Σάλος με τη woke Κρι Κρι – «Εξαφάνισαν» τους Σταυρούς από τις εκκλησίες σε νέα καμπάνια

 

Αλλοίωση των ορθόδοξων συμβόλων για χάρη της «woke» ατζέντας και των ξένων αγορών – Οργή από τους καταναλωτές που απειλούν με σκληρό μποϊκοτάζ, την ώρα που η εισηγμένη τηρεί σιγή ασυρμάτου

Σφοδρές αντιδράσεις στο Πανελλήνιο έχει προκαλέσει νέα διαφημιστική καμπάνια της εισηγμένης γαλακτοβιομηχανίας Κρι Κρι, καθώς σε εικόνες με εκκλησίες ελληνικών νησιών οι σταυροί δεν εμφανίζονται στις κορυφές των ναών.
Το γεγονός αυτό γεννά εύλογα ερωτήματα.
Πρόκειται για μια αβλεψία των δημιουργών της καμπάνιας ή για συνειδητή επιλογή;
Σε κάθε περίπτωση, όταν χρησιμοποιούνται σύμβολα που αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής ιστορίας, της παράδοσης και της ορθόδοξης πίστης, η προσοχή στη λεπτομέρεια δεν είναι απλώς επιθυμητή – είναι απαραίτητη.
Κάποιοι «κακοπροαίρετοι» θα έλεγαν πως τέτοιες επιλογές γίνονται στο όνομα μιας πιο «ουδέτερης», ίσως και woke εικόνας χάριν των διεθνών αγορών.
Αν πράγματι αυτή είναι η λογική πίσω από τέτοιες αποφάσεις, τότε πρόκειται για μια ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη στρατηγική, η οποία κινδυνεύει να αποξενώσει το ελληνικό καταναλωτικό κοινό χωρίς να προσφέρει ουσιαστικό όφελος στο εξωτερικό.
Οι ελληνικές εκκλησίες χωρίς σταυρό δεν αποτυπώνουν την πραγματικότητα.
Ο σταυρός δεν αποτελεί διακοσμητικό στοιχείο, αλλά το βασικό σύμβολο της Ορθοδοξίας και της πολιτιστικής ταυτότητας της χώρας.
Η απουσία του, ακόμη και σε μια διαφήμιση, εύλογα προκαλεί αντιδράσεις και προβληματισμό.
Η Κρι Κρι οφείλει να δώσει μια πειστική εξήγηση για το συγκεκριμένο δημιουργικό, ώστε να ξεκαθαρίσει αν πρόκειται για τεχνικό λάθος ή για συνειδητή επιλογή.
Γιατί, όταν μια εταιρεία χρησιμοποιεί εικόνες που παραπέμπουν στην Ελλάδα και την παράδοσή της, αναλαμβάνει και την ευθύνη να τις αποδίδει με σεβασμό.
Στο τέλος της ημέρας, οι καταναλωτές είναι εκείνοι που αποφασίζουν.
Και πολλοί Έλληνες Ορθόδοξοι ενδέχεται να θεωρήσουν ότι μπορούν πολύ εύκολα να επιλέξουν κάποιο άλλο προϊόν – δεν θέλουμε άλλες περιττές και βλαβερές… θερμίδες στον οργανισμό μας…

BANKINGNEWS

π. Γ. Μεταλληνός - Η δολοφονία της φιλοσόφου Υπατίας βαρύνει την Εκκλησία;

Η δολοφονία της Υπατίας και η εκμετάλλευσή της από την αντιχριστιανική προπαγάνδα.

Επί της διαχωριστικής…

 

Επί της διαχωριστικής

…..

η τρομερη πορεία, επί της διαχωριστικής…

ο Γολγοθάς είναι το Κριτήριο

κι ο Σταυρος η ζυγαριά

του Αδέκαστου Κριτή

που ζυγοσταθμίζει

την ισορροπία του κόσμου,ισορροπία τρόμου.

Ολοι ληστές κι αρπαγές είμαστε ενώπιον του

και στη μέση ο μόνος Αθώος. Στην κορυφή ο Αθώος.

Στην κορυφή του Άθω ο Αθωος

αλιμονο από τους αθώους σε αυτή τη γη.

στο τέλος την πληρώνει ο αθώος και οδηγείται ως πρόβατο στη σφαγή.

επι της διαχωριστικής…

Ισορροπο σχήμα του σταυρού

δεν είναι το εκκρεμές του χρόνου που παλινδρομεί στα μινιγγια των καιρών,

στα ημισφαίρια μιας επαμφοτεριζουσας διάθεσης.

Μετεωρος αλλά δίχως μετεωρισμό.

Δεν βολεύεσαι εύκολα

δεν βρίσκεις εύκολα τη θέση σου στο σταυρό.

σαν τη βελόνα της ταχύτητας στο άγρυπνο κοντέρ της ζωής περιτρέχεις όλο το φάσμα.

Μια από εδώ μια από εκεί.

αλλα η θέση είναι καταμεσής

Στο μεταίχμιο

Επι της διαχωριστικής.

να μπαινοβγαίνεις σαν το κύμα στην ακτή αδιάκοπα

Αυτος είναι και ο μόνος Ρυθμός της ζωής.

Μια προς τα εδώ μια προς τα εκεί

αλλα χωρίς να παλαντζαρεις

Οι κορυφές όσο και να σαλεύουν

Επανερχονται στην πρότερη θέση τους

Δυσκολη η ευθυγράμμιση…..

επι της διαχωριστικής

να βαλεσαι πανταχόθεν

κι όμως για λιγους είναι αυτό το πεπρωμένο..

Καποιοι δεν αρκούνται που ο άλλος είναι στο σταυρό του

αλλα του επιτείνουν το μαρτύριο

με υβρεις οξος και χολή με διαμοιρασμό ιματίων

δεν τους αρκεί το μαρτύριο

το κάνουν πιο επώδυνο

απο σαδισμο κι εκδικητικό μένος.

dimpenews.com

Πατριαρχείο Ιεροσολύμων: «Η Αρπαγή γης εις το Σιλωάμ παραβιάζει τα δικαιώματα της Εκκλησίας και την ιστορικήν χριστιανικήν παρουσίαν εις Ιερουσαλήμ.»

 Posted on 18 Ιουνίου, 2026

σ.σ. Την ώρα που η διεθνής κοινότητα κοιτάζει αδιάφορα, κλιμακώνονται οι επιθέσεις Ισραηλινών κατά Χριστιανών κληρικών, μοναζουσών, πιστών, εκκλησιαστικών κοινοτήτων, Ναών, Μονών, θρησκευτικών συμβόλων.

Ἱερουσαλὴμ, 4η / 17η Ἰουνίου 2026

Τὸ Ὀρθόδοξον Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ἐξέφρασε τήν βαθείαν αὐτοῦ ἀνησυχίαν διά τήν Ἰσραηλινήν ἐπιδρομήν καί ἁρπαγήν γῆς, ἡ ὁποία ἐστόχευσε ἐκκλησιαστικήν ἰδιοκτησίαν εἰς τό Σιλωάμ τῇ 2ᾳ /15ῃ Ἰουνίου 2026.

Κατὰ τήν διάρκειαν τῆς ἐπιχειρήσεως, ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Πατριαρχείου ἀπεμακρύνθη βιαίως ἐκ τοῦ χώρου, ὁ ἐξοπλισμός αὐτοῦ κατεσχέθη, δένδρα ἐξερριζώθησαν καὶ ἡ ἰδιοκτησία περιεφράχθη διά περιφραγμάτων καί πυλῶν.  Τὸ Πατριαρχεῖον ἐδήλωσεν ὅτι τὸ περιστατικόν συνιστᾷ παράνομον καί ἀδικαιολόγητον κατάληψιν ἀνεγνωρισμένης ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας εἰς τήν καρδίαν τῆς Ἱερουσαλήμ.

Τὸ Πατριαρχεῖον ἐτόνισεν  ὅτι ἡ γῆ, τὸ Τεμάχιον 6 τοῦ Οἰκοδομικοῦ Τετραγώνου 29985, εἶναι κατεχωρημένη εἰς τό ὄνομα αὐτοῦ, συμφώνως πρός τά ἐπίσημα ἀρχεῖα, εὑρίσκεται πλησίον ἀρχαίας Μονῆς καί περιλαμβάνει ἱστορικά, ἀρχαιολογικὰ καὶ θρησκευτικὰ στοιχεῖα. Ὑπεγράμμισεν ὅτι ἡ κατάληψις τῆς ἰδιωτικῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας ταύτης, μέ τήν Χριστιανικήν αὐτῆς κληρονομίαν καί τήν θρησκευτικήν σημασίαν αὐτῆς δημιουργεῖ ἐπικίνδυνον προηγούμενον διά τά δικαιώματα τῆς Ἐκκλησίας εἰς τήν Ἱερουσαλήμ. Τὸ Πατριαρχεῖον προσέθεσεν ὅτι ἡ ἐπίκλησις δημοτικῆς ἐντολῆς κηποτεχνικῶν ἐργασιῶν, ἡ ὁποία ἐξεδόθη τῇ 18ῃ  Ἀπριλίου 2019 καὶ ἔληξε τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 2024, δέν παρέχει οὐδεμίαν νόμιμον βάσιν διά τήν ἐκρίζωσιν δένδρων, τὴν ἀπομάκρυνσιν τοῦ νομίμου φροντιστοῦ, τὴν περιφράξιν τῆς ἐκκλησιαστικῆς γῆς ἢ τὴν ἀπαγορεύσιν προσβάσεως τοῦ  Πατριαρχείου εἰς αὐτήν ταύτην τὴν ἰδιοκτησίαν του.

Τὸ Πατριαρχεῖον ἐδήλωσεν ὅτι τὰ γεγονότα εἰς τό Σιλωάμ ἐντάσσονται εἰς ἕν εὑρύτερον πλαίσιον κλιμακουμένων ἐπιθέσεων, αἱ ὁποῖαι ἀποσκοποῦν εἰς τήν ἀποδυνάμωσιν τῆς αὐτοχθόνου Xριστιανικῆς παρουσίας εἰς τούς Ἁγίους Τόπους. Ἐσημείωσεν ἐν βαθείᾳ ἀνησυχίᾳ τὴν αὔξησιν τῶν Ἰσραηλινών ἐπιθέσεων κατὰ Xριστιανῶν καὶ Ἐκκλησιῶν, ἐντός κλίματος ἀπαραδέκτου διεθνοῦς ἀνοχῆς. Κατὰ τὸ 2024 κατεγράφησαν 111 Ἰσραηλιναί ἐπιθέσεις ἢ πράξεις βίας κατὰ Xριστιανῶν κληρικῶν, μοναζουσῶν, πιστῶν καὶ ἐκκλησιαστικῶν κοινοτήτων, ἐκ τῶν ὁποίων οἱ 35 ἐστόχευσαν Ναούς, Μονάς καὶ θρησκευτικὰ σύμβολα.

Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τήν Γάζαν, τὸ Πατριαρχεῖον ὑπενθύμισε τὸ πλῆγμα τοῦ Ἰσραηλινοῦ στρατοῦ εἰς τό συγκρότημα τοῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου, τήν 19ην Ὀκτωβρίου 2023, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐφονεύθησαν 18  ἄμαχοι, καθὼς καὶ τὸ πλῆγμα εἰς τόν Ναόν τῆς Ἁγίας Οἰκογενείας τῇ 17ῃ Ἰουλίου 2025, τὸ ὁποῖον εἶχε ὡς συνέπειαν τόν θάνατον  τριῶν ἀμάχων καὶ τὸν τραυματισμόν τοῦ πατρὸς Γαβριήλ Ρομανέλλι.

Τὸ Πατριαρχεῖον ἐτόνισεν ὅτι ἡ προστασία τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας ἀποτελεῖ πνευματικὴν καὶ ἱστορικὴν παρακαταθήκην καὶ ὅτι τὸ «Μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοὶ» παραπέμπει εἰς τόν σεβασμόν πρὸς τὸν νόμον, τὴν ἰδιοκτησίαν, τοὺς ἱεροὺς τόπους καὶ τὴν αξιοπρέπειαν τῆς αὐθεντικῆς Xριστιανικῆς παρουσίας τῆς Ἱερουσαλήμ.

ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ

Θλιβερά παρατήρησις.

 Posted on 14 Ιουνίου, 2026

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Ἰωάννου Κ. Διώτη,Θεολόγου-Δημοσιογράφου – Συγγραφέως – Ἐκδότου,ὅπως ἐτίμησεν αὐτόν ἡ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν

Ὄντως θλιβερά ἡ παρατήρησις. Ἐνῷ τήν κεντρικήν ὁδόν τῶν Ἀθηνῶν, τήν Πανεπιστημίου, συνεχῶς τήν διέρχομαι, μόλις τώρα (ἀρχάς Ἰουνίου 2026) παρετήρησα ὅτι εἰς ἑκάστην σημαίαν μας, μονίμως ὑψωμένην καί εἰς τά τρία κτιριακά διαμάντια τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν (Πανεπιστημίου καί ἑκατέρωθεν Ἀκαδημία Ἀθηνῶν καί Ἐθνική Βιβλιοθήκη), ἔχει ἀφαιρεθῆ ἀπό τόν κοντό ὁ Τίμιος Σταυρός.

Κατελήφθην ἀπό ἀσυγκράτητον ὀργήν καί ἀγανάκτησιν. Μέ ποῖον δικαίωμα οἱ δράσται αὐτῆς τῆς προδοσίας προέβησαν εἰς τήν συνταρακτικήν καί ἀνατριχιαστικήν αὐτήν ἐνέργειάν των; Μέ τόν τρόπον αὐτόν, οἱ θρασύτατοι αὐτοί ἄνθρωποι κατήργησαν καί ὁλόκληρον τόν Χριστιανισμόν. Χριστιανισμός χωρίς τόν Τίμιον Σταυρόν δέν νοεῖται. Οἱ διαπράξαντες αὐτό τό ἀνοσιούργημα προσέβαλον εὐθέως καί τά πολλά ἑκατομμύρια Ἑλλήνων κατοίκων τῆς Ἑλλάδος, ὡς ἐπίσης καί τά πολλά ἄλλα ἑκατομμύρια τῶν ἀνά τόν κόσμον ὁμογενῶν μας.

Ἡ ὡς ἄνω ἐχθρική ἐνέργεια κατά τῆς Ὀρθοδοξίας καί γενικώτερον κατά τοῦ Χριστιανισμοῦ εἶναι καί ἀντισυνταγματική (ἄρθρα 3, 14, 16 κ.ἄ. τοῦ Συντάγματος).

Ζητῶ ἀπό τήν Κυβέρνησιν νά ἐντοπίσῃ ὀνομαστικῶς τούς ἐν λόγῳ δράστας καί νά θέσῃ αὐτούς ἐνώπιον τῶν εὐθυνῶν των. Ὁ ἀφωρισμένος Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης (δέν γράφω «κύριος», διότι ἐνομοθέτησε ψευδογάμον ἀνωμάλων ὁμοφυλοφίλων) ἔχει προσωπικήν ὑποχρέωσιν νά ἐνδιαφερθῇ ἐνεργῶς διά τήν ἀτίμωσιν τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Εἶναι ὁ κορυφαῖος τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας, ἐν τῇ ὁποίᾳ σήμερον ἔχουν ὑποστῆ καθίζησιν αἱ ἠθικαί καί πνευματικαί ἀξίαι. Τό τρίπτυχον Θρησκεία, Πατρίς, Οἰκογένεια ἀπαξιοῦται συνεχῶς.

Τέλος, παρακαλῶ τήν Ἱεράν Σύνοδον νά ἐνεργήσῃ δραστηρίως διά τήν ἀντιμετώπισιν αὐτοῦ τοῦ συγκλονιστικοῦ σκανδάλου καί νά γίνῃ ἀμέσως ἐπανατοποθέτησις τοῦ Τιμίου Σταυροῦ εἰς τάς προαναφερθείσας σημαίας.

Γιατί η Αποκάλυψη δεν αναφέρει το όνομα του Αντιχρίστου αλλά μόνο το υπονοεί με το 666. Αντίχριστος είναι ο Ακατανόμαστος.

 

Ο Αρέθας Καισαρείας σημειώνει ότι ο Ιωάννης ο Θεολόγος δεν έγραψε καθαρά το όνομα του Αντιχρίστου στην Αποκάλυψη “δια το μηδέ άξιον είναι της εν τω βιβλίω γραφής” δεν αξίζει να γράφεται μέσα στην Αγία Γραφή το όνομα του Αντιχρίστου. Δηλ.ειναι ο Ακατανόμαστος.O Ανομος Ανονομάτιστος.

Γιατί αν έπρεπε να γίνει γνωστό ένα τέτοιο όνομα,λένε οι 2 επίσκοποι Καισαρείας, ο Αρέθας και ο Ανδρέας,σαφώς “ο τεθεάμενος αν αυτό απεκάλυψεν” ο Ιωάννης που έβλεπε τα οράματα θα το φανέρωνε.”Αλλά ουκ ευδόκησεν η θεία Χάρις εν θεώ βιβλίω το του λυμεώνος όνομα γραφηναι” όμως δεν ευδοκησεν η θεία Χάρις να γράφει στην Αγία Γραφή το όνομα του καταστροφέα.

Ο άγιος Ειρηναίος και ο Ωριγένης παρατηρούν πως δεν πρέπει να κάνουμε υπολογισμούς και μετρήσεις για να βρούμε το όνομα βάσει του αριθμού γιατί μπορεί πολλά ονόματα να έχουν αυτόν τον αριθμό.Και το πιο σίγουρο είναι να περιμένουμε την εκπλήρωση της προφητείας παρά να αυτοσχεδιάζουμε να στοχαζομαστε και να μαντεύουμε τυχαία ονόματα.Λέει ο Άγιος Ειρηναίος. ασφαλέστερον και ακινδυνότερον το περιμένειν την έκβαση της προφητείας ή “το στοχάζεσθαι και απομαντεύεσθαι ονόματα τυχόντα πολλών ονομάτων ευρεθήναι δυνάμεων εχόντων τον προειρημένον αριθμόν”.Συμφωνεί και ο αγ. Ιππόλυτος και προσθέτει ότι όταν περάσουν οι χρόνοι και φανερωθεί αυτός για τον οποίον λέγονται “φανερωθησεται και το όνομα δήλως πάσι”..

Έτσι πρέπει να αντιμετωπίζουμε το θέμα λένε οι Πατέρες.

Συμπέρασμα ο Αντίχριστος υποδηλώνεται με το 666 αλλά δεν αναφέρεται ονομαστικά γιατί είναι αυτό που λέει ο λαός ο Ακατανόμαστος. Που σημαίνει ή ότι το όνομα του θα είναι τόσο αποτρόπαιο βδελυρό κι αποκρουστικό η ότι το όνομα του θα ταυτιστεί με ότι πιο αποκρουστικό και βλάσφημο λόγω του ρόλου του και των καταστροφικών έργων του που καθιστά ιεροσυλία την καταγραφή του.Η και τα δύο.

Η μη σαφής ονοματοδοσία του σημαίνει επίσης την απόλυτη αποδοκιμασία κι αποστροφή του θείου εναντίον του.

Αλλά και το ότι σε αντίθεση με το Χριστό που αποκαλύπτεται που αυτοταυτοποιείται που έχει Πρόσωπο ως το β Πρόσωπο του Τριαδικού Θεού ο Αντίχριστος κρύβεται είναι κρυψίνους μυστικοπαθής ραδιούργος Συνωμότης για αυτό και έχει κωδική ονομασία όπως οι τρομοκράτες και οι μυστικοί πράκτορες. Το 666 είναι η επιχειρησιακή του ονομασία άλλο είναι το κανονικό του όνομα. Έχει κάλυψη αλλά θα ξεσκεπαστεί από τις αρχές του Παντοκράτορα από την πνευματική αντικατασκοπεία Του, τη Μυστική Του Δύναμη το Πνεύμα το Άγιον όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου.

Το όνομα λέει η Αποκάλυψη είναι αριθμός προσώπου.. Το χξς ”ο χρόνος αποκαλύψει και πείρα τοις νήφουσιν”. Δηλ. προαπαιτούμενα της αποκάλυψης του είναι ο χρόνος πραγματοποίησης η πνευματική πείρα και νηψη και εγρήγορση για κατανόηση του.

“Θα ακολουθήσουν τον Αντίχριστο εκείνοι που έχουν πίστη μόνο με το μυαλό τους. Όμως όποιος πιστεύει με την καρδιά του θα τον υποψιαστεί. Θα τον γνωρίσει”…(Όσιος Γαβριήλ, ο διά Χριστόν σαλός)

dimpenews.com

Ὁ π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος καταρρίπτει τά ἐπιχειρήματα τῶν ἐχθρῶν της Ἀνάστασης

 

Ὁ π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος καταρρίπτει τά ἐπιχειρήματα τῶν ἐχθρῶν της Ἀνάστασης

Ἕνα πρωινό συζητᾶ ὁ γέροντας μέ δύο-τρεῖς ἐπισκέπτες στό σπίτι του. Ὁ ἕνας εἶναι ἰδεολόγος κομμουνιστής...

Ὅλο τό οἰκοδόμημα τοῦ Χριστιανισμοῦ στηρίζεται στό γεγονός τῆς Ἀναστάσεως. Αὐτό δέν τό λέω ἐγώ. Τό λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «Εἰ Χριστός οὐκ ἐγήγερται, ματαῖα ἤ πίστις ἠμῶν» (Α' Κορ. ιε' 17). "Ἄν ὁ Χριστός δέν ἀνέστη, τότε ὅλα καταρρέουν. Ὁ Χριστός ὅμως ἀνέστη, πράγμα τό ὁποῖο σημαίνει ὅτι εἶναι Κύριος τῆς ζωῆς καί τοῦ θανάτου, ἄρα Θεός.

- Ἐσεῖς τά εἴδατε ὅλα αὐτά; Πῶς τά πιστεύετε;

- Ὄχι, ἐγώ δέν τά εἶδα. Τά εἶδαν ὅμως ἄλλοι, οἱ Ἀπόστολοι. Αὐτοί στή συνέχεια τά γνωστοποίησαν καί μάλιστα προσυπέγραψαν τή μαρτυρία τους μέ τό αἷμα τους. Κι ὅπως ὅλοι δέχονται, ἡ μαρτυρία τῆς ζωῆς εἶναι ἡ ὑψίστη μαρτυρία.

Μέ βάση ἕναν πολύ ὡραῖο συλλογισμό τοῦ Πασκάλ λέμε ὅτι μέ τούς Ἀποστόλους συνέβη ἕνα ἀπό τά τρία: Ἤ ἀπατήθηκαν... ἤ μᾶς ἐξαπάτησαν ἤ μᾶς εἶπαν τήν ἀλήθεια.

"Ἄς πάρουμε τήν πρώτη ἐκδοχή. Δέν εἶναι δυνατόν νά ἀπατήθηκαν οἱ Ἀπόστολοι, διότι ὅσα ἀναφέρουν δέν τά ἔμαθαν ἀπό ἄλλους. Αὐτοί οἱ ίδιοι ἦσαν αὐτόπτες καί αὐτήκοοι μάρτυρες ὅλων αὐτῶν. Ἐξ ἄλλου δέν ἦσαν καθόλου φαντασιόπληκτοι οὔτε εἶχαν καμμιά ψυχολογική προδιάθεση γιά τήν ἀποδοχή τοῦ γεγονότος τῆς Ἀναστάσεως. Ἀντιθέτως ἦσαν τρομερά δύσπιστοι. Τά Εὐαγγέλια εἶναι πλήρως ἀποκαλυπτικά αὐτῶν τῶν ψυχικῶν τους διαθέσεων: δυσπιστοῦσαν στίς διαβεβαιώσεις ὅτι κάποιοι Τόν εἶχαν δεῖ ἀναστάντα.

Καί κάτι ἄλλο. Τί ἦσαν οἱ Ἀπόστολοι πρίν τούς καλέσει ὁ Χριστός; Μήπως ἦσαν φιλόδοξοι πολιτικοί ἤ ὁραματιστές φιλοσοφικῶν καί κοινωνικῶν συστημάτων, πού περίμεναν νά κατακτήσουν τήν ἀνθρωπότητα καί νά ἱκανοποιήσουν ἔτσι τίς φαντασιώσεις τους; Κάθε ἄλλο. Ἀγράμματοι ψαράδες ἦσαν. Καί τό μόνο πού τούς ἐνδιέφερε ἦταν νά πιάσουν κανένα ψάρι νά θρέψουν τίς οἰκογένειές τους.

Φέρε μου καί σύ κάποιον νά μοῦ πῆ πώς ὁ Μάρξ ἀπέθανε καί ἀνέστη καί νά θυσιάση τή ζωή του γιά τή μαρτυρία αὐτή κι ἐγώ θά τόν πιστεύσω ὡς τίμιος ἄνθρωπος.

- Νά σᾶς πῶ. Χιλιάδες κομμουνιστές βασανίσθηκαν καί πέθαναν γιά τήν ἰδεολογία τους. Γιατί δέν ἀσπάζεσθε καί τόν κομμουνισμό;

- Τό εἶπες καί μόνος σου. Οἱ κομμουνιστές πέθαναν γιά τήν ἰδεολογία τους. Δέν πέθαναν γιά γεγονότα. Σέ μία ἰδεολογία ὅμως εἶναι πολύ εὔκολο νά ὑπεισέλθη πλάνη. Ἐπειδή δέ εἶναι ἴδιον τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς νά θυσιάζεται γιά κάτι στό ὁποῖο πιστεύει, ἐξηγεῖται γιατί πολλοί κομμουνιστές πέθαναν γιά τήν ἰδεολογία τους. Αὐτό ὅμως δέν μᾶς ὑποχρεώνει νά τήν δεχθοῦμε καί ὡς σωστή.

Εἶναι ἄλλο πράγμα νά πεθαίνης γιά ἰδέες κι ἄλλο γιά γεγονότα. Οἱ Ἀπόστολοι ὅμως δέν πέθαναν γιά ἰδέες. Οὔτε γιά τό «Ἀγαπᾶτε ἀλλήλους» οὔτε γιά τίς ἄλλες ἠθικές διδασκαλίες τοῦ Χριστιανισμοῦ. Οἱ Ἀπόστολοι πέθαναν μαρτυροῦντες ὑπερφυσικά γεγονότα. Κι ὅταν λέμε γεγονός, ἐννοοῦμε ὅ,τι ὑποπίπτει στίς αἰσθήσεις μας καί γίνεται ἀντιληπτό ἀπό αὐτές. Οἱ Ἀπόστολοι ἐμαρτύρησαν δι' «ὅ ἀκήκοασι, ὅ ἐωράκασι τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτῶν, ὅ ἐθεάσαντο καί αἱ χεῖρες αὐτῶν ἐψηλάφησαν»(Α' Ἰωαν. α' 1-4). Γι' αὐτό καί μετά τή Σταύρωση τοῦ Κυρίου, παρά τά ὅσα εἶχαν ἀκούσει καί δεῖ, ἐπέστρεψαν στά πλοιάρια καί στά δίχτυά τους. Δέν ὑπῆρχε δήλ. σ' αὐτούς, ὅπως ἀναφέραμε, οὔτε ἴχνος προδιαθέσεως γιά ὅσα ἐπρόκειτο νά ἐπακολουθήσουν. Καί μόνο μετά τήν Πεντηκοστή, «ὅτε ἔλαβον δύναμιν ἐξ ὕψους», ἔγιναν οἱ διδάσκαλοι τῆς οἰκουμένης.

Ἡ δεύτερη ἐκδοχή: Μήπως μᾶς ἐξαπάτησαν; Μήπως μᾶς εἶπαν ψέματα; Ἄλλα γιατί νά μᾶς ἐξαπατήσουν; Τί θά κέρδιζαν μέ τά ψέματα; Μήπως χρήματα, μήπως ἀξιώματα, μήπως δόξα; Γιά νά πῆ κάποιος ἕνα ψέμα, περιμένει κάποιο ὄφελος. Οἱ Ἀπόστολοι ὅμως, κηρύσσοντες Χριστόν καί Τοῦτον ἐσταυρωμένον καί Ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν, τά μόνα τά ὁποῖα ἐξασφάλισαν ἦσαν: ταλαιπωρίες, κόποι, μαστιγώσεις, λιθοβολισμοί, ναυάγια, πείνα, δίψα, γυμνότητα, κίνδυνοι ἀπό ληστές, ραβδισμοί, φυλακίσεις καί τέλος ὁ θάνατος. Καί ὅλα αὐτά γιά ἕνα ψέμα; Εἶναι ἐντελῶς ἀνόητο καί νά τό σκεφθῆ κάποιος.

Συνεπῶς οὔτε ἐξαπατήθηκαν οὔτε μᾶς ἐξαπάτησαν οἱ Ἀπόστολοι. Μένει ἑπομένως ἡ τρίτη ἐκδοχή ὅτι μᾶς εἶπαν τήν ἀλήθεια.

Θά πρέπει μάλιστα νά σοῦ τονίσω καί τό ἑξῆς: Οἱ Εὐαγγελιστές εἶναι οἱ μόνοι οἱ ὁποῖοι ἔγραψαν πραγματική ἱστορία. Διηγοῦνται τά γεγονότα καί μόνον αὐτά. Δέν προβαίνουν σέ καμμία προσωπική κρίσι. Κανένα δέν ἐπαινοῦν, κανένα δέν κατακρίνουν. Δέν κάνουν καμμία προσπάθεια νά διογκώσουν κάποιο γεγονός ἤ νά ἐξαφανίσουν ἤ νά ὑποτιμήσουν κάποιο ἄλλο. Ἀφήνουν τά γεγονότα νά μιλοῦν μόνα τους.

- Ἀποκλείεται νά ἔγινε στήν περίπτωσι τοῦ Χριστοῦ νεκροφάνεια; Τίς προάλλες ἔγραψαν οἱ ἐφημερίδες γιά κάποιον Ἰνδό, τόν ὁποῖο ἔθαψαν καί μετά ἀπό τρεῖς μέρες τόν ξέθαψαν καί ἦταν ζωντανός.

- "Ἄχ, παιδάκι μου. Θά θυμηθῶ καί πάλι τό λόγο τοῦ ἱεροῦ Αὐγουστίνου: «Ἄπιστοι, δέν εἶσθε δύσπιστοι. Εἶσθε οἱ πλέον εὔπιστοι. Δέχεσθε τά πιό ἀπίθανα, τά πιό παράλογα , τά πιό ἀντιφατικά, γιά νά ἀρνηθῆτε τό θαῦμα!».

Ὄχι, παιδί μου. Δέν ἔχουμε νεκροφάνεια στόν Χριστό. Πρῶτα-πρῶτα ἔχουμε τή μαρτυρία τοῦ Ρωμαίου κεντυρίωνος, ὁ ὁποῖος βεβαίωσε τόν Πιλάτο ὅτι ὁ θάνατος εἶχε ἐπέλθει.

"Ἔπειτα τό Εὐαγγέλιο μᾶς πληροφορεῖ ὅτι ὁ Κύριος κατά τήν Ἴδια τήν ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεώς Του συμπορεύθηκε συζητώντας μέ δύο μαθητές Του πρός Ἐμμαούς, πού ἀπεῖχε πάνω ἀπό δέκα χιλιόμετρα ἀπό τά Ἱεροσόλυμα.

Φαντάζεσαι κάποιον νά ἔχη ὑποστῆ ὅσα ὑπέστη ὁ Χριστός καί τρεῖς μέρες μετά τό «θάνατό» του νά τοῦ συνέβαινε νεκροφάνεια; "Ἄν μή τί ἄλλο θά 'πρεπε γιά σαράντα μέρες νά τόν ποτίζουν κοτόζουμο γιά νά μπορῆ νά ἀνοίγη τά μάτια του, κι ὄχι νά περπατᾶ καί νά συζητᾶ σάν νά μή συνέβη τίποτα.

Ὅσο γιά τόν Ἰνδό, φέρε τόν ἐδῶ νά τόν μαστιγώσουμε μέ φραγγέλιο — καί ξέρεις τί ἐστί φραγγέλιο; Μαστίγιο στά ἄκρα τοῦ ὁποίου πρόσθεταν σφαιρίδια μολύβδου ἤ σπασμένα κόκκαλα ἤ μυτερά καρφιά—, φέρε τόν, λοιπόν, νά τόν φραγγελώσουμε, νά τοῦ φορέσουμε ἀκάνθινο στεφάνι, νά τόν σταυρώσουμε, νά τοῦ δώσουμε χολή καί ξύδι, νά τόν λογχίσουμε, νά τόν βάλουμε στόν τάφο, κι ἄν ἀναστηθῆ, τότε τά λέμε.

- Παρά ταϋτα ὅλες οἱ μαρτυρίες, τίς ὁποῖες ἐπικαλεσθήκατε, προέρχονται ἀπό Μαθητές τοῦ Χριστοῦ. Ὑπάρχει κάποια μαρτυρία περί αὐτοῦ, πού νά μήν προέρχεται ἀπό τόν κύκλο τῶν Μαθητῶν του; Ὑπάρχουν δήλ. ἱστορικοί, πού νά πιστοποιοῦν τήν Ἀνάστασι τοῦ Χριστοῦ; "Ἄν ναί, τότε θά πιστέψω κι ἐγώ.

- Ταλαίπωρο παιδί! Δέν ξέρεις τί ζητᾶς! "Ἄν ὑπῆρχαν τέτοιοι ἱστορικοί πού νά εἶχαν δεῖ τόν Χριστό ἀναστημένο, τότε ἀναγκαστικά θά πίστευαν στήν Ἀνάστασή Του καί θά τήν ἀνέφεραν πλέον ὡς πιστοί, ὁπότε καί πάλι θά ἀρνιόσουν τή μαρτυρία τους, ὅπως ἀκριβῶς ἀπορρίπτεις τή μαρτυρία τοῦ Πέτρου, τοῦ Ἰωάννου κ.λπ. Πῶς εἶναι δυνατόν νά βεβαιώνη κάποιος τήν Ἀνάστασι καί ταυτόχρονα νά μή γίνεται Χριστιανός; Μᾶς ζητᾶς «πέρδικα ψητή σέ κέρινο σουβλί καί νά λαλῆ»! Αἴ, δέν γίνεται!

Σοῦ θυμίζω πάντως, ἔφ' ὅσον ζητᾶς ἱστορικούς, αὐτό τό ὁποῖο σοῦ ἀνέφερα καί προηγουμένως: ὅτι δηλ. οἱ μόνοι πραγματικοί ἱστορικοί εἶναι οἱ Ἀπόστολοι.

Παρ' ὅλα αὐτά ὅμως ἔχουμε καί μαρτυρία τέτοια ὅπως τήν θέλεις: ἀπό κάποιον δήλ. πού δέν ἀνῆκε στόν κύκλο τῶν Μαθητῶν Του. Τοῦ Παύλου. Ὁ Παῦλος ὄχι μόνο δέν ἦταν Μαθητής τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά καί ἐδίωκε μετά μανίας τήν Ἐκκλησία Του.

- Γι' αὐτόν ὅμως λένε ὅτι ἔπαθε ἡλίαση καί ἐξ αἰτίας της εἶχε παραίσθηση.

- Βρέ παιδάκι μου, ἄν εἶχε παραίσθηση ὁ Παῦλος, αὐτό πού θά ἀνεδύετο θά ἦταν τό ὑποσυνείδητό του. Καί στό ὑποσυνείδητο τοῦ Παύλου θέσι ὑψηλή κατεῖχαν οἱ Πατριάρχες καί οἱ Προφῆτες. Τόν Ἀβραάμ καί τόν Ἰακώβ καί τόν Μωυσῆ ἔπρεπε νά δῆ κι ὄχι τόν Ἰησοῦ, τόν ὁποῖο θεωροῦσε λαοπλάνο καί ἀπατεώνα!

Φαντάζεσαι καμμιά πιστή γριούλα στό ὄνειρό της ἤ στό παραλήρημά της νά βλέπη τόν Βούδδα ἤ τόν Δία;

Τόν "Ἄϊ Νικόλα θά δῆ καί τήν Ἁγία Βαρβάρα. Διότι αὐτούς πιστεύει.

Καί κάτι ἀκόμη. Στόν Παῦλο, ὅπως σημειώνει ὁ Παπίνι, ὑπάρχουν καί τά ἑξῆς θαυμαστά: Πρῶτον, τό αἰφνίδιο τῆς μεταστροφῆς. Κατ' εὐθείαν ἀπό τήν ἀπιστία στήν πίστη. Δέν μεσολάβησε προπαρασκευαστικό στάδιο. Δεύτερον, τό ἰσχυρόν τῆς πίστεως. Χωρίς ταλαντεύσεις καί ἀμφιβολίες. Καί τρίτον, πίστη διά βίου. Πιστεύεις ὅτι αὐτά μπορεῖ νά λάβουν χώρα μετά ἀπό μία ἡλίαση; Δέν ἐξηγοῦνται αὐτά μέ τέτοιους τρόπους. "Ἄν μπορῆς, ἐξήγησέ τα. "Ἄν δέν μπορῆς, παραδέξου τό θαῦμα. Καί πρέπει νά ξέρης ὅτι ὁ Παῦλος μέ τά δεδομένα τῆς ἐποχῆς του ἦταν ἄνδρας ἐξόχως πεπαιδευμένος. Δέν ἦταν κανένα ἀνθρωπάκι νά μήν ξέρη τί τοῦ γίνεται.

Θά προσθέσω ὅμως καί κάτι ἐπί πλέον. Ἐμεῖς, παιδί μου, ζοῦμε σήμερα σέ ἐξαιρετική ἐποχή. Ζοῦμε τό θαῦμα τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ.

Ὅταν ὁ Χριστός εἶπε γιά τήν Ἐκκλησία Του ὅτι «καί πῦλαι ἅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς» (Μάτθ. ις' 18), οἱ ὀπαδοί Του ἀριθμοῦσαν μόνο μερικές δεκάδες πρόσωπα Ἔκτοτε πέρασαν δύο χιλιάδες περίπου χρόνια. Διαλύθηκαν αὐτοκρατορίες, ξεχάσθηκαν φιλοσοφικά συστήματα, κατέρρευσαν κοσμοθεωρίες, ἡ Ἐκκλησία ὅμως τοῦ Χριστοῦ παραμένει ἀκλόνητη παρά τούς συνεχεῖς καί φοβερούς διωγμούς ἐναντίον της. Αὐτό δέν εἶναι ἕνα θαῦμα;

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ-ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ

Διπλωματική πίεση της Αθήνας για τους ορθόδοξους στη Συρία: Το κρυφό σχέδιο εκτοπισμού τους

 

ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΕΛΟΠΟΥΛΟΣ

01/04/2026  07:26

Η Αθήνα εκφράζει έντονη ανησυχία για τις επιθέσεις σε ελληνορθόδοξους στη Συρία και στέλνει μηνύματα προς τη Δαμασκό, την ώρα που πηγές κάνουν λόγο για απόκλιση μεταξύ της επίσημης ρητορικής και της πραγματικότητας στο πεδίο, μιλώντας για «αθόρυβο» εκτοπισμό.

Με αυξανόμενο προβληματισμό παρακολουθεί η Αθήνα τις εξελίξεις στη Συρία, μετά τις πρόσφατες επιθέσεις σε ελληνορθόδοξες κοινότητες, οι οποίες, σύμφωνα με εκκλησιαστικούς κύκλους στην ελληνική πρωτεύουσα, «δεν μπορούν πλέον να αντιμετωπίζονται ως μεμονωμένα περιστατικά». Όπως τονίζουν, η εικόνα που διαμορφώνεται το τελευταίο διάστημα δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα για το μέλλον των χριστιανικών πληθυσμών στη χώρα.

Την εικόνα αυτή ενίσχυσε και η πιο πρόσφατη επίθεση που προκάλεσε την αντίδραση της Αθήνας. Σύμφωνα με διεθνείς πληροφορίες, ένας καβγάς μεταξύ δύο ανδρών σε χριστιανική πόλη της κεντρικής Συρίας οδήγησε σε σεχταριστικές επιθέσεις, προκαλώντας εκτεταμένες ζημιές σε σπίτια, καταστήματα και οχήματα, θυμίζοντας τη θρησκευτική βία που ακολούθησε την πτώση του επί μακρόν ηγέτη Μπασάρ αλ Άσαντ πριν από δύο χρόνια.

Οι επιθέσεις στην κατά κύριο λόγο χριστιανική πόλη Σουκαϊλαμπίγια, στην επαρχία Χάμα, αποτελούν το πιο πρόσφατο περιστατικό που στοχεύει μέλη της χριστιανικής μειονότητας της Συρίας. Πολλοί από αυτούς έχουν εγκαταλείψει τη χώρα από την έναρξη της σύγκρουσης πριν από 15 χρόνια, η οποία έχει αφήσει πίσω της μισό εκατομμύριο νεκρούς και μια βαθιά διχασμένη κοινωνία.

Στο ίδιο μήκος κύματος, πηγές με καλή γνώση της κατάστασης στη Συρία επισημαίνουν ότι, παρά τις διαβεβαιώσεις του καθεστώτος του Αχμάντ αλ-Τζολάνι προς τη διεθνή κοινότητα περί σεβασμού των μειονοτήτων και διατήρησης ενός συμπεριληπτικού κράτους, «επί του πεδίου διαμορφώνεται μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα». Όπως σημειώνουν, «σταδιακά και χωρίς θόρυβο εξελίσσεται ένα σχέδιο που οδηγεί στη διαμόρφωση μιας μονοθρησκευτικής, σουνιτικής Συρίας».

Συρία για όλους: Οι συμβολικές κινήσεις του Αλ-Τζολάνι

Η αντίφαση αυτή, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, γίνεται ακόμη πιο έντονη αν συγκριθεί με τη δημόσια εικόνα που επιχειρεί να προβάλει η νέα ηγεσία της Δαμασκού. Όπως επισημαίνεται, ο Αμπού Μοχάμεντ αλ-Τζολάνι -ή Αχμέντ αλ Σαράα- μετά την πτώση του Άσαντ έχει υιοθετήσει μια ρητορική «συμπεριληπτικότητας», υποστηρίζοντας ότι δεν επιδιώκει τη μετατροπή της Συρίας σε ένα αποκλειστικά σουνιτικό κράτος μέσω διωγμών.

Στο πλαίσιο αυτό, έχει δώσει εντολές για την προστασία των μειονοτήτων, επιχειρώντας να εμφανιστεί ως εγγυητής της ασφάλειας Χριστιανών, Δρούζων και Αλαουιτών, ενώ έχει πραγματοποιήσει και συμβολικές κινήσεις, όπως επισκέψεις σε θρησκευτικούς χώρους. Ενδεικτική θεωρείται η συνάντησή του, τον Οκτώβριο του 2025, με τον Πατριάρχη Αντιοχείας Ιωάννη Ι΄ στην Παλιά Πόλη της Δαμασκού, με στόχο —όπως ανακοινώθηκε— την προβολή ενός μηνύματος εθνικής ενότητας και συνύπαρξης.

Παράλληλα, η ρητορική του εμφανίζει μετατόπιση από το ιδεολογικό πλαίσιο του τζιχαντισμού προς έναν «συριακό εθνικισμό», επιχειρώντας να πείσει τη διεθνή κοινότητα ότι η νέα Συρία μπορεί να λειτουργήσει ως κράτος για όλους τους πολίτες, ανεξαρτήτως δόγματος — επιλογή που, σύμφωνα με διπλωματικές εκτιμήσεις, συνδέεται και με την ανάγκη αποφυγής διεθνούς απομόνωσης και κυρώσεων.

Ο αθόρυβος εκτοπισμός στη Συρία: Πίεση και φόβος για τις θρησκευτικές μειονότητες

Ωστόσο, πηγές που γνωρίζουν σε βάθος την κατάσταση επισημαίνουν ότι η εικόνα αυτή δεν αντανακλά πλήρως όσα συμβαίνουν στο εσωτερικό της χώρας. Όπως σημειώνουν, η επιβολή της Σαρία ως βάσης του δικαίου και ο έντονος σουνιτικός χαρακτήρας της δημόσιας ζωής δημιουργούν εύλογες επιφυλάξεις, ενώ πολλές μειονότητες αντιμετωπίζουν με δυσπιστία τη στάση της νέας ηγεσίας, εκτιμώντας ότι πρόκειται για μια τακτική μετριοπάθειας έως την πλήρη εδραίωση της εξουσίας.

Καθοριστικό εμπόδιο σε αυτή τη στρατηγική, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, αποτελούν τόσο οι ελληνορθόδοξοι πληθυσμοί όσο και οι Αλαουίτες — η θρησκευτική και εθνοτική ομάδα από την οποία προερχόταν και το προηγούμενο καθεστώς Άσαντ. «Οι συγκεκριμένες κοινότητες αντιμετωπίζονται ως μη συμβατές με το νέο status quo που επιχειρείται να επιβληθεί», αναφέρουν χαρακτηριστικά.

Πηγές που διατηρούν συνεχή και στενή επικοινωνία με το Πατριαρχείο Αντιοχείας κάνουν λόγο για «ένα οργανωμένο, αλλά χαμηλής έντασης μοτίβο πίεσης», στο οποίο εντάσσονται και τα πρόσφατα περιστατικά βίας. Όπως επισημαίνουν, «δεν πρόκειται για τυχαίες εντάσεις, αλλά για ενέργειες που είτε εκπορεύονται από παρακρατικούς μηχανισμούς με την ανοχή της “κυβέρνησης” είτε εντάσσονται σε έναν ευρύτερο σχεδιασμό του καθεστώτος».

Στόχος, σύμφωνα με τις ίδιες εκτιμήσεις, δεν είναι η άμεση και ανοιχτή σύγκρουση, αλλά η δημιουργία ενός παρατεταμένου κλίματος ανασφάλειας και εκφοβισμού. «Πρόκειται για έναν “αθόρυβο” εκτοπισμό», σημειώνουν, εξηγώντας ότι «η πίεση ασκείται με τέτοιο τρόπο, ώστε να αποφεύγονται εκτεταμένα αιματηρά επεισόδια που θα προκαλούσαν διεθνή κατακραυγή και θα οδηγούσαν σε άμεσες παρεμβάσεις, ενώ στην πράξη δημιουργούνται συνθήκες που ωθούν τους πληθυσμούς να εγκαταλείψουν τις εστίες τους».

Το παράδοξο, όπως επισημαίνουν πηγές με γνώση της κατάστασης, είναι ότι οι ελληνορθόδοξοι πληθυσμοί βρίσκονται εγκλωβισμένοι ανάμεσα στην ανάγκη να παραμείνει ο Τζολάνι στην εξουσία και στην ίδια την ανασφάλεια που βιώνουν. Όπως εξηγούν, στη δεδομένη χρονική συγκυρία, ενδεχόμενη κατάρρευση του καθεστώτος θα οδηγούσε σε χάος, το οποίο θα ενέτεινε περαιτέρω την ανασφάλεια, με τις μειονότητες να αποτελούν τα πρώτα θύματα. Συνεπώς, το βασικό αίτημα που διατυπώνεται προς τη διεθνή κοινότητα είναι να ασκηθούν πιέσεις προς τον Τζολάνι, προκειμένου να ελέγξει την κατάσταση.

Η Ελλάδα ζητά σεβασμό σε όλες τις θρησκευτικές κοινότητες στη Συρία

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η αντίδραση της Αθήνας αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Σύμφωνα με επίσημη ενημέρωση του Υπουργείου Εξωτερικών, η Ελλάδα παρακολουθεί στενά την κατάσταση, με ιδιαίτερη αναφορά στα γεγονότα στην Αλ Σουκαϊλαμπίγια — μια πόλη με έντονο ελληνορθόδοξο στοιχείο όπου καταγράφηκαν επεισόδια βίας.

Το ελληνικό ΥΠΕΞ, όπως επισημαίνεται, έχει αποστείλει σαφές μήνυμα προς τη Δαμασκό, ζητώντας πλήρη διερεύνηση των περιστατικών, διαφάνεια και λογοδοσία. Παράλληλα, τονίζεται η ανάγκη για μια πραγματικά χωρίς αποκλεισμούς πολιτική μετάβαση, με σεβασμό στα δικαιώματα όλων των θρησκευτικών και εθνοτικών κοινοτήτων, σύμφωνα με την εκπρόσωπο Τύπου Λάνα Ζωχιου.

«Οι χριστιανοί αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της ιστορικής και κοινωνικής ταυτότητας της Συρίας», υπογραμμίζουν πηγές του ΥΠΕΞ, προσθέτοντας ότι η διατήρηση του πολυπολιτισμικού χαρακτήρα της χώρας αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη σταθερότητα στην περιοχή.

Διπλωματική παρέμβαση της ΕΕ για την προστασία θρησκευτικών μειονοτήτων

Την ίδια ώρα, το ζήτημα έχει φτάσει και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Κατεπείγουσα ερώτηση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέθεσε ο ευρωβουλευτής και πρώην πρόεδρος της ΝΔ Βαγγέλης Μεϊμαράκης, περιγράφοντας με ανησυχία την επιδείνωση της κατάστασης ασφαλείας των χριστιανικών κοινοτήτων, με ιδιαίτερη αναφορά σε επιθέσεις εναντίον αμάχων, χώρων λατρείας και ιστορικών ελληνορθόδοξων πληθυσμών.

Στο πλαίσιο αυτό, ζητά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή επικαιροποιημένη αξιολόγηση της κατάστασης ασφαλείας των θρησκευτικών μειονοτήτων, συγκεκριμένα μέτρα προστασίας και ενίσχυση της διπλωματικής και ανθρωπιστικής παρουσίας της ΕΕ στην περιοχή, καθώς και αυστηρότερους μηχανισμούς παρακολούθησης και λογοδοσίας για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ο Φαραντούρης ζητά παρατηρητές και πάγωμα βοήθειας προς το καθεστώς Τζολάνι

Για το ζήτημα παρενέβη και ο ανεξάρτητος ευρωβουλευτής Νικόλας Φαραντούρης αποστέλλοντας επιστολή προς τον Καγκελάριο της Γερμανίας Φρίντριχ Μερτς και την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν με την ιδιώτης του Συντονστή της επιτροπής Συνταγματιών Υποθέσεων τπυ Ευρωκοινοβουλίου, ενόψει της συνάντησης του Γερμανού Καγκελάριου με τον μεταβατικό Πρόεδρο της Συρίας.

Στην επιστολή του τόνισε την κλιμακούμενη δίωξη των Χριστιανών της Συρίας, επισημαίνοντας ότι οι επιθέσεις δεν είναι «μεμονωμένο γεγονός», αλλά «μέρος ενός ευρύτερου και βαθιά ανησυχητικού μοτίβου».

Παράλληλα, σημειώνε ότι η σημερινή κατάσταση δείχνει ότι «οι συριακές αρχές είτε δεν επιθυμούν είτε δεν είναι σε θέση να συγκρατήσουν ένοπλες φατρίες που δρουν στο όνομά τους».

Ο Νικόλας Φαραντούρης είχε επισκεφθεί τη Συρία τον Μάρτιο του 2025, όπου συναντήθηκε με τον Πατριάρχη Αντιοχείας Ιωάννη Ι΄, εκπροσώπους θρησκευτικών και εθνοτικών κοινοτήτων και μέλη της ελληνορθόδοξης κοινότητας. Όπως τονίζει στο iefimerida: «Το μήνυμα που έλαβα ήταν σαφές, ότι η Συρία χάνει με ταχύτητα τον πλουραλιστικό της χαρακτήρα» και ότι «ακόμη και μετριοπαθείς πολίτες ζουν πλέον υπό τον φόβο σφαγών και διώξεων».

«Οι πληθυσμοί αυτοί δεν είναι μακρινοί ούτε ξένοι προς εμάς, αλλά αποτελούν μέρος της ευρύτερης ευρωπαϊκής πολιτισμικής μας συνέχειας. Πρόκειται για ζωντανούς κληρονόμους του ελληνιστικού, ρωμαϊκού και βυζαντινού κόσμου», δηλαδή των ίδιων ιστορικών θεμελίων πάνω στα οποία οικοδομήθηκε η Ευρώπη», υπογραμμίζει ο Φαραντούρης, ζητώντας «αποστολή παρατηρητών και πάγωμα κονδυλίων και αναπτυξιακής βοήθειας προς το καθεστώς Τζολάνι».

Το βασικό ερώτημα για τη Συρία

Σύμφωνα με πηγές που παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις, το βασικό ερώτημα πλέον δεν είναι αν υπάρχει πίεση προς τις μειονότητες, αλλά «πόσο γρήγορα και με ποιον τρόπο θα ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία μετασχηματισμού της συριακής κοινωνίας».

Και όπως επισημαίνουν, «όσο αυτή η διαδικασία εξελίσσεται αθόρυβα, χωρίς εικόνες μαζικής βίας, τόσο μειώνονται και τα αντανακλαστικά της διεθνούς κοινότητας» — γεγονός που εντείνει τις ανησυχίες για το μέλλον των ελληνορθόδοξων πληθυσμών στη Συρία.

https://www.iefimerida.gr/politiki/diplomatiki-piesi-athinas-orthodoxoys-syria-shedio-ektopismoy

 

Οἱ δεχθέντες τό «σφράγισμα» τοῦ Ἀντιχρίστου γιατί δέν θά μποροῦν νά μετανοήσουν;

Posted on 23 Μαρτίου, 2022

Απάντηση του μακαριστού π. Αθανασίου Μυτιληναίου σε ερώτηση κατά την ομιλία του στις 03-12-95.

Μια άλλη απορία λέγει: Γιατί όσοι θα δεχθούν τον αριθμό του Αντιχρίστου δεν θα μπορούν να μετανοήσουν; Αλλά θα δαιμονιστούν; Ο αριθμός αυτός καθ΄ εαυτόν δαιμονίζει;

Ο αριθμός αυτός καθ’ εαυτόν, όπως τον έχουμε μέσα εις την απαρίθμηση των αριθμών, δεν έχει τίποτα, καμμία σημασία και αξία. Φερ’ ειπείν, λέμε 665, 666, 667… εκεί δεν κάνουμε κάποιο βήμα, κάποιο άλμα. Ναι, είναι κάτι περίεργο αυτό, το να μην λέει κανείς αυτόν τον αριθμό. Να κάνει ένα πήδημα και να πηγαίνει στον επόμενον αριθμόν γιατί αυτός θεωρείται παράξενος, και περίεργος, και δυσοίωνος, και δεν ξέρω τί, και αντίχριστος.

Είναι ένας αριθμός. Ο αριθμός αυτός μπορούσε να είναι ο οποιοσδήποτε και δεν κάνει τί άλλο παρά δείχνει το όνομα. Σας έχω και άλλοτε πει τί σημαίνει αυτό. Ότι δηλαδή, όταν έχομε ένα όνομα, ας πούμε Αθανάσιος, γράφω το όνομα κατακόρυφα ένα ένα γράμμα, Α, θ και ούτω καθεξής και πλάι βάζω στο κάθε γράμμα τον αντίστοιχο αριθμό του. Λέω «Αθανάσιος». Το Α είναι το 1, =1. Το θ είναι το 9, =9. Πάλι α=1. Παρακάτω είναι ν=14… Αν προσθέσω τώρα αυτούς τους επιμέρους αριθμούς, φτιάχνω το όνομά μου. Τον αριθμό μου που αντιστοιχεί στο όνομά μου. Κατά τον ίδιο τρόπο είναι και το όνομα του Αντιχρίστου.

Δηλαδή, αν καταλαβαίνετε, είναι κρυπτογραφημένο το όνομα του Αντιχρίστου. Κρυπτογραφημένο, για πολλούς και ευνοήτους λόγους. Γι’ αυτό προσπαθούν μερικοί να το αποκρυπτογραφήσουν αλλά αστοχούν. Αλλάζουν την ορθογραφία ενός ονόματος και άλλα πολλά… Δεν είναι σωστό.

Όταν θα έλθει ο Αντίχριστος τότε αγαπητοί μου θα είναι φανερός πλέον και τότε ακόμη και οι δύο Προφήται θα υποδείξουν και θα πουν ότι αυτός είναι ο Αντίχριστος. Αλλά θα αποκαλύπτεται μόνο εις τους πιστούς και εις τους νήφοντας Χριστιανούς. Νήφοντας. Δηλαδή εκείνοι που έχουν καθαρότητα καρδίας και νου. Και θα λέγουν ότι τώρα αυτός είναι ο Αντίχριστος.

Κατά τα άλλα, το να λέμε ότι ο Γκορμπατσώφ είχε εδώ ένα σημάδι και θύμιζε το 666 και δεν ξέρω τί, αυτά είναι ένας βιασμός των πραγμάτων. Δεν είναι σωστά. Είναι παρακινδυνευμένο πράγματα.

Ωστόσο να έλθω στην κυρία ερώτηση που λέγει ότι δεν θα μπορούν να μετανοήσουν. Ναι. Εδώ έχουμε το εξής. Όχι να κοιμάμαι και να μου βάλουνε το 666 -προσέξτε- να με υπνώσουν και να μου βάλουν το 666. Αυτό είναι άκυρο. Όπως το να με ναρκώσουν και να με βαπτίσουν. Αυτό είναι άκυρο. Να με ναρκώσουν και να με παντρέψουν. Είναι γνωστό, όταν δεν υπάρχει η θέληση εκείνου που θα δεχθεί το μυστήριον αλλά και του ιερέως -και άλλοτε σας το έχω πει αυτό- που θα τελέσει το μυστήριον, το μυστήριο είναι άκυρο. Δηλαδή, αν βάλουν το περίστροφο στον κρόταφο ενός ιερέως να παντρέψει κάποιους, το μυστήριο αυτό, ο γάμος, είναι άκυρος.

Όχι λοιπόν υπό αυτές τις συνθήκες. Σημαίνει το θέλω να δεχθώ το χάραγμα του Αντιχρίστου. Το θέλω για πολλούς λόγους, φερ’ ειπείν να ΄χω την ασφάλειά μου, να μην με διώξουνε απ’ την πόλη μου, το σπίτι μου, να ‘χω να φάω και να πιώ, να μην τρέχω στις ερημιές, Είναι εκείνο που είχα ακούσει: για τα παιδιά μου, λένε μερικοί! Ακούτε: για τα παιδιά μου! Τι περίεργο; Τί να πω πάνω σ’ αυτό;

Λοιπόν. Σημαίνει το θέλω. Το θέλω. Έτσι, όταν δεχθώ το μυστήριον του εγχαράγματος… Μυστήριο είναι και αυτό! Το μυστήριο του Αντιχρίστου… Πώς το λέει αυτό ο Απόστολος Παύλος για το όνομα που λέγαμε προηγουμένως… λέει, το μυστήριον της ανομίας. Είναι στην δευτέρα προς Θεσσαλονικείς επιστολή. Το μυστήριο της ανομίας ήδη λέει ενεργείται.

Τότε, όταν το δεχθώ με όλη μου την καρδιά δεν μπορώ να μετανοήσω πλέον γιατί προσέβαλα το Βάπτισμά μου. Και δεν γίνομαι δεκτός, δεν μπορώ να μετανοήσω. Το βλέπουμε αυτό σε πάρα πολλά σημεία εις το βιβλίο της Αποκαλύψεως. Και αντί λέει να μετανοήσουν εβλασφήμισαν και έκαναν και έδειξαν.

Η μετάνοια δεν είναι καρπός μόνο τις ιδίας θελήσεως αλλά καρπός της ιδίας θελήσεως μετά της Θείας Χάριτος. Προσέξατέ το. Ούτε και η Πίστις. Όλα αυτά είναι γνωρίσματα που έρχονται σαν ενέργειες από τον Θεό. Αν λοιπόν δεν μου στείλει ο Θεός την ενέργεια της πίστεως δεν μπορώ να είμαι πιστός, την ενέργεια της αγάπης δεν μπορώ να έχω αγάπη, και την ενέργεια της σωτηρίας δεν μπορώ να την έχω εάν δεν συμβάλει ο Θεός.

Συνεπώς. Δεν είναι δικό μου θέμα μόνον, αλλά ο Θεός την χάρη Του δεν θα την δώσει στους ανθρώπους που εδέχθηκαν το χάραγμα του Αντιχρίστου.

-https://www.youtube.com/watch?v=qU106wgvxxw&t=227s Patroparadoto Sevas

Νεοεικονομαχία. Το Ευρωπαικό Δικαστήριο θα κρίνει για απόσυρση εικόνων-σταυρού από δημόσιους χώρους σ’ Ελλάδα μετά την προσφυγή ”αθειστών” Σιωνιστών..Yπόθεση Ακρωτηριασμού Ερμών Κεφαλών εν έτει 2026 μ.Χ!!

 

Νεοεικονομαχία. Το Ευρωπαικό Δικαστήριο θα κρίνει για απόσυρση εικόνων-σταυρού από δημόσιους χώρους σ’ Ελλάδα μετά την προσφυγή ”αθειστών” Σιωνιστών..Yπόθεση Ακρωτηριασμού Ερμών Κεφαλών εν έτει 2026 μ.Χ!!

Νεοεικονομαχία… Νέα Πρόκληση..Νέα Συνωμοσία..Ιεροσυλία, βεβήλωση.. Το Ευρωπαικό Δικαστήριο θ΄αποφασίσει για την αφαίρεση εικόνων και σταυρών από δημόσιους χώρους στην Ελλάδα. Θέλουν να κατεβάσουν τις εικόνες.. Υπάρχουν κόκκινες γραμμές και casus belli..Θρησκευτικός αναθεωρητισμός, αναχρονισμός επιστροφή στον 8ο αιώνα μ.χ Πνευματική οπισθοδρόμιση.. στον ανεικονισμό..σκοταδισμός.. Η οργάνωση Αθειστική Ένωση της Ελλάδας “Union Athée de Grèce” προσέφυγε στο Ευρωπαικό Δικαστήριο για την απόσυρση των χριστιανικών συμβόλων στους δημόσιους χώρους (ADF International).. Σιωνιστικός δάκτυλος.. Ποιές θρησκείες έχουν ανεικονική λατρεία ο Ιουδαισμός το αδερφάκι του ο χριστιανοσιωνιστικός Προτεσταντισμός... και το ισλάμ..Και ο νοών νοείτω.. Στα νοσοκομεία ήδη τις βγάλαν..Απάνθρωπο κτηνώδες στερούν από τον όποιο ασθενή την ύστατη ελπίδα και παρηγοριά…. Απομένουν δικαστήρια και σχολεία.. Μόνο το Ισραήλ ως περιούσιος έχει δικαίωμα στους δημόσιους χώρους του ως και στη Κνεσέτ να έχει τη μενορά οι χριστιανικές χώρες πρέπει ν΄αποχριστιανοποιηθούν.. Δεν έχουν δικαίωμα ούτε θρησκευτικής αυτοδιάθεσης..

Οι εικόνες σύμφωνα με την Ορθόδοξη Εκκλησία είναι άγιες και τιμώνται με την εορτή της Κυριακής της Ορθοδοξίας. Οι εικόνες είναι πολιτισμός. Ας καθαρίσουν τους δημόσιους χώρους από τα ”σκουπίδια”.. πάσης φύσεως …Τις εικόνες βρήκαν να πετάξουν στον κάλαθο των αχρήστων οι ά-χριστοι..Η υπόθεση θυμίζει τον ακρωτηριασμό των Ερμών Κεφαλών στην Αθήνα εν μέσω Πελοποννησιακού παραμονές της εκστρατείας στη Σικελία μια συνωμοσία που ενέπλεξε και τον Αλκιβίαδη. Το πρωί της 7ης Ιουνίου 415 π.Χ., στην Αθήνα σήμανε γενικός συναγερμός· οι Ερμαί, οι στήλες του θεού Ερμή σε ολόκληρη την πόλη, βρέθηκαν με σπασμένα πρόσωπα… Θεωρήθηκε ως κακός οιωνός ως προμήνυμα της καταστροφής στη Σικελία «μια ανίερη καταστροφή που έπληττε την ασφάλεια τόσο της Αθήνας όσο και της επικείμενης αποστολής της» (Stuttard, 146).

Στην Αθήνα θεωρήθηκε αυτή η ενέργεια ιεροσυλία που επέφερε βαριές ποινές ως και εκτελέσεις σε αυτούς που θεωρήθηκαν ένοχοι..Τους είχε επικηρύξει με σημαντικά ποσά και κατασχέθηκαν οι περιουσίες τους ενώ αφορίστηκαν από τους τότε ιερείς. Η Αθηναική Δημοκρατία η Πολιτεία αν η τότε πήρε αυτά τα μέτρα για τα ειδώλια του Ερμή τι πρέπει να πράξει σήμερα γι αυτούς που θα τολμήσουν να ακρωτηριάσουν τους δημόσιους χώρους από το σταυρό και τις ιερές εικόνες.. «Ο χλευασμός των ιερών τελετών ήταν μέρος μιας συνωμοσίας κατά της δημοκρατίας» όπως και σήμερα η αποκαθήλωση των εικόνων θα είναι επίσης..

Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη (460/455 – 399/398 π.Χ.):

Και κανείς δεν ήξερε ποιοι το έκαναν, αλλά τους καταζητούσαν προκηρύσσοντας μεγάλες αμοιβές. (ΘΟΥΚ. 6.27.2 μτφρ. Άγγ. Βλάχος)Για αυτή τη βλάσφημη πράξη έγινε έρευνα, η οποία ενέπλεξε τον Αλκιβιάδη. «ο χλευασμός των ιερών τελετών ήταν μέρος μιας συνωμοσίας κατά της δημοκρατίας» (Kagan, 265). Παρότι δεν συμμετείχε στον βανδαλισμό των Ερμών, οι πολιτικοί του αντίπαλοι βρήκαν την ευκαιρία να τον δυσφημίσουν. Στην Αθήνα, ο Αλκιβιάδης δικάστηκε ερήμην, καταδικάστηκε σε θάνατο, η περιουσία του κατασχέθηκε και το όνομά του, όπως και όλων όσοι κρίθηκαν ένοχοι, το καταράστηκαν οι Ελευσίνιοι ιερείς. Λαμβάνοντας υπόψη ότι ήταν ακριβώς οι Ερμαί που ακρωτηριάστηκαν, φαίνεται ότι ο ακρωτηριασμός ήταν μια προσεκτικά σχεδιασμένη επίθεση και μια στοχευμένη δοκιμασία για τα όρια ανοχής της αθηναϊκής κοινωνίας. Όπως και σήμερα που δοκιμάζουν τις αντοχές του θρησκευτικού συναισθήματος του κόσμου..

Μια νέα υπόθεση που εξετάζεται στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) φέρνει ξανά στο προσκήνιο το ερώτημα: Πρέπει να αφαιρεθούν οι εικόνες και οι σταυροί από τους δημόσιους χώρους και τα δικαστήρια; αναφέρει το εκκλησιαστικό site Romfea

Συγκεκριμένα μια οργάνωση αθεϊστών προσέφυγε στο Δικαστήριο κατά της Ελλάδος, ζητώντας την απομάκρυνση θρησκευτικών συμβόλων από δημόσια κτίρια, υποστηρίζοντας ότι η παρουσία τους παραβιάζει την ουδετερότητα του κράτους και την ελευθερία όσων δεν πιστεύουν.

Επίσης, οι άθεοι ζήτησαν την αφαίρεση χριστιανικών συμβόλων που εμφανίζονταν στις αίθουσες των δικαστηρίων κατά τη διάρκεια ακροάσεων που αφορούν θρησκευτικά ζητήματα.

Οι αιτούντες υποστήριξαν ότι η παρουσία των εικόνων ήταν μεροληπτική, θέτει σε κίνδυνο την αντικειμενικότητα του δικαστηρίου και παραβιάζει το δικαίωμά τους σε δίκαιη δίκη, καθώς και το δικαίωμά τους στην ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας.

Να αναφερθεί ότι η Ελληνική Δικαιοσύνη απέρριψε τα αιτήματά τους για αφαίρεση των εικόνων και συμβόλων.

Ο οργανισμός ADF International παρενέβη στην υπόθεση, υποστηρίζοντας ότι τα σύμβολα αυτά δεν πρέπει να εξαφανιστούν.

Τα βασικά τους επιχειρήματα είναι:

Είναι Ιστορία και Πολιτισμός: Πολλές από αυτές τις εικόνες (όπως οι ορθόδοξες εικόνες ή οι σταυροί) αποτελούν μέρος της ιστορικής και πολιτιστικής ταυτότητας μιας χώρας που έχει διαμορφωθεί εδώ και αιώνες.

Δεν επιβάλλουν πίστη: Η ύπαρξη ενός συμβόλου σε έναν τοίχο δεν αναγκάζει κανέναν να αλλάξει τα πιστεύω του ούτε επηρεάζει την κρίση ενός δικαστή.

Mόνο το Τείχος των Δακρύων είναι ιερό οι άλλοι τοίχοι πρέπει να είναι ανίεροι..

Δικαίωμα στην παράδοση: Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει αναγνωρίσει στο παρελθόν ότι τα κράτη έχουν το δικαίωμα να διατηρούν την παράδοσή τους στους δημόσιους χώρους, αρκεί αυτό να μην περιορίζει την ελευθερία των πολιτών.

Πάντως η εν λόγω απόφαση θα καθορίσει αν στο μέλλον οι δημόσιοι χώροι στην Ευρώπη θα «απογυμνωθούν» από κάθε θρησκευτικό στοιχείο στο όνομα του πλουραλισμού ή αν θα συνεχίσουν να αντανακλούν την ιστορία και τις ρίζες του κάθε λαού.

Η Adina Portaru, νομική σύμβουλος του ADF δήλωσε ότι: «Οι δημόσιοι χώροι δεν πρέπει να αδειάσουν από σύμβολα με θρησκευτική και ιστορική σημασία. Η παρουσία τους δεν παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά τιμά την κληρονομιά μας».

dimpenews.com