Νηστεία - Επιτρέπεται το λάδι και ο οίνος

| Ημερομηνία Εορτής: | 17/07/2026 |
| Τύπος εορτής: | Σταθερή. Εορτάζει στις 17 Ιουλίου εκάστου έτους. |
| Άγιοι που εορτάζουν: | Αγια Μαρινα |
| Πολιούχος: | Λέρος, Ηλιούπολη, Σχοινούδι (Ίμβρος) (Τουρκία) |
| Περιεχόμενα: | |
| |
Eπιπρέπει σοι, πώς αν είποις, Mαρίνα,
Σων αιμάτων έρευθος, α ξίφει χέεις.
Εβδομάτη δεκάτη Mαρίναν κτάνε φάσγανον οξύ.
Χεὶρ δημίου τέμνει σε Μαρῖνα ξίφει,
Χεὶρ Κυρίου χάριτι θείᾳ δὲ στέφει.
Ἑβδομάτῃ δεκάτῃ Μαρῖνα δειροτομήθη.
Η Αγία Μαρίνα γεννήθηκε στην Αντιόχεια της Πισιδίας, στα χρόνια του αυτοκράτορα Κλαυδίου του Β', το 270 μ.Χ. Λίγες μέρες μετά τη γέννησή της, η μητέρα της πέθανε, και ο πατέρας της Αιδέσιος, που ήταν Ιερέας των ειδώλων, την ανέθεσε σε μια χριστιανή γυναίκα, από την οποία η Μαρίνα διδάχθηκε το Χριστό. Όταν έγινε 15 χρονών, αποκαλύπτει στον πατέρα της ότι είναι χριστιανή. Έκπληκτος αυτός απ' αυτό που άκουσε, με μίσος τη διέγραψε από παιδί του.
Μετά από καιρό, έμαθε για τη Μαρίνα και ο έπαρχος Ολύμβριος, που διέταξε να τη συλλάβουν για ανάκριση. Όταν την είδε μπροστά του, θαύμασε την ομορφιά της και προσπάθησε να την πείσει με κάθε τρόπο να αρνηθεί το Χριστό και να γίνει σύζυγος του. Μάταια, όμως. Η Αγία Μαρίνα σε κάθε προσπάθεια του Ολυμβρίου αντέτασσε τη φράση: «Είμαι χριστιανή». Τότε ο σκληρός έπαρχος διέταξε να την ξαπλώσουν στη γη, και την καταξέσχισε άσπλαχνα με ραβδιά τόσο, ώστε η γη έγινε κόκκινη από το αίμα που έτρεξε. Έπειτα, ενώ αιμορραγούσε, την κρέμασε για πολλή ώρα και μετά τη φυλάκισε.
Μέσα στην φυλακή μάλιστα συνέβη το εξής: ο διάβολος μεταμορφωμένος σε άγριο δράκοντα, προσπάθησε να κάνει την αγία να φοβηθεί. Αυτή όμως προσευχήθηκε στον Θεό και αμέσως ο δράκοντας άλλαξε μορφή και έγινε ένας μαύρος σκύλος και τότε η αγία άρπαξε ένα σφυρί και χτυπώντας τον στο κεφάλι και την ράχη τον ταπείνωσε.
Όταν για δεύτερη φορά την εξέτασε και διαπίστωσε ότι η πίστη της Αγίας Μαρίνας ήταν αμετακίνητη στο Χριστό, την έκαψε με αναμμένες λαμπάδες. Αλλά οι πληγές της με θαύμα έκλεισαν, και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα πολλοί παρευρισκόμενοι να γίνουν χριστιανοί. Μπροστά σ' αύτόν τον κίνδυνο ο έπαρχος τελικά αποκεφάλισε τη Μαρίνα, που έτσι πήρε το άφθαρτο στεφάνι της αιώνιας δόξας.
Tα άγια λείψανα της φυλάγονταν στην Κωνσταντινούπολη μέχρι την πρώτη άλωση της από τους Λατίνους, το 1204 μ.Χ., ενώ σύμφωνα με άλλες πηγές βρίσκονταν μέχρι το 908 μ.Χ. στην Αντιόχεια και στην συνέχεια μεταφέρθηκαν στην Ιταλία. Σήμερα, τα άγια λείψανα της Αγίας Μαρίνας, φυλάγονται στην Αθήνα, σε ναό που φέρει το όνομα της ενώ η χείρα της έχει μεταφερθεί στη Μονή Βατοπεδίου στο Άγιο Όρος.
Διαβάστε εδώ τον Παρακλητικό Κανόνα της Αγίας Μαρίνας. Επίσης, διαβάστε εδώ για ένα σύγχρονο θαύμα της Αγίας Μαρίνας, ενώ εδώ μπορείτε να διαβάσετε την συνοπτική ιστορία του μοναστηριού της Αγίας Μαρίνας Άνδρου.
Ἀπολυτίκιον
Ἀνδρείαν καὶ φρόνησιν, σὺ κεκτημένη σεμνή, ἀνδρείως κατεπάτησας ὄφιν ἀρχέκακον, Μαρίνα πανεύφημε, ἤσχυνας Ὀλυμβρίου τᾶς πικρᾶς τιμωρίας, εὐφρανας Ἀσωμάτων τᾶς χορείας ἀθλοῦσα, διὸ ἀπαύστως πρέσβευε Χριστῷ, εἰς τὸ σωθήναι ἠμᾶς.
Έτερον Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)
Ἦχος πλ. α’. Τόν συνάναρχον Λόγον.
Μνηστευθεῖσα τῷ Λόγῳ Μαρίνα ἔνδοξε, τῶν ἐπιγείων τὴν σχέσιν πᾶσαν κατέλιπες, καὶ ἐνήθλησας λαμπρῶς ὡς καλλιπάρθενος· τὸν γὰρ ἀόρατον ἐχθρὸν κατεπάτησας στερρῶς ὀφθέντα σοὶ Ἀθληφόρε. Καὶ νῦν πηγάζεις τῷ κόσμῳ τῶν...

”Ο τέλειος στην αγάπη, που έφτασε στην ακρότητα της απάθειας, δεν γνωρίζει διαφορά του εαυτού του και του άλλου, ή του δικού του και του ξένου, ή πιστού και απίστου, ή δούλου και ελεύθερου, ή γενικά αρσενικού και θηλυκού. Αλλ’ επειδή έχει γίνει ανώτερος από την τυραννία των παθών και αποβλέπει στη μία ανθρώπινη φύση, όλους τους θεωρεί ίσους και έχει την ίδια διάθεση απέναντι όλων. Γιατί δεν υπάρχει γι’αυτόν Έλληνας και Ιουδαίος, ούτε αρσενικό και θηλυκό, ούτε δούλος και ελεύθερος, ἀλλὰ τὰ πάντα καὶ ἐν πᾶσι Χριστός.(Κολ. 3, 11).”
(”Δεύτερη Εκατοντάδα των κεφαλαίων περί Αγάπης” Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής)
Ο λόγος των αγίων είναι πάντα ανατρεπτικός, ο πιο προοδευτικός…Χωρίς αγκυλώσεις στεγανά προκαταλήψεις αντιδραστικότητα, ιδιοτέλεια και κομφορμισμό.. Είναι λόγος βαθιά κι εκ βάθρων επαναστατικός….
Το Άγιο Πνεύμα όχι μόνο εκπορεύεται αλλά …..και προπορεύεται..
Σε μια ακόμη ταραγμένη εποχή άκρατης και άκριτης βίας ως τα πέρατα της γης, της ιδεολογικοποίησης της βίας, υπόθαλψης του αδελφοκτόνου μίσους, στοχοποίησης του κάθε άλλου του μη ομοιδεάτη, του ξένου του μη ομοεθνή του αλλόφυλου, του αλλόδοξου του αλλόθρησκου του μη ομόδοξου ο Άγιος Μάξιμος βάζει τα πράγματα στη θέση τους..
”Ο τέλειος στην αγάπη…”
”Ἔσεσθε οὖν ὑμεῖς τέλειοι, ὥσπερ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς τέλειός ἐστιν.” (κατά Ματθαίον 5:48)
dimpenews.com
Το ζήτημα προκαλεί έυλογα πολλά και διαφορετικά ερωτηματικά ως προς την χρησιμότητα του σε παιδιά 10-11 ετών
Έντονο προβληματισμό έχουμε από το νέο σχολικό βιβλίο, το οποίο αναφέρει την ΛΟΑΤΚΙ ατζέντα σε παιδιά Δημοτικού.
Πρόκειται για το νέο, εγκεκριμένο από το ΙΕΠ, βιβλίο Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής της ΣΤ΄ Δημοτικού.
Στην σελίδα 10, υπό τον τίτλο «Η ζωή στο σπίτι μου», το βιβλίο αναφέρει τους «τύπους της ελληνικής οικογένειας», βάζοντας στην ίδια πλευρά την παραδοσιακή οικογένεια με ζευγάρια δύο ανδρών ή δύο γυναικών, τονίζοντας ότι η οικογένεια στην Ελλάδα "παρουσιάζει μεγάλη «πολυμορφία» και ότι ανάμεσα στους τύπους οικογένειας συγκαταλέγονται και οι «οικογένειες με δύο γονείς του ίδιου φύλου».
Μάλιστα, ρωτάει τα παιδιά: «Από ποια μέλη αποτελείται η δική σου οικογένεια; Σε ποιον τύπο οικογένειας ανήκει;»
Αρκετοί γονείς και εκπαιδευτικοί εκφράζουν προβληματισμό, θεωρώντας ότι συγκεκριμένες θεματικές είναι πολύπλοκες ή πρόωρες για την ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών του Δημοτικού.
Η ανησυχία γονέων και εκπαιδευτικών εστιάζεται στο κατά πόσο ορισμένες σύγχρονες θεματικές (σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, σύγχρονες μορφές οικογένειας, διαχείριση ταυτότητας φύλου) είναι κατάλληλες για την αντιληπτική και ψυχοσυναισθηματική ωριμότητα των παιδιών του Δημοτικού.
Υποστηρίζεται ότι η θεωρητική ή πρόωρη έκθεση σε πολύπλοκα κοινωνικά ζητήματα μπορεί να προκαλέσει σύγχυση ή άγχος αντί για κατανόηση.
Ορισμένοι γονείς και φορείς υποστηρίζουν ότι ορισμένα θέματα (όπως η σεξουαλική ταυτότητα) είναι πολύ περίπλοκα ή πρόωρα για παιδιά μικρής ηλικίας.
Υπάρχει η άποψη ότι η διαπαιδαγώγηση γύρω από ηθικές, θρησκευτικές ή προσωπικές αξίες πρέπει να παραμένει στην ευθύνη των γονέων και όχι του κράτους.
Εκφράζονται ανησυχίες για πιθανή ιδεολογική κατεύθυνση των προγραμμάτων σπουδών, με ορισμένους να ζητούν η εκπαίδευση να εστιάζει αποκλειστικά σε ακαδημαϊκές γνώσεις.
Ορισμένες ομάδες θεωρούν ότι η εισαγωγή νέων εννοιών έρχεται σε σύγκρουση με τις παραδοσιακές κοινωνικές ή θρησκευτικές δομές.Η εύρεση ισορροπίας μεταξύ της προστασίας των δικαιωμάτων όλων των παιδιών και του σεβασμού των πεποιθήσεων της κοινότητας παραμένει το κεντρικό σημείο τριβής σε αυτόν τον διάλογο.
Επίσης αρκετοί εκπαιδευτικοί δηλώνουν ότι δεν διαθέτουν την εξειδικευμένη ψυχοπαιδαγωγική κατάρτιση για να διαχειριστούν ευαίσθητα ζητήματα σε μικρές ηλικίες.
Πολλοί γονείς θεωρούν ότι η αξιακή προσέγγιση αυτών των θεμάτων αποτελεί αποκλειστική ευθύνη του οικογενειακού περιβάλλοντος.
Το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) τονίζει ότι οι ενότητες είναι σχεδιασμένες ηλικιακά. Χρησιμοποιούν παιγνιώδεις και βιωματικές μεθόδους, αποφεύγοντας την στείρα θεωρητικοποίηση.
Η επίσημη θέση της Εκκλησίας της Ελλάδος αναφορικά με τη συμπερίληψη θεμάτων διαφορετικότητας, έμφυλων ταυτοτήτων και σεξουαλικού προσανατολισμού στα σχολικά βιβλία και προγράμματα σπουδών (όπως τα εργαστήρια δεξιοτήτων) είναι σταθερά επικριτική και επιφυλακτική, εστιάζοντας στην προστασία της παραδοσιακής χριστιανικής δομής της οικογένειας.
Η Ιερά Σύνοδος έχει εκφράσει επανειλημμένα τις αντιρρήσεις της, διαχωρίζοντας τη στάση της ανάλογα με το είδος της «διαφορετικότητας» που εισάγεται στα σχολεία.
Η Εκκλησία αντιτίθεται έντονα στην εισαγωγή όρων και εννοιών που σχετίζονται με τον κοινωνικό αυτοπροσδιορισμό του φύλου και τον σεξουαλικό προσανατολισμό στα σχολικά εγχειρίδια.
Υποστηρίζει ότι η προώθηση της αποδόμησης των στερεοτύπων του φύλου σε μικρές ηλικίες προκαλεί σύγχυση ταυτότητας στα παιδιά και έρχεται σε σύγκρουση με την ορθόδοξη ανθρωπολογία.
ο Για την Εκκλησία, το πρότυπο της οικογένειας βασίζεται αποκλειστικά στην ένωση άνδρα και γυναίκας. Οποιεσδήποτε αναφορές σε εναλλακτικές μορφές οικογένειας (π.χ. ομόφυλα ζευγάρια, μονογονεϊκές οικογένειες με συγκεκριμένο ιδεολογικό πρόσημο) εντός των σχολικών βιβλίων θεωρούνται προσπάθεια αλλοίωσης των κοινωνικών και θρησκευτικών θεμελίων.
Posted on 16 Ιουλίου, 2026

Από την Nancy Flanders, για την ιστοσελίδα του LiveAction
Ο Ethan Preseau, 28 χρονών, αξιωματικός του Αμερικανικού Ναυτικού, βρέθηκε από την κοπέλα του αναίσθητος μπροστά στο σπίτι τους ενώ έκανε μετακόμιση.
Διακομίσθηκε στο νοσοκομείο, μπήκε στην εντατική και «διαγνώστηκε» ως εγκεφαλικά νεκρός. Σε γενόμενη μαγνητική διαπιστώθηκε νεκρωμένη μια βασική περιοχή του εγκεφάλου του.
Η οικογένειά του ζήτησε περίοδο χάριτος,10 ημέρες, πριν αφαιρεθεί η μηχανική υποστήριξη. Κατόπιν, σχεδίασαν την κηδεία του και ετοιμάστηκαν να δωρίσουν τα όργανά του.
Την 10η ημέρα, τον αποσυνέδεσαν από την μηχανική υποστήριξη, αλλά ο Ethan δεν πέθανε. Αντίθετα, ξύπνησε.
Τώρα αναρρώνει σε κέντρο αποκατάστασης.
Θάνατος σημαίνει πλήρη παύση, συνολικά, κάθε εγκεφαλικής και άλλης σωματικής δραστηριότητας, συμπεριλαμβανομένου του εγκεφαλικού στελέχους, σε συνδυασμό με παύση των καρδιοπνευμονικών λειτουργιών. Ούτε η παύση της εγκεφαλικής δραστηριότητας, ούτε η παύση των καρδιοπνευμονικών λειτουργιών, ούτε η παύση οποιασδήποτε άλλης λειτουργίας (π.χ νεφρικής) από μόνες τους επαρκούν για να τεθεί η διάγνωση του θανάτου.
Ένα άτομο είναι είτε πραγματικά νεκρό, είτε εξακολουθεί να ζει.
Και μόνο η επινόηση του όρου «εγκεφαλικός θάνατος» δείχνει ότι στην πραγματικότητα ο άνθρωπος δεν είναι νεκρός.
Πηγή: https://liveaction.org
Μετάφραση και επιμέλεια κειμένου: «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά»
« Άν θέλουμε το λίγο να γένη μεγάλο,
πρέπει να λατρεύωμεν Θεόν,
να αγαπάμε πατρίδα * νάχωμεν αρετή*
τα παιδιά μας να τα μαθαίνωμεν γράμματα και ηθική»
«… Η Επανάσταση δεν έγινε μονάχα το ’21…»
Στρατηγός Μακρυγιάννης.
Αγαπητά μου Παιδιά,
Μαζί με πολλούς άλλους άξιους και γενναίγους Έλληνες πολεμήσαμε και λευτερώσαμε τούτο τον τόπο που πατάτε εσείς, και να στοχάζεστε πως τον λευτερώσαμε για σας που γεννηθήκατε σε πατρίδα ελεύθερη, γιατί εμείς λίγο την απολάψαμε, ότι, μόλις εδιώξαμε τους Τούρκους, αρχίσαμε να τρώμε ο ένας τον άλλον κι έτσι μας βρήκαν διαιρεμένους οι Μπαυαροί και μας τζαλαπάτησαν.
Μα ο Θεός, το έλεός του μεγάλο, δεν συνερίστη τα κρίματά μας και στέριωσε το έθνος, όπου καταφανίστηκε τόσους χρόνους στη σκλαβιά και ήρθε ο καιρός πάλι να δικαιωθεί. Ότι το δίκιο μας μάς το ‘δινε ο Θεός και το χαλούσαμε εμείς. Κι απ’ το λίγο που δεν προκάναμε να χαλάσουμε εστερεώθη το έθνος αυτό, που εγέννησε κι εσάς. Εσείς τώρα μάθατε και γράμματα, ότι σκολάσατε από τις αγγαρείες και τους κιντύνους και κατατρεγμούς οπού ‘χαμεν εμείς – εγώ εμεγάλωσα αγράμματος, με άσπρα τα μαλλιά, όψιμος έπιασα κοντύλι στο χέρι μου. Και τα γράμματα που μάθατε σας δίδαξαν πως είστε Έλληνες και Χριστιανοί της Ορθόδοξης Ανατολικής Εκκλησίας. Αν ήθελ’ εμείς, για να γλυτώσουμε από την τυραγνία και τα βάσανα, να γίνουμε Τούρκοι, όπως έγιναν καμπόσοι τότε, θα σας είχαν γεννημένους χανούμισσες κι όχι Ρωμαίϊσσες Χριστιανές και με τούτο θα ήστενε κι εσείς Τούρκοι. Και θα παίρνατε πάνω σας και τα κρίματα του μολεμένου αυτού Έθνους, που εσώριασε τόσα αδικοχαμένων και ατιμασμένων κουφάρια απάνω στη γη.
Κι αν θέλαμε μεις να σεργιανάμε με τες καρρότσες της βασιλείας, φορτωμένοι τα παράσημα, και να μας φυλεύουν οι Μπαυαροί τιμές και περιουσίες, ήθελ’ αφήσομε τον Κωλέττη με τους μισσιονάριους και τους ξένους πρέσβεις να μας αλλάξουνε την πίστη και τότε κι εσείς θα ‘χατε γεννηθεί από μάννες Φράγκισες και θα κάνατε ανάποδα το σταυρό σας. Και θα στοχαζόσασταν ότι εχρειάστη να χυθεί ποτάμι το αίμα τόσων παλληκαριών και ηρώων της πατρίδος, για να χάσετε ελεύτεροι την πίστη που είχατε σκλαβωμένοι.
Τώρα όμως ζείτε πάνω σε τούτο το ματωμένο και καπνισμένο χώμα και λογαριάζεστε Έλληνες Ορθόδοξοι Χριστιανοί και όσοι έχετε μέσα σας καρδιά και νου, το ‘χετε για την πιο τρανή χαρά σας, κορώνα στο κεφάλι. Να μη θαρρείτε όμως πως έτσι κοιμηθήκαμε από βραδίς Τούρκοι και ξυπνήσαμε Έλληνες. Εχρειάστηκε να θυσιάσουμε αρετή καντάρια και κόπους και αίματα γι’ αυτή την ελευθερία που έχετε εσείς. Ότι η επανάσταση δεν έγινε το ’21 μονάχα κάθε ώρα και στιγμή από τότε που πήρε ο Αγαρηνός την Πόλη, με κάθε σφαγή και αρπαγή και ατιμία που σήκωνε ο σβέρκος του σκλάβου, για να προσκυνήσει και δεν προσκύναγε, γίνονταν μια επανάσταση. Κι όλες αυτές οι επαναστάσεις γνωστών και αγνώστων ηρώων της πίστης και της πατρίδος έτρεξαν σαν τα ρυάκια στο μεγάλο ράμμα και έτσι έγινε το ’21 που ήθελε ο Θεός και μας έκανε λεύτερους.
Γι’ αυτό, παιδιά μου, τέτοιες μέρες, που γιορτάζετε το σηκωμό του γένους, να μνημονεύετε αυτούς τους ήρωες που θυσίασαν και τη ζωή τους και το βιος τους για πίστη και πατρίδα κι άφησαν τις φαμίλιες τους γυμνές να διακονεύουν. Και τούτη την πίστη να τη λογαριάζετε ως ένα τζιβαΐρι που το κρατά ο άνθρωπος και περπατεί και φόβος είναι να μην του πέσει. Και η πατρίδα δεν είναι ενός ούτε ολίγων αλλά την έχουμε όλοι μαζί, ότι όλοι μαζί την ελευτερώσαμε.
Ώστε αν αμελήσετε την πίστιν όπου σας παραδώσαμεν Ορθόδοξην Ανατολικήν και σας την κλέψουν, αν πέσετε στες παραλυσίες και αφήσετε τα κάστρα αφύλακτα και σας τα πάρουν, ούτε να ζήσετε μπορείτε ούτε να πεθάνετε παρηγοριέστε, ότι θα βρείτε εκεί που θα πάτε τους γενναίγους πατέρες σας, το Διάκο, τον Υψηλάντη, τον Κολοκοτρώνη, το Δυσσέα, και θα σας ζητήσουν τα αίματα πίσω που χύθησαν για την ελευθερία της πατρίδος. Και καθώς τα αίματα δεν γυρίζουν πλέον, θε να είστε καταδικασμένοι. Όθεν, αγαπητά μου Ελληνόπουλα, κάνετε τα καλά σας και μη σκολάτε τις μετάνοιες σας για τούτη την άγια πατρίδα, τηράτε να ‘χετε το νου καθαρό και Ορθόδοξο και το σώμα τυραννισμένο, για να αντέχει τους κόπους και να πηγαίνετε τούτες τις μέρες στους τάφους μας και να στοχάζεστε τα χρέη σας. Ότι εμείς από μέσ’ απ’ αυτούς τους τάφους μας μια μέρα θ’ αναστηθούμε και θα σας κρίνουμε.
Στρατηγός Μακρυγιάννης
Για την αντιγραφή
Μυργιώτης Παναγιώτης
Μαθηματικός