Τρίτη 25 Αυγούστου 2026
Ανακομιδή Ιερών Λειψάνων του Αγίου Βαρθολομαίου του Αποστόλου

Ανακομιδή Ιερών Λειψάνων του Αγίου Βαρθολομαίου του Αποστόλου
| Ημερομηνία Εορτής: | 25/08/2026 |
| Τύπος εορτής: | Σταθερή. Εορτάζει στις 25 Αυγούστου εκάστου έτους. |
| Άγιοι που εορτάζουν: | Ανακομιδη Ιερων Λειψανων Του Αγιου Βαρθολομαιου Του Αποστολου |
| Περιεχόμενα: | |
| |
Βιογραφία
Ἵνα τρυγῶμεν ἄφθονον πιστοὶ χάριν,
Βαρθολομαῖος εὑρέθη κεκρυμμένος.
Σὸν νέκυν εἰκάδι Βαρθολομαῖε ἐφεῦρον πέμπτῃ.
Ο Άγιος Απόστολος Βαρθολομαίος μαρτύρησε με σταυρικό θάνατο στην Αρμενία. Το άγιο λείψανο του οι χριστιανοί το έβαλαν μέσα σε μια πέτρινη θήκη και το έκρυψαν στην Ουρβανούπολη. Επειδή, όμως, η θήκη γιάτρευε πολλές ασθένειες, συνέρεαν σ' αυτή πλήθη λαού. Γι' αυτό οι ειδωλολάτρες, όταν βρήκαν την κατάλληλη ευκαιρία, πέταξαν τη θήκη στη θάλασσα, μαζί με άλλες τέσσερις θήκες μαρτύρων. Τότε έγινε κάτι το θαυμαστό. Η θήκη με το λείψανο του Αγίου Βαρθολομαίου, συνοδεία των άλλων τεσσάρων θηκών, αφού πέρασαν τη Μαύρη Θάλασσα, τα στενά του Ελλησπόντου, το Αιγαίο πέλαγος και το Αδριατικό, έφθασαν αριστερά της Σικελίας, στο νησί Λιπαρά. Έπειτα, οι θήκες που συνόδευαν τη θήκη του Αγίου Βαρθολομαίου πήγε η κάθε μία σε διαφορετικούς τόπους της Ιταλίας. Τότε λοιπόν, ο Άγιος του Θεού αποκαλύφθηκε στον επίσκοπο της Λιπαρός Αγάθωνα, ο όποιος, αφού κατέβηκε στην παραλία και είδε τη θήκη, έμεινε εκστατικός. Με σεβασμό τότε, συνόδευσαν τη θήκη με το άγιο λείψανο εκεί όπου θαυματουργικά υπέδειξε ο Απόστολος του Θεού και όπου κτίστηκε μεγαλοπρεπής ναός. Δίκαια, έτσι, μπορεί να πει κανείς: «Θαυμαστὸς ὁ Θεὸς ἐν τοὶς ἁγίοις αὐτοῦ» (Ψαλμός ξζ' 36). Θαυμαστός είναι ο Θεός στις προστασίες που παρέχει στους Αγίους Του, που είναι αφοσιωμένοι σ' Αυτόν.
Λειτουργικά κείμενα
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Ἐξ Ἐώας ὡς ὄρθρος ὤφθη πολύφωτος, ποντοπορήσασα ξένως Βαρθολομαῖε σοφέ, πρὸς τὴν Δύσιν ἡ σορὸς ἡ τῶν Λειψάνων σου, τοῦ γὰρ Ἥλιου τῆς ζωῆς, δαδουχεῖ τᾶς δωρεᾶς, καὶ σκότος παντοίων νόσων, ὁλοσχερῶς διαλύει, τῶν προσιόντων ταύτη πάντοτε.
Κοντάκιον
Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Ὤφθης μέγας ἥλιος, τὴ οἰκουμένη, διδαγμάτων λάμψεσι, καὶ θαυμασίων φοβερῶν, φωταγωγῶν τοὺς τιμώντας σε, Βαρθολομαῖε, Κυρίου Ἀπόστολε.
Αγιογραφίες / Φωτογραφίες
Άγιος Τίτος ο Απόστολος

Άγιος Τίτος ο Απόστολος
| Ημερομηνία Εορτής: | 25/08/2026 |
| Τύπος εορτής: | Σταθερή. Εορτάζει στις 25 Αυγούστου εκάστου έτους. |
| Άγιοι που εορτάζουν: | Αγιος Τιτος ο Αποστολος (; - 105) |
| Ιερά Λείψανα: | Η Κάρα του Αγίου βρίσκεται στον ομώνυμο Ναό Ηρακλείου Κρήτης. Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου βρίσκονται στις Μονές Μεγ. Λαύρας, Παντοκράτορος και Παντελεήμονος Αγίου Όρους, Λειμώνος Λέσβου και στην Λαύρα Αγίου Αλεξάνδρου Νέβσκι Αγίας Πετρουπόλεως. |
| Περιεχόμενα: | |
| |
Βιογραφία
Ἴτω παρ' ἡμῶν καὶ Τίτῳ βραχὺς τίτλος,
Τούτου τελευτὴν τὴν ἐν εἰρήνῃ φέρων.
Οὐράνιον δάπεδον λάχες εἰκάδι Τίτ' ἑνὶ πέμπτῃ.
Ο Απόστολος Τίτος, ο οποίος ήταν Έλληνας στην καταγωγή, ήταν πολύ μορφωμένος. Έγινε χριστιανός από τον Απόστολο Παύλο, με τον οποίο και συνεργάστηκε, στην διάδοση του Ευαγγελίου. Τον ακολούθησε στην Ιερουσαλήμ και κατόπιν επιφορτίστηκε να πάει στην Κόρινθο για να δει την κατάσταση της εκεί Εκκλησίας. Στην επιστροφή του, συνάντησε τον Απόστολο Παύλο στην Μακεδονία και μετά πήγαν μαζί στην Κρήτη, όπου εκεί ο Παύλος τον έκανε επίσκοπο του νησιού και του είπε να κάνει και ιερείς για όλο το νησί. Ο Παύλος του έστειλε και την γνωστή προς Τίτον επιστολή, από την οποία γνωρίζουμε, ότι ο Έλληνας μαθητής του Παύλου είναι «τέκνον του γνήσιον». Από την ίδια επιστολή του μαθαίνουμε ότι ο Τίτος είχε λαμπρούς συνεργάτες στην Κρήτη, τον Ζηνά τον νομικό και τον περίφημο Απολλώ. Απεβίωσε το έτος 105 μ.χ.
Λειτουργικά κείμενα
Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)
Ἦχος πλ. α'. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Προκληθείς ουρανόθεν προς γνώσιν ένθεον, την εν σαρκί του Δεσπότου επιδημίαν εν γη, αυτοψεί εωρακώς φωτός πεπλήρωσαι, όθεν του Παύλου κοινωνός, θεηγόρος γεγονώς, την Κρήτην πάσαν πυρσεύεις, της ευσεβείας τω λόγο, Τίτε απόστολε μακάριε.
Έτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ΄. Ταχύ προκατάλαβε.
Τοῦ Παύλου συνέκδημος, καὶ μαθητὴς γεγονώς, τὴν Κρήτην κατηύγασας, Τίτε Ἀπόστολε, τῇ αἴγλῃ τῶν λόγων σου. Ὡς οὖν ταύτην εἰσῆξας πρός τό φῶς...
Αγιογραφίες / Φωτογραφίες
Οπτικοακουστικό Υλικό
Άγιος Ιωάννης ο Καρπάθιος

Άγιος Ιωάννης ο Καρπάθιος
| Ημερομηνία Εορτής: | 25/08/2026 |
| Τύπος εορτής: | Σταθερή. Εορτάζει στις 25 Αυγούστου εκάστου έτους. |
| Άγιοι που εορτάζουν: | Αγιος Ιωαννης ο Καρπαθιος |
| Τελευταία ενημέρωση: | 03/11/2012 14:38 |
| Περιεχόμενα: | |
| |
Βιογραφία
Ἰωάννη χάριτος θείας ἐπλήσθης,
Ὥσπερ ἀσκητὴς καὶ θεῖος Ἱεράρχης.
Εἰκάδι πέμπτη Ἰωάννου ἦτορ γῆθεν νόες ἦραν.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Καρπάθιος έζησε μάλλον τον 7ο αιώνα μ.Χ. και στους ναούς της Καρπάθου, υπάρχουν πολλές τοιχογραφίες και φορητές εικόνες του Αγίου. Είναι πολύ πιθανό να πρόκειται για τον μετέπειτα επίσκοπο Καρπάθου, έργα του οποίου διάβασε ο Μέγας Φώτιος.
Στο βιβλίο «Φιλοκαλία», που είναι μια συλλογή κειμένων Αγίων και σοφών της Εκκλησίας μας, περιέχονται δύο λόγοι του Αγίου Ιωάννου του Καρπαθίου. Ο πρώτος επιγράφεται «Πρὸς τοὺς ἀπὸ τῆς Ἰνδίας προτρέψαντας μοναχοὺς παρακλητικός», (σε 100 κεφάλαια) και ο δεύτερος «Λόγος Ασκητικός και παρηγορητικός, συμπληρωματικός των εκατό κεφαλαίων».
Το 1985 μ.Χ. ο Μητροπολίτης Καρπάθου και Κάσου Αμβρόσιος, με σχετικές ενέργειές του, ζήτησε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο την κατάταξη του Αγίου Ιωάννη στο επίσημο Αγιολόγιο της Εκκλησίας μας, συντάχθηκε η ακολουθία του Αγίου και ορίσθηκε να εορτάζεται η μνήμη του στις 25 Αυγούστου.
Με ενέργειές του πάλι φιλοτεχνήθηκε μεγάλη εικόνα, η οποία και φυλάσσεται στον Ιερό Ναό Αγίων Αποστόλων Καρπάθου, όπου και κάθε χρόνο τελείται η Πανήγυρη του Αγίου.
Μερικά αποσπάσματα από την διδασκαλία του Αγίου Ιωάννη του Καρπάθιου είναι και τα εξής:
ΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΥΧΕΙ ΝΑ ΠΕΣΕΙΣ, ΤΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙΣ!
Σου λέει ο Κύριος, όπως είπε στον Ματθαίο: «Ακολούθησέ με». Εσύ, λοιπόν, εκεί που καταδιώκεις με προθυμία τον πολυπόθητο Κύριό σου, αν στο δρόμο σου σκοντάψεις το πόδι σου στην πέτρα κανενός πάθους και πέσεις απροσδόκητα στην αμαρτία, ή και πολλές φορές, επειδή υπάρχουν λασπώδη μέρη, γλίστρησες χωρίς να το θέλεις και έπεσες, όσες φορές τύχει να πέσεις και να βασανίσεις το σώμα σου, τόσες φορές σήκω επάνω και τρέξε πίσω από τον Κύριό σου μέχρις ότου τον φτάσεις.«Έτσι παρουσιάστηκα μπροστά Σου στο ναό της διάνοιας, να δω τη δύναμη και τη δόξα Σου που με σώζουν· και στο όνομά Σου, Κύριε, θα υψώσω τα χέρια μου να προσευχηθώ και θα εισακουστώ· και θα αισθάνομαι σαν να χόρτασα με λιπαρά και παχιά φαγητά και θα χαρούν τα χείλη μου να Σου ψάλλουν». Γιατί θεωρώ σπουδαίο πράγμα το ότι αξιώθηκα να ονομαστώ Χριστιανός, όπως μου λέει ο Κύριος μέσω του Προφήτη Ησαΐα: «Είναι μεγάλη σου τιμή να ονομαστείς παιδί Μου».
ΕΠΕΣΕΣ; ΠΑΛΙ ΣΗΚΩ!
Με όλη σου τη δύναμη προφύλαγε τον εαυτό σου να μην πέφτεις· γιατί η πτώση δεν αρμόζει στο δυνατό αθλητή. Αν όμως συμβεί να πέσεις, πετάξου επάνω αμέσως και στάσου πάλι στον καλό αγώνα· και αν μύριες φορές πέσεις από υποχώρηση της χάρης, άλλες τόσες φορές σήκω επάνω· κι αυτό μέχρι του θανάτου σου. Γιατί είναι γραμμένο: «Αν ο δίκαιος πέσει εφτά φορές -δηλαδή διαρκώς σε όλη του τη ζωή του- άλλες τόσες θα σηκωθεί».
ΚΙ Ο ΕΧΘΡΟΣ ΥΠΟΦΕΡΕΙ ΑΠΟ ΕΜΑΣ!
Τα χτυπήματα που επιφέρει ο εχθρός διάβολος εναντίον μας, είτε φανερά είτε αόρατα, πολλές φορές τα εννοούμε και τα βλέπουμε. τα βάσανα, όμως, και τούς πόνους που υποφέρει ο εχθρός από εμάς, επειδή κατορθώνουμε κάποιες φορές τις αρετές, ή μετανοούμε για τις αμαρτίες μας, ή έχουμε υπομονή και καρτερία στις θλιβερές περιστάσεις ή προσευχόμαστε και κάνουμε τα παρόμοια, για τα οποία αυτός τρίζει τα δόντια και τιμωρείται και θρηνεί και χτυπιέται. Όλα αυτά εμείς με θεία οικονομία δεν τα βλέπουμε, για να μην πέσουμε σε χαύνωση. Γιατί λέει η Γραφή: «Είναι δίκαιος ο Θεός να ανταποδώσει θλίψη σε όσους σας θλίβουν».
ΟΙ ΠΑΓΙΔΕΣ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ
Ενεδρεύει ο εχθρός διάβολος, όπως το λιοντάρι στη φωλιά του, και κρύβει για κακό μας παγίδες και δίχτυα από λογισμούς ακάθαρτους και ασεβείς. Αλλά και εμείς, αν δεν κοιμόμαστε, θα μπορέσουμε να του στήνομε μεγαλύτερες και φοβερότερες παγίδες και δίχτυα και ενέδρες. Γιατί η προσευχή, οι ψαλμοί, η αγρυπνία, η ταπεινοφροσύνη, η υπηρεσία προς τον πλησίον και το έλεος, η ευχαριστία και η ακρόαση των θείων λόγων, γίνονται ενέδρα και παγίδα και λάκκος και μάστιγες και αγχόνη και δίχτυα για τον εχθρό.
ΣΩΖΟΜΑΙ Ή ΚΟΛΑΖΟΜΑΙ;
Όπως ο Κύριος θέλει ο άνθρωπος να σώζεται μέσω άλλου ανθρώπου, έτσι και ο σατανάς σπεύδει τον άνθρωπο μέσω άλλου ανθρώπου να τον κολάσει. Γι’ αυτό και δεν πρέπει να προσκολλάται κανείς σε άνθρωπο που καταφρονεί τα θεία και είναι πονηρός και δεν κρατεί τη γλώσσα του, για να μην πάει μαζί του στην κόλαση. Γιατί και δίκαιο άνθρωπο να συναναστρέφεται κανείς, μόλις και μπορεί να σωθεί. Aν όμως συναναστραφεί με πονηρό απρόσεκτα, είναι σαν να κόλλησε λέπρα και θα οδηγηθεί σε ναυάγιο. Και ποιός λοιπόν θα ελεήσει εκείνον που πλησιάζει χαρούμενος το φίδι; Ν’ αποφεύγεις λοιπόν εκείνους που είναι άτακτοι στη γλώσσα τους και φιλόνικοι και ταράζονται εσωτερικά και εξωτερικά.
Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΡΩΜΑΛΕΟΥΣ
Όπως η φωτιά κάνει το σίδερο τέτοιο ώστε δεν μπορεί κανείς να το αγγίξει, έτσι οι πυκνές προσευχές κάνουν πιο ρωμαλέο το νου στον πόλεμο του εχθρού. Γι’ αυτό με όλη τους τη δύναμη προσπαθούν να μας προκαλέσουν οκνηρία στην επιμονή μας στην προσευχή, γιατί γνωρίζουν ότι η προσευχή είναι γι’ αυτούς μεγάλος εχθρός, ενώ είναι υπερασπιστής του νου.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΛΥΑΡΙΑ
Μια καλή λέξη, τον άλλοτε ακάθαρτο εκείνο ληστή, τον έκανε καθαρό και άγιο και τον έβαλε στον Παράδεισο. και μια λέξη ανάρμοστη έφραξε στον Μωυσή τη γη της επαγγελίας. Να μην νομίσουμε, λοιπόν, μικρή αρρώστια τη φλυαρία· γιατί οι φιλοκατήγοροι και φλύαροι αποκλείουν τον εαυτό τους από τη βασιλεία των Ουρανών. Ο άνθρωπος πού έχει κακή γλώσσα, κι αν ακόμη προκόψει στην εδώ ζωή, όμως εκεί δε θα προκόψει, αλλά θα σκοντάψει και θα τον συλλάβουν ως θήραμά τους οι κακές τιμωρίες και θα τον καταστρέψουν. Σωστά έλεγε κάποιος σοφός, ότι είναι καλύτερο να πέσεις από ψηλά στο έδαφος, παρά από γλώσσα. Πρέπει λοιπόν να πιστέψουμε τον Απόστολο Ιάκωβο, που γράφει: «Κάθε άνθρωπος ας είναι γρήγορος ν’ ακούσει και αργός να μιλήσει».
ΜΕ ΚΑΘΑΡΟ ΤΟ ΝΟΥ ΝΑ ΕΥΑΡΕΣΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΘΕΟ
Αν θέλουμε πράγματι να ευαρεστήσουμε το Θεό και να συνάψουμε την τρισμακάριστη φιλία μαζί Του, ας παρουσιάσουμε το νου μας γυμνό σ’ Αυτόν, χωρίς να σέρνομε μαζί μας κανένα πράγμα του αιώνα, ούτε τέχνη, ούτε νόημα, ούτε τέχνασμα, ούτε δικαιολογία, ακόμη και αν γνωρίζομε όλη τη σοφία του κόσμου. Γιατί αποστρέφεται ο Θεός εκείνους που προσέρχονται σ’ Αυτόν με οίηση και μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους και τρέφονται από την κενοδοξία και είναι φουσκωμένοι από αυτήν. Σωστά είπαν μερικοί ερμηνευτές, ότι η μάταιη οίηση τρέφει και φουσκώνει τον άνθρωπο.
ΜΗΝ ΑΠΕΛΠΙΖΕΣΑΙ!
Χειρότερο από το να αμαρτάνει κανείς είναι να απελπίζεται. Ο Ιούδας ο προδότης ήταν μικρόψυχος και δεν είχε πείρα του πολέμου και γι’ αυτό απελπίστηκε. Έπεσε πάνω του με ορμή ο διάβολος και τον έβαλε να απαγχονιστεί. Ο Πέτρος, όμως, ως στερεά πέτρα, έπεσε σε σοβαρό παράπτωμα, της αρνήσεως του Χριστού, ως εμπειροπόλεμος που ήταν δεν παρέλυσε, ούτε απελπίστηκε από τη λύπη του. Αφού σηκώθηκε προσέφερε πικρά δάκρυα μέσα από την καρδιά θλιμμένη και ταπεινωμένη. Και αμέσως ο εχθρός, όταν τα είδε αυτά, σαν να τον έκαψαν δυνατές φλόγες στο πρόσωπο έφυγε με ορμή μακριά, με φοβερούς θρήνους.
ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΕΞΟΥΣΙΑ ΠΑΝΩ ΜΑΣ Ο ΣΑΤΑΝΑΣ.
Όταν η ψυχή βγει από το σώμα, ο εχθρός διάβολος ορμά εναντίον της με θρασύτητα και την πολεμά και την ονειδίζει και γίνεται αυστηρός και φοβερός κατήγορος των αμαρτιών της. Αλλά τότε μπορεί να δει κανείς την ψυχή που αγαπά τον Θεό και έχει μεγάλη πίστη σ’ Αυτόν, αν και πολλές φορές είχε πληγωθεί από αμαρτίες, να μην κατατρομάζει στις εφόδους του εχθρού και τις απειλές του, αλλά μάλλον να ενισχύεται με τη χάρη του Κυρίου και να τη φτερώνει η χαρά· να την κάνουν θαρραλέα οι άγιοι άγγελοι πού την οδηγούν και περιτειχισμένη από το φώς της πίστεως να αντιλέγει δυνατά με μεγάλο θάρρος στον πονηρό διάβολο: «Τί κοινό υπάρχει μεταξύ μας, εχθρέ του Θεού; Τί κοινό υπάρχει μεταξύ μας, δραπέτη των ουρανών και δούλε πονηρέ; δεν έχεις εσύ πάνω μας καμιά εξουσία. Ὁ Χριστός, ο Υιός του Θεού, έχει την εξουσία πάνω σ’ εμάς και πάνω σε όλα. Σ’ Αυτόν αμαρτήσαμε και σ’ Αυτόν θα απολογηθούμε, έχοντας ως εγγύηση της ευσπλαχνίας Του απέναντί μας και της σωτηρίας μας τον Τίμιο Σταυρό Του. Συ όμως, καταστροφέα, φύγε μακριά από μάς. δεν έχεις τίποτα εσύ με τούς δούλους του Χριστού». και ενώ θα λέει αυτά η ψυχή με θάρρος, φεύγει πίσω ο διάβολος θρηνώντας με μεγάλη φωνή, μην μπορώντας να αντισταθεί στο όνομα του Χριστού. Ανεβαίνοντας η ψυχή, πετάει προς τα κάτω και ραπίζει τον εχθρό όπως το γεράκι χτυπά τον κόρακα. και έπειτα από αυτό, μεταφέρεται από τούς θείους αγγέλους γεμάτη χαρά στους τόπους πού της έχουν οριστεί, ανάλογα με την κατάστασή της.
ΒΡΑΒΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΕΦΑΝΙΑ ΔΙΝΟΥΝ ΟΙ ΠΕΙΡΑΣΜΟΙ!
«Τα βραβεία και τα στεφάνια είναι προορισμένα για όσους πειράζονται και όχι για κείνους πού δεν φροντίζουν για τον Θεό, ούτε για τούς κοσμικούς πού είναι ξαπλωμένοι και ροχαλίζουν».
Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΠΑΛΙ ΛΑΜΠΡΟ!
Η σελήνη, η οποία μεγαλώνει και πάλι μικραίνει, είναι τύπος του ανθρώπου, ο οποίος άλλοτε πράττει καλά κι άλλοτε αμαρτάνει, και κατόπιν με τη μετάνοια επανέρχεται στην ενάρετη ζωή. Λοιπόν δε χάθηκε ο νους όποιου αμάρτησε, καθώς νομίζουν μερικοί, όπως της σελήνης το σώμα δεν λιγόστεψε, αλλά μόνο το φώς της. Αποκτά λοιπόν πάλι ο άνθρωπος τη λαμπρότητά του με τη μετάνοια, όπως η σελήνη μετά το λιγόστεμά της ξαναντύνεται πάλι το φώς. Γιατί λέει η Γραφή: «Εκείνος πού πιστεύει στο Χριστό, κι αν πεθάνει, θα ζήσει» «και θα γνωρίσει ότι Εγώ ο Κύριος μίλησα και θα το κάνω».
Λειτουργικά κείμενα
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Ἀρετῶν ὑποφήτης, μοναζόντων διδάσκαλος, καὶ Καρπάθου πρόεδρος ὤφθης Ἰωάννη Πατὴρ ἠμῶν βιώσας γὰρ ὡς ἄγγελος ἐν γῇ, τοῦ Πνεύματος ηὐγάσθης τῷ φωτί, διὰ τοῦτο ὡς θεράποντα τοῦ Χριστοῦ, τιμῶμεν σε κραυγάζοντες, δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ χορηγούντι διὰ σοῦ, ἠμὶν χάριν καὶ ἔλεος.
Έτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ´. Ταχὺ προκατάλαβε.
Καρπάθου σὲ πρόεδρον, καὶ Ἱεράρχην σοφόν, ἡ χάρις ἀνέδειξεν, ὡς ἀσκητὴν ἱερόν,...
Αποφθέγματα
ΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΥΧΕΙ ΝΑ ΠΕΣΕΙΣ, ΤΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙΣ!
Σου λέει ο Κύριος, όπως είπε στον Ματθαίο: «Ακολούθησέ με». Εσύ, λοιπόν, εκεί που καταδιώκεις με προθυμία τον πολυπόθητο Κύριό σου, αν στο δρόμο σου σκοντάψεις το πόδι σου στην πέτρα κανενός πάθους και πέσεις απροσδόκητα στην αμαρτία, ή και πολλές φορές, επειδή υπάρχουν λασπώδη μέρη, γλίστρησες χωρίς να το θέλεις και έπεσες, όσες φορές τύχει να πέσεις και να βασανίσεις το σώμα σου, τόσες φορές σήκω επάνω και τρέξε πίσω από τον Κύριό σου μέχρις ότου τον φτάσεις.«Έτσι παρουσιάστηκα μπροστά Σου στο ναό της διάνοιας, να δω τη δύναμη και τη δόξα Σου που με σώζουν· και στο όνομά Σου, Κύριε, θα υψώσω τα χέρια μου να προσευχηθώ και θα εισακουστώ· και θα αισθάνομαι σαν να χόρτασα με λιπαρά και παχιά φαγητά και θα χαρούν τα χείλη μου να Σου ψάλλουν». Γιατί θεωρώ σπουδαίο πράγμα το ότι αξιώθηκα να ονομαστώ Χριστιανός, όπως μου λέει ο Κύριος μέσω του Προφήτη Ησαΐα: «Είναι μεγάλη σου τιμή να ονομαστείς παιδί Μου».
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
Αγιογραφίες / Φωτογραφίες
Σχετικά κείμενα
Οι Anti-ήρωες των Δασών
By dasarxeio com on 24/08/2026

Για μια φορά ακόμη, όπως σχεδόν κάθε καλοκαίρι, βρισκόμαστε θεατές ενός εκτεταμένου επικοινωνιακού μπρα ντε φερ για το θέμα των πυρκαγιών, ανάμεσα σε σχετικούς και άσχετους, ανάμεσα σε υπεύθυνους και ανεύθυνους, ανάμεσα σε όσους μπλέκουν την επιστήμη με την πολιτική. Για μια φορά ακόμη, όσο το θέμα των πυρκαγιών «τρεντάρει», όλοι έχουν να πουν μια κουβέντα για το ποιος φταίει, να παραστήσουν τους ειδικούς, να υποτιμήσουν προσπάθειες, να μας κάνουν να ξεχάσουμε και αυτά που ξέρουμε.
Ας μπουν λοιπόν κάποια πράγματα στη θέση τους.
Τα προκατασταλτικά αντιπυρικά έργα, όπως οι στεγασμένες αντιπυρικές ζώνες, η βελτίωση του δασικού οδικού δικτύου, η τοποθέτηση υδατοδεξαμενών και οι λοιπές παρεμβάσεις που υλοποιήθηκαν με το πρόγραμμα AntiNERO, δεν αποτελούν εφεύρεση του προγράμματος. Ανήκουν εδώ και δεκαετίες στο επιστημονικό και τεχνικό οπλοστάσιο της Δασικής Υπηρεσίας και του αντιπυρικού σχεδιασμού της – ειδικές προδιαγραφές αντιπυρικών σχεδίων υπήρχαν ήδη από τη δεκαετία του 1960 και έκτοτε επικαιροποιήθηκαν – πολύ πριν η κλιματική μεταβολή εντείνει τον πυρικό κίνδυνο, πολύ πριν εγκαταλειφθεί στο σημερινό βαθμό η ύπαιθρος, πολύ πριν γίνουν οι δασικές πυρκαγιές ο εφιάλτης κάθε υπουργού που ελπίζει να μη συμβεί μια μεγάλη πυρκαγιά με νεκρούς στη βάρδια του.
Έργα που έμεναν όμως για δεκαετίες στα χαρτιά, μιας και η χρηματοδότηση της Δασικής Υπηρεσίας ήταν πενιχρή, ειδικά μετά το 1998, όταν η δασοπυρόσβεση έπαψε να αποτελεί δασικό αντικείμενο. Όσο δε εμείς ήμασταν οι φτωχοί συγγενείς, άλλοι έκαναν καριέρα πάνω στο πτώμα της Δασικής Υπηρεσίας, η οποία λειτούργησε ως εξαιρετικός «αυτοφωράκιας» κάθε φορά που στράβωνε η κατάσταση. «Ο Δασάρχης δεν μας άφησε να καθαρίσουμε», «οι δασικοί δρόμοι ήταν αδιάβατοι», «το Δασαρχείο δεν έφτιαξε αντιπυρικές ζώνες». Ακόμα και στα δικαστήρια σύρθηκαν συνάδελφοι μετά από φωτιές, χωρίς να έχουν καμία αρμοδιότητα στην καταστολή και καμία δυνατότητα, βάσει χρηματοδότησης, για εκτέλεση έργων αντιπυρικής προστασίας.
Η επιστήμη οφείλει να αποτελεί πυξίδα της πολιτικής και όχι το άλλοθί της.
Μέσα σε όλα όσα ακούστηκαν το τελευταίο διάστημα ήταν διάφορα φληναφήματα περί αντιπυρικών ζωνών. Οι μισοί «ειδικοί» ερίζουν ότι πρόκειται περί πετσοκόμματος του φυσικού περιβάλλοντος, ενώ οι άλλοι μισοί – «ειδικοί» κι αυτοί – διαμαρτύρονται για την έλλειψη επαρκών αντιπυρικών ζωνών.
Η χρησιμότητα των αντιπυρικών ζωνών – στεγασμένων και γυμνών – ως υποδομών πρόληψης/προκαταστολής είναι και δεδομένη και επαρκώς τεκμηριωμένη. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι η μεγαλύτερη έκταση διάνοιξης συνεπάγεται αυτομάτως και αποτελεσματικότερη αντιπυρική προστασία, ούτε ότι εάν έχουμε αντιπυρικές ζώνες το πρόβλημα λύνεται. Οι αντιπυρικές ζώνες αποτελούν δασοτεχνικές παρεμβάσεις και ο σχεδιασμός τους οφείλει να βασίζεται σε επιστημονικά κριτήρια, λαμβάνοντας υπόψη πρωτίστως την βλάστηση αλλά και τη μορφολογία και τις κλίσεις του εδάφους, τη διαβρωσιμότητα και τις συνθήκες επιφανειακής απορροής. Οι αντιπυρικές ζώνες δεν σταματούν τις φωτιές, αλλά όταν είναι κατάλληλα σχεδιασμένες και συντηρημένες περιορίζουν την ένταση και την έκτασή τους ενώ κυρίως βοηθούν στην άμεση πρόσβαση και προσβολή των εστιών τους από μέσα και προσωπικό.
Για όλους αυτούς τους λόγους η αντιπυρική προστασία χρειάζεται επιστημονική τεκμηρίωση, μέτρο και προσαρμογή στις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε περιοχής. Το ζητούμενο δεν είναι να δημιουργούνται όσο το δυνατόν περισσότερες ή μεγαλύτερες αντιπυρικές ζώνες, αλλά να κατασκευάζονται οι κατάλληλες ζώνες, στα κατάλληλα σημεία και με τα κατάλληλα τεχνικά χαρακτηριστικά, ώστε να επιτελούν τον επιχειρησιακό τους ρόλο χωρίς να υποβαθμίζουν τις προστατευτικές λειτουργίες του δασικού οικοσυστήματος.
Ανεξάρτητα λοιπόν από την κριτική που ορθώς ασκείται προς την Κυβέρνηση της Ν.Δ. για τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε σημαντικό μέρος του AntiNERO – με εκτεταμένη χρήση διαδικασιών απευθείας ανάθεσης, ασφυκτικές προθεσμίες για μελέτες, εγκρίσεις, επίβλεψη και εκτέλεση και σοβαρά ερωτήματα για τη σχέση κόστους, ποιότητας και αποτελέσματος – και αναγνωρίζοντας ότι οι δασικοί υπάλληλοι έδωσαν και δίνουν την ψυχή τους για την επιτυχία αυτού του προγράμματος, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε τα πραγματικά γεγονότα.
Οι επιλογές του τρόπου υλοποίησης είναι επιλογές του πολιτικού και διοικητικού σχεδιασμού. Δεν τις αποφάσισαν οι δασολόγοι των Δασαρχείων. Οι συνάδελφοι κλήθηκαν, μέσα σε μια ήδη υποστελεχωμένη Υπηρεσία, να συντάξουν ή να ελέγξουν μελέτες, να επιβλέψουν, να επιμετρήσουν και να παραλάβουν έργα σε εξαιρετικά πιεστικό πλαίσιο, παράλληλα με το σύνολο των λοιπών αρμοδιοτήτων τους. Και σε μεγάλο βαθμό έφεραν αυτό το έργο εις πέρας, στηριζόμενοι για ακόμη μία φορά στη γνώση, την εμπειρία, το φιλότιμο και την προσωπική τους ευθύνη.
Η χρηματοδότηση των έργων πυροπροστασίας ήταν αναγκαία. Το πρόβλημα είναι ότι η αναγκαία αυτή χρηματοδότηση δόθηκε με έκτακτους όρους και ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα λόγω της αξιοποίησης των χρημάτων του Ταμείου Ανάκαμψης, αντί να αποτελεί σταθερή πολιτική ενεργού διαχείρισης. Τι θα γίνει στο μέλλον χωρίς τα Ευρωπαϊκά βοηθήματα; Αντίθετα εάν είχαν σχεδιαστεί και υλοποιηθεί εξ’ ολοκλήρου από στελεχωμένες Δασικές Υπηρεσίες (όπως γίνονταν παλαιότερα), θα είχαν υποπολλαπλάσιο κόστος και θα μπορούσαν να απασχολήσουν άμεσα και κάθε έτος τους δασικούς συνεταιρισμούς και τοπικούς τους δασεργάτες, με πολλαπλά οφέλη τις ορεινές κοινότητες που καταρρέουν και την τοπική οικονομία.
Επιπλέον η χρησιμότητα των έργων του προγράμματος δεν κρίνεται αυτόματα από το εάν και πόσο γρήγορα σβήνουν οι φωτιές. Όπως μια αντιπυρική ζώνη δεν σβήνει μια μεγάλη δασική πυρκαγιά, έτσι και ένας καθαρισμός δεν σταματά αυτομάτως ένα ακραίο πυρικό συμβάν. Ένας δασικός δρόμος αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν εντάσσεται σε έναν συνολικό σχεδιασμό και αξιοποιείται από τις δυνάμεις που επιχειρούν στο πεδίο τόσο στην διάρκεια της πυρκαγιάς, όσο και όλο το έτος που χρησιμοποιείται για εργασίες πρόληψης και διαχείρισης του δάσους.
Η εμπειρία της Σίβηρης, αλλά και λίγες ημέρες νωρίτερα της Αττικο-Βοιωτίας, δείχνει ακριβώς αυτό. Στη Σίβηρη, η εκτίμηση του Δασαρχείου Κασσάνδρας αποδίδει ουσιαστική συμβολή στις προγενέστερες εργασίες μείωσης της καύσιμης ύλης και στις αντιπυρικές υποδομές για την προστασία του οικισμού. Στην Αττικο-Βοιωτία, αντίστοιχες παρεμβάσεις αξιοποιήθηκαν επιχειρησιακά σε επιμέρους σημεία, χωρίς όμως να αποτρέψουν μια τεράστια καταστροφή. Το συμπέρασμα είναι απλό: τα έργα πρόληψης/προκαταστολής είναι χρήσιμα και αναγκαία εργαλεία, αλλά όχι πανάκεια ούτε υποκατάστατο του συνολικού επιχειρησιακού σχεδιασμού.
Οι δασικές πυρκαγιές στην Ελλάδα είναι ολοένα και πιο καταστροφικές. Τα τελευταία χρόνια οι καμένες εκτάσεις, οι κατεστραμένες περιουσίες, τα ανθρώπινα θύματα. Ούτε η θριαμβολογία της Κυβέρνησης της ΝΔ αρμόζει στη σοβαρή αυτή απειλή ούτε οι αφορισμοί όσων, για να πλήξουν το κυβερνητικό αφήγημα, μηδενίζουν έργα πρόληψης ή αμφισβητούν συλλήβδην τον επιστημονικό ρόλο της Δασικής Υπηρεσίας.
Το ουσιαστικό πολιτικό συμπέρασμα βρίσκεται αλλού: η πρόληψη και η ενεργός διαχείριση δεν μπορούν να εξαρτώνται από ευκαιριακούς κύκλους χρηματοδότησης και έκτακτα προγράμματα. Οι Δασικές Υπηρεσίες χρειάζονται επαρκές προσωπικό σταθερή ετήσια ροή πόρων και μακροχρόνιο προγραμματισμό, ώστε η μελέτη, η εκτέλεση και η συντήρηση των έργων να αποτελούν συνέχεια και αναπόσπαστο τμήμα της πολύπλευρης δασικής διαχείρισης και όχι έναν αγώνα δρόμου λίγο πριν από κάθε αντιπυρική περίοδο με όρους και κριτήρια «απορρόφησης» Ευρωπαϊκών «πόρων».
Να το πάρει το ποτάμι
Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση, με πανηγυρισμούς για το AntiNERO, προσπαθεί να διασκεδάσει τις εντυπώσεις από τις μεγάλες δασικές καταστροφές των τελευταίων ετών, με αποκαρδιωτικές εικόνες κατεστραμμένων περιουσιών και ανθρώπινα θύματα ακόμα και στον αστικό ιστό της πρωτεύουσας, καθυστερεί ένα άλλο πρόγραμμα που η ίδια αναγνώρισε ως στρατηγικής σημασίας για τη χώρα μετά τα ακραία φαινόμενα Daniel και Ιανός στη Θεσσαλία: το AQUA MONTIS.
Το πρόγραμμα στον αρχικό του σχεδιασμό περιελάμβανε Έργα Ορεινής Υδρονομίας άνω των 200 εκατ. ευρώ, με χρηματοδότηση από διαφορετικές πηγές. Συνάδελφοι πιέστηκαν αφόρητα εν μέσω της περσινής καλοκαιρινής περιόδου να παρακολουθήσουν και να εγκρίνουν τις προκαταρκτικές μελέτες για το σύνολο των περιοχών του προγράμματος έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2025.
Κι όμως, σχεδόν έναν χρόνο μετά, η εικόνα παραμένει εξαιρετικά άνιση. Από τα περίπου 212,3 εκατ. ευρώ του προγράμματος έχει προχωρήσει ουσιαστικά το τμήμα του Δασαρχείου Βόλου, ενώ για το μεγαλύτερο μέρος των υπόλοιπων έργων εξακολουθούν να εκκρεμούν κρίσιμα στάδια χρηματοδότησης και ένταξης, παρά το γεγονός ότι τα τεύχη δημοπράτησης έχουν ήδη ετοιμαστεί.
Τα έργα των Δασαρχείων Λάρισας, Αγιάς, Λαμίας, Τρικάλων και Μουζακίου, συνολικού προϋπολογισμού περίπου 94,5 εκατ. ευρώ, βρίσκονται ακόμη σε διαδικασία ελέγχου ένταξης στο ΕΣΠΑ, ενώ για τα έργα των Δασαρχείων Καλαμπάκας, Ελασσόνας και Καρδίτσας, προϋπολογισμού περίπου 91,2 εκατ. ευρώ, αναμένεται η οριστικοποίηση της χρηματοδότησης.
Με απλά λόγια: ένα πρόγραμμα που χαρακτηρίστηκε στρατηγικής σημασίας, που μελετήθηκε, ωρίμασε και αφορά μία από τις περισσότερο πληγείσες περιοχές της χώρας, παραμένει κατά το μεγαλύτερο μέρος του στα χαρτιά.
Η Δασική Υπηρεσία, ο επιστημονικός και ο αναπτυξιακός ρόλος της οποίας μονίμως αμφισβητείται, λειτουργεί με διαδικασίες κατεπείγοντος μετά από κάθε καταστροφή και, όταν ολοκληρώνει το έργο της, οι κρίσιμες αποφάσεις που απαιτούνται για να ξεκινήσουν τα έργα να μετατίθενται από μήνα σε μήνα με αποκλειστική κυβερνητική ευθύνη.
Παράλληλα, στην Αττική εξακολουθεί να είναι επείγουσα η υλοποίηση των αναγκαίων ορεινών υδρονομικών έργων για τη συμβολή στην αντιπλημμυρική θωράκισή της. Η πρόσφατη πυρκαγιά της Αττικο-Βοιωτίας κάνει αυτή την ανάγκη ακόμη πιο πιεστική, καθώς η Δυτική Αττική έχει πληγεί επανειλημμένα στο παρελθόν από ακραία φαινόμενα. Ταυτόχρονα, ακόμα περιμένουμε την κατασκευή των μεγάλων ορεινών υδρονομικών έργων από τις προγραμματικές συμβάσεις που το ΥΠΕΝ συνυπέγραψε με την Περιφέρεια.
Θέτουμε λοιπόν την Κυβέρνηση της ΝΔ προ των ευθυνών της και απαιτούμε:
- Σταθερό μακροχρόνιο προγραμματισμό, άμεση στελέχωση και χρηματοδότηση των Δασικών Υπηρεσιών.
- Σταθερή χρηματοδότηση για την υλοποίηση έργων διαχείρισης και προστασίας, με σκοπό την ουσιαστική αντί την αποσπασματική/περιστασιακή αντιπυρική θωράκιση των δασών.
- Άμεση ολοκλήρωση της διαδικασίας ένταξης και χρηματοδότησης μέσω ΕΣΠΑ για τα έργα Λάρισας, Αγιάς, Λαμίας, Τρικάλων και Μουζακίου με παράλληλη άμεση απόφαση και εξασφαλισμένη χρηματοδότηση για τα έργα Καλαμπάκας, Ελασσόνας και Καρδίτσας.
- Δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα δημοπράτησης και κατασκευής του συνόλου των έργων του AQUA MONTIS στη Θεσσαλία, στην Αττική και στο σύνολο της χώρας, όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο.
Δεν θα δεχθούμε να μεταφερθούν αύριο οι ευθύνες στις Δασικές Υπηρεσίες. Αυτό πρέπει να είναι απολύτως ξεκάθαρο. Οι εργαζόμενοι στις Δασικές Υπηρεσίες δεν πρόκειται να αποτελέσουν το εύκολο άλλοθι κανενός σε περίπτωση που, μετά από ένα νέο ακραίο φαινόμενο, αρχίσει η γνωστή αναζήτηση ευθυνών για το γιατί δεν είχαν ολοκληρωθεί εγκαίρως τα απαραίτητα προστατευτικά έργα.
Η επένδυση στην πρόληψη για την ενίσχυση της ανθεκτικότητας της χώρας απέναντι στην κλιματική μεταβολή και στα ακραία φαινόμενα πρέπει να αποτελεί σταθερή και αδιαπραγμάτευτη πολιτική προτεραιότητα, είτε μιλάμε για δασικές πυρκαγιές είτε για πλημμυρικά και άλλα ακραία καιρικά φαινόμενα.
Ο ρόλος της Δασικής Υπηρεσίας σε αυτόν τον τομέα είναι αδιαπραγμάτευτος.
ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΔΑΣΟΛΟΓΩΝ Δ.Υ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
























