Δεν μπορεί κανείς να διαβάσει αυτό το γράμμα και να μην συγκλονιστεί. Τελευταίες λέξεις ενός κοριτσιού που δείχνουν την ευθύνη και την αδιαφορία της σημερινής κοινωνίας του τοξικού ανταγωνισμού, των ψεύτικων ελπίδων. Μια κοινωνία που σκότωσε τον Θεό και αποθέωσε ό,τι βυθίζει τον άνθρωπο στην απελπισία.
Το κορίτσι βίωνε κατάθλιψη εδώ και 3 χρόνια σύμφωνα με την είδηση, δεν ξέρουμε όμως αν το είχε διαγνώσει κανείς, αν είχε ζητήσει βοήθεια από ειδικό ή αν οι γονείς είχαν αντιληφθεί την κατάσταση.
Έχει δοθεί από τους ίδιους τους γονείς μια θεϊκή διάσταση στις πανελλήνιες εξετάσεις. Πίεση από το σπίτι, τους συγγενείς και την κοινωνία. «Αν περάσεις θα έχεις λαμπρό μέλλον, αν δεν περάσεις θα είσαι αποτυχημένος διότι δεν πήρες το «χαρτί» για να το βάλουμε στον τοίχο και να καμαρώνουμε.» Γονείς που είναι τρελαμένοι όταν το παιδί τους δίνει πανελλήνιες εξετάσεις, λες και τρέχει και τίποτα. Εν τω μεταξύ οι περισσότεροι γονείς έχουν αγωνία όχι για το ίδιο το παιδί αλλά για να καμαρώνουν μετά στο fb και στον κοινωνικό τους περίγυρο ότι πέρασε στο πανεπιστήμιο και να κορδώνονται. Αυτή είναι η αλήθεια . . .
Συζητώντας καθημερινά με γονείς και παιδιά, αυτό που έχω να πω είναι ότι ελάχιστοι γονείς ενδιαφέρονται για την πνευματική και ψυχική υγεία των παιδιών τους. Και αυτό φαίνεται ξέρετε από πού; Από τα ονόματα που μας δίνουν για προσευχή. Τα περισσότερα αιτήματα είναι ανόητα. Δεν έχω συναντήσει γονιό να μου πει να κάνουμε προσευχή για να γνωρίσει το παιδί του τον Χριστό. Πανελλήνιες, γάμοι, δουλειές, λεφτά, τεκνογονίες, αγορές σπιτιών, αυτοκινήτων. Όλα καλά θα πει κανείς αλλά αν δεν γνωρίσεις τον Χριστό όλα πάνε στον κάδο και δεν έχουν κανένα νόημα.
Μια κοινωνία του φαίνεσθαι χωρίς νόημα, χωρίς ελπίδα, χωρίς πνευματικότητα, χωρίς Χριστό. Παντού ψευτιά και δυσωδία. Γίνεται καλύτερος στο σώμα, πάρε περισσότερα likes με το content που θα κάνεις στο youtube. Nα έχεις λεφτά για ταξίδια και άλλες ανοησίες. Ανταγωνισμός σε όλα τα επίπεδα, σχέσεις κατακερματισμένες και όλοι ερωτευμένοι με την εικόνα που βλέπουν στον καθρέφτη τους. Ένας μετα-ναρκισσισμός όπως λέει και ο π. Νικόλαος Λουβοδίκος που θα μπορούσαμε άνετα να τον ταυτίσουμε με τον δαιμονισμό.
Eν τω μεταξύ από την ανακοίνωση της είδησης διαβάζω τα απίστευτα. Φταίει το κράτος, η συσσώρευση πλούτου, οι κυβερνήσεις, τα καθεστώτα. Μπορεί σε αυτά να υπάρχει μερίδιο ευθύνης αλλά δεν είναι εκεί το θέμα. Την έλλειψη νοήματος δεν θα στην καλύψουν ούτε τα λεφτά, ούτε οι δουλειές, ούτε καμία κυβέρνηση. Το νόημα το έχει Αυτός που σε έφτιαξε και είναι πρόσωπο. Με έναν τάφο αν μας περιμένει, οπουδήποτε και να ψάξουμε νοήματα θα απογοητευτούμε.
Παρατηρήστε κάτι στην εσωτερική επιθυμία του παιδιού. Έψαξε μια έξοδο, αναζητούσε έναν άλλο κόσμο. Μια απόδραση από το σκοτάδι στο φως. Όχι, δεν είναι η έλλειψη χρημάτων, δεν είναι η έλλειψη από δουλειές και ευκαιρίες, δεν είναι μόνο η πίεση από την κοινωνία ή την οικογένεια. Είναι η έλλειψη Χριστού. Τελεία και παύλα.
Αγαπητοί γονείς. Σταματήστε να ασχολείστε με ανοησίες και σκύψτε επάνω στα παιδιά σας. Να εμβαθύνετε στην πνευματική και ψυχική τους υγεία. Καθίστε να μιλήσετε μαζί τους, να ασχοληθείτε. Αφήστε λίγο το κινητό και τις όποιες δουλειές και προσπαθήστε να δείτε στα μάτια και στην καρδιά το παιδί σας. Δεν είναι αντικείμενο το παιδί, έχετε ευθύνη. Βία παντού, αγριότητα, ξυλοδαρμοί από παιδιά που ζητούν από κάποιον να τους δώσει σημασία και νόημα και δυστυχώς δεν απαντάει κανείς. Δεν έχουν νόημα ούτε οι πανελλήνιες, ούτε ο καλός γάμος , ούτε η καλή δουλειά, ούτε τίποτα. Με έναν τάφο να μας περιμένει αν δεν υπάρχει Χριστός όλα είναι μάταια.
Για να το πω πιο χύμα. . . «Και τι έγινε το παιδί σου να περάσει στις πανελλήνιες και τι έγινε αν δεν περάσει;». Έλεος πια.
Το έχω γράψει επανειλημμένως. Αν οι γονείς όσο αγωνιούσαν για τις πανελλήνιες εξετάσεις αγωνιούσαν και για το αν τα παιδιά τους θα πάνε στη Βασιλεία των Ουρανών, θα είχαμε γεμίσει Αγίους και ο κόσμος θα ευωδίαζε.
Μην περιμένουμε καμία λύτρωση από κανέναν. Δώστε στα παιδιά σας Χριστό. Είναι η μόνη ελπίδα σωτηρίας.
Μόνο Αυτός που νίκησε τον διάβολο και τον θάνατο μπορεί να δώσει νόημα, κανείς άλλος.
Μην ψάχνουμε εχθρούς. Εμείς φταίμε. Τελεία.
π. Σπυρίδων Σκουτής
