ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ
-αυστηρώς ακατάλληλο για ελληνόφοβους και αχρίστους.
Για του Χριστού την πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία.
ΠΑΛΙ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΠΑΛΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΘΑΝΑΙ -
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
"Ο “Μέγας” και “Άγιος” Αθανάσιος αποκαλούσε τους Έλληνες, αποτρόπαιους δαίμονες" Και βάζουν, οι ηλίθιοι, και το εδάφιο:
«…εξιλεούσθαι ους έλληνες καλούσιν αποτροπαίους δαίμονας»
"(Σωζομενός, «Εκκλησιαστική Ιστορία», βιβλίο 5, κεφ. 5, παρ. 1)."
Το "εξιλεούσθαι ους Έλληνες καλούσιν αποτρόπαιους δαίμονας" το μεταφράζουν: "αποκαλούσε τους Έλληνες, αποτρόπαιους δαίμονες".
Ας μάθουμε στους πράκτορες αυτούς λίγα ελληνικά, γιατί όπως φαίνεται στρατολογήθηκαν χωρίς επαρκή προσόντα.
"εξιλεούσθαι = Εξιλεώνουν
ους = αυτούς που
Έλληνες = οι Έλληνες
καλούσιν = αποκαλούν
αποτρόπαιους
δαίμονας
Η μετάφραση είναι λοιπόν: “εξιλεώνουν αυτούς που οι Έλληνες αποκαλούν αποτρόπαιους δαίμονες”.
Οι δαίμονες λοιπόν, και όχι οι Έλληνες αποκαλούνται αποτρόπαιοι.
Αλλά υπάρχει κι άλλο!!
Η λέξη “αποτρόπαιος”, στα αρχαία Ελληνικά δεν έχει μόνο την έννοια απεχθής. Κατά λέξη, σημαίνει “αυτός που αποτρέπει”, και εδώ, το "αποτρόπαιος δαίμων" είναι αρχαία ελληνική ορολογία για τα προστατευτικά πνεύματα.
Αποτρόπαιος = Averting evil = αποτρέπει το κακό Αλλά, και η λέξη δαίμων είχε την έννοια του υπερφυσικού όντος, ή του κατώτερου θεού, χωρίς αρνητική σημασία. Ο Όμηρος, ας πούμε, αποκαλεί τους Ολύμπιους θεούς “δαίμονες”
Έτσι, ούτε η λέξη δαίμων ούτε και η λέξη αποτρόπαιος (αυτός που προστατεύει, αποτρέπει το κακό) είχαν, όπως βλέπετε, αρνητική έννοια.
Αλλά και η ίδια η φράση δεν έχει αντικείμενο τους Έλληνες, αλλά τα προστατευτικά πνεύματα που επικαλούντο (τους αποτρόπαιους δαίμονες)
Αν δείτε ολόκληρο το κείμενο, που έχω βάλει στο τέλος, θα καταλάβετε πως το θέμα είναι η απαλλαγή, μετά τον Μεγάλο Κωνσταντίνο, των Χριστιανών από τους υποχρεωτικούς "εξιλασμούς" (με θυσίες προφανώς) των "πνευμάτων" και τους καθαρμούς στους οποίους τους υποχρέωναν μέχρι τότε οι Παγανιστές.
Πρόκειται λοιπόν για κριτική ηλίθιων, φανατικών και αμόρφωτων ανθρώπων, ή πονηρών που απευθύνονται σε αμόρφωτους, που θέλουν να κάνουν και κριτική σε ένα τέρας μόρφωσης, μια κορυφή του πνεύματος, σαν τον Αθανάσιο, ενώ δεν έχουν ιδέα από την αρχαία Ελλάδα που δήθεν θαυμάζουν. Ενδεικτικό δε είναι πως επειδή δεν έχουν κανένα πραγματικό στοιχείο, καταφεύγουν στην διαστρέβλωση.
Κατά τα άλλα οι υπόλοιπες διαφωνίες του Αθανάσιου με τους Έλληνες αφορούν την φιλοσοφία και την θρησκεία και όχι τον ελληνικό λαό.
Ελπίζω να επιτρέπεται σε ένα ανθρώπινο ον, ακόμα και σε έναν ...παπά, να μην συμφωνεί με μια φιλοσοφική ή θεολογική δοξασία.
Αν και αυτό είναι αδύνατο για τους αυτοαποκαλούμενους γνήσιους Έλληνες ("ΕΛΛΑΣ-ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ-ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ") που θαυμάζουν μια κοινωνία που εκτέλεσε τον Σωκράτη.
Την κοτσάνα αυτή θα την βρείτε, ενδεικτικά εδώ και εδώ
Και εδώ, θα βρείτε όλο το κείμενο του Αθανασίου:
"Ταύτα δε, σπουδάζων, πάσι μεν τοίς επί Κωνσταντίου φυγαδευθείσι διά θρησκείαν, ανήκε την φυγήν, και τοίς δημευθείσι νόμω τα σφέτερα απέδωκε τοις δε δήμοις προηγόρευε, μηδένα αδικείν των Χριστιανών, μηδε υβρίζειν, μηδε άκοντας προς θυσίαν έλκειν τους δε εκοντι τοίς βωμούς προσιόντας, πρότερον εξιλεούσθαι ους Έλληνες καλούσιν Αποτροπαίους δαίμονας, και καθαίρεσθαι καθαρσίοις, οίς έθος αυτοίς. Κληρικούς μέντοι, πάσαν ατέλειαν και τιμήν και τα σιτηρέσια αφειλετο"
Eις τον Σίλαν και Σιλουανόν. Tους κήρυκάς σου Σιλουανόν και Σίλαν, Σώτερ θανόντας, πώς ακηρύκτους λίπω;
Eις τον Eπαινετόν. Σε αγαπητόν Παύλος ιστορεί μέγας, Kαλών απαρχήν της Aχαΐας όλης.
Eις τον Kρήσκεντα και Aνδρόνικον. Kρήσκης και Aνδρόνικος οι μύσται Λόγου, Bλέπουσι νυν πρόσωπον του Θεού Λόγου.
Tέσσαρες εξέθανον μύσται Θεοίο εν τριακοστή.
Οι Άγιοι Σίλας, Σιλουανός, Επαινετός, Κρήσκης και Ανδρόνικος, ήταν πέντε από τούς εβδομήκοντα μαθητές του Κυρίου. Όλοι υπηρέτησαν το Ευαγγέλιο του Χριστού «ἐν κόπῳ καὶ μόχθω, ἐν ἀγρυπνίαις πολλάκις, ἐν λιμῷ καὶ δίψει, ἐν νηστείαις πολλάκις, ἐν ψύχει καὶ γυμνότητι» (Β' προς Κορινθίους, ια - 27). Δηλαδή, υπηρέτησαν τον Κύριο με κόπο και μόχθο, με αγρυπνίες πολλές φορές, με πείνα και δίψα στις μακρινές οδοιπορίες, με νηστείες, με ψύχος και γυμνότητα.
Ο Σίλας φυλακίστηκε μαζί με τον Παύλο στους Φιλίππους της Μακεδονίας (Πραξ. ιστ 25-39). Μετά από πολλούς μόχθους και αφού ακολούθησε τον Παύλο σε πολλές περιοδείες του, έγινε επίσκοπος Κορίνθου.
Ο Σιλουανός, από το αξίωμα του επισκόπου Θεσσαλονίκης, αγωνίσθηκε και βασανίστηκε για την πίστη του στον Κύριο.
Ο Επαινετός, από το αξίωμα του επισκόπου Καρθαγένης, αγωνίσθηκε και βασανίστηκε για την πίστη του στον Κύριο.
Ο Ανδρόνικος αγωνίστηκε και βασανίστηκε για την πίστη του στο Ευαγγέλιο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Ο Κρήσκης, τέλος, έγινε επίσκοπος Καρχιδονίας και από την θέση αυτή μόχθησε και υπηρέτησε το Θείο Ευαγγέλιο.
Να σημειώσουμε εδώ ότι ο Άγιος Ανδρόνικος, εορτάζεται μαζί με την Αγία Ιουνία και στις 17 Mαΐου, ενώ η εύρεση των τιμίων λειψάνων του εορτάζεται στις 22 Φεβρουαρίου.
Οι τροφές που ωφελούν την καρδιαγγειακή υγεία και οι κακές διατροφικές συνήθειες που αυξάνουν τον κίνδυνο.
Από τον Αντώνη Ζαμπέλα, πρόεδρο του ΕΦΕΤ, καθηγητή Διατροφής του Ανθρώπου στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Αρχής Ασφάλειας Τροφίμων (EFSA) και της Εθνικής Επιτροπής Διατροφικής Πολιτικής
Εικονογράφηση: Φίλιππος Αβραμίδης
Τα γονίδια «φορτώνουν το όπλο», αλλά το περιβάλλον και η διατροφή συχνά τραβούν τη σκανδάλη. Ρωτήσαμε τον Αντώνη Ζαμπέλα, πρόεδρο του ΕΦΕΤ, καθηγητή Διατροφής του Ανθρώπου στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Αρχής Ασφάλειας Τροφίμων (EFSA) και της Εθνικής Επιτροπής Διατροφικής Πολιτικής για τις τροφές που προστατεύουν και εκείνες που επιβαρύνουν την καρδιά και για όσα πρέπει να προσέχουμε.
Ποια διατροφή θεωρείται «ασπίδα» για την καρδιά;
Η μεσογειακή διατροφή εξακολουθεί να θεωρείται ένα από τα πιο ισχυρά και επιστημονικά τεκμηριωμένα διατροφικά πρότυπα για την προστασία της καρδιαγγειακής υγείας. Δεκάδες μεγάλες μελέτες έχουν δείξει ότι συνδέεται με μικρότερο κίνδυνο εμφράγματος του μυοκαρδίου, αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου, σακχαρώδους διαβήτη και πολλών τύπων καρκίνου. Η προστατευτική δράση της δεν οφείλεται σε κάποιο «μαγικό» τρόφιμο, αλλά στο συνολικό πρότυπο κατανάλωσης ελαιολάδου, λαχανικών, φρούτων, οσπρίων, ψαριών και προϊόντων ολικής άλεσης, με περιορισμένο κόκκινο και επεξεργασμένο κρέας.
Το πρόβλημα είναι ότι, ακόμη και στις μεσογειακές χώρες, εγκαταλείπεται σταδιακά το παραδοσιακό μοντέλο της μεσογειακής διατροφής και αυξάνεται η κατανάλωση τροφίμων πλούσιων σε κορεσμένα λιπαρά, ζάχαρη και αλάτι.
Διατροφικές συνήθειες που επιβαρύνουν την υγεία της καρδιάς
Η υπερβολική κατανάλωση έτοιμου φαγητού.
Η υπερκατανάλωση επεξεργασμένου κρέατος (αλλαντικά, λουκάνικα, μπέικον) – έχουν συνδεθεί τόσο με καρδιαγγειακά νοσήματα όσο και με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου και άλλων τύπων, κυρίως λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε κορεσμένα λιπαρά, αλάτι και συντηρητικά (νιτρικά και νιτρώδη)
Η υπερκατανάλωση κόκκινου κρέατος και προϊόντων του.
Τα προϊόντα με «κρυμμένη» ζάχαρη (εδώ συγκαταλέγονται και τα αναψυκτικά) – σχετίζονται με παχυσαρκία και αυξημένα τριγλυκερίδια.
Το κρυφό αλάτι στα τρόφιμα. Το πολύ αλάτι συνδέεται άμεσα με την υπέρταση.
Η αυξημένη πρόσληψη θερμίδων συνολικά, η οποία οδηγεί σε παχυσαρκία και μεταβολικά νοσήματα.
Η καρδιαγγειακή υγεία δεν εξαρτάται μόνο από το τι τρώμε, αλλά και από τον συνολικό τρόπο ζωής, γι’ αυτό έχει μεγάλη σημασία το συνολικό διατροφικό πρότυπο σε συνδυασμό με τη σωματική δραστηριότητα, το σωματικό βάρος και το κάπνισμα. Η συνέπεια είναι πιο σημαντική από την τελειότητα: μικρές, σταθερές αλλαγές στην καθημερινή διατροφή μπορούν μακροπρόθεσμα να έχουν πολύ μεγάλη προστατευτική επίδραση στην καρδιά.
Προσοχή στο αλάτι!
Εξίσου κρίσιμη είναι η μείωση του αλατιού, καθώς η υπέρταση αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες κινδύνου για έμφραγμα και εγκεφαλικό. Στις σύγχρονες, δυτικού τύπου δίαιτες, μεγάλο μέρος του αλατιού δεν προέρχεται από το μαγειρικό αλάτι, αλλά από βιομηχανικά τρόφιμα. Είναι αυτά που αποκαλούμε «κρυφές πηγές αλατιού». Επίσης, τα τυριά αλλά και πολλά ψωμιά περιέχουν νάτριο (το ενοχοποιημένο συστατικό του αλατιού). Γι’ αυτό είναι σημαντικό να ελέγχουμε την ετικέτα: ένα τρόφιμο που περιέχει πάνω από 0,6 γρ. νάτριο/100 γρ. προϊόντος θεωρείται υψηλής περιεκτικότητας.
Τελικά τι μετράει περισσότερο; Η διατροφή ή τα γονίδια;
Η γενετική προδιάθεση επηρεάζει τον καρδιαγγειακό κίνδυνο (για παράδειγμα, μέσω παραγόντων όπως η οικογενής υπερχοληστερολαιμία και η τάση για υπέρταση), όμως ο τρόπος ζωής παραμένει καθοριστικός και μπορεί να μειώσει σημαντικά την πιθανότητα εκδήλωσης νόσου ή να καθυστερήσει την εμφάνισή της.
Ένας λιπιδαιμικός δείκτης που πρέπει να ελέγξουμε
Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στα επίπεδα της λιποπρωτεΐνης (a) ή Lp(a), η οποία αποτελεί έναν γενετικά καθοριζόμενο παράγοντα κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο. Πρόκειται για ένα σωματίδιο παρόμοιο με την LDL («κακή» χοληστερόλη). Τα επίπεδά της καθορίζονται κυρίως από τη γενετική και δεν επηρεάζονται σημαντικά από τη διατροφή ή τον τρόπο ζωής, γεγονός που τη διαφοροποιεί από άλλους λιπιδαιμικούς δείκτες. Θεωρείται σημαντικό να μετράται τουλάχιστον μία φορά στη ζωή μας, ιδιαίτερα σε άτομα με οικογενειακό ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου.
Σύσσωμη η αντιπολίτευση απέναντι στο πολυνομοσχέδιο που ψηφίζεται την Τρίτη στην Ολομέλεια της Βουλής και παραδίδει στα χέρια των ιδιωτών τη διαχείριση της κινητής και ακίνητης περιουσίας του υπουργείου Πολιτισμού
Η πολιτική που ασκεί από το 2019 η ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού αποσκοπεί, πρωτίστως, στην εμπορευματοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς και στην εκχώρηση της διαχείρισής της σε ιδιώτες. Μεθοδικά και μελετημένα η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, με την απόλυτη στήριξη του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, με σταθερά βήματα και ισχυρούς φίλους, υλοποιεί το σχέδιο που αποτυπώνεται εύγλωττα στο πολυνομοσχέδιο που συζητείται από την Πέμπτη στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων και πρόκειται να ψηφιστεί από την ολομέλεια της Βουλής την προσεχή Τρίτη.
Παρ’ ότι είναι κρατική υποχρέωση συνταγματικά κατοχυρωμένη η πολιτική διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς, η κυβέρνηση προωθεί την ίδρυση της Ανώνυμης Εταιρείας «Οργανισμός Ανάπτυξης και Διαχείρισης της Ελληνικής Πολιτιστικής Κληρονομιάς» (Hellenic Heritage Organisation SA) που θα διαχειρίζεται, χωρίς ουσιαστικό δημόσιο έλεγχο, την κινητή και ακίνητη περιουσία του υπουργείου Πολιτισμού και όλα τα έσοδα από εισιτήρια, πωλητήρια, αναψυκτήρια, ακριβή αντίγραφα, εκδόσεις που το 2025 ανήλθαν σε 250 εκατ. ευρώ. Και αυτό για 50 χρόνια με δυνατότητα ανανέωσης για άλλα 50 χρόνια.
Σύσσωμη η αντιπολίτευση αναμένεται να καταψηφίσει το νομοσχέδιο, όπως φάνηκε από τις τοποθετήσεις των εισηγητών και των ομιλητών την πρώτη ημέρα, που θα περάσει βέβαια με τις ψήφους της κυβερνητικής πλειοψηφίας και ας εκφράζουν διαφωνίες ακόμα και στελέχη της. Η ΔΑΚΕ πάντως στην πρόσφατη συνεδρίαση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων-ΥΠΠΟ είπε «όχι», ενώ ο Γιάννης Τσακοπιάκος το υπερασπίστηκε με σθένος, όπως συνέβη και χθες κατά τη διάρκεια της ακρόασης των φορέων στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων. Η επεξεργασία του σχεδίου νόμου θα ολοκληρωθεί τη Δευτέρα (27/7) και την Τρίτη θα κατατεθεί προς ψήφιση στην Ολομέλεια.
Η πολιτική που εφαρμόζει η Λίνα Μενδώνη αντικατοπτρίζεται στην απαράδεκτη συμφωνία της Συλλογής Στερν, στη μετατροπή των πέντε μεγάλων δημόσιων μουσείων σε ΝΠΔΔ με το πρόσχημα της ευελιξίας τους, αλλά και στην πρώτη νομοθετική πρωτοβουλία το 2020. Με τον νόμο 4761/2020, άλλαξε το ΤΑΠ (Ταμείο Αρχαιολογικό Πόρων και Απαλλοτριώσεων) στον ΟΔΑΠ, τον Οργανισμό Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων δηλαδή, με στόχο, όπως έλεγε, τον ριζικό εκσυγχρονισμό του, την αναβάθμιση των υπηρεσιών προς τους επισκέπτες, τον εμπλουτισμό των ειδών στα πωλητήρια και εν τέλει την εξοικονόμηση μεγαλύτερων εσόδων. Με δουλειά και προσήλωση τα πράγματα άλλαξαν προς την κατεύθυνση της φιλελεύθερης πολιτικής της κυβέρνησης. Με πρόεδρο τη Νικολέτα Βαλάκου, στενή φίλη και εκλεκτή συνεργάτιδα της Λίνας Μενδώνη, με διορισμένα μέλη στο Δ.Σ. που δεν έχουν σχέση με την πολιτιστική κληρονομιά, ο προσανατολισμός του ΟΔΑΠ έθεσε προτεραιότητα την ιδιωτικοποίηση και την εμπορευματοποίηση των μνημείων. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα τελευταία τέσσερα χρόνια ενισχύθηκε για τους σκοπούς του με 52 εκατομμύρια ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας!
Στο μεταξύ εισηγήθηκε την υπέρογκη αύξηση των εισιτηρίων στα μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους, ενώ κατάργησε τη μειωμένη τιμή του χειμώνα.
Ανέθεσε σε ιδιώτες, έναντι μεγάλης αμοιβής, τη διαχείριση των εισιτηρίων της Ακρόπολης και άλλων σημαντικών αρχαιολογικών χώρων (Αρχαία Ολυμπία, Επίδαυρος, Δελφοί κ.ά.).
Εισήγαγε τις «πριβέ επισκέψεις» στην Ακρόπολη, έναντι 5.000 ευρώ, τις οποίες ανέθεσε επίσης σε ιδιωτική εταιρεία.
Με φωτογραφικό διαγωνισμό παρέδωσε τα αναψυκτήρια των μεγαλύτερων αρχαιολογικών χώρων στην αλυσίδα «Γρηγόρης», με πρόσχημα ότι μαζί θα ανοίξει και τα καφέ των μικρότερων χώρων, στόχος που δυστυχώς δεν έχει επιτευχθεί σε πολλές περιπτώσεις.
Ο ΟΔΑΠ στη νέα εποχή του ξεκίνησε τα ιδιωτικά γεύματα σε αρχαιολογικούς χώρους και μνημεία με αποκορύφωμα το κρητικό γλέντι που έστησε πέρυσι το καλοκαίρι στη Σπιναλόγκα, ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων. Προχώρησε παραπέρα τη δράση του καθώς ανακοίνωσε ότι 21 αρχαιολογικοί χώροι θα διατίθενται για ιδιωτικά γεύματα, ανάμεσά τους και o μαρτυρικός τόπος του Επταπυργίου. Τον Απρίλιο 2026, με νέο διαγωνισμό παραχώρησε σε ιδιώτη τους χώρους υγιεινής και τις θυρίδες φύλαξης (lockers) της Ακρόπολης. Παρά το τσουχτερό εισιτήριο των 30 ευρώ, οι επισκέπτες είναι υποχρεωμένοι να καταβάλουν 1 ευρώ για χρήση τουαλέτας και 2 ευρώ για ντουλάπι προσωρινής αποθήκευσης!
Είναι ενδεικτικό το πρόσφατο άρθρο της Libération, έπειτα από ρεπορτάζ στην Ακρόπολη, που κάνει λόγο για «κόλαση» για τους τουρίστες και τους εργαζόμενους, για συνθήκες που δεν τιμούν τη χώρα, το μνημείο και το υπουργείο Πολιτισμού («Libération: Παγίδα για τους τουρίστες η Ακρόπολη – Χωρίς τουαλέτες, σκιά και δυνατότητα αγοράς νερού», efsyn.gr).
Κατά τη διάρκεια της τοποθέτησής της, την Πέμπτη, η Λίνα Μενδώνη είπε απευθυνόμενη στους βουλευτές των κομμάτων που συμμετέχουν στη συζήτηση της επιτροπής: «… Θα θυμίσω ότι το 2020 τα ίδια ακριβώς πράγματα, αυτές οι επαναστατικού περιεχομένου διακηρύξεις και συνθήματα, ότι εμπορευματοποιούμε και ξεπουλάμε την πολιτιστική μας κληρονομιά, είχαν ακουστεί για τον νόμο του ΟΔΑΠ, τον οποίο ΟΔΑΠ σήμερα υπερασπίζεστε με πάθος. Οι ίδιοι μας κατηγορούσατε τότε για ξεπούλημα της πολιτιστικής κληρονομιάς, όμως, σήμερα, από τα δικά σας λεγόμενα, αναγνωρίζετε τον δημόσιο χαρακτήρα του ΟΔΑΠ, αυτό δηλαδή το οποίο σας λέγαμε και ότι το εγχείρημά μας εν τέλει ήταν επιτυχημένο γιατί διατηρήθηκε ο δημόσιος χαρακτήρας».
250 εκατ. ευρώ σε μία Α.Ε. με λογοδοσία απευθείας στους υπουργούς
Η περιληπτική πορεία του ΟΔΑΠ τα τελευταία χρόνια είναι ενδεικτική της πολιτικής για τον πολιτισμό που ασκεί. Πόσο μάλλον τώρα που μια Α.Ε. θα διαχειρίζεται το ποσό των 250 εκατ. ευρώ, χωρίς ουσιαστικό έλεγχο, με την υποχρέωση να λογοδοτεί απευθείας στους υπουργούς που διορίζουν τον διευθύνοντα σύμβολο και τα μέλη του Δ.Σ.!
Από τα 250 εκατ. ευρώ που υπολογίζονται τα ετήσια έσοδα του ΟΔΑΠ, το 40% πηγαίνει στον κρατικό προϋπολογισμό. Από τα 150 εκατ. ευρώ που μένουν, πόσα θα πηγαίνουν στην Α.Ε.; Το σχέδιο νόμου δεν θεσπίζει πλαφόν. Πόσα θα είναι τα διαχειριστικά κόστη και τα λειτουργικά έξοδα της Α.Ε. που θα πληρώνει ο ΟΔΑΠ; Δεν το γράφει η έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου, θα το αποφασίσει το Δ.Σ. της Α.Ε. μαζί με τον υπουργό Πολιτισμού. Ο νόμος δεν εμποδίζει την Α.Ε. να πάρει και 100 εκατ. ευρώ, αν τα ζητήσει.
Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι το ΕΚΚΟΜΕΔ, που λειτουργεί ως Α.Ε. του ΥΠΠΟ, καταβάλλει 535.000 ευρώ τον χρόνο για ενοίκια στα γραφεία του (οδός Κανάρη, Κολωνάκι).
Ο ΟΔΑΠ καταβάλλει 15 εκατ. ευρώ κατ’ έτος στις απαλλοτριώσεις, ενώ δεν γνωρίζουμε πόσα χρωστάει σε πολίτες που η περιουσία τους δεσμεύεται για αρχαιολογικούς σκοπούς. Επίσης μοίρασε 3.827.192,53 ευρώ σε απευθείας αναθέσεις μόνο σε 9 μήνες το 2024. Από αυτές οι 61 ήταν για ποσά από 30.000 έως 37.200 ευρώ, που είναι το όριο της απευθείας ανάθεσης.
Ο προϋπολογισμός του διαγωνισμού για το eshop ήταν 656.208,00 ευρώ, ενώ για την κατασκευή σελίδας facebook, instagram και τα Google ads ήταν 272.800 ευρώ (από εθνικούς πόρους).
Αξίζει να σημειωθεί ότι για τους διαγωνισμούς που προκήρυξε ο ΟΔΑΠ:
. σε 59 αναψυκτήρια σε όλη τη χώρα ήταν, 1 ανάδοχο
. για τα πωλητήρια σε 27 αρχαιολογικούς χώρους, 1 ανάδοχος
.για τη διαχείριση των εισιτηρίων της Ακρόπολης προϋπολογισμού 1,68 εκατ. ευρώ, 2 ανάδοχοι
.για τη διαχείριση των εισιτηρίων 8 άλλων χώρων προϋπολογισμού 5 εκατ. ευρώ, 1 ανάδοχος
. για τις τουαλέτες της Ακρόπολης με μηνιαίο μίσθωμα 2.258 ευρώ και εκτιμώμενο μηνιαίο τζίρο πάνω από 40.000 ευρώ, 1 ανάδοχος.
Αξίζει επίσης να αναφέρουμε ενδεικτικές τιμές μισθωμάτων πωλητηρίων σε ιδιώτες:
. 127 τ.μ. από 535 ευρώ τον μήνα (στο Μουσείο Εναλίων Αρχαιοτήτων)
. 161 τ.μ. από 810 ευρώ τον μήνα (στο Τατόι)
. 127 τ.μ. από 740 ευρώ τον μήνα (στην Πειραιώς 260).
Θα απαντήσει η κυρία Μενδώνη τελικά ποιος κερδίζει από αυτή την πολιτική;
Ακανθώδες σημείο, επίσης, είναι τα ενταγμένα έργα στο Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας που όφειλαν να έχουν ολοκληρωθεί, αλλά ακόμα ορισμένα είναι γιαπιά. Μήπως η Α.Ε. θα τα συμπεριλάβει για να τα αποπερατώσει με εθνικούς πόρους; Το Μουσείο Εναλίων, που θεωρείται το ακριβότερο έργο του ΥΠΠΟ στο ΤΑΑ με προϋπολογισμό 105.168.960,94 ευρώ, απορρόφησε ώς τέλος Ιουνίου 2026 τα 60.224.489,09 ευρώ. Η Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση ΥΠΠΟ υποστηρίζει ότι «πολλά έργα που εντάχθηκαν στο ΤΑΑ -ειδικά αυτά με τους μεγάλους προϋπολογισμούς- ήρθαν “φορετά” από την πολιτική ηγεσία και την κυβέρνηση. Εντάχθηκαν χωρίς καν μελέτες και χωρίς σχεδιασμό – εκτός από τον σχεδιασμό για το ποιοι εργολάβοι θα τα εκτελέσουν…».
Τα παραπάνω εντάσσονται στο Α και Β μέρος του σχεδίου νόμου. Στο Γ περιλαμβάνεται η ουσιαστική κατάργηση της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων. Τα άρθρα 54-73 προβλέπουν την ίδρυση ΝΠΔΔ που θα διαχειρίζεται τους ενάλιους αρχαιολογικούς χώρους και τους εκθεσιακούς χώρους της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων. Τέλος, το Δ μέρος αφορά τα οπτικοακουστικά μέσα προβολής του σύγχρονου πολιτισμού, που και εδώ επικρατεί η λογική της εμπορευματοποίησης της κινηματογραφικής τέχνης και της οπτικοακουστικής παραγωγής. Η Ενωση Σκηνοθετών Παραγωγών Ελληνικού Κινηματογράφου (ΕΣΠΕΚ) κατάρτισε κοινό μέτωπο αντίδρασης με τα σωματεία ΣΑΠΟΕ, ASIFA HELLAS και ΠΑΚΤ, ενώ έπεται συνέχεια κινητοποιήσεων από πολλούς φορείς στον χώρο του πολιτισμού.
Τέτοιον πολιτισμό θέλετε;
Το σχέδιο νόμου αποτελείται από 7 μέρη και 136 άρθρα, έμεινε μόλις 12 ημέρες στη διαβούλευση και μπήκε προς συζήτηση «με fast track διαδικασίες, μέσα στο κατακαλόκαιρο και ενώ είναι εν εξελίξει η αναθεώρηση του Συντάγματος», όπως είπε η Σία Αναγνωστοπούλου απευθυνόμενη στη Λίνα Μενδώνη. «Κυρία υπουργέ, επί επτά χρόνια που φέρνετε με αυτόν τον τρόπο τα νομοσχέδια και ειδικά σήμερα, δείχνει και τον πολιτισμό που θέλετε να διαχέετε και στην κοινωνία, αλλά και μέσα στην ίδια τη Βουλή».
Ο π. Nicolae Steinhardt ΕβραίοςΡουμάνος λόγιος, διανοούμενος, δρ.Νομικής που βαπτίστηκε στη φυλακή χριστιανός και έγινε ένας από τους πιο επιφανείς Γέροντες της Ορθοδοξίας. Ο θεόπτης..Η εμπειρία της θέας του ακτίστου φωτός μέσα στη φυλακή, μαρτυρία του ίδιου. Πολυσχιδής χαρισματική προσωπικότητα. Διανοούμενος πρώτης σειράς στη Ρουμανία μαζί με τους Mircea Eliade, Emil Cioran, Virgil Gheorghiu.
Του θεραπευτή Αγίου Παντελεήμονα σήμερα και θέλω να σας πω για έναν Άγιο Άνθρωπο (κάθε χρόνο τέτοια μέρα) έτσι σαν κεράκι στη θύμηση του.
Μέρος της «κουβέντας» που έκανε ο Νίκος ο Στρατάκης το 1967 στη μόνη Τοπλου με τον πατέρα Χρύσανθο (κατα κόσμο Ματθαίο Κατσουλογιαννακη) και έναν πρώην χανσενικό ασθενή (δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Κρητικές εικόνες» το 1984).
« Ήμουνα λεπρός. Έζησα στη Σπιναλόγκα πολλά χρόνια. Η κατάστασή μας ήταν φρικτή. Η αρρώστια παραμόρφωνε τα πρόσωπά μας, έτρωγε τα άκρα μας.
Πολλοί λεπροί ήταν χωρίς φρύδια, χωρίς μάτια, χωρίς μύτη, χωρίς χείλη, χωρίς δάκτυλα χεριών και ποδιών.Πολλών το σώμα σκεπαζόταν από μια φρικτή κρούστα.Οι πληγές ξερνούσαν πολλές φορές ακαθαρσίες και έτσι κολλούσε το σώμα με τα ρούχα. Και είχαν οι πληγές μια τρομερή βρώμα από πύο!
Η ιατρική περίθαλψη ήταν ασήμαντη. Υπήρχε στο νησί ένας γιατρός και ήμαστε οι άρρωστοι περίπου εξακόσιοι!Και δεν έφταναν αυτά. Ζούσαμε οι περισσότεροι σε σπίτια μικρά, υγρά και ανήλια.
Ο φόβος της μόλυνσης έκανε όλους τους υγιείς ανθρώπους να μην τολμούν να μας πλησιάσουν. Ήταν τούτο κάτι ανώτερο από τις δυνάμεις τους. Δεν μπορούσε η ψυχή να νικήσει τη σάρκα.
Ο γιατρός, οι νοσοκόμες, οι άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι και οι γυναίκες, που έπλυναν τα ρούχα μας, άφηναν το νησί της φρίκης λίγο πριν τη δύση του ηλίου και πήγαιναν με βενζινάκατο στην Πλάκα, που ήταν δυτικά και απέναντι της Σπιναλόγκας.Φεύγοντας έκλειναν την πελώρια πύλη του βενετσιάνικου τείχους, που χώριζε την αποβάθρα από το χωριό μας.
Και μέναμε οι λεπροί ολομόναχοι. Συντροφιά με τη μοίρα μας!
Η απομάκρυνσή τους βέβαια από το νησί ήταν δικαιολογημένη.Έπρεπε να ζήσουν μερικές ώρες μακριά από το «νησί των ζωντανών νεκρών», όπως αποκαλούσαν τη Σπιναλόγκα τότε δημοσιογράφοι των αθηναϊκών εφημερίδων.
Τις δύσκολες ώρες όλοι μας, όταν δεν μπορούμε να σταθούμε όρθιοι με τα μάτια καρφωμένα στο συνάνθρωπό μας, γονατιστοί στρέφομε τα μάτια μας προς τα άνω.Και εμείς, βρισκόμενοι στη Σπιναλόγκα, στο Γολγοθά του ανθρώπινου πόνου, πηγαίναμε στην εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα και στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και προσευχόμαστε σιωπηλά. Νιώθαμε όλοι την ανάγκη ενός ιερέα.Εκείνος μόνο θα μπορούσε να μας παρηγορήσει με το λόγο του Θεού, να μας συμπαρασταθεί πνευματικά.
Όμως ιερέας ερχόταν στο νησί μας από την Ελούντα μόνο δύο φορές το μήνα. Ερχόταν Σαββατόβραδο, έκανε τον εσπερινό και έφευγε.Ερχόταν πάλι την επόμενη μέρα, τελούσε τη Θεία Λειτουργία και έφευγε.Ερχόταν και άλλες φορές.Τότε όμως ερχόταν από αναπότρεπτη ανάγκη, για να κηδέψει τους νεκρούς μας!
Εδώ σταμάτησε την αφήγησή του.Κοίταξε το δάπεδο, προσπαθώντας να συγκεντρώσει τις αναμνήσεις του.Έπειτα συνέχισε την αφήγησή του:
Κάποια μέρα καθόμαστε μερικοί άντρες στην αυλή του καφενείου μας, που ήταν κοντά στην πύλη.Τότε πιο πέρα φάνηκε ένας ιερέας. Καταλάβαμε όλοι μας ότι ήρθε στο νησί, για να λειτουργήσει.Μόλις μας είδε ήρθε κοντά μας. Μας καλημέρισε με εγκαρδιότητα. Όλοι μας όρθιοι και με ελαφρά υπόκλιση τον καλωσορίσαμε. Κανένας μας όμως δεν έτεινε το χέρι του, για να τον χαιρετήσει. Ο λεπρός δεν πρέπει να χαιρετά με χειραψία.Κι αυτό, για να μη μεταδώσει την καταραμένη του αρρώστια.
Τότε εκείνος μας χαιρέτησε όλους με χειραψία!Μας είπε απλά ότι θα μείνει κοντά μας, για να μας βοηθάει στην εκπλήρωση των χριστιανικών μας καθηκόντων. Η συγκίνησή μας ήταν μεγάλη.
Την άλλη μέρα πήγαμε στην εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα.Παρακολουθήσαμε όλοι, άντρες, γυναίκες και παιδιά, με κατάνυξη τη Θεία Λειτουργία, που τελούσε με δωρική απλότητα και απροσμέτρητη ευσέβεια.
Την Κυριακή αυτή δεν μεταλάβαμε.Δεν είχαμε ενημερωθεί έγκαιρα για την τέλεση της Θείας Λειτουργίας και δεν είχαμε νηστέψει.Στο τέλος της Λειτουργίας πήραμε από το χέρι του αντίδωρο.Και παίρνοντας το αντίδωρο του φιλούσαμε όλοι το χέρι! Ήταν κάτι που το επιδίωξε ο ίδιος. Καθώς έδινε το αντίδωρο, πλησίαζε το χέρι του στο στόμα μας.
Όλων μας τα μάτια βούρκωσαν από συγκίνηση.Πριν έρθει εκείνος, το αντίδωρο το παίρναμε από ένα καλαμόπλεχτο πανέρι που τοποθετούσε ο νεωκόρος στο παγκάρι.
Ο πατέρας Χρύσανθος, που τον διέκρινε ταπεινοσύνη, θέλησε να τον διακόψει: «Σε παρακαλώ…».
Εκείνος όμως συνέχισε την αφήγησή του.
Την επόμενη Κυριακή πήγαμε σχεδόν όλοι στην εκκλησία.Η εκκλησία ήταν κατάμεστη, το ίδιο και το προαύλιό της. Τη μέρα αυτή μεταλάβαμε όλοι.Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας είδαμε τον ιερέα μας να καταλύει ο,τι είχε απομείνει στο Άγιο Ποτήριο από τη μετάληψή μας!Ανοίξαμε όλοι τα ματιά μας από έκπληξη. Νομίζαμε ότι ονειρευόμαστε.Χοντρά και καυτά δάκρυα ανάβρυσαν από τα μάτια μας.Ο προηγούμενος ιερέας ο,τι απέμενε από τη μετάληψή μας -ασφαλώς κατά θεία οικονομία- το έχυνε στο χωνευτήρι.
Ο ιερομόναχος Χρύσανθος έμενε κοντά μας νύκτα και μέρα.Και έμεινε κοντά μας δέκα χρόνια!Τα χρόνια αυτά εκδήλωσε σε όλους μας όχι μόνο την αγάπη της γλυκύτητας, αλλά και την αγάπη της ευποιίας.Μας επισκεπτόταν στα σπίτια μας. Μας καθοδηγούσε όλους. Ενίσχυε με τα λίγα χρήματα που είχε τους φτωχούς. Και έκανε τούτο τηρώντας το «μη γνώτω η αριστερά σου τι ποιεί η δεξιά σου»(Ματθ. ΣΤ´, 3).
Ευγνωμονώ, όπως και όλοι οι άρρωστοι της Σπιναλόγκας, τον πατέρα Χρύσανθο για…
Δεν ολοκλήρωσε όμως τη φράση του. Ξέσπασε σ᾽ ένα βουβό κλάμα.
-Όταν διάβαζα δημοσιεύματα για τους λεπρούς της Σπιναλόγκας, ένιωθα βαθιά συγκίνηση.Όμως η σε κρητική διάλεκτο αφήγησή του, που έχει δωρική βαρύτητα, η περισσότερο ψυχολογική παρά λογική σύνταξή της, οι εκφράσεις του προσώπου του και οι κινήσεις των χεριών του, με τις οποίες τόνιζε τα λόγια του, οι ουλές του προσώπου του και τα φαγωμένα άκρα των δακτύλων του, φοβερά σημάδια που άφησε η λέπρα, και το βουβό κλάμα του μου προξένησαν στα σπλάχνα χαλασμό.
Ο πατήρ Χρύσανθος έχοντας το βλέμμα του καρφωμένο στο δάπεδο, είπε με ένα εσωτερικό μεγαλείο, που μόνο οι πραγματικά μεγάλοι κρύβουν στην καρδιά τους:Πιστεύω ότι δεν είναι τόσο σπουδαίο αυτό που έκαμα.Αυτό θα έκανε κάθε λειτουργός του Υψίστου, κάθε χριστιανός.Βοήθησα, όσο μπορούσα, συνανθρώπους μας να σηκώσουν το σταυρό στον Γολγοθά τους.Έπειτα η αρρώστια δε μεταδίδεται με τη Θεία Κοινωνία, με το σώμα και το αίμα του Χριστού.
Πέρασαν λίγες στιγμές σιωπής.Έπειτα ρώτησα τον πατέρα Χρύσανθο πότε έφυγε από τη Σπιναλόγκα.Εκείνος απάντησε:
-Η ανακάλυψη και χρήση των αντιλεπρικών φαρμάκων έδωσαν τέλος στο δράμα των χανσενικών της Σπιναλόγκας. Πολλοί θεραπευμένοι πήγαν στα σπίτια τους. Αυτοί που είχαν βαριές βλάβες μεταφέρθηκαν στο Νοσοκομείο Λοιμωδών Νόσων της Αθήνας.
Το Λεπροκομείο της Σπιναλόγκας έκλεισε. Ήταν Ιούλιος του 1957.Όλοι, γιατροί, νοσοκόμοι, δημόσιοι υπάλληλοι, εγκατέλειψαν το νησί.Έπρεπε να το εγκαταλείψω και εγώ. Όμως δεν το εγκατέλειψα.Έμεινα εκεί ολομόναχος δύο ολόκληρα χρόνια.Τρόφιμα έπαιρνα από την αποθήκη, που υπήρχε στο νησί για τους λεπρούς.Είχα λίγα κηπευτικά.Τα καλλιεργούσα ο ίδιος σε ένα μικρό κήπο.Στο νησί έβρισκα και λίγα άγρια χόρτα.Οι ψαράδες μου έφερναν πολλές φορές ψωμί, λάδι και ψάρια.Κάποτε όμως τα τρόφιμα της αποθήκης τέλειωσαν.Και το πιο σπουδαίο, η υγεία μου κλονίστηκε. Τότε εγκατέλειψα το νησί λυπημένος. Ο επίσκοπός μου με τοποθέτησε στη Μονή τούτη(Τοπλου).
Ο Ιερομόναχος Χρύσανθος σταμάτησε την αφήγησή του.Όμως εγώ, γεμάτος απορία, τον ρώτησα: «Γιατί έμεινες μόνος στο νησί;».Εκείνος απάντησε:
Λόγοι σοβαροί επέβαλαν την παραμονή μου στο νησί.Έπρεπε να λειτουργώ στην εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα και στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου.Έπρεπε να περιποιούμαι τους τάφους των χανσενικών.Έπρεπε ακόμα, βρισκόμενος μπροστάστους τάφους τους, να ψέλνω τρισάγιο για την ανάπαυση των ψυχών τους.»
Ο χανσενικός ασθενής λεγόταν και μεσκινης από το τουρκικό miskin (βρωμερός, φτωχός, άθλιος).
O Αγιος Άνθρωπος πατήρ Χρύσανθος γεννήθηκε στα Έξω Μουλιανα Σητείας το 1893 και εξεδημησε το 1972, όπου και ετάφη στη μόνη Τοπλου.
Του Αγίου Παντελεήμονα σήμερα… Και θαρρώ πως τόση ώρα, μιλάγαμε για έναν…
