιωτών: Παράνομες υλοτομήσεις στα σύνορα με τις ευλογίες του Στρατού» (02.07.2026). Το δημοσίευμα εξετάζει τις καταγγελλόμενες παράνομες υλοτομικές εργασίες στη μεθοριακή ζώνη των ελληνοβουλγαρικών συνόρων, τις διαπιστώσεις των δασικών υπηρεσιών και τα ερωτήματα που έχουν ανακύψει σχετικά με τη διαχείριση των δασικών εκτάσεων και τις σχετικές αναθέσεις έργων.

Πηγή: efsyn.gr

Με την ανοχή και την πλήρη συγκάλυψη του Στρατού, που έχει τον απόλυτο έλεγχο στην περιοχή, τα τελευταία χρόνια πραγματοποιείται εντατική παράνομη υλοτόμηση στη μεθοριακή ζώνη των ελληνοβουλγαρικών συνόρων, η οποία αποφέρει εκατομμύρια ευρώ σε συγκεκριμένες ιδιωτικές εταιρείες εμπορίας και επεξεργασίας ξυλείας.

Προκειμένου να αποκρύψει τις παρανομίες που προκύπτουν από την αλόγιστη υλοτομία στην περιοχή, ο Στρατός αρνείται να κοινοποιήσει στις δασικές υπηρεσίες τις σχετικές συμβάσεις ανάθεσης για την εκτέλεση των εργασιών υλοτόμησης από ιδιωτικές εταιρείες, παρόλο που στη σχετική νομοθεσία απαιτείται η προκήρυξη ανοιχτού διαγωνισμού και παρότι οι αυτοψίες και οι έλεγχοι των τελευταίων χρόνων από τις δασικές υπηρεσίες επιβεβαιώνουν τις παρανομίες.

Το νομικό καθεστώς διαχείρισης των ζωνών που βρίσκονται δίπλα στα σύνορα και των δασικών εκτάσεων που περιλαμβάνονται σε αυτές, ξεκινάει από το μακρινό 1936, με τον Αναγκαστικό Νόμο 376 («Περί μέτρων ασφαλείας οχυρών θέσεων»), με τον οποίο καθορίστηκε η Απαγορευμένη Ζώνη (ΑΖ) στα σύνορα ως περιοχή αποκλειστικής στρατιωτικής ευθύνης. Τρία χρόνια αργότερα, με τον νόμο «Περί διαχειρίσεως των εντός των ΑΖ Δημοσίων Κτημάτων», ορίστηκε ότι τα ακίνητα εντός ΑΖ τελούν υπό αποκλειστική διαχείριση της Στρατιωτικής Υπηρεσίας και ότι εντός αυτής η δασική νομοθεσία δεν εφαρμόζεται.

Αρκετά αργότερα, το 1968, το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι, παρότι η δασική νομοθεσία δεν εφαρμόζεται εντός ΑΖ, η εκμετάλλευση των δασών πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τους κανόνες της δασοπονίας, τους οποίους εφαρμόζουν οι δασικές υπηρεσίες. Το 1983, καθορίστηκε με προεδρικό διάταγμα η Ζώνη Ασφάλειας Προκάλυψης (ΖΑΠ), πλάτους 500 μέτρων από τη συνοριακή γραμμή, επίσης υπό στρατιωτική ευθύνη. Με δύο κοινές υπουργικές αποφάσεις που ακολούθησαν, το 1989 και το 2000, ανατέθηκε ρητά η εκμετάλλευση των δασών εντός ΑΖ στις δασικές υπηρεσίες, με υποχρέωση εφαρμογής δασοπονικών κανόνων και παράδοσης συγκεκριμένων ποσοτήτων ξυλείας προς τον Στρατό. Εχοντας δεκαετή ισχύ, οι αποφάσεις αυτές έληξαν το 2010, χωρίς να προβλεφθεί νέο πλαίσιο που να ρυθμίζει τη διαχείριση των δασών εντός ΑΖ/ΖΑΠ.

Από το 2019, με έγγραφο της 29ης Μ/Π Ταξιαρχίας Πεζικού γνωστοποιήθηκε ότι η συντήρηση της μεθοριακής ζώνης 5-10 μέτρων, βάσει ελληνοβουλγαρικής συμφωνίας του 1957 (όπου προβλέπεται ότι κάθε χρόνο εναλλάξ η Βουλγαρία και η Ελλάδα καθαρίζουν τα σύνορα αποψιλωτικά), κατέστη δυσχερής εξαιτίας της οικονομικής κρίσης στη χώρα μας και ότι υπήρχε πρόθεση εμπλοκής ιδιωτών / υλοτόμων στα 20 μέτρα αυτής της ζώνης.

Τι γινόταν μέχρι τότε; Οπως βεβαίωνε έγγραφο της 20/1/2021 του Δασαρχείου Κάτω Νευροκοπίου, τα προηγούμενα χρόνια η συντήρηση της μεθοριακής γραμμής πραγματοποιούνταν από συνεργεία δασεργατών, μελών Δασικών Συνεταιρισμών Εργασίας (ΔΑΣΕ), κατόπιν οδηγιών της Στρατιωτικής Υπηρεσίας. Σημειώνεται ότι οι ΔΑΣΕ αποτελούν ενώσεις επαγγελματιών δασεργατών που αναλαμβάνουν υλοτομικές, αναδασωτικές και αντιπυρικές εργασίες για την προστασία και τη διαχείριση των δασών.

Το 2022, η 29 Μ/Π Ταξιαρχία Πεζικού με έγγραφό της προς τις δασικές υπηρεσίες γνωστοποίησε την πρόθεση ανάθεσης σε ιδιωτικές εταιρείες του έργου αποψίλωσης ζώνης 20 μέτρων εντός της μεθοριακής περιοχής. Τον Ιούνιο του 2023, το 10ο Σύνταγμα Πεζικού γνωστοποίησε ότι η ανάθεση του έργου εγκρίθηκε και ανατέθηκε στις ιδιωτικές εταιρείες «Ισαακίδης ΑΒΕΕ Βιομηχανία Ξύλου» και «Transwood ΜΟΝ ΙΚΕ», οι οποίες δραστηριοποιούνται στην περιοχή του Δασαρχείου Δράμας. Βάσει της ανάθεσης, μέρος των προϊόντων που θα προέκυπταν από τις εργασίες αποψίλωσης, διάνοιξης δρομολογίων / προσβάσεων και αντιπυρικών ζωνών σε μεθοριακή ζώνη πλάτους 20 μέτρων και μήκους περίπου 160 χιλιομέτρων επί των ελληνοβουλγαρικών συνόρων, θα μεταφερόταν στο στρατόπεδο Φωστηρίδη στην πόλη της Δράμας και μέρος του σε πιστοποιημένες αποθήκες των εταιρειών.

Αμέσως μετά, η Διεύθυνση Δασών Δράμας έθεσε όρους για την οριοθέτηση της ζώνης, την καταγραφή και σήμανση της ξυλείας, τη χρήση δελτίων μεταφοράς, την έκδοση φυτοϋγειονομικών διαβατηρίων, καθώς και για τις απαιτούμενες μελέτες διάνοιξης δασικών οδών, βάσει της κείμενης νομοθεσίας. Παράλληλα, επισημάνθηκαν οι απαγορεύσεις υλοτομίας στο παρθένο δάσος Φρακτού και στη ζώνη Γ4 (Περιοχή Ειδικής Διαχείρισης) του ποταμού Νέστου.

Τον Απρίλιο του 2024, το Δασαρχείο Δράμας γνωστοποιεί ότι, κατόπιν αυτοψιών του προσωπικού του, διαπιστώθηκε πως παρά τις διαβεβαιώσεις του Στρατού, το πλάτος της ζώνης διάνοιξης των 20 μέτρων είχε επεκταθεί σε ορισμένα δασικά τμήματα έως και τα 50 μέτρα, ότι έχουν υλοτομηθεί δέντρα ερυθρελάτης και δασικής πεύκης σε αποστάσεις πέραν των 80 μέτρων από τη μεθόριο, ότι σε τμήματα της περιοχής παρατηρήθηκε ολική αποψίλωση του δάσους σε βάθος 100 έως 150 μέτρων και ότι εντός της αποψιλωμένης έκτασης εγκαταλείπεται μεγάλος όγκος υπολειμμάτων υλοτομίας, κάτι που ευνοεί την πιθανή εμφάνιση φλοιοφάγων εντόμων με επιπτώσεις στην υγεία των παρακείμενων δένδρων και εγκυμονεί κινδύνους για εμφάνιση και εξάπλωση πυρκαγιάς.

Λίγες μέρες μετά, η Διεύθυνση Δασών Δράμας γνωστοποιεί ότι δεν έχει κοινοποιηθεί στις δασικές υπηρεσίες η σύμβαση μεταξύ Στρατού και ιδιωτικών εταιρειών για τις υλοτομίες εντός ΖΑΠ και ότι δεν εφαρμόστηκε η διαδικασία πρωτοκόλλου εγκατάστασης που προβλέπεται από την απόφαση του ΣτΕ του 1968, ενώ επιβεβαιώνει το εύρος των υλοτομήσεων πέραν των 20 μέτρων και προσθέτει ότι έχουν διαπιστωθεί παράνομες υλοτομίες και μη αδειοδοτημένες διανοίξεις δρόμων πέραν της ζώνης των 500 μέτρων. Με τη σειρά του, το Δασαρχείο Κάτω Νευροκοπίου γνωστοποίησε ότι κατόπιν αυτοψίας διαπιστώθηκαν νέες υλοτομίες εντός ΖΑΠ και ζητήθηκε από τη Στρατιωτική Υπηρεσία να κοινοποιήσει τυχόν σύμβαση ή σχετικό έγγραφο που να ρυθμίζει τις εργασίες αυτές.

Βγάζοντας τους πάντες «τρελούς», η Στρατιωτική Υπηρεσία απάντησε ότι δεν έχει εκδοθεί καμία σύμβαση ή σχετικό έγγραφο, ότι σύμφωνα με αυτοψία της δεν υφίστανται νέες υλοτομίες και ότι στην περιοχή υπάρχουν μόνο υπολείμματα ξυλείας, για τα οποία συνεχίζεται η προσπάθεια αποκομιδής. Τον Οκτώβριο του 2024, το Δασαρχείο Δράμας ζητά να ενημερωθεί σχετικά με τις εξελίξεις των εργασιών υλοτομίας σε συγκεκριμένες περιοχές. Το 10ο Σύνταγμα Πεζικού απαντά ότι οι εργασίες υλοτομίας κατά μήκος του Μεθοριακού Οροσήμου έχουν διακοπεί από τον Απρίλιο 2024, κατόπιν διαταγής της Στρατιωτικής Υπηρεσίας, κάτι που επαναλαμβάνει και αργότερα, υποστηρίζοντας ότι η όποια δραστηριότητα αφορά αποκλειστικά την απομάκρυνση υπολειμμάτων ξυλείας.

Ωστόσο, στις 27 Μαΐου 2026, κατά τη διάρκεια περιπολίας κλιμακίου της Διεύθυνσης Δασών Δράμας στην περιοχή Μυρσινερού – Λιβαδερού, διαπιστώθηκε η ύπαρξη πρόσφατης φρεσκοκομμένης ξυλείας σε δύο φορτηγά οχήματα της εταιρείας Ισαακίδης ΑΒΕΕ χωρίς συνοδευτικά παραστατικά, λόγος για τον οποίο ζητήθηκε η συνδρομή της Αστυνομίας, πραγματοποιήθηκε συντηρητική κατάσχεση της ξυλείας και κατατέθηκε μήνυση. Πανομοιότυπο περιστατικό σημειώθηκε και στις 6 Ιουνίου, και πάλι με τον εντοπισμό δύο φορτηγών με παράνομη ξυλεία, της ίδιας εταιρείας, από το Δασαρχείο Δράμας, όπου ακολουθήθηκε η ανάλογη διαδικασία. Αλλά και στις 9 Ιουνίου 2026 η Περιφερειακή Πυροσβεστική Διοίκηση Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης γνωστοποίησε ότι σε τμήματα της Ζώνης Ασφάλειας Προκάλυψης (ΖΑΠ) διαπίστωσε την ύπαρξη μεγάλου συσσωρευμένου όγκου υπολειμμάτων ξυλείας από παλιές και νέες υλοτομίες, με το σχετικό έγγραφο να συνοδεύεται από φωτογραφικό υλικό και βίντεο.

---

Ανυπαρξία θεσμικού πλαισίου για την παραγωγή δασικών προϊόντων

Οπως καταδεικνύουν τα γεγονότα, από το 2023 έως και σήμερα οι εργασίες αποψίλωσης και καθαρισμού εντός της μεθοριακής ζώνης (ΑΖ / ΖΑΠ) εκτελούνται συστηματικά από ιδιωτικές εταιρείες, χωρίς ο Στρατός να έχει γνωστοποιήσει τις σχετικές συμβάσεις και χωρίς να υφίσταται ένα ενιαίο θεσμικό πλαίσιο που να ρυθμίζει τη διαδικασία καταγραφής των παραγόμενων δασικών προϊόντων, τη διαδικασία παράδοσης – παραλαβής, την εποπτεία της εκτέλεσης των εργασιών, την ιχνηλασιμότητα (φυτοϋγειονομικά διαβατήρια) και τη νόμιμη διακίνησή τους.

Είναι τουλάχιστον εντυπωσιακό ότι έπειτα από σχετική ερώτηση για το ζήτημα, από τον βουλευτή Δράμας του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛΛ. Τάσο Νικολαΐδη, στις 31 Μαρτίου 2025, ο υφυπουργός Εθνικής Αμυνας, Θανάσης Δαβάκης, αναφέρει υλοτομική δραστηριότητα που πραγματοποιείται σε πλάτος 500 μέτρων από τη μεθοριακή γραμμή, κάτι που απέχει παρασάγγας από τα 20 μέτρα που ισχυριζόταν ο Στρατός. Δηλαδή, με έναν απλό υπολογισμό προκύπτει ότι τα 500 μέτρα σε ευθεία γραμμή από τα σύνορα επί τα 160 χιλιόμετρα που είναι το μήκος των ελληνοβουλγαρικών συνόρων (νομοί Σερρών, Δράμας, Ξάνθης, Ροδόπης, Εβρου) ισοδυναμούν με μια έκταση 80.000 στρεμμάτων, ενδεικτική του κέρδους που αποκομίζουν οι ιδιωτικές εταιρείες υλοτόμησης.

Κατά τα λοιπά, στο πλαίσιο κοινοβουλευτικού ελέγχου, ο υφυπουργός Εθνικής Αμυνας με έγγραφό του στις 18/5/2026 προς τη Βουλή, δήλωσε ότι κάθε εργασία καθαρισμού, διαμόρφωσης ή υλοτομίας εντός της Ζώνης Ασφάλειας Προκάλυψης πραγματοποιείται αποκλειστικά μέσω δημόσιου ανοιχτού διαγωνισμού, παρόλο που ο Στρατός δεν έχει προσκομίσει προς τις δασικές υπηρεσίες καμία σύμβαση που να έχει προκύψει από τέτοια διαδικασία.

Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι η περιοχή της ΖΑΠ στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας περιλαμβάνει ορισμένες από τις σημαντικότερες προστατευόμενες περιοχές της Ελλάδας, ενταγμένες στο δίκτυο Natura 2000 και στο Εθνικό Πάρκο Οροσειράς Ροδόπης. Πρόκειται για το «Δάσος Φρακτού», με μεγάλο τμήμα του να βρίσκεται ακριβώς πάνω στη συνοριακή γραμμή, τη «Ροδόπη Σημύδα», που εκτείνεται σε απόσταση μικρότερη του ενός χιλιομέτρου από τα σύνορα, με τμήματα εντός της ζώνης ΖΑΠ, την «Ελατιά», την «Πυραμίδα Κούτρα», με μεγάλο τμήμα της πάνω στα σύνορα, τις «Κορυφές του όρους Ορβηλου», ακριβώς πάνω στη συνοριακή γραμμή, με τμήματα εντός της ζώνης των 500 μέτρων της ΖΑΠ και το «Ορος Χαϊντού – Κούλα» και γύρω κορυφές.

Η υπόθεση βρίσκεται από την προηγούμενη εβδομάδα στα χέρια εισαγγελέα, ενώ για το θέμα κατέθεσε δύο ερωτήσεις στη Βουλή ο βουλευτής Δράμας του ΣΥΡΙΖΑ, Θεόφιλος Ξανθόπουλος, μαζί με άλλους βουλευτές του κόμματος. Εξάλλου, σήμερα πραγματοποιείται συνάντηση εργασίας στο ΓΕΕΘΑ / ΓΕΣ για το θέμα των υλοτομικών εργασιών εντός των Ζωνών Ασφαλείας Προκάλυψης, με τη συμμετοχή στελεχών του ΥΠ.ΕΝ. και τους επικεφαλής των Διευθύνσεων Δασών και Δασαρχείων Σερρών, Δράμας και Νευροκοπίου.

Πηγή: efsyn.gr

"Η αγάπη είναι..."

 "Είναι δυνατή η αγάπη σαν τον θάνατο και σκληρός ο πόθος σαν το άδη. οι σπίθες της είναι σπίθες της φωτιάς, γλόγα του Θεού. Νερά ποτάμια δεν μπορουν να σβήσουν την αγάπη." (Άσμα Ασμάτων).

"Η αγάπη είνα ιη Βασιλεία την οποία επαγγέλθηκε ο Κύριος..." (Ισαάκ ο Σύρος)

"Η τέλεια αγάπη είναι να πωλήσης όλα σου τα πράγματα και να τα δώσης ελεημοσύνην και συν να πωληθής σκλάβος, και όσα παίρνεις να τα δίδης ελεημοσύνην..." (Κοσμάς Αιτωλός)

- Έ ορέ Έλληνες. Στο δρόμο που 'ρχόμουνα, βρήκα δύο και έσκαβαν ένα λάκκο. Τους ρώτησα:

- Τί κάνετε αυτού; Και κείνοι μου 'παν:

- Ψάχνουμε να ρούμε ένα κρυμμένο θησαυρό. Έ, σε κείνο το λάκκο μέσα, έριξα εγώ τα παλιά τα περασμένα. Κάντε και σεις το ίδιο και θα βρούμε τον κρυμμένο θυσαυρό: Την αγάπη και την προκοπή της πατρίδας." (Ο γέρος του Μωριά) 

"Έχετε ακούσει ότι είπαν, Να αγαπάς τον πλησίον σου και να μισείς τον εχθρό σου. Εγώ όμως σας λέγω, αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευλογείτε εκείνους που σας καταριούνται, ευεργετείτε εκείνους που σας μισούν και ποσεύχεσθε για εκείνους που σας κακομεταχειρίζονται και σας καταδιώκουν, για να γίνετε παιδιά του Πατέρα σας που είναι στους ουρανου΄ς, διότι αυτός ανατέλει τον ήλιο του για τους πονηρούς και αγαθούς και βρέχει για τους δικαίους και αδίκους" (Ματθαίου 5, 43-5)

"Εντολή νέα σας δίνω, να αγαπάτε αλλήλους, καθώς εγώ σας αγάπησα, έτσι να αγαπάτε και σεις ο ένας τον άλλον. Από αυτό θα ξέρουν όλοι ότι είστε μαθητές μου, εάν δηλαδή έχετε αγάπη μεταξύ σας." (Ιωάννης 13,34-35)

Κατά τον Εβραϊκό νόμο επιτρεπόταν ν' ανταποδίδει κανείς στον άλλο το ίδιο κακό, που του είχε κάνει και εκείνος. Έτσι, θ' απεύγευγε να του έκανε πιο μεγάλο κακό, καθώς συνηθιζόταν σ' άλλους λαούς. 

Με τον ερχομό του Χριστού στον κόσμο, όμως, ο Ευαγγελικός νόμος απαγορεύει την ανταπόδωση του κακού και ζητεί από τους πιστούς να δείχνουν ανεξικακία σε όσους τους βλάπτουν, Δηλαδή, να τους συγχωρούν. Έτσι, θ' αφοπλίζουν τους άλλους και θα τους βοηθούν να διορθώνονται.

Αυτό βέβαια, δεν σημαίνει ότι ο πιστός δεν έχει το δικαίωμα της απολογίας. Άλλωστε, ό ίδιος ο Κύριος διαμαρτυρήθηκε με παρότητα, όταν μπροστά στον Αρχιερέα τόσο άδικα τον χτύπησε κάποιος υπηρέτης. 

Πέρα και πάνω απ' όλα όμως, στην κορυφή του νόμου βρίσκεται η αγάπη. Αυτή αποτελεί την τέλεια έκφραση του Ευαγγελικού νόμου.

Ύστερα από την απέραντη αγάπη στον Θεό, καλούσμαστε να δείχνουμε αγάπη σε όλους τους συνανθρώπους μας, και μάλιστα στους εχθρούς μας. 

"Αγαπάτε τους εχθρούς υμών..." είναι η εντολή του Κυρίου. Με το φάρμακο της αγάπης θεραπεύεται το μίσος και στην θέση του έρχονται η ειρήνη και η χαρά. Με την αγάπη σε όλους λοιπόν, θα γινόμαστε αιτία να δοξάζεται ο Θεός.

Ν.Κ. τελειόφοιτος Λυκείου.

ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΔΡΑΣΗ 

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ 

ΑΝΩ ΛΙΟΣΙΑ.

"Αγάπη δεν είναι ..."

 "Αγάπη δεν είναι κατά περίσταση, η αγάπη είναι άνευ όρων, δεν παζαρεύει δούναι και λαβείν, η αγάπη είναι έξοδος, γιατί το εγώ το κάνει εσύ και σε λυτρώνει"

Μάρω Βαμβουνάκη

Αγάπη είναι το όμορφο ανθρώινο βλέμμα που μπαίνει στην ψυχή των ανθρώπων, τους χαϊδεύει, τους δίνει το χέρι για μιά αλλαγή, για μιά αναγέννηση. Προχωράς, σταυρώνεσαι, πεθαίνεις, ανασταίνεσαι. Γίνεσαι υγρό και πλημμυρίζεις το αίμα των γύρω σου. Γίνεσαι εικόνα και γεμίζεις τα μάτια σου. Γίνεσαι φώς και θεριεύεις τις καρδιές τους, στην χαρά τους, στη λύπη τους, στο πηγαιμό του. Ένα φανάρι που πάντα τους ακολουθεί, διακονεί τη ζωή τους. 

Αγάπη είναι ο Χριστός, μέσα στις τρύπες απ'τα καρφιά των χεριών του, στις χαραγματιές απ' το μαστίγιο, στην πληγή από τη λόγχη.

Όταν αγαπάς, δεν κοιτάς το χέρι του άλλου, τί θα σου δώσει. Κοιτάς χαμηλά, τα πόδια του, έτοιμος να τα πλύνεις και να τα σκουπίσεις. Δεν κοιτάς τα μάτια του αν είναι εχθρικά ή όχι. Κοιτάς τη ψυχή του, ότι είναι άνθρρωπος, που όπως και νά 'χει, θα υπάρχει κάτι καλό μέσα του. Όταν αγαπάς γίνεσαι ένα χαλί από λουλούδια, που απλώνεται σ' όλα τα μέρη της, φτωχά και πλούσια, γνωστά και άγνωστα. 

Ο άνδρας με τη γυναίκα, η μάνα με το παιδί, ο φίλος με τον φίλο, ο εχθρός με τον εχθρό. Ο άνθρωπος με τον άνθρωπο. Μιά αγάπη που δεν ξεχνιέται, δεν χάνει την αξία της ποτέ. 

Σεβασμός στον έρωτα, σεβασμός στον άνθρωπο, σεβασμός στην ψυχή μας. 

Να μη χάνουν την σημασία τους οι λέξεις, οι πράξεις, τα όνειρα. 

Τώρα που οι σχέσεις έχουν γίνει ρούχα που αλλάζονται, τώρα που τα παιδιά κακοποιούνται όσο ποτέ από τους γονείς τους, τώρα που οι άνθρωποι αδιαφορούν για τον γείτονά τους που πεθαίνει, τώρα που η μοναξιά χτυπάει την πόρτα όλων μας, που όλα πληρώνονται, όλοι υποκρίνονται, όλοι πληγώνουν, είναι καιρός για αγνότητα, για ανιδιοτέλεια, αληθινή αγάπη.

Είναι καιρός για την μεγάλη εντολή του Χριστού:

"Να αγαπήσης τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου" (Ματθαίου 22,40)

και "Σε εκείνον που σε χτυπά στο μάγουλο, δώσε και το άλλο" (Λυκά 6,29)

Δ.Τ Κοιν. Θεολογίας

ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΔΡΑΣΗ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΑΝΩ ΛΙΩΣΙΑ

«Ἄν ὑπάρχουμε σήμερα σάν ἑλληνική φυλή, εἶναι γιατί κρατηθήκαμε ἀπό τό ἄμφιο τῆς θρησκείας μας ὅλα αὐτά τά χρόνια…

 

«Ἄν ὑπάρχουμε σήμερα σάν ἑλληνική φυλή, εἶναι γιατί κρατηθήκαμε ἀπό τό ἄμφιο τῆς θρησκείας μας ὅλα αὐτά τά χρόνια… Ἡ Ἐθνική μας ὑπόσταση εἶναι ζυμωμένη μέ τήν Ὀρθοδοξία. Σάν ἔπεσε τό Βυζάντιο, ἡ Ἐκκλησία ἀντικατέστησε τόν τσακισμένο κρατικό μηχανισμό σάν ὑποκατάστατος μηχανισμός τῆς ἐθνικῆς ἑνότητας. Τά σύμβολα τῆς αὐτοκρατορίας τά κράτησε ἡ Ἐκκλησία καί τά διατήρησε μέσα στούς μαύρους αἰῶνες τῆς σκλαβιᾶς. Καί μέσα σ’ αὐτούς τούς φοβερούς αἰῶνες αὐτή στάθηκε τό πνευματικό καί ἐθνικό κέντρο τῆς μαρτυρικῆς φυλῆς… Καί σωστά τὄκανε, πώς σέ κρίσιμες ὧρες τό ράσο στάθηκε ἡ ἐθνική σημαία τῆς Ἑλλάδας στά χρόνια τῆς σκλαβιᾶς».
~Στρατής Μυριβήλης~

  Στις 30 Ιουνίου του 1890,γεννήθηκε στη Σκαμνιά της Λέσβου ο Στρατής Μυριβήλης, φιλολογικό ψευδώνυμο του Ευστράτιου Σταματόπουλου, μια από τις πιο ισχυρές και χαρακτηριστικές φωνές της νεοελληνικής πεζογραφίας. Μια μορφή που δεν έγραψε από απόσταση, αλλά μέσα από τη φωτιά της ιστορίας.

 Ο Στρατής Μυριβήλης έζησε τον ελληνικό 20ο αιώνα περνώντας κυριολεκτικά δια πυρός και σιδήρου. Στα χαρακώματα των Βαλκανικών Πολέμων, στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στη Μικρασιατική Εκστρατεία, δεν στάθηκε απλός παρατηρητής. Στάθηκε παρών και από αυτή την παρουσία γεννήθηκε η γραφή του σκληρή, καθαρή, ανελέητη απέναντι στην ψευδαίσθηση της δόξας.
Στη ''Ζωή εν Τάφω'', ο πόλεμος παύει να είναι ιστορία και γίνεται ύλη λάσπη, φόβος, αναπνοή που κόβεται. Εκεί ο άνθρωπος δοκιμάζεται σκληρά και μέσα στη δοκιμασία του, απογυμνώνεται μέχρι το πιο γυμνό του σημείο την επιβίωση.Όμως ο Μυριβήλης δεν έγραψε μόνο τον πόλεμο. Έγραψε και τον απόηχό του. Τον άνθρωπο μετά τη θύελλα. Τον λαό μετά την καταστροφή. Τη μνήμη που δεν λέει να σωπάσει.

 Στα χρόνια που ακολούθησαν, βρέθηκε μέσα στις μεγάλες ιδεολογικές συγκρούσεις της εποχής του. Σε μια Ελλάδα διχασμένη, όπου οι πληγές έγιναν πολιτικές γραμμές και οι γραμμές έγιναν ρήγματα ιστορικά, ο λόγος του πήρε σαφή θέση. Στο κλίμα που κορυφώθηκε με τον Εμφύλιο Πόλεμο, διατύπωσε μια έντονη αντικομμουνιστική στάση, απολύτως ενδεικτικό της διαίρεσης που επικράτησε σε ένα μεγάλο μέρος του πνευματικού κόσμου της μεταπολεμικής Ελλάδας.Απολύτως χαρακτήριστικη είναι άλλωστε η φράση του η οποία έχει μείνει στην ιστορία"Όποιος γίνει κομμουνιστής παύει να είναι Έλληνας”.

 Παρόλαυτα πέρα από τις θέσεις και τις ιδεολογίες, αυτό που μένει περισσότερο είναι το έργο. Εκεί όπου ο στρατιώτης δεν είναι σύμβολο, αλλά σώμα που πονά. Εκεί όπου ο πρόσφυγας δεν είναι αριθμός, αλλά μνήμη που ανασαίνει και γι’ αυτό ο Μυριβήλης δεν διαβάζεται ως απλή φωνή μιας εποχής αλλά ως μαρτυρία μιας διαρκούς ρωγμής ανάμεσα στον άνθρωπο και την ιστορία.
Σαν σήμερα, λοιπόν, δεν τιμούμε απλώς έναν συγγραφέα. Τιμούμε έναν άνθρωπο που πέρασε μέσα από τις πιο σκοτεινές διαδρομές του ελληνικού 20ού αιώνα και τις μετέτρεψε σε λόγο.
Ίσως τελικά αυτό να είναι το μεγάλο του αποτύπωμα ότι η λογοτεχνία δεν γεννιέται για να εξιδανικεύει την ιστορία αλλά για να τη θυμάται όπως πραγματικά συνέβη.

Στυλ.Καβάζης

Ο Στρατής Μυριβήλης σε σπάνια φωτογραφία με στρατιωτική στολή και φορώντας το μονοκλ του κατά την περίοδο της Μικρασιατικής Εκστρατείας, μαζί με τη σύζυγό του, Ελένη.

ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ

Ο Ο.Η.Ε. ζητά την αποποινικοποίηση της ηρωίνης και της πορνείας, νομίζοντας πως έτσι θα ελεγχθεί ο HIV/AIDS.

 Posted on 3 Ιουλίου, 2026

Υποστηρίζει ότι η σεξουαλική εγκράτεια και υπευθυνότητα είναι μη ρεαλιστικοί στόχοι υπονομεύοντας περαιτέρω τα θεμέλια της οικογένειας και της υγείας

Από το «Μαμά Μπαμπάς και Παιδιά»

Σύμφωνα με ανταπόκριση του «Center for Family & Human Rights» από τα Ηνωμένα Έθνη (26/06/2026),(1) η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε μια διακήρυξη που προωθεί την αποποινικοποίηση της χρήσης ναρκωτικών, την πορνεία, την μή αποκάλυψη της κατάστασης HIV/AIDS από τους σεξουαλικούς συντρόφους, την σεξουαλική αυτονομία των παιδιών και την κοινωνική αποδοχή της ομοφυλοφιλικής και τρανς συμπεριφοράς.

Η διακήρυξη, η οποία θα κατευθύνει την αντιμετώπιση του HIV/AIDS από τον ΟΗΕ για τα επόμενα πέντε χρόνια, υιοθετήθηκε παρά τον αριθμό – ρεκόρ αντιρρήσεων και αποχών.

Αντιρρήσεις για τα αμφιλεγόμενα στοιχεία της διακήρυξης εξέφρασαν οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ, καθώς και Αφρικανικών και Ασιατικών χωρών. Τελικά, η διακήρυξη υιοθετήθηκε με 149 ψήφους υπέρ, 8 κατά, 14 αποχές και 22 απόντες.

Είναι η δεύτερη φορά που η διακήρυξη του ΟΗΕ για τον HIV/AIDS δεν υιοθετείται ομόφωνα. Το 2021, η διακήρυξη τέθηκε επίσης σε ψηφοφορία. Τότε, 165 έθνη ψήφισαν υπέρ και μόνο τέσσερα κατά. Αυτό δείχνει πώς η προσέγγιση του ΟΗΕ για το HIV/AIDS γίνεται όλο και πιο αμφιλεγόμενη με την πάροδο του χρόνου.

Ο ΟΗΕ θεωρεί ότι η σεξουαλική εγκράτεια και υπευθυνότητα είναι «μη ρεαλιστικοί στόχοι».

Η διακήρυξη εξακολουθεί να υποστηρίζει την προσέγγιση για το HIV/AIDS που αναπτύχθηκε από το κοινό πρόγραμμα του ΟΗΕ για το HIV/AIDS, του UNAIDS, σε συνεργασία με τις υγειονομικές αρχές των ΗΠΑ τα τελευταία τριάντα χρόνια. Αυτή η προσέγγιση επικεντρώνεται στη μείωση της βλάβης. Ειδικότερα, υποθέτει ότι το να ζητούμε από τα άτομα να υιοθετήσουν σεξουαλική εγκράτεια και υπευθυνότητα είναι μη ρεαλιστικό. Επιχειρεί να μειώσει το ιικό φορτίο του HIV/AIDS στους καλούμενους «βασικούς πληθυσμούς», εκεί δηλ. όπου ευδοκιμεί ιδιαίτερα, καθιστώντας τα αντιρετροϊκά φάρμακα ευρέως διαθέσιμα, τόσο σε όσους έχουν μολυνθεί όσο και σε όσους δεν έχουν.

Ο ΟΗΕ θεωρεί ότι η αποποινικοποίηση των «επικίνδυνων συμπεριφορών» θα οδηγήσει σε περιορισμό του HIV/AIDS

Για να υλοποιηθεί και να λειτουργήσει αυτή η προσέγγιση, όλοι όσοι θεωρούνται μέρος των «βασικών πληθυσμών», επειδή εμπλέκονται σε εξαιρετικά επικίνδυνη συμπεριφορά -όπως η χρήση ναρκωτικών, η πορνεία και η ομοφυλοφιλική και τρανς συμπεριφορά- πρέπει να λαμβάνουν τα ακριβά αντιρετροϊκά φάρμακα. Οι υπηρεσίες του ΟΗΕ υποστηρίζουν ότι για να έχουν πρόσβαση όλα τα μέλη βασικών πληθυσμών στην αντιρετροϊκή θεραπεία χωρίς στιγματισμό ή διακρίσεις, είναι απαραίτητο να αποποινικοποιηθούν η χρήση ναρκωτικών, η πορνεία, η μη αποκάλυψη της κατάστασης του HIV/AIDS στους σεξουαλικούς συντρόφους, και να προωθηθεί η σεξουαλική αυτονομία των παιδιών και η κοινωνική αποδοχή της ομοφυλοφιλικής και τρανς συμπεριφοράς.

Επιδοτήσεις του ΟΗΕ σε οργανισμούς που εξυπηρετούν πόρνες, μαστροπούς, χρήστες ουσιών και άνδρες που έχουν επαφές με άνδρες

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα δυτικά έθνη συμφώνησαν και εκείνα στη συνέχιση της εστίασης των προσπαθειών στους «βασικούς πληθυσμούς», στους οποίους περιλαμβάνονται  οι ομοφυλόφιλους άνδρες και άλλοι άνδρες που έχουν σεξουαλικές επαφές με άνδρες, τρανς άτομα, άτομα που κάνουν ενδοφλέβια χρήση ναρκωτικών και οι πόρνες. Τονίζουν επίσης ότι η διάγνωση, η θεραπεία και η πρόληψη θα πρέπει να παρέχονται μέσω της «κοινοτικής υγείας», που ουσιαστικά σημαίνει χορήγηση κυβερνητικών κονδυλίων σε οργανισμούς που εξυπηρετούν τις συγκεκριμένες τάσεις, δηλ. των ανδρών να έχουν σεξουαλικές επαφές με άνδρες, των μαστροπών και των πορνών, των τρανς ατόμων και των ατόμων που κάνουν ενδοφλέβια χρήση ναρκωτικών.

Στιγμιότυπο της ταινίας Christiane F. (1981) (2)

Η Ελλάδα δεν αντέδρασε

Στο ανωτέρω ψήφισμα υπήρξαν αντιδράσεις. Ο εκπρόσωπος του Μπουρούντι  επέκρινε την έκκληση της διακήρυξης να αλλάξουν οι νόμοι, ώστε να καταργηθεί η γονική και συζυγική συναίνεση σε θέματα που σχετίζονται με τον HIV/AIDS. Είπε ότι αυτές οι προτάσεις είναι μια «άμεση επίθεση κατά του θεσμού του γάμου και μιας από τις βασικότερές του αρχές, δηλαδή της αμοιβαίας συναίνεσης μεταξύ των συζύγων».

«Η διακήρυξη υπονομεύει την εμπιστοσύνη, την κοινή ευθύνη και τις αξίες στις οποίες βασίζονται οι οικογένειες. Είναι απαράδεκτο τα διεθνή κείμενα να προωθούν προσεγγίσεις που σκόπιμα διαβρώνουν τα θεμέλια της οικογένειας και την αξία της οικογενειακής μονάδας, η οποία αναγνωρίζεται παγκοσμίως ως η φυσική και θεμελιώδης μονάδα της κοινωνίας», τόνισε.

Και συνέχισε: «Η αντιπροσωπεία μου, απορρίπτει ειδικότερα τις πολλαπλές αναφορές στους υποτιθέμενους «βασικούς πληθυσμούς» με τις ιδιαίτερες σεξουαλικές ταυτότητες και ταυτότητες φύλου, τη συμπεριληπτική σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, καθώς και τα κέντρα σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας και τα αναπαραγωγικά δικαιώματα. Αυτές είναι εξαιρετικά αμφιλεγόμενες έννοιες. Δεν αντικατοπτρίζουν τη συμφωνία όλων των κρατών μελών».

Δηλώσεις που αντιτίθενται στα αμφιλεγόμενα στοιχεία της διακήρυξης έκαναν: η Αλγερία, το Μπαγκλαντές, η Λευκορωσία, η Μπουρκίνα Φάσο, το Μπουρούντι, το Καμερούν, οι χώρες του Κόλπου, η Αίγυπτος, η Ινδονησία, το Ιράν, το Μαλάουι, η Μαλαισία, το Μάλι, η Ναμίμπια, η Νικαράγουα, η Νιγηρία, η Παραγουάη, η Σενεγάλη και αρκετές ασιατικές χώρες, η Τανζανία, η Τουρκία και η Ουγκάντα. Ας σημειωθεί πως δεν έκαναν δήλωση επιφύλαξης η Ελλάδα και η Κύπρος.

Ως προς τις ΗΠΑ, η κυβέρνηση τους έχει δωρίσει πάνω από 100 δις δολλάρια τα τελευταία 20 χρόνια σε προσπάθειες αντιμετώπισης του HIV/AIDS που καθοδηγούνται από τον ΟΗΕ μέσω του προγράμματος PEPFAR. Η Αναπληρώτρια Μόνιμη Αντιπρόσωπος των ΗΠΑ στον ΟΗΕ, Πρέσβης Tammy Bruce, ήταν παρούσα στην υιοθέτηση της πολιτικής διακήρυξης. Εξέφρασε τη λύπη της για το γεγονός ότι η διακήρυξη «αποκλίνει από την κρίσιμη αποστολή της, συμπεριλαμβάνοντας διχαστικά θέματα», χωρίς όμως να λάβει θέση σχετικά με τις κοινωνικές πολιτικές που πολλά άλλα έθνη θεώρησαν απαράδεκτες.

Η υποστήριξη δεν βοηθά τα θύματα ενώ απογυμνώνει την παραδοσιακή οικογένεια

Είναι κατανοητό πως με βάση τα ψηφίσματα του ΟΗΕ οι οικονομικές επιδοτήσεις ανακατευθύνονται προς καταστροφικές – εξευτελιστικές επιλογές.

Ωστόσο, δεν είναι μόνο η απώλεια οικονομικής στήριξης της παραδοσιακής οικογένειας, ούτε ότι η Ελληνική αντιπροσωπεία δεν είχε την ωριμότητα να αντιδράσει και να υποστηρίξει τις υγιείς επιλογές την ώρα που η χώρα βυθίζεται στη δημογραφική ανυπαρξία και το ηθικό χάος.

Το χειρότερο είναι ότι έγινε αποδεκτή η άποψη ότι οι ασφαλείς και φυσιολογικές συμπεριφορές είναι ουτοπικές και ανεφάρμοστες, οπότε δεν έχει νόημα να υποστηριχθούν.

Το χειρότερο είναι πως στα θύματα της σωματεμπορίας, των ναρκωτικών, της LGBTQ+ προπαγάνδας, της αποσύνθεσης της οικογένειας, πετιέται το ξεροκόμματο της αντιρετροϊκής αγωγής, ενώ συγχρόνως αφαιρούνται όλα τους τα δικαιώματα να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή, χωρίς πόνο και εκμετάλλευση, αφού «δεν υπάρχει κανένα αδίκημα» πίσω από τις τραγικές τους ιστορίες.

Το χειρότερο είναι πως δεν έχουμε την σοφία και την προνοητικότητα να προσπαθήσουμε για την εγκράτεια, την σεξουαλική πιστότητα, την σταθερότητα του γάμου, την αποχή από τις ουσίες και την εξάλειψη της εξευτελιστικής πορνείας.

Το πρόβλημα είναι πως έγινε μοιρολατρικά αποδεκτή η παράνοια να ονομάζεται κανονικό το λάθος, να εξισώνεται η αλήθεια με το ψέμα και η υγεία με την ανίατη αρρώστια. 

Παραπομπές:

1. https://c-fam.org/
2. Η Christiane F. (Γερμανικά: Christiane F. – Wir Kinder vom Bahnhof Zoo, de ⓘ) είναι μια δυτικογερμανική βιογραφική δραματική ταινία του 1981 που περιγράφει τη ζωή της Christiane Felscherinow, μιας 13χρονης που μπήκε στο κόσμο της ηρωίνης και της πορνείας.

«Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά» (https://mumdadandkids.gr/)