February 12, 2021 Capt. E.N.Rigos Δημήτριος Νατσιόςσαύρες, Αετοί
ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ -αυστηρώς ακατάλληλο για ελληνόφοβους και αχρίστους. Για του Χριστού την πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία. ΠΑΛΙ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΠΑΛΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΘΑΝΑΙ - ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΕΙ -ΚΟΜΜΑΤΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΕΙ -ΚΟΜΜΑΤΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2021
Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2020
Χρειαζόμαστε ένα ακαδημαϊκό περιβάλλον
ΒΑΣΩ ΚΙΝΤΗ*
Τις τελευταίες ημέρες το υπουργείο Παιδείας έκανε γνωστό πως προτίθεται να φέρει μέτρα που αντιμετωπίζουν τις πολύ χαμηλές βάσεις εισαγωγής στα πανεπιστήμια και το ζήτημα της ασφάλειας στα ΑΕΙ. Πριν καν γίνουν γνωστές οι ακριβείς διατάξεις, σημειώθηκαν οι αναμενόμενες αντιδράσεις –περισσότερο ως προς το δεύτερο παρά ως προς το πρώτο–, κυρίως ιδεολογικού χαρακτήρα, παραβλέποντας τα προβλήματα στα οποία τα μέτρα αυτά απαντούν. Ποια είναι αυτά τα προβλήματα; Για το πρώτο, είναι λογικό να δέχονται τα πανεπιστήμια φοιτητές οι οποίοι βαθμολογήθηκαν με βαθμούς 2 και 3 στην κλίμακα του 20; Πώς θα παρακολουθήσουν αυτοί οι φοιτητές τα μαθήματα και πότε θα αποφοιτήσουν; Δεν πρέπει να κάνουμε κάτι γι’ αυτό; Πολλά προφανώς πρέπει να αλλάξουν στο λύκειο και στην εκπαίδευση γενικά, αλλά στο μεταξύ, μέχρι να αλλάξουν όλα (πράγμα που δεν γίνεται με μια κίνηση και από τη μια μέρα στην άλλη), κάποια πράγματα πρέπει να διορθωθούν. Οι προτάσεις που έγιναν γνωστές δεν επηρεάζουν καθόλου τη μελέτη και τους όρους προετοιμασίας των υποψηφίων –δεν ανατρέπουν δηλαδή το πρόγραμμά τους–, ενώ καλούν συγχρόνως τα πανεπιστήμια να θέσουν τους όρους της ακαδημαϊκής φοίτησης, όπως είναι η δουλειά τους σε όλον τον κόσμο. Η αποδοχή της παρούσας κατάστασης (με ειρωνείες ή οιμωγές απαξίας με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων το καλοκαίρι) το μόνο που δείχνει είναι αδιαφορία για την ανώτατη εκπαίδευση αλλά και για τους ίδιους του υποψηφίους, οι οποίοι αφήνονται να καταλήξουν σε μια πανεπιστημιακή σχολή, όχι για να σπουδάσουν, αλλά για να πάρουν κάποτε (εάν πάρουν ποτέ) ένα χωρίς αντίκρισμα χαρτί. Εν τω μεταξύ, ο ΣΥΡΙΖΑ, που δήθεν νοιάζεται για τους αδύναμους πολίτες, εξαφάνισε εν μια νυκτί την τεχνολογική εκπαίδευση προσφέροντας πληθωριστικές προσδοκίες και αβάσιμες υποσχέσεις, εκπαίδευση που πρέπει να ανασυσταθεί. Το νομοσχέδιο που συζητείται για την επαγγελματική κατάρτιση στη Βουλή συμβάλλει προς αυτή την κατεύθυνση.
Στο άλλο θέμα, της ασφάλειας, όλοι καλούνται να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα που δεν ωραιοποιείται. Αυτό το πρόβλημα είναι η βία στα ΑΕΙ: περιστασιακή –με τα καταδρομικά γιουρούσια αντιεξουσιαστών, «αλληλέγγυων» ή κομματικών– ή χαμηλότερης έντασης, αλλά σταθερή και εξίσου ενοχλητική. Παράδειγμα της πρώτης είναι η αποτρόπαιη μεταχείριση του πρύτανη του ΟΠΑ πρόσφατα, ενώ της δεύτερης οι παράνομες καταλήψεις χώρων, οι καταστροφές, οι προπηλακισμοί, οι κλοπές οργάνων, υπολογιστών και προσωπικών αντικειμένων, ακόμη και καλωδίων που μεταφέρονται με φορτηγά. Σε πανεπιστημιακή αίθουσα –όχι στο δικό μου πανεπιστήμιο–, καθόμασταν πριν από μερικά χρόνια καθηγητές σε καρέκλες που ήταν συνδεδεμένες μεταξύ τους με χοντρή σιδερένια αλυσίδα από τον φόβο κλοπών. Σε ποιο πανεπιστήμιο του κόσμου υπάρχουν αυτά τα φαινόμενα; Γιατί έχουμε συνηθίσει να μη μας ενοχλούν; Η λεκτική καταδίκη δεν φτάνει. Πρέπει να κάνουμε κάτι περισσότερο. Δεν θα ανακαλύψουμε τον τροχό. Μπορούμε να μάθουμε και από τις ΗΠΑ και από τον Καναδά και τη Μεγ. Βρετανία και την ηπειρωτική Ευρώπη. Σε καμία χώρα του κόσμου με δημοκρατία δεν αντιμετωπίζεται η συνδρομή της αστυνομίας στην προστασία του ακαδημαϊκού περιβάλλοντος ως το σπουδαστικό της ασφάλειας και το μακρύ χέρι της χούντας. Κάθε χώρα έχει τα δικά της ειδικά προβλήματα, που τα αντιμετωπίζει στον έναν ή στον άλλο βαθμό με επιτυχία, και καμία δεν έχει τα δικά μας, που δεν τα αντιμετωπίζουμε. Λυδία λίθος για κάθε λύση που θα προταθεί είναι εάν μπορεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, με σεβασμό, εννοείται, στο Σύνταγμα και στους νόμους. Το ενδιαφέρον είναι ότι όσοι παγίως αντιδρούν επικαλούνται κάθε φορά μέτρα στα οποία ήταν αντίθετοι σε προηγούμενο χρόνο. Παλαιότερα ήταν κόκκινο πανί τα σώματα φύλαξης. Τώρα τα θέλουν αυτοί που πριν τα απέρριπταν. Το 2011 και το 2019 ήταν αντίθετοι στην «κατάργηση του ασύλου». Τώρα την επικαλούνται για να πουν πως δεν χρειαζόμαστε κάτι περισσότερο.
Κρίσιμο ζήτημα στη συζήτηση αποτελεί ο ρόλος των πρυτανικών αρχών. Θα μπορούν οι πρυτανικές αρχές, ούσες υπό ομηρία, όπως συνέβη στο ΟΠΑ και σε πλείστες περιπτώσεις στο παρελθόν, να συντονίζουν επιχειρησιακά σώματα φύλαξης για την αντιμετώπιση του προβλήματος και την κλήση της αστυνομίας; Είναι αυτή δουλειά των πρυτανικών αρχών; Εχουν τις γνώσεις ή/και τη βούληση να το κάνουν; Ενα σώμα φύλαξης, χωρίς αστυνομικές αρμοδιότητες, με συντονισμό των πρυτανικών αρχών θα καταλήξει, όπως και στο παρελθόν, να κάνει δουλειά θυρωρού με μηδενικό αποτέλεσμα.
Ζούμε πολλά χρόνια με τα προβλήματα της βίας και της παραβατικότητας στα ΑΕΙ. Πρέπει να βάλουμε ένα τέλος. Η χούντα στην Ελλάδα τελείωσε το 1974. Εχουμε δημοκρατία και έχουμε κουραστεί από τις υπεκφυγές και τα ιδεολογικά προσχήματα. Χρειαζόμαστε ένα ακαδημαϊκό περιβάλλον.
* Η κ. Βάσω Κιντή είναι καθηγήτρια Φιλοσοφίας στο ΕΚΠΑ.
https://www.kathimerini.gr/politics/561201949/chreiazomaste-ena-akadimaiko-perivallon/
Παρασκευή 14 Νοεμβρίου 2014
Παιδεία, «άσυλο» και Πανεπιστήμια
Τα τελευταία γεγονότα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών επαναφέρουν με ιδιαίτερη επίταση το θέμα του τρόπου λειτουργίας του Πανεπιστημίου, όπου περιλαμβάνεται ο ρόλος των «Πανεπιστημιακών Αρχών», ο ρόλος των φοιτητών και ο ρόλος των διαφόρων πολιτικών και μη οργανώσεών τους. Ο Πρύτανης του ΕΚΠΑ καθηγητής κος Φορτσάκης θα έλεγα ότι επιταχύνει τις εξελίξεις, καθιστώντας την επίλυση του ζητήματος κρίσιμη αλλά και κατεπείγουσα.
Συχνά βλέπουμε πως από φοιτητές, αλλά και μη φοιτητές, εμποδίζεται η διδασκαλία, εμποδίζεται η λειτουργία συλλογικών οργάνων, «καταλαμβάνονται» οι χώροι διδασκαλίας, προπηλακίζονται καθηγητές, προπηλακίζονται φοιτητές φοιτητικών παρατάξεων από άλλες δυναμικότερες κ.λπ. Το αποτέλεσμα είναι να εμποδίζεται η εύρυθμη λειτουργία των Πανεπιστημίων, μέχρι σημείου συχνά να μη γίνονται μαθήματα, με τεράστιο κόστος για τους φοιτητές, τουλάχιστον αυτούς για τους οποίους είναι ζωτικό ζήτημα να τελειώσουν και να πάψουν να βαρύνουν τις πενόμενες οικογένειές τους και ο αριθμός των οποίων αυξάνεται σήμερα δραματικά. Καταδήλως δυσλειτουργούν τα συλλογικά όργανα διοίκησης των Πανεπιστημίων (απαραίτητα για τη λειτουργία τους) και συχνά γίνονται τεράστιες ζημιές που τις πληρώνουν οι Έλληνες φορολογούμενοι σε βάρος της χρηματοδότησης της πραγματικής εκπαίδευσης. Φοβούμαι πως ίσως έτσι οδηγηθούμε σε καταστάσεις που η κοινωνία θα δεχθεί με ανακούφιση την ιδιωτική εκπαίδευση, ενδεχομένως άλλωστε και όλη αυτή η δυσλειτουργία των Πανεπιστημίων – συνακολούθως της μείωσης της κρατικής χρηματοδότησης και της μη πρόσληψης νέου εκπαιδευτικού προσωπικού – να προκαλείται σκοπίμως.
Η πάγια θέση μας, θέση ιστορικά θεμελιωμένη, είναι πως τα Πανεπιστήμια πρέπει να είναι δημόσιας ευθύνης και δημόσιας λειτουργίας και δεν πρέπει να είναι εκπαιδευτικά κέντρα με τη στενή έννοια του όρου, με μοναδικό δηλαδή στόχο να υποστηρίζουν την τρέχουσα παραγωγική διαδικασία και μόνο. Μέσα σε αυτά πρέπει να διαμορφώνεται αλλά και να προσανατολίζεται το παρόν, όσο και να προετοιμάζεται το μέλλον. Η θέση τους ήταν και θεωρούμε πως πρέπει να εξακολουθήσει να είναι στην πρωτοπορία του κοινωνικού, πολιτιστικού και πολιτικού γίγνεσθαι. Η διάστασή τους είναι ευρύτερη της στενά εννοούμενης εκπαιδευτικής τους λειτουργίας, είναι βαθιά πνευματική και πολιτική – με την πολιτική στην πραγματική έννοια του όρου, που δεν πρέπει να την ταυτίζουμε με την αγελαία συγκρότηση και πρακτική των πολιτικών κομμάτων.
Δυστυχώς στην Ελλάδα σήμερα βλέπουμε την Παιδεία με τη στενή έννοια του όρου της εκπαίδευσης, με μοναδικό στόχο την εξυπηρέτηση της παραγωγικής διαδικασίας. Βλέπουμε την Παιδεία εντεταλμένη να υπηρετήσει τις ανάγκες των βιομηχανιών και των επιχειρήσεων, πιστοί και στον Μαρξ και στον Άνταμ Σμιθ – και ας νομίζουν οι ζηλωτές τους πως είναι φιλοσοφικώς αντίπαλοι. Θυμηθείτε πως τα «εργοστάσια είναι οι καθεδρικοί ναοί της σύγχρονης εποχής» και πως το «αόρατο χέρι» θα κάνει την επιδίωξη ατομικού κέρδους τελικώς ωφέλιμη για την κοινωνία. Ιδιαιτέρως όλοι οι νόμοι περί «Παιδείας», που ψηφίστηκαν εν χορδαίς και οργάνοις τα τελευταία χρόνια, αυτό ενισχύουν. Ο πρύτανης του ΕΚΠΑ εφαρμόζει τον τρόπο λειτουργίας των Πανεπιστημίων έτσι όπως τα θέλει το επίσημο κράτος σήμερα: Τα πάντα το επίσημο κράτος τα βλέπει σήμερα υπό το πρίσμα της οικονομικής αποτελεσματικότητας– πόσω μάλλον τελευταία με την οικονομική κρίση ή «κρίση» – και η αλήθεια είναι πως δεν μπορεί παρά να τα δει και υπό αυτό το πρίσμα.
Παρά του ότι τα Πανεπιστήμια οφείλουμε να τα βλέπουμε ευρύτερα, κατ’ ουδένα τρόπο δεν μπορούν να καταστούν και χώροι κατασπατάλησης κοινωνικών πόρων, σε βάρος της υπόλοιπης κοινωνίας. Το Πανεπιστήμιο έχει στη διάθεσή του συγκεκριμένα κονδύλια να δαπανήσει. Αν, π.χ., καταστραφούν υπολογιστές του, θα αγοράσει άλλους με τα κονδύλια αυτά, σε βάρος των αναλωσίμων υλικών και άλλων ευκολιών που θα παράσχει στους φοιτητές ή των χρημάτων που θα διαθέσει για την πρόσληψη εκπαιδευτικών. Πόσω μάλλον αν οι χώροι του καταστραφούν ή ακόμα και αν καούν – και αυτό έχει συμβεί, αναφέρομαι στην καταστροφή του Πολυτεχνείου με ανυπολόγιστη υλική και ιστορική ζημία. Αν το Πανεπιστήμιο λάβει νέα κονδύλια, αυτά θα αφαιρεθούν από την ενίσχυση των αγροτών, π.χ., ή των συνταξιούχων. Τουλάχιστον αυτό θα ισχυριστεί το αρμόδιο Υπουργείο και δεν θα είναι τόσο απλή η απάντηση σε αυτό. Το ποιος όμως θα αναλάβει την προστασία του Πανεπιστημίου, προστασία που σε κάθε περίπτωση άλλωστε πρέπει να υπάρχει, είναι το άμεσο ζητούμενο, ζητούμενο που έχει επί πλέον και άλλες προεκτάσεις.
Προϋπόθεση επίλυσης του ζητήματος αυτού είναι όλοι να κατανοήσουμε πως το Πανεπιστήμιο και οι πανεπιστημιακοί καθηγητές δεν χρηματοδοτούνται παρά από το κοινωνικό σύνολο, των φοιτητών και των οικογενειών τους συμπεριλαμβανομένων. Οι καθηγητές είναι στην κυριολεξία υπάλληλοι των φοιτητών. Προφανώς αν είχαμε μια επιχείρηση με υπαλλήλους, δεν θα «καταλαμβάναμε» τους χώρους για να τους πληρώνουμε χωρίς να δουλεύουν και να κλείσουμε και τη δουλειά από την οποίαν αναμένουμε προσωπικά οφέλη. Η προϊούσα πόλωση των κοινωνιών σε εξουσιαστές και εξουσιαζόμενους, με αντικρουόμενα συμφέροντα – με τους καθηγητές των Πανεπιστημίων και των διοικήσεών τους να έχουν λάθρα παρεισφρήσει στους εξουσιαστές – πρέπει να αρθεί, με έναν νέο τρόπο ύπαρξης και λειτουργικής διάρθρωσης των κοινωνιών, με ένα Νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο. Αν αυτό δεν γίνει, νομοτελειακώς τον ρόλο αυτόν θα τον αναλάβει «η μαμή της Ιστορίας» (κατά Μαρξ, η βία). Αυτό το Νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο μπορεί να ξεκινήσει από τα Πανεπιστήμια, σύμφωνα με τον παλαιότατο και ιδρυτικό ρόλο τους στο κοινωνικό, πολιτισμικό και πολιτικό γίγνεσθαι.
Τα παραπάνω δεν θεωρούμε πως είναι ουτοπίες. Προτείνουμε πρώτα απ’ όλα την τήρηση του Συντάγματος. Στη συνέχεια, προτείνουμε την εμπιστοσύνη στο ένστικτο της νεολαίας μας, θα λέγαμε καλύτερα στο συλλογικό ασυνείδητο του οποίου είναι, περισσότερο από εμάς και εν πολλοίς ανιδιοτελώς, φορείς. Από τα «παιδιά που τους έλεγαν αλήτες» (και διάβαζαν επιμελώς και επί χρόνια για να πετύχουν στις πανελλήνιες εξετάσεις) μέχρι αυτά που εμπίπτουν στη ρήση του Σαββόπουλου «εφιάλτης ήταν το όνειρο, αλήθεια όμως το πάθος» – με εφιάλτες τις ψεύτικες υποσχέσεις των πολιτικών κομμάτων, όλων των πολιτικών κομμάτων, που η μικροκομματική συμπεριφορά τους εμπίπτει στο κοινό ποινικό δίκαιο – και από όλα τα υπόλοιπα που σιωπούν και αδιαφορούν για τα σημερινά τεκταινόμενα, οφείλουμε να δούμε τον σπαραγμό για την επαπειλούμενη στρέβλωση του μέλλοντός μας. Αυτό θα πρότεινα όχι μόνο στο επίσημο κράτος, αντιπροσωπευόμενο στην περίπτωση αυτή από το Υπουργείο Παιδείας, αλλά και στις θεσμοθετημένες αυτόνομες διοικήσεις των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων της χώρας. Αυτές οι τελευταίες, δεν θα πρέπει να ξεχνούν ότι, όπως μας επιβεβαιώνουν και οι νομικοί, δεν υπάρχουν νόμοι, υπάρχουν ερμηνείες των νόμων. Μάλιστα διαπιστώνω πως οι τελευταίοι νόμοι περί ΑΕΙ είναι πολύ προσεκτικά γραμμένοι, μη αντιφάσκοντας στο Σύνταγμα, μη αντιφάσκοντας στην προκειμένη περίπτωση στη συνταγματική επιταγή περί αυτοδιοικήτου των ΑΕΙ: καίτοι δείχνουν, σε μια πρώτη ανάγνωσή τους, πως υποκαθιστούν τις Πανεπιστημιακές Διοικήσεις, «κεκρυμμένα» άρθρα προσπαθούν να αποκαταστήσουν τη συνταγματικότητά τους (ο θρίαμβος του πονηρού πολιτευτή), για τον προσεκτικό κριτή τους. Θα είναι κρίμα οι διοικούντες να προβαίνουν, εν πολλοίς αδιάβαστοι, σε διαγραφές φοιτητών, π.χ., αλλά και σε διάφορα άλλα καίρια θέματα να μην μπορούν να αρθούν στο ύψος της αποστολής τους και των εκ του Συντάγματος δυνατοτήτων τους.
Έτσι λοιπόν θα πρότεινα στις Πανεπιστημιακές Διοικήσεις, τις «αυτοδιοικητικώς» εκλεγμένες, να οργανώσουν καλύτερα την αυτοδιοίκηση των Πανεπιστημίων τους, συμπεριλαμβανομένης της προστασίας τους. Αντί να επικαλούνται, π.χ., τη βοήθεια της αστυνομίας, να βρουν τρόπους που θα συνάδουν με την προώθηση ενός Νέου Κοινωνικού Συμβολαίου, επικαλούμενοι τη συνταγματικώς κατοχυρωμένη αυτοδιοίκησή τους. Να οργανώσουν την αυτοπροστασία τους, με τη συνδρομή όλων των μελών της πανεπιστημιακής κοινότητας, συμπεριλαμβανομένων των φοιτητών.
Με άλλα λόγια: Τα Πανεπιστήμια, αν θέλουμε να αναχθούν σε ρόλο πρωτοπορίας, θα πρέπει να μπορούν να αυτοδιοικηθούν, να αυτοοργανωθούν, να αποδείξουν ότι μπορούν να σταθούν σε ύψος πρωταγωνιστικού ρόλου και να αυτοπροστατευθούν, σεβόμενοι ταυτόχρονα τις επιταγές του Συντάγματος, το δημόσιο συμφέρον και τις δημοκρατικές επιταγές περί «ισονομίας, ισηγορίας και ισοπολιτείας». Τουλάχιστον ας το προσπαθήσουν. Αν αποτύχουν, με ευθύνη όλων, θα μετατραπούν σε απλούς χώρους παροχής υπηρεσιών – όπως τα νοσοκομεία, οι δημόσιες υπηρεσίες κ.λπ. – και οφείλουν βεβαίως να ακολουθήσουν τους ίδιους με αυτούς τρόπους λειτουργίας και προστασίας τους. Ενδεχομένως ίσως αυτό να επιζητούμε ενδομύχως όλοι, των φοιτητών συμπεριλαμβανομένων, ας μην προτρέξουμε όμως.
Τα ανωτέρω εγράφησαν κυρίως για να αποτελέσουν πηγή προβληματισμού και απευθύνονται προς όλους. Θέλω να πιστεύω πως δεν είναι ουτοπίες…
http://www.topontiki.gr/article/87414/Paideia-asulo-kai-Panepistimia
* Ο Δρ. Νικήτας Χιωτίνης είναι Αρχιτέκτων, Καθηγητής ΤΕΙ, Τμήματος Εσωτερικής Αρχιτεκτονικής και Σχεδιασμού Αντικειμένων
* Ο Δρ. Νικήτας Χιωτίνης είναι Αρχιτέκτων, Καθηγητής ΤΕΙ, Τμήματος Εσωτερικής Αρχιτεκτονικής και Σχεδιασμού Αντικειμένων
Σάββατο 8 Νοεμβρίου 2014
Ἐδῶ Πανεπιστήμιο … ἐδῶ Πανεπιστήμιο
Ὀλέθριος
δείκτης
ἠθικῆς
κατάπτωσης!
Του Κωνσταντίνου Ερρίπη, θεολόγου - Καρδιολόγου
Ἀνήκω στήν τελευταία γενιά φοιτητῶν, πού εἶχαν τήν τιμή νά μαθητεύσουν στά ἕδρανα τοῦ κεντρικοῦ κτηρίου τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ὅταν ἀκόμη βρισκόταν σέ πλήρη λειτουργία. Τό πρῶτο ἱδρυθέν Πανεπιστήμιο ὄχι μόνο στόν Ἑλλαδικό χῶρο ἀλλά καί σέ ὀλόκληρα τά Βαλκάνια καί στήν Ἀνατολική Μεσόγειο, πού λειτουργεῖ ἀδιαλείπτως ἀπό τό 1841. Κτήριο νεοκλασσικό τοῦ Δανοῦ ἀρχιτέκτονα Κάρλ Χάνσεν μέ ὄψη ἐμπνευσμένη ἀπό τά Προπύλαια τῆς Ἀκρόπολης καί κοσμούμενο ἀπό Ἰωνικούς κίονες ἐνέπνεε τό δέος καί τόν σεβασμό σέ ὅλο τό φοιτητικό τότε κόσμο.
Οἱ πανεπιστημιακοί διδάσκαλοι ψυχροί καί ἀπόκοσμοι μέ λίγες σεβαστές ἐξαιρέσεις. Παρά ταῦτα ὁ σεβασμός στό πρόσωπό τους ἦταν ὁ ἀπαιτούμενος καί ἡ ἐκτίμηση στό ἐπιστημονικό τους ἔργο ἡ δέουσα. Δέν ἦταν σύνηθες νά πλησιάζεις ἕνα καθηγητή, ἐάν δέν μεσολαβοῦσε ὁ ἐπιμελητής του, οὔτε καί σοῦ παρεῖχε τήν εὐχέρεια νά ἔχεις προσωπικές σχέσεις μαζί του. Ποιός θά μποροῦσε νά πιστέψει τότε τίς μεγάλες δημοκρατικές κατακτήσεις τῶν σημερινῶν φοιτητῶν!
Τούς εἶδα προχθές (30/10/2014) στό δελτίο εἰδήσεων τῆς τηλεόρασης καί τόν θαυμασμό μου τόν ἔκοψε στά δύο ἡ ἔκπληξη, ἡ ἀγανάκτηση καί ἡ ἀποστροφή. Ὄρθιος ὁ πρύτανης καί γύρω του 30 φοιτητές μέ σηκωμένο τόν δείκτη τοῦ χεριοῦ τους νά τόν «μαλλώνουν», νά τόν ἀγριοβλέπουν, νά τόν θέτουν πρό τῶν εὐθυνῶν του, νά ἀπαιτοῦν ... Συνεδρίαζε ἠ Πανεπιστημιακή Σύγκλητος καί ἤθελαν νά παρίστανται ὅλοι οἱ φοιτητές, ὄχι μόνο 2-3 ἀντιπρόσωποί τους. Οἱ καθηγητές δέν δέχθηκαν τό αἴτημά τους καί οἱ φοιτητές, ἔτσι ἁπλᾶ, τούς ἀπαγόρευσαν τήν ἔξοδο. Τούς ἄφησαν ἔγκλειστους ἐπί μίαν ὥρα ἐμπαίζοντάς τους καί αὐτοί ἀλλά καί ἡ Πολιτεία, ἡ ὁποία παρίστανε τήν ἀνίκανη νά δράσει καί νά ἀπελευθερώσει τήν πνευματική ἡγεσία τῆς χώρας ἀπό τούς αὐριανούς διαδόχους των στόν πνευματικό χῶρο!
Ὀλέθριος δείκτης ἠθικῆς κατάπτωσης!
Παρατηρώντας τά πρόσωπα τῶν φοιτητῶν καί τῶν διδασκάλων διαπίστωνες τό μέγα χάσμα πού χωρίζει τίς δύο αὐτές κοινωνικές τάξεις, ὅ,τι χειρότερο γιά ἕνα λαό. Διαπίστωνες στά πρόσωπα τῶν φοιτητῶν τήν ἐμπάθεια, τήν ἀσέβεια, τό θράσος, τήν κενότητα, τήν ἐπιδειξιομανία ἀλλά καί τόν συναγελασμό, προϊόν τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων. Διαπίστωνες ὅμως καί τήν ἀγανάκτηση, τό αἴτημα δικαίου, τήν τόλμη τῆς διεκδίκησης ἀλλά καί τήν βαθειά περιφρόνηση πρός τήν διεφθαρμένη πνευματική ἠγεσία.
Καί ἀπό τήν ἄλλη πλευρά ἕνας πρύτανης μαινόμενος, καί δίκαια, νά ἀπαιτεῖ σεβασμό καί εὐταξία, μόνος ὄρθιος νά ἀγωνίζεται γιά τήν ἀξιοπρέπεια τοῦ πανεπιστημιακοῦ χώρου, πού τήν ἄφησαν νά χαθεῖ οἱ πρό αὐτοῦ ὑπεύθυνοι, ὅταν ἐπέτρεπαν στούς φοιτητές νά τούς περιτοιχίζουν μέ τοῦβλα, ὅπως τά ὑπαίθρια προσκυνητάρια!
Ἄς ἐλπίσουμε, ὅτι ἀπό αὐτή τήν ἄγρια ἀντιπαλότητα θά προκύψει κάτι καλλίτερο. Τό ἀξίζει αὐτή ἡ καταταλαιπωρημένη πατρίδα μας.
http://synodoiporia.gr/index.php/articles/keimena/apopseis/489-d-panepistimio-d-panepistimio
Παρασκευή 24 Οκτωβρίου 2014
Φορτσάκης: Να καταλάβουν όλα τα κόμματα ότι δεν τα θέλουμε στα πόδια μας
«Μπουλούκια άγνωστων, τους τελευταίους μήνες παρά πολύ έντονα, διακόπτουν τη σύγκλητο... Όταν λένε να μην υπάρχει έλεγχος (στην είσοδο του Πανεπιστημίου) είναι σα να λέμε να μην κάνει εργασίες η σύγκλητος.
«Το ΕΚΠΑ έχει υποφέρει πολύ απο την κομματικοποίηση όλα τα κόμματα πρέπει να καταλάβουν ότι δεν τα θέλουμε στα πόδια μας» ανέφερε χαρακτηριστικά στο δελτίο ειδήσεων του σταθμού μας ο κ. Φορτσάκης.
«Δεν έχουμε καμία διάφορα με κανέναν. Δεν έχουμε καμία αντιπαράθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχω καταθέσει μήνυση δεν επιθυμώ να ασκηθεί δίωξη, έκανα κατάθεση στην αστυνομία» διευκρίνισε ο κ. Φορτσάκης, αναφερόμενος στη διενέργεια κατεπείγουσας προκαταρκτικής εξέτασης που διέταξε ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Ηλίας Ζαγοραίος
«Δεν επιθυμώ να ασκηθεί ποινική δίωξη, είναι απαίτηση φοιτητών, καθηγητών και κοινωνίας να προφυλάξουμε το κεντρικό κτίριο που έχει υποστεί κατά καιρούς ζημίες.
«Μπουλούκια άγνωστων, τους τελευταίους μήνες παρά πολύ έντονα, διακόπτουν τη σύγκλητο... Όταν λένε να μην υπάρχει έλεγχος (στην είσοδο του Πανεπιστημίου) είναι σα να λέμε να μην κάνει εργασίες η σύγκλητος. Δεν θα αφήσουμε να διαλυθεί η σύγκλητος» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Θεόδωρος Φορτσάκης, καταγγέλλοντας τα περιστατικά αυτά.
«Δεν είναι περιορισμός η επίδειξη της ταυτότητας για την είσοδο στο πανεπιστήμιο. Δεν περιορίζουμε τα δικαιώματα φοιτητών και διοικητικών» τόνισε ο πρύτανης.
Σαφή θέση υπέρ του πρύτανη του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεόδωρο Φορτσάκη σχετικά με τη φύλαξη της πρυτανείας από ιδιωτική εταιρία, πήρε νωρίτερα ο Υπουργός Παιδείας Ανδρέας Λοβέρδος προκαλώντας αντιπαράθεση με τους αντιδρώντες βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.
«Ένας βουλευτής μπορεί να μπει στο σπίτι σας χωρίς άδεια; Εγώ μπορώ να μπω στην Κουμουνδούρου χωρίς άδεια; Το πανεπιστήμιο είναι ο χώρος των πανεπιστημιακών και των φοιτητών, συνεπώς όλοι οι υπόλοιποι πρέπει να ζητούν άδεια. Όλοι είναι ευπρόσδεκτοι στο πανεπιστήμιο και οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, εφόσον έχουν άδεια» διερωτήθηκε από την πλευρά του ο πρύτανης κ. Φορτσάκης.
δείτε και το βίντεο στην πηγή: http://www.skai.gr/news/greece/article/268085/fortsakis-na-katalavoun-ola-ta-kommata-oti-den-ta-theloume-sta-podia-mas/#ixzz3Gx1caPjm
Δευτέρα 21 Οκτωβρίου 2013
Στα κλειστά πανεπιστήμια βλέπεις την κατάντια της χώρας
Έτυχε να πέσω πάνω σε ένα δημοσίευμα το οποίο έλεγε πως οι εργαζόμενοι στα ΑΕΙ διέψευσαν πως θα πραγματοποιηθούν με προσωπικό ασφαλείας οι εγγραφές των πρωτοετών φοιτητών.
Του Στρατή Μαζίδη
Έκανα μια διαδικτυακή γύρα για περισσότερες πληροφορίες και ρεπορτάζ. Παιδιά που χάνουν εξεταστικές, τελειόφοιτοι που δεν μπορούν να τελειώσουν τις σπουδές τους γιατί τους έμειναν 1, 2, 3 μαθήματα, παιδιά που δεν μπορούν να τις ξεκινήσουν, μεταπτυχιακοί στην αναμονή κτλ.
Αναλογίζονται οι υπάλληλοι των 6 ΑΕΙ που είναι κλειστά πως κάποιοι τα φέρνουν πολύ δύσκολα βόλτα και δεν έχουν άλλο χρόνο για σπουδές ή πως φοιτούν μακριά από την πόλη τους και οι γονείς τους κόβουν το λαιμό τους για να τους συντηρούν; Λογικά όχι. Θίχθηκε η κάστα, κατέβηκαν τα ρολά και εσείς κορόιδα κόψτε το λαιμό σας. Χάστε το εξάμηνο. Τι είναι άλλωστε έξι μήνες μπροστά στην αιωνιότητα;
Η κυβέρνηση φυσικά δεν έχει κανένα λόγο να πιέσει. Το έχουμε ξαναδεί το έργο όταν μια κοινωνική ομάδα με την κινητοποίησή της προκαλεί πολλαπλά προβλήματα στο σύνολο. Το στρέφει σε βάρος της.
Τα μνημόνια ανατρέπονται είτε με ένα λαό ολόκληρο στους δρόμους είτε στις εκλογές. Άλλωστε όλοι αυτοί που διαμαρτύρονται, τι ψήφισαν πέρυσι πιθανώς διαβεβαιωμένοι ότι δε θα πειραχθούν;
'Ολα αυτά τα χρόνια βλέπαμε συγκεκριμένες οικογένειες να σταδιοδρομούν σε κάποιες σχολές, αιώνιους φοιτητές να περιφέρονται, κομματικές νεολαίες να κάνουν κουμάντο στα ιδρύματα (άκου να έχουν θέση τα κόμματα εκεί όπου δημιουργείς το αύριο μιας χώρας), αλεξιπτωτιστές που έρχονταν μέσω Βαλκανίων, πριμοδοτούμενους από συγκεκριμένο μέρος χωρίς ουσιαστικό λόγο, απαρχαιομένα προγράμματα σπουδών σε ορισμένα ΑΕΙ, έλλειψη κονδυλίων εκεί όπου πραγματικά χρειάζονταν και μια διαχρονική συνεχιζόμενη απαξίωση των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων σε σημείο που πέρυσι δύο από αυτά (Καποδιστριακό και Αριστοτέλειο) συγκαταλέχθηκαν μεν στη σχετική λίστα της Σαγκάης αλλά έπιασαν πάτο.
Αυτοί ήταν πολύ καλύτεροι λόγοι για να κλείσει κανείς ένα πανεπιστήμιο. Ίσως μάλιστα αν είχε γίνει όταν έπρεπε, η Ελλάδα να ήταν ελεύθερη σήμερα.
Τρίτη 8 Οκτωβρίου 2013
Οργιο κομματικών προσλήψεων στα πανεπιστήμια
Το 2012-13 τα ΑΕΙ είχαν 1.939 μόνιμους διοικητικούς υπαλλήλους, ενώ άλλοι 4.232 είχαν προσληφθεί με συμβάσεις Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου.
Του Απόστολου ΛακασάΟργιο προσλήψεων με κριτήρια νεποτισμού ή και κομματικά σε θέσεις διοικητικών υπαλλήλων στα μεγάλα πανεπιστήμια την τελευταία δεκαπενταετία καταγγέλλεται σήμερα, ενόψει της «ονομαστικοποίησης» σε οκτώ ΑΕΙ των συνολικά 1.349 θέσεων διαθεσιμότητας.
Για να γίνει η «ονομαστικοποίηση» με βάση τα κριτήρια του ΑΣΕΠ, τα οκτώ ΑΕΙ οφείλουν να στείλουν στο υπ. Παιδείας τους καταλόγους των διοικητικών υπαλλήλων τους έως την προσεχή Τετάρτη 9 Οκτωβρίου. Αν όχι, οι πρυτάνεις των ιδρυμάτων και οι προϊστάμενοι των αρμόδιων διοικητικών υπηρεσιών κινδυνεύουν να διωχθούν ποινικά για παράβαση καθήκοντος. Από την άλλη, η διαθεσιμότητα έχει πυροδοτήσει έριδες μεταξύ των διαφόρων κατηγοριών διοικητικών υπαλλήλων, με ζητούμενο τον «τρόπο» μονιμοποίησης κάθε κατηγορίας. Πάντως, σύμφωνα με τα στοιχεία του υπ. Παιδείας, στα υπόλοιπα 14 πανεπιστήμια και ΤΕΙ υπάρχουν συνολικά 646 κενές θέσεις διοικητικών υπαλλήλων (182 σε πανεπιστήμια, 464 σε ΤΕΙ) που μπορούν να καλυφθούν από τμήμα των 1.349. Την ίδια στιγμή τα ιδρύματα καλούνται να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που δημιουργεί η απεργία των διοικητικών υπαλλήλων.
Ειδικότερα, από τους συνολικά 6.171 διοικητικούς υπαλλήλους και στα 22 πανεπιστήμια, οι 4.232 έχουν μονιμοποιηθεί με συμβάσεις Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου (ΙΔΑΧ) χωρίς αξιολόγηση. Εξ αυτών οι 3.494 (το 82,5%) μονιμοποιήθηκαν στα οκτώ ΑΕΙ που πλήττονται από τη διαθεσιμότητα. Οι ΙΔΑΧ ξεκίνησαν να εργάζονται στα ΑΕΙ ως συμβασιούχοι ερευνητές και μετατράπηκαν σε αορίστου χρόνου σε θέσεις διοικητικών με Π. Δ. επί υπουργίας Αν. Πεπονή (1993-1994), Βάσως Παπανδρέου (1999-2001) και - οι περισσότεροι- επί υπουργίας Πρ. Παυλόπουλου. Ομως, χωρίς να μπορεί να αξιολογηθεί η επιστημονική επάρκειά τους, η πρόσληψή τους δεν έγινε με ανοιχτές διαδικασίες, και μεταξύ αυτών υπάρχουν συγγενείς καθηγητών ή άλλοι με κομματικές περγαμηνές. «Ορισμένοι πανεπιστημιακοί έβαλαν να εργάζονται σε ερευνητικά προγράμματα δικούς τους ανθρώπους. Παράλληλα, τους έδωσαν την υπόσχεση για μελλοντική εξέλιξη σε θέσεις ΔΕΠ», ανέφερε στην «Κ» έμπειρος πανεπιστημιακός. «Υπήρξαν μάλιστα περιπτώσεις ερευνητών που πιστώνονταν πλαστές επιπλέον ώρες στα χρηματοδοτούμενα από την Ε.Ε. και το ελληνικό Δημόσιο προγράμματα. Και αυτό, διότι για να μονιμοποιηθεί ένας συμβασιούχος, με επιχείρημα ότι καλύπτει πάγιες και διαρκείς ανάγκες, έπρεπε να έχει συμπληρώσει συγκεκριμένο χρόνο εργασίας», προσθέτει στην «Κ» καθηγήτρια αθηναϊκού ιδρύματος.
Ετσι άρχισαν οι μονιμοποιήσεις των ερευνητών σε διοικητικές θέσεις. Ομως, αρχικά αυτοί οι υπάλληλοι συνέχιζαν να εργάζονται στα προγράμματα και στα γραφεία των πανεπιστημιακών που τους «έβαλαν» στο ίδρυμα. Γι’ αυτό δεν έλειψαν διαμαρτυρίες μονίμων διοικητικών που έβλεπαν τους ΙΔΑΧ «να πληρώνονται ως διοικητικοί υπάλληλοι και να μην έχουν πατήσει το πόδι τους στη γραμματεία για να τους βοηθήσουν», όπως συμπλήρωσε ο πανεπιστημιακός. «Το προσωπικό αυτό εντάχθηκε στην ερευνητική διαδικασία και κάνει ερευνητικό και εκπαιδευτικό έργο. Υπάρχει αναντιστοιχία ανάμεσα στο έργο που κάνουμε και της θέσης που έχουμε. Ομως, ήταν επιλογή των ηγεσιών του υπ. Παιδείας και των ΑΕΙ κατά τη μετατροπή των συμβάσεών μας σε ΙΔΑΧ να τοποθετηθούμε σε θέσεις διοικητικών», παρατηρεί στην «Κ» ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Διδακτόρων ΙΔΑΧ στα ΑΕΙ, Νίκος Απ. Παπανδρέου.
Τώρα πλέον τα ΑΕΙ έχουν φθάσει σε αδιέξοδο. Λίγες ημέρες μετά την έναρξη του νέου ακαδημαϊκού έτους την 1η Οκτωβρίου, τα μαθήματα δεν έχουν αρχίσει, έχει δοθεί παράταση για τις εγγραφές πρωτοετών, δεν εκδίδονται πτυχία. Και οι ελλείψεις αναμένεται να αποτυπωθούν απτά όταν πλέον επιστρέψουν όλοι στις θέσεις τους, σε μια χρονιά με ιδιαίτερο διοικητικό φόρτο όπως η τελική εκκαθάριση των μητρώων των ΑΕΙ από τους «αιώνιους» φοιτητές. Υπολογίζεται ότι ο ένας στους τρεις φοιτητές στα μεγάλα ΑΕΙ είναι «αιώνιος». «Το Πανεπιστήμιο Αθηνών θα λειτουργεί π.χ. με βιβλιοθήκες που προφανώς θα υποχρεωθούν σε λιγότερες ώρες λειτουργίας, χωρίς φύλαξη ημέρα και νύχτα», λέει στην «Κ» η Αναστασία Παπαδία-Λάλα, καθηγήτρια στο Τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας του ΑΕΙ. «Η αξιολόγησή μας έδειξε έλλειμμα 59 υπαλλήλων. Αντίθετα, αποφασίστηκε διαθεσιμότητα 33, παρότι το υπ. Παιδείας μάς έδωσε από φέτος δύο νέα τμήματα», πρόσθεσε στην «Κ» ο πρύτανης του Παν. Θεσσαλίας Ιωάννης Μεσσήνης, υπογραμμίζοντας ότι η διαθεσιμότητα δεν πλήττει μόνο τα κεντρικά ΑΕΙ.
Καθημερινή
infognomonpolitics.blogspot.gr
Παρασκευή 23 Αυγούστου 2013
Πανεπιστημιακό άσυλο μια παγκόσμια ελληνική πατέντα θεσμοθετημένης ασυδοσίας
Από το 1982 όπου και ψηφίστηκε ο νόμος 1268 περί ασύλου άρχισαν τα πανεπιστήμια να γίνονται γκέτο κακοποιών, αναρχικών και τελευταία λαθρομεταναστών. Η λέξη άσυλο προκύπτει από το στερητικό «α» και την λέξη «σύλη» που σημαίνει αφαίρεση, απογύμνωμα, λεηλασία και αυτό σημαίνει ότι η κατάληψη και χρησιμοποίηση των ακαδημαϊκών χώρων καθώς και τα συνθήματα που αναγράφονται στους εσωτερικούς χώρους από κάθε είδους κακοποιούς σημαίνει παραβίαση του ασύλου και τιμωρείται με φυλάκιση.
του Κώστα Βουκελάτου
Είναι ένα κατάλοιπο παλαιών εποχών, που δεν στέκει πολιτικά, δεν στέκει λογικά, δεν εξυπηρετεί τίποτε, δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο και αποτελεί εστία παρανομίας. Θεσπίστηκε σε εποχές που υπήρχε ποινικοποίηση απόψεων μέσα στην κοινωνία και έτσι τα πανεπιστήμια έγιναν χώροι ευρύτερης ανοχής στην έκφραση απόψεων ελεύθερα, σήμερα ο καθένας μας μπορεί να πει και υποστηρίξει ότι θέλει όπου θέλει οπότε πια η σημασία πλέον του ασύλου;
Το άσυλο στην χώρα μας χρησιμοποιείται από κάθε είδους κακοποιούς γιατί τα πανεπιστήμια είναι μια νησίδα που καταλύεται κάθε αστυνόμευση και ανθεί η παρανομία και σίγουρα δεν ανθεί η δημοκρατία. Πρέζα, βανδαλισμοί, αποθήκευση όπλων πυρομαχικών, παράνομων προϊόντων «μαϊμού» και ακόμα πιο μακριά κακοποιών που οργανώνουν ληστρικές επιδρομές και καίνε καταστήματα ειδικά στο κέντρο της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.
Είναι δυνατόν να υπάρχουν ακόμα σοβαροί άνθρωποι που θεωρούν το άσυλο των πανεπιστημίων ιερό; Ιερό είναι το άσυλο του σπιτιού τους και μόνο στο οποίο μπορούν να κάνουν κουμάντο αλλά όχι ένα δημόσιο ακαδημαϊκό ίδρυμα που ανήκει σε όλους μας και αποτελεί χώρο ασυλίας από ομάδες που βανδαλίζουν και διαπράττουν κακουργηματικές πράξεις.
Εξωπανεπιστημιακές συμμορίες, δήθεν επαναστατημένα παιδιά που φοράνε μάσκες και κράνη κρατάνε ρόπαλα πετάνε μολότοφ καταστρέφουν περιουσίες και εκβιάζουν καταστήματα να πληρώσουν για να μην τους κάψουν, σε αυτούς δίνει κάλυψη το άσυλο και μόνο γιατί ο φοιτητής δεν χρειάζεται το άσυλο για να σπουδάσει.
Πόσες φορές έγκλειστοι αναρχικοί δεν έχουν απαγορεύσει την είσοδο σε φοιτητές και σύγκλητο;
Πόσες φορές δεν χρειάστηκε η σύγκλητος να συνεδριάσει στην αυλή του πανεπιστήμιου; Πόσες φορές κάηκε πανεπιστημιακό υλικό από τους αναρχικούς; Έρευνες, διδακτορικές διατριβές και δεν ντρέπονται ακόμα κάποιοι να μιλάνε για το άσυλο; Και για να τελειώνουμε κατάληψη από μέρους τέτοιων ομάδων μειοψηφίας καθώς και μειοψηφίας αριστερών παρατάξεων σημαίνει παραβίαση του πανεπιστημιακού ασύλου, το άσυλο προστατεύει μόνο την ακαδημαϊκή ελευθερία του διδάσκειν και διδάσκεσθαι και όχι το έγκλημα και την ανομία.
Φυσικά στο εξωτερικό η παγκόσμια ελληνική πρωτοτυπία του πανεπιστημιακού ασύλου είναι άγνωστη και η προστασία των χώρων, ανθρώπων και υλικού γίνεται από ειδικό προσωπικό και φυσικά από την αστυνομία. Στο εξωτερικό οι αρχές των πανεπιστημίων δίνουν μεγάλο βάρος στην φύλαξη των ιδρυμάτων αφού θωρείται εκ των ων ουκ άνευ η προστασία της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών εντός των ιδρυμάτων τους και έτσι δεν υπάρχει περίπτωση εάν δημιουργηθούν έκτροπα να μην επέμβει η αστυνομία.
Ο θεσμός του ασύλου όπως εφαρμόζεται σήμερα έχει αποτύχει πλήρως και η τροποποίηση του είναι αναγκαία διότι δεν προστατεύονται ούτε τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας, ούτε και η περιουσία του. Η δουλειά των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων είναι η διάδοση έγκυρης και αξιόπιστης γνώσης και είναι άμεσα αναγκαίο να θεσμοθετηθεί μια πιο αποτελεσματική προστασία του από στοιχεία που δεν ανήκουν στην πανεπιστημιακή κοινότητα.
Οι φοιτητές δε χρειάζονται το άσυλο για να σπουδάσουν, γι΄ αυτό να σοβαρευτούν αυτοί που δήθεν το υπερασπίζονται γιατί γελοιοποιούνται στην κοινωνία που είναι κατά πλειοψηφία απέναντι τους.
Παρασκευή 19 Απριλίου 2013
Να τελειώνουμε με το πανηγύρι των φοιτητικών εκλογών - τα αποτελέσματα τής κομματοκρατίας.
Το τι θα βγάλουν οι κάλπες των φοιτητικών εκλογών δεν το ξέρω και ούτε με νοιάζει. Πιστεύω ότι όλες ανεξαιρέτως οι φοιτητικές παρατάξεις έκαναν ό,τι μπορούσαν για να καταστρέψουν τα ελληνικά πανεπιστήμια. Και τα κατάφεραν μια χαρά, όπως απέδειξαν για άλλη μια φορά τα πρόσφατα επεισόδια στο ΤΕΙ της Πάτρας. Τι να μας δείξουν οι κάλπες, όταν έχουμε δει τον Πρόεδρο του εν λόγω ΤΕΙ να κάθεται έντρομος και να δέχεται προπηλακισμούς εξαγριωμένων σπουδαστών του; Να του απευθύνονται οι σπουδαστές του με βωμολοχίες και τον να τον αντιμετωπίζουν σαν σκουπίδι. Μέσα σε δέκα δευτερόλεπτα το σχετικό βίντεο αποτύπωσε το «ελληνικό δράμα» των τελευταίων σαράντα χρόνων.
Τον τσαμπουκά τους αυτά τα κακομαθημένα και ανάγωγα «μουμπούκια» τον άντλησαν από τη δύναμη των παρατάξεών τους. Αυτές είναι που τα έχουν βεβαιώσει πως μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν, να μη δίνουν λογαριασμό σε τίποτα και σε κανέναν, να έχουν και τα θέματα των εξετάσεων για να τα μάθουν «παπαγαλία», να πάρουν εύκολα το πτυχίο τους και να τα περιμένει και μια σίγουρη δουλειά στο δημόσιο, για να συνεχίσουν και εκεί το έργο της καταστροφής. Είτε ως δάσκαλοι, είτε ως πολεοδόμοι, είτε ως εφοριακοί, είτε ως τελωνιακοί, κοκ.
Έτσι λειτούργησε το σύστημα της κομματοκρατίας σε όλη τη Μεταπολίτευση. Παράταξη, κόμμα, πτυχίο, καρέκλα. Στα πανεπιστήμια στήθηκαν οι «κομματικοί σωλήνες» για την πολιτική και διοικητική στελέχωση ενός συστήματος που οδήγησε τη χώρα στην καταστροφή. Ακριβώς για αυτό είναι σήμερα τόσο δύσκολο στο πολιτικό σύστημα να στραφεί ενάντια στον ίδιο τον εαυτό του, προχωρώντας σε απολύσεις στο δημόσιο. Είναι σαν να τρώει τις σάρκες του.
Η μόνη προσφορά συνεπώς που θα μπορούσαν πραγματικά να έχουν οι φοιτητικές παρατάξεις είναι να αυτοκαταργηθούν. Αν θέλουν τα κόμματα να έχουν νεολαίες είναι δικαίωμά τους. Ας τις κρατήσουν όμως μακριά από τα πανεπιστήμια. Όσο στήνονται κάλπες, μετράνε «κουκιά» κι αναλύουν αποτελέσματα τα πανεπιστήμια θα εξακολουθούν να βρίσκονται υπό κομματική ομηρεία. Δεν θα είναι ελεύθερα πανεπιστήμια. Δεν θα είναι χώροι γνώσης αλλά απόγνωσης, όπως συμβαίνει σήμερα.
Οι προσπάθειες τόσο της Άννας Διαμαντοπούλου χθες όσο και του Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλου σήμερα, είναι ασφαλώς αξιέπαινες. Αλλά ο μόνος τρόπος για να αλλάξουν πραγματικά τα πράγματα στην τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι να τελειώσουμε κάποτε με το πανηγύρι των φοιτητικών παρατάξεων και των φοιτητικών εκλογών.
Μέχρι τότε όμως ας εφαρμόζεται ο νόμος και οι προβλέψεις του για κατάργηση του ασύλου όταν τελούνται αξιόποινες πράξεις. Και δεν καταλαβαίνω γιατί οι σπουδαστές που προπηλάκισαν τον Πρόεδρο του ΤΕΙ κατ’ αυτόν τον τρόπο δεν πήγαν φυλακή. Ο νόμος πρέπει να είναι νόμος σε όλες τις περιπτώσεις. Είτε αφορούν αυτόν που πυροβολεί μετανάστες για να μην τους πληρώσει δεδουλευμένα, είτε αφορούν «επαναστάτες» που διεκδικούν το «δικαίωμα» στην τεμπελιά. Όσοι φυλακή αξίζει στους μεν, αξίζει και στους δε.
ΥΓ1: Αν κάνετε έναν απλό υπολογισμό πόσοι από τους υπουργούς, βουλευτές και μεγαλοπαράγοντες της Μεταπολίτευσης έχουν κάνει πρώτη καριέρα ως «φοιτητοπατέρες», θα καταλάβετε πως η ρίζα του κακού βρίσκεται στις φοιτητικές παρατάξεις.
ΥΓ2: Για την ομιλία Τσίπρα στο Economist δεν χρειάζεται να σχολιάσω τίποτα. Το να παίζει κανείς με τις λέξεις είναι «παπατζιλίκι», δεν είναι στρατηγική.
Τετάρτη 27 Μαρτίου 2013
Επίθεση σε καθηγητή την ώρα της διδασκαλίας από κομματικές συμμορίες.
Επίθεση από φοιτητές του τμήματος Χημείας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης δέχτηκε ο καθηγητής Δημήτρης Κεσίσογλου μέσα στο αμφιθέατρο, κατά την οποία τον προπηλάκισαν, αρπάζοντάς του μάλιστα από τα χέρια τη λίστα με τις παρουσίες.
Σχετικό βίντεο από την επίθεση κατεγράφη, μάλιστα, από κινητό τηλέφωνο. "Με στρίμωξαν στη γωνία και μου γύρισαν το χέρι για να αποσπάσουν τις καταστάσεις", λέει χαρακτηριστικά ο ίδιος, που καταγγέλει ότι οι φοιτητές ανήκουν στην παράταξη "Ανεξάρτητη Αριστερή Παρέμβαση".
 |
Ο κ. Κεσίσογλου υποστηρίζει ότι τέτοιες επιθέσεις είναι συχνό φαινόμενο τα τελευταία δύομισι χρόνια, ενώ τις αποδίδει στη διαφωνία ορισμένων με το σύστημα που εφαρμόζει, βάσει του οποίου έχουν πλεονέκτημα στις εξετάσεις οι φοιτητές που παρακολουθούν τακτικά τα μαθήματα.
Πάντως, και παρά το γεγονός ότι η φοιτητική παράταξη που πρόσκειται στον ΣΥΡΙΖΑ είναι άλλη και ονομάζεται "Αριστερή Ενότητα", ο καθηγητής του ΑΠΘ έστειλε επιστολή διαμαρτυρίας στον Άλεξη Τσίπρα θεωρώντας ότι αυτοί οι φοιτητές ανήκουν στη νεολαία του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. "Από τα δεδομένα που έχω χωρίς επίσημη επιβεβαίωση πρόσκεινται στον κ.Τσίπρα και ζητώ την πολιτική του παρέμβαση, ώστε να τους συνετίσει μήπως και αποδεχτούν με πολιτικό τρόπο αυτό που αποδέχονται με δημοκρατικό", σημειώνει σχετικά.
Την ίδια ώρα ωστόσο, επίθεση από τους ίδιους φοιτητές καταγγέλει ότι δέχτηκε και ο πρόεδρος του τμήματος Χημείας του ΑΠΘ, τον οποίο κράτησαν όμηρο στο γραφείο του και αφήνει σαφείς αιχμές για τη στάση των πρυτανικών αρχών. "Συμμορίες συμφερόντων είναι αυτές που λυμαίνονται με αυτό τον τρόπο τα πανεπιστήμια, αλλά δυστυχώς όμως υποστηρίζονται από ανθρώπους εδώ μέσα", επισημαίνει ο Ανδρέας Γιαννακουδάκης.
Σε ανακοίνωσή της για το θέμα, η ΝΔ επιτίθεται προσωπικά στον Αλέξη Τσίπρα. "Ο κ. Τσίπρας, όχι μόνο δεν έχει καταδικάσει, αλλά δεν καταδέχεται καν να απαντήσει στην επιστολή του καθηγητή του ΑΠΘ Δημήτρη Κεσίσογλου, που καταγγέλλει τραμπουκισμούς εναντίον του από στελέχη της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ. Η στάση του αυτή δείχνει ότι όχι μόνο συμφωνεί με αυτές τις πρακτικές, αλλά και τις υποθάλπει. Αναρωτιόμαστε, ποια είναι η διαφορά του εντέλει από αντίστοιχες ενέργειες της Χρυσής Αυγής;", αναφέρεται μεταξύ άλλων στην ανακοίνωση του κόμματος.
"Η απεγνωσμένη προσπάθεια της γνωστής ομάδας λάσπης και της μονταζιέρας της ΝΔ να αλλάξει την ατζεντα από τις βαριές ευθύνες της κυβέρνησης για την τραγωδία της Κύπρου, είναι ανάξια σχολιασμού. Ας ψάξουν να βρουν μιμητές των πρακτικών της Χρυσής Αυγής στα στελέχη τους, που τη θεωρούν αδελφό κόμμα", απαντούν για το θέμα από το γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ.
δείτε το βίντεο εδώ
Σχόλιο
Θα τιμωρηθούν; Θα διωχθούν από τα ΑΕΙ; Θα απαγορευθεί η είσοδός τους σε οποιοδήποτε πανεπιστημιακό χώρο στήν Ελλάδα; Όχι βέβαια! Τα δικαιώματα - η ασυδοσία - των κομματικών συμμοριών είναι πάνω από το δίκαιο. Άλλωστε, σε αυτούς στηρίζεται όλο το κομματικό σύστημα τής χώρας.
Τετάρτη 6 Μαρτίου 2013
Ἕνα ἀντί-φασιστικὸ «Πανεπιστήμιο»!!!
Ἔχω κατὰ καιροὺς δηλώσῃ πὼς ἀντιπαθῶ ὁποιανδήποτε μορφὴ βίας. Εἶτε προσωπική, εἶτε κοινωνική. Συνεπῶς ἀντιπαθῶ γενικῶς τὸν φασισμό, ἀπὸ ὅπου κι ἐὰν προέρχεται. Ἀλλὰ κάθε μορφῆς φασισμό!
Κόκκινο, πράσινο, κίτρινο, μπλέ, πορτοκαλί, ῥόζ… Δὲν μὲ ἀπασχολεῖ τὸ χρῶμα του καὶ ὁ αὐτοπροσδιορισμός του ἀλλὰ τὸ εἶδος του. Δῆλα δὴ δὲν μὲ ἀπασχολεῖ τὸ ἐὰν προέρχεται ἀπὸ τὸν φασίστα Μουσολίνι ἤ ἀπὸ τὸν ναζιστὴ Χίτλερ ἤ ἀπὸ τὸν κομμουνιστὴ Στάλιν. Εἶναι ἐξ ἴσου φασιστικό, ἄν κι ὁ ὅρος εἶναι καταχρηστικός.
Κανονικὰ θὰ ἔπρεπε νὰ λέγονται ὅλοι αὐτοὶ δικτάτορες σκέτο.
Ὁ φασισμός, γιὰ παράδειγμα, εἶναι ἴδιον τῶν Ἰταλῶν. Ὁμοίως ὁ ναζισμὸς ἴδιον τῶν Γερμανῶν. Ὁ κομμουνισμός, ὅπως ἔχει τοὐλάχιστον ἐπικρατήσῃ στὶς συνειδήσεις μας, ἴδιον τῶν Σοβιετικῶν. Ἀλλὰ ὅλοι εἶναι ἀκριβῶς τὸ ἴδιο πρᾶγμα. Ταμπέλες ἀλλάζουν καὶ ὀνόματα. Ἡ Φύσις τους παραμένει ταὐτόσημος! Δὴλα δὴ ὑπάνθρωπος!!!
Τὸ «Πανεπιστήμιον» Ἀθηνῶν λοιπὸν διοργανώνει ἀντιφασιστική, λέει, διημερίδα.
Δὲν διοργανώνει ἀντιδικτατορικὴ διημερίδα. Ἀντιφασιστικὴ διοργανώνει.
Κι ἐδῶ εἶναι ἡ παρανοϊκότης. Αὐτὴν τὴν διημερίδα τὴν διοργανώνει τὸ τμῆμα ἱστορίας. Δῆλα δὴ οὐσιαστικῶς παραδέχονται ἐκεῖ μέσα πὼς εἶναι ὅλοι τους ἀνιστόριτοι ἤ ἁπλῶς …προκατειλημμένοι!!! Ἤ σκέτο μονόπλευροι.
Ἤ στὴν πραγματικότητα ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΤΕΣ!!! Ὅπως ἄλλως τὲ κι ὅλοι οἱ ὅμοιοί τους!!!
Δὲν διοργανώνει ἀντιδικτατορικὴ διημερίδα. Ἀντιφασιστικὴ διοργανώνει.
Κι ἐδῶ εἶναι ἡ παρανοϊκότης. Αὐτὴν τὴν διημερίδα τὴν διοργανώνει τὸ τμῆμα ἱστορίας. Δῆλα δὴ οὐσιαστικῶς παραδέχονται ἐκεῖ μέσα πὼς εἶναι ὅλοι τους ἀνιστόριτοι ἤ ἁπλῶς …προκατειλημμένοι!!! Ἤ σκέτο μονόπλευροι.
Ἤ στὴν πραγματικότητα ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΤΕΣ!!! Ὅπως ἄλλως τὲ κι ὅλοι οἱ ὅμοιοί τους!!!
Κανονικὰ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναφέρονται στὴν φασιστικὴ θέσι τῶν Ἰταλῶν κατὰ τὸν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κάτι ὅμως μοῦ λέει πὼς ἄλλα γράφουν κι ἄλλα ἐννοούν.
Γιὰ προσέξτε….
Γιὰ προσέξτε….
Ξεκινοῦν μὲ τὴν ἐρμηνεία… Μέ τί κριτήρια; Κριτήρια ἱστορικοῦ ἤ κριτήρια κάποιου πού θέλει νά κατεθύνῃ τίς μᾶζες ἐκεῖ πού αὐτός θέλει; Ἄς δοῦμε τὶς λεπτομέρειες…
Διημερίδα: “Ερμηνεύοντας την ιστορική εμπειρία του φασισμού στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση”, 13-14/3/2013
Ο Τομέας Ιστορίας του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) διοργανώνει διημερίδα με θέμα την ερμηνεία της ιστορικής εμπειρίας του φασισμού στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Η διημερίδα απευθύνεται κυρίως στους εκπαιδευτικούς της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης αλλά και σε κάθε ενδιαφερόμενο με σκοπό, κατά πρώτο λόγο, την ενημέρωσή για τη σύγχρονη επιστημονική συζήτηση γύρω από τη διδασκαλία ιστορικών θεμάτων σχετικών με το φαινόμενο του φασισμού. Κατά δεύτερο λόγο, αποσκοπεί στην ευαισθητοποίησή αναφορικά με την αντιμετώπιση αντιλήψεων και πρακτικών οι οποίες εμφανίζονται στο σχολικό περιβάλλον και αναφέρονται άμεσα ή έμμεσα στο φασισμό, ουδετεροποιώντας ή εξιδανικεύοντάς τον. Ο στόχος είναι ένας ανοιχτός και γόνιμος διάλογος και η χρήση των εργαλείων και της μεθοδολογίας που μας προσφέρει η επιστήμη της ιστορίας, ώστε, συμπλέκοντας την επιστημονική προσέγγιση με τη βιωμένη εμπειρία, να μελετήσουμε το θέμα με σφαιρικότητα και νηφαλιότητα.
13, 14 Μαρτίου 2013
AULA, Κτίριο Φιλοσοφικής Σχολής (δίπλα στην Κεντρική Είσοδο), Ζωγράφου
Μά εἶναι πράγματι ἔτσι; Δῆλα δή εἶναι πράγματι αὐτό πού μᾶς ἀνακοινώνει ὁ τίτλος τῆς διημερίδος αὐτό πού θά κάνουν ἤ εἶναι ἕνα χαριτωμένο περιτύλιγμα καί μέσα του περιλαμβάνει κάτι ἀπό αὐτά πού ἤδη γνωρίζαμε; Μήπως δῆλα δή αὐτό πού θά δοῦμε ἐκεῖ μέσα εἶναι σκέτη προπαγάνδα;
Πρόγραμμα:
Τετάρτη, 13 Μαρτίου 2013
Α΄ Συνεδρία
15:00-15:30
Βαγγέλης Καραμανωλάκης (λέκτορας Ιστορίας, ΕΚΠΑ), Το σκεπτικό της διημερίδας
Χαιρετισμοί
Αμαλία Μόζερ, καθηγήτρια Γλωσσολογίας, Κοσμήτωρ Φιλοσοφικής Σχολής, ΕΚΠΑ Μαρία Ευθυμίου, αναπληρώτρια καθηγήτρια Ιστορίας, Διευθύντρια Τομέα Ιστορίας, ΕΚΠΑ
15:30-16.30: Η ιστορική εμπειρία του φασιστικου φαινομενου
Πρόεδρος: Αναστασία Παπαδία-Λάλα, καθηγήτρια Ιστορίας, Αναπληρώτρια Πρόεδρος Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας, ΕΚΠΑ
Κώστας Ράπτης (επίκουρος καθηγητής Ιστορίας, ΕΚΠΑ), Όψεις και εννοιολογήσεις του φασισμού στην Ευρώπη του Μεσοπολέμου
Αντώνης Λιάκος (καθηγητής Ιστορίας, ΕΚΠΑ), Είναι ο φασισμός ένα κλειστό ιστορικό φαινόμενο;
Συζήτηση – Διάλειμμα
16.40-17.40: οι μυθοι του φασισμου
Πρόεδρος: Βάσω Σειρηνίδου, επίκουρη καθηγήτρια Ιστορίας, ΕΚΠΑ
Ευάνθης Χατζηβασιλείου (αναπληρωτής καθηγητής Ιστορίας, ΕΚΠΑ), Η «γοητεία» του ναζισμού: από τον Μεσοπόλεμο στον 21ο αιώνα
Νίκος Μπιργάλιας (επίκουρος καθηγητής Ιστορίας), «Πατριωτικές» αντιλήψεις και αρχαιότητα
Συζήτηση – Διάλειμμα
Β΄ Συνεδρία
18:00-19.30: Σχολειο και φασισμοσ
Πρόεδρος: Κατερίνα Γαρδίκα, αναπληρώτρια καθηγήτρια Ιστορίας, ΕΚΠΑ
Αγαθοκλής Αζέλης (δρ. Ιστορίας, εκπαιδευτικός), Φασισμός και ρατσισμός στα σχολικά εγχειρίδια
Τζένη Σουμάκη (παιδοψυχίατρος-ψυχαναλύτρια), Γιατί οι νέοι καταφεύγουν σε πράξεις βίας: αναζήτηση ταυτότητας ή αποκλίνουσα συμπεριφορά;
Κωστής Παπαϊωάννου (εκπαιδευτικός, Πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, εκπρόσωπος του Δικτύου Καταγραφής Ρατσιστικής Βίας), Από το σχολείο της ενσωμάτωσης στο σχολείο της βίας: όψεις και προσλήψεις του νεοναζιστικού φαινόμενου στο χώρο της εκπαίδευσης
Συζήτηση
Πέμπτη, 14 Μαρτίου 2013
Γ΄ Συνεδρία
15:20 Χαιρετισμός: Ελένη Μαντζουράνη, καθηγήτρια Αρχαιολογίας, Πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας, ΕΚΠΑ
15:30-16.30: Νεολαία και φασισμός
Πρόεδρος: Δήμητρα Λαμπροπούλου, λέκτορας Ιστορίας, ΕΚΠΑ Μαρία Παπαθανασίου (επίκουρη καθηγήτρια Ιστορίας υπό διορισμό, ΕΚΠΑ), Εθνικοσοσιαλισμός, εκπαίδευση και νεολαία στη μεσοπολεμική Γερμανία
Σπύρος Πλουμίδης (λέκτορας Ιστορίας, ΕΚΠΑ), Φασιστικά φαινόμενα στη μεσοπολεμική Ελλάδα: Η περίπτωση της νεολαίας ΕΟΝ
Συζήτηση – Διάλειμμα
Δ΄ Συνεδρία
16:45-17.45: Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και πόλεμοι της μνημης
Πρόεδρος: Κώστας Γαγανάκης, αναπληρωτής καθηγητής Ιστορίας, ΕΚΠΑ Χάγκεν Φλάισερ (ομότιμος καθηγητής Ιστορίας, ΕΚΠΑ), Οι πόλεμοι της μνήμης: Αναθεωρητισμός και δημόσια ιστορία
Γιώργος Κόκκινος (καθηγητής Ιστορίας και Διδακτικής της Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου), Το Ολοκαύτωμα σε μια περίοδο κρίσης νοήματος, ανταγωνισμού μνημών και ιστορικού αναθεωρητισμού
Συζήτηση – Διάλειμμα
Ε΄ Συνεδρία
18:00-19:30: Σχολειο και διδασκαλια του φασισμου
Πρόεδρος: Παύλος Χαραμής, εκπαιδευτικός, τ. Πρόεδρος ΚΕ.ΜΕ.ΤΕ. ΟΛΜΕ
Δώρα Κάββουρα (επίκουρη καθηγήτρια Διδακτικής της Ιστορίας, ΕΚΠΑ), Διαμεσολαβήσεις του φαινομένου του φασισμού σε σχολική τάξη
Βασιλική Σακκά (δρ. Ιστορίας, σχολική σύμβουλος) – Κατερίνα Μπρεντάνου (δρ. Ιστορίας-Θεατρολογίας, σχολική σύμβουλος), “Εμείς και οι “άλλοι”: ο εκφασισμός μιας κοινωνίας και οι ζητούμενες αντιστάσεις. Δειγματική διδασκαλία για μια βιωματική προσέγγιση στην Ιστορία
Συζήτηση
Οργανωτική Επιτροπή: Κώστας Γαγανάκης, Βαγγέλης Καραμανωλάκης, Δήμητρα Λαμπροπούλου, Κώστας Ράπτης, Βάσω Σειρηνίδου
Τετάρτη, 13 Μάρτιος, 2013 – 15:00 to Πέμπτη, 14 Μάρτιος, 2013 – 15:30
Ὅπως ἴσως θὰ διαπιστώσατε δὲν εἶναι καὶ τόσο …ἀθῶο αὐτὸ τὸ σκηνικό. Ἐὰν βάλουμε στὴν σωστὴ σειρὰ αὐτὰ ποὺ διαβάζουμε, κι ἐὰν ἀποκλείσουμε τὴν πιθανότητα τῆς ὑπάρξεως ἐμπειριῶν προσωπικῶν ἐκ τῶν παραπάνω, λόγῳ ἡλικίας, ὅλο αὐτὸ τὸ σκηνικὸ στρέφεται κατὰ τῆς χρυσῆς αὐγῆς.
Θὰ συμφωνοῦσα μαζύ τους μόνον σὲ μίαν περίπτωσιν: ἐὰν μέσα στὴν παράτα τους εἶχαν ἀναφορὲς καὶ ἀναλύσεις γιὰ τὸ ἀντίστοιχον τοῦ πατερούλη. Οἱ μονόπλευρες προσεγγίσεις μὲ ἐνοχλοῦν καὶ μοῦ ἀποδεικνύουν αὐτὸ ποὺ διεπίστωσα ἐξ ἀρχῆς: αὐτοὶ δὲν θέλουν νὰ ἀποδείξουν τὸ καλὸ ἤ κακὸ τῶν δικτατορικῶν φαινομένων ἀλλὰ τὸ καλὸ ἤ κακὸ τῆς χρυσῆς αὐγῆς. Κοινῶς τὴν καμπούρα τους δὲν τὴν βλέπουν. Κοινῶς καὶ ἀνιστόρητοι καὶ ἐδιοτελείς καὶ προπαγανδιστές!!!
Θὰ συμφωνοῦσα μαζύ τους μόνον σὲ μίαν περίπτωσιν: ἐὰν μέσα στὴν παράτα τους εἶχαν ἀναφορὲς καὶ ἀναλύσεις γιὰ τὸ ἀντίστοιχον τοῦ πατερούλη. Οἱ μονόπλευρες προσεγγίσεις μὲ ἐνοχλοῦν καὶ μοῦ ἀποδεικνύουν αὐτὸ ποὺ διεπίστωσα ἐξ ἀρχῆς: αὐτοὶ δὲν θέλουν νὰ ἀποδείξουν τὸ καλὸ ἤ κακὸ τῶν δικτατορικῶν φαινομένων ἀλλὰ τὸ καλὸ ἤ κακὸ τῆς χρυσῆς αὐγῆς. Κοινῶς τὴν καμπούρα τους δὲν τὴν βλέπουν. Κοινῶς καὶ ἀνιστόρητοι καὶ ἐδιοτελείς καὶ προπαγανδιστές!!!
Θὰ κατανοοῦσα, θὰ δεχόμουν καὶ θὰ ὑπεστήριζα μίαν τέτοιαν κίνησιν ὑπὸ τὶς παραπάνω προϋποθέσεις. Τώρα ἀκυρώνεται ἀπὸ μόνη της!!!
Αὐτοί ὅμως τί ἀκριβῶς κάνουν ἐκεῖ μέσα; Πλύσεις ἐγκεφάλων πρό κειμένου νά ἀκυρώσουν τήν κοινή λογική;
Θὰ μοῦ πεῖτε πὼς παλαιά τους τέχνη κόσκινο… Ναί, ἀλλά… Ἔως πότε;
Θὰ μοῦ πεῖτε πὼς παλαιά τους τέχνη κόσκινο… Ναί, ἀλλά… Ἔως πότε;
Ἀφῆστε ποὺ αὐτὴ ἡ «ἐπιμόρφωσις» ἀπευθύνεται σὲ δασκάλους. Δῆλα δὴ ἔρχονται οἱ «πανεπιστημιακοί» νὰ «διδάξουν» μονομερῶν στοὺς «δασκάλους» τὴν ἱστορία κατὰ πῶς βολεύει συγκεκριμένους κύκλους. Δῆλα δὴ ἔρχονται νὰ κάνουν τοὺς «δασκάλους» ἀκόμη πιὸ βόδια ἀπὸ ὅ,τι εἶναι.
Φυσικὰ ἡ ΟΛΜΕ ἔχει βγάλει ἀνακοινώσεις γιὰ τὸ ἐπεῖγον τῆς προασπίσεως τοῦ ψυγείου τῶν Ἑλλήνων κι ὄχι τῆς προστασίας τῆς γλώσσης καὶ τῆς παιδείας.
Κατὰ τὴν συγκεκριμένη ἀνακοίνωσιν, ἀναμένω, κατὰ πῶς θὰ ἦταν λογικὸ καὶ πρέπον καὶ ἠθικόν, νὰ μὴν παρουσιαστῇ κάποιος «δάσκαλος» σὲ αὐτὸ τὸ καραγκιοζιλικί, διότι, κατὰ τοὺς «δασκάλους» πάντα, εἶναι σημαντικότερον νὰ ἀναλώνουν τὸν χρόνο τους σὲ δράσεις ποὺ θὰ ἐπαναφέρουν τὸ εἰσόδημα τῶν Ἑλλήνων στὰ προηγούμενα ἐπίπεδα. Λέτε νά κρατήσουν χαρακτήρα;
Κατὰ τὴν συγκεκριμένη ἀνακοίνωσιν, ἀναμένω, κατὰ πῶς θὰ ἦταν λογικὸ καὶ πρέπον καὶ ἠθικόν, νὰ μὴν παρουσιαστῇ κάποιος «δάσκαλος» σὲ αὐτὸ τὸ καραγκιοζιλικί, διότι, κατὰ τοὺς «δασκάλους» πάντα, εἶναι σημαντικότερον νὰ ἀναλώνουν τὸν χρόνο τους σὲ δράσεις ποὺ θὰ ἐπαναφέρουν τὸ εἰσόδημα τῶν Ἑλλήνων στὰ προηγούμενα ἐπίπεδα. Λέτε νά κρατήσουν χαρακτήρα;
Ἐκτὸς λοιπὸν ἀπὸ ἡμιμάθεια ποὺ θὰ προσφέρῃ, θὰ καταναλώσῃ τοὺς χρόνους τῶν συμμετεχόντων σὲ μὴ οὐσιώδεις δράσεις. Δῆλα δὴ δὲν θὰ τοὺς γεμίσῃ τὰ ψυγεῖα.
Συνεπῶς, κατὰ τοὺς «δασκάλους» πάντα, δὲν θὰ ἔπρεπε κάποιος ἐξ αὐτῶν νὰ λάβῃ μέρος σὲ αὐτὴν τὴν παράτα. Ἤ μήπως κάνω λᾶθος καί κακῶς κατάλαβα τίς ἐξαγγελίες τους;
Συνεπῶς, κατὰ τοὺς «δασκάλους» πάντα, δὲν θὰ ἔπρεπε κάποιος ἐξ αὐτῶν νὰ λάβῃ μέρος σὲ αὐτὴν τὴν παράτα. Ἤ μήπως κάνω λᾶθος καί κακῶς κατάλαβα τίς ἐξαγγελίες τους;
Ἡ ἀνάρτησις ὀφείλεται στὴ φίλη «γυναίκα στὸ στόχαστρον» καὶ τὴν εὐχαριστῶ γιὰ τὴν ἐνημέρωσιν. Ἀλλὰ μᾶλλον μόνον αὐτὴ κι ἐγὼ ἐνδιαφερόμαστε γιὰ τὴν παιδεία μας. Οἱ «πανεπιστημιακοὶ» χέστηκαν!
Υ.Γ.1. Καλὴ ἐπιτυχία βρέ… Καὶ μὴν ξεχάσετε νὰ μᾶς ἐνημερώσετε γιὰ τὰ συμπεράσματά σας…. Σούργελα, ἔ σούργελα…
Υ.Γ. 2. Τμῆμα ἱστορίας σοῦ λένε μετά…
Υ.Γ.3. Διετήρησα ὅλην τὴν ὀρθογραφία τους. Καὶ τοὺς ἀτονισμούς τους καὶ τὶς …καταλήξεις τους.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)