”Άντρας της αφοβιάς, το βλέμμα σου καντήλι,
ασβέστωσε τον κήπο του θανάτου κι άκουσέ με…” (Δ. Κοσμόπουλος σ΄ένα από τα ”κυπριακά” του ποιήματα)
Δεν υψώνουμε πλέον τη γροθιά μας στους κακοθελητές και φοβόμαστε να την χτυπήσουμε στο τραπέζι διεκδικώντας τα απορρέοντα αυτονόητα του Διεθνούς Δικαίου.
Διατηρούμε βαθιά μες στην ψυχή μας τον πένθιμο Ιούλιο της νιότης μας. Κάθε Ιούλη οι μαύρες επέτειοι επαναφέρουν με πείσμα τις οδυνηρές μνήμες με την πίκρα του αδικαίωτου που συσσωρεύεται να τις κορυφώνει.
Πολύπαθος ο λαός μας. Ανθεκτικός στα μύρια κτυπήματα, τους σκοτωμούς και τον ξεριζωμό.
1974: Βομβαρδισμοί, σκοτωμοί, προδοσίες, θανατικό, ξεριζωμοί, εκβιασμοί, απειλές, πιέσεις… Τούτες τις μέρες οι μνήμες ακονίζονται στο αμόνι της οργής, του μεγάλου θυμού, επειδή κάποιοι θέλουν να τις αμβλύνουν και να τις σβήσουν.
Πρώτος και χειρότερος ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης, ο οποίος τόλμησε να αμφισβητήσει το μεγαλείο και τον πατριωτισμό του πρώτου ηγέτη της χώρας, του Εθνάρχη Μακαρίου. Όταν οι πολιτικοί νάνοι βρίσκονται αντιμέτωποι με τη θωριά ενός γίγαντα, είναι καταδικασμένοι να μικραίνουν ακόμα πιο πολύ. Είναι καταδικασμένοι στο ανάθεμα και την απαξίωση.
Εάν σήμερα η Κύπρος υπάρχει, οφείλεται σε τρεις παράγοντες: Στον Μακάριο, στο Αδέσμευτο της Κύπρου και στη μεγάλη σύμμαχο τη Ρωσία, η οποία σήμερα λοιδορείται και τιμωρείται από τους πολιτικούς νάνους εντός και εκτός Κύπρου.
Η εμμονή του κ. Χριστοδουλίδη για ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ δείχνει πως ο ίδιος είτε δεν γνωρίζει τα ψηφίσματα των Ην. Εθνών για το Κυπριακό είτε θέλει να τα αγνοεί για τους δικούς του λόγους και σκοπιμότητες.
Στο Ψήφισμά του 541, 1983 (και το 550) το Σ. Ασφαλείας ζητά την επείγουσα και αποτελεσματική εφαρμογή του, το οποίο:
*Καταδικάζει όλες τις αποσχιστικές ενέργειες, περιλαμβανομένης της δήθεν ανταλλαγής πρεσβευτών μεταξύ της Τουρκίας και της τουρκοκυπριακής ηγεσίας, κηρύσσει αυτές παράνομες και άκυρες και ζητά την άμεση ανάκλησή τους.
*Επαναλαμβάνει την έκκλησή του προς όλα τα κράτη να μην αναγνωρίσουν το δήθεν κράτος της «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» που εγκαθιδρύθηκε με τις αποσχιστικές ενέργειες και τα καλεί να μη διευκολύνουν ή με οποιονδήποτε τρόπο βοηθήσουν την προαναφερθείσα αποσχιστική οντότητα.
*Όταν καλούνται όλα τα κράτη να σέβονται την κυριαρχία, την ανεξαρτησία, την εδαφική ακεραιότητα, την ενότητα και το αδέσμευτο της Κυπριακής Δημοκρατίας, προς τι η σπουδή για ένταξη σε μια στρατιωτική συμμαχία που θα διαλύσει το αδέσμευτο της Κυπριακής Δημοκρατίας; Και θα μας εντάξει σε μια συμμαχία που ευθύνεται άμεσα για την τουρκική εισβολή;
Τώρα, μετά τη λήξη της Συνόδου του ΝΑΤΟ στις 8 Ιουλίου, αφήνεται να διαρρεύσει από κυβερνητικές πηγές πως σε περίπτωση λύσης του Κυπριακού θα είναι θετικό να υπάρξουν ΝΑΤΟϊκές εγγυήσεις.
Δηλαδή αυτοί που σφάγιασαν την Κύπρο και η Τουρκία μαζί, θα είναι οι εγγυητές μιας λύσης. Θα βάλουν τον λύκο να προσέχει τον λαβωμένο αμνό.
Τα πιστόλια του Ερντογάν και οι άθλιοι
Στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, ο Τούρκος Πρόεδρος χάρισε στους ομολόγους του από ένα περίστροφο. Η πρόεδρος της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, κατενθουσιασμένη έσπευσε να ευχαριστήσει τον Ερντογάν για τη χειρονομία αυτή, ανακοινώνοντας πως «το περίστροφο θα μεταφερθεί και θα φυλαχθεί με ασφάλεια και, μόλις απενεργοποιηθεί, πρόθεσή της είναι να το δωρίσει σε στρατιωτικό μουσείο».
Το δώρο, ένα χειροποίητο, χαραγμένο περίστροφο Sarsilmaz SR 38 με πραγματικά πυρομαχικά, σε ξύλινη θήκη με τη σημαία της Τουρκίας και το λογότυπο του ΝΑΤΟ, φέρει και πινακίδα που το περιγράφει ως «το πρώτο περίστροφο που κατασκευάστηκε στη χώρα».
Το τριμερές δείπνο εργασίας μεταξύ της Φον ντερ Λάιεν, του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα και του Ερντογάν, όπως λέχθηκε, κάλυψε ένα ευρύ φάσμα ζητημάτων: Στις διμερείς σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας συζητήθηκαν θέματα άμυνας, μετανάστευσης και κινητικότητας, εμπορίου και βιομηχανικής πολιτικής, ενώ η συζήτηση επεκτάθηκε και σε ευρύτερα γεωπολιτικά ζητήματα, μεταξύ των οποίων η Ουκρανία, ο Καύκασος και η κατάσταση στη Μέση Ανατολή. Παρεμπιπτόντως και στο Κυπριακό.
Είναι απορίας άξιον γιατί ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης ενθουσιάστηκε από την ενημέρωση που είχε από τους Φον ντερ Λάιεν και Κόστα και δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να καταγγείλει αυτόν τον εμπαιγμό από τους Ευρωπαίους εταίρους. Αντίθετα δείχνει τόσο ενθουσιασμένος και τρέχει πέρα δώθε σαν ένας χαχανούλης που βρήκε θησαυρό.
Τον κοροϊδεύουν και μας κοροϊδεύει.
Την ίδια ώρα στα νερά της Κύπρου πλέει ο 6ος Αμερικανικός Στόλος , αεροπλανοφόρα και άλλα στρατιωτικά πλοία που σημαδεύουν την καθημαγμένη Παλαιστίνη, το Ιράν και άλλες πρώην φιλικές χώρες της Κύπρου. Οι Βρετανικές Βάσεις συνεχίζουν ως ορμητήριο κακών και επιβουλών εναντίον άλλων λαών αλλά και της Κύπρου που τους ανέχεται.
Οι επιστρατευμένοι να παραχαράσσουν την ιστορία της Κύπρου συνεχίζουν με το αμόνι της επί χρήμασι δουλικότητας.
Ακόμα λίγο θα ανακηρύξουν ως ήρωες τούς πραξικοπηματίες και τους δωσίλογους. Ακόμα λίγο θα ανακηρύξουν ως ένοχους εσχάτης προδοσίας αυτούς που αντιστάθηκαν στο προδοτικό πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή και έπεσαν μαχόμενοι για τη Δημοκρατία και την Ελευθερία.
Αιδώς!
Μέσα σε αυτό το απελπιστικά εφιαλτικό χάος, έρχονται και ξανάρχονται από την Ελλάδα για να συνδράμουν τους εν Κύπρω παραχαράκτες κάποιοι δήθεν ιστορικοί και αναλυτές, για να μας πουν πως δεν γνωρίζουμε την Ιστορία μας. Από ποιους πληρώνονται για να γράφουν τόσα ψεύδη; Γιατί μόνο πληρωμένοι μπορούν να καταγράφουν τόσα ανήθικα και βδελυρά ψέματα και να θέλουν να τα πιστεύουμε.
Και δεν υπάρχει κανένας να τους διαολοστείλει.
Θαλασσοφίλητη μου γη, νησί μου κυπαρίσσι… Σε πρόδωσαν, σε κούρσεψαν και ακόμα επιμένουν να σε κτυπούν!
Η ιστορική αλήθεια στο απόσπασμα!
Αυτός ο μήνας συσσωρεύει όλη την πίκρα και τον θυμό 62 και 52 χρόνων. Τους νεκρούς της Τηλλυρίας το 1964, την προδοσία και τον ξεριζωμό του 1974, τους νεκρούς και τους αγνοούμενους της πρώτης και δεύτερης τουρκικής εισβολής.
Ο Ιούλιος είναι μήνας πένθους, θυμού και οργής. Αλλά και ο μήνας του όρκου πως οι Κύπριοι δεν πεθαίνουν σκλάβοι και θα αγωνιστούν για μια πατρίδα λεύτερη και απαλλαγμένη από ξένους στρατούς και στρατιωτικές Βάσεις.
Εξαφανίζεται η υψωμένη γροθιά
Η υψωμένη γροθιά στον αέρα ήταν και εξακολουθεί να παραμένει το σήμα κατατεθέν της αντίστασης και του ρόλου του ανθρώπου που συλλογικά διαμαρτύρεται για τη καταπάτηση της ελευθερίας του. Νοηματοδοτεί μιαν πράξη εξέγερσης ενάντια στην καταπίεση και την ετοιμότητα να απαλλαγεί από τα δεσμά παλεύοντας για τα δίκαιά του. Μέχρι και τις μέρες μας υπάρχουν κόμματα που έχουν ως σύμβολο ή λογότυπό τους την υψωμένη γροθιά.
Βέβαια με τα χρόνια και την πολλή συνάφεια με τοξικούς «φίλους» και κακούς εθισμούς, αυτή η γροθιά χαλάρωσε. Έγινε απλωμένη παλάμη, που εκλιπαρεί, ζητιανεύει και ενίοτε υποκύπτει σε ανώτερες πιέσεις και νουθεσίες … «για το καλό μας».
Να υποχωρούμε στις αξιώσεις της Τουρκίας «για το καλό μας». Να κλείνουμε τα μάτια σ’ εκείνους που θέλουν να επιβάλουν το ψευδοκράτος στα κατεχόμενα ως ένα παράλληλο κράτος παρόμοιο με το νόμιμο του νότου… «για το καλό μας».
Δεν υψώνουμε πλέον τη γροθιά μας στους κακοθελητές και φοβόμαστε να την χτυπήσουμε στο τραπέζι διεκδικώντας τα απορρέοντα αυτονόητα του Διεθνούς Δικαίου.
Αντί να σηκώσουμε την ξεχασμένη γροθιά μας, αξιώνοντας διεθνή διάσκεψη με όλα τα μέλη του Σ. Ασφαλείας παρόντα, υπενθυμίζοντας ότι το Κυπριακό είναι διεθνές πρόβλημα εισβολής και κατοχής, ακολουθούμε την πεπατημένη, όπου Τουρκία και Βρετανία ως «καλοί φίλοι και εγγυητές» θα σφίγγουν το σχοινί του ικριώματος γύρω από τον λαιμό μας.
Και εκεί που οφείλαμε να καταδικάσουμε το ΝΑΤΟ για την σφαγή της Κύπρου, ο Πρόεδρος ζητά να την ρίξει στα δόντια των λύκων.
Καμία αυταπάτη: Αυτός ο Πρόεδρος δεν πρόκειται να σηκώσει τη γροθιά του για να διεκδικήσει τα αυτονόητα. Θα επαιτεί και θα ζητιανεύει μια λύση που θα ευνοεί το ΝΑΤΟ και όχι τον κυπριακό λαό.
Είναι για τούτο που θέλει να εξαφανίσει τον Μακάριο, για να μη φαίνεται η μικρότητά του μπροστά στο μεγαλείο τού Μεγάλου ηγέτη, που η φήμη του ξεπέρασε τα σύνορα της Κύπρου και έγινε συνώνυμο του αγώνα της δικαίωσης και της αυταπάρνησης.(simerini Ανδρούλα Γκιούρωφ)
Ο Νίκος Καζαντζάκης έγραψε «η μνήμη είναι η ρίζα της λευτεριάς».
dimpenews.com
