Νηστεία - Επιτρέπεται το ψάρι
ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ -αυστηρώς ακατάλληλο για ελληνόφοβους και αχρίστους. Για του Χριστού την πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία. ΠΑΛΙ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΠΑΛΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΘΑΝΑΙ - ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
Δευτέρα 8 Ιουνίου 2026
Αγία Καλλιόπη
Αγία Καλλιόπη
| Ημερομηνία Εορτής: | 08/06/2026 |
| Τύπος εορτής: | Σταθερή. Εορτάζει στις 8 Ιουνίου εκάστου έτους. |
| Άγιοι που εορτάζουν: | Αγια Καλλιοπη |
| Περιεχόμενα: | |
  | |
Βιογραφία
Kάλλη παραβλέπουσα των ποιημάτων,
Kτίστου τα κάλλη οπτάνη Kαλλιόπη.
Η Αγία Καλλιόπη, έζησε στα μέσα του 3ου αιώνα μ.Χ., στα χρόνια του αυτοκράτορα Δεκίου. Διακρινόταν για τη φυσική της ομορφιά, αλλά και τα πλούσια ψυχικά και πνευματικά χαρίσματά της. Απέρριπτε μετά βδελυγμίας κάθε πρόταση γάμου γιατί είχε αφιερώσει τη ζωή της στο Χριστό, τη διδασκαλία του Θείου Λόγου Του και τη διακονία και παραμυθία των ασθενών και πασχόντων αδελφών της. Στο φοβερό διωγμό που εξαπέλυσε ο φοβερός διώκτης των χριστιανών Δέκιος, η Καλλιόπη συνελήφθη και οδηγήθηκε μπροστά στον τοπικό άρχοντα, ο οποίος θαύμασε την ομορφιά της και προσπάθησε με διάφορες κολακείες και υποσχέσεις να την δελεάσει και να την σύρει στην ανόσια ζωή των ψυχοφθόρων ηδονών και της μισερής ειδωλολατρίας. Όμως η Αγία με ηρωική σταθερότητα, εμμονή και αγωνιστικό φρόνημα, ομολόγησε την πίστη της στο Χριστό, τον μοναδικό Σωτήρα και Λυτρωτή. Εξοργισμένος ο τύραννος διέταξε και τη μαστίγωσαν ανελέητα. Κατόπιν, τη χαράκωσαν με μαχαίρια και έκαψαν τις πληγές της. Τελικά την αποκεφάλισαν χαριζόντάς της, την ουράνια και άφθαρτη δόξα.
Λειτουργικά κείμενα
Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)
Ήχος α΄. Της ερήμου πολίτης.
Του Σωτήρος το κάλλος εκ ψυχής αγαπήσασα, καλλιπάρθενε κόρη, Καλλιόπη πανεύφημε, ηγώνισαι στερρώς υπέρ αυτού, και δόξης ηξιώθης θεϊκής, δια τούτο σου την μνήμην την ιεράν, τιμώμεν εκβοώντές σοι, δόξα τω δεδωκότι σοι ισχύν, δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα τω χορηγούντι δια σού, ημίν πταισμάτων άφεσιν.
Αγιογραφίες / Φωτογραφίες
Αγία Καλλιόπη - Χρήστος Στύλος©
Αγία Καλλιόπη
Οπτικοακουστικό Υλικό
Ακούστε το απολυτίκιο!
Άγιος Θεοφάνης ο Νεομάρτυρας
Άγιος Θεοφάνης ο Νεομάρτυρας
| Ημερομηνία Εορτής: | 08/06/2026 |
| Τύπος εορτής: | Σταθερή. Εορτάζει στις 8 Ιουνίου εκάστου έτους. |
| Άγιοι που εορτάζουν: | Αγιος Θεοφανης ο Νεομαρτυρας (; - 1588) |
| Τελευταία ενημέρωση: | 27/10/2012 20:03 |
| Περιεχόμενα: | |
| | |
Βιογραφία
O Θεοφάνης ογγίνοις στέφος μέγα,
Eξηγόρασεν· ω συναλλαγής ξένης!
Ο Άγιος Θεοφάνης γεννήθηκε στο χωριό Ζαπάντι, σημερινό Καλόβρυση, της Καλαμάτας του νομού Μεσσηνίας, από ευσεβείς γονείς, τον Νικόλαο και την Κύρω. Νέος καθώς βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη και μάθαινε τη ραπτική τέχνη από σκληρό αφέντη, ο κατά κόσμον Θεόδωρος, που διακρινόταν για τη σωματική του ωραιότητα παρασύρθηκε, αρνήθηκε τη χριστιανική του πίστη και ασπάσθηκε τον μουσουλμανισμό. Οι μουσουλμάνοι χάρηκαν για την αλλαξοπιστία του και τον περιποιούνταν με πολλές κολακείες και τιμές, διδάσκοντάς τον επί μία εξαετία τα τουρκικά και αραβικά στα βασιλικά ανάκτορα. Οι πολλές μελέτες του τον οδήγησαν στον Χριστό. Θυμήθηκε την πίστη που αρνήθηκε και με τύψεις και δάκρυα αποφάσισε την επιστροφή του. Προσευχόμενος στην Αγία Τριάδα ενδυναμώθηκε στην απόφαση του.
Ο νέος και ωραίος Θεόδωρος περιπλανήθηκε αρκετά σε διάφορους τόπους, για να βρει κατάλληλο άνθρωπο, που θα τον βοηθούσε στη συγχώρεση και τη σωτηρία του. Επισκέφθηκε την Βενετία, όπου αρχιεράτευε ο σοφός και άγιος μητροπολίτης Φιλαδελφείας Γαβριήλ Σεβήρος (1577 - 1616 μ.χ.). Σημειώνεται στον βίο του: «Τετυχηκώς εγεγόνει θείων τε και θαυμασίων ανδρών. Τούτων δ΄ ην ο τα πρωτεία φέρων και των αρχιερέων τω όντι ακρότης κύριος Γαβριήλ, ο της αγιωτάτης μητροπόλεως Φιλαδελφείας προϊστάμενος, ον δια την ενούσαν αυτώ αρετήν και σοφίαν, των καθ’ ημάς και των θύραθεν, η των Ενετών αριστοκρατία, ως του ελληνικού γένους Κυβερνήτην άριστον δια τιμής άγουσα, ηγούμενον τούτου και οικονόμον απεκατέστησε μάλιστα». Ο άγιος αυτός ιεράρχης τον δίδαξε, τον νουθέτησε, τον στήριξε και τον έκειρε μοναχό, ονομάζοντας τον Θεοφάνη. Τον παρότρυνε προς το μαρτύριο, λέγοντας του πως η ολοκλήρωση της μετανοίας του θα είναι να χύσει το αίμα του για τον Χριστό, τον όποιο είχε αρνηθή. Ο Θεοφάνης στερεωμένος με αρχιερατικές ευχές, θεία δύναμη και θερμή πίστη επέστρεψε στην πατρίδα του για να μαρτυρήσει.
Περιπλανήθηκε πάλι πολύ, μέχρι να φθάσει τελικά στο ποθούμενο μαρτύριο. Από την Κωνσταντινούπολη, όπου δεν κατάφερε να μαρτυρήσει, πηγαίνει στην Αθήνα, όπου μετά τριήμερη προσευχή, παρουσιάζεται στον εκεί δικαστή με θάρρος, ομολογώντας δημόσια τη χριστιανική του πίστη και τη λανθασμένη του πρότερη άρνησή της. Δεν καταφέρνει τίποτε και ο δικαστής τον διώχνει. Στη συνέχεια μεταβαίνει στην Εύβοια και την Λάρισα προκαλώντας τους δικαστές να τον οδηγήσουν στο μαρτύριο. Στην Λάρισα ο σκληρός και άγριος δικαστής διατάζει να τον μαστιγώσουν εξακόσιες φορές. Μέσα από τις πληγές του ο άγιος ευχαριστεί τον Θεό που πάσχει και χαίρεται πραγματικά θεωρώντας ότι πάσχει άλλος και όχι ο ίδιος. Προσευχόμενος θεραπεύεται και αναχωρεί για το Άγιον Όρος.
Στο Άγιον Όρος συνάντησε ενάρετους μοναχούς και πνευματικούς, τους οποίους συμβουλεύθηκε και οι όποιοι τον στερέωσαν και τον όπλισαν με τις ευχές και ευλογίες τους: «Πολλοίς των θαυμασίων ολοσχερώς της αρετής αντεχομένοις εντυχών, εξ ων εύχρηστα τε και κάλλιστα αρυσάμενος». Παρέμεινε στη μονή Βατοπαιδίου και εκεί συναντήθηκε με τον μελλοντικό βιογράφο-ύμνογράφο του λόγιο ιεροδιάκονο Συνέσιο τον Βατοπαιδινό, του οποίου η βιογραφία σώζεται στη μονή.
Ενισχυμένος από το Άγιον Όρος μεταβαίνει πάλι στην Κωνσταντινούπολη για την εκπλήρωση του σκοπού του. Σημαντική ήταν εκεί η γνωριμία του με τον νέο «αλείπτη» του πνευματικό Ευθύμιο. Αυτός τον προετοίμασε κατάλληλα για το μαρτύριό του, ώστε να μη δειλιάσει και αποκάμει. Μετέλαβε των αχράντων μυστηρίων και μετά από ολονύκτια, θερμή και μετά δακρύων προσευχή οδηγήθηκε με θάρρος και τόλμη στο δικαστήριο, για να ομολογήσει απτόητα τον σταυρωθέντα και αναστηθέντα Χριστό ως μόνο αληθινό Θεό. «Τη του ζωοποιού σταυρού πανοπλία καθοπλισάμενος, και «επ΄ ονόματι της τρισσοφαούς και παναιτίου και ζωαρχικής Παναγίας Τριάδος» ειπών».
Με όλη τη δύναμη της ψυχής του ομολόγησε τον Χριστό θεό αληθινό ενώπιον του δικαστηρίου και δήλωσε τη μετάνοια του για την εκτροπή του στη μουσουλμανική θρησκεία. θυμωμένος ο δικαστής ζήτησε την άμεση φυλάκισή του, για να σκεφθεί καλύτερα την καλύτερη τιμωρία του. Οι δέσμιοι ειρωνευόμενοι τον οδηγούσαν στη φυλακή κλωτσώντας και ραπίζοντάς τον σκληρά. Πάλι ο δικαστής τον κάλεσε να απολογηθεί για να δει μήπως ήταν μεθυσμένος η σαλεμένος. Ο άγιος όμως με περισσή λογική, ευφράδεια και αποδείξεις επέμενε ότι αμάρτησε φρικτά που παρασύρθηκε από την ασέβεια, χαίρεται που επέστρεψε στον Χριστό και δεν πτοείται από καμιά τιμωρία. Ο δικαστής διέταξε να τον μαστιγώσουν επτακόσιες φορές, να τον οδηγήσουν δέσμιο στη φυλακή και να τον φυλάγουν.
Κατά τη δεύτερη αυτή φυλάκισή του οι δεσμώτες του τον βασάνιζαν συνέχεια με διάφορα και βαρειά βασανιστήρια. Μάλιστα τον ειρωνεύονταν και τον προκαλούσαν να δουν κάποιο θαύμα από αυτόν. Ο άγιος προσευχόταν ατάραχα στον ήλιο της δικαιοσύνης Χριστό και την Υπεραγία Θεοτόκο επί τρεις ώρες. Όταν είπε το «αμήν» της προσευχής του, έγινε μεγάλος σεισμός. Συνταράχθηκαν τα θεμέλια της φυλακής, και ενώ ήταν νύχτα έλαμψε όλος ο τόπος από υπερουράνιο φως. Ο άγιος σε στάση προσευχής, λυμένος από τα δεσμά του, φωτεινός και χαρούμενος, δόξαζε τον θεό. Οι διώκτες βασανιστές του είχαν μεταβληθεί από άγρια θηρία σε ήμερα πρόβατα, που ζητούσαν συγχώρεση παρακλητικά, του προσκυνούσαν τα πόδια και τον ικέτευαν να τους ελεήσει για όσα κακά του έκαναν πριν. Μερικοί μάλιστα, ακούοντας την ωραία διδασκαλία του οσιομάρτυρος πίστεψαν στον Χριστό.
Όταν οι άρχοντες πληροφορήθηκαν τα γενόμενα, τον κάλεσαν πάλι στο δικαστήριο για απολογία. Ο άγιος προσήλθε άφοβος και παρά τις απειλές για τη ζωή του και τις υποσχέσεις, για μια ζωή πολυτελή και άνετη αν αρνηθεί τον Χριστό, επέμενε υποστηρίζοντας τη χριστιανική πίστη ως μόνη αληθή, διαλύοντας τ΄άσοφα επιχειρήματα των δικαστών και στηλιτεύοντας την πολλή άγνοιά τους. Απογοητεύθηκαν οι δικαστές από την υπομονή και την επιμονή του, όπως και οι βασανιστές του, που τον παρακολουθούσαν παράδοξα να χαίρεται στις τιμωρίες που τον υπέβαλαν. Αποφάσισαν λοιπόν να τον βασανίσουν φρικτά και να τον θανατώσουν. Έτσι τον ανασκολοπίζουν, γδέρνουν λωρίδες από το στήθος και την πλάτη του, τον ανεβάζουν σε μουλάρι και τον γυρίζουν στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης προς θεατρινισμό και εξευτελισμό του. Κατόπιν τον ρίχνουν σε τσιγγέλια, που διαπερνούν το σώμα του, τον καταξεσκίζουν και τον καταματώνουν.
Μέσα σε όλα αυτά τα φρικτά βασανιστήρια και τους μεγάλους πόνους ο άγιος, παρέμενε ατάραχος και θερμά προσευχόμενος. Ευχαριστούσε εγκάρδια την Αγία Τριάδα που τον αξίωσε του ποθούμενου και παρακαλούσε να φανεί σημείο στους άπιστους. Μετά την προσευχή του αγίου κατέβηκε ένα πρωτοφανέρωτο από τον ουρανό ολόλευκο πτηνό σαν περιστέρι. Στη θέα του ο άγιος γέμισε χαρά και ευχαρίστηση, ενώ όλοι οι παρόντες έμειναν απορημένοι και έκπληκτοι. Οι Τούρκοι θαυμάζοντας έλεγαν μεταξύ τους: «Αλήθεια, αληθινός θεός είναι ο Χριστός, που κηρύττεται και δοξάζεται από τον μάρτυρα». Το πτηνό έμεινε εκεί τρεις ώρες και έφυγε. Αρχισε να σκοτεινιάζει. Ο άγιος φώναξε, όπως ο Χριστός στον σταυρό: «διψώ». Οι δήμιοί του άρπαξαν την ευκαιρία και άρχισαν να τον πειράζουν λέγοντάς του· «γίνε σαν και εμάς και θα σου δώσουμε νερό». Ο άγιος δεν ταράζεται και τους άπαντα πως τον δροσίζει ο Χριστός και διψά μόνο τη σωτηρία του.
Μέσα στη νύχτα που ακολούθησε ήλθαν δυνατές βροντές και αστραπές, ενώ ουράνιο φως τύλιξε το καταταλαιπωρημένο σώμα του ένδοξου νεομάρτυρα. Οι παριστάμενοι Τούρκοι με θαυμασμό, ύστερα από όλα τα θαυμάσια που έβλεπαν, διεκήρυτταν πως μία και μόνη των Χριστιανών η ευσέβεια είναι καθαρά αληθινή. Τότε οι δήμιοι φοβήθηκαν ότι θα προσηλυτισθεί ο λαός και παίρνοντας με αγριότητα στα χέρια τους ότι αιχμηρό αντικείμενο έβρισκαν μπροστά τους άρχισαν βάρβαρα να γδέρνουν το πρόσωπό του και του έβγαλαν τα μάτια. Ο άγιος εξέπνευσε και παρέδωσε το πνεύμα στον Πλάστη του, που τόσο αγάπησε και για τον οποίο αυτοπροαίρετα και πρόθυμα θυσιάσθηκε.
Τότε οι φιλόχριστοι, φιλάγιοι και φιλομάρτυρες χριστιανοί, δίνοντας δώρα και χρήματα στους δήμιους, πήραν τα τίμια λείψανα του μάρτυρος και μάζεψαν με ευλάβεια το αίμα του. Αυτά έγιναν πηγή θαυμάτων σε χωλούς, λεπρούς, δαιμονισμένους, ανίατα και πολυχρόνια ασθενείς, που με πίστη τα προσκυνούσαν και επικαλούνταν τον άγιο. Όσοι όμως από τους δημίους πρωτοστάτησαν στην κατακρεούργηση του μάρτυρος, είχαν κακό τέλος. Αλλοι τυφλώθηκαν, άλλοι τρελλάθηκαν και μανιασμένοι πνίγηκαν στη θάλασσα, άλλων τα χέρια ξεράθηκαν και ο καθένας απέλαβε τη δίκαιη τιμωρία. Ορισμένοι πάλι μετανόησαν, επικαλέσθηκαν τη βοήθεια του αγίου και έγιναν μάρτυρες και κήρυκες των θαυμάτων του και της χριστιανικής πίστης, που αναδεικνύει τέτοιες αγέρωχες ιερές μορφές, όπως τον ένδοξο μεγαλομάρτυρα, νεομάρτυρα Θεοφάνη.
Το μαρτύριο του αγίου τοποθετείται στις 8 Ιουνίου 1559 μ.Χ. Όλοι βασίζονται στο Νέο Μαρτυρολόγιο του αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου. Κατά ορθή όμως παρατήρηση του αγιολόγου καθηγητή κ. Π. Β. Πάσχου το μαρτύριο του αγίου τοποθετείται το 1588 μ.Χ. βάσει του Κώδικος 339 του Μετοχίου του Παναγίου Τάφου στην Κωνσταντινούπολη και του Κώδικος 797 της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου, όπου τα χρονολογικά στοιχεία με τον αναφερόμενο μητροπολίτη Φιλαδελφείας Γαβριήλ Σεβήρο (1577 - 1616 μ.Χ.), από τον οποίο εκάρη ο οσιομάρτυς Θεοφάνης στη Βενετία, δεν συμφωνούν με τη μαρτυρική του τελείωση το 1559 μ.Χ.
Όπως αναφέραμε, βιογράφος και υμνογράφος του είναι ο ιεροδιάκονος Συνέσιος Βατοπαιδινός.
Η μνήμη του τιμάται στις 8 Ιουνίου.
Αγιογραφίες / Φωτογραφίες
Άγιος Θεοφάνης ο Νεομάρτυρας
π.Αυγουστίνος Καντιώτης: Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, για να γίνεις δεσπότης σήμερα ή θα κάνεις τούμπα μέσα στην στοά των μασόνων ή θα σιωπάς.
Posted on 7 Ιουνίου, 2026
Για να γίνης δεσπότης σήμερα ή πρέπει να κάνης τούμπα μέσα στην στοά των μασόνων & να προσκυνήσης τον διάβολο· Τι διαβολο-δεσποτης θα γινης; Ή θα επιτρέψη να γίνης εάν δεν την πολεμάς.
Mητροπολίτης Φλωρίνης π. Αὐγουστίνος Καντιώτης Αθήνα 3.5.1964
«Δυστυχώς και μέσα στην Εκκλησία μπήκε η μασονία. Διαβάστε παλαιότερες «ΣΠΙΘΕΣ» και θα το δείτε. Εγώ κατήγγειλα επίσημα με στοιχεία ότι και επίσκοποι και μητροπολίται και πατριάρχαι είναι μασόνοι… Για να γίνεις δεσπότης ή πρέπει να περάσεις από τα σκαλοπάτια της μασονίας ή άμα δεν περάσεις, -γιατί δεν είναι όλοι οι δεσποτάδες μασόνοι-, όμως είναι γεγονός ότι υπάρχουν τέτοιοι ύποπτοι στην Εκκλησία. Δεν ανακοινώνουν τα ονόματά τους όσο ζουν, άμα πεθάνουν τότε τους φανερώνουν. Εμείς όμως τους ξέρουμε και τους παρακολουθούμε.
Για να γίνεις δεσπότης σήμερα ή πρέπει να κάνεις τούμπα μέσα στην στοά των μασόνων και να προσκυνήσεις τον διάβολο· Τι διαβολο-δεσπότης θα γίνεις; Ή θα επιτρέψει η μασονία να γίνεις εάν δεν την πολεμάς και έχεις ευγένεια απέναντί της. Γι’ αυτό βλέπεις όλοι αυτοί που είναι υποψήφιοι δεσποτάδες σιωπούν, κανείς τους δεν μιλά, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Ξέρουν πολύ καλά ότι θα τους φάει το φίδι.
Μωρέ χίλιες φορές διάκονος, χίλιες φορές καλόγερος και να φωνάζω μέρα νύκτα ότι είστε σατανάδες, παρά να με δώστε μήτρες και μπαστούνες. Και αν με κάνετε δεσπότη, τί θα γίνει; Σας τα χαρίζω όλα βρε διαβόλοι.
Ο Δουλγέρης που ήταν ένας φωστήρας, ένας ήλιος, -δεν υπήρχε πιο μορφωμένος και πιο ικανός και πιο δυνατός και δραστήριος ιεροκήρυκας-, και όμως δεν έγινε επίσκοπος. Ἐψηφίστηκε κάτω στην Κύπρο επίσκοπος. Μαζευτήκαν όλοι οι μασόνοι και είπαν· Ο Δουλγέρης επίσκοπος; Μας έφαγε. Αν γίνει αυτός δεσπότης θα μας σβήσει. Είπαν όχι οι μασόνοι και δεν τον έκαναν επίσκοπο· πέθανε ιερομόναχος… Υπό διωγμό. Και μέσα στην Εκκλησία η μασονία…»
Ευχαριστούμε την κ. Ανδρονίκη Καπλάνογλου για το απομαγνητοφωνημένο απόσπασμα ομιλίας του π. Αυγουστίνου Καντιώτη (1964) που μας έστειλε, το οποίο αφορά την εμπλοκή των επισκόπων στη μασονία.
Σπαρακτική έκκληση νέας κοπέλας
Σπαρακτική έκκληση νέας κοπέλας – διώξτε τους αλλοδαπούς να πάνε στη χώρα τους.
σ.σ. Δείτε πώς καταντήσαμε την Πατρίδα μας. Τούτα τα παιδιά έχουν όλα τα δίκια να μας φτύσουν κατάμουτρα. Διότι εμείς δεν μεγαλώσαμε έτσι. Δεν τους φτάνει μόνο η ανεργία που τους διώχνει από την Ελλάδα, φοβούνται και να κυκλοφορήσουν στους δρόμους. Μαυρίστε και απομονώστε όλους τους πολιτικούς και θρησκευτικούς ταγούς που υποστηρίζουν λαθρομεταναστευτικές πολιτικές, οι οποίες αλλοιώνουν τον πληθυσμιακό ιστό και υπονομεύουν την Πατρίδα μας. Όξω προδότες, είτε κουστούμι φοράτε, είτε ράσο.
Ἐκεῖνοι ζωὴ σὰν τὸ κρύσταλλο, ἐμεῖς;
Posted on 7 Ιουνίου, 2026
Σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἑορτὴ καὶ πανηγύρις. Κλείνει τὸ Πεντηκοστάριο. Ἀπὸ αὔριο ἀρχίζει ἡ νηστεία τῶν ἁγίων Ἀποστόλων.
Σήμερα δὲν ἑορτάζει ἕνας καὶ δύο ἅγιοι· ἑορτάζουν οἱ ἅγιοι Πάντες ποὺ εἶνε ἀμέτρητοι. «Νέφος μαρτύρων», λέει σήμερα ὁ ἀπόστολος (Ἑβρ. 12,1). Γι ̓ αὐτοὺς πρέπει νὰ μιλήσουμε.
Ὅταν ἀκοῦτε «ἅγιοι», μὴ νομίσετε ὅτι εἶνε μόνο κληρικοὶ καὶ καλόγεροι· εἶνε καὶ ἄνθρωποι ποὺ ἔζησαν μέσα στὴν κοινωνία. Ἅγιοι εἶνε ἄντρες ἡλικιωμένοι, γέροι μὲ ἄσπρα μαλλιά, ἀλλὰ καὶ νέοι, καὶ μικρὰ παιδιά, ἀκόμα καὶ βρέφη. Ἅγιοι εἶνε ἄντρες, ἀλλὰ καὶ γυναῖκες καὶ πολὺ περισσότερο γυναῖκες.
Ἅγιοι εἶνε ἀπ ̓ ὅλα τὰ ἐπαγγέλματα· γεωργοί, βοσκοί, ψαρᾶδες, τεχνῖτες, μαραγκοί…. Ἦταν ἀκόμη στρατιῶτες, ἀξιωματικοί, ἀλλὰ καὶ βασιλιᾶδες. Ἅγιοι εἶνε ἀπὸ κάθε ἔθνος, ὄχι μόνο Ἕλληνες. Ἡ Ἑλλάδα ἔδωσε βέβαια τὸ περισσότερο αἷμα, τοὺς περισσότερους μάρτυρες· ἀλλὰ ἅγιοι εἶνε καὶ Σέρβοι, καὶ̔ Ρουμᾶνοι, καὶ Βούλγαροι, καὶ ̔Ρῶσοι. Παντοῦ εὐδοκιμεῖ ἡ ἁγιότης· καὶ στὸ Βόρειο Πόλο, καὶ στὶς πηγὲς τοῦ Νείλου, καὶ στὴν Αὐστραλία, καὶ στὴν Ἀμερική· καὶ στὶς ἐρήμους, καὶ στὰ βουνά, καὶ στὶς πόλεις, καὶ στὰ ἀσκητήρια, καὶ στὰ ἐργαστήρια…· παντοῦ.
Γεννᾶται τὸ ἐρώτημα· Ἦταν αὐτοὶ ἅγιοι ἐξ ἀρχῆς, γεννήθηκαν ἅγιοι; Ὄχι· κανείς δὲν γεννιέται ἅγιος. Ἦταν καὶ αὐτοὶ ἁμαρτωλοί· μερικοὶ μάλιστα πολὺ ἁμαρτωλοί, ὅπως π.χ. ὁ Δαυΐδ, φονιᾶς καὶ μοιχός· ὁ ἀπόστολος Πέτρος, ποὺ ἀρνήθηκε τρεῖς φορὲς τὸ Χριστό· ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ὁ βλάστημος καὶ διώκτης· πολὺ ἁμαρτωλὴ ἦταν καὶ ἡ γυναίκα ἐκείνη ποὺ ῥάντισε τὰ πόδια τοῦ Χριστοῦ μὲ μύρα καὶ τὰ σκούπισε μὲ τὰ μαλλιά της. Ἄρα, λοιπόν, ὅσο ἁμαρτωλὸς καὶ ἂν εἶσαι, ἐὰν θέλῃς, μπορεῖς κ ̓ ἐσὺ νὰ γίνῃς ἅγιος.
–Καὶ πῶς ἔγιναν ἅγιοι; θὰ μὲ ῥωτήσετε.
Ἐδῶ σκοντάφτουμε ὅλοι. Πῶς ἔγιναν ἅγιοι; Ἔγιναν πρῶτα – πρῶτα γιατὶ πίστευσαν. Ποῦ πίστευσαν; Πίστευσαν στὰ λόγια τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ· ὅτι ὑπάρχει Θεός, ὅτι ὑπάρχει ζωὴ πέραν τοῦ τάφου, ὅτι ὑπάρχει κρίσις καὶ ἀνταπόδοσις· πίστευσαν, ὅτι ὁ Χριστὸς εἶνε ἀληθινὸς Θεός. Αὐτὰ τά ̓βαλαν μέσα τους, τὰ φύτευσαν· κανείς δὲν μποροῦσε νὰ τὰ ξερριζώσῃ.
Καὶ ὄχι μόνο πίστευσαν, ἀλλὰ καὶ ὡμολόγησαν τὴν πίστι τους. Δὲν τὴν ἔκρυψαν μέσα τους, δὲν ἔπαιξαν κρυφτούλι. Τὴν κήρυξαν· παντοῦ ὅπου βρέθηκαν καὶ στάθηκαν ὡμολογοῦσαν τὸ Χριστό. Διακινδύνευσαν, ἔπαιξαν «κορώνα-γράμματα» τὴ ζωή τους. Εἶμαι Χριστιανός! εἶπαν. Ξέρεις τί θὰ πῇ, παιδί μου, νά ̓νε στὴ λεγεῶνα ἐννιακόσοι ἐνενήντα ἐννιὰ στρατιῶτες εἰδωλολάτρες, καὶ ἕνας νὰ εἶνε Χριστιανός; Σκέψου το αὐτό· νὰ σηκώνεσαι ὄρθιος καὶ μπροστὰ σὲ ὅλους νὰ κάνῃς τὸ σταυρό σου! Δὲν ἔχει τόσο ἀξία νὰ πιστεύῃς ὅταν πιστεύουν καὶ οἱ ἄλλοι· ἀξία ἔχει ὅταν χίλιοι δὲν πιστεύουν καὶ ἕνας βγαίνῃ καὶ ὁμολογῇ· Πιστεύω!
Ἔγιναν λοιπὸν ἅγιοι γιατὶ πίστευαν στὸ Χριστό, ὡμολόγησαν μὲ παρρησία τὸ γλυκύτατο ὄνομά του, ἀλλὰ καὶ διότι ζοῦσαν αὐτὰ ποὺ πίστευαν, ἔζησαν σύμφωνα μὲ τὸ Εὐαγγέλιο. Λέει π.χ. τὸ Εὐαγγέλιο· Πούλησε τὰ ὑπάρχοντά σου «καὶ δὸς πτωχοῖς» (Ματθ. 19,21)· καὶ τὰ πούλησαν ὅλα, καὶ σπίτια καὶ καλύβες καὶ ἀνάκτορα, τὰ πάντα· μερικοὶ πούλησαν καὶ τὸν ἑαυτό τους, ἔγιναν δοῦλοι γιὰ τὸ Χριστό. Λέει τὸ Εὐαγγέλιο, ὅτι πρέπει νὰ συγχωρᾶμε (βλ. ἔ.ἀ. 6,14-15)· καὶ οἱ μάρτυρες, ὅταν τοὺς λιθοβολοῦσαν καὶ τοὺς κάρφωναν καὶ τοὺς ἔκοβαν τὰ κεφάλια, αὐτοὶ προσεύχονταν γιὰ τοὺς δημίους των. Ὅ,τι εἶπε ὁ Χριστός, τὸ ἐφάρμοσαν. Παραπάνω κι ἀπὸ πατέρα κι ἀπὸ μάνα κι ἀπὸ πατρίδα –γιατὶ παραπάνω ἀπὸ τὴν πατρίδα εἶνε ὁ Θεός–, παραπάνω ἀπ ̓ ὅλα ἀγάπησαν τὸ Θεό. Τά̓ δωσαν ὅλα, θυσιάστηκαν γιὰ τὸ Χριστό. Νά λοιπὸν πῶς ἁγίασαν οἱ σημερινοὶ ἅγιοι.
Γεννᾶται τώρα, ἀγαπητοί μου, τὸ ἐρώτημα· Ἐμεῖς τί σχέσι ἔχουμε μὲ τοὺς ἁγίους Πάντες; Ἐδῶ πρέπει νὰ σταματήσω. Ὅση σχέσι ἔχει ἡ νύχτα μὲ τὴν ἡμέρα, ὅση σχέσι ἔχει τὸ χαλίκι μὲ τὸ διαμάντι, ὅση σχέσι ἔχει ὁ σατανᾶς μὲ τὸν ἄγγελο, τέτοια σχέσι ἔχουμε. Ἀλλὰ τὸ παιδὶ πρέπει νὰ μοιάζῃ μὲ τὸν πατέρα.
Ἐκεῖνοι πίστευαν, ἐμεῖς πιστεύουμε σήμερα; Δὲν πᾷς στὰ καφφενεῖα; Ἐκεῖ θ ̓ ἀκούσῃς ἕναν πού, ἐνῷ μὲ τὸ ζόρι ἔβγαλε ἔνα σχολειό, τώρα ῥητορεύει στοὺς ἄλλους ὅτι, Δὲν ὑπάρχει Θεός, δὲν ὑπάρχει κόλασι, παράδεισος, τίποτα· τώρα, ποὺ πετᾶνε στὸ διάστημα, κάθεσαι καὶ πιστεύεις Χριστοὺς καὶ Παναγίες;… Ἐκεῖνοι ζωὴ σὰν τὸ κρύσταλλο, ἐμεῖς;
Ποιός τὰ λέει αὐτὰ καὶ κανένας δὲν βρίσκεται νὰ τὸν ἀποστομώσῃ; Οἱ ἅγιοι Πάντες ὡμολογοῦσαν τὴν πίστι στὸ Χριστό. Ἐδῶ ῥητορεύει ὁ ἀστοιχείωτος, ποὺ σαπίζει πάνω στὴν καρέκλα τῆς ταβέρνας κ ̓ οἱ ἄλλοι τὸν ἀκοῦνε ἀπαθῶς. Ὅσοι ὅμως διάβασαν τὸν Χριστιανισμό, μελέτησαν τὸ Εὐαγγέλιο, ξέρουν φιλοσοφία, δὲν μιλᾶνε ἔτσι· ἐκεῖνοι πιστεύουν στὸ Χριστό. Ξέρετε, ὅτι κ ̓ ἐκεῖνοι οἱ τρεῖς ποὺ πέταξαν στὸ διάστημα, ἐνῷ οἱ γυναῖκες καὶ τὰ παιδιά τους προσεύχονταν γι ̓ αὐτούς, ἐκεῖνοι μέσα στὸ διαστημόπλοιο εἶχαν Εὐαγγέλιο καὶ διάβαζαν τὴν Ἐπὶ τοῦ Ὄρους ὁμιλία; Μάλιστα. Ὅσο καὶ ἂν προοδεύσῃ ἡ ἐπιστήμη καὶ ὁ τεχνικὸς πολιτισμός, ἡ πίστι μας δὲν γκρεμίζεται. Ποιός εἶσαι σὺ λοιπόν, ἀνάξιο παιδὶ τῆς πατρίδος καὶ τῆς χριστιανοσύνης, ποὺ πᾷς νὰ ξερριζώσῃς τὴν πίστι ἀπὸ τὴ μάνα καὶ τὸν πατέρα σου, ἀπὸ τὸ χωριάτη καὶ τὸ βοσκό;
Οὔτε πίστι οὔτε ὁμολογία ἔχουμε σήμερα· τί νὰ ποῦμε τώρα γιὰ τὴ ζωή μας; Οἱ ἅγιοι Πάντες ἔζησαν μιὰ ζωὴ καθαρὴ σὰν τὸ κρύσταλλο, σὰν τὸ νερὸ στὶς πηγὲς τοῦ Ἁλιάκμονος, ζωὴ ἁγία. Ἐμεῖς τί ζωὴ ζοῦμε, σᾶς παρακαλῶ; Ὡς πρὸς τὴν πίστι δὲν τοὺς μοιάζουμε, στὴν ὁμολογία δὲν τοὺς μοιάζουμε· ὡς πρὸς δὲ τὴν ἠθικὴ ζωὴ τί νὰ πῶ; Θὰ γελάσουν κάποιοι μ ̓ αὐτὰ ποὺ θὰ πῶ. Μὴ γελοῦν· νὰ κλάψουν. Χαρὰ σ ̓ ἐκεῖνον ποὺ θὰ γελάσῃ τελευταῖος.
Λέει τὸ Εὐαγγέλιο ὅτι, ὅταν θὰ πλησιάζῃ τὸ τέλος τοῦ κόσμου, οἱ ἄνθρωποι θὰ πέσουν στὰ γλέντια, στὶς διασκεδάσεις, στὴ μέθη. Θὰ εἶνε «ὅπως οἱ ἡμέρες τοῦ Νῶε» (Ματθ. 24,37). Στὶς «ἔσχατες ἡμέρες» (Β ́ Τιμ. 3,1. Ἰακ. 5,3), λέει, οἱ ἄνθρωποι θὰ πέσουν στὴν κραιπάλη, στὴ μέθη καὶ στὶς βιοτικὲς μέριμνες (Λουκ. 21,34-35).
Λέει ἀκόμη τὸ Εὐαγγέλιο, ὅτι ἡ γυναίκα πρέπει νὰ ντύνεται εὐπρεπῶς, ὄχι νὰ ἐκθέτῃ τὶς σάρκες της σὰν τὰ κρέατα ποὺ κρεμᾶνε στὰ τσιγγέλια πρὸς πώλησιν· νὰ εἶνε ντυμένη σὰν τὴν Παναγία. Σήμερα οἱ γυναῖκες γδύθηκαν. Καὶ ὑπάρχει μιὰ προφητεία τοῦ Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ ποὺ λέει· Ὅταν δῆτε τὶς γυναῖκες νὰ περπατοῦν στοὺς δρόμους γυμνές, τότε θὰ πλησιάζῃ τὸ τέλος τοῦ κόσμου. Ἔννοια σου, πατέρα, ποὺ τὸ ἐπιτρέπεις στὸ κορίτσι σου· κ ̓ ἐσύ, σύζυγε, ποὺ ξεγύμνωσες τὴ γυναῖκα σου κι ἀφήνεις νὰ τὴν «τρώῃ» μὲ τὰ μάτια ὁ ἕνας κι ὁ ἄλλος· κ ̓ ἐσεῖς, μικροὶ καὶ μεγάλοι, ποὺ καγχάζετε ὅταν σᾶς λέμε τὴν ἀλήθεια. Θὰ κλάψετε πικρά.
Σὲ ὅλη τὴν Ἑλλάδα ἡ Ἐκκλησία ἔχει 8.000 ναούς, ἐνῷ οἱ «ναοὶ» τοῦ διαβόλου, τὰ νυχτερινὰ κέντρα διασκεδάσεως, εἶνε 25.000. Ἐκεῖ ὁ διάβολος μαζεύει τὸν κόσμο ὅλη νύχτα σὲ ἀγρυπνία διαβολική. Ἂν κάνουμε στὴν ἐκκλησιά μας ἀγρυπνία καὶ χτυπήσω τὴν καμπάνα, θὰ ἔλθετε ἢ θὰ μείνω μόνος; Στὴν Ἀθήνα γέμισε τὸ λεκανοπέδιο ἀπὸ ταβέρνες. Δὲν τρῶνε στὸ σπίτι, πᾶνε στὴν ταβέρνα. Ἐκεῖ ὁ ἄλλος πάει ἀπὸ τὶς δέκα ἡ ὥρα καὶ φεύγει στὶς τέσσερις. Ἐκεῖ ῥίχνει τὰ λεφτά του, ξοδεύεται καὶ μεθάει. Μπαίνει μέσα μὲ τὰ δυὸ πόδια καὶ βγαίνει μὲ τὰ τέσσερα, μπαίνει ἄνθρωπος καὶ βγαίνει τετράποδο. Ἂν ζητήσῃ ἡ Ἐκκλησία βοήθεια γιὰ ἀνάγκες φτωχῶν, δίνουν ψίχουλα. Τὸ ἴδιο βράδυ στὴν ταβέρνα τοῦ χωριοῦ ἀδειάζουν τὰ πορτοφόλια τους. Μπράβο, ὡραῖα! Ὅλα γιὰ τὸν διάβολο, τίποτα γιὰ τὴν ἐκκλησία. Τί λαὸς εἴμαστ ̓ ἐμεῖς;
Δὲν φταίει ὁ λαὸς ὅμως. Ποιοί φταῖνε; Τὰ λέω σ ̓ ἐσᾶς τοὺς μικρούς, ἀλλὰ τὰ εἶπα καὶ στοὺς μεγάλους. Ἔχω ὑποβάλει ὑπομνήματα καὶ περιγράφω τὴν ἀθλία κατάστασι· κήρυξα, ἔβγαλα φυλλάδια, ἀγωνίζομαι, μάχομαι. Προσπαθῶ νὰ πείσω αὐτοὺς ποὺ μᾶς κυβερνοῦν νὰ βγάλουν μιὰ καλὴ διαταγή, νὰ κλείσουν τὰ νυχτερινὰ κέντρα. Θὰ ζημιωθοῦν πέντε – δέκα, ἀλλὰ θὰ κερδίσουν οἱ οἰκογένειες, τὰ παιδιά, ἡ ἀγροτιά, ἡ πατρίδα, ἡ πίστι μας. Ἐγὼ δὲν εἶμαι κράτος, δὲν ἔχω κανόνια· μόνο ὅπλο ἔχω τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ. Μὲ σκοτώνεις, ἀλλὰ θὰ σοῦ πῶ τὴν ἀλήθεια· πέραν αὐτοῦ δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο.
Τελειώνω. Σᾶς ὁμιλῶ μὲ πόνο, μὲ ἀγάπη, μὲ ἐνδιαφέρον γιὰ τὴ σωτηρία τῆς ψυχῆς σας, γιὰ τὴν πρόοδό σας.
Ἕνας ξένος ζωγράφος παρέστησε τ ̓ ἀποτελέσματα τῆς μέθης καὶ τῆς διαφθορᾶς. Ζωγράφισε μιὰ ταβέρνα ποὺ ἔμπαιναν μέσα «πατεῖς με – πατῶ σε» μικροὶ – μεγάλοι. Δίπλα ζωγράφισε φυλακές. Καταλαβαίνετε· ἀπὸ τὴν ταβέρνα θὰ κάνῃς ἔγκλημα καὶ θὰ πᾷς φυλακή. Κοντὰ στὶς φυλακὲς ζωγράφισε ἕνα νοσοκομεῖο, γιατὶ ἀπὸ τὸ μεθύσι γεννιοῦνται πολλὲς ἀσθένειες, τὸ ἀλκοὸλ χτυπάει ὅλα τὰ ὄργανα. Κοντὰ στὸ νοσοκομεῖο ζωγράφισε τὸ τρελλοκομεῖο, γιατὶ πολλοὶ ἀπὸ τὸ μεθύσι κλείνονται στὸ τρελλοκομεῖο ἢ καὶ χειρότερα, γιατὶ «ὁ τρελλὸς εἶδε τὸ μεθυσμένο κ ̓ ἔφυγε», τὸν φοβήθηκε. Τέλος δίπλα στὴν ταβέρνα ζωγράφισε μιὰ γυναίκα ἀτημέλητη νὰ τραβάῃ τὰ μαλλιά της, παιδιὰ πεινασμένα νὰ κλαῖνε, καὶ τὸν πατέρα τους πεσμένο καταγῆς. Ποιός θὰ παρηγορήσῃ τὴ χήρα καὶ τὰ ὀρφανὰ ποὺ κλαῖνε; Ποιός φταίει γιὰ τὸ κακὸ αὐτό; Ποιός φταίει; Ἂν θέλετε ἔτσι, φταίω ἐγὼ περισσότερο, πού ̓μαι ἐπίσκοπος. Καὶ εἶνε μέσα στὴν ἀποστολή μου νὰ πάρω τὰ Εὐαγγέλια καὶ τ ̓ ἄλλα ἱερὰ βιβλία καὶ νὰ τὰ διαβάσω στὸ ποίμνιό μου. Ἂν ὅμως κάποιος συνεχίσῃ ἀμετανόητος ν ̓ ἁμαρτάνῃ, θὰ εἶνε ἔξω ἀπὸ τὴν ἀποστολή μου ἂν γι ̓ αὐτὸν διαβάσω ἀφορισμό;
Εἶμαι ἐπίσκοπος καὶ προτρέπω καὶ σᾶς λέω τὴν ἀλήθεια· Κανείς στὰ κέντρα αὐτά! Μείνετε ἁγνοί, καθαροὶ ἀπὸ τὴ διαφθορά. Δὲν μ ̓ ἀκοῦτε; κλείνετε τ ̓ αὐτιά σας; Ἔ, τότε φέρτε μιὰ λεκάνη μὲ νερό, νὰ πλύνω τὰ χέρια μου καὶ νὰ πῶ· «Καθαρὸς ἐγώ» (Πράξ. 18,6), «Ἀθῷός εἰμι ἀπὸ τοῦ αἵματος… τούτου» (πρβλ. Ματθ. 27,24). Ὅ,τι συμβῇ, σεῖς θὰ εἶστε ὑπεύθυνοι. Μὴ νομίζετε φυσικὸ τὸ ὅτι ἔπεσε χαλάζι σὰν καρύδι καὶ κατέστρεψε τὴν γεωργία. Κλαῖτε καὶ πονᾶτε, κλαίω μαζί σας κ ̓ ἐγώ.
Ἀδέρφια μου, σᾶς πονῶ. Σᾶς φωνάζω ὅπως ἡ κλῶσσα τὰ πουλάκια της· Μικροὶ – μεγάλοι, ὅλοι κοντὰ στὸ Θεό! Μετανοῆστε, ἐπιστρέψτε, ἂν θέλετε νὰ σωθοῦμε. Ὁ Θεὸς ἂς φωτίζῃ ὅλους μας στὸ καλό· ἀμήν.
(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος
Κυριακή 7 Ιουνίου 2026
Καπετάν Άγρας
Έλληνας στρατιωτικός, γνωστός και ως Τέλλος Άγρας, από τις ηρωικότερες φυσιογνωμίες του Μακεδονικού Αγώνα. | |
| Διαβάστε περισσότερα... |
Η πυρπόληση της τουρκικής ναυαρχίδας από τον Κανάρη
Η πυρπόληση της τουρκικής ναυαρχίδας από τον Κανάρη στη Χίο υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα ναυτικά κατορθώματα της Ελληνικής Επανάστασης. | |
| Διαβάστε περισσότερα... |
Ισραηλινός βομβαρδισμός σε γάμο στη Γάζα - Τουλάχιστον πέντε νεκροί
Ισραηλινός βομβαρδισμός σε γάμο στη Γάζα - Τουλάχιστον πέντε νεκροί© CNN.gr
Στο αίμα έπνιξε ο ισραηλινός στρατός γάμο που πραγματοποιούνταν στην πόλη της Γάζας το Σάββατο (6/6) εξαπολύοντας επίθεση σε καταυλισμό.
Σύμφωνα με το Al Jazeera, τουλάχιστον πέντε άνθρωποι σκοτώθηκαν ενώ παρευρίσκονταν σε γάμο.
Η επίθεση πραγματοποιήθηκε με δύο πυραύλους και ο αριθμός των νεκρών αναμένεται να αυξηθεί.
Το πλήγμα είχε στόχο σκηνή που βρισκόταν πάνω από τη σκεπή του σπιτιού του γαμπρού, ενώ θα παντρευόταν σήμερα, είπε ο ξάδελφός του θύματος, Μοχάμεντ Φαρουάνα.
«Αντί για γάμο, κάνουμε την κηδεία του»
«Όλη η οικογένεια ετοιμαζόταν να γιορτάσει το γάμο του. Σήμερα, αντί για το γάμο του, κάνουμε την κηδεία του», πρόσθεσε.
Επιθέσεις όπως αυτή καταγράφονται ενώ βρίσκεται σε ισχύ η εκεχειρία που έχει συμφωνηθεί με ανθρωπιστικές οργανώσεις και την παλαιστινιακή πλευρά να καταγγέλλουν διαρκείς παραβιάσεις από τις ισραηλινές δυνάμεις.
Νεκρό επτά μηνών αγοράκι μετά από επίθεση στη Δυτική Όχθη
Την ίδια ώρα, στο πένθος βυθίστηκε και η Δυτική Όχθη όταν Ισραηλινοί στρατιώτες άνοιξαν πυρ εναντίον ενός αυτοκινήτου, σκοτώνοντας ένα αγοράκι επτά μηνών και τραυματίζοντας τους γονείς του.
Η γιαγιά του βρέφους μιλώντας στο πρακτορείο ειδήσεων Wafa δήλωσε ότι έμειναν «έκπληκτοι» έμειναν όταν οι Ισραηλινοί στρατιώτες πυροβόλησαν εναντίον τους, παρόλο που το όχημά τους ήταν «εντελώς ακινητοποιημένο».
«Δεν υπήρχε κανένας κίνδυνος ή δικαιολογία για να πυροβολήσουν» είπε.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)