ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ -αυστηρώς ακατάλληλο για ελληνόφοβους και αχρίστους. Για του Χριστού την πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία. ΠΑΛΙ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΠΑΛΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΘΑΝΑΙ - ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
Σάββατο 25 Ιουλίου 2026
Κοίμηση της Αγίας Άννας Μητέρας της Υπεραγίας Θεοτόκου
Κοίμηση της Αγίας Άννας Μητέρας της Υπεραγίας Θεοτόκου
| Ημερομηνία Εορτής: | 25/07/2026 |
| Τύπος εορτής: | Σταθερή. Εορτάζει στις 25 Ιουλίου εκάστου έτους. |
| Άγιοι που εορτάζουν: | Αγια Αννα Μητερα Της Υπεραγιας Θεοτοκου |
| Ιερά Λείψανα: | Μέρος της αριστεράς χειρός της Αγίας βρίσκεται στη Μονή Σταυρονικήτα Αγίου Όρους. Μέρος του αδιάφθορου αριστερού ποδός της Αγίας βρίσκεται στην ομώνυμη Σκήτη Αγίου Όρους. Μέρος του αδιαφθόρου δεξιού ποδός της Αγίας βρίσκεται στη Μονή Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους. Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου της Αγίας βρίσκονται στην ομώνυμη Μονή Λυγαριάς Λαμίας και στη Μονή Αγ. Ιωάννου Θεολόγου Σουρωτής. Μέρος αδιαφθόρου σαρκός της Αγίας βρίσκεται στη Συλλογή της ρωμαιοκαθολικής Διεθνούς Σταυροφορίας Αγίων Λειψάνων. Ένας καρπός της Αγίας βρίσκεται στο ρωμαιοκαθολικό Ναό του Αγ. Παύλου «ἐκτός τῶν Τειχῶν» Ρώμης. |
| Περιεχόμενα: | |
  | |
Βιογραφία
Μήτηρ τελευτᾷ Μητροπαρθένου Κόρης,
Ἡ τῶν κυουσῶν μητέρων σωτηρία.
Πέμπτῃ ἐξεβίωσε μογοστόκος εἰκάδι Ἄννα.
Η Αγία Άννα, η μητέρα της Υπεραγίας Θεοτόκου, καταγόταν από τη φυλή του Λευί. Ο πατέρας της, που ήταν ιερέας, ονομαζόταν Ματθάν και ιεράτευε την εποχή της βασιλείας της Κλεοπάτρας. Τη δε μητέρα της, την έλεγαν Μαρία.
Η Άννα είχε και δύο αδελφές, την ομώνυμη με τη μητέρα της Μαρία και τη Σοβήν. Και η μεν Μαρία, που παντρεύτηκε στην Bηθλεέμ, είχε κόρη τη Σαλώμη την μαία, η δε Σοβή, που παντρεύτηκε και αυτή στην Bηθλεέμ, την Ελισάβετ.Τέλος, η Αγία Άννα που παντρεύτηκε στην Γαλιλαία τον Ιωακείμ, γέννησε την Παρθένο Μαρία.
Η Αγία Άννα αξιώθηκε να έχει τη μεγάλη τιμή και ευτυχία να αποκτήσει μοναδική κόρη, τη μητέρα του Σωτήρα του κόσμου. Αφού η Αγία Άννα απογαλάκτισε τη Θεοτόκο και την αφιέρωσε στο Θεό, αυτή πέρασε την υπόλοιπη ζωή της με νηστείες, προσευχές και ελεημοσύνες προς τους φτωχούς. Τέλος, ειρηνικά παρέδωσε στο Θεό τη δίκαια ψυχή της, κληρονομώντας τα αιώνια αγαθά. Διότι ο ίδιος ο Κύριος διαβεβαίωσε ότι «οἱ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιο ἀπελεύσονται» (Ματθαίου, κε' 46). Οι δίκαιοι, δηλαδή, θα μεταβούν για να απολαύσουν ζωή αιώνια.
Περικαλλή ναό προς τιμήν της αγίας Άννας έκτισε στην Κωνσταντινούπολη περί το 550 μ.Χ. ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός. Λείψανο της Αγίας υπάρχει στην αγιορείτικη σκήτη της Αγίας Άννας.
Λειτουργικά κείμενα
Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ζωὴν τὴν κυήσασαν, ἐκυοφόρησας, ἁγνὴν Θεομήτορα, θεόφρον Ἄννα, διὸ πρὸς λῆξιν οὐράνιον, ἔνθα εὐφραινομένων, κατοικία ἐν δόξῃ, χαίρουσα νῦν μετέστης, τοῖς τιμῶσί σε πόθῳ, πταισμάτων αἰτουμένη, ἱλασμὸν ἀειμακάριστε.
Κοντάκιον
Ἦχος β’. Τά ἄνω ζητῶν.
Προγόνων Χριστοῦ, τὴν μνήμην ἑορτάζομεν, τὴν τούτων πιστῶς, αἰτούμενοι βοήθειαν, τοῦ ῥυσθῆναι ἅπαντας, ἀπὸ πάσης θλίψεως, τοὺς κραυγάζοντας, ὁ Θεὸς γενοῦ μεθ᾽ ἡμῶν, ὁ τούτους δοξάσας ὡς ηὐδόκησας.
Αγιογραφίες / Φωτογραφίες
Η Κοίμηση της Αγίας Άννας ....
Η Κοίμηση της Αγίας Άννας ....
Οπτικοακουστικό Υλικό
Ακούστε το απολυτίκιο!
Άγιοι Εκατόν εξήντα πέντε Πατέρες της Ε' Οικουμενικής Συνόδου
Άγιοι Εκατόν εξήντα πέντε Πατέρες της Ε' Οικουμενικής Συνόδου
| Ημερομηνία Εορτής: | 25/07/2026 |
| Τύπος εορτής: | Σταθερή. Εορτάζει στις 25 Ιουλίου εκάστου έτους. |
| Άγιοι που εορτάζουν: | Αγιοι Εκατον Εξηντα Πεντε Πατερες Της Ε' Οικουμενικης Συνοδου |
| Τελευταία ενημέρωση: | 04/04/2013 00:37 |
| Περιεχόμενα: | |
| | |
Βιογραφία
Λόγοι Βελίαρ οἱ λόγοι Ὠριγένους,
Οὕσπερ καθεῖλον προσκυνηταὶ τοῦ Λόγου.
Στα χρόνια του Βασιλιά Ιουστινιανού Α' το έτος 535 μ.Χ., Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης ήταν ο Άνθιμος ο Τραπεζούντιος, που υποστήριζε τις αιρετικές θεωρίες του Ευτυχούς (μονοφυσίτης). Έτσι απομακρύνθηκε από τον Πατριαρχικό θρόνο και αντ' αυτού χειροτονήθηκε Πατριάρχης, από τον τότε Πάπα Ρώμης Αγαπητό, ο Πρεσβύτερος της Εκκλησίας στην Κωνσταντινούπολη Μηνάς (βλέπε 25 Αυγούστου).
Με την αφορμή λοιπόν αυτή, επαναστάτησαν οι Σεβήρος και Πέτρος ο Απαμείας, που ήταν άνθρωποι αιρετικοί και συνιστούσαν τα βλάσφημα δόγματα του Ωριγένη. Οπότε επικράτησε μεγάλη ταραχή στην Εκκλησία.
Έτσι ο βασιλιάς Ιουστινιανός συγκάλεσε στην Κωνσταντινούπολη το 553 μ.Χ. Σύνοδο από 165 Αγίους Πατέρες, με την προεδρία του Πατριάρχη Μηνά και αναθεμάτισαν τους προαναφερθέντες αιρετικούς, καθώς και τους οπαδούς τους.
Το νομοθετικό έργο (την έκδοση ιερών Κανόνων) της Ε', καθώς και της ΣΤ΄ Οικουμενικής Συνόδου συμπλήρωσε η Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδος (Κωνσταντινούπολη, 691 μ.Χ.).
Λειτουργικά κείμενα
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Θείου Πνεύματος, τῇ ἐπιπνοίᾳ, θεῖος ὅμιλος, σεπτῶν Πατέρων, ἐν τῇ Πέμπτῃ Συνόδῳ καθείλετε, αἱρετικῶν τὰ ὀθνεῖα διδάγματα, καὶ Ὀρθοδόξοις τὸ κράτος δεδώκατε· ἀλλ’ αἰτήσασθε, Τριάδα τὴν Ὑπερούσιον, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.
Κοντάκιον
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Τοὺς ἐν τῇ πόλει τῇ λαμπρᾷ Κωνσταντίνου, τὴν Πέμπτην Σύνοδον ἐν Πνεύματι θείῳ, θεοειδεῖς Πατέρας συγκροτήσαντας, ὕμνοις εὐφημήσωμεν, Ὀρθοδόξων οἱ δῆμοι, πρὸς αὐτοὺς κραυγάζοντες· ἀπὸ πάσης ἀνάγκης, τὴν...
Αγιογραφίες / Φωτογραφίες
Ε' Οικουμενική Σύνοδος - Άγιον Όρος, Μεγίστη Λαύρα
Σχετικά κείμενα
Κανόνες Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου
Δράξασθε Παιδείας…
Στίχος από τον δεύτερο ψαλμό του προφητάνακτος Δαυίδ, ο οποίος έζησε τον 10o αιώνα προ Χριστού, δηλαδή πριν από 3000 χρόνια από σήμερα. Ο ψαλμός γράφτηκε με την φώτιση του Αγίου Πνεύματος απευθυνόμενος προς τους συγχρόνους του και, δια μέσου αυτών, προς όλους τους ανθρώπους έως συντελείας του κόσμου.
Ο Δαυίδ ήθελε να προετοιμάσει τον λαό δια να υποδεκτεί επί της γης τον Θεάνθρωπο, αφού πρώτα πιστεύσει και τηρήσει τις εντολές του Θεού Πατέρα. Ως μέσο προτείνει την Παιδεία. Δράξασθε, γράφει, αρπάξτε δηλ. την Παιδεία, μελετήστε την εις βάθος για να βρείτε την αλήθεια και η Αλήθεια ελευθερώσει υμάς. Την πραγματική Παιδεία διακηρύσσει προ χιλιάδων ετών και όχι τη στείρα και αποστεωμένη γνώση ο ψαλμωδός για την ανεύρεση της Αλήθειας.
Δεν έρχεται σε αντίθεση η πραγματική επιστήμη με την Ορθοδοξία. Αντίθετα μάλιστα, συμφωνούν. Υπάρχουν, βέβαια, και οι αρνητές της απόψεως αυτής, χωρίς να έχουν σοβαρά επιχειρήματα. Απλά αρνούνται την Αλήθεια. Η καλλιέργεια της πραγματικής Παιδείας και η εις βάθος μόρφωση του Λαού θα τον οδηγήσει σε λεωφόρους πραγματικής ελευθερίας, σε δρόμους πρωτόγνωρους και λυτρωτικούς.
Δράξασθε παιδείας για να πληροφορηθούμε όλοι μας ότι ο Θεός έπλασε άνδρα και γυναίκα. Άρσεν και θήλυ διαβάζουμε και μελετώντας τη φύση διαπιστώνουμε ότι και εκεί υπάρχουν μόνο αρσενικά και θηλυκά και συνέρχονται εις γάμου κοινωνία (ζευγαρώνουν) αρσενικό και θηλυκό. Οι σεξουαλικές προτιμήσεις των ανθρώπων δεν πρέπει να συγχέονται με το φύλο. Ο άνθρωπος δεν είναι μόνο σάρκα για να υποκύπτει σε όλες τις επιθυμίες της. Είναι και πνεύμα και μάλιστα θεϊκό και έχει λογική και συνείδηση και πρέπει να εγκρατεύεται.
Δράξασθε παιδείας για να διαπιστώσομε ότι η πρώτη γυναίκα η Εύα πλάστηκε από την πλευρά του Αδάμ για να είναι ισότιμη προς αυτόν. Εις τον ειδωλολατρικό κόσμο η θέση της γυναίκας ήταν υποβαθμισμένη. Ο Χριστός ανύψωσε την θέση της γυναίκας και την επανέφερε εις θέση ισοτιμίας με τον άνδρα, διότι. η γυναίκα από την δημιουργία της είναι ισότιμη με τον άνδρα. Ο Χριστός το βροντοφώναξε. Και όμως μετά από πολλούς αιώνες γεννήθηκε το λεγόμενο φεμινιστικό κίνημα για να διεκδικήσει την ισότητα. Τι πέτυχε το κίνημα;; Μάλλον υποβάθμισε την γυναίκα. Της αφαίρεσε την θηλυκότητα και την κατέστησε κακέκτυπο του άνδρα. Ευτέλισε το θεόδοτο σώμα της και ακολουθώντας την μόδα κυκλοφορεί ημίγυμνη εις τους δρόμους διαφημίζοντας τα κάλλη της. Θεωρώντας το σώμα της κτήμα της οδηγείται σε εκτρώσεις, αφαιρώντας από το κυοφορούμενο πλάσμα τη δυνατότητα να δει το φως του ήλιου, δικαίωμα που η ίδια είχε. Ρώτησε το κυοφορούμενο και εν δυνάμει παιδί της αν θέλει ή δεν θέλει να ζήσει;;
Ισότιμα τα δυο φύλα με διαφορετικούς ρόλους αλληλοσυμπληρούμενους και με την ελεύθερη βούλησή τους ενώνονται για τη δημιουργία οικογένειας με τα ιερά δεσμά του γάμου. Γάμος υφίσταμαι μεταξύ ετερόφυλων ανθρώπων με την ευλογία της Εκκλησίας. Όλα τα άλλα είναι νομικά κατασκευάσματα, του κοσμικού κράτους αντίθετα με την Ορθοδοξία. Λύνουν, ίσως, κάποια κοινωνικά προβλήματα τα οποία δημιουργούνται από την μόδα και την επήρεια του ανθρωποκτόνου κακού.
Όλα αυτά βέβαια σε χώρες που έχουν επηρεαστεί από το πνεύμα του Χριστιανισμού (ορθόδοξες ή μη). Δεν ακούμε να διεκδικούν δικαιώματα και για τις άλλες γυναίκες που ζουν σε χαρέμια της πολυγαμίας και της μπούρκας. Εις τις χώρες τους εμφανίζονται επαναστάτριες αλλά, όταν επισκέπτονται τέτοιες χώρες ξεχνούν την επανάσταση και συμμορφώνονται με τα εκεί κρατούντα.
Δράξασθε παιδείας για να εξαφανιστεί η βία από την κοινωνία. Οι νέοι δεν έχουν σωστά πρότυπα για να ακολουθήσουν. Φροντίζουν οι επιτήδειοι να αμαυρώνουν ιδανικά και πρότυπα. Δημιουργούν την μόδα αντίθετη εις την έννοια της πατρίδας, του Χριστιανισμού, της αξιοκρατίας, της εργασίας, της παραδοχής ότι όλοι είμαστε εικόνες του Θεού πλασμένοι από τα ίδια χέρια ανεξάρτητα από το χρώμα του δέρματος, της μόρφωσης, του φύλου κλπ. Συγχρόνως προβάλλουν αρνητικά πρότυπα, την ιδιαιτερότητα κάποιων. Την εξαίρεση του γενικού κανόνα προσπαθούν να την επιβάλλουν και εις τους άλλους. Να γίνουμε όλοι όπως αυτοί. Αντίθετοι σε κάθε λογική.
Δεν προτείνουμε τον καιάδα των ανθρώπων, αλλά των παθών. Του καθένα μας το πάθος. Υπάρχουν και λειτουργούν και πνευματικοί κανόνες θα μας έλεγε η σωστή παιδεία. Αγάπη πραγματική και όχι υστερόβουλη να έχουμε ο ένας για τον άλλο. Το χρήμα και η ύλη γενικά είναι μέσο εξυπηρέτησης των αναγκών και όχι είδος προς συσσώρευση. Πήρε κανένας πλούσιος ή μεγιστάνας περισσότερα από δυο μέτρα γης τα οποία παίρνει και ο πτωχός του Θεού;; Όχι προφανώς..
Πολλά θα μπορούσε να γράψει κάποιος για τα αγαθά τα οποία προκύπτουν από μια σωστή παιδεία. Ειρηνική συνύπαρξη των Λαών. Αλληλοσεβασμός και εκτίμηση του προσώπου και της προσωπικότητας. Ευγένεια και πολιτισμός. Σωστές κοινωνικές σχέσεις και οικογένειες με ισχυρούς δεσμούς. Κοινωνίες της ισότητας και ισοτιμίας, της αξιοκρατίας και της αναγνώρισης της προσφοράς του καθενός εις το κοινωνικό σύνολο. Προβολή σωστών προτύπων ιδιαιτέρως εις τους μαθητές και νέους. Διάχυση των καλών της εργασίας και της προσπάθειας. Παραδειγματισμός από το παρελθόν, καταδικάζοντας τα άσχημα και αντλώντας χρήσιμα συμπεράσματα από τα καλά του χθες. Ενισχύεται η φιλοπατρία με αναφορές εις τους αγώνες του γένους για ελεύθερη πατρίδα με πίστη εις τον Χριστό και εις την μακραίωνη ιστορική προσφορά του ελληνικού γένους εις τον παγκόσμιο πολιτισμό και εις την επιστήμη. Κάθε Λαός μπορεί να υπερηφανεύεται για την προσφορά του.
Κλείνοντας το παρόν κείμενο θα πρότεινα εις τα σχολεία να είναι απαραίτητη η παρουσία σε καθημερινή βάση κληρικού, όπως γίνεται με τους κοινωνιολόγους και ψυχολόγους. Η συνεργασία των θα είναι πολύτιμη για τους μικρούς μαθητές. Θα πηγαίνουν όσοι μαθητές επιθυμούν κατά το πρότυπο των ψυχολόγων-κοινωνιολόγων. Αρκετά προβλήματα της κοινωνίας και των νέων έχουν χαρακτήρα πνευματικό. Η ψυχολογία δεν μπορεί να τα αντιμετωπίσει μόνη της, ούτε και η κοινωνιολογία. Η συμβολή του κληρικού-πνευματικού θα είναι αρκετά μεγάλη εις την λύση των προβλημάτων της καθημερινότητας και της κοινωνίας σήμερα αλλά και μακροχρόνια.
Πολλαπλώς ωφελημένη θα είναι η κοινωνία αν εφαρμόσει τον στίχο του ψαλμού δράξασθε παιδείας.
Μυργιώτης Παναγιώτης
Μαθηματικός
Αγία Παρασκευή αθλοφόρος μάρτυς Χριστού.
Οσιοπαρθενομάρτυς ή Αγία Παρασκευή, το σύνηθες όνομα που χρησιμοποιείται, μεγάλη Αγία της Εκκλησίας. Για την αγάπη της προς τον Χριστό αρνήθηκε πλούτη, δόξα και τιμές και όχι μόνο. Πρόσφερε την ίδια της τη ζωή για την δόξα του Χριστού. Την τιμάμε και την ευλαβούμαστε ιδιαιτέρως οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί πανταχού της γης.
Η Παρασκευή γεννήθηκε από πλούσιους Έλληνες γονείς‧ τον Αγάθωνα και την Πολιτεία σε προάστιο της Ρώμης. Οι γονείς της ήταν ευσεβείς χριστιανοί και ζούσαν ενάρετα, όχι όπως οι άλλοι πλούσιοι της εποχής με σπατάλες και κραιπάλες. Βοηθούσαν τους πτωχούς και τους αδυνάτους. Είχαν έναν καημό, ήταν άτεκνοι. Προσεύχονταν και παρακαλούσαν τον Θεό να τους χαρίσει την χαρά της τεκνοποιίας. Συνέχιζαν τις δωρεές και τις αγαθοεργίες. Ο καλός Τριαδικός Θεός εισάκουσε τις προσευχές των και τους χάρισε ένα χαριτωμένο κοριτσάκι, το οποίο βάπτισαν Παρασκευή, γιατί γεννήθηκε ημέρα Παρασκευή. Η γέννηση έγινε όταν αυτοκράτορας ήταν ο Αδριανός ( 117- 138 μ.Χ.)
Η Παρασκευή μεγάλωσε λαμβάνοντας την πρέπουσα χριστιανική αγωγή «εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου». Διέφερε από τα άλλα κορίτσια της ηλικίας της για την αρετή, την ευφυία και το ήθος. Σε ηλικία είκοσι ετών μένει ορφανή και από τους δυο ευσεβείς γονείς της. Καθίσταται κληρονόμος μεγάλης περιουσίας. Εφαρμόζοντας την εντολή του Κυρίου, πουλά την τεράστια περιουσία και μοιράζει την αξία της σε φτωχούς, πένητες και αδύνατους. Αμέσως καταφεύγει σε μοναστήρι της περιοχής της Ρώμης, όπου η υπακοή στην ηγουμένη και η παραμονή της εκεί είναι στάδιο προετοιμασίας για όσα επρόκειτο να συμβούν.
Τα χρόνια κυλούν με προσευχή και εξαγιασμό. Δεν άντεχε να ζει σε μια πόλη που βασίλευε το σκοτάδι της αθεΐας, η σαρκολατρεία, ο δωδεκαθεϊσμός και οι Χριστιανοί υφίσταντο φρικτά μαρτύρια. Με την ευλογία της ηγουμένης εξήλθε της αδελφότητος για ιεραποστολικό έργο.
Κηρύττει το Ευαγγέλιο και τη νέα θρησκεία στους δωδεκαθεϊστές- ειδωλολάτρες και ιουδαϊστές. Ο φλογερός λόγος της συνοδεύονται από θαύματα, τα οποία τελούσε με την Χάρη του Θεού.
Βλέποντας οι Εβραίοι την Αγία να περιοδεύει και να κηρύσσει τον Χριστό και επιπλέον να θαυματουργεί, ανησύχησαν. Πήγαν στον βασιλιά Αντωνίνο και τον πληροφόρησαν ότι η Παρασκευή είναι Χριστιανή. Αμέσως ο Αντωνίνος την καλεί και της λέγει: «Παρασκευή, αρνήσου τον Χριστόν και έλα να θυσιάσεις εις τους μεγάλους Θεούς να σε κάμω βασίλισσα». Η θαρραλέα απάντηση της Αγίας: «εγώ δεν είμαι τρελή και ανόητη ωσάν εσένα να αρνηθώ τον Χριστόν μου, και να πηγαίνω με τον διάβολον, να αφήσω την Ζωήν, και να πηγαίνω εις τον θάνατον. Άμποτε εσύ να άφηνες το σκότος και να έλθεις εις το φως». Η απάντηση του βασιλιά: «τρεις ημέρες σου δίδω διορίαν, διότι αν ίσως και δεν έλθεις να προσκυνήσεις τα είδωλα σε τρεις ημέρες, θα σε θανατώσω, θα σε καύσω μέσα εις ένα καζάνι». Ακούει να του λέγει η μακαρία Παρασκευή: «εκείνο που θέλεις να κάμεις εις τρεις ημέρας, κάμε το τώρα, διατί εγώ δεν αρνούμαι τον Χριστόν μου».
Με εντολή του Αντωνίνου τη βασανίζουν και της φορούν πυρακτωμένη περικεφαλαία. Η Αγία παραμένει αβλαβής από το βασανιστήριο αυτό. Πολλοί ειδωλολάτρες βλέποντας το θαύμα πιστεύουν στον Χριστό. Αποκεφαλίζονται με εντολή του και η Αγία κλείνεται στην φυλακή. Διαβάζουμε στον Συναξαριστή ότι τα μεσάνυκτα Άγγελος Κυρίου κρατώ ντας στα χέρια του φωτεινό σταυρό, κάλαμο, σπόγγο και στεφάνι και λέγει προς αυτήν: « Χαίρε, Παρασκευή, αθληφόρε του Κυρίου! Μη φοβάσαι τα βασανιστήρια του αυτοκράτορα. Διότι ὁ Κύριος που καταδέχθηκε να σταυρωθεί για τη σωτηρία των ανθρώπων, θα είναι βοηθός και θα σέ λυτρώσει από κάθε μελλοντική δοκιμασία σου». Η Παρασκευή παίρνει θάρρος. Υμνολογεί και δοξάζει τον Θεό.
Το επόμενο πρωί ο βασιλιάς διατάσσει να κρεμάσουν την Αγία από τα μαλλιά της και να κάψουν με λαμπάδες το σώμα της. Ο Χριστός, θαυματουργικά, την κρατά ανέπαφη.
Τότε ο βασιλιάς καταφεύγει σε κάτι δραστικό. Διατάζει να ετοιμάσουν ένα μεγάλο καζάνι να το γεμίσουν με πίσσα, κατράμι και θειάφι και να βάλουν μεγάλη φωτιά για να βράσει. Στη συνέχεια να βάλουν μέσα την Αγία. Η Αγία κάνει τον Σταυρό και μπαίνει μέσα. Μάταια προσμένει ο βασιλιάς το κάψιμο της Αγίας. Μετά από ώρες την ερωτά: «Παρασκευή, διατί δεν καίεσαι;». Η απάντηση: «Ο Χριστός μου το εδρόσισε και δεν καίομαι». Ζητά από την Αγία να τον ραντίση στο πρόσωπο με το μείγμα που υπάρχει στο καζανάνι. Ρίχνει με τα χέρια της η Παρασκευή νερό στο πρόσωπο του βασιλιά και αμέσως γδάρθηκε το πρόσωπό του και έχασε το φως του. Ο κόσμος τον ακούει να φωνάζει «Μέγας ο Θεός των χριστιανών! Πιστεύω και εγώ τον Θεόν που πιστεύεις και εσύ, Παρασκευή, μόνον έβγα γρήγορα να με βαπτίσεις». Πράγματι, η Αγία βγήκε και βάπτισε τον βασιλιά, την οικογένειά του και πολλούς ειδωλολάτρες. Αφέθηκε ελεύθερη και συνέχισε το ιεραποστολικό της έργο.
Η φλογερή Ιεραπόστολος Παρασκευή επεκτείνει την δράση της εκτός Ρώμης. Ο νέος αυτοκράτορας Μάρκος Αυρήλιος(161-180)συνεχίζει τους διωγμούς των Χριστιανών. Όταν φθάνει σε πόλη όπου διοικητής ήταν ο Ασκληπιός συλλαμβάνεται και οδηγείται ενώ πιόν του με την κατηγορία ότι κηρύττει τον Χριστό. Ο Ασκληπιός διατάσσει να ρίψουν την Αγία ως τροφή στον φοβερό δράκοντα που βρίσκονταν εκτός της πόλης. Μόλις έφθασε η ομολογήτρια του Χριστού στον τόπο του δράκοντα αυτός έβγαλε καπνούς από το στόμα και ετοιμαζόταν να την καταπιεί, όπως έκανε με τους άλλους χριστιανούς. Η Αγία του λέγει αυστηρά: «θηρίο πονηρό, ήλθε η ώρα του αφανισμού σου, γιατί μέχρι τώρα κατασπάραξες χωρίς λόγο». Σχηματίζει το σημείο του Σταυρού και φυσά προς το θηρίο. Τότε αυτό σφυρίζει και κάνοντας στροφή περί του εαυτού του σχίζεται στα δυο. Το θαύμα αυτό συγκλονίζει τον Ασκληπιό και παριστάμενους αξιωματούχους και πολίτες ειδωλολάτρες και τους οδηγεί στον Χριστό.
Στη συνέχεια βρίσκεται σε άλλη πόλη όπου διοικητής είναι ο Ταράσιος. Οδηγούν την μάρτυρα ενώπιον του διοικητή με την κατηγορία του κηρύγματος της νέας θρησκείας. Ο Ταράσιος δίνει εντολή να γεμίσουν μεγάλο δοχείο με λάδι, μόλυβδο και πίσσα και όταν αρχίσει το μείγμα να κοχλάζει από την μεγάλη φωτιά να ρίξουν μέσα την παρθενομάρτυρα για να καεί. Όταν ρίχνουν την Αγία στο κοχλάζουν μείγμα Άγγελος Κυρίου σβήνει τη φωτιά και το μείγμα το κάνει δροσερό. Η Αγία μένει αβλαβής και ο Ταράσιος διατάσσει να ξαπλώσουν την μάρτυρα και να βάλουν πάνω στο σώμα της μεγάλη πλάκα. Τα υπομένει και προσεύχεται. Ο Συναξαριστής μας πληροφορεί: το βράδυ εμφανίζεται ο Χριστός δορυφορούμενος από αγγέλους και αρχαγγέλους και της λέγει «Χαίρε, Παρασκευή, καλλιπάρθενε. Μη δειλιάσεις στα βασανιστήρια, γιατί η χάρη μου θα είναι μαζί σου για να σε σώζει από κάθε πειρασμό. Δείξε λίγη υπομονή ακόμη και θα έλθεις στην αιώνια βασιλεία, κοντά μου». Θεραπεύεται από τα τραύματα και ελευθερώνεται από τα δεσμά της φυλακής.
Το επόμενο πρωϊνό ο Ταράσιος απευθυνόμενος στην Παρασκευή ισχυρίζεται ότι τα θαυμαστά αυτά έγιναν από τους θεούς που ο ίδιος πιστεύει. Η Οσιοπαρθενομάρτυρς απαντά: «Δεν μου έδωσαν την υγεία οι θεοί σου οι ψεύτικοι και ανύπαρκτοι αλλά ο Χριστός ο μόνος αληθινός Θεός στον οποίο πιστεύω και αυτόν λατρεύω». Στη συνέχεια οδηγούν την μάρτυρα σε ειδωλολατρικό ναό, με την ελπίδα να την πείσουν να προσκυνήσει τα είδωλα. Μόλις μπήκαν μέσα η Αγία κάνει το σημείο του Σταυρού στέκεται μπροστά στο είδωλο του Απόλλωνα και ρωτά το δαιμόνιο που βρίσκεται μέσα αν θέλει να το προσκυνήσει ως θεό. Όλοι ακούνε την απάντηση «Δεν είμαι εγώ θεός ούτε και κανείς άλλος από εμάς. Μόνος αληθινός Θεός είναι αυτός που κηρύττει η Παρασκευή».» Όλα τα αγάλματα καταστρέφονται. Οργίλος ο Ταράσιος βλέποντας τα γεγονότα αντί να μετανοήσει και να ασπαστεί την Αλήθεια διατάζει τον αποκεφαλισμό της Παρασκευής υπακούοντας στον όχλο.
Οι στρατιώτες οδηγούν την οσιομάρτυρα στον τόπο του αποκεφαλισμού. Ζητά ολίγο χρόνο για να προσευχηθεί. Η τελευταία προσευχή της Αγίας «Δέσποτα Κύριε ο Θεός ημών, ο ποιήσας τον ουρανόν και την γην, την θάλασσαν και πάντα τα εν αυτή˙ ο πλάσας τον άνθρωπον κατ’ εικόνα σην και ομοίωσιν˙ επάκουσόν μου της αναξίας δούλης Σου εν τη ώρα ταύτη˙ και δος πάσι τοις δια σε εκτελούσι την μνήμην μου, ειρήνην και έλεος εν ημέρα κρίσεως˙ μηδέ άψοιτο αυτών λοιμική νόσος, μήτε θανατηφόρος όλεθρος, μήτε λιμός απευκτός ή ετέρα τις βαρεία μάστιγξ˙ αλλά πάσι τοις εν πίστει και αληθεία τω εμώ οίκω ή τω ονόματι προσκειμένοις και δοξολογίαν και αίνεσίν σοι Κύριε προσφέρουσι και δι’ εμού σωτηρίαν και έλεος αιτουμένοις, χάρισαι ο Θεός άφθονον περιουσίαν των σων αγαθών και της επουρανίου σου βασιλείας καταξίωσον˙ ότι μόνος ει αγαθός και φιλάνθρωπος και δεδοξασμένον το όνομά σου εις τους αιώνας. Αμήν».
Κατά την παράδοση ακούστηκε φωνή από τον ουρανό λέγουσα: «Άκουσα την προσευχή σου, Παρασκευή, και θα γίνει αυτό που ζήτησες». Η Αγία με πνευματική χαρά έσκυψε το κεφάλι και ένας στρατιώτης την αποκεφάλισε. Η ψυχή της πέταξε στους Ουρανούς κοντά στον Δικαιοκρίτη και αθλοθέτη Χριστό και έλαβε το αμάραντο στεφάνι της αιωνίου Ζωής.
Το τίμιο σώμα της παρέλαβαν ευλαβείς Χριστιανοί και ενταφίασαν χριστιανοπρεπώς. Ο Θεός της χάρισε και μετά την κοίμησή της το δώρο της θαυματουργίας.
Η Ιερά μνήμη της Οσιοπαρθενομάρτυρος Παρασκευής τιμάται κάθε έτος την 26η Ιουλίου.
Μυργιώτης Παναγιώτης
Μαθηματικός
Άγιος Παντελεήμων o ιαματικός.
Η Αγία μας Εκκλησία έχει ονομάσει Αναργύρους μια ομάδα Αγίων που άσκησαν το ιατρικό λειτούργημα χωρίς να ζητούν αμοιβή από τους ασθενείς, κατά το αγιογραφικό «δωρεάν λάβετε…..» και εις τους φτωχούς χορηγούσαν δωρεάν και τα φάρμακα. Δεν ήταν στόχος τους το χρήμα αλλά, η θεραπεία των ανθρώπων. Έκαναν το αντίθετο από αυτό που κάνουν, ελάχιστοι, ιατροί σήμερα που εκβιάζουν το λεγόμενο «φακελάκι». Ξεχωριστή θέση στη χορεία αυτή κατέχει ο Άγιος Παντελεήμων ο Ιαματικός και μεγαλομάρτυς.
Γονείς του Παντολέοντα, αυτό ήταν το αρχικό όνομα του Αγίου, ήταν ο Ευστόργιος και η Ευβούλη, ένα από τα πλούσια αντρόγυνα της «εξεχούσης πόλεως» (Γρηγόριος ο Νύσσης), Ο πατέρας του ήταν ιερέας των ειδώλων φανατικός με ισχυρή δύναμη και η μητέρα του χριστιανή η οποία ανακηρύχτηκε Αγία. Συμμορφούμενη στη θεόπνευστη υπόδειξη του Αποστόλου Παύλου: «αν μία γυναίκα έχει σύζυγο μη Χριστιανό, που συγκατατίθεται να μένει μαζί της, να μην τον χωρίσει… Που ξέρεις εσύ, γυναίκα; Ίσως σώσεις τον άντρα σου» (Α’ Κορ. 7, 13.16).Ο μικρός άκουε από τον πατέρα για τους θεούς και από την μητέρα του για τον Χριστό, την διδασκαλία του, τα θαύματα για την αιώνια ζωή. Περισσότερο έκλινε προς την χριστιανική θρησκεία. Η μητέρα του κοιμήθηκε όταν ήταν μικρός και ο πατέρας του του πρόσφερε την μόρφωση της εποχής και τα ελληνικά .Διακρινότανε για τις επιδόσεις του στα γράμματα, στον χαρακτήρα του και για την ομορφιά του.
Ο εύπορος πατέρας του μετά την κοίμηση της συζύγου του ανέθεσε στους καλύτερους «διδασκάλους και παιδευτάς» της Νικομήδειας να μάθουν τον γιό του την ιατρική τέχνη μη λογαριάζοντας τα έξοδα. Ο Πανταλέων δικαίωσε τις προσδοκίες του πατέρα του. Δάσκαλος ήταν Ευφρόσυνος ξακουστός γιατρός και φίλος του αυτοκράτορα Διοκλητιανού, ο οποίος όταν γνώρισε τον νέο, του έδωσε εντολή να τον εκπαιδεύσει όσο καλύτερα μπορούσε για να τον έχει ως προσωπικό γιατρό .Ο Πανταλέων ξεχώριζε από όλους τους συμμαθητές του. Αναφέρει ο Νικήτας ο Παφλαγών: «Πάσιν επέραστος και ζηλωτός ο καλός υπήρξε νεανίας, ανά παν σχεδόν στόμα λαλούμενος και θαυμαζόμενος…».
Ο καταξιωμένος γιατρός είχε ένα δίλλημα. Ποια θρησκεία θα ακολουθήσει. Η θρησκεία των ειδώλων θα του πρόσφερε δόξα, πλούτη και τιμές. Η θρησκεία του Χριστού στην οποία τον καλούσε η φωνή της μητέρας του από τον ουρανό θα του πρόσφερε δοκιμασίες, διωγμούς και ίσως φρικτό θάνατο. Ακολούθησε την Θρησκεία της αγάπης, της προσφοράς του Χριστού μετά από θαυμαστό σημείο. Ένα παιδί πέθανε από δαγκωματιά οχιάς. Ο Παναταλέων προσευχήθηκε στον Χριστό, αμέσως το παιδί αναστήθηκε και η οχιά τεμαχίστηκε. Από την στιγμή εκείνη ο Παναταλέων πίστεψε στον Χριστό.
Ο Διοκλητιανός εξαπολύει τον αγριότερο, ίσως, διωγμό των Χριστιανών στη Νικομήδεια από το 303 έως το 305 μ.Χ. Ο πνευματικός της μητέρας του Ερμόλαος και οι Έρμιππος και Ερμοκράτης κληρικοί της Νικομήδειας ήταν κρυμμένοι, για να υπάρχει η μαγιά μετα από τους διωγμούς. Παρά τον κίνδυνο που ήταν διάχυτος , όταν μια μέρα ο Πανταλέων περνούσε έξω από την κρύπτη ο Ερμόλαος με θεία έμπνευση κάλεσε τον γιατρό να περάσει μέσα. Ο Ερμόλαος , γνωρίζοντας τον νέο από την μητέρα του, άρχισε να του μιλάει για τον αληθινό Τριαδικό Θεό και για τους ψεύτικους θεούς των ειδώλων.Τα λόγια του Ερμόλαου βρήκαν μεγάλη απήχηση στην καρδιά του γιατρού. Μπολιάστηκαν στην διδασκαλία της μητέρας του. Έγινε Χριστιανός δεν τον συγκινούσε η πατρική πολυτέλεια αλλά, ο πόθος να κάνει και τον πατέρα του Χριστιανό. Πράγμα που έγινε κατά τρόπο θαυματουργικό.
. Ο Παντολέων ζήτησε το θείο Βάπτισμα και ο Ερμόλαος, αφού άκουσε από το στόμα του την ομολογία Πίστεως, προχώρησε στη βάπτισή του, προσκαλώντας τον με τα λόγια: «Λουτρόν το λαμπρόν εις βοήθειαν λαβέ και πίστιν ακράδαντον εις οικουρίαν» (Ιωάννης ο Γεωμέτρης). Μετά από την βάπτιση παρέμεινε επτά ημέρες με τους τρείς ιερείς και την ογδόη ημέρα επέστρεψε στο σπίτι νέος άνθρωπος.
Μετά από την κοίμηση του πατέρα του ο Παντελεήμων ελευθέρωσε τους δούλους πούλησε την μεγάλη του περιουσία ακολουθώντας τον Ευαγγελικό λόγο «αν θέλεις να είσαι τέλειος, πήγαινε, πούλησε τα υπάρχοντά σου και δώσε τα χρήματα στους φτωχούς. Έτσι θα έχεις θησαυρό κοντά στον Θεό΄ κι έλα να με ακολουθήσεις σηκώνοντας το σταυρό σου» (Μαρκ. 10, 21). Απερίσπαστος από τα υλικά αγαθά επιδόθηκε ψυχή τε και σώματι στην υπηρεσία του ανήμπορου και άρρωστου συμπολίτη του. Θεράπευε και χορηγούσε φάρμακα δωρεάν. Προέτρεπε τους πλούσιους ασθενείς τα χρήματα να τα δίνουν στους πτωχούς. . Ο Θεός του χάρισε το χάρισμα του θαυματουργείν. Μεταξύ των θαυμάτων αναφέρομε την ανάσταση παιδιού από τσίμπημα οχιάς, η θεραπεία ενός τυφλού και ενός άλλου παραλυτικού.
Η δράση του Αγίου Παντελεήμονος ως θαυματουργού και ανάργυρου γιατρού κίνησε την ζήλεια και τον φθόνο των άλλων γιατρών. Τον κατηγορούν και πιέζουν τον αυτοκράτορα να τον θανατώσει γιατί πολλοί άνθρωποι στρέφονται προς τον Χριστό εξ αιτίας του. Ήταν ο ιατρός των σωμάτων και των ψυχών.
Ο αυτοκράτορας διέταξε και έφεραν μπροστά του τον Άγιο. Κατά την συνηθισμένη πρακτική με καλό τρόπο προσπαθεί να τον φέρει στην ειδωλολατρία. Αρνήθηκε κατηγορηματικά και παραδέχτηκε ότι οι τρείς ιερείς Ερμόλαος, Έρμιππος και Ερμοκράτης τον κατήχησαν. Οι τρείς ιερείς αποκεφαλίζονται με διαταγή του αυτοκράτορα. Ο Άγιος πρότεινε και ο αυτοκράτορας δέχτηκε. Έφεραν έναν παράλυτο τον οποίο οι ιερείς των ειδώλων δεν μπόρεσαν να θεραπεύσουν ενώ ο Άγιος τα κατάφερε, αφού πρώτα προσευχήθηκε στον Χριστό. Πάρα ταύτα ο αυτοκράτορας επιμένει και στην αρνητική απάντηση του Αγίου διατάζει βασανιστήρια.
Αναφέρουμε επιγραμματικά: κρέμασμα σε ξύλο και ξέσχισμα του κορμιού του. Ρίψη σε καζάνι με λιωμένο μολύβι. Βγήκε αβλαβής. Δέσανε μεγάλη πέτρα στο λαιμό του και τον ρίξανε στη θάλασσα, βγήκε περπατώντας στα κύματα .Τον ρίξανε σε πεινασμένα άγρια θηρία, δεν τον πείραξαν. Τον φυλάκισαν και τον έβαλαν στα βασανιστήρια του τροχού. Όλα τα υπέμεινε με καρτερία και με προσευχή προς τον Κύριο που του εμψύχωνε και του έδινε κουράγιο.
Τελευταία απόφαση του αυτοκράτορα να αποκεφαλιστεί. Το σπαθί του δημίου λυγίζει και ο δήμιος διστάζει. Τον παρακαλεί ο Άγιος να εφαρμόσει την διαταγή.
«Του έκοψαν το ιερό κεφάλι, λένε όμως ότι έτρεξε γάλα αντί για αίμα. Νομίζω δε πως αυτό είναι απόδειξη της καθαρότητας και της φωτεινότητας της ψυχής του» (Νικήτας ο Παφλαγών.
Ήταν το έτος 305 μ.Χ. 27 Ιουλίου.
Μυργιώτης Παναγιώτης
Μαθηματικός
ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΙ Η ΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΚΥΡΙΑΚΗ Η΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα (Α΄ Κορ. α΄ 10-17)
ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΙ Η ΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
«οὐκ ἐν σοφίᾳ λόγου, ἵνα μή κενωθῇ ὁ σταυρός τοῦ Χρσιτοῦ»
Τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ
Τό κήρυγμα τοῦ Ἀπ. Παύλου ἦταν ὁ Σταυρωμένος Χριστός (Α΄Κορ. β΄2).
Ὁ Παῦλος ἐκήρυττε γυμνή τήν Ἀλήθεια, χωρίς νά χρησιμοποιεῖ σοφά καί πειστικά ἐπιχειρήματα ἀνθρώπινης λογικῆς, ἀλλά μόνη τήν ἀποδεικτική δύναμη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἔτσι τό κήρυγμα τοῦ Σταυροῦ δέν ἐκενοῦτο· δέν ἔχανε τή δύναμή Του.
Ἡ Δύση μᾶς ἔχει μάθει νά βλέπουμε τούς Πατέρες ὡς φιλοσόφους καί διανοητές. Ποτέ ὅμως οἱ ἅγιοι Πατέρες δέν θέλησαν νά εἶναι φιλόσοφοι καί στοχαστές. Ἡ θεολογία τους δέν εἶναι καρπός φιλοσοφικῆς (μεταφυσικῆς) ἀναζητήσεως ἤ εὐσεβιστικῶν σκέψεων πάνω στή Βίβλο, ἀλλά καρπός τῆς ἁγιοπνευματικῆς τους ἐμπειρίας, τοῦ φωτισμοῦ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, πού ἐνοικεῖ μέσα τους. Θεολογοῦν μέ τή χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Κατά τόν ἅγιο Γρηγόριο τόν Θεολόγο οἱ ἅγιοι Πατέρες θεολογοῦν «ἁλιευτικῶς (ὅπως οἱ ψαράδες Ἀπόστολοι, δηλαδή), οὐκ ἀριστοτελικῶς».
Ἡ στάση αὐτή τῆς Ὀρθοδοξίας ἀπέναντι στή σοφία τοῦ κόσμου ἔχει ἐκφρασθεῖ «ἐπίσημα» στό γνωστό «Συνοδικόν» τῆς Ὀρθοδοξίας· κείμενο πού διαβάζεται στίς Ἐκκλησίες μας τήν Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἐκεῖ ἀνάμεσα στ’ ἄλλα διαβάζουμε (ἀναθέματα): «Ἐκεῖνοι πού ἀσχολοῦνται μέ τά ἑλληνικά (φιλοσοφικά) μαθήματα, καί τά σπουδάζουν ὄχι μόνο γιά μάθηση, ἀλλά δέχονται καί τίς μάταιες δοξασίες τους καί τίς πιστεύουν ὡς ἀληθινές... καί τίς διδάσκουν χωρίς δισταγμό, εἶναι ἔξω ἀπό τήν Ἐκκλησία».
Αὐτήν τήν σωστική ἰσορροπία διασώζουν οἱ Πατέρες στούς αἰῶνες, συνεχίζοντας τήν παράδοση τοῦ Ἀπ. Παύλου. Ἔτσι ἀφήνουν τόν δρόμο τῆς σωτηρίας ἀνοικτό σέ κάθε ἄνθρωπο, σπουδασμένο καί ἀγράμματο (κατά κόσμον), διακηρύσσοντας στούς αἰῶνες, ὅτι τό τέρμα τῆς σωτηρίας δέν εἶναι ὑπόθεση τοῦ λογικοῦ, ἀλλ’ ἡ θέωση τοῦ ὅλου ἀνθρώπου μέσα στό ἄκτιστο Φῶς τοῦ Θεοῦ. Καί ὁ δρόμος αὐτός περνᾶ μέσα ἀπό τό μυστήριο τοῦ Σταυροῦ, ἀφοῦ προϋποθέτει τήν συσταύρωση τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Χριστό.
----------------------------------
Ἀποσπάσματα ἀπό τό βιβλίο τοῦ πατρός Γεωργίου Μεταλληνοῦ «ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΣΤΑ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ», σελ. 165, τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη»
Ἐπιμέλεια ἀντιγραφῆς
Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός
Παρασκευή 24 Ιουλίου 2026
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)