Χριστὸς Ἀνέστη!
ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ -αυστηρώς ακατάλληλο για ελληνόφοβους και αχρίστους. Για του Χριστού την πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία. ΠΑΛΙ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΠΑΛΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΘΑΝΑΙ - ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
Τετάρτη 22 Απριλίου 2026
Η ΣΥΝΑΦΕΙΑ ΚΑΙ Ο ΑΡΡΗΚΤΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ & ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ
ΟΜΙΛΙΑ ΙΕΡΟΔΙΑΚΟΝΟΥ, ΙΕΡΟΚΗΡΥΚΟΣ π.ΙΕΡΟΘΕΟΥ ΚΡΗΤΙΚΟΥ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΕΡΑΤΙΚΗΝ ΣΥΝΑΞΙΝ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ 4ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026 ΜΕ ΘΕΜΑ
Η ΣΥΝΑΦΕΙΑ ΚΑΙ Ο ΑΡΡΗΚΤΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ
ΣΤΑΥΡΟΥ & ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ
Πορευόμαστε σέ ἕναν δρόμο πού ξεκινάει μέ τό Πάθος καί τήν Σταύρωση τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ὁδηγεῖ στήν Ἀνάσταση. Γι’ αὐτό καί δέν μποροῦν νά θεωρηθοῦν αὐτόνομα καί ἀνεξάρτητα ὁ Σταυρός ἀπό τήν Ἀνάσταση, μιά καί βρίσκονται στήν ἴδια πορεία, πού τό δεύτερο ἕπεται τοῦ πρώτου. Βέβαια, ἡ ἀπαρχή ἐκείνων βρίσκεται στήν δημιουργία τοῦ ἀνθρώπου καί στήν πτώση του, καθότι ὁ Κύριος ἔρχεται νά σαρκωθεῖ, νά πάθει, νά σταυρωθεῖ καί νά ἀναστηθεῖ προκειμένου νά προσφέρει στόν ἄνθρωπο τήν δυνατότητα πάλι κοινωνίας μέ τόν Θεό, τήν ὁποία εἶχε χάσει μετά τήν πτώση του στήν ἁμαρτία. Ἔτσι χωρίς τόν θάνατο δέν μποροῦμε νά καταλάβουμε τήν Ἀνάσταση, ὅπως καί μέ τήν λύπη μποροῦμε νά καταλάβουμε πιό πολύ τήν χαρά.
Ὅλα αὐτά τά ὁποῖα παθαίνει ὁ Κύριος ὡς ἄνθρωπος ἔχουν σκοπό τήν σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Καί πράγματι εἶναι γεγονός ὅτι ἡ σωτηρία δέν μποροῦσε νά γίνει ἀπό κανέναν ἄλλο παρά μόνο ἀπό τόν ἴδιο τόν Θεό. Ἡ ἀνθρωπότητα ἀδυνατοῦσε μόνη της νά ἀπεγκλωβιστεῖ ἀπό τήν κυριαρχοῦσα ἁμαρτία καί γι’ αὐτό μοναδικός τρόπος ὑπέρβασης τῆς πτώσης καί λύτρωσης τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν Διάβολο, τήν ἁμαρτία καί τόν θάνατο ἦταν ἡ παρέμβαση τοῦ Θεανθρώπου. Δέν μποροῦσε ὁ ἀδελφός νά λυτρώσει τόν ἀδελφό του, γιατί κανείς ἄνθρωπος δέν εἶναι δυνατός νά πείσει τόν Διάβολο νά ἀφήσει ἀπό τήν ἐξουσία του τόν «ἅπαξ αὐτῷ ὑποπεσόντα», ὅπως λέει ὁ Μ. Βασίλειος, ἀφοῦ οὔτε γιά τά δικά του ἁμαρτήματα δέν μπορεῖ νά δώσει ἐξίλασμα στόν Θεό. Ἡ ἐνσάρκωση τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ, μέ ὅλα τά συμπεριλαμβανόμενα καί συνακόλουθα θεῖα γεγονότα, τό Πάθος, τόν Σταυρό, τήν Ταφή, τήν Ἀνάσταση κ.λπ., εἶναι γιά τόν ἄνθρωπο ἀνάκλιση ἀπό τήν ἔκπτωση καί τόν θάνατο σέ νέα ζωοποίηση καί κοινωνία μέ τόν Θεό.
Μάλιστα, οἱ Πατέρες, ἀναλύοντας ἀκόμη περισσότερο τήν ἀναγκαιότητα σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν Θεό μόνο, λένε ὅτι ἔπρεπε τό κτιστό νά ἑνωθεῖ μέ τό ἄκτιστο, γιά νά ἀνορθωθεῖ ἀπό τήν φθορά, τήν ὁποία εἶχε ἐγγενή ἀπό τήν κτιστή φύση του. Δηλαδή μόνο ὁ Χριστός εἶχε τήν δυνατότητα νά μεταβάλει τό φθαρτό πρός τό ἄφθαρτο. Καί αὐτό ἰσχύει, διότι ἡ πτώση ἐδῶ δέν ἔχει ἠθικό χαρακτήρα, ἀλλά εἶναι μιά ὀντολογική ἀλλοίωση τοῦ ἀνθρώπου· ἀσθενεῖ ἡ φύση τοῦ ἀνθρώπου καί πλέον δέν ἔχει τήν δυνατότητα νά κοινωνήσει μέ τόν Θεό -σέ ἀντίθετη περίπτωση θά ἐπαρκοῦσε ἡ μετάνοια τοῦ Ἀδάμ νά τόν ἐπαναφέρει στόν Θεό. Ὁ Μ. Βασίλειος λέει ὅτι: ἡ «ἀλλοτριωθεῖσα Θεοῦ» καί «ἡ ἐκπεσοῦσα τοῦ παραδείσου» ἀνθρωπότητα ἔπρεπε διὰ τῆς πρὸς Θεὸν οἱκειώσεώς της «εἰς οὐρανοὺς ἀναχθῆναι». Κανείς δέν μποροῦσε νά ἀνακτήσει τό θνητό στήν ἀθανασία, παρά μόνο ἡ ἴδια ἡ ζωή πού εἶναι ὁ Θεός, ἡ αὐτοζωή. Ἐπίσης, ἐπειδή διά τῆς πτώσεως τοῦ ἀνθρώπου ἡ ἀνθρώπινη φύση διολίσθησε στό παρά φύσιν καί ἀμαύρωσε τό κάλλος τῆς εἰκόνας, ἔπρεπε ἡ ἴδια ἡ φυσική εἰκόνα τοῦ Πατρός, δηλαδή ὁ Λόγος -κατ’ εἰκόνα τοῦ ὁποίου εἴμαστε ἐμεῖς- νά μᾶς ἐπαναφέρει ἀπό τό παρά φύσιν στό κατά φύσιν. Ἀκόμη μόνο ὁ Λόγος ἦταν ἱκανός νά προσφέρει τήν ἀληθή θεογνωσία, διαλύοντας τήν εἰδωλολατρική θρησκεία. Ἔτσι, λοιπόν, γίνεται κατανοητό ὅτι ἦταν ἀπαραίτητη ἡ σάρκωση τοῦ Λόγου καί ἀπό κανέναν ἄλλον δέν μποροῦσε νά ἔρθει ἡ σωτηρία, προκειμένου ὁ ἄνθρωπος νά ἐπανέλθει στήν προτέρα κατάσταση πού εἶχε, στήν ἀρχαία ὑιοθεσία.
Γιατί ὅμως ὁ Χριστός πεθαίνει διά τοῦ σταυρικοῦ θανάτου; Εἶναι σπουδαῖο νά τονίσουμε ὅτι ὁ Χριστός διαλέγει τόν Σταυρό· αὐτό πού λέει στό Εὐαγγέλιο ὅτι «πρέπει ὁ Υἱός τοῦ ἀνθρώπου νά σταυρωθεῖ». Ὁ Χριστός ἐπιλέγει νά πάθει ὅλα αὐτά πού θά πάθει καί θά σταυρωθεῖ ἑκουσίως (ἑκούσιο πάθος) «Χριστός γαρ ἐπείγεται τοῦ παθεῖν ἀγαθότητι», δηλαδή ἑκουσίως σπεύδει πρός τό Πάθος ἀπό ἀγαθότητα γιά τόν ἄνθρωπο. Λαμβάνει τό σῶμα μέ τήν ἐνανθρώπησή του καί τό ὁδηγεῖ στόν θάνατο, ὥστε νά βλαστήσει σέ νέα ζωή· «ἐάν ἀποθάνη πολύν καρπόν φέρει» (Ἰω. 12, 24). Δέν θανατώνεται ἁπλῶς ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ἀλλά θυσιάζεται καί εἶναι ταυτόχρονα θύμα καί θύτης. Καί διά τοῦ θανάτου ἀνασυγκροτεῖ, ἀνακαινίζει τήν ἀνθρώπινη φύση, σέ μιά νέα κατάσταση ζωῆς χωρίς φθορά καί θάνατο. Μάλιστα, δεδομένου ὅτι ὁ θάνατος ἐπικρατεῖ παντοῦ, μέσα στό κράτος του ζεῖ ὁ ἄνθρωπος, ὁ Χριστός διαλέγει τό πιό ἀτιμωτικό μέσο. Καί εἶπα ὅτι ζεῖ μέσα στό κράτος τοῦ θανάτου ὁ ἄνθρωπος, γιατί αὐτή ἡ διάσπαση πού ἐπικρατεῖ μεταξύ Θεοῦ καί ἀνθρώπου, μεταξύ ἀνθρώπου καί κτίσεως, μεταξύ τῶν ψυχικῶν δυνάμεων τοῦ ἀνθρώπου ἀποδεικνύει ὅτι ζεῖ μέσα στό κράτος τοῦ θανάτου, πού εἶναι ἡ διάσπαση. Ὁ ἄνθρωπος ἐχθρεύεται τόν Θεό καί κάνει ἀνταρσία ἐναντίον του. Ἡ κτίση ξεσηκώνεται ἐναντίον τοῦ ἀνθρώπου. Οἱ ψυχικές δυνάμεις (ἐπιθυμία – λογικό – θυμικό) καθίστανται μαχόμενες μεταξύ τους.
Βέβαια ὑπάρχουν καί πολλές ἑρμηνεῖες τῶν Πατέρων πάνω στόν σταυρικό θάνατο. Ἔτσι ὁ Μ. Ἀθανάσιος ἀναφέρει μεταξύ ἄλλων ὅτι ὁ θάνατος διά τοῦ Σταυροῦ γίνεται στόν ἀέρα, πού κυριαρχοῦν οἱ δαίμονες. Ἔτσι ἡ σωτηρία ἀφορᾶ σέ ὅλη τήν κτιστή πραγματικότητα. Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης, στόν λόγο τοῦ Ἀπ. Παύλου «ἐν ἀγάπῃ ἐρριζωμένοι καί τεθεμελιωμένοι, ἴνα ἐξισχύσητε καταλαβέσθαι σύν πᾶσι τοῖς ἁγίοις, τί τό πλάτος καί τό μῆκος καί τό βάθος καί ὕψος (τοῦ μυστηρίου), γνῶναί τε τήν ὑπερβάλλουσαν τῆς γνώσεως ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, ἴνα πληρωθῆτε εἰς πᾶν τό πλήρωμα τοῦ Θεοῦ», παρατηρεῖ ὅτι «βάθος λέγει τήν προέκταση ἀπό τό μέσο πρός τό κάτω καί ὕψος τῆς πρός τά ἄνω, ἐνῶ πλάτος καί μῆκος τίς πλάγιες προεκτάσεις ἀπό τή μία καί τήν ἄλλη τῆς συμβολῆς, γιά νά πεῖ πλάτος τό ἀπό τή μία τοῦ κέντρου καί ἀπό τήν ἄλλη μῆκος». Καί σέ αὐτό διαβλέπει ὅτι «δέν ὑπάρχει κανένα ὄν πού δέν ἐξουσιάζεται ἀπό τήν θεότητα, τό ὑπερουράνιο, τό ὑποχθόνιο, αὐτό πού προεκτείνεται πρός τά πλάγια ἀπό παντοῦ ὡς τά πέρατα τῶν ὄντων. Μέ τό ὕψος σημαίνει ὅ,τι βρίσκεται στόν οὐρανό, μέ τό βάθος ὅ,τι εἶναι κάτω ἀπό τήν γῆ, μέ τό μῆκος καί τό πλάτος τά ἐνδιάμεσα ἄκρα, ὅσα κατέχονται ἀπό τήν δύναμη πού διακρατεῖ τό παν». Αὐτή ἡ δύναμη τῆς Θεότητας εἶναι σάν ἕνας σύνδεσμος πού συγκρατεῖ ὅλη τήν κοσμική δημιουργία.
Ἀκόμη καί ὁ Ψαλμός «ποῦ νά πάω μακριά ἀπό τό πνεῦμα σου καί ποῦ νά φύγω μακριά ἀπό τά μάτια σου; Ἄν ἀνεβῶ στόν οὐρανό (αὐτό εἶναι τό ὕψος), ἄν κατεβῶ στόν ἄδη (αὐτό εἶναι τό βάθος), ἄν ἀνοίξω τά φτερά μου τήν αὐγή (πού εἶναι ἡ ἀνατολή τοῦ ἠλίου -καί αὐτό εἶναι τό πλάτος) ἤ ἄν κατασκηνώσω στήν ἄκρη τῆς θάλασσας (ἔτσι λέει τή δύση -καί αὐτό εἶναι τό μῆκος)» (Ψαλμ. 138, 7), δείχνει τό σχῆμα τοῦ Σταυροῦ. Ἡ ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ, ἡ παρουσία τοῦ Θεοῦ παντοῦ. Ὁ Παράδεισος καί ὁ Ἄδης. Ὁ οὐρανός καί ἡ γῆ. Ὅλα μέσα στήν θεία παρουσία καί ἐνέργεια. «Περνᾶ μέσα ἀπ’ ὅλα καί γίνεται ὁ σύνδεσμος τῶν πάντων καί περιλαμβάνει μέσα του ὅλα τά πέρατα», ἡ θεία ἐνέργεια.
«Ἐπειδή ἔπρεπε νά ἐπιστρέψει ἀπ’ τόν θάνατο ὁλόκληρη ἡ φύση μας, ἐκτείνοντας ὁ Χριστός τρόπον τινά τό χέρι του πρός τόν πεσμένο ἄνθρωπο καί γι’ αὐτό κύπτοντας πρός τό πτῶμα μας, πλησίασε τόν θάνατο τόσο ὅσο χρειαζόταν γιά νά πλησιάσει τήν κατάσταση τῆς νεκτρότητας κι ἔκανε ἔναρξη τῆς ἀναστάσεως τῆς φύσεως μας, ἀνασταίνοντας μαζί μέ τόν ἑαυτό του τήν ἀνθρωπότητα ὁλόκληρη», λέει πάλι ὁ Ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης. Καί «ὅπως ἡ ἀρχή τοῦ θανάτου, ἐπιβληθεῖσα σ’ ἕναν, ἐπεκτάθηκε σ’ ὁλόκληρη τήν ἀνθρώπινη φύση, κατά τόν ἴδιο τρόπο καί ἡ ἀρχή τῆς ἀναστάσεως διά τοῦ ἑνός ἐπεκτείνεται σ’ ὁλόκληρη τήν ἀνθρωπότητα».
Καθότι, ἐξαιτίας τῆς μοχθηρᾶς προαιρέσεως μας, μέ τήν αὐτεξούσια ἐνέργειά μας, ἐπιτρέψαμε νά εἰσβάλει μέσα μας τό κακό, «γι’ αὐτό σάν ὀστράκινο σκεῦος ὁ ἄνθρωπος διαλύεται καί γίνεται πάλι γῆ, ὥστε ἀφοῦ ἀποπλυθεῖ ἡ ἀκαθαρσία τήν ὁποία εἶχε τώρα προσλάβει, νά ἀναπλαστεῖ στό ἀρχικό του σχῆμα διά τῆς ἀναστάσεως», σημειώνει πάλι ὁ ἴδιος Καππαδόκης Πατέρας. Ἔτσι ἡ χάρη τῆς Ἀναστάσεως εἶναι «ἐπάνοδος στήν πρώτη ζωή».
«Ἥπλωσας τάς παλάμας, καί ἥνωσας τά τό πρίν διεστώτα», μᾶς λέει ὁ ἱ. ὑμνογράφος. Καί αὐτό ἐπιτεύχθηκε διά τοῦ Σταυροῦ καί τῆς Ζωηφόρου Ἀναστάσεως τοῦ Θεανθρώπου. Ὁ πιστός συσταυρούμενος μέ τόν Κύριο, κατά τόν ὑμνωδό: «Δεῦτε οὖν καί ἡμεῖς, κεκαθαρμέναις διανοίαις, συμπορευθῶμεν αὐτῷ καί συσταυρωθῶμεν καί νεκρωθῶμεν δι’ αὐτόν ταῖς τοῦ βίου ἠδοναίς, ἴνα καί συζήσωμεν αὐτῷ» συνανίσται μέ τόν Ἀναστάντα Κύριο.
Το αμάρτημα της μητρός μου
Το διήγημα του Γεωργίου Βιζυηνού «Το αμάρτημα της μητρός μου» πρωτοδημοσιεύτηκε στα γαλλικά με τίτλο «Le péché de ma mère» στην επιθεώρηση La Nouvelle Revue (21ος τόμος, Μάρτιος - Απρίλιος 1883), σε μετάφραση του ελληνιστή Μαρκήσιου Κε ντε Σεν Ιλέρ.
Στα ελληνικά πρωτοδημοσιεύτηκε σε δύο συνέχειες (10 και 17 Απριλίου 1883) στο περιοδικό «Εστία».
Με το έργο αυτό του Βιζυηνού σημαδεύεται το τέλος της προϊστορίας του ελληνικού διηγήματος, η αποφασιστική στροφή από τη συμβατική και επίπεδη αφήγηση στην ανίχνευση της εσωτερικής περιπέτειας του ανθρώπου.
Δευτέρα 20 Απριλίου 2026
Η αιχμαλωσία στον Προσωπικό Αριθμό είναι προ των πυλών, εκτός και αν…
Posted on 20 Απριλίου, 2026
Αντωνία Σφακιανάκη ΜSc, Καθηγήτρια Πληροφορικής – Δημήτριος Αράπογλου MD, MSc, Ορθοπεδικός Χειρουργός, Χρυσόστομος Αραβανής MSc, PhD, Βιολόγος – Βιομοριακός Κυτταρολόγος
Κρίσιμη Επισήμανση: Για την πληρέστερη κατανόηση, κρίνεται αναγκαία η ενδελεχής επισκόπηση των πηγών, με ιδιαίτερη έμφαση στις παραπομπές 6, 7, 8, 9 και 25. Αυτές αποτελούν τη βάση της τεκμηρίωσης του παρόντος κειμένου, στα σημεία που ο αναγνώστης πιθανόν να έχει απορία πέραν των παραπομπών που ήδη υπάρχουν, προκειμένου να καταστεί σαφές το πραγματικό διακύβευμα πίσω από το Σύστημα του ΠΑ. Η ουσιαστική αποτίμηση των γεγονότων επιβεβαιώνει, πέραν πάσης αμφιβολίας, τη διολίσθηση της χώρας σε ένα ολοκληρωτικό καθεστώς.
Με φόντο τις πολυάριθμες υποθέσεις πολιτικής διαφθοράς και διαπλοκής που έχουν κατακλύσει τη δημοσιότητα και ιδιαίτερα μετά τα τελευταία συνταρακτικά στοιχεία του σκανδάλου του κατασκοπευτικού λογισμού Predator,1,2 που έδρασε ως εργαλείο κυβερνοελέγχου3, καθώς και με την πρόσφατη ανακοίνωση της κυβέρνησης για υποχρεωτικό έλεγχο της ηλικίας, άρα και της ταυτότητας, όλων όσων διατηρούν λογαριασμό στα κοινωνικά δίκτυα4 με πρόφαση την προστασία των παιδιών, αίρεται και η τελευταία αμφιβολία για τους πραγματικούς σκοπούς του Συστήματος του Προσωπικού Αριθμού, μέρος του οποίου αποτελούν και οι νέες ταυτότητες. Μάλιστα, τα ανωτέρω καθίστανται κρίσιμα εν όψει της εκδίκασης των αιτήσεων ακυρώσεως κατά του Προσωπικού Αριθμού (εφεξής ΠΑ) καθώς και της αναγραφής και αποθήκευσής του στα νέα δελτία ταυτότητας από το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ), στις 21 Απριλίου.
Στην περίπτωση που το ΣτΕ δεν ακυρώσει συλλήβδην το Σύστημα του ΠΑ, όπως είναι το δίκαιο, το ηθικό, το τίμιο, το ορθό και όπως το ίδιο το Σύνταγμα της Ελλάδος επιτάσσει, αυτό θα σημαίνει άλλο ένα δικαστικό πραξικόπημα5. Διότι, όπως τεκμηριώνεται από κείμενα-πονήματα,6,7,8,9 που αποκαλύπτουν τις πάσης φύσεως παραβιάσεις όπως αυτές εντοπίζονται μέσα από επίσημα έγγραφα (γνωμοδοτήσεις, ΦΕΚ, δελτία τύπου, αιτιολογικές εκθέσεις κ.ά.), ο ΠΑ είναι περιττός, είναι πλεονασμός, αποτελώντας παράλληλα τη χειρότερη τεχνικά επιλογή, που υπονομεύει την ιδιωτικότητα και την προστασία των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των Ελλήνων. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ανυπαρξία ουσιαστικής ανάγκης για τη χρήση του αριθμού —γεγονός που τον καθιστά ακόμα περισσότερο περιττό— επιβεβαιώνεται από τη χαμηλή ανταπόκριση των πολιτών, καθώς το 80% απείχε από την έκδοσή του. Το ποσοστό αυτό αυξάνεται σημαντικά αν συμπεριλάβουμε εκείνους που εξαναγκάστηκαν στην έκδοσή του εξαιτίας απώλειας της ταυτότητας, ή λόγω συμπλήρωσης του 12ου έτους της ηλικίας, ή για άλλους λόγους.
Όλα τα επιχειρήματα που στηρίζουν τον ΠΑ, όπως το χρόνιο πρόβλημα ασυνέπειας μεταξύ των μητρώων, η επικαιροποίηση των στοιχείων, η διευκόλυνση του πολίτη με το δημόσιο, η πάταξη της γραφειοκρατίας, ο αποτελεσματικός σχεδιασμός πολιτικών, η παροχή εξελιγμένων προσωποποιημένων υπηρεσιών κ.ά., έχουν διαψευστεί στο σύνολό τους! Διότι, όλα τα παραπάνω εξασφαλίζονται από την υφιστάμενη διαλειτουργικότητα μεταξύ των μητρώων των διαφόρων φορέων του δημοσίου. Πρόκειται για τη δυνατότητα ανταλλαγής και ενσωμάτωσης δεδομένων μεταξύ των μητρώων με οργανωμένο και αυτόματο τρόπο, με την προϋπόθεση ότι θα πρέπει να δικαιολογείται η ανάγκη της διασύνδεσης τόσο επιχειρησιακά όσο και με συγκεκριμένη νομοθεσία, δηλαδή σε ποια δεδομένα ή πληροφορία που τηρεί ο φορέας Α χρειάζεται να έχει πρόσβαση ο φορέας Β, διαδικασία που επιτυγχάνεται χωρίς την ύπαρξη ενός ΠΑ. Επιπλέον, και ο πολίτης διαπιστώνει ότι εδώ και χρόνια υπάρχει πλήρης διαλειτουργικότητα στις διάφορες ηλεκτρονικές υπηρεσίες του δημόσιου (π.χ. στον eEFKA, gov.gr). Είτε αντικρύζοντας ως εργαζόμενος την εκ προοιμίου άντληση περισσότερων του ενός τομεακών αριθμών (π.χ. ΑΦΜ και ΑΜΚΑ), είτε ως απλός πολίτης δίνοντας τη συναίνεσή του για την διασύνδεση των προσωπικών του δεδομένων από διαφορετικούς δημόσιους φορείς. Από τη στιγμή μάλιστα, που και εκ σχεδιασμού ο ΠΑ δεν τηρείται από άλλους δημόσιους φορείς (διότι δεν πρέπει να τηρείται για λόγους προστασίας των προσωπικών δεδομένων) πέραν του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, αυτό σημαίνει ότι δεν αντικαθιστά τα υφιστάμενα αναγνωριστικά ΑΦΜ, ΑΜΚΑ, ΑΔΤ. Το τελευταίο όμως τον καθιστά έτι περισσότερο περιττό.
Ακόμα και την απλοποίηση των διαδικασιών, που θεωρείται ένας από τους ισχυρότερους λόγους θέσπισης του ΠΑ, ακυρώνει η ίδια αναγραφή του στα νέα δελτία ταυτότητας, αφού ο αριθμός είναι αποθηκευμένος και στο ψηφιακό μέσο. Άρα, δεν είναι δυνατό να γίνεται συζήτηση για απλοποίηση παρά για πλεονασμό, για ξεκάθαρη παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας που φτάνει μέχρι το παράδοξο για τα πληροφορικά δεδομένα, εκείνο της γραφειοκρατικοποίησης της ψηφιοποίησης, αφού η καταχώρηση του Π.Α. στο ψηφιακό μέσο αποθήκευσης-chip υπερκαλύπτει την αναγραφή! Αντί η ψηφιοποίηση (αποθήκευση στο chip) να λειτουργήσει ως εργαλείο ταχύτητας, διαφάνειας και απλοποίησης των διαδικασιών, καταλήγει να τις περιπλέκει, αναπαράγοντας νέα γραφειοκρατικά στρώματα (με την αναγραφή του ΠΑ στις νέες ταυτότητες). Παρόλο που η αναγραφή δεν προβλεπόταν αρχικά και η 1/2024 γνωμοδότηση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων (εφεξής Αρχή) για τον ΠΑ έγινε με την παραδοχή ότι δεν θα αναγράφεται σε κάποιο δημόσιο έγγραφο για λόγους ασφάλειας των δεδομένων (τήρηση της αρχής της αναλογικότητας/ελαχιστοποίησης, π.χ. προστασία από διαρροή του ΠΑ σε τρίτους) το γεγονός αυτό ανετράπη! Πρώτον, για να αποκρυσταλλωθεί στη συνείδηση του πολίτη η χρήση του ΠΑ στις συναλλαγές του με το δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα10. Μια αιτιολογία που καταρρίπτει παράλληλα τον ισχυρισμό του πόσο ευκολομνημόνευτος μπορεί να είναι στην πράξη, αφού αναγκαστικά θα αναγράφεται. Μια δικαιολογία που αντιστρατεύεται την ασφάλεια, αφού ο ΠΑ ως προσωπικό δεδομένο θα είναι ορατός. Δεύτερον, μέχρι να καλυφθεί το κενό του εφοδιασμού του δημοσίου με τον αναγκαίο ηλεκτρονικό εξοπλισμό που θα επιτρέπει την ανάγνωση του ηλεκτρονικού μέσου αποθήκευσης των νέων ταυτοτήτων. Και οι δύο παραπάνω αιτιολογίες, λειτουργούν δυσανάλογα εις βάρος της ασφάλειας των προσωπικών δεδομένων των πολιτών, αφού μετά την εγκατάσταση του εξοπλισμού συστήνεται από την ίδια την Αρχή μέχρι και η επαναξιολόγηση της διάταξης περί υποχρεωτικής αναγραφής, ως μη απαραίτητης. Προς τι λοιπόν η τόση βιασύνη και μάλιστα εις βάρος της ασφάλειας11;
Όμως, αυτή την φορά, μια ενδεχόμενη -αν και απευκταία- επικύρωση του Συστήματος του ΠΑ, θα συνιστούσε οριστική και ανεπανόρθωτη προσβολή του πυρήνα των θεμελιωδών και ελευθεριών των Ελλήνων πολιτών, καθώς ο πραγματικός στόχος του Συστήματος του ΠΑ διά της μεθόδου του αποκλεισμού, εφόσον όλοι οι ισχυρισμοί έχουν καταρρεύσει, δεν είναι άλλος από την απίστευτη διευκόλυνση του κράτους εις βάρος του πολίτη και την χωρίς όρια κατάρτιση προφίλ (αυτό που ο απλός πολίτης αντιλαμβάνεται ως ηλεκτρονικό φακέλωμα) και την αριθμοποίηση (δηλαδή την μοναδική αναγνώριση-ταυτοποίησή του με μοναδικό αριθμό που ενοποιεί όλους τους άλλους) με όλες τις αρνητικές επιπτώσεις που απορρέουν όπως π.χ. ο αποκλεισμός των αντιφρονούντων. Χαρακτηριστική περίπτωση αποκλεισμού, αποτελεί η στοχοποίηση της ειδικής εισηγήτριας των Ηνωμένων Εθνών για τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη Φραντσέσκα Αλμπανέζε η οποία έχει υποστεί βαριές κυρώσεις επειδή απλώς κάνει τη δουλειά της. Η ίδια δηλώνει ανοιχτά ότι της έχει κατασχεθεί το διαμέρισμα, η πιστωτική της κάρτα έχει μπλοκαριστεί και η μόνη διέξοδος είναι η χρήση των μετρητών ή να δανείζεται από φίλους12. Σε αυτή την περίπτωση σε τι θα διαφέρει το Σύστημα του ΠΑ από το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator(=Θηρευτής); Προφανώς, θα είναι το σύστημα που αποδεδειγμένα ήδη εκμεταλλεύεται αδίστακτα τον Έλληνα πολίτη13. Ειδικά, η αριθμοποίηση αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο και για την απρόσκοπτη μετάβαση στην αχρήματη κοινωνία η οποία ως «παντεπόπτρια» θα εκμηδενίζει κάθε ανυπότακτο, όπως γλαφυρά περιγράφεται στο ιερό βιβλίο της Αποκάλυψης. Ταυτόχρονα, η αριθμοποίηση του ανθρώπου η οποία είναι ασυμβίβαστη με την Χριστιανική Ορθόδοξη πίστη, διότι υποβιβάζει το κατ’ εικόνα Θεού δημιουργημένο «πρόσωπο» σε απλό «αντικείμενο», αντιβαίνει και με τις κατευθυντήριες οδηγίες του Συμβουλίου της Ευρώπης, αναφορικά με χρήση εθνικών καθολικών αναγνωριστικών, που τονίζουν ότι: «η ανθρώπινη αξιοπρέπεια απαιτεί τη θέσπιση διασφαλίσεων κατά την επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων, προκειμένου τα άτομα να μην αντιμετωπίζονται ως απλά αντικείμενα»14. Το γεγονός επίσης ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία αναγνωρίζεται ως η επικρατούσα θρησκεία του Ελληνικού Κράτους από το Σύνταγμα, δηλώνει ότι οι θεματοφύλακές του, οφείλουν να αποφασίζουν με βάση το χριστιανικό χαρακτήρα του. Γνωρίζοντας ότι φιλοσοφία πίσω από το Σύστημα του ΠΑ αντίκειται στα πιστεύω της συνταγματικά προστατευόμενης πλειοψηφικά θρησκείας, κάθε απόφαση οφείλει να τα σέβεται.
Πολύ επιγραμματικά:
1) Τεκμηριώνεται ότι ο ΠΑ νομοθετήθηκε αυθαίρετα και παράτυπα, με βιασύνη και προχειρότητα, με αδιαφανείς και αντισυνταγματικές διαδικασίες ως υποχρεωτικός αριθμός επαλήθευσης της ταυτότητας, περιφρονώντας τον σεβασμό και την προστασία της αξίας του ανθρώπου που αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας.
2) Το Συμβούλιο της Ευρώπης, αλλά και η θεωρία της ανάπτυξης πληροφοριακών συστημάτων με καθολική υποχρεωτική εφαρμογή ενιαίας εθνικής ταυτότητας με βιομετρικά δεδομένα όπως το Σύστημα του ΠΑ, θέτουν ως απαράβατο κανόνα στην υλοποίησή τους την διαφάνεια και τονίζουν ότι όταν αυτά σχεδιάζονται στο πλαίσιο της αδιαφάνειας και των ποικίλων πολιτικών σκοπιμοτήτων, ενέχουν ως υψηλότατο κίνδυνο την μετατροπή της κοινωνίας σε έναν ατέρμονα μηχανισμό επιτήρησης, ελέγχου και αποκλεισμών. Διότι, τα συστήματα αυτά είναι πολύ ισχυρά, η δε προσθήκη βιομετρικών χαρακτηριστικών αυξάνει την δύναμή τους η οποία ενδέχεται να χρησιμοποιηθεί με ορθό ή μη, τρόπο. Παράλληλα, το Συμβούλιο της Ευρώπης αναφορικά με τη δημιουργία και την έκδοση ενός μοναδικού, καθολικού μόνιμου Αριθμού Μητρώου τονίζει ότι: «θα πρέπει να αποφεύγεται, προκειμένου να συμβάλει στην πρόληψη της κατάρτισης προφίλ και των σχετικών κινδύνων, όπως η παρακολούθηση του διαδικτύου ή των ψηφιακών δραστηριοτήτων των υποκειμένων των δεδομένων»15, κίνδυνοι οι οποίοι αναδύονται με την υποχρεωτική επαλήθευση ηλικίας στα κοινωνικά δίκτυα.
3) Αποδεικνύεται, ότι ο ΠΑ νομοθετήθηκε, κατά βάση, ερήμην του ελληνικού λαού. Ας μη λησμονείται το γεγονός ότι η διαβούλευση για το νομοσχέδιο πραγματοποιήθηκε καλοκαίρι, διήρκεσε μία εβδομάδα, αντί για δύο, όπως προβλέπει ο νόμος, και συμμετείχαν μόνο 38 πολίτες, 6 από τους οποίους σχολίασαν το Άρθρο 11 που θέσπιζε τον ΠΑ16. Επιπλέον, όλα τα παραπάνω έλαβαν χώρα εν μέσω της περιόδου της πανδημίας που τα καλοπληρωμένα ΜΜΕ κατάφεραν τότε να στρέψουν όλο το ενδιαφέρον της ελληνικής κοινωνίας σε αυτή, με αποτέλεσμα να μην αντιδράσει όπως έπρεπε, διότι δεν το πληροφορήθηκε ποτέ, άρα στην ουσία εξαπατήθηκε.
4) Αποδεικνύεται, ότι ο ΠΑ νομοθετήθηκε παρακάμπτοντας τη γνώμη της Αρχής, που ήταν υπέρ της αποφυγής της αντιστοίχισης ενός μοναδικού αριθμού σε κάθε πρόσωπο, αφενός διότι η ταυτοποίησή του από όλους τους φορείς με έναν αριθμό αυξάνει τον κίνδυνο παράνομης διασύνδεσης δεδομένων, αφετέρου διότι παρέχει τη δυνατότητα δημιουργίας κατάρτισης προφίλ (profiling).
5) Τεκμηριώνεται, ότι η γνωμοδότηση της Αρχής για τον ΠΑ προέκυψε, με την ομολογία της ίδιας, ότι απέτυχε να δώσει μια εμπεριστατωμένη γνώμη επί όλων των διατάξεων του σχεδίου νόμου που αφορούσαν στην προστασία προσωπικών δεδομένων στα θέματα της πλήρους ψηφιοποίησης του κράτους που συμπεριλάμβανε και τον ΠΑ, λόγω της μη έγκαιρης ενημέρωσής της από την κυβέρνηση και του περιορισμένου χρόνου για να αποφασίσει. Έτσι ο νόμος 4727/2020 για τον ψηφιακό μετασχηματισμό του κράτους που περιλαμβάνει τον ΠΑ (Άρ.11) ψηφίστηκε ενώ εκκρεμούσαν διευκρινίσεις προς την Αρχή.
6) Απόδειξη της βεβιασμένης απόφασης της Αρχής, είναι η εκ των υστέρων αναγραφή και αποθήκευση του ΠΑ στα νέα δελτία ταυτότητας (γεγονός που δεν προβλεπόταν αρχικά από τον νόμο) με τροπολογία εκπρόθεσμη και άσχετη, η οποία δεν συζητήθηκε ποτέ από την Βουλή. Τουτέστιν, οι νέες ταυτότητες πληρούν όλες τις προϋποθέσεις ώστε να λειτουργούν ως κάρτες δικαιωμάτων προκειμένου για την παροχή υπηρεσιών προς τους πολίτες, μηχανισμοί που αρμόζουν μόνο σε συστήματα κοινωνικής πίστωσης όπως εκείνα της Κίνας, τα οποία δρουν ως εργαλεία ελέγχου και επιτήρησης προς τους πολίτες, ακυρώνοντας την προσωπικότητα και το αυτεξούσιο. Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός ότι ένας Μοναδικός Αριθμός συνδέει όλα τα προσωπικά δεδομένα, Φορολογικό Μητρώο (ΑΦΜ), Μητρώο Ασφαλισμένων (ΑΜΚΑ), Μητρώο Αστυνομικών Δελτίων Ταυτότητας (ΑΔΤ), δηλαδή, όλα σε ένα, και μάλιστα χωρίς την αυστηρή τήρηση των κανόνων που προβλέπονται για τέτοιου είδους συστήματα, μαρτυρεί ότι ανοίγονται διάπλατα οι πύλες του ολοκληρωτισμού. Διότι, η δυνατότητα κεντρικής διαχείρισης των πληροφοριών μέσω του ΠΑ, εκτός του ότι ταιριάζει σε συστήματα κοινωνικής βαθμολόγησης τύπου Κίνας, μπορεί να εφαρμοστεί εύκολα και για σκοπούς επιτήρησης στη βάση της αναγνώρισης προσώπου, όπως το «Wolf Pack» του Ισραήλ σε σχέση με τους Παλαιστινίους, για τον εντοπισμό, την παρακολούθηση και τη στοχοποίησή τους μέσω drones17,18,19. Στο σημείο αυτό, σε πνευματική επαγρύπνηση και ετοιμότητα καλούν τα λόγια του Αγ. Παϊσίου που εναρμονίζονται πλήρως με τον ΠΑ: «Θὰ σᾶς δίνουν κάρτες γιὰ νὰ σᾶς συνηθίσουν μ’ αὐτές. Ὅταν, ὅμως, κάποτε τὰ συγκεντρώσουν ὅλα (ἐννοοῦσε: ταυτότητα, διαβατήριο, κάρτα ὑγείας, δίπλωμα ὁδηγήσεως κτλ.) σὲ μία κάρτα, αὐτὴν νὰ μὴν τὴν πάρετε, γιατί αὐτὴ θὰ ἔχει σχέση μὲ τὸ σφράγισμα»20.
Επομένως, η απόφαση της Αρχής για τον ΠΑ έπασχε, καθώς υπήρχε αντικειμενική αδυναμία διαμόρφωσης ορθής γνώμης, εφόσον ο ΠΑ αποτελούσε υποσύνολο του ευρύτερου ζητήματος της ψηφιοποίησης του κράτους! Ζήτημα στο οποίο δεν δόθηκε μια εμπεριστατωμένη γνώμη από την Αρχή, όπως ειπώθηκε παραπάνω, λόγω μη έγκαιρης ενημέρωσης και περιορισμένου χρόνου. Το τελευταίο καταδεικνύει, ότι ακόμα και το οικοδόμημα του ψηφιακού μετασχηματισμού του οποίου τα θεμέλια εδραιώθηκαν με τον νόμο 4727/2020, ως πανάκεια όλων των προβλημάτων που μαστίζουν την κοινωνία, είναι στη βάση του σαθρό. Συνεπώς, στο τελευταίο διάγγελμα21 του πρωθυπουργού, με αφορμή το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, η αναφορά για «Το μεγάλο στοίχημα του ψηφιακού εκσυγχρονισμού που κερδίζουμε ημέρα με την ημέρα δεν στοχεύει μόνο σε μία καλύτερη καθημερινότητα για όλους, αλλά στην αντιμετώπιση της μικρής ή μεγαλύτερης διαφθοράς που μπορεί να κρύβεται σε κάθε διαδικασία στην οποία υπεισέρχεται ανθρώπινος παράγοντας», στηρίζεται στο τέχνασμα, «δημιουργώ το πρόβλημα – δίνω τη λύση»22. Μία επινόηση που ερμηνεύεται, ότι η «μάστιγα των πελατειακών σχέσεων»23 αφέθηκε να εξελιχθεί σε ένα από τα βασικά εμπόδια για την ανάπτυξη της χώρας24, ώστε να αποτελέσει τον κύριο μοχλό πίεσης για την τωρινή ψηφιοποίηση του κράτους, η οποία όπως αποδεικνύεται συγκροτήθηκε με αντικανονικές και αδιαφανείς διαδικασίες. Πώς είναι δυνατόν κάτι που υλοποιείται για να πατάξει τη διαφθορά να έχει ως βάση του τη διαφθορά; Πώς είναι δυνατόν το «θεραπευτικό» μέσο να είναι φορέας της ίδιας της ασθένειας;
Συνεπώς, το Σύστημα του ΠΑ ως επιστέγασμα του «μεγάλου στοιχήματος του ψηφιακού εκσυγχρονισμού», ή αλλιώς της άνευ ορίων και χωρίς εναλλακτικές ψηφιοποίησης, εφόσον καθιερωθεί, θα συνιστά ένα σκάνδαλο ολκής ως προς τις αρνητικές επιπτώσεις στο κοινωνικό σύνολο, ενώ ήδη διεκδικεί τα πρωτεία από πλευράς αδιαφάνειας, κακονομίας, έλλειψης ασφάλειας δικαίου, παραβίασης του κώδικα προστασίας δεδομένων με παράκαμψη των θεμελιωδών αρχών του «μη βλάπτειν», της «ιδιωτικότητας εκ σχεδιασμού» κ.ά., στοιχεία που συνιστούν πολιτική διαφθορά. Ακόμα και μία προαιρετική χρήση του θα είναι εντελώς προσχηματική καθώς θα πρόκειται περί μιας έμμεσης υποχρεωτικότητας, όπως αποδεικνύεται από τις μελέτες.
Η εισαγωγή του ΠΑ και ως μέθοδος υλοποίησης (συγκέντρωση σε κεντρικό σημείο όλων των αναγνωριστικών και των δεδομένων ταυτότητας)25 έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την κατάσταση που επικρατεί στο χώρο τον κυβερνοεπιθέσεων στην Ελλάδα, οι οποίες αυξήθηκαν κατά 200% τα τελευταία χρόνια, ενώ κυβερνοεπιθέσεις με τεράστιες συνέπειες αντιμετωπίζουν οι Δημόσιοι Οργανισμοί: Πάρα πολύ ενδεικτικά, η κυβερνοεπίθεση στα ΕΛΤΑ, είχε ως αποτέλεσμα την παραβίαση των δεδομένων έως 5.000.000 προσώπων και τη δημοσίευση αυτών στο σκοτεινό διαδίκτυο. Μεγάλης έκτασης κυβερνοεπίθεση αποτελεί και εκείνη που δέχθηκε η Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ) το 2025 που φέρεται να έχει οδηγήσει στη διαρροή ευαίσθητων στοιχείων περίπου 2,5 εκατομμυρίων πολιτών, κυρίως γονέων, παιδιών και βρεφών. Το σκάνδαλο, όμως, των υποκλοπών της κυβέρνησης, αποτελεί μέχρι στιγμής την κορωνίδα των κυβερνοεπιθέσεων.
Η ευαλωτότητα των συστημάτων μπορεί να μη δικαιολογεί τους ταχύτατους ρυθμούς του ψηφιακού μετασχηματισμού του κράτους, η οποία θα περίμενε κανείς να γίνεται με πιο συνετά βήματα, την δικαιολογεί όμως απόλυτα, η τάση που διαφαίνεται παγκοσμίως για μοναδική ταυτοποίηση, για πλήρη και ολοκληρωτικό έλεγχο των ανθρώπων, με όλες τις καταστροφικές συνέπειες τις οποίες παρακολουθούμε ενεοί να συμβαίνουν στα φυσικά πεδία των μαχών, όπου ο εντοπισμός ακριβείας των στόχων, ανθρώπων (π.χ. η δολοφονία του ηγέτη του Ιράν και μεμονωμένων αξιωματούχων, κ.α.) και υποδομών, οφείλεται στην μοναδική αναγνώριση-ταυτοποίηση και την παρακολούθηση του ψηφιακού αποτυπώματός τους. Με ανάλογο στόχο, η καθημερινή αποπεράτωση έργων στην πλειονότητα τους στο ψηφιακό πεδίο με χρήση ΤΝ και με πρόσχημα την αποτελεσματικότητα των δημόσιων υπηρεσιών, τη φοροδιαφυγή, την πρόληψη της παραβατικότητας, την προστασία των παιδιών από τα κοινωνικά δίκτυα ή γενικά τη δήθεν διευκόλυνση των πολιτών στις δημόσιες υπηρεσίες, κ.ά. δημιουργούν τις προϋποθέσεις ώστε τα έργα αυτά να μετατραπούν με ένα απλό «γύρισμα της βίδας»26, σε μοχλούς ασφυκτικής επιτήρησης του πολίτη, όταν το κράτος κρίνει ότι καταστάσεις έκτακτης και επείγουσας ανάγκης (π.χ. υγειονομική κρίση, πυρηνική απειλή, απειλή τρομοκρατικών χτυπημάτων, κ.α.) το επιβάλλουν για το «καλό» του.
Αντιπροσωπευτικά παραδείγματα αποτελούν: α) O υπερυπολογιστής Δαίδαλος που ως μέρος του ευρωπαϊκού δικτύου υπερυπολογιστών, θα ήταν αφελές να μην συσχετιστεί με τον προφητικό λόγο Αγίου Παϊσίου ότι: «το θηρίο στις Βρυξέλλες έχει ρουφήξει όλα τα κράτη». β) Το Gov.gr Wallet ήδη προσαρμόζεται στο Ευρωπαϊκό Ψηφιακό Πορτοφόλι Ταυτότητας (EUDI Wallet), για να αποτελέσει το βασικό εργαλείο ψηφιακής ταυτοποίησης για τους πολίτες στην Ευρωπαϊκή Ένωση. γ) Το έργο της εγκατάστασης 2.00027 καμερών σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Κρήτη οι οποίες θα ελέγχουν την παραβατική συμπεριφορά στο δρόμο καθώς και η ενεργοποίηση πληθώρας drone για την πρόληψη των πυρκαγιών. Ψηφιακές υποδομές που ενώ τώρα προβάλλονται για τον χρηστικό τους χαρακτήρα, σε δεδομένες συνθήκες είναι βέβαιο ότι θα χρησιμοποιηθούν ως εργαλεία επιτήρησης κατά το δοκούν. δ) Η αναβάθμιση του ΤΑΧΙS της ΑΑΔΕ, όπου σύγχρονες ψηφιακές υπηρεσίες -σε συνδυασμό με την χρήση της ΤΝ- θα μπορούν να παρέχουν στην εφορία το προφίλ μαζί με μια ανάλυση κινδύνου για κάθε φορολογούμενο. Είναι ανησυχητικό το γεγονός, ότι η φορολογική μνήμη της εφορίας θα πηγαίνει έναν αιώνα πίσω, καθώς θα διατηρούνται οι κινήσεις των τραπεζικών λογαριασμών, η ακίνητη περιουσία, τα εισοδήματα, οφειλές, μετοχές και οτιδήποτε σχετίζεται με το προφίλ του φορολογουμένου πολίτη. Αλήθεια, ποιος είναι ο πραγματικός ρόλος της Γενικής Διεύθυνσης Δυνάμεων Ελέγχου Οικονομικών Συναλλαγών, γνωστή ως «ΔΕΟΣ», η οποία «μάχεται» κάθε μορφή οικονομικού εγκλήματος28 ή του Athens Alitheia Forum29 για τον έλεγχο της ψευδούς πληροφόρησης, της υποχρεωτικής επαλήθευσης της ηλικίας-ταυτότητας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με πρόσχημα την προστασία των παιδιών ή του πλήθους των Μητρώων που ξεπροβάλλουν καθημερινά υποχρεώνοντας τον πολίτη να εισάγει πληροφορία που τον αφορά, όταν όλα όσα έχουν προηγηθεί σκιαγραφούν ήδη ένα ολοκληρωτικό πλαίσιο υπό τον μανδύα της καταπολέμησης κάθε κοινωνικού κακού, από μία κυβερνητική πολιτική που ευνοεί τη διαφθορά, την αδιαφάνεια και την παραπληροφόρηση;
Συμπερασματικά, το Σύστημα του ΠΑ νομοθετήθηκε αυθαίρετα ως υποχρεωτικό, χωρίς καμία τεκμηριωμένη αιτιολόγηση της υποχρεωτικότητας του, διότι δεν υφίσταται τέτοια! Παράλληλα, δεν είναι ικανό να αιτιολογήσει την ύπαρξή του ούτε καν ως απαραίτητος αφού υπάρχουν τα αναγνωριστικά ΑΦΜ, ΑΜΚΑ, ΑΔΤ που καλύπτουν την ανάγκη της επαλήθευσης! Ούτε ως προαιρετικός έχει λόγο ύπαρξης, εφόσον οι ανάγκες τις οποίες θεωρητικά θα καλύψει, ικανοποιούνται άριστα ήδη! Συνεπώς, η υποχρεωτική παγίωσή του δεν κρύβει αγαθούς σκοπούς όπως τη διευκόλυνση, την ασφάλεια του πολίτη, την επικαιροποίηση των στοιχείων του, κ.ά, αφού όλα όσα υπόσχεται επιτυγχάνονται χωρίς αυτόν!
Επιπλέον, το Σύστημα του ΠΑ δεν αντιβαίνει μόνο στον κανονισμό των προσωπικών δεδομένων αλλά και στον κώδικα της κοινής λογικής διότι, κανένας (δίκαιος) νόμος και κανένα (λογικό) διάταγμα, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, δεν θα ήταν λογικό να τον καθιερώσει ως υποχρεωτικό ή να τον επιβάλλει, από την στιγμή που ο αριθμός προσδιορίζεται με το επίθετο «Προσωπικός» του οποίου η ερμηνευτική και μόνο απόδοση μαρτυρεί ότι απαιτεί την ρητή και ξεκάθαρη συναίνεση του πολίτη. Αν μη τι άλλο, οτιδήποτε είναι “προσωπικό” δηλώνει συγχρόνως ότι είναι απόλυτα γνώριμο σε εκείνον που το κατέχει. Αντιθέτως, ο προσωπικός αριθμός είναι άγνωστος από κάθε πλευρά, συνεπώς δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως «προσωπικός», πόσο μάλλον να προσδιορίζεται ως «υποχρεωτικός»! Ταυτόχρονα, το επίθετο «προσωπικός» συνεπάγεται σιωπηρά την de facto εκχώρηση του ελέγχου και τη συγκατάθεση για επεξεργασία δεδομένων από τρίτους ή πιο απλά την αυτόματη αποποίηση της ιδιωτικότητας προς όφελος εξωτερικών διαχειριστών. Γίνεται σαφές, ότι το Σύστημα του Προσωπικού Αριθμού όχι μόνο δεν θα προσφέρει τίποτε καλό στον πολίτη, αντιθέτως, θα γιγαντώσει τα ήδη υπάρχοντα κακώς κείμενα, δημιουργώντας νέα, ολοένα μεγαλύτερα και πιο απειλητικά.
Είναι σημαντικό να αναφερθεί, η προοπτική για την νέα έκδοση της πλατφόρμας gov.gr που παρουσιάστηκε στο 27ο Greek ICT Forum 2026 που διεξήχθη πρόσφατα. Η εξέλιξη του gov.gr, όπως ειπώθηκε στο συνέδριο, θα εστιάζει «σε ένα νέο μοντέλο εξυπηρέτησης, όπου η αλληλεπίδραση του πολίτη με το κράτος θα πραγματοποιείται μέσω τεχνητής νοημοσύνης, προσφέροντας προσωποποιημένες υπηρεσίες, αυτοματοποίηση διαδικασιών και ουσιαστική μείωση της γραφειοκρατίας»30. Είναι αυτονόητο, ότι οι παραπάνω αλλαγές θα συνοδεύονται από τον ΠΑ για την επαλήθευση της ταυτότητας του πολίτη, καθώς μέχρι στιγμής, αν και όπως λέγεται έχει εκδοθεί-αποδοθεί, ο ΠΑ δεν χρησιμοποιείται στις ψηφιακές συναλλαγές του gov.gr. Ειδικά, ο όρος «προσωποποιημένες υπηρεσίες» με τη χρήση της ΤΝ και του ΠΑ, παραπέμπει σε λεπτομερέστατη κατάρτιση προφίλ του πολίτη. Αλλά και από πνευματικής σκοπιάς, η διαρκής αναφορά σε «νέα μοντέλα εξυπηρέτησης», ακόμα και αν κάποιοι εθελοτυφλούν, φέρνει στο νου τα λόγια του αγαπημένου αγίου των ημερών μας του Αγίου Παϊσίου: «Πίσω από το τέλειο σύστημα, “κάρτας εξυπηρετήσεως” ασφαλείας κομπιούτερ, κρύβεται η παγκόσμια δικτατορία, η σκλαβιά του αντιχρίστου»31.
Καταλήγοντας, κρίνεται επιβεβλημένο—λόγω των αναστάσιμων ημερών που διανύουμε—όχι να σιωπήσουμε, αλλά να αναδείξουμε εκ νέου το ζήτημα του ΠΑ, και μάλιστα για έναν πρόσθετο λόγο! Διότι πιστεύουμε με όλη τη δύναμη της ψυχής μας ότι είναι συνυφασμένος και άρρηκτα συνδεδεμένος με την πνευματική δουλεία από την οποία ο Αναστάς Χριστός θέλησε να μας απαλλάξει και γι’ αυτό Σταυρώθηκε! Θυσιάστηκε για να μας λυτρώσει από την σκλαβιά που με ύπουλο και δόλιο τρόπο ετοιμάζει ο «Άνομος» τις άγιες και αναστάσιμες τούτες ημέρες. Και εμείς ως ευχαριστώ, αμέσως μετά την Ανάσταση Του, που αποτελεί τη σφραγίδα της σωτηρίας μας, αντί να επιλέξουμε Εκείνον που κατάργησε κάθε ζυγό, εξαναγκαζόμαστε στην αποδοχή της ψηφιακής μας αιχμαλωσίας που καταργεί το αυτεξούσιο και το «κατ’ εικόνα», δηλαδή ό,τι με τη Θυσία Του ανακαίνισε και αποκατέστησε! Με άλλα λόγια, ωθούμαστε στην άρνηση της Ανάστασής Του. Γι’ αυτό και πρέπει να αντιδράσουμε!
Υ.Σ.: Για να φανεί πόσο παράλογη για τον πολίτη είναι η υποχρεωτική χρήση του ΠΑ σε όλες τις συναλλαγές του σε σχέση με την χρήση των ΑΦΜ, ΑΜΚΑ, ΑΔΤ, αρχικά με το δημόσιο και αργότερα όπως οδηγείται η κατάσταση και με τον ιδιωτικό τομέα, ας αναφέρουμε τα εξής απλουστευμένα παραδείγματα. Θα δεχόταν ποτέ κάποιος να έχει το ίδιο κλειδί για την πρόσβασή του σε όλα του τα ακίνητα; Ή ενδείκνυται το ίδιο password για όλες ιστοσελίδες και τις ηλεκτρονικές συναλλαγές; Προφανώς και όχι! Σίγουρα είναι ευκολία, όμως παύει να υφίσταται η έννοια της ασφάλειας! Πόσο μάλλον, όταν στο ζήτημα του ΠΑ, η διευκόλυνση συνοδεύεται από πάσης φύσεως αντικανονικές διαδικασίες και τεκμηριώνεται ότι είναι περιττός λειτουργώντας δυσανάλογα εις βάρος της ασφάλειας.
*Η αναδημοσίευση του παρόντος επιτρέπεται με τη συμπερίληψη των πηγών.
1 «Μνημόνιο συνεργασίας» μεταξύ ΕΥΠ και Intellexa, https://www.tovima.gr/print/politics/mnimonio-synergasias-metaksy-eyp-kai-intellexa/
2 Ευρωπαϊκά κονδύλια για την εισαγωγή του Predator, https://www.tovima.gr/print/politics/eyropaika-kondylia-gia-tin-eisagogi-tou-predator/
3 Φεντερίκο Καράσκο, Διευθύνων σύμβουλος της Graypes, μηχανικός Η/Υ , ειδικός αναλυτής σε θέματα κυβερνοασφάλειας, 2:17:11, https://www.youtube.com/watch?v=YIxo7IGJuys
4 Πρώτο Θέμα: Υποχρεωτική επαλήθευση ηλικίας για όλους στα Social Media, έρχεται και Teen Account για τους 15-18 ετών με νυχτερινό κλείδωμα λογαριασμών,
https://www.protothema.gr/greece/article/1802276/
5 Βαθιώτης, Κ., Εκπομπή Χωρίς Χρώμα: Αντιπαράθεση για τον Προσωπικό Αριθμό: https://www.youtube.com/watch?v=RFMDlVlpXEE, 13 λεπτό.
6 Σφακιανάκη, Α. Εθνικό Μητρώο Επιτήρησης (E.M.Eπ.) και εφαρμογή συναίνεσης «PA» υπό τον μανδύα του Εθνικού Μητρώου Επικοινωνίας και της ειδικής εφαρμογής «myInfo»,τους γονείς του Προσωπικού Αριθμού, https://eksodos.gr/images/stories/pdf/EMEp-MyInfo-PA%20final2.pdf
7 Βαθιώτης, Κ., & Σφακιανάκη, Α.,Η ύπουλη πρεμούρα για τον Προσωπικό Αριθμό και η προσχηματική ανάγκη διευκόλυνσης του πολίτη, https://kvathiotis.substack.com/p/ffa, ή https://toromaiiko.com/
8 Σφακιανάκη, Α., Η «μεγάλη τομή» του Προσωπικού Αριθμού: Ο στραγγαλισμός της ελευθερίας μας, –https://kvathiotis.substack.com/p/7be, ή https://choratouaxoritou.gr/posts/412612
9 Σφακιανάκη, Α., Η Επόμενη μέρα της επιβολής του Προσωπικού Αριθμού. Μία ακτίδα στο σκοτάδι της ενημέρωσης, –https://eksodos.gr/
10 ΑΠΔΠΧ, Γνωμοδότηση 1/2025, σελ. 5, https://www.dpa.gr/
11 Βαθιώτης, Κ., & Σφακιανάκη, Α., Η ύπουλη πρεμούρα για τον Προσωπικό Αριθμό και η προσχηματική ανάγκη διευκόλυνσης του πολίτη, https://kvathiotis.substack.com/p/ffa, ή https://toromaiiko.com/
12 Τιμωρούν την εισηγήτρια του ΟΗΕ που μιλά για γενοκτονία στην Παλαιστίνη: Της κατέσχεσαν το διαμέρισμα, δεν έχει ούτε τραπεζική κάρτα,
https://www.efsyn.gr/kosmos/eyropi/507929
13 Σφακιανάκη, Α. Εθνικό Μητρώο Επιτήρησης (E.M.Eπ.) και εφαρμογή συναίνεσης «PA» υπό τον μανδύα του Εθνικού Μητρώου Επικοινωνίας και της ειδικής εφαρμογής
«myInfo»,τους γονείς του Προσωπικού Αριθμού, σελ. 9-10, https://eksodos.gr/images/stories/pdf/EMEp-MyInfo-PA%20final2.pdf
14 Council of Europe, Guidelines on National Digital Identity, 2023, σελ. 6, 10
15 Council of Europe, Guidelines on National Digital Identity, 2023, σελ. 20
16 Σφακιανάκη Α., Εθνικό Μητρώο Επιτήρησης (E.M.Eπ.) και εφαρμογή συναίνεσης «PA» υπό τον μανδύα του Εθνικού Μητρώου Επικοινωνίας και της ειδικής εφαρμογής «myInfo», τους γονείς του Προσωπικού Αριθμού, σελ. 32
17 Report of the Special Committee to Investigate Israeli Practices Affecting the Human Rights of the Palestinian People and Other Arabs of the Occupied Territories – (A/78/553) https://www.un.org/
18 Βιλιάρδος Βασίλης, Ο προσωπικός αριθμός και ο πόλεμος 4ης γενιάς, https://analyst.gr/2025/06/07/
19 Wolf Pack: Israel’s accelerated use of facial recognition is ‘automated apartheid’, https://www.middleeasteye.net/news/
20 «Μαρτυρίες Προσκυνητῶν» Γέροντας Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης 1924-1994, τόμος Β`, Ἔκδοση 2η, βελτιωμένη & ἐπηυξημένη, Τοῦ Νικολάου Α. Ζουρνατζόγλου, Ἐπισμηναγοῦ ε.α. Μέλους Ἀεροπορικῆς Ἀκαδημίας. https://enromiosini.gr/arthrografia/schetika-me-ton-prosopiko/
21 Δήλωση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, 6/4/2026, https://www.youtube.com/watch?v=bjsOuuXgeZY, 4:10 λεπτό
22 Βαθιώτης, Κ., (Αν)ελεύθερη βούληση, https://kvathiotis.substack.com/
23 Δήλωση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, 6/4/2026, https://www.youtube.com/watch?v=bjsOuuXgeZY, 2:27 λεπτό
24 Δήλωση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, 6/4/2026, https://www.youtube.com/watch?v=bjsOuuXgeZY, 3:36 λεπτό
25 Σφακιανάκη Α., Η «μεγάλη τομή» του Προσωπικού Αριθμού: Ο στραγγαλισμός της ελευθερίας μας, 2025
26 Σφακιανάκη Α., Το Πανοπτικό του Μπόστρομ και ο ψηφιακός μετασχηματισμός, 2024, https://tasthyras.wordpress.com/2024/11/02/
27 Έρχονται 2.000 κάμερες με ΑΙ στους δρόμους, https://www.naftemporiki.gr/society/2063199/
28 ΔΕΟΣ: Έπιασε δουλειά το νέο «όπλο» της ΑΑΔΕ – Έχει πρόσβαση στα πάντα, από Taxis και τράπεζες έως social media. https://parallaximag.gr/
29 Athens Alitheia Forum “Confronting fake news and toxic discourse” «Διαλέγοντας πραγματικότητα: Η απειλή της παραπληροφόρησης»
https://media.gov.gr/athina-11-martiou-2026
30 27o Greek ICT Forum: Ετοιμάζεται η νέα έκδοση του Gov.gr, https://www.ictplus.gr/27o-greek-ict-forum-etoimazetai-i-nea-ekdosi-tou-gov-gr/
31 Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου, (1924-1994), https://www.romfea.gr/images/article-images/2021/07/romfea2/simia_kairon.pdf
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)