ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ -αυστηρώς ακατάλληλο για ελληνόφοβους και αχρίστους. Για του Χριστού την πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία. ΠΑΛΙ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΠΑΛΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΘΑΝΑΙ - ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
Κυριακή 30 Αυγούστου 2026
Γιώργος Κοντογιώργης: ν’ ανακτήσουμε την ιστορικότητα του πολιτισμού μας, της Eκκλησίας του δήμου των πιστών!
Επειδή ο Ελληνισμός διανύει μια μεταβατική-μεταιχμιακή περίοδο όπου τα γεγονότα που θ΄ακολουθήσουν θα καθορίσουν την ύπαρξη και τη φυσιογνωμία του για γενιές ολόκληρες και καθώς η κρίση ταυτότητας λόγω ετεροκαθορισμού είναι κομβική καταφεύγουμε στο λόγο εθνικής αυτογνωσίας και αυτοκαθορισμού που εκπέμπει ο καθηγητής Γιώργος Κοντογιώργης τ.Πρύτανης της Παντείου:
-(η δημοκρατία μας) εκλόγιμη μοναρχία απολυταρχικού τύπου.
– (Διαφωτισμός)…Ο Διαφωτισμός είχε ως στόχο την ανατροπή της φεουδαρχίας…εκεί ο αντικληρικαλισμός ήταν απαραίτητη συνθήκη αυτοί ήταν οι φορείς η Εκκλησία ήταν ο φορέας της φεουδαρχίας της δεσποτείας ..Στον ελληνικό κόσμο από το Βυζάντιο ως και την Τουρκοκρατία οι μεγάλοι στοχαστές της ελευθερίας ήταν κληρικοί..(οπότε αναρωτιέται που χωράει ο αντικληρικαλισμός)
-(για το αφήγημα ότι για τα σημερινά μας χάλια ευθύνεται ότι χάσαμε ολόκληρες ιστορικές περιόδους επί Τουρκοκρατίας) Δεν χρειαζόταν να περάσουμε Διαφωτισμό και Μεταρρύθμιση γιατί δεν είχαμε φεουδαρχία αυτοί χρειάστηκε να περάσουν για να αποδεσποτοποιήσουν την Εκκλησία που δεν έγινε ακόμη χρειάστηκε να περάσουν το Διαφωτισμό για να φτιάξουν σκέψη ανθρωποκεντρική δηλ. κοινωνία εν ελευθερία
-(Το διακύβευμα) ν’ ανακτήσουμε την ιστορικότητα του πολιτισμού μας, της εκκλησίας του δήμου των πιστών Τότε τον εξέλεγε τον κλήρο ο λαός διαλεγόταν μαζί του.. σήμερα η Εκκλησία υπάρχει αλλά έχει αποκοπεί λείπει ο δήμος.
–Το 1204 είναι κομβικό ο ελληνισμός χάνει την εξουσία της ανθρωπότητας προς τη νεότερη εποχή.
–η έννοια του Ρωμιού είναι ταυτολογία του Έλληνα δηλ αυτό που πολιτικά στοιχειοθετεί τη νομιμοποίηση των Ελλήνων να ηγεμονεύουν κρατώντας στα χέρια τους τη Ρωμαική κοσμόπολη. Είναι πολιτικό το διακύβευμα της αναφοράς στην έννοια του Ρωμιού κι αυτό το έχει ενθυλακώσει κι η Εκκλησία στη Τουρκοκρατία..Άπειρα τα κείμενα του Βυζαντίου που το καταμαρτυρούν γιατί κατά πίστευμα παραδόθηκε η Ρώμη στους Έλληνες η έννοια του Ρωμιού είναι η πολιτική εκφορά του όρου Έλληνας.. Υπάρχει ένα μεγάλο ρεύμα σήμερα ένας εξ αυτών ο Ρωμανίδης που διατείνεται ότι ο ελληνισμός έπαψε να υπάρχει για κάποιους αιώνες και οι Έλληνες έγιναν Ρωμαίοι ενώ μέχρι το 18 αιώνα ήταν ένας ενιαίος λαός αλλά το λέει γιατί δεν είναι πολιτικός φιλόσοφος και δεν ξέρει ότι η θρησκεία δεν δημιουργεί ποτέ έθνος, είναι ένα όμως θεμελιώδες στοιχείο μας εθνικής αναφοράς..
(Διαφωνεί όπως είπε με τον όρο εξελληνισμό Βυζαντίου καθώς όπως είπε οι κοινωνίες που το απάρτιζαν ήταν κοινωνίες Ελλήνων και μόνο η δομή της διοίκησης εκφραζόταν στη λατινική αν και ο Αυτοκράτορας όταν απευθυνόταν στο λαό ή στη Σύγκλητο εκφραζόταν πάντα στην ελληνική ή του χριστιανισμού..
Τι είναι το γένος των Ελλήνων σε σχέση με Ορθοδοξία είναι αυτό που δημιουργεί την ιδιαιτερότητα και σε σχέση με καθολική δεσποτεία είναι βαθιά ανθρωποκεντρική και σε επίπεδο δογματικό θεολογικό –γιατί είναι μια πολιτισμική θρησκεία κι όχι ιερατείο- και σε επίπεδο πολιτισμικό και δομής.
Αν θέλουμε να δούμε τι σημαίνει Ορθοδοξία μέσα στο γένος των Ελλήνων είναι το θρησκεύεσθαι ό,τι ήταν στην Πολίτεια θρησκεία το εκεί θρησκεύεσθαι με πολιτισμικούς όρους.. Κι αν διατηρήθηκε η Ορθοδοξία εντός της Τουρκοκρατίας ήταν γιατί ήταν η Εκκλησία του Δήμου των πιστών είχαν τα κοινά που είχαν την ιδιοπροσωπεία. και μάλιστα μια δημοκρατική υποστασιοποίηση…
(κομοσύστημα.) ο ελληνικός κόσμος συγκροτήθηκε ως πολιτισμική/εθνοτική οντότητα στη βάση όχι ενός κράτους, αλλά ενός συνόλου κρατών των οποίων οι θεμέλιες παράμετροι εμφανίζουν μια εσωτερική συνοχή και εξελικτική συνέπεια, που ορίζει η έννοια του κοσμοσυστήματος. Δομημένος σε κοσμοσύστημα πορεύθηκε ο ελληνισμός στην ιστορία μέχρι τον 19 ο αιώνα. Ως κοσμοσύστημα ο ελληνισμός, εδράζεται στη θεμελιώδη κοινωνία της πόλης, δηλαδή στην πόλη κράτος. Αυτό εντούτοις που στοιχειοθετεί την ιδιαιτερότητά του είναι ότι υποστασιοποιήθηκε με το χρόνο ανθρωποκεντρικά, με την έννοια ότι συγκρότησε κοινωνίες με πρόσημο την ελευθερία.
dimpenews.com
Η Μάχη των Πλαταιών
Τον Αύγουστο του 479 π.Χ. οι Έλληνες νικούν του Πέρσες στην πεδιάδα των Πλαταιών και εξαφανίζουν οριστικά την περσική απειλή από τον ελλαδικό χώρο.
Τον Αύγουστο του 479 π.Χ. (στις 27 Αυγούστου, κατά μία εκδοχή) οι Έλληνες νικούν του Πέρσες στην πεδιάδα των Πλαταιών και εξαφανίζουν οριστικά την περσική απειλή από τον ελλαδικό χώρο.
Ο Περσικός στρατός υπό τον Μαρδόνιο, αφού ξεχειμώνιασε στη Θεσσαλία, ετοιμάσθηκε την άνοιξη του 479 π.X. να επιτεθεί εκ νέου κατά της Αθήνας. Προτού όμως ξεκινήσει, ο Μαρδόνιος έστειλε στην Αθήνα το σύμμαχό του και υποτελή βασιλέα της Μακεδονίας, Αλέξανδρο Α', με συγκεκριμένες προτάσεις ειρήνης. Πρότεινε στους Αθηναίους να γίνουν σύμμαχοί του κι αυτός θα αναλάμβανε όχι μόνο να ανοικοδομήσει την κατεστραμμένη πόλη και τους ναούς της, αλλά θα τους καθιστούσε ηγεμόνες της Ελλάδας.
Η θέση των Αθηναίων, που επιστρέφοντας από τη Σαλαμίνα μετά την περίφημη ναυμαχία (480 π.Χ.) βρήκαν την πόλη και τους ναούς τους ερείπια, ήταν απελπιστική. Εξ άλλου, οι Σπαρτιάτες, φοβούμενοι μήπως οι Αθηναίοι δελεασθούν από τις προτάσεις του Μαρδονίου και υποκύψουν, έστειλαν κι αυτοί πρέσβεις στην Αθήνα, με εντολή ν’ αποτρέψουν την παραδοχή των προτάσεων του Μαρδονίου από τους Αθηναίους.
Όταν ο Μαρδόνιος πληροφορήθηκε την απόρριψη των προτάσεών του, ξεκίνησε αμέσως από τη Θεσσαλία, εισέβαλε στην Αττική, που την κατέλαβε και τη λεηλάτησε. Έπειτα, αφού προχώρησε ως την Αθήνα, που τη βρήκε πάλι έρημη από κόσμο, κατάστρεψε ό,τι είχε απομείνει από την πρώτη καταστροφή κι επέστρεψε και στρατοπέδευσε στη Βοιωτία.
Οι Έλληνες με αρχηγό το βασιλιά της Σπάρτης Παυσανία και με την καθοριστική συμμετοχή των Αθηναίων υπό τον Αριστείδη, στην αρχή φοβήθηκαν και παρατάχθηκαν στις υπώρειες του Κιθαιρώνα. Ο Μαρδόνιος έστειλε εναντίον τους το Ιππικό του, αλλά οι Έλληνες απέκρουσαν την επίθεσή του και σκότωσαν τον αρχηγό του Μασίστιο. Το γεγονός αυτό τους έδωσε θάρρος, κατέβηκαν στην πεδιάδα κοντά στις Πλαταιές και στρατοπέδευσαν απέναντι από τους Πέρσες.
Πολύτιμες πληροφορίες για τις πολεμικές προετοιμασίες των Περσών έδωσε ο βασιλιάς της Μακεδονίας, Αλέξανδρος Α’, σε μυστική του συνάντηση με τους Αθηναίους στρατηγούς τις παραμονές της μεγάλης μάχης. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, αφού διακήρυξε ότι είναι Έλληνας από παλιά γενιά, τους είπε ότι δεν θέλει να δει την πατρίδα του να πέφτει από τη λευτεριά της στη δουλεία.
Τα άφθονα λάφυρα που κυρίευσαν οι Έλληνες στις Πλαταιές, τα μοιράσθηκαν μεταξύ τους, αφού αφιέρωσαν μεγάλο μέρος από αυτά στους θεούς. Μετά τη νίκη τους, οι Έλληνες τιμώρησαν του Θηβαίους, που είχαν συμμαχήσει με τους Πέρσες και διέλυσαν τη Βοιωτική Ομοσπονδία, στην οποία η Θήβα είχε ηγετική θέση.
Η απόκρουση και η εκμηδένιση και της δεύτερης περσική εισβολής (480-479 π.Χ.) είναι ένα γεγονός με πολύ μεγάλη σημασία για τον ελληνικό κόσμο, αλλά και για τον κόσμο ολόκληρο. Οι ελληνικές πόλεις εξασφάλισαν την ελευθερία τους, δηλαδή την απαραίτητη προϋπόθεση για την οικονομική, πολιτική, και πολιτιστική τους ανάπτυξη. Μπόρεσαν, έτσι, στα χρόνια που ακολούθησαν, να δημιουργήσουν ένα λαμπρό πολιτισμό, τα επιτεύγματα του οποίου έγιναν κτήμα ολόκληρης της ανθρωπότητας.
Πηγή: https://www.sansimera.gr/articles/973
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΚΑ´ 33 - 42------------† ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ. Ἀπόδοσις τῆς μνήμης τῆς ἀποτομῆς τῆς τ. κεφαλῆς Ἰωάννου τοῦ προδρόμου· Ἀλεξάνδρου (†340), Ἰωάννου (†595), Παύλου (†784) πατριαρχῶν Κωνσταντινουπόλεως.
33 Ἄλλην παραβολὴν ἀκούσατε. ἄνθρωπος τις ἦν οἰκοδεσπότης, ὅστις ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα καὶ φραγμὸν αὐτῷ περιέθηκε καὶ ὤρυξεν ἐν αὐτῷ ληνὸν καὶ ᾠκοδόμησεν πύργον, καὶ ἐξέδοτο αὐτὸν γεωργοῖς, καὶ ἀπεδήμησεν. 34 ὅτε δὲ ἤγγισεν ὁ καιρὸς τῶν καρπῶν, ἀπέστειλε τοὺς δούλους αὐτοῦ πρὸς τοὺς γεωργοὺς λαβεῖν τοὺς καρποὺς αὐτοῦ. 35 καὶ λαβόντες οἱ γεωργοὶ τοὺς δούλους αὐτοῦ ὃν μὲν ἔδειραν, ὃν δὲ ἀπέκτειναν, ὃν δὲ ἐλιθοβόλησαν. 36 πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους πλείονας τῶν πρώτων, καὶ ἐποίησαν αὐτοῖς ὡσαύτως. 37 ὕστερον δὲ ἀπέστειλε πρὸς αὐτοὺς τὸν υἱὸν αὐτοῦ λέγων· ἐντραπήσονται τὸν υἱόν μου. 38 οἱ δὲ γεωργοὶ ἰδόντες τὸν υἱὸν εἶπον ἐν ἑαυτοῖς· οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος· δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτὸν καὶ κατάσχωμεν τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ. 39 καὶ λαβόντες αὐτὸν ἐξέβαλον ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος καὶ ἀπέκτειναν. 40 ὅταν οὖν ἔλθῃ ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος, τί ποιήσει τοῖς γεωργοῖς ἐκείνοις; 41 λέγουσιν αὐτῷ· Κακοὺς κακῶς ἀπολέσει αὐτούς, καὶ τὸν ἀμπελῶνα ἐκδώσεται ἄλλοις γεωργοῖς, οἵτινες ἀποδώσουσιν αὐτῷ τοὺς καρποὺς ἐν τοῖς καιροῖς αὐτῶν. 42 λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Οὐδέποτε ἀνέγνωτε ἐν ταῖς γραφαῖς, λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας· παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν;
Ερμηνευτική απόδοσις Π.Ν. Τρεμπέλα
33 Ἄλλην παραβολὴν ἀκούσατε.Ἦτο κάποιος οἰκοκύρης, ὁ Θεὸς δηλαδή, ὁ ὁποῖος ἐφύτευσεν ἄμπελον, τὸ ἰουδαϊκον ἔθνος τουτέστι.Καὶ ἔλαβεν ἰδιαιτέραν πρόνοιαν δι’ αὐτήν.Ἔβαλε δηλαδὴ τριγύρω ἀπ’ αὐτὴν φράκτην καὶ ἔσκαψε μέσα εἰς αὐτὴν ληνὸν καὶ ἔκτισε πύργον διὰ νὰ μένουν οἱ φύλακες καὶ ἐργάται, καὶ τὴν ἐνεπιστεύθη εἰς γεωργούς, εἰς τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ εἰς τοὺς ἄρχοντας τοῦ λαοῦ, καὶ ἀνεχώρησεν εἰς ἄλλην χώραν. 34 Ὅταν δὲ ἐπλησίασεν ὁ καιρὸς τῆς ἐσοδείας, ἀπέστειλε τοὺς δούλους του, τοὺς προφήτας, πρὸς τοὺς γεωργοὺς διὰ νὰ παραλάβουν τοὺς καρπούς του, διὰ νὰ διαπιστώσουν δηλαδὴ τὴν εἰς τὸν Θεὸν ἀφοσίωσιν καὶ τὰ ἔργα τῆς ἀρετῆς, τὰ ὁποῖα ὤφειλεν ὁ λαὸς αὐτὸς ὕστερα ἀπὸ τὴν τόσην εὔνοιαν καὶ πρόνοιαν τοῦ Θεοῦ νὰ καρποφορήσῃ ὡς ἄλλη καλλιεργημένη ἄμπελος. 35 Καὶ οἱ γεωργοί, οἱ ἄρχοντες τοῦ Ἰσραὴλ τουτέστιν, ἀφοῦ συνέλαβαν τοὺς δούλους του, ἄλλον μὲν ἔδειραν, ἄλλον δὲ ἐφόνευσαν, ἄλλον δὲ ἐλιθοβόλησαν. 36 Πάλιν ἀπέστειλεν ὁ οἰκοκύρης ἄλλους δούλους περισσοτέρους ἀπὸ τοὺς πρώτους, καὶ ἔκαμαν εἰς αὐτοὺς τὰ ἴδια. 37 Ὕστερον δὲ ἀπέστειλε πρὸς αὐτοὺς τὸν υἱόν του λέγων· Πρέπει τουλάχιστον οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ ἐντραποῦν τὸν υἱόν μου. 38 Οἱ γεωργοὶ ὅμως, ὅταν εἶδαν τὸν υἱόν, τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν δηλαδή, τὸν ἐνανθρωπήσαντα υἱὸν τοῦ Θεοῦ, εἶπαν μεταξύ τους· αὐτὸς εἶναι ὁ κληρονόμος· ἐλᾶτε, ἂς τὸν φονεύσωμεν καὶ ἂς καταλάβωμεν τὴν κληρονομίαν του γινόμενοι ἀνενόχλητοι πλέον κύριοι καὶ ἐκμεταλλευταὶ τῆς Ἰουδαϊκῆς συναγωγῆς. 39 Καὶ ἀφοῦ τὸν ἔπιασαν, τὸν ἔβγαλαν ἔξω ἀπὸ τὴν ἄμπελον καὶ τὸν ἐφόνευσαν. 40 Ὅταν λοιπὸν ἔλθῃ ὁ κύριος τῆς ἀμπέλου, τί εἶναι δίκαιον νὰ κάνῃ εἰς τοὺς καλλιεργητὰς ἐκείνους; 41 Λέγουσιν εἰς αὐτόν· Θὰ ἐξολοθρεύσῃ μὲ θάνατον κακὸν αὐτοὺς ποὺ τόσον κακοὶ εἶναι, καὶ τὴν ἄμπελον θὰ ἐνοικιάσῃ εἰς ἄλλους γεωργούς, οἱ ὁποῖοι θὰ δώσουν εἰς αὐτὸν τοὺς ὀφειλομένους καρποὺς εἰς τὰς ἐποχάς των.Πράγματι δέ, ἀφοῦ ἐξωλόθρευσε τοὺς Ἰουδαίους καὶ κατέστρεψε διὰ τῶν Ρωμαίων τὴν Ἱερουσαλήμ, παρέδωκε τὴν ἄμπελόν του, τὸν νέον Ἰσραὴλ τῆς χάριτος, εἰς τοὺς Ἀποστόλους καὶ τοὺς διαδόχους των πρὸς καρποφόρον καλλιέργειαν. 42 Λέγει εἰς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς· Δὲν ἀνεγνώσατε ποτὲ εἰς τάς Γραφάς· Λίθον, τὸν ὁποῖον ἀπέρριψαν ὡς ἀκατάλληλον οἱ κτίσται, αὐτὸς ἔγινε τῆς ὅλης οἰκοδομῆς κεφαλὴ καὶ ἀκρογωνιαῖος λίθος· ἀπὸ τὸν Κύριον ἔγινε τοῦτο καὶ εἶναι θαυμαστὸν εἰς τὰ μάτια ἡμῶν τῶν πιστῶν; Ἤτοι ἐγώ, τὸν ὁποῖον ὡς ἄλλον λίθον ἀπέρριψαν ὡς ἀκατάλληλον ἐν τῇ οἰκοδομὴ τοῦ Θεοῦ αὐτοί, ποὺ μὲ τὴν διδασκαλίαν τῶν ἔργον καὶ καθῆκον ἔχουν νὰ σᾶς οἰκοδομοῦν, ἔγινα τῆς ὅλης οἰκοδομῆς κεφαλὴ καὶ συνήνωσα τοὺς λαοὺς εἰς μίαν Ἐκκλησίαν.Τὸ θαυμαστὸν δὲ εἰς τὰ μάτια ὅλων τῶν πιστῶν γεγονὸς τοῦτο ἔγινε ἀπὸ τὸν Κύριον.
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α' ΙϚ´ 13 - 24-------† ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ. Ἀπόδοσις τῆς μνήμης τῆς ἀποτομῆς τῆς τ. κεφαλῆς Ἰωάννου τοῦ προδρόμου· Ἀλεξάνδρου (†340), Ἰωάννου (†595), Παύλου (†784) πατριαρχῶν Κωνσταντινουπόλεως.
13 Γρηγορεῖτε, στήκετε ἐν τῇ πίστει, ἀνδρίζεσθε, κραταιοῦσθε. 14 πάντα ὑμῶν ἐν ἀγάπῃ γινέσθω. 15 Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί· οἴδατε τὴν οἰκίαν Στεφανᾶ, ὅτι ἐστὶν ἀπαρχὴ τῆς Ἀχαΐας καὶ εἰς διακονίαν τοῖς ἁγίοις ἔταξαν ἑαυτούς· 16 ἵνα καὶ ὑμεῖς ὑποτάσσησθε τοῖς τοιούτοις καὶ παντὶ τῷ συνεργοῦντι καὶ κοπιῶντι. 17 χαίρω δὲ ἐπὶ τῇ παρουσίᾳ Στεφανᾶ καὶ Φορτουνάτου καὶ Ἀχαϊκοῦ, ὅτι τὸ ὑμῶν ὑστέρημα οὗτοι ἀνεπλήρωσαν· 18 ἀνέπαυσαν γὰρ τὸ ἐμὸν πνεῦμα καὶ τὸ ὑμῶν. Ἐπιγινώσκετε οὖν τοὺς τοιούτους. 19 Ἀσπάζονται ὑμᾶς αἱ ἐκκλησίαι τῆς Ἀσίας. ἀσπάζονται ὑμᾶς ἐν Κυρίῳ πολλὰ Ἀκύλας καὶ Πρίσκιλλα σὺν τῇ κατ’ οἶκον αὐτῶν ἐκκλησίᾳ. 20 ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ ἀδελφοὶ πάντες. ἀσπάσασθε ἀλλήλους ἐν φιλήματι ἁγίῳ. 21 Ὁ ἀσπασμὸς τῇ ἐμῇ χειρὶ Παύλου. 22 εἴ τις οὐ φιλεῖ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ἤτω ἀνάθεμα. μαρὰν ἀθᾶ. 23 Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ μεθ’ ὑμῶν. 24 ἡ ἀγάπη μου μετὰ πάντων ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ· ἀμήν.
Ερμηνευτική απόδοσις Π.Ν.Τρεμπέλα
13 Προσέχετε σὰν ἄγρυπνοι φρουροί. Μένετε στερεοὶ καὶ ὄρθιοι εἰς τὴν πίστιν. Ἀγωνίζεσθε σὰν ἄνδρες γενναῖοι. Πάρετε δύναμιν καὶ θάρρος. 14 Ὅλα ὅσα κάνετε, ἂς γίνωνται μὲ ἀγάπη. 15 Σᾶς ἀπευθύνω δὲ καὶ μίαν ἄλλην παράκλησιν, ἀδελφοί. Γνωρίζετε τὸ σπίτι τοῦ Στεφανᾶ, ὅτι εἶναι ἡ οἰκογένεια, ποὺ πρώτη εἰς τὴν Ἀχαΐαν ἐπίστευσεν εἰς τὸν Χριστὸν καὶ ἀφιέρωσαν τὸν ἑαυτόν τους εἰς τὸ νὰ ὑπηρετοῦν τοὺς Χριστιανούς. 16 Σᾶς παρακαλῶ λοιπὸν νὰ ὑποτάσσεσθε καὶ σεῖς εἰς τοὺς τοιούτους διακεκριμένους Χριστιανούς, καθὼς καὶ εἰς κάθε ἄλλον, ποὺ συνεργάζεται καὶ κοπιάζει εἰς μίαν τόσον θεάρεστον διακονίαν. 17 Χαίρω δέ, διότι εἶναι παρόντες ἐδῶ ὁ Στεφανᾶς καὶ ὁ Φουρτοονᾶτος καὶ ὁ Ἀχαϊκός, διότι αὐτοὶ ἀνεπλήρωσαν τὸ κενὸν ποὺ αἰσθάνομαι, ἐπειδὴ δὲν σᾶς ἔχω πλησίον μου. 18 Διότι μὲ τὰς πληροφορίας καὶ εἰδήσεις των ἀνέπαυσαν τὰ βάθη τῆς ψυχῆς μου καὶ μὲ τὴν ἐπιστολήν μου αὐτήν, ποὺ θὰ σᾶς φέρουν, εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ἀναπαύσουν καὶ τὰ βάθη τῆς ἰδικῆς σας ψυχῆς. Νὰ ἐκτιμᾶτε λοιπὸν τοὺς τοιούτους Χριστιανοὺς καὶ νὰ ἀναγνωρίζετε τὴν ἀξ.ίαν τους. 19 Σᾶς στέλλουν ἐγκαρδίους χαιρετισμοὺς αἱ Ἐκκλησίαι τῆς Ἀσίας. Σᾶς στέλλουν πολλοὺς χαιρετισμοὺς ἐν Κυρίῳ ὁ Ἀκύλας καὶ ἡ Πρίσκιλλα μαζὶ μὲ τοὺς Χριστιανούς, ποὺ συνάζονται εἰς τὸ σπίτι των. 20 Σᾶς στέλλουν ἐγκαρδίους χαιρετισμοὺς ὅλοι οἰ ἀδελφοί. Ἀσπασθῆτε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον μὲ φίλημα ἅγιον. 21 Ὁ χαιρετισμὸς αὐτὸς ἐγράφη μὲ τὸ χέρι ἐμοῦ τοῦ Παύλου. 22 Ἐὰν κανεὶς δὲν ἀγαπᾷ μὲ τὴν καρδιά του τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ἂς εἶναι χωρισμένος ἀπὸ τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ Κύριος θὰ ἔλθῃ καὶ θὰ ἀπολέσῃ κάθε ἀναθεματισμένον. 23 Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ εἴθε νὰ εἶναι μαζί σας. 24 Ἡ ἐν Χριστῷ ἀγάπη μου ἂς εἶναι μὲ ὅλους σας. Ἀμήν.
Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ ΓΕΩΡΓΩΝ
Ἡ παροῦσα παραβολή ἀναφέρεται στό σχέδιο τῆς Οἰκονομίας, τῆς Πρόνοιας τοῦ Θεοῦ γιά τήν σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Ἑπομένως, πρόκειται περί μιᾶς διηγήσεως πού κάνει λόγο γιά τό μυστήριο τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία βρίσκεται ἤδη «ἐντός ἡμῶν» (Λουκ. 17,21) καί θά ἀποκαλυφθεῖ πλήρως στό τέλος τῆς ἱστορικῆς πραγματικότητος, ὅταν ὁ Κύριος τῆς Ἐκκλησίας θά κρίνει «ζῶντας καί νεκρούς».
Ὁ Οἰκοδεσπότης τῆς διηγήσεως φύτευσε τόν ἀμπελώνα, τόν περιέβαλε μέ «φραγμόν» (φράκτη) γιά νά τόν προστατεύσει, ἔσκαψε «ληνόν» (πατητήρι) γιά τήν κατεργασία τῶν σταφυλιῶν καί οἰκοδόμησε «πύργον» γιά τήν ἐποπτεία τοῦ χώρου. Σέ αὐτόν τόν ἀμπελώνα ἔθεσε γεωργούς γιά νά ἐργασθοῦν μέχρι τήν περίοδο τοῦ θέρους, ὁπότε θά ἔρχονταν οἱ ἄνθρωποί του γιά τήν ἀπόδοση τοῦ λογαριασμοῦ.
Ἡ ἰδιοποίηση τῶν καρπῶν τοῦ ἀμπελώνα
Ὅμως, οἱ γεωργοί σκεπτόμενοι μέ πονηρία συνέλαβαν τούς πρώτους ἀπεσταλμένους τοῦ Οἰκοδεσπότη καί τούς κακοποίησαν, τούς «ἔδειραν», τούς «ἀπέκτειναν», τούς «ἐλιθοβόλησαν». Κακοί γεωργοί, βεβαίως, εἶναι οἱ ἄνθρωποι πού δέν θέλουν νά ἀναγνωρίσουν ὅτι «ὁ ἀμπελώνας», ὁ κόσμος, ἡ ζωή, τό δῶρο τῆς ὑπάρξεως ἔχουν δοθεῖ ἀπό τόν Θεό γιά ἕναν σκοπό· γιά νά μετάσχει ὁ ἄνθρωπος στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, νά γνωρίσει, νά ἀναγνωρίσει τόν Ἐνανθρωπήσαντα Κύριο τῆς Δόξης ὡς Σωτήρα καί Λυτρωτή του, καί νά γεμίσει ὁλόκληρος ἀπό τήν ζωή, τήν χάρι, τήν ἁγιότητα, τήν δόξα καί ἀθανασία τοῦ Θεοῦ, στόν παρόντα αἰώνα καί τήν αἰωνιότητα. Ἀπεσταλμένοι τοῦ Κυρίου, στό πρῶτο στάδιο τῆς ἀποστολῆς, εἶναι οἱ Προφῆτες, οἱ Πατριάρχες, οἱ Δίκαιοι τοῦ παλαιοῦ Ἰσραήλ, τούς ὁποίους μέ πεῖσμα δέν ἀποδέχθηκε ὁ κόσμος ἀλλά τούς σκότωσε. Οἱ γεωργοί τῆς παραβολῆς ἤθελαν νά κατακρατήσουν, νά ἰδιοποιηθοῦν τούς καρπούς, δηλαδή νά ζήσουν ἀπό τίς δωρεές, τά χαρίσματα, τόν πλοῦτο τῆς καλοσύνης τοῦ Θεοῦ, χωρίς, ὅμως, νά ἀποδεχθοῦν Αὐτόν πού προσφέρει τά ἀγαθά. Ὁ Κύριος ὅμως, ὁ Ὁποῖος «πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καί εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν» (Α΄ Τιμ. 2,4), δέν ἐγκαταλείπει τό πλάσμα Του. Συνεχῶς δεικνύει ὁδούς μετανοίας, σωτηρίας, ἐπιστροφῆς.
Ὁ Κύριος κατεργάζεται τήν σωτηρία τοῦ κόσμου
Ὁ Οἰκοδεσπότης, παρότι λυπήθηκε καί ἐξοργίσθηκε ἀπό τήν ἄδικη συμπεριφορά τῶν ἀμπελουργῶν, ἀποστέλλει νέα, σημαντικότερα πρόσωπα, πού δραστηριοποιοῦνται στήν ἐποχή τῆς Καινῆς Διαθήκης· τούς Μαθητές καί Ἀποστόλους, τούς Ἁγίους καί τούς Πατέρες, στούς ὁποίους ἔκαναν τά ἴδια· τούς δίωξαν, τούς λιθοβόλησαν, τούς θανάτωσαν. Τέλος, ὁ Κύριος τοῦ ἀμπελώνα ἀποφασίζει νά στείλει τόν ἴδιο τόν Υἱό Του, μήπως οἱ γεωργοί ντραποῦν τήν ἀξία Του καί τόν σεβασθοῦν. Ὅμως, ἡ συμπεριφορά τους εἶναι ἀκόμη σκληρότερη· τόν ὁδηγοῦν ἔξω ἀπό τόν ἀμπελώνα καί τόν σταυρώνουν. Καί ἐδῶ βρίσκεται τό μυστήριο τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ὁ Υἱός Του σταυρούμενος θυσιάζεται γιά τήν ζωή καί τήν σωτηρία τοῦ κόσμου. Στό μῖσος, τήν ἀδικία, τήν κακότητα ἀνταποδίδει ἀγάπη, συγχώρηση, στοργή. Δέν παύει νά ἀποστέλλει διαρκῶς τήν χάρι, τό φῶς, τό Πνεῦμα τό Ἅγιο, τούς ἀνθρώπους τοῦ Θεοῦ, τούς καλούς γεωργούς γιά τήν μεταμόρφωση τοῦ ἀνθρώπου καί τοῦ κόσμου· γιά τήν ἐπικράτηση τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, τήν ὑπέρβαση τοῦ θανάτου, τήν νίκη τοῦ κακοῦ, τῆς ἁμαρτίας, τοῦ διαβόλου.
Ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ἀκρογωνιαῖος λίθος
Ἡ διήγηση ὁλοκληρώνεται μέ τήν ἀναφορά στό γεγονός ὅτι ὁ Κύριος Ἰησοῦς εἶναι ὁ «ἀκρογωνιαῖος λίθος», δηλαδή ἡ κεφαλή τῆς οἰκοδομῆς, πού μπορεῖ νά ἀπέρριψαν σάν ἀκατάλληλο οἱ οἰκοδόμοι, ὅμως, ἐπάνω σέ Αὐτόν στηρίζεται ὅλο τό οἰκοδόμημα τῆς ζωῆς, καθότι ὁ Χριστός ἑνώνει τούς λαούς σέ μία Ἐκκλησία καί μεταβάλλει τόν κόσμο σέ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Ὁ Κύριος μᾶς διαβεβαιώνει ὅτι εἶναι «ἡ ἄμπελος», τό κλῆμα, καί ἐμεῖς οἱ πιστοί «τά κλήματα», οἱ κληματόβεργες. Ἐκεῖνος πού μένει ἑνωμένος μαζί Του θά δώσει ἄφθονο καρπό, γιατί χωρίς τόν Χριστό κανείς δέν μπορεῖ νά κάνει τίποτε (Ἰωάν. 15,5). Ὁ Θεός γνωρίζει πῶς θά ἀντιμετωπίσει τούς ἀγνώμονες γεωργούς καί πῶς θά διαχειρισθεῖ τήν κακία τους, ἡ ὁποία σέ κάθε ἐποχή ἀντιστέκεται στό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί δέν ἀποδίδει σέ Αὐτόν τίς ὀφειλές ἀπό τήν καλλιέργεια τοῦ ἀμπελώνα· τήν μετάνοια, τήν πίστη, τήν ἐλπίδα, τήν ἀγάπη. Ἄς εὐχηθοῦμε, νά παραμένουμε πάντοτε ἑνωμένοι μέ τόν Χριστό καί νά τοῦ προσφέρουμε τούς καρπούς μέ πνεῦμα εὐγνωμοσύνης καί εὐχαριστίας, τῶν πνευματικῶν μας ἀγώνων.
Ἀρχιμ. Ν. Κ.
https://apostoliki-diakonia.gr/wp-content/data/fk/2026/35-2026(3822).pdf
Σάββατο 29 Αυγούστου 2026
Η Τουρκία έχει αλλάξει τακτική. Όταν απογειώνεις πανάκριβα F16 και Mirage για αναχαίτηση φθηνο-drones ρισκάροντας πιλότους έναντι μη επανδρωμένων είσαι ήδη πίσω στο παιχνίδι. Ο ψυχρός πόλεμος πρέπει να παραμείνει ψυχρός και να μην μετατραπεί ούτε καν σε …θερμό επεισόδιο.
Η Τουρκία έχει αλλάξει τακτική. Όταν απογειώνεις πανάκριβα F16 και Mirage για αναχαίτηση φθηνο-drones ρισκάροντας πιλότους έναντι μη επανδρωμένων είσαι ήδη πίσω στο παιχνίδι.
Τα τουρκικά drones παραβιάζουν συστηματικά τον ελληνικό εναέριο χώρο και η αντίδραση παραμένει αδύναμη.
Μόνο τον Αύγουστο υπήρξαν δεκάδες παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου από Τούρκους Bayraktar και όπως αλλιώς τις ονομάσουν, σε 25 ημέρες καταγράφηκαν 100 συνολικά παραβιάσεις, συνολικά 480 για τους πρώτους 9 μήνες του 2026.
Παρεμπιπτόντως, αυτά δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά, αποτελούν μια σκόπιμη, χαμηλού κόστους εκστρατεία καθημερινής πίεσης σε όλο το Αιγαίο.
Η Τουρκία έχει αλλάξει τακτική. Στο παρελθόν, τεράστιες παραβιάσεις πραγματοποιούνταν από επανδρωμένα μαχητικά, αλλά τώρα το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς γίνεται από φθηνά, αναλώσιμα drones, όπου η Ελλάδα αναγκάζεται να απογειώνεται με ακριβά F16 και Mirage που κοστίζουν δεκάδες χιλιάδες ευρώ την ώρα, ενώ η Τουρκία πληρώνει ένα κλάσμα του κόστους και διακινδυνεύει μηδενικούς πιλότους, με αποτέλεσμα ένα μονόπλευρο παιχνίδι φθοράς όπου χάνει η Ελλάδα.
Για κάποιους η ” αναχαίτιση και η συνοδεία αυτών των drones Bayraktar TB2 δεν είναι πλέον αρκετή. Η αναγνώριση χωρίς συνέπειες ενθαρρύνει μόνο περισσότερες παραβιάσεις. Κάθε αναπάντητη παραβίαση διαβρώνει την κυριαρχία, ομαλοποιεί τις τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο και σηματοδοτεί ότι η Ελλάδα θα επ’ αόριστον επωμιστεί το κόστος.”
Ωστόσο η απευθείας απάντηση στις προκλήσεις θα δώσει στην Τουρκία αυτό που θέλει την άμεση εμπλοκή και σύγκρουση.. Επιχειρεί ως τώρα μόνο να παρασύρει..Ο ψυχρός πόλεμος πρέπει να παραμείνει ψυχρός και να μην μετατραπεί ούτε καν σε θερμό επεισόδιο. Γιατί μπορεί να πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις..
Ο πόλεμος είναι η μεγαλύτερη καταστροφή για μια χώρα για ένα λαό…. και κυρίως δεν πρέπει να πας σε ένα πόλεμο όταν σε σύρει στο πεδίο της μάχης ο αντίπαλος ή ο λυκοσύμμαχός σου!!
dimpenews.com
Αλέξανδρος Καραμανλάκης: Ο πρώτος νεκρός της ελληνικής αεροπορίας
Έλληνας δημοσιογράφος και πρωτοπόρος αεροπόρος. Υπήρξε ο πρώτος νεκρός της ελληνικής αεροπορίας. | |
| Διαβάστε περισσότερα... |
Η Ναυμαχία του Γέροντα
|
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)