Σάββατο 18 Ιουλίου 2026
Σημείο των καιρών: θεωρία χωρίς πράξη
Είναι φανερό το πλήθος των γνώσεων που έχει ο σημερινός άνθρωπος,«όπου γης». Κάθε είδους γνώσης, σημαντικήςή ασήμαντης για την καθημερινότητά του, τον επηρεάζει και τον καθορίζει.
Αυτή η πληθώρα απόκτηση μιας ευρείας γνώσης σε διάφορους τομείς, την οποίαν σήμερα ο άνθρωπος προσλαμβάνει εύκολα, έχει καταστήσει πιο προσιτές και τις θεολογικές και τις πνευματικές γνώσεις. Άλλωστε, κατά τον Απόστολο Παύλο, θα είναι ένα σημείο των εσχάτων ημερών, όπου, σύμφωνα με τον Απόστολο, οι άνθρωποι «θα δείχνουν ότι έχουν ευσέβεια, αλλά θα έχουν αρνηθεί τη δύναμή της με τις πράξεις τους»(Β΄ Τιμ. 3,5). Το πρωτότυπο γράφει: «Έχοντες μόρφωσιν ευσεβείας, την δύναμη αυτής ηρνημένοι».
Το «μόρφωσιν ευσεβείας» φανερώνει τη γνώση περί των θεολογικών και πνευματικών θεμάτων. Μια γνώσηεγκεφαλική, διανοητική, που το εμπειρικό, όμως, στοιχείο θα απουσιάζει. Δεν είναι ακατόρθωτη τέτοια γνώση σήμερα με τα μέσα που υπάρχουν. Γι’ αυτό και ο καθένας εύκολα γίνεται «θεολόγος» ή «πνευματικός καθοδηγητής», επειδή μπορεί να γνωρίζει κάποιες σχετικές γνώσεις που απόκτησε από βιβλία ή από το διαδίκτυο. Κι ακόμα, να έχει μια ψευδαίσθηση πνευματικής ζωής, επειδή κατέχειτη θεωρία.
Βέβαια, και η θεωρητική γνώση στα θεολογικά θέματα έχει την αξία της και είναι απαραίτητη. Χρειάζεται οπωσδήποτε να μαθαίνουμε, να μελετούμε, να αναζητούμε, να ψάχνουμε. Όταν αυτή η απόκτηση της θεολογικής γνώση γίνεται με σύνεση, με ευρύτητα πνεύματος, με βάση την παράδοση της Εκκλησίας μας και όχι με την αποσπασματική θεώρησή της, τότε πραγματικά βλέπεις τη ζωή, τον εαυτό σου, τον κόσμο, με άλλο φακό, αυτόν της όντως Ζωής, δηλαδή της ελευθερίας, της ταπείνωσης, της αγάπης.
Τότε, με την εκκλησιαστική θεωρητική γνώση, που δείχνει την όντως Ζωή, μπορεί να επιθυμήσεις και την πρακτική γνώση της που τη γεύεσαι, τη ζεις, την απολαμβάνεις. Γιατί, άλλο να γνωρίζεις θεωρητικά πώς φτιάχνεται ένα φαΐ κι άλλο να το γεύεσαι…
Το Γεροντικό είναι κατάσπαρτο από ιστορίες της Μοναχικής πολιτείας που δείχνουν την έμφαση που έδιναν οι Πατέρες και Μητέρες μας στην πρακτική εφαρμογή του Ευαγγελίου:
«Ένας αδελφός ρώτησε τον αββά Σισώη, λέγοντας: “Πες μου κάτι ωφέλιμο”. Κι εκείνος είπε: “Τι με αναγκάζεις να μιλήσω μάταια; Να, ό,τι βλέπεις, κάμε”».
Ο Γέροντας Παναής της Λύσης, όταν του έθεταν τον προβληματισμό αν είναι εφικτό το Ευαγγέλιο, έλεγε: «Δεν είπα τίποτα που προηγουμένως δεν το εφάρμοσα».
Είναι αλήθεια ότι μεταδίδουμε αυτό που είμαστε, που εφαρμόσαμε, αντί αυτό που λέμε θεωρητικά. Σχέση με τον Χριστό δημιουργείται στην τήρηση των εντολών Του, αντί στη θεωρητική γνώση τους. Ο ίδιος μάς είπε: «Στη Βασιλεία του Θεού δεν θα μπει όποιος μου λέει Κύριε, Κύριε, αλλά όποιος κάνει το θέλημα του ουράνιου Πατέρα μου»(Ματθ. 7,21).
Είναι αλήθεια ότι η αδυναμία μας να κάνουμε το θέλημα του ουράνιου Πατέρα στην τελειότητά του, είναι δεδομένη. Τουλάχιστον, όμως, ας την αναγνωρίζουμε κι ας προσπαθούμε, ταπεινά και ανυπόκριτα, να κάνουμε αυτό που μπορούμε.
https://www.pemptousia.gr/2026/06/simeio-ton-kairon-theoria-choris-praxi/
Μακεδονικό ημερολόγιο
Το Μακεδονικό ημερολόγιο είναι ένα σεληνιακό ημερολόγιο που χρησιμοποιήθηκε στην αρχαία Μακεδονία την 1η χιλιετία π.Χ. Αποτελούνταν από 12 σεληνιακούς μήνες (δηλ. 354 ημέρες ανά έτος), οι οποίοι χρειάζονταν ενδιάμεσους μήνες για να συμβαδίζουν με τις εποχές. Μέχρι τη χρήση του ημερολογίου σε όλο τον ελληνιστικό κόσμο, προστέθηκαν επτά συνολικά εμβόλιμοι (ενδιάμεσοι μήνες) σε κάθε 19ο έτος σεληνιακού κύκλου. Τα ονόματα των μηνών του Μακεδονικού Ημερολογίου παρέμειναν σε χρήση στη Συρία ακόμη και στη χριστιανική εποχή.
Ονόματα
Τα ονόματα των μακεδονικών μηνών, όπως και τα περισσότερα ονόματα των ελληνικών μηνών, προέρχονται από γιορτές και σχετικούς εορτασμούς προς τιμή των Ολύμπιων θεών.[1] Τα περισσότερα από αυτά συνδυάζουν μια μακεδονική διαλεκτική μορφή με μια ξεκάθαρη ελληνική ετυμολογία (π.χ. Δῐός από τον Δία, Περίτιος από τον Ηρακλή Περίτα («Φύλακας»), Ξανδικός/Ξανθικός από την λέξη Ξάνθος, (πιθανή αναφορά στον Ηρακλή), Άρτεμίσιος από την Άρτεμις κ.λπ.) με πιθανή εξαίρεση ενός, που μαρτυρείται και σε άλλα αρχαία ελληνικά ημερολόγια.[1]
Περιγραφή
Το Μακεδονικό ημερολόγιο ήταν στην ουσία το Βαβυλωνιακό ημερολόγιο με την αντικατάσταση των Μακεδονικών ονομάτων για τα βαβυλωνιακά,[2] και ως εκ τούτου ήταν παράλληλο με το Εβραϊκό ημερολόγιο που είναι επίσης σεληνιακό και χρησιμοποιήθηκε και κατά την Παρθική Αυτοκρατορία. Ένα παράδειγμα επιγραφών του 6ου αιώνα μ.Χ. από τη Δεκάπολη της Ιορδανίας, που φέρουν το Ηλιακό Μακεδονικό ημερολόγιο, ξεκινά από τον μήνα Αδυναίο. Ο ηλιακός τύπος συγχωνεύτηκε αργότερα με το Ιουλιανό ημερολόγιο. Στη ρωμαϊκή επαρχία της Μακεδονίας χρησιμοποιήθηκαν και τα δύο ημερολόγια. Η ρωμαϊκή εκδοχή μαρτυρείται σε επιγραφές με το όνομα Kalandôn (στη γενική) (αρχαία ελληνικά: καλανδῶν) και το Μακεδονικό Ἑλληνικῇ. Τέλος, επιγραφή[3] από την Κασσάνδρεια περίπου του 306-298 π.Χ. φέρει ένα μήνα Ἀθηναιῶν, που υποδηλώνει ότι ορισμένες πόλεις μπορεί να χρησιμοποιούσαν τους δικούς τους μήνες ακόμη και μετά τον 4ο αιώνα π.Χ. μετά την επέκταση των Μακεδόνων.
| Σειρά | Ονομασίες | Τωρινοί μήνες (κατά προσέγγιση) | Σημειώσεις |
|---|---|---|---|
| 1 | Δίος | Οκτώβριος | |
| 2 | Ἀπελλαῖος | Νοέμβριος | Δωρικός μήνας - χρησιμοποιήθηκε επίσης και στην Τήνο |
| 3 | Αὐδυναῖος or Αὐδναῖος | Δεκέμβριος | επίσης κρητικός μήνας |
| 4 | Περίτιος | Ιανουάριος | και μηνιαία εκδήλωση ονόματι "Περίτια" |
| 5 | Δύστρος | Φεβρουάριος | |
| 6 | Ξανδικός or Ξανθικός | Μάρτιος | και μηνιαία εκδήλωση ονόματι Ξανθικά |
| ‡ | Ξανδικός Ἐμβόλιμος | ‡ | παρεμβάλλεται 6 φορές σε έναν κύκλο 19 ετών |
| 7 | Ἀρτεμίσιος or Ἀρταμίτιος | Απρίλιος | επίσης μήνας που χρησιμοποιήθηκε στην αρχαία Σπάρτη, Ρόδο και στην Επίδαυρο - ο Αρτεμίσιος ήταν Ιωνικός μήνας |
| 8 | Δαίσιος | Μάιος | |
| 9 | Πάνημος or Πάναμος | Ιούνιος | επίσης μήνας που χρησιμοποιήθηκε στην Επίδαυρο, Μίλητο, Σάμος και Κόρινθο |
| 10 | Λώιος | Ιούλιος | Ὀμολώιος, ήταν μήνας που χρησιμοποιήθηκε στην Αιτωλία, Βοιωτία και Θεσσαλία |
| 11 | Γορπιαῖος | Αύγουστος | |
| 12 | Ὑπερβερεταῖος | Σεπτέμβριος | επίσης και κρητικός μήνας |
| ‡ | Ὑπερβερεταῖος Ἑμβόλιμος | ‡ | παρεμβάλλεται μόνο μία φορά σε έναν κύκλο 19 ετών |
- ‡ Οι μήνες που σημειώνονται με αυτό το σήμα και περιλαμβάνουν τη λέξη "Έμβόλιμος" χρησιμοποιήθηκαν μόνο περιστασιακά, για παρεμβολή.
Αρίθμηση ετών
Συνήθως μετρούσαν τα έτη από την εκ νέου κατάκτηση του Σέλευκου Α' Νικάτωρ της Βαβυλώνας, που έγινε το «1ο έτος». Αυτό ισοδυναμεί με το έτος 312 π.Χ. / 311 π.Χ. του σύγχρονου Γρηγοριανού ημερολογίου . Αυτή η πρακτική εξαπλώθηκε εκτός της αυτοκρατορίας των Σελευκιδών και βρήκε χρήση στην αρχαία Μακεδονία, στην Αίγυπτο υπό των Πτολεμαίων και σε άλλα μεγάλα ελληνιστικά κράτη που προέρχονται επίσης από τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Δείτε επίσης
Παραπομπές
- Χατζόπουλος, Μιλτιάδης (2020). Ancient Macedonia (στα Αγγλικά). Walter de Gruyter GmbH & Co KG. σελ. 78. ISBN 978-3-11-071876-8.
- McLean, Bradley Hudson (2002). An introduction to Greek epigraphy of the Hellenistic and Roman periods from Alexander the Great down to the reign of Constantine (323B.C. - 337A.D.). Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. σελ. 166. ISBN 978-0-472-11238-8.
- «Makedonia (Chalkidike) - Poteidaia-Kassandreia - ca. 306-298 BC». epigraphy.packhum.org. Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2022.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




