Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2026

Σήμερα 20 Νοεμβρίου 2026 εορτάζουν:

 



Νηστεία

Ἡ μετάνοια εἶναι μιά θεραπευτική κίνηση τοῦ σώματος πρός τόν Θεό…

 

❈ Κάποιοι, θεωροῦν ὅτι πηγαίνουν πρός τόν Θεό, κάνοντας ἁπλά τό βράδυ ἕναν σταυρό. Μά εἶναι κίνηση αὐτή πού θά μᾶς ὁδηγήσει στήν ἀτρεψία;
Βλέπετε πῶς συνδυάζεται ἡ μετάνοια καί ἡ ἐξομολόγηση;
Ὁ Πνευματικός μᾶς συμβουλεύει νά κάνουμε μετάνοιες.
Ἡ μετάνοια εἶναι μιά θεραπευτική κίνηση τοῦ σώματος πρός τόν Θεό. Μπορεῖ ἐπίσης νά μᾶς πεῖ νά κάνουμε νηστεία τήν Τετάρτη καί τήν Παρασκευή. Αὐτή πάλι εἶναι μιά κίνηση πρός τόν Θεό. Τό νά σταθοῦμε μπροστά σέ μιά εἰκόνα εἶναι κι αὐτό μιά κίνηση.
Ὅλες αὐτές οἱ σωματικές κινήσεις, πού κάνουμε μέσα στήν Ἐκκλησία, ὅπως τό ὅτι σκύβουμε, γονατίζουμε, κάνουμε τόν σταυρό μας, εἶναι οὐσιαστικά κινήσεις πρός τόν Θεό.

Εἶναι ἡ κίνηση τοῦ ὅλου ἀνθρώπου. Δέν ἀρκεῖ νά κινηθεῖ μόνο ἡ ψυχή, ἀλλά πρέπει νά κινηθεῖ καί νά συμμετάσχει καί τό σῶμα σέ αὐτήν τήν κίνηση, στήν προσευχή.
Τί εἶναι ὅλος αὐτός ὁ καθημερινός κύκλος πού ἔχουμε στήν Ἐκκλησία; Κάθε μέρα ἔχουμε Μεσονυκτικό, Ὄρθρο, Ὧρες, 1η ὥρα, 3η ὥρα, 6η ὥρα, 9η ὥρα, Ἑσπερινό, Ἀπόδειπνο. Αὐτά τά κάνει ἡ Ἐκκλησία κάθε μέρα. Εἶναι μία συνεχής ἐγρήγορση, ἐνεργοποίηση καί κίνηση πρός τόν Θεό.
Μαθαίνουμε πώς ξυπνᾶμε στίς 12 τό βράδυ γιά νά κάνουμε Μεσονυκτικό, στίς 4 τά ξημερώματα Ὄρθρο, ἔπειτα, ἄν ὑπάρχει Ἱερέας, θά κάνει Θεία Λειτουργία, 1η ὥρα στίς 6 τό πρωί, τήν 3η ὥρα στίς 9 τό πρωί, τήν 6η ὥρα στίς 12, τήν 9η ὥρα στίς 3 τό μεσημέρι, ἀμέσως μετά Ἑσπερινό καί τέλος Ἀπόδειπνο. Τί εἶναι ὅλο αὐτό;
Εἶναι μία συνεχής κίνηση πρός τόν Θεό. Ὅταν τό κάνει αὐτό ὁ ἄνθρωπος, μπαίνει μέσα στόν Θεό καί φτάνει σέ μία κατάσταση, πού ὁ ἅγιος Μάξιμος τήν λέει “στάση”. Φτάνει σ’ ἕνα σημεῖο πού φαινομενικά σταματάει.
Μάλιστα ὁ Ἅγιος δέν τήν ὀνομάζει ἀκριβῶς “στάση”, ἀλλά “ἔκσταση” μέσα στόν Θεό. Σέ αὐτήν τήν κατάσταση, ἐνῶ ἀναπαύεται ὁ ἄνθρωπος, εἶναι μέσα ἐκεῖ καί ἐπειδή ὁ Θεός εἶναι ἀπέραντος, συνέχεια κινεῖται ἀπό δόξα σέ δόξα, εἶναι σέ μία ἔκσταση. Ὅπως κάποιος, πού βλέπει ἕνα πολύ ὄμορφο τοπίο καί μένει ἔκθαμβος, θαυμάζει, ἐκστασιάζεται.
Ἔπειτα, βλέπει ἀκόμα κάτι πιό ὡραῖο καί ξανά ἐκστασιάζεται. Αὐτή θά εἶναι ἡ κίνηση μέσα στόν Θεό. Ποτέ δέν θά βαρεθεῖ ὁ ἄνθρωπος, ἀλλά θά εἶναι σέ συνεχή ἔκσταση, ἀπό ὡραιότητα σέ ἀκόμα μεγαλύτερη ὡραιότητα, ἀπό θαυμασμό σέ ἀκόμα μεγαλύτερο θαυμασμό.
Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

ΟΤΑΝ ΣΙΓΗΣΕΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΜΙΛΗΣΕΙ Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ

 

Ο Εξάψαλμος, η Δευτέρα Παρουσία και το ανεκτίμητο μυστήριο του Θείου Ελέους.

ΟΤΑΝ ΣΙΓΗΣΕΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΜΙΛΗΣΕΙ Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ
Ο Εξάψαλμος, η Δευτέρα Παρουσία και το ανεκτίμητο μυστήριο του Θείου Ελέους.


 Υπάρχουν αλήθειες που ο ανθρώπινος νους αδυνατεί να συλλάβει στην πληρότητά τους, μυστήρια που υπερβαίνουν τα όρια της λογικής και αναμετρήσεις που δεν αφορούν πλέον τη φθαρτή διάρκεια της επίγειας ζωής, αλλά το αχανές και ανεξερεύνητο βάθος της αιωνιότητας. 
Ανάμεσά τους, η Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου αποτελεί το πλέον συγκλονιστικό γεγονός της ανθρώπινης ιστορίας· τη στιγμή κατά την οποία ο χρόνος θα παραδώσει τη σκυτάλη στην αιωνιότητα, η ιστορία θα ολοκληρώσει την πορεία της και κάθε ανθρώπινη ψυχή θα βρεθεί ενώπιον της απόλυτης Αλήθειας.

 Κατά μία ευλαβική παράδοση, η συντέλεια του κόσμου συνδέεται συμβολικά με τη διάρκεια του Εξαψάλμου· σαν να πρόκειται να συμπυκνωθούν μέσα σε ελάχιστα λεπτά οι αιώνες των ανθρώπινων αγώνων, οι θρίαμβοι και οι ήττες, τα δάκρυα και οι προσευχές, οι ελπίδες και οι διαψεύσεις ενός ολόκληρου κόσμου. Και τότε, μέσα σε εκείνη την υπερκόσμια ώρα, οι Άγγελοι θα υμνούν τον Δημιουργό, ενώ η κτίση θα εισέρχεται στο μεγάλο και ανεπανάληπτο μυστήριο της εσχάτης μεταμορφώσεώς της.

 Πόσο παράδοξο και συνάμα πόσο συγκλονιστικό! Ολόκληρη η ανθρώπινη ιστορία, με τις αμέτρητες γενιές της, θα μοιάζει να συμπυκνώνεται σε μια στιγμή. Ό,τι κάποτε θεωρούσαμε ατελείωτο θα έχει πλέον τελειώσει. Ό,τι πιστεύαμε πως μπορούσαμε να αναβάλουμε θα έχει αποκτήσει την οριστικότητά του. Και ό,τι κρύβαμε επιμελώς πίσω από τις προσωπίδες της καθημερινότητας θα βρεθεί γυμνό ενώπιον της θείας Αλήθειας.

 Εκείνη την ώρα, οι άνθρωποι που θα βρίσκονται εν ζωή θα περάσουν, κατά τη σχετική εσχατολογική ερμηνεία, από τον θάνατο στην Ανάσταση, ενώ ολόκληρη η ανθρωπότητα θα αναστηθεί με σώματα άφθαρτα και μεταμορφωμένα. Δεν πρόκειται για την εξαφάνιση του σώματος ούτε για την κατάργηση της ανθρώπινης ταυτότητας, αλλά για την υπέρβαση της φθοράς και την αποκατάσταση της ανθρώπινης υπάρξεως στην πληρότητα που προορίστηκε από τον Θεό.

 Η ευλαβική παράδοση συμβολίζει αυτή την κατάσταση με την ηλικία των τριάντα τριών ετών, παραπέμποντας στην επίγεια ηλικία του Χριστού. Ο άνθρωπος δεν θα είναι πλέον αιχμάλωτος της φθοράς, της ασθένειας, των γηρατειών και του θανάτου. Το σώμα του δεν θα αποτελεί φυλακή της υπάρξεώς του, αλλά μέτοχο της αιώνιας ζωής.
Διότι η χριστιανική ελπίδα δεν υπόσχεται απλώς την επιβίωση της ψυχής. Υπόσχεται την Ανάσταση του ανθρώπου. Την ανακαίνιση ολόκληρης της υπάρξεως. Τη νίκη της ζωής απέναντι στον θάνατο.

Και τότε θα σταθούμε όλοι ενώπιον του Χριστού.
 Όχι πλέον με τα ονόματα, τους τίτλους, τα αξιώματα και τις κοινωνικές ιδιότητες που μας συνόδευαν στην επίγεια διαδρομή μας. Όχι με τον πλούτο που συγκεντρώσαμε, τις επιτυχίες που επιδείξαμε ή την εικόνα που φιλοτεχνήσαμε για τον εαυτό μας. Αλλά ως άνθρωποι, στην απόλυτη γυμνότητα της αλήθειας μας.
 Ο Κύριος, ως ο δίκαιος Κριτής, θα φανερώσει το Βιβλίο της Ζωής, και τότε η διάκριση των ανθρώπων στα δεξιά και στα αριστερά Του θα αποκαλύψει το βαθύτερο περιεχόμενο της επίγειας υπάρξεώς τους.

 Ίσως το πιο συγκλονιστικό στοιχείο αυτής της στιγμής να μην είναι καν η ίδια η κρίση, αλλά η πλήρης αποκάλυψη του εαυτού μας. Διότι τότε δεν θα μπορούμε να κρυφτούμε ούτε από τον Θεό ούτε από τη συνείδησή μας. Θα αντικρίσουμε με απόλυτη διαύγεια κάθε στιγμή κατά την οποία η αγάπη μάς επισκέφθηκε και εμείς της κλείσαμε την πόρτα· κάθε άνθρωπο που είχε ανάγκη από την παρουσία μας και εμείς επιλέξαμε την απουσία· κάθε χέρι που απλώθηκε προς εμάς και εμείς αφήσαμε να μείνει μετέωρο.

Θα ανακαλύψουμε, ίσως με ανείπωτη οδύνη, πως ορισμένες από τις μεγαλύτερες ευκαιρίες της ζωής μας δεν ήταν οι ευκαιρίες να αποκτήσουμε κάτι, αλλά οι ευκαιρίες να γίνουμε κάτι καλύτεροι άνθρωποι.
Και μέσα σε αυτή την προοπτική αποκτά ιδιαίτερο βάθος και ο συμβολισμός της εκκλησιαστικής εικονογραφίας.

Κυριάκος Μάτσης

 

Αγωνιστής της ΕΟΚΑ, μία από τις ηρωικότερες μορφές του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα της Κύπρου.

Διαβάστε περισσότερα...