ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ -αυστηρώς ακατάλληλο για ελληνόφοβους και αχρίστους. Για του Χριστού την πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία. ΠΑΛΙ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΠΑΛΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΘΑΝΑΙ - ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
Δευτέρα 25 Μαΐου 2026
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΑ´ 2 - 15-------Ἡ γ΄ εὕρεσις τῆς τιμίας κεφαλῆς τοῦ Προδρόμου καὶ βαπτιστοῦ Ἰωάννου (850).
2 Ὁ δὲ Ἰωάννης ἀκούσας ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ τὰ ἔργα τοῦ Χριστοῦ, πέμψας δύο τῶν μαθητῶν αὐτοῦ 3 εἶπεν αὐτῷ· Σὺ εἶ ὁ ἐρχόμενος ἢ ἕτερον προσδοκῶμεν; 4 καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· Πορευθέντες ἀπαγγείλατε Ἰωάννῃ ἃ ἀκούετε καὶ βλέπετε· 5 τυφλοὶ ἀναβλέπουσι καὶ χωλοὶ περιπατοῦσι, λεπροὶ καθαρίζονται καὶ κωφοὶ ἀκούουσι, νεκροὶ ἐγείρονται καὶ πτωχοὶ εὐαγγελίζονται· 6 καὶ μακάριός ἐστιν ὃς ἐὰν μὴ σκανδαλισθῇ ἐν ἐμοί. 7 Τούτων δὲ πορευομένων ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς λέγειν τοῖς ὄχλοις περὶ Ἰωάννου· Τί ἐξήλθετε εἰς τὴν ἔρημον θεάσασθαι; κάλαμον ὑπὸ ἀνέμου σαλευόμενον; 8 ἀλλὰ τί ἐξήλθετε ἰδεῖν; ἄνθρωπον ἐν μαλακοῖς ἠμφιεσμένον; ἰδοὺ οἱ τὰ μαλακὰ φοροῦντες ἐν τοῖς οἴκοις τῶν βασιλέων εἰσίν. 9 ἀλλὰ τί ἐξήλθετε ἰδεῖν; προφήτην; ναί λέγω ὑμῖν, καὶ περισσότερον προφήτου. 10 οὗτος γὰρ ἐστι περὶ οὗ γέγραπται· ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, ὃς κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου. 11 ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐκ ἐγήγερται ἐν γεννητοῖς γυναικῶν μείζων Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ· ὁ δὲ μικρότερος ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν μείζων αὐτοῦ ἐστιν. 12 ἀπὸ δὲ τῶν ἡμερῶν Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ ἕως ἄρτι ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν βιάζεται, καὶ βιασταὶ ἁρπάζουσιν αὐτήν. 13 πάντες γὰρ οἱ προφῆται καὶ ὁ νόμος ἕως Ἰωάννου ἐπροφήτευσαν· 14 καὶ εἰ θέλετε δέξασθαι, αὐτός ἐστιν Ἠλίας ὁ μέλλων ἔρχεσθαι. 15 ὁ ἔχων ὦτα ἀκουέτω.
Ερμηνευτική απόδοση Π. Τρεμπέλα
2 Ὁ Ἰωάννης δέ, ὅταν ἤκουσε μέσα εἰς τὴν φυλακὴν τὰ θαύματα τοῦ Χριστοῦ, ἔστειλε δύο ἀπὸ τοὺς ἰδικούς του μαθητὰς 3 καὶ τοῦ εἶπε: Σὺ εἶσαι ὁ Μεσσίας, ποὺ ἀσφαλῶς ἀπὸ ὥρας εἰς ὥραν πρόκειται νὰ ἔλθῃ εἰς τὸν κόσμον, ἢ πρέπει νὰ περιμένωμεν ἄλλον; Καὶ ἔκαμε τὴν ἐρώτησιν αὐτὴν ὁ Ἰωάννης, διὰ νὰ στηριχθοῦν μὲ τὴν ἀπάντησιν εἰς τὴν πίστιν πρὸς τὸν Χριστὸν οἱ κλονισμένοι μαθηταί του. 4 Καὶ ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς καὶ τοὺς εἶπε· Πηγαίνετε καὶ διηγηθῆτε εἰς τὸν Ἰωάννην ἐκεῖνα ποὺ ἀκούετε καὶ βλέπετε. 5 Ὅ,τι ἐπροφήτευσεν ὁ Ἡσαΐας διὰ τὴν δρᾶσιν τοῦ Μεσσίου, πραγματοποιεῖται ἤδη ἐπακριβῶς.Τυφλοὶ δηλαδὴ ἀποκτοῦν τὸ φῶς των καὶ βλέπουν πάλιν, καὶ κουτσοὶ περιπατοῦν ἐλεύθερα, λεπροὶ καθαρίζονται ἀπὸ τὴν λέπραν καὶ κωφοὶ ἀκούουν, νεκροὶ ἀνασταίνονται καὶ περιφρονημένοι πτωχοὶ καὶ ἄσημοι ἀκούουν τὸ χαροποιὸν ἄγγελμα τῆς οὐρανίου βασιλείας, ἡ ὁποία θὰ τοὺς φέρῃ τὴν εὐδαιμονίαν καὶ δόξαν. 6 Καὶ μακάριος εἶναι ἐκεῖνος, ποὺ δὲν θὰ λάβῃ ἀφορμὴν νὰ πέσῃ πνευματικῶς καὶ νὰ σκληρυνθῇ λόγω τοῦ ἐξωτερικοῦ φαινομένου τῆς ταπεινώσεως, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπεβλήθην, διὰ νὰ σώσω τὸν ἄνθρωπον. 7 Ὅταν δὲ αὐτοὶ ἀνεχώρησαν, ἤρχισεν ὁ Ἰησοῦς νὰ λέγῃ εἰς τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ περὶ τοῦ Ἰωάννου· Τί ἐβγήκατε νὰ ἰδῆτε εἰς τὴν ἔρημον, τὴν ἐποχὴν ποὺ ἐκήρυττεν ἐκεῖ ὁ Ἰωάννης; Μήπως ἐβγήκατε νὰ ἰδῆτε κανένα ἄνθρωπον ἄστατον, ὁ ὁποῖος νὰ ὁμοιάζῃ μὲ κάλαμον, ποὺ σαλεύεται ἀπὸ κάθε φύσημα ἀέρος; Ὄχι βέβαια. 8 Ἀλλὰ τί ἐβγήκατε νὰ ἰδῆτε; Ἄνθρωπον ντυμένον μαλακὰ φορέματα καὶ μαλθακὸν καὶ ὅχι σκληραγωγημένον; Ἰδοὺ αὐτοί, ποὺ φοροῦν τὰ μαλακά, μένουν εἰς τὰ ἀνάκτορα τῶν βασιλέων ὡς αὐλικοὶ αὐτῶν. 9 Ἀλλὰ τί ἐβγήκατε νὰ ὶδῆτε; Προφήτην; Ναί, σᾶς λέγω, καὶ περισσότερον ἀπὸ προφήτην, διότι αὐτὸς ἠξιώθη νὰ ἴδῃ τὸν προφητευόμενον Μεσσίαν, ἐπὶ πλέον δὲ ἐπροφητεύθη ἡ δρᾶσις καὶ ἡ ἀποστολή του. 10 Διότι αὐτὸς εἶναι ἐκεῖνος, διὰ τὸν ὁποῖον ἔχει γραφῆ ὑπὸ τοῦ Μαλαχίου· Ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἀγγελιαφόρον μου ἀμέσως προτήτερα ἀπὸ σέ, ὁ ὁποῖος θὰ προετοιμάσῃ τὸν δρόμον σου ἐμπρὸς ἀπὸ σέ, καὶ θὰ προπαρασκευάσῃ τὰς ψυχὰς νὰ σὲ δεχθοῦν. 11 Ἀληθῶς σᾶς λέγω· δὲν ἔχει ἀναφανῆ μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων, ποὺ ἐγεννήθησαν ἕως τώρα ἀπὸ γυναῖκας, ἄλλος μεγαλύτερος κατὰ τὴν ἀξίαν ἀπὸ Ἰωάννην τὸν βαπτιστήν.Πρέπει ὅμως νὰ ξεύρετε καὶ τοῦτο· ὅτι ὁ ἔσχατος καὶ ὁ πλέον ταπεινὸς καὶ ἄσημος εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν, ἡ ὁποία θεμελιώνεται ἀπὸ ἑμὲ ἐπὶ τῆς γῆς, (δηλαδὴ τὸ τελευταῖον μέλος τῆς Ἐκκλησίας μου) εἶναι ὑπὸ τὴν ἔποψιν τῶν θείων χαρισμάτων καὶ τῆς σωτηριώδους γνώσεως, τὰ ὁποῖα ἀπολαμβάνει ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας μου, μεγαλύτερος ἀπὸ τὸν Ἰωάννην, ὁ ὁποῖος δὲν ἀπήλαυσε τὰς δωρεὰς καὶ τὰ χαρίσματα τῆς Καινῆς Διαθήκης. 12 Νέοι χρόνοι ἦλθαν τώρα.Ἄλλη ἡ πρὸ τοῦ Ἰωάννου ἐποχὴ καὶ ἄλλη ἡ ἐποχὴ ἡ σημερινή.Ἀπὸ τὴν ἐποχὴν ποὺ ἤρχισε τὸ κήρυγμά του ὁ Ἰωάννης ἕως τώρα, ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν, τὴν ὁποίαν δὲν ἠμποροῦσε κανεὶς νὰ ἀποκτήσῃ, κερδίζεται διὰ τῆς βίας, καὶ ἐκεῖνοι, ποὺ μεταχειρίζονται σπουδὴν καὶ βίαν ἐπὶ τοῦ ἑαυτοῦ των τὴν ἁρπάζουν γρήγορα, πρὶν τοὺς φύγῃ, καὶ τὴν κρατοῦν σφιγκτά. 13 Ναί· ἤρχισεν ἄλλη ἐποχὴ ἀπὸ τὰς ἡμέρας τοῦ Ἰωάννου.Διότι ὅλοι οἱ προφῆται καὶ ὁ νόμος μέχρι τοῦ Ἰωάννου ἐπροφήτευσαν, τώρα δὲ ταῦτα ἀρχίζουν νὰ πραγματοποιοῦνται. 14 Καὶ ἐὰν ἔχετε καλὴν διάθεσιν νὰ τὸ παραδεχθῆτε, αὐτὸς εἶναι ὁ Ἠλίας, ποὺ κατὰ τὴν προφητείαν τοῦ Μαλαχίου ἐπρόκειτο νὰ ἔλθῃ πρὸ τῆς ἐλεύσεως τοῦ Μεσσίου.Τόσον μεγάλη, τόσον ἔνδοξος εἶναι ἡ νέα αὐτὴ ἐποχή. 15 Ἐκεῖνος ποὺ ἔχει αὐτιὰ πνευματικὰ διὰ νὰ ἀκούῃ μὲ ἐνδιαφέρον καὶ κατανοῇ αὐτὰ ποὺ λέγω, ἂς τὰ ἀκούῃ καὶ ἂς κατανοῇ, ὅτι ὁ Μεσσίας ἦλθε.
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β' Δ´ 6 - 15-----Ἡ γ΄ εὕρεσις τῆς τιμίας κεφαλῆς τοῦ Προδρόμου καὶ βαπτιστοῦ Ἰωάννου (850).
6 ὅτι ὁ Θεὸς ὁ εἰπὼν ἐκ σκότους φῶς λάμψαι, ὃς ἔλαμψεν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ ἐν προσώπῳ Ἰησοῦ Χριστοῦ. 7 Ἔχομεν δὲ τὸν θησαυρὸν τοῦτον ἐν ὀστρακίνοις σκεύεσιν, ἵνα ἡ ὑπερβολὴ τῆς δυνάμεως ᾖ τοῦ Θεοῦ καὶ μὴ ἐξ ἡμῶν, 8 ἐν παντὶ θλιβόμενοι ἀλλ’ οὐ στενοχωρούμενοι, ἀπορούμενοι ἀλλ’ οὐκ ἐξαπορούμενοι, 9 διωκόμενοι ἀλλ’ οὐκ ἐγκαταλειπόμενοι, καταβαλλόμενοι ἀλλ’ οὐκ ἀπολλύμενοι, 10 πάντοτε τὴν νέκρωσιν τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι περιφέροντες, ἵνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι ἡμῶν φανερωθῇ. 11 ἀεὶ γὰρ ἡμεῖς οἱ ζῶντες εἰς θάνατον παραδιδόμεθα διὰ Ἰησοῦν, ἵνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ φανερωθῇ ἐν τῇ θνητῇ σαρκὶ ἡμῶν. 12 ὥστε ὁ μὲν θάνατος ἐν ἡμῖν ἐνεργεῖται, ἡ δὲ ζωὴ ἐν ὑμῖν. 13 ἔχοντες δὲ τὸ αὐτὸ πνεῦμα τῆς πίστεως κατὰ τὸ γεγραμμένον, ἐπίστευσα, διὸ ἐλάλησα, καὶ ἡμεῖς πιστεύομεν, διὸ καὶ λαλοῦμεν, 14 εἰδότες ὅτι ὁ ἐγείρας τὸν Κύριον Ἰησοῦν καὶ ἡμᾶς διὰ Ἰησοῦ ἐγερεῖ καὶ παραστήσει σὺν ὑμῖν. 15 τὰ γὰρ πάντα δι’ ὑμᾶς, ἵνα ἡ χάρις πλεονάσασα διὰ τῶν πλειόνων τὴν εὐχαριστίαν περισσεύσῃ εἰς τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ.
Ερμηνευτική απόδοση Π. Τρεμπέλα
6 Κηρύττομεν δὲ ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον πρὸς δόξαν τοῦ Χριστοῦ, διότι ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν δημιουργίαν τοῦ κόσμου διέταξεν ἀπὸ τὸ σκότος νὰ λάμψη φῶς, αὐτὸς καὶ τώρα ἔλαμψεν εἰς τὰς καρδίας μας, ὄχι μόνον διὰ νὰ φωτισθῶμεν ἠμεῖς, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ μεταδοθῇ διὰ μέσου ἡμῶν ὁ φωτισμός, ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὴν γνῶσιν τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία δόξα ἐφανερώθη διὰ μέσου τοῦ προσώπου τοῦ ἐνανθρωπήσαντος Χριστοῦ! 7 Ἔχομεν δὲ τὸν θησαυρὸν τῆς φωτιστικῆς καὶ ἐνδόξου αὐτῆς γνώσεως μέσα εἰς τὰ σώματά μας τὰ εὔθραυστα καὶ χωματένια, διὰ νὰ ἀποδεικνύεται, ὅτι τὸ ὑπερβολικὸν μεγαλεῖον τῆς δυνάμεως, ἡ ὁποία ὑπερνικᾷ τὰ ἐμπόδια καὶ τοὺς κινδύνους μας, εἶναι τοῦ Θεοῦ καὶ δὲν προέρχεται ἀπὸ ἡμᾶς τοὺς ἀσθενεῖς καὶ ἀδυνάτους. 8 Καὶ ἔτσι συμβαίνει νὰ θλιβώμεθα εἰς κάθε τόπον καὶ εἰς κάθε περίστασιν, καὶ ὅμως αἱ ἐξωτερικαὶ αὐταὶ δυσκολίαι δὲν μᾶς δημιουργοῦν ἀδιέξοδον καὶ ἀγωνιώδη στενοχωρίαν. Φθάνομεν εἰς ἀπορίαν, χωρὶς ὅμως καὶ νὰ ἀπελπιζώμεθα ἢ νὰ ἀποστερηθῶμεν ποτὲ μέσον καὶ πόρον σωτηρίας. 9 Καταδιωκόμεθα ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ δὲν ἐγκαταλειπόμεθα ποτὲ ἀπὸ τὸν Θεόν. Φαίνεται, ὅτι κατανικώμεθα καὶ σὰν ἄλλοι παλαισταὶ ριπτόμεθα κατὰ γῆς, ἀλλὰ δὲν χανόμεθα. 10 Διαρκῶς καὶ κάθε ἡμέραν περιφέρομεν κατὰ τὰς περιοδείας μας τὸ σῶμα μας κυκλωμένον ἀπὸ τὸν ἔσχατον κίνδυνον τοῦ νὰ ἀποθάνωμεν, ὅπως ἀπέθανεν ὁ Κύριος Ἰησοῦς. Ἀλλ’ αὐτὸ γίνεται διὰ νὰ φανερωθῇ εἰς τὸν κόσμον μὲ τὰς ἀπελευθερώσεις τοῦ σώματός μας ἀπὸ τοὺς καθημερινοὺς κινδύνους, ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἑξακολουθεῖ νὰ ζῇ. 11 Διότι πάντοτε ἡμεῖς, ποὺ παρὰ τοὺς τόσους κινδύνους ζῶμεν, παραδιδόμεθα εἰς θάνατον πρὸς δόξαν τοῦ Χριστοῦ, διὰ νὰ φανερωθῇ μὲ τὴν θνητὴν σάρκα μας καὶ ἡ δύναμις τῆς ζωῆς τοῦ Ἰησοῦ, ποὺ παρεμβαίνει καὶ προλαμβάνει τὸν θάνατόν μας. 12 Ὥστε τοὺς μὲν κινδύνους τοῦ θανάτου τοὺς ὑποφέρομεν ἡμεῖς, τὴν δὲ πνευματικὴν ζωήν, ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὴν κινδυνώδη δρᾶσιν μας, καρποῦσθε σεῖς. 13 Παρ’ ὅλους ὅμως αὐτοὺς τοὺς κινδύνους, ἐπειδὴ ἔχομεν τὸ αὐτὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ποὺ μᾶς στηρίζει εἰς τὴν πίστιν, ὅπως ἄλλοτε καὶ τὸν Δαβὶδ σύμφωνα μὲ τὸ γραμμένον εἰς τοὺς ψαλμούς· Ἐπίστευσα, δι αὐτὸ δὲ καὶ ἐλάλησα, καὶ ἡμεῖς πιστεύομεν, ἕνεκα δὲ τούτου καὶ θαρραλέως ὁμολογοῦμεν καὶ κηρύττομεν τὸν λόγον τῆς πίστεώς μας. 14 Καὶ γνωρίζομεν, ὅτι ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος ἀνέστησε τὸν Κύριον Ἰησοῦν, θὰ ἀναστήσῃ καὶ ἡμᾶς διὰ μέσου τοῦ Ἰησοῦ καὶ θὰ μᾶς παρουσιάσῃ ἐνδόξως εἰς τὸ βῆμα του μαζὶ μὲ σᾶς. 15 Ναί, μαζὶ μὲ σᾶς. Διότι ὅλα διὰ σᾶς γίνονται. Ὥστε ἡ εὐεργεσία, ποὺ μᾶς κάνει ὁ Θεός, σώζων ἡμᾶς ἀπὸ τοὺς κινδύνους πρὸς χάριν σας, νὰ πλεονάσῃ καὶ νὰ γίνῃ εὐεργεσία καὶ χάρις ὄχι μόνον εἰς ἡμᾶς, ἀλλὰ καὶ εἰς ὅλους σας. Καὶ οἰ εὐεργετούμενοι ἔτσι θὰ εἶναι περισσότεροι, ὥστε καὶ ἡ εὐχαριστία πρὸς τὸν Θεόν νὰ πλεονάσῃ καὶ νὰ περισσεύσῃ διὰ νὰ δοξάζεται τὸ ὄνομά του.
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΩΣ ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΗΣ ΟΡΘΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ
Κατά τήν σημερινή Κυριακή, ἡ Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν μνήμη τῶν Ἁγίων 318 Θεοφόρων Πατέρων τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Ἡ μεγάλη αὐτή Σύνοδος συνεκλήθη ἀπό τόν πρῶτο χριστιανό αὐτοκράτορα, τόν Μέγα Κωνσταντῖνο, στήν Νίκαια τῆς Βιθυνίας, τόν Μάιο τοῦ 325. Κατεδίκασε τήν αἵρεση τοῦ Ἀρείου καί διετράνωσε τήν ἀποστολική πίστη καί ἐκκλησιαστική ἐμπειρία ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός δέν εἶναι κτίσμα, δημιούργημα τοῦ Θεοῦ, ὅπως πρέσβευε ὁ Ἄρειος, ἀλλά εἶναι ὁ προαιώνιος καί ἄχρονος Υἱός καί Λόγος τοῦ Πατρός, πού γεννήθηκε ἐξ Αὐτοῦ πρό πάντων τῶν αἰώνων, «Φῶς ἐκ Φωτός, Θεός ἀληθινός ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ», καθώς ὁμολογοῦμε στό Σύμβολο τῆς Πίστεως. Καί ὅταν ἦλθε τό πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἡ ὥρα πού εἶχε καθορίσει ὁ Θεός, ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ἔγινε καί ἄνθρωπος «ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καί Μαρίας τῆς Παρθένου» (Σύμβολο Πίστεως), «ἵνα ἡμεῖς θεοποιηθῶμεν» κατά τόν περιεκτικό ὁρισμό τοῦ Μεγάλου Ἀθανασίου.
Ἡ πίστη ὡς συντελεστής τοῦ θαύματος
Αὐτή ἀκριβῶς εἶναι ἡ σώζουσα ἀλήθεια καί τό κήρυγμα τῆς Ἐκκλησίας. Γιατί ἡ πίστη στήν θεότητα τοῦ Χριστοῦ δέν ἀφορᾶ ἁπλῶς στήν ἠθική βελτίωση καί τήν ἐνάρετη ζωή, ἀλλά στήν θέωση τοῦ ἀνθρώπου διά τῆς ἑνώσεως, κοινωνίας καί μεθέξεώς του μετά τοῦ Θεοῦ καί Ἀνθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Γι’ αὐτό ἡ Ἐκκλησία ἐπιμένει στήν Ἀλήθεια ὅτι ὁ Χριστός δέν εἶναι ἁπλός ἄνθρωπος, κτίσμα, δημιούργημα, ἀλλά ὁ ἄκτιστος Υἱός τοῦ ζῶντος Θεοῦ. Στό πρόσωπο, τήν ὑπόστασή Του, ἑνώθηκε ἡ θεότητα μέ τήν ἀνθρωπότητα, καί ἔτσι κάθε ἄνθρωπος πού πιστεύει ὀρθά σέ Αὐτόν μπορεῖ νά σωθεῖ, νά ἁγιασθεῖ, νά θεωθεῖ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. Αὐτή εἶναι ἡ θεολογία καί ἡ Ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας.
Θεολογία, ζωή καί «ἔσχατον»
Ἡ Θεολογία τῆς Ἐκκλησίας συνδέεται ἄρρηκτα μέ τήν ζωή καί τήν καθημερινότητα τοῦ ἀνθρώπου, δεδομένου ὅτι ἐπιδιώκει νά ἀγκαλιάσει ὅλον τόν ἄνθρωπο, νά διαμορφώσει τήν προσωπικότητα καί τό ἦθος του, νά ἁγιάσει καί νά φωτίσει τήν ὕπαρξή του. Ἔτσι, θά μπορούσαμε νά ποῦμε ὅτι ὁ λόγος τῆς Ἐκκλησίας εἶναι πρώτιστα λόγος περί τοῦ ἐσχάτου νοήματος τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου. Ἔσχατο εἶναι τό τελευταῖο καί τελικό. Εἶναι ἐκεῖνο πρός τό ὁποῖο κατευθύνονται καί μέ τό ὁποῖο ὁλοκληρώνονται ὅλα τά προηγούμενα. Εἶναι τό «τέλος» πού ἀναμένεται στό μέλλον, ἀλλά ὑπάρχει ὡς σκοπός ἤδη μέσα στό παρόν. Εἶναι δηλαδή ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία μέ τήν ἔλευση τοῦ Χριστοῦ ἔχει ἤδη ἔρθει στόν κόσμο. Τοιουτοτρόπως, μέ μία φράση, ἡ Ἐκκλησία κηρύσσοντας τόν λόγο τοῦ Χριστοῦ, τήν ἐμπειρία τῶν Προφητῶν, τῶν Ἀποστόλων καί τῶν Πατέρων περί τοῦ Θεοῦ, τῶν θείων ἐνεργειῶν Του καί τοῦ ἐσχάτου νοήματος τῆς ζωῆς ὁδηγεῖ τόν ἄνθρωπο στήν ἐπίγνωση τοῦ Θεοῦ. Ἡ Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία ζεῖ καί κηρύσσει τήν Ὀρθόδοξη Θεολογία, πίστη καί ζωή· γι’ αὐτό εἶναι ἡ μόνη Ἐκκλησία πού μπορεῖ νά σώσει τόν ἄνθρωπο, νά μεταμορφώσει τόν κόσμο.
Τό ἔργο τοῦ Χριστοῦ Στήν εὐαγγελική περικοπή πού ἀναγινώσκεται κατά τήν σημερινή θεία Λειτουργία, ὁ Κύριος κάνει λόγο γιά τό ἔργο πού τοῦ ἀνέθεσε ὁ Πατήρ νά ἐπιτελέσει, τό ὁποῖο ἀφορᾶ στήν λυτρωτική ἀποκάλυψη τοῦ Θεοῦ στόν κόσμο. Ὁ Κύριος μέ τήν ἐνανθρώπηση καί παρουσία Του, μέ τό Εἶναι Του, γνωστοποίησε στόν ἄνθρωπο τόν Τριαδικό Θεό, γιατί στόν Χριστό «κατοικεῖ πᾶν τό πλήρωμα τῆς Θεότητος σωματικῶς» (Κολ. 2,9), καί γιατί ὅποιος εἶδε τόν Υἱό, εἶδε καί τόν Πατέρα (Ἰωάν. 14,9), ὅπως εἶπε στόν Φίλιππο. Χωρίς τόν Χριστό δέν εἶναι δυνατόν νά γνωρίσουμε τόν Θεό, τό θέλημά Του γιά τήν σωτηρία μας καί νά μετάσχουμε στήν αἰώνιο ζωή, δηλαδή στήν Βασιλεία Του.
Αὐτό ἀκριβῶς ἀκούσαμε τόν Κύριο νά λέγει στήν περικοπή μας· αἰώνιος ζωή εἶναι ἡ γνώση τοῦ μόνου ἀληθινοῦ Θεοῦ καί τοῦ Υἱοῦ Του, τόν Ὁποῖο ἀπέστειλε ὁ Πατέρας γιά νά ἀποκαλύψει τόν Θεό στόν κόσμο καί νά κάνει τούς ἀνθρώπους μέλη τῆς Ἐκκλησίας Του, ζωντανά κύτταρα τοῦ Σώματός Του. Αὐτή ἡ γνώση προέρχεται ἀπό τήν πίστη καί τήν ἀγάπη καί δίδεται στόν ἄνθρωπο κατά τό μέτρο πού ἀνταποκρίνεται στήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Γι’ αὐτό καί εἶναι γνώση ἄνωθεν καταβαίνουσα, γνώση ἀποκαλύψεως, σχέσεως, κοινωνίας. Εἴθε πάντοτε οἱ πιστοί νά ἀναγνωρίζουμε στό Πρόσωπο τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ τόν Θεό καί Ἄνθρωπο Χριστό, τόν Μεσσία καί Λυτρωτή μας πού μᾶς προσάγει στόν Πατέρα διά Πνεύματος Ἁγίου. Εἴθε αὐτό τό φῶς τῆς πίστεως νά φωτίζει κάθε ἄνθρωπο ἐρχόμενο στόν κόσμο.
Ἀρχιμ. Ν. Κ.
https://apostoliki-diakonia.gr/wp-content/data/fk/2026/21-2026(3808).pdf
Όταν οι ψευδοπροφήτες επαληθεύονται.
Posted on 24 Μαΐου, 2026
Βασιλική Οικονόμου
Αλεξανδρούπολη, 24 Μαΐου 2026
Κυριακή των Αγίων και Θεοφόρων Πατέρων της Αγίας Α’ Οικουμενικής Συνόδου
«ἱερεὺς καὶ προφήτης ἐμολύνθησαν καὶ ἐν τῷ οἴκῳ μου εἶδον πονηρίας αὐτῶν» Ιερεμ. κγ’ 11.
«Ὦ πλήρης παντὸς δόλου καὶ πάσης ῥᾳδιουργίας, υἱὲ διαβόλου, ἐχθρὲ πάσης δικαιοσύνης, οὐ παύσῃ διαστρέφων τὰς ὁδοὺς Κυρίου τὰς εὐθείας; καὶ νῦν ἰδοὺ χεὶρ Κυρίου ἐπὶ σέ, καὶ ἔσῃ τυφλὸς μὴ βλέπων τὸν ἥλιον ἄχρι καιροῦ.» Πράξ. ιγ’ 10-11.
Ο μακαριστός πατέρας και διδάσκαλός μας, ο χαρισματικός Ηγούμενος της Ι. Μονής Κομνηνείου Στομίου Λαρίσης και Ιεροκήρυκας Αρχιμανδρίτης Αθανάσιος Μυτιληναίος, μέσα από το στόμα του οποίου μιλούσαν οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας, έλεγε, ότι ο Διάβολος δεν μπορεί να γνωρίζει το μέλλον∙ μπορεί όμως, πάντα κατά θεία παραχώρηση, να γνωρίζει την εξέλιξη του παρόντος. Πόσω μάλλον ισχύει αυτό, αν τα μελλούμενα είναι απόρροια των τρεχόντων έργων του Διαβόλου.
Στις 29-12-2019, στο κήρυγμα της Κυριακής μετά τα Χριστούγεννα που αναγνώσθηκε στους ιερούς Ναούς της Μητρόπολης, ο πεμπτοφαλαγγίτης Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος έγραφε, μεταξύ άλλων, και τα εξής «προφητικά»:
«…ἡ ὁμοιογένεια τῆς Πατρίδος μας χάνεται μὲ τοὺς χιλιάδες ἀλλοεθνεῖς ποὺ ἔρχονται καὶ θὰ μείνουν ἐδῶ. Σᾶς ὁμιλῶ γιὰ τὸ μεταναστευτικὸ γεγονός, ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ ἀποτραπεῖ, εἶναι παγκόσμιο. Ἔχει δίκαιες αἰτίες καὶ μπορεῖ (ἂν ἀξιοποιηθεῖ σωστά) νὰ φέρει καλὰ ἀποτελέσματα. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ θὰ μείνουν καὶ θὰ ριζώσουν ἐδῶ, τὰ παιδιά τους θὰ νιώθουν τὴν γῆ μας Πατρίδα τους (ὅπως ριζώσαμε κι ἐμεῖς σὲ τόσες ἄλλες Πατρίδες τῆς γῆς ) (…) Θὰ πάρουν γιὰ νύμφες καὶ γαμπρούς, τὰ παιδιά μας (…) Ὅσοι θὰ ρθοῦν στὴν Πατρίδα μας, ἂν μᾶς βροῦν σκυμμένους, θὰ μᾶς προσπεράσουν. Ἂν μᾶς βροῦν συνειδητοποιημένους καὶ ὄρθιους, θὰ σταθοῦν μπροστά μας. Θὰ σεβαστοῦν τὴν πνευματική μας παράδοση καὶ δίπλα μας,ἂς ἀναπτύξουν καὶ τὴν δική τους. Ὅμως· προσέξτε παρακαλῶ! εἶπα: «δίπλα μας», ὄχι «ἐπάνω» μας. Νὰ χτίσουν τὰ ἱερά τους, νὰ ἐμφανίσουν τὰ ἔθιμά τους, νὰ ἀναρτήσουν τὰ σύμβολά τους καὶ νὰ γιορτάσουν τὶς γιορτές τους, ἐπειδὴ ἡ ἑλληνικὴ δυναμικὴ ψυχὴ καὶ ἡ Ὀρθόδοξη χριστιανικὴ πνευματικότητα, δὲν ἔχουν νὰ φοβηθοῦν τίποτε ἀπολύτως. Ἀρκεῖ νὰὑπάρχουν! (…)» Και δικαιολόγησε ο Άνθιμος όλη αυτή τη «δοκιμασία» με τους αλλοεθνείς, ως εξής:«Ἂς μὴν ξεχνᾶμε κι ἐμεῖς ὅτι 250 μὲ 300.000 ἑλληνόπουλα σφαγιάζονται κάθε χρόνο μὲ ἔκτρωση. Ἤδη ἀπὸ τὸ 2017 οἱ γεννήσεις στὴν Πατρίδα μας εἶναι λιγότερες ἀπὸ τοὺς θανάτους. Αὐτὸς ὁ δείκτης δὲν ἀνατρέπεται πιά.Τὴν ἄδεια Χώρα μας θὰ ρθοῦν νὰ τὴν γεμίσουν ἄλλοι, ἐπειδὴ ἡ Ἱστορία δὲν ἀφήνει κενά, οὔτε κάνει χατήρια σὲ κανέναν. Μόνο ἡ μετάνοια γιὰ τὸ ἐθνικό μας ἔγκλημα θὰ μποροῦσε νὰ ἕλξει τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ, ὅμως θὰ ὑπάρξει;»
Περί του πώς αντιλαμβάνεται ο Αλεξανδρουπόλεως την αμαρτία, τη μετάνοια και δη το Μυστήριο της Ιερής Εξομολόγησης πληροφορούμαστε σε σχετική αναφορά του, όπου διαστρέφεται πλήρως ακόμα και το αληθινό πνεύμα του Μυστηρίου της Εξομολόγησης – απαραίτητη προϋπόθεση του οποίου είναι, κατά την ορθόδοξη διδασκαλία, να έχει ο εξομολογούμενος «καρδίαν συντετριμμένην και τεταπεινωμένην» -, ενώ διαστρέφεται παράλληλα και η ουσία της σχέσης του πιστού με τον Πνευματικό του.
Δεν αντιλέγουμε, βέβαια, ότι οι εκτρώσεις εγείρουν τη θεία οργή, αφού κάτι παρόμοιο έχει ήδη δηλωθεί στην Αγία Γραφή, όπως, λόγου χάρη, στον Προφήτη Ιερεμία κεφ. ιθ’, όπου προμηνύονται δεινά και συμφορές για τους Ιουδαίους, λόγω του ότι θυσίαζαν τα παιδιά τους στον ειδωλολατρικό ψευδοθεό Βάαλ. Υπάρχει, όμως, τεράστια διαφορά και απόσταση ανάμεσα στην αποδοχή της δίκαιης παιδαγωγίας του Κυρίου και στην αμνήστευση αντεθνικών και αντιχριστιανικών πολιτικών χάριν μιας παγκόσμιας σκοτεινής ατζέντας, την οποία αποδεδειγμένως υπηρετεί ο εν λόγω πλανών και πλανώμενος Μητροπολίτης.
Λίγο καιρό μετά τη χριστουγεννιάτικη προφητεία του Ανθίμου, στα τέλη Φεβρουαρίου 2020, η Τουρκία ανοίγει τα σύνορά της προς την Ελλάδα και ακολουθούν τα γνωστά σε όλους μας γεγονότα, κατά τα οποία υπήρξαν μεγάλες κινητοποιήσεις ακριτικών (ένστολων και μη) δυνάμεων της μυριοπροδομένης (έσωθεν και έξωθεν) επίγειας πατρίδας μας, προκειμένου να αναχαιτιστεί η προέλαση των δεκάδων χιλιάδων (ως επί το πλείστον μωαμεθανών ανδρών) λαθρομεταναστών, που είχαν συγκεντρωθεί στα ελληνοτουρκικά σύνορα, προς το εσωτερικό της χώρας.
Περίπου ένα μήνα αργότερα, στα τέλη Μαρτίου του ’20, και ενώ ο ελληνικός λαός είχε ήδη αρχίσει να μαντρώνεται στανικώς και βιαίως σε κατ΄οίκον περιορισμό, υφιστάμενος εξωφρενικά αντισυνταγματική, απάνθρωπη και αντίχριστη καταπάτηση στοιχειωδών ελευθεριών του, με πρόφαση την ψευδο-πανδημία του κορωνοϊού και την παρεπόμενη υγειονομική δικτατορία που εγκαθιδρύθηκε «με το νόμο», αποφασίζεται από τα Υπουργεία Οικονομικών, Μετανάστευσης και Ασύλου η «Σύσταση Δομών Προσωρινής Υποδοχής Πολιτών Τρίτων Χωρών ή ανιθαγενών». Μάλιστα από τις είκοσι οκτώ αυτές δομές, οι οκτώ θα τοποθετούνταν σε (πρώην) στρατόπεδα (!!!).
Πέντε χρόνια μετά, τον Απρίλιο του ’25, εκδίδεται Προεδρικό Διάταγμα, που προβλέπει τη δημιουργία προσωρινών δομών φιλοξενίας μέχρι και 100 μεταναστών ανά οικισμό με πληθυσμό κάτω των δύο χιλιάδων κατοίκων. Δεδομένου ότι οι οικισμοί του ελλαδικού χώρου που πληρούν αυτά τα πληθυσμιακά κριτήρια σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα ανέρχονται περίπου στις δεκαέξι χιλιάδες, συνάγεται ότι δύνανται να τοποθετηθούν στους οικισμούς αυτούς περίπου ένα εκατομμύριο εξακόσιες χιλιάδες (λαθρο)μετανάστες (!), ενώ παράλληλα οι ροές μεταναστών στη χώρα μας από ξηρά και θάλασσα συνεχίζονται αδιάκοπα, όπως όλοι γνωρίζουμε. Η «προφητεία» του Άνθιμου εκπληρώνεται. Οι χειροκροτητές του σίγουρα θα καμαρώνουν για το «προορατικό χάρισμα» του Μητροπολίτη τους.
Σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά από εκείνο το «προφητικό» κήρυγμά του, ο εφιαλτικός Μητροπολίτης ξαναχτυπά με άλλη μια «προφητεία». Στα τέλη Ιουλίου 2023 βιντεοσκοπείται εντός του Ι. Μητροπολιτικού Ναού Αγίου Νικολάου να προσκαλεί τον πιστό λαό να συμμετάσχει στην «αναβίωση» της παλαιάς βυζαντινής Εορτής της Προόδου του Τιμίου Σταυρού, με τη λιτάνευση του αντιγράφου του Τιμίου Σταυρού του Μεγάλου Κωνσταντίνου (δώρο της προσφιλούς του Μονής Βατοπαιδίου) στους δρόμους της πόλης, από ενορία σε ενορία, το βράδυ της Δευτέρας 31 Ιουλίου 2023. Στο προσκλητήριο βίντεο λέει μεταξύ άλλων και τα εξής:
«Θέλω, λοιπόν, μια φορά στη ζωή μας, ένα βράδι, να ξενυχτήσουμε ακολουθώντας το Σταυρό του Χριστού. Το χρειαζόμαστε στην Αλεξανδρούπολη αυτό το δυνατό όπλο της Πίστεώς μας, για να αντέξουμε όλες τις μεγάλες αλλαγές που έρχονται στην πόλη μας. (…) Έχω πολλούς λόγους που σας προσκαλώ και σας παρακαλώ να είστε σ’αυτή τη σημαντική εκδήλωση για την πόλη μας». Και, αν απαιτείται αντοχή, προφανώς αυτά που έρχονται δε θα είναι ευχάριστα.
Ένα μήνα μετά από την «προφητεία» ξεκινούν οι πολλαπλές φωτιές στον Έβρο, οι οποίες κατέκαψαν τον ακριτικό νομό επί σχεδόν δύο εβδομάδες, προκαλώντας ανείπωτη καταστροφή στην τοπική χλωρίδα και πανίδα αλλά και στην τοπική οικονομία, ενώ, συγχρόνως, καίγοντας τα δάση οι πυρκαγιές ξεγύμνωσαν τον Έβρο από τη φυσική στρατιωτική του προκάλυψη. Η Αλεξανδρούπολη δεν αγγίχτηκε μεν από τις φλόγες, αλλά πνίγηκε στους καπνούς και απέμεινε να ατενίζει την απανθρακωμένη βλάστηση στο γύρω λοφώδες τοπίο, το άλλοτε καταπράσινο. Σύμφωνα με τα λεγόμενα γνωστού μας ευσεβούς πυροσβέστη που πάλεψε με τις φλόγες εκείνες, οι πυρκαγιές ήταν αποτέλεσμα εμπρησμών, αφού εντοπίστηκαν διάσπαρτοι πάρα πολλοί εμπρηστικοί μηχανισμοί.
Παράλληλα, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται στην πόλη ένας «οικοδομικός πυρετός«. Η Αλεξανδρούπολη γεμίζει με νεόδμητες πολυόροφες οικοδομές, οι οποίες όχι μόνο ξεπετάγονται σαν τα μανιτάρια σε όλη την πόλη, αλλά και ανοικοδομούνται με εξαιρετικά γοργούς ρυθμούς, για τα ελληνικά και ιδίως τα τοπικά δεδομένα, πράγμα το οποίο σαφώς συνεπάγεται σταθερή και αμείωτη ροή κονδυλίων. Βλέποντάς τες αναρωτιόμαστε: ποιος θα έλθει άραγε να μείνει σε τούτα τα κτίρια;
Κάποιοι έκαναν λόγο (μάλλον πανηγυρίζοντας) για εγκατάσταση στην περιοχή «ανωτέρων στρατιωτικών στελεχών των ΗΠΑ», λόγω της ΝΑΤΟικής βάσης που έχει καταστήσει την Αλεπουδόπολη «Σούδα του Βορρά». Άλλοι εκφράζουν ανησυχίες για την εκτεταμένη αγορά ακινήτων από Τούρκους. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι «ξηλώνονται» στρατόπεδα από την παραμεθόριο, δε φαίνονται ευοίωνα. Η «προφητεία» του Αλεξανδρουπόλεως εκπληρώνεται με τρόπους που μάλλον ανησυχίες εγείρουν, σε όσους, βέβαια, δεν εξετάζουν την κατάσταση με κύριο γνώμονα την οικονομική και γεωπολιτική ανάπτυξη της περιοχής, όπως συμβαίνει συνήθως στην παραμεθόριο, αλλά με κριτήριο την πνευματική της κατάσταση, αφού υποτίθεται ότι είναι τόπος διαβίωσης ορθοδόξων Χριστιανών. Σημειωτέον εδώ, ότι η απάντηση του Αλεξανδρουπόλεως στις κατηγορίες περί πώλησης ακινήτων της Μητρόπολης σε Βούλγαρους και Τούρκους ήταν, μεταξύ άλλων, ότι τα ακίνητα πωλήθηκαν «σε Ορθοδόξους Χριστιανούς πολίτες της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (…) βάσει του ισχύοντος Κανονισμού εκποιήσεων της Ιεράς Συνόδου και με δημόσιο διαγωνισμό (…)».
Μετά από όλα αυτά, εμφανίζεται ο Μητροπολίτης εκεί που δεν τον περιμένεις…«στο πλαίσιο της διοργάνωσης RetroAXD 3.0, που είναι αφιερωμένη στη ραδιοφωνική ιστορία και την τεχνολογία. Ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος βρέθηκε στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο της έκθεσης και συμμετείχε ενεργά στη βραδιά, ερμηνεύοντας το διαχρονικό τραγούδι «Κεμάλ», σε μια στιγμή που προκάλεσε έκπληξη και θερμό χειροκρότημα από τους παρευρισκόμενους.» Οι στίχοι που τραγούδησε (κατ’ επιλογήν ή κατόπιν «παραγγελιάς»;) το καλλίφωνο φερέφωνο του αντορθόδοξου Οικουμενισμού και της αντεθνικής Παγκοσμιοποίησης ήταν αυτοί:
Στης Ανατολής τα μέρη μια φορά και ένα καιρό
ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό
στη Μοσσούλη, τη Βασσόρα, στην παλιά τη χουρμαδιά
πικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά.
Κι ένας νέος από σόι και γενιά βασιλική
αγροικάει το μοιρολόι και τραβάει κατά εκεί.
τον κοιτάν οι Βεδουίνοι με ματιά λυπητερή
κι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει, πως θ’ αλλάξουν οι καιροί.
Τυχαίο; Τι να περιμένουμε άραγε να συμβεί;
Το πλέον τραγικό είναι ότι σε τούτη την πόλη οι υπνωτισμένοι χειροκροτητές της αποστασίας, που λαμβάνει σάρκα και οστά στο πρόσωπο του Ανθίμου Αλεξανδρουπόλεως, είναι μάλλον η πλειοψηφία – και μακάρι να σφάλλουμε.
Κοιμήσου, Ωραία Κοιμωμένη Αλεπουδόπολη, κοιμήσου…και το Ισλάμ ακονίζει τα μαχαίρια του…
ΠΗΓΕΣ
- ΚΥΡΙΑΚΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΕΩΣ 29 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2019
- What Is Sin? – Rev. Anthimos Metropolitan of Alexandroupolis
- Επεισόδια στον Έβρο το 2020
- ΦΕΚ της 24ης Μαρτίου 2020: Σύσταση Δομών Προσωρινής Υποδοχής Πολιτών Τρίτων Χωρών ή ανιθαγενών, οι οποίοι έχουν αιτηθεί διεθνή προστασία.
- Προεδρικο Διάταγμα της 11ης Απριλίου 2025
- Κέντρα υποδοχής παράνομων μεταναστών σε 16.000 οικισμούς της επικράτειας
- Κάλεσμα του Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως για συμμετοχή στη λιτάνευση του Τιμίου Σταυρού
- Φωτιά!!! (Μέρος Γ’ : Η πληγή του λαού και του τόπου και ο αόρατος Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως)
- Οικοδομικός «πυρετός» στην Αλεξανδρούπολη – Πολυώροφες οικοδομές ξεφυτρώνουν σε κάθε γειτονιά
- Αναπτυξιακός πυρετός στην Αλεξανδρούπολη λόγω LNG: Η συνεργασία με τις ΗΠΑ και οι απειλές της Τουρκίας
- ΤΙ ΘΕΛΟΥΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΑΚΙΝΗΤΩΝ;
- Σβήνουν το ρητό «την πατρίδα δεν θα την παραδώσω μικρότερη» από τον Έβρο! Ο Ι.Ιντζές γράφει για το κλείσισμο της 7ης Ταξιαρχίας
- ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Ι.Μ. Αλεξανδρουπόλεως – Περί πωλήσεων ακινήτων
- Αντίδραση Μητροπολίτη Αλεξανδρούπολης στις δηλώσεις Βελόπουλου για πωλήσεις ακινήτων: «Η ρωσοφιλία και ‘ορθόδοξη χριστεμπορία’ δεν μας αγγίζουν»
- Ο Μητροπολίτης Άνθιμος τραγούδησε «Κεμάλ» στο RetroAXD 3.0 της Αλεξανδρούπολης
- Ανάρτηση στο Instagram
- Ιδού τι κάνει το «Ιερό Κοράνι»…όσο εμείς κοιμόμαστε…
_______
Σίτος Θεού
"Έλα στην θέση μου"
Τότε, με μεγάλα αποθέματα πατρικής αγάπης, έσκυψε πάνω μου με εκείνο το βλέμμα που ήταν λες και ήταν δικό του το πρόβλημα, μου έπιασε το χέρι και αφού δάκρυσε, αναστέναξε, και έκανε κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ μου όσο ζω!
Με σταύρωσε στην καρδιά και αφού πήρε ένα κομμάτι χαρτί κ ένα στιλό μου ζήτησε να σχηματίσω πάνω στο χαρτί τον αριθμό 9.
Η συνέχεια…;
Με ρωτάει: 'Τι βλέπεις χρυσό μου παιδί;'
'Το 9.' του απαντώ γεμάτος απορία.
‘Εγώ τι βλέπω;' με ξαναρωτά…
‘Από εκεί που κάθεσαι πάτερ μου λογικά βλέπεις το 6.' του απαντώ με φυσιολογικό τρόπο.
‘Μου λες αλήθεια πως βλέπεις το 9' με ρωτάει…
‘Ναι του απαντώ.'
‘Εγώ σου λέω την αλήθεια;' με ρωτάει!
'Ναι' του απαντώ.
‘Έχεις δίκιο;' με ξαναρωτά…
'Ναι' του απαντώ και προσπαθώ να καταλάβω που το πάει…!
‘Εγώ έχω δίκιο;' με ρωτάει!
'Ναι' του ξανά απαντώ!
Τότε σηκώνεται από την θέση του και έρχεται από την δική μου μεριά και αγκαλιάζοντας με μου λέει ψιθυριστά…: 'Αν δεν έρθω στην δική σου θέση πως περιμένεις να καταλάβω τι βλέπεις, τι πιστεύεις, τι νιώθεις… !'
‘Μεγάλο πράγμα ο εγωισμός Γιώργη μου, αλλά μεγαλύτερο η αγάπη, η κατανόηση, η συμπόνια, η συμπάθεια!'
Δακρύσαμε και οι δυο, αγκαλιαστήκαμε και εκείνη την στιγμή έφυγε από πάνω μου ένα βάρος που δεν μπορώ να σας το περιγράψω, ενώ είχα σκοτάδι μπροστά μου ξαφνικά ήταν λες και άνοιξες έναν δυνατό προβολέα!
Φυσικά το χαρτί φυλάσσεται έως και σήμερα και δεν είναι λίγες οι φορές που το βγάζω μέσα από το βιβλίο που το φυλάω για να το «μελετώ»…!
Χριστός Ανέστη, Αληθώς Ανέστη! "
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)