ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ
-αυστηρώς ακατάλληλο για ελληνόφοβους και αχρίστους.
Για του Χριστού την πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία.
ΠΑΛΙ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΠΑΛΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΘΑΝΑΙ -
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
Τι πρέπει να κάνει τώρα η Ελλάδα για την διεκδίκηση των γερμανικών επανορθώσεων.
Έφυγε ο Γερμανός Πρόεδρος από τη χώρα μας αφού επανέλαβε την πάγια ανθελληνική θέση του Βερολίνου ότι το θέμα των επανορθώσεων έχει κλείσει. Ο ξένος Τύπος, ο γερμανικός κυρίως, έδωσε μεγάλη δημοσιότητα στο ότι η Ελλάδα έθεσε το θέμα των επανορθώσεων σε ανώτατο επίπεδο δημιουργώντας την εντύπωση ότι ήταν σαν να έθετε για πρώτη φορά, ενώ είναι γνωστό ότι οι Πολεμικές Αποζημιώσεις, Επανορθώσεις και τα Κατοχικά Δάνεια σύμφωνα. με το Διεθνές Δίκαιο δεν παραγράφονται ποτέ και καταβάλλονται έντοκα από τον κατακτητή.
Ας δούμε τώρα που έχει πάρει έκταση το θέμα τι πρέπει να κάνει άμεσα η ελληνική κυβέρνηση για την διεκδίκηση των γερμανικών επανορθώσεων:
1. Να κληθεί ο Γερμανός πρέσβης στο Υπουργείο Εξωτερικών (και όχι ο Έλληνας πρέσβης στο γερμανικό ΥΠΕΞ) και να του εκφραστεί η δυσαρέσκεια της Αθήνας για τη δήλωση του Γερμανού Προέδρου κ. Frank-WalterSteinmeier ότι «το θέμα των επανορθώσεων έχει κλείσει για τη Γερμανία». Στη συνέχεια θα πρέπει να τονιστεί ότι δεν είναι δυνατόν το Βερολίνο να αναγνωρίσει πολεμικές επανορθώσεις στην Πολωνία (κάτι που έγινε πριν από τρεις μήνες) και να μην τις αναγνωρίσει για την Ελλάδα, η οποία ουδέποτε παραιτήθηκε από τις αναφορές στη Γερμανία όπως αναλυτικά τεκμηρίωσε Η Επιστημονική Επιτροπή της Γερμανικής Βουλής σε έκθεσή της που δημοσιεύτηκε το 2019. Επίσης, δεν προτάθηκε η έναρξη διαλόγου για το φλέγον θέμα μεταξύ Αθηνών και Βερολίνου με την προειδοποίηση ότι, σε περίπτωση άρνησης, η οποία θα εφαρμοστεί την απόφαση 11/2000 του Αρείου Πάγου που προβλέπει τη δυνατότητα κατάσχεσης περιουσιακών στοιχείων του Γερμανικού Δημοσίου στην Ελλάδα. Η απόφαση αυτή αναφέρεται στην υπόθεση του Διστόμου όπου είχε απορριφθεί η ασκηθείσα από τη Γερμανία αναίρεση κατά την απόφαση της 137/1197 του Πρωτοδικείου Λειβαδιάς που είχε επιδικάσει 9,5 δις δραχμές (57 εκατ. γερμαν.μάρκα), καθιστώντας την έτσι τελεσίδικη.
2. Διεθνοποίηση του θέματος. Η Πολωνία απέστειλε τον Δεκέμβριο του 2022 επιστολές για τις πολικές επανορθώσεις στη Γενική Γραμματεία του ΟΗΕ, το Πρόεδρο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ κιόλας τα όργανα του ΟΗΕ, στο Συμβούλιο της Ευρώπης κ.λπ. Η διεθνοποίηση του θέματος από τη Βαρσοβία είχε ως αποτέλεσμα την αναγνώριση του χρέους από τη Γερμανία πριν από τρεις μήνες. Ανάλογη πρωτοβουλία πρέπει να αναλάβει και η Αθήνα. Επίσης, θα πρέπει να τεθεί το θέμα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο με την απειλή ότι η Ελλάδα θα σταματήσει να πληρώνει προς τη Γερμανία τις οφειλές της στα πλαίσια των μνημονιακών μας υποχρεώσεων και καθώς υπάρχει απαγόρευση ενός τέτοιου συμψηφισμού αναφορικά με τα μνημόνια. Σχετικές κινήσεις μπορούν να γίνουν και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με την προϋπόθεση ότι δεν θα υπάρξουν Έλληνες ευρωβουλευτές που θα καταψηφίσουν το ψήφισμα για τις γερμανικές επανορθώσεις, όπως συνέβη στο παρελθόν.
3.Παράλληλα και ταυτόχρονα με τα παραπάνω, η Ελλάδα θα πρέπει να αποφύγει μονομερείς στο Δικαστήριο Συμβιβασμού και Διαιτησίας του ΟΑΣΕ , σύμφωνα με τα άρθρα 20 και 26 της Σύμβασης περί Συμβιβασμού και Διαιτησίας.
Επίσης, το Ελληνικό Κοινό λιο πρέπει να επικαιροποιήσει τα παλαιότερα ψηφίσματα του για τις γερμανικές επανορθώσεις.
Τέλος, είναι σημαντικό ν α συνεχιστούν οι κινητοποιήσεις της κοινωνίας των πολιτών και των μαρτυρικών πόλεων. Οι κινητοποιήσεις μπορούν να λάβουν και τη μορφή συνεδρίων στην Ελλάδα και τη Γερμανία καθώς είναι αναγκαίο να ενημερωθεί η γερμανική κοινή γνώμη για το χρέος της χώρας της.
Η Γερμανία οφείλει στη χώρα μας από την περίοδο της Κατοχής, μετά τον ανατοκισμό, 2 τρις ευρώ (αποζημιώσεις για τα θύματα εγκλημάτων πολέμου και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας € 1 τρις, αποζημιώσεις για την καταστροφή των υποδομών € 595 δις και αποπληρωμή των κατοχικών δανείων € 506 δις), ενώ πρέπει να μας επιστρέψει 8.500 αρχαιολογικούς θησαυρούς και 460 πίνακες των οποίων η αξία είναι ανεκτίμητη.
Μόνο αν πραγματοποιηθούν τα παραπάνω προτεινόμενα είναι δυνατόν να ασκηθεί πίεση στη Γερμανία να αναγνωρίσει την ύπαρξη του χρέους της, γεγονός που θα επιτρέψει στη συνέχεια την έναρξη διαπραγματεύσεων μεταξύ των δύο κρατών .
Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος, πρέσβης επί τιμή
Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς –Η ιστοσελίδα του ΙΗΑ δεν λογοκρίνει, ούτε επεμβαίνει σε άρθρα του ΙΗΑ
Χθες, 12-2 το μεσημέρι πραγματοποιήθηκε διαμαρτυρία, για τα απλήρωτα, επί 83 χρόνια χρέη των Γερμανών, προς την Ελλάδα, από τη βάρβαρη κατοχή (έχω ήδη τοποθετηθεί στο ΦΒ).
Ήταν πρωτοβουλία του Λεωνίδα Χρυσανθόπουλου, πρέσβη ε.τ. Και, αρχικά, είχα πολλούς ενδοιασμούς, από το φόβο μήπως το συμβάν χαρακτηριστεί «γραφικό». Ωστόσο, αποφάσισα να είμαι παρούσα με μετάβαση από τη Θεσσαλονίκη και επιστροφή αυθημερόν. Θα επιχειρήσω κάποιας μορφής απολογισμό:
1. Θλίβομαι να αποδεχθώ, ότι σε κάποιο βαθμό, το στοιχείο της γραφικότητας, ήταν εμφανές, αν ληφθεί υπόψη, ότι:
*μετά από 83 χρόνια, που το χρέος με τους τόκους ανέρχεται ήδη σε 2 και πλέον τρισεκατομμύρια ευρώ, αλλά δεν έχει καταβληθεί,
*μέσα στα 83 αυτά χρόνια οι Έλληνες δεινοπάθησαν με πολλούς τρόπους και με αποκορύφωμα τα εγκληματικού περιεχομένου Μνημόνια, που αποτελούν τη χαριστική βολή, από κάθε πλευρά της εθνικής μας ύπαρξής,
*τα χρέη, για τα οποία η ΕΕ (με επικεφαλής τη Γερμανία) μας έβαλε το μαχαίρι στο λαιμό, ζητώντας και τη βοήθεια του ΔΝΤ, και απαιτώντας να μην τολμήσουμε να επικαλεστούμε συμψηφισμό, ανάμεσα στα κατοχικά δάνεια, πολλαπλάσιας αξίας και των δικών μας,
*οι ελληνικές κυβερνήσεις, περί άλλων τυρβάζουν, επί 83 χρόνια, και οπωσδήποτε προτιμούν να εξαφανίσουν το Έθνος μας, παρά να δυσαρεστήσουν τη Γερμανία.
ΟΤΑΝ, ΛΟΙΠΟΝ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΚΗ ΑΥΤΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ, Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΩΝ ΠΑΡΟΝΤΩΝ ΣΤΗ ΧΘΕΣΙΝΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΔΕΝ ΞΕΠΕΡΑΣΕ ΤΟΥΣ 120, Ε, ΤΟΤΕ ΝΑΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΗΣ ΓΡΑΦΙΚΟΤΗΤΑΣ.
2. Και, παρά ταύτα, μετά το πέρας της διαμαρτυρίας, παραδόξως, δεν ένοιωσα απογοήτευση. Και, ακριβώς, με την παρούσα, θα επιχειρήσω να διερευνήσω το γιατί:
Πρώτον, επειδή οι παρόντες, εκτός του ότι ανήκαν στην πλειοψηφία τους, στην κατηγορία που δεν μου αρέσει να αναφέρω, καθώς είμαστε όλοι επώνυμοι (στρατηγοί, καθηγητές, διπλωμάτες, δικηγόροι, λογιστές, επιστήμονες διαφόρων ειδικοτήτων, δημοσιογράφοι κλπ.) πιστεύω ότι εκπροσωπούν επιπλέον εκείνους, που θα αποδειχθούν σωτήριοι, αν δεν εξαφανιστούμε στο μεταξύ. Δηλαδή, πρόκειται για τους συμπατριώτες μας, που κάνουν συχνή χρήση του μυαλού τους, που αγωνιούν για την πατρίδα που χάνεται, που δεν τυφλώνονται από δοξασίες της δήθεν προοδευτικότητας έναντι της συντήρησης, που δεν λιβανίζουν την εξουσία, μόνο επειδή είναι εξουσία. Άνθρωποι με κρίση, με παρουσία και αγωνιστικότητα στα τεκταινόμενα στον τόπο, με αγωνία για το που πάμε. Άνθρωποι με τους οποίους η συζήτηση για τα εθνικά, την οικονομία, τους πολέμους είναι άνετη, έντιμη, αντικειμενική, και βέβαια βασισμένη σε σοβαρή μελέτη όλων των σχετικών δεδομένων. Ανάμεσά τους και αρκετοί φοιτητές μου, που είχα να δω 40 και παραπάνω χρόνια, και που ικανοποιήθηκα διαπιστώνοντας ότι ανήκουν στην κατηγορία «Έλληνες». Επέτρεψα, λοιπόν, στον εαυτό μου κάποια νότα αισιοδοξίας. Δηλαδή, ότι οι παρόντες, στην περί ης διαμαρτυρία, θα αποτελέσουν τη μαγιά (που όπως είναι γνωστό αποτελεί μικρή ποσότητα στο ζυμάρι) για την αναγέννηση της Ελλάδας μας, όταν και αν αυτή ανατείλει.
Δεύτερον. Οι λοιποί Έλληνες, που δεν ήταν παρόντες στη διαμαρτυρία, είναι προφανώς ολοένα περισσότερο πιεσμένοι κάτω από συνθήκες που δεν επιτρέπουν την πολυτέλεια παρουσίας σε συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, στην επίδοση μελέτης για τη διαμόρφωση ορθολογικής κρίσης και γνώμης, σε αντιρρήσεις στην εξουσία κλπ. Στο Παρίσι, στο δεύτερο μεταπτυχιακό μου δίπλωμα, ο γνωστός τότε καθηγητής μας Jean Marchal επέμενε στο ότι ο συνδικαλισμός στην Ευρώπη άρχισε να είναι εφικτός, μόνον όταν οι εργαζόμενοι είχαν τη δυνατότητα να συγκεντρώνονται με κάποια άνεση στα βιομηχανικά εργοστάσια, και κυρίως να έχουν λύσει το πρόβλημα της επιβίωσης. Αλλά, εμείς όλοι, έχουμε λύσει το πρόβλημα της επιβίωσης;, Με την αστρονομική ακρίβεια και την (θριαμβευτικά εξαγγελλόμενη) αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 30 ευρώ το μήνα; Τα σχετικά ευρήματα είναι πέρα για πέρα αποκαρδιωτικά για το ποσοστό όσων κυριολεκτικά πεινούν, αλλά και γι’ αυτούς που δεν καταφέρνουν να επιβιώσουν με σχετικά ικανοποιητικό τρόπο. Και, βέβαια, ενόσω παράλληλα διαθέτουμε εκατομμύρια για τον κ. Ζελένσκι, προκειμένου να εξακολουθεί να έχει την ικανοποίηση να αναγγέλλει μεγάλο αριθμό Ρώσων, που σκοτώνει σε καθημερινή βάση (οι Ουκρανοί δεν τον ενδιαφέρουν). Πως να έρθουν τα εκατομμύρια αυτά των συμπατριωτών μας σε συγκεντρώσεις, όταν στην κυριολεξία πεινούν, και όταν αγωνίζονται υπεράνθρωπα για την εξασφάλιση του επιούσιου; . Υπάρχουν, ακόμη, και οι μοιρολάτρες, που είναι πεπεισμένοι (και τρέμω μήπως έχουν δίκαιο) ότι τίποτε δεν μπορεί να βελτιωθεί σε αυτό τον τόπο, και που αποτελούν τη μεγάλη παράταξη των όσων αρνούνται να ψηφίσουν. Και τέλος, είναι και αυτή η μειοψηφία (τώρα με τις ανακατατάξεις γύρω στα 17-18%;), που δεν κάνουν τον κόπο να σκεφτούν, που καθηλώνονται από την όποιας μορφής εξουσία, ιδίως όταν είναι προς τα δεξιά και όχι προς τα αριστερά και που όμως αποφασίζουν για τις τύχες των υπολοίπων.
Τρίτον. Η αδυναμία επιστροφής των γερμανικών χρεών, επί 83 χρόνια, παρότι ο ελληνικός λαός μαρτυρούσε, μέσα σε αυτά, και εξακολουθεί να μαρτυρεί από ελλείψεις κάθε μορφής, και παρά τις χρόνιες και επίμονες προσπάθειες του Γλέζου, οφείλεται εξ ολοκλήρου στον υποτιμητικό τρόπο απαίτησης, με τον οποίο ψελλίζοντας τα ζητά το ελληνικό κράτος. Εξαιτίας, της αβυσσαλέας υποτέλειας του.
Τέταρτον. Την ίδια ημέρα με την παραπάνω συγκέντρωση διαμαρτυρίας, πραγματοποιήθηκε και η παρουσίαση του μνημειώδους βιβλίου του Γιώργου Χαρβαλιά, «ΓΙΑΒΟΛ», στην Κρήτη, ως τετάρτη και επαυξημένη έκδοσή του. Είχε τη μεγάλη επιτυχία, που του αξίζει. Η απήχηση αυτού του βιβλίου στο ελληνικό κοινό, αλλά και παράλληλα η επιτυχία του δικού μου βιβλίου σε τρίτη έκδοση με τον τίτλο «ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΜΑΤΩΝΕΙ», λέει πολλά, και εξηγεί το πως και το γιατί δεν γέμισε περισσότερο ο χώρος χθες μπροστά στη γερμανική πρεσβεία. Και βέβαια, δηλαδή, υπάρχει αυξημένο ενδιαφέρον για την επιστροφή των γερμανικών χρεών, αλλά δεν υπάρχει αρκετή ελπίδα, ότι με συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας και άλλα παρόμοια, αυτό θα επιτευχθεί, όσο το κράτος είναι ο μεγάλος απών.
Με τις παραπάνω σκέψεις, επιστρέφοντας στη Θεσσαλονίκη αεροπορικώς (γιατί δεν είμαι αρκετά ηρωική για να μπω σε τρένο) κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ο φίλος Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος είχε δίκαιο να επιμένει γι αυτή τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας. Καθώς, έτσι, παραμένει επίκαιρο το θέμα των γερμανικών πολεμικών αποζημιώσεων, αναμένοντας μια ελληνική κυβέρνηση, που θα εξυπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα πριν από τα ξένα.
Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς – μέλη του ΙΗΑ. Η ιστοσελίδα του ΙΗΑ δεν λογοκρίνει, ούτε επεμβαίνει σε άρθρα – κείμενα των μελών του ΙΗΑ
Στις 6 Απριλίου 1941 η Γερμανία εισέβαλε στην Ελλάδα. Το Σάββατο 6 Απριλίου 2024 και ώρα 12 με 2 το μεσημέρι οργανώνω σιωπηρή συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από τη γερμανική Πρεσβεία,Υψηλάντου 10 στην Αθήνα, ζητώντας να καταβάλει η Γερμανία στην Ελλάδα όσα της οφείλει από την περίοδο της Κατοχής που κράτησε μέχρι τον Οκτώβριο του 1944 και που είχε τα εξής αποτελέσματα για τη χώρα μας:
Με την επίσχεση και κατάσχεση τροφίμων 300.000 Έλληνες πέθαναν από την πείνα τον χειμώνα του 1941 ενώ ακολούθησαν μέχρι το τέλος της Κατοχής κι άλλοι 300.000 θάνατοι από πείνα, ασθένειες, σφαγές κι εκτελέσεις. Ο πληθυσμός της Ελλάδας μειώθηκε κατά 13,5%.
Οι γερμανικές ένοπλες δυνάμεις κατέστρεψαν 1770 πόλεις και χωριά με 131 ολοκαυτώματα, με μεγαλύτερα τα εξής έξι:
1.Το ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων (13 Δεκεμβρίου 1943). Εκτελέστηκαν 1460 άμαχοι και κατεδαφίστηκε η πόλη.
2.Το ολοκαύτωμα του Διστόμου (10 Ιουνίου 1944). Σφαγιάστηκαν 117 γυναίκες, 11 άντρες και 53 παιδιά.
3.Το ολοκαύτωμα της Βιάννου (14-16 Σεπτεμβρίου 1943). Σφαγιάστηκαν 461 κάτοικοι, κάηκαν 10 χωριά και ανατινάχτηκαν 980 σπίτια.
4.Το ολοκαύτωμα του Κομμένου (16 Αυγούστου 1943). Σφαγιάστηκαν 317 κάτοικοι (ανάμεσά τους 97 βρέφη και παιδιά και 119 γυναίκες).
5.Το ολοκαύτωμα της Κανδάνου (3 Ιουνίου 1941). Εκτελέστηκαν 300 άντρες και ισοπεδώθηκε το χωριό.
6.Το ολοκαύτωμα των Ανωγείων (Αύγουστος 1944). Σφαγιάστηκαν 24 ηλικιωμένοι και ανάπηροι ενώ ανατινάχτηκαν 940 σπίτια.
Α. Από τις παραπάνω φρικαλεότητες προκύπτει η πρώτη γερμανική οφειλή προς την Ελλάδα. Πρόκειται για αποζημιώσεις που επιδικάστηκαν στη Διάσκεψη των Παρισίων του 1946 για τα θύματα εγκλημάτων πολέμου. Η ελληνική Διακομματική Κοινοβουλευτική Επιτροπή υπολόγισε το 2016 ότι το χρέος γι’ αυτές τις αποζημιώσεις ανέρχεται σε 107 δις ευρώ χωρίς τους τόκους. Μ’ ένα επιτόκιο 3% το ποσόν φτάνει σήμερα το 1 τρις ευρώ. Η Γερμανία, έναντι αυτού, έχει καταβάλει μόνο 115 εκατ. μάρκα σε ορισμένες κατηγορίες θυμάτων.
Β. Η δεύτερη γερμανική οφειλή προς την Ελλάδα είναι οι αποζημιώσεις για την καταστροφή των υποδομών της χώρας από τις γερμανικές ένοπλες δυνάμεις. Καταστράφηκαν το οδικό και το σιδηροδρομικό δίκτυο, τα λιμάνια, η πολιτική αεροπορία, η διώρυγα της Κορίνθου, το 74% των εμπορικών πλοίων και το 95% των επιβατικών. Η Συνδιάσκεψη των Παρισίων του 1946 αποφάσισε επανορθώσεις ύψους 6,7 δις δολάρια ΗΠΑ σε τιμές 1938, που με τους τόκους το ποσόν ανέρχεται σήμερα σε 595 διςευρώ. Η Γερμανία, έναντι αυτού, έχει καταβάλει μόνο 20 εκατ. δολάρια.
Γ. Η τρίτη γερμανική οφειλή είναι η αποπληρωμή των κατοχικών δανείων βάσει διακρατικής συμβατικής συμφωνίας. Το συνολικό ποσόν αποτιμάται, ανάλογα με την τιμαριθμική αναπροσαρμογή, από 100 μέχρι 506 δις ευρώ.
Δ. Η τέταρτη γερμανική οφειλή είναι η επιστροφή στην Ελλάδα των 8500 αρχαιολογικών θησαυρών και 460πινάκων που εκλάπησαν από τις γερμανικές ένοπλες δυνάμεις. Το 1946 παραδόθηκε από την ελληνική κυβέρνηση στη γερμανική κατάλογος με τα κλαπέντα πολιτιστικά αγαθά.
Ανάλογες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας θα πραγματοποιηθούν την ίδια μέρα έξω από τη γερμανική Πρεσβεία στην Ουάσιγκτον και στο γερμανικό Γενικό Προξενείο στο Τορόντο, ενώ στην Κρήτη θα γίνει η παρουσίαση του βιβλίου «Γιαβόλ» του Γιώργου Χαρβαλιά.
Με τη δημοσιότητα που θα δοθεί στις εκδηλώσεις αυτές ελπίζουμε να υπενθυμίσουμε στο Βερολίνο ότι ο ελληνικός λαός δεν έχει ξεχάσει το θέμα επιμένοντας στην αποπληρωμή των χρεών προς την Ελλάδα και να ασκηθεί πίεση στην ελληνική κυβέρνηση να θέσει το θέμα επιτακτικά, και γιατί όχι εκβιαστικά, στο Βερολίνο
Σας περιμένουμε το Σάββατο 6 Απριλίου στην Αθήνα,
την Ουάσιγκτον και το Τορόντο!
Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος – Πρέσβης επί τιμή
Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς – μέλη του ΙΗΑ. Η ιστοσελίδα του ΙΗΑ δεν λογοκρίνει, ούτε επεμβαίνει σε άρθρα – κείμενα των μελών του ΙΗΑ
…Η πληρωμή των αποζημιώσεων θα μπορούσε εν ολίγοις να καταστεί μέσον διαφύλαξης της ειρήνης καθώς οι μελλοντικές γενιές θα συνειδητοποιήσουν ότι όποιος παραβιάζει το δίκαιο καλείται να επανορθώνει και ν’ αποζημιώνει για τα δεινά που προκαλεί. Αυτή είναι και η σκέψη του Ομήρου στην Ιλιάδα πριν από σχεδόν τρεις χιλιάδες χρόνια ( ραψωδία Γ, στίχοι 455-461)…
του Λεωνίδα Χρυσανθόπουλου, Πρέσβη επί τιμή, μέλους του ΙΗΑ
H Γερμανία διαθέτει μια ικανότητα και μεθοδολογία για ν’ αποφεύγει να πληρώνει πολεμικές επανορθώσεις. Από τις πολεμικές επανορθώσεις που της επιβλήθηκαν μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο πλήρωσε τελικά το 12,5% της αρχικής οφειλής. Η Συμφωνία του Λονδίνου του 1953 για το εξωτερικό χρέος της ΟΔΓ μείωσε το χρέος της κατά 62,6% το οποίο θα πληρωνόταν σε γερμανικά μάρκα.
Ας δούμε περιληπτικά τι χρωστάει η Γερμανία στην Ελλάδα:
1. Η συνδιάσκεψη των Παρισίων του 1946 αποφάσισε επανορθώσεις για την καταστροφή υποδομών ύψους 6,7 δις δολαρίων σε τιμές του 1938 ή 309 δις ευρώ (εκτίμηση του 2014). Η Γερμανία έχει καταβάλει στην Ελλάδα μόνο 20 εκατ. δολάρια.
2. Αποπληρωμή του κατοχικού δανείου βάσει διακρατικής συμφωνίας, μεταξύ 240,5 και 510 δις ευρώ.
3. Αποζημίωση για τα θύματα εγκλημάτων πολέμου και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας. Η Διακομματική Κοινοβουλευτική Επιτροπή την υπολόγισε το 2016 σε 107 δις ευρώ, χωρίς τους τόκους. Με ένα επιτόκιο 3% και ανατοκισμό το ποσόν ανέρχεται σήμερα σε 1,14 τρις ευρώ. (Σύμφωνα με τη Συμφωνία του 1960, η Γερμανία κατέβαλε στην Ελλάδα 115 εκατ. γερμανικά μάρκα για αποζημίωση σε ορισμένες κατηγορίες θυμάτων του ναζισμού. Το 1969 πλήρωσε 2,5 εκατ. γερμανικά μάρκα στην Εβραϊκή Κοινότητα της Θεσσαλονίκης και 8,5 εκατ. γερμανικά μάρκα για τιμαλφή και πολύτιμα μέταλλα που κλάπηκαν από Έλληνες Εβραίους.)
4. Επαναπατρισμός των κλαπέντων πολιτιστικών θησαυρών (το 1946 η ελληνική Κυβέρνηση παρέδωσε έναν κατάλογο στις γερμανικές Αρχές με την περιγραφή 8.500 κλαπέντων αρχαιολογικών θησαυρών και 460 πινάκων. Δεν έγινε καμιά επιστροφή). Τα κλαπέντα έχουν ανεκτίμητη αξία και οι ζημιές που προκάλεσαν οι Γερμανοί υπολογίζονται στα 15,8 δις ευρώ.
Το συνολικό ποσό οφειλών ανέρχεται στο 1,16 τρις ευρώ περίπου. Στο ποσό αυτό δεν περιλαμβάνεται το κατοχικό δάνειο που είναι μια ξεχωριστή περίπτωση.
Η συνολική στάση της Γερμανίας ως προς την καταβολή αποζημιώσεων και επανορθώσεων συνοψίζεται στην επιδίωξη μη καταβολής ή στην καταβολή των ελάχιστων ποσών στην περίπτωση που η άρνηση καταβολής είναι ανέφικτη λόγω μαζικών πιέσεων (Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος). Αρνείται τον χαρακτηρισμό των καταβλητέων ποσών ως αποζημίωση ή επανορθώσεις και τα παρουσιάζει σαν εθελοντικές εισφορές. Οι καταβολές της Γερμανίας στο προϋπολογισμό της ΕΕ ή στο ΝΑΤΟ παρουσιάζονται ως αντιστάθμισμα των πολεμικών οφειλών. Επισημαίνεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, απαντώντας σε ερώτηση του ευρωβουλευτή Αλαβάνου το 1995, αναιρεί το γερμανικό επιχείρημα απαντώντας ως εξής: «Οι χρηματοδοτικές ενισχύσεις που χορηγούνται στα κράτη-μέλη στο πλαίσιο των κοινοτικών πολιτικών προέρχονται από τον κοινοτικό προϋπολογισμό. Ο προϋπολογισμός αυτός χρηματοδοτείται από ιδίους πόρους (άρθρο 201 της Συνθήκης ςΕΚ). Η Επιτροπή δεν είναι αρμόδια για τις χρηματοπιστωτικές σχέσεις μεταξύ κρατών-μελών». Προχωρεί επίσης σε μονομερή ή διμερή σχήματα, λ.χ. Γερμανο-Ελληνικό Ταμείο του Μέλλοντος και Ίδρυμα για τη Νεολαία.
Η γερμανική επιχειρηματολογία ως προς τα αιτήματα της Ελλάδας έχει ως εξής:
1. «Ένα τέτοιο αίτημα, μετά την παρέλευση πάνω από 50 ετών, θα ήταν άδικο και δεν ανταποκρίνεται στη στενή συνεργασία και την ποιότητα των σχέσεων μέσα στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ» (13.11.98 εκπρόσωπος Τύπου γερμανικού ΥΠΕΞ). Βέβαια, σχήμα οξύμωρον, οι Γερμανοί ζητούν αποζημιώσεις από την πολωνική Κυβέρνηση για κατασχεθείσες γερμανικές περιουσίες στην Πολωνία ή προσφέρουν αποζημίωση για την γενοκτονία που διέπραξαν στην Ναμίμπια το 1904. Αναληθώς αναφέρουν ότι οι πολεμικές επανορθώσεις απέναντι στην Ελλάδα έχουν τερματιστεί με τη συμφωνία του 1960 βάσει της οποίας η Γερμανία κατέβαλε για θύματα του πολέμου 115 εκατ. γερμανικά μάρκα. Η Ελλάδα είχε ζητήσει 178 εκατ. γερμανικά μάρκα ενώ δεν έχει ποτέ παραιτηθεί του δικαιώματός της για επανορθώσεις.
2. Άλλο επιχείρημα είναι ότι η Ελλάδα δέχτηκε το 1953 την αναβολή καταβολής των γερμανικών οφειλών ως οριστική ρύθμιση η οποία επήλθε με τη Συνθήκη 2+4 και η οποία έγινε δεκτή με ικανοποίηση στη Χάρτα των Παρισίων από τα κράτη-μέλη του ΟΑΣΕ. Η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα απλά έλαβε υπό σημείωση τη σχετική δήλωση του ΟΑΣΕ. Θα πρέπει επίσης να επισημανθεί ότι οι Γερμανοί πέτυχαν για τη Συνθήκη 2+4 να μην έχει τον τίτλο Συνθήκης Ειρήνης ώστε μ’ αυτόν τον τρόπο να μπορούν να ισχυρίζονται ότι δεν υποχρεούνται να καταβάλουν τις οφειλές. Ο ίδιος ο Genscher, αναφορικά με τη σχετική συνομιλία που είχε με τον Snowcroft στις 20.11.89, αναφέρει: «Ο Snowcroft ρώτησε κατά πόσον εννοούσα Συνθήκη Ειρήνης ή μια Διάσκεψη των Τεσσάρων Δυνάμεων. Απέκρουσα την ιδέα μιας Συνθήκης Ειρήνης λέγοντας ότι αυτός ο χαρακτηρισμός έχει από καιρό ξεπεραστεί από τις εξελίξεις καθώς είμαστε εταίροι και φίλοι με τρεις από τις τέσσερις Δυνάμεις καθώς και με την πλειοψηφία των περισσοτέρων κρατών που έλαβαν μέρος στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο».
3. Επίσης, κατά τα τελευταία χρόνια οι Γερμανοί έχουν προσθέσει το επιχείρημα ότι οι ελληνικές Κυβερνήσεις δεν ήγειραν έναντι της ΟΔΓ καμιά αξίωση περί επανορθώσεων (δήλωση του Γερμανού υφυπουργού Οικονομικών, 6 Ιουλίου 2017),γεγονός το οποίο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα καθώς το θέμα είχε τεθεί από τον Έλληνα Πρωθυπουργό και τον ΥΠΕΞ το 2015.
Από όσα αναφέρθηκαν προηγουμένως προκύπτει ότι η Γερμανία δεν έχει καμιά διάθεση ή πρόθεση να καταβάλει τις αποζημιώσεις που οφείλει στην Ελλάδα και γι’ αυτό η Ελλάδα θα πρέπει ν’ ακολουθήσει μια διαφορετική πολιτική από αυτήν που ακολούθησε τα τελευταία 70 χρόνια, ανεξάρτητα αν αυτή η νέα πολιτική οδηγήσει σε προσωρινή χειροτέρευση των σχέσεων Ελλάδας-Γερμανίας.
Η Ελλάδα έχει δύο τρόπους να προχωρήσει, με τον πρώτο να είναι η διεθνοποίηση του θέματος και τον δεύτερο η υλοποίηση από τον υπουργό Δικαιοσύνης της απόφασης 11/2000 του Αρείου Πάγου που προβλέπει μεταξύ άλλων κατάσχεση ακινήτων του γερμανικού Δημοσίου στην Ελλάδα.
Α. Διεθνοποίηση του θέματος:
Στόχος θα πρέπει να είναι πρώτα απ’ όλα να αναγνωρίσει η Γερμανία ότι το θέμα των αποζημιώσεων παραμένει ανοιχτό κι ότι δέχεται να το συζητήσει. Εδώ απαιτείται η συνεργασία της Ελλάδας με την Πολωνία. Η Βαρσοβία, από τα τέλη του 2022, ανέλαβε μια πρωτοβουλία διεθνοποίησης του θέματος στέλνοντας επιστολές στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, στον Πρόεδρο της Γενικής Συνέλευσης, στον Πρόεδρο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, στον Ύπατο Αρμοστή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και στην UNESCO. Επίσης επιστολή στάλθηκε στην Γενική Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης. Ανάλογες επιστολές θα πρέπει ν’ αποσταλούν κι από την Ελλάδα με την κατάλληλη δημοσιότητα και προβολή στο εσωτερικό, αλλά και διεθνώς. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι οι διαδικασίες λήψης αποφάσεων στα όργανα αυτά είναι χρονοβόρες και συνήθως χωρίς πρακτικές συνέπειες. Αλλά, αποτελούν έναν μοχλό πίεσης προς την Γερμανία.
Η ΕΕ και τα όργανά της μπορεί να χρησιμοποιηθούν επίσης. Η Ελλάδα και η Πολωνία μπορούν και πρέπει να θέσουν το θέμα σε ανώτατο επίπεδο στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ενώ οι ΥΠΕΞ των δύο κρατών πρέπει να το θέσουν στα Συμβούλια των ΥΠΕΞ της ΕΕ, ακόμα και με κατ’ ιδίαν διαβουλεύσεις με την ΥΠΕΞ της Γερμανίας.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποτελεί ένα άλλο φόρουμ όπου μπορεί να προβληθεί το θέμα. Είχε ήδη γίνει μια προσπάθεια στο παρελθόν χωρίς όμως αποτέλεσμα. Ωστόσο, αν υπάρξει μια σχετική πρωτοβουλία των Ελλήνων και Πολωνών ευρωβουλευτών, θα είναι δυνατή η υιοθέτηση από την Ολομέλεια ενός ψηφίσματος για το θέμα. Οι εν λόγω δράσεις της Ελλάδας και της Πολωνίας θα αυξήσουν ακόμα περισσότερο τις πιέσεις στο Βερολίνο.
Στα πλαίσια της ΕΕ και σύμφωνα με τους κανονισμούς της Eurostat, η ελληνική Κυβέρνηση μπορεί να εγγράψει το αντίστοιχο γερμανικό χρέος προς την Ελλάδα στις ανείσπρακτες οφειλές προς το ελληνικό Δημόσιο και κατ’ επέκταση στον κρατικό προϋπολογισμό αφού πρόκειται για άμεσα απαιτητό χρέος. Με τον τρόπο αυτό ο ελληνικός προϋπολογισμός μεταβάλλεται αυτομάτως σε πλεονασματικό. Ταυτόχρονα, η Γερμανία θα υποχρεωθεί να εγγράψει το δημόσιο χρέος προς την Ελλάδα στον κρατικό της προϋπολογισμό. Ανάλογα μπορεί να πράξει και η Πολωνία. H Ελλάδα μπορεί επίσης να σταματήσει τις αναλογούσες πληρωμές της προς τη Γερμανία, στα πλαίσια των μνημονιακών της υποχρεώσεων, μέχρις ότου το Βερολίνο δεχτεί ν’ ανοίξει συζήτηση για το θέμα των επανορθώσεων.
Μια τελευταία δυνατότητα στο διεθνές επίπεδο είναι η μονομερής προσφυγή της Ελλάδας και της Πολωνίας στο Δικαστήριο Συμβιβασμού και Διαιτησίας του ΟΑΣΕ που εδρεύει στη Γενεύη, σύμφωνα με τα άρθρα 20 και 26 της Σύμβασης περί Συμβιβασμού και Διαιτησίας του ΟΑΣΕ.
Επισημαίνεται ότι αν το Βερολίνο αποδεχτεί ν’ ανοίξει διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα και την Πολωνία για τις επανορθώσεις, οι συζητήσεις αυτές θα γίνουν χωριστά μιας και τα αιτήματα της Ελλάδας διαφέρουν απ’ αυτά της Πολωνίας.
B. Στο διμερές επίπεδο η Ελλάδα έχει στα χέρια της την απόφαση 11/2000 του Αρείου Πάγου αναφορικά με αγωγές θυμάτων και συγγενικών προσώπων που προσέφυγαν στα ελληνικά δικαστήρια κατά του γερμανικού κράτους. Με την απόφαση αυτή απορρίφθηκε η αναίρεση που είχε ασκήσει η Γερμανία κατά της απόφασης 137/1197 του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς και η οποία είχε επιδικάσει 9,5 δις δραχμές (57 εκατ. γερμανικά μάρκα) καθιστώντας την έτσι τελεσίδικη. Για την εκτέλεση της απόφασης 11/2000 που προβλέπει και κατάσχεση γερμανικών περιουσιακών στοιχείων απαιτείται η άδεια του υπουργού Δικαιοσύνης.
Η Γερμανία οφείλει να ρυθμίσει τα χρέη της για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διέπραξε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Διαφορετικά δεν θα διαθέτει το ηθικό κύρος να εγείρει ανάλογα θέματα κατά κρατών που ενδεχομένως διαπράττουν τέτοια εγκλήματα. Αν είχε ρυθμίσει τα χρέη αυτά θα είχε δοθεί ένα μήνυμα στη διεθνή κοινότητα ότι οι πολεμικές επανορθώσεις πρέπει να πληρώνονται και ίσως τότε να είχαν σημειώσει μείωση τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας σε άλλα μέρη του πλανήτη. Η πληρωμή των αποζημιώσεων θα μπορούσε εν ολίγοις να καταστεί μέσον διαφύλαξης της ειρήνης καθώς οι μελλοντικές γενιές θα συνειδητοποιήσουν ότι όποιος παραβιάζει το δίκαιο καλείται να επανορθώνει και ν’ αποζημιώνει για τα δεινά που προκαλεί. Αυτή είναι και η σκέψη του Ομήρου στην Ιλιάδα πριν από σχεδόν τρεις χιλιάδες χρόνια ( ραψωδία Γ, στίχοι 455-461).
Η νέα ελληνική Κυβέρνηση οφείλει να δράσει με αποφασιστικότητα και στην ανάγκη να χρησιμοποιήσει πιεστικά μέτρα ώστε ν’ αποδοθούν στη χώρας μας στο σύνολό τους όσα μας οφείλει το Βερολίνο. 77 χρόνια καθυστέρησης είναι αρκετά. Κι αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να ησυχάσουν οι ψυχές των νεκρών μας.
Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς – μέλη του ΙΗΑ. Η ιστοσελίδα του ΙΗΑ δεν λογοκρίνει, ούτε επεμβαίνει σε άρθρα – κείμενα των μελών του ΙΗΑ
Γερμανικά δολώματα για λήθη φρικαλεοτήτων και αποζημιώσεων
Όπως είναι γνωστό η σύγχρονη Γερμανία αρνείται πεισματικά να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις που έχει απέναντι σε χώρες και λαούς για τις φρικαλεότητες, τα εγκλήματα και τις καταστροφές που προκάλεσε η φασιστική λαίλαπα του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου.
Αντ΄ αυτού προσπαθεί, με χρηματοδότηση του Γερμανικού Υπουργείου Εξωτερικών, να αποπροσανατολίσει από τις ρητές και απαράγραπτες υποχρεώσεις της καθώς και να θολώσει την ιστορική αλήθεια, οργανώνοντας διάφορα προγράμματα διαμόρφωσης ιστορικής συνείδησης των επόμενων Ελληνικών γενεών, μακριά από την ιστορική αλήθεια.
Η Ελληνική Επιτροπή Γερμανικών Οφειλών με τους συντονιστές τεσσάρων γνωστών οργανισμών (International Hellenic Association (ΙΗΑ), Prof. Ελένη Σαββάκη, Canadian Hellenic Congress (CHC), Dr. Κώστας Πάππας, HellenicAmerican National Council (HANC), Dr. Παναγιώτης Μπαλτατζής, Ίδρυμα Δημητρίου και Μαρίας Δελιβάνη, Prof. Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη, απέστειλε στον Γενικό Διευθυντή της Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης, Dr. Κωνσταντίνο Ζορμπά, με αφορμή την εκδήλωση με τίτλο: «Θυμόμαστε και μνημονεύουμε στην Κρήτη – Οι γερμανοελληνικές σχέσεις στον 20ο και 21ο αιώνα» την παρακάτω επιστολή με ημερομηνία 8 Φεβρουαρίου 2023, η οποία αποστέλλεται και στον Έλληνα Πρωθυπουργό, τους Υπουργούς Εξωτερικών, Παιδείας και Θρησκευμάτων, στον Υφυπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων καθώς και σε όλους τους πολιτικούς αρχηγούς των κομμάτων που εκπροσωπούνται στο Ελληνικό κοινοβούλιο.
Το πλήρες κείμενο της επιστολής αυτής έχει ως εξής:
του Λεωνίδα Χρυσανθόπουλου, Πρέσβη επί τιμή, μέλους του ΙΗΑ
Βαρσοβία:
Στις 3 Οκτωβρίου 2022 ο Πολωνός Υπουργός Εξωτερικών Zbigniew Rau υπέγραψε ρηματική διακοίνωση που στάλθηκε στην γερμανική κυβέρνηση με την οποία ζήτησε να καταβάλει η Γερμανία επανορθώσεις ύψους 1.3 τρις εκατομμυρίων δολαρίων για τις καταστροφές που προκλήθηκαν στην Πολωνία από την επίθεση της Γερμανίας εναντίον της χώρας του και την επακολουθήσασα Κατοχή της Πολωνίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στις 3 Ιανουαρίου 2023 το Βερολίνο απάντησε ότι το θέμα έχει κλείσει. Η γερμανική απάντηση προκάλεσε την έντονη αντίδραση της Βαρσοβίας. Ειδικότερα, ο Πολωνός ΥΦΥΠΕΞ Arkadiusz Mularczyk δήλωσε τα εξής: «Πρέπει ν’ αναφερθώ σ’ αυτό κατά τρόπο πολύ αρνητικό και κριτικό. Αν η θέση της Γερμανίας στην εμπεριστατωμένη πολωνική ρηματική διακοίνωση είναι στην πραγματικότητα μια τοποθέτηση ότι “κατά τη γνώμη της γερμανικής κυβέρνησης το θέμα έχει κλείσει”, αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει νομικό επιχείρημα σ’ αυτή την απάντηση. Το δεύτερο ζήτημα είναι ότι πρόκειται για μια απάντηση που δεν σέβεται το πολωνικό κράτος και τους Πολωνούς. Οι απώλειες της Πολωνίας ήταν αδιανόητες. Τα όσα αναφέρονται στις συνεντεύξεις Τύπου για τις σπουδαίες πολωνο-γερμανικές σχέσεις ανάγονται στη σφαίρα της φαντασίας. Η Γερμανία δεν έχει φιλική πολιτική προς την Πολωνία. Θέλει να οικοδομήσει μια σφαίρα επιρροής εδώ σ’ εμάς και κοιτάζει αφ’ υψηλού τη χώρα μας. Συνεχίζουμε και θα συνεχίσουμε με συνέπεια τις ενέργειές μας στο θέμα των επανορθώσεων. Έχουμε πολλούς μήνες σκληρής δουλειάς μπροστά μας. Είμαι πεπεισμένος ότι αργά ή γρήγορα οι Γερμανοί, υπό την πίεση της διεθνούς κοινής γνώμης και της δικής τους κοινής γνώμης —γιατί θα ξεκινήσουμε μια εκστρατεία ενημέρωσης μέσα στη Γερμανία— θ’ αναγκαστούν ν’ αλλάξουν στάση».
Προηγουμένως ο Πολωνός ΥΦΥΠΕΞ είχε αναφέρει ότι σχετικές επιστολές είχαν σταλεί σε 57 κράτη ζητώντας τη σύγκλιση μιας διεθνούς διάσκεψης για το θέμα αυτό κι ότι είχε ζητηθεί η εμπλοκή του ΟΗΕ.
Αυτά ως προς τη δραστηριοποίηση των Πολωνών.
Η Αθήνα;
Η Γερμανία έχει δώσει την ίδια απάντηση που έδωσε στους Πολωνούς στις πολλές σχετικές ρηματικές διακοινώσεις της Αθήνας προς το Βερολίνο. Η θέση της Αθήνας ήταν ότι “θεωρούμε ότι το θέμα παραμένει ανοιχτό κι ότι θα συνεχίσουμε να το θέτουμε”.
Το συνολικό ποσόν που διεκδικεί η Ελλάδα από τους Γερμανούς για τις καταστροφές και το Κατοχικό δάνειο κυμαίνεται μεταξύ 289 δις και 482 δις ευρώ. Στα αιτήματα της χώρας μας συμπεριλαμβάνεται η επιστροφή των 8.500 αρχαιολογικών θησαυρών και σύγχρονων έργων τέχνης που οι Γερμανοί έκλεψαν φεύγοντας από την Ελλάδα και που σήμερα στολίζουν μουσεία ή ιδιωτικές συλλογές. Η Ελλάδα έχει παραδώσει από το 1946 αναλυτικό πίνακα στη Γερμανία με τους κλεμμένους αρχαιολογικούς θησαυρούς και τα έργα τέχνης.
Επισημαίνεται ότι η Γερμανία επιστρέφει αυτόν τον καιρό στο Καμερούν αρχαιολογικά αντικείμενα που είχε κλέψει (περίπου 9.700) ενώ ετοιμάζεται να επιστρέψει στη Νιγηρία τα χάλκινα αγάλματα του Μπενίν.
Μέχρι και η Τουρκία απαίτησε το 1966 αποζημίωση 80 εκατομμυρίων δολαρίων από τη Δυτική Γερμανία για 2.000 τούρκικες οικογένειες που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Ελλάδα λόγω της γερμανικής Κατοχής! Παραμένει άγνωστο αν ικανοποιήθηκε το αίτημά της.
Μπροστά σ’ αυτήν τη γερμανική άρνηση τι μπορεί να πράξει η Ελλάδα;
1. Μπορεί να ενώσει τις δυνάμεις της με την Πολωνία ώστε ν’ ασκηθεί από κοινού πίεση προς το Βερολίνο προκειμένου το τελευταίο να δεχτεί το άνοιγμα χωριστών διαπραγματεύσεων με Αθήνα και Βαρσοβία. Η Πολωνία είναι σοβαρό κράτος, μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ κι έχουμε ιστορικές σχέσεις φιλίας από τον Μεσαίωνα ενώ, επιπλέον, επιθυμεί και τη συνεργασία της χώρας μας πάνω στο θέμα αυτό. Μπορεί, επίσης, οι επανορθώσεις να τεθούν και στα πλαίσια της ΕΕ. Πάντως, είναι σκόπιμο να ξεκινήσουν συντονισμένες συζητήσεις με την Πολωνία για το κοινό συμφέρον.
2. Πρέπει η Ελλάδα να ζητήσει την επιστροφή των κλεμμένων αρχαιολογικών θησαυρών άμεσα. Τώρα είναι ο κατάλληλος χρόνος από τη στιγμή που η Γερμανία φαίνεται διατεθειμένη να κλείσει τις παλιές εκκρεμότητες αποζημιώνοντας ή επιστρέφοντας κλεμμένους αρχαιολογικούς θησαυρούς κι έργα τέχνης.
3. Η Ελλάδα πρέπει να αναλάβει μια δυναμική εκστρατεία ενημέρωσης της γερμανικής κοινής γνώμης που αγνοεί σε μεγάλο βαθμό, ίσως και παντελώς, αυτή την υποχρέωση της χώρας της. Είναι σκόπιμο επίσης να θέσει το θέμα επισήμως στους αρμόδιους διεθνείς οργανισμούς και να ενημερωθούν σχετικά κι άλλα κράτη.
4. Αν, παρ’ όλ’ αυτά, το Βερολίνο εξακολουθήσει να κωφεύει αρνούμενο ακόμη και να ξεκινήσει συζητήσεις, τότε θα πρέπει να παρθούν μέτρα κατά της Γερμανίας ξεκινώντας με κατασχέσεις ακίνητης περιουσίας του γερμανικού Δημοσίου στο ελληνικό έδαφος και όπου αλλού αυτό προβλέπεται.
Στην αρχή θα γίνει αναμπουμπούλα, ίσως ακολουθήσουν κι εκβιασμοί, στο τέλος όμως, αν η Ελλάδα είναι αποφασισμένη, θα επικρατήσει ψυχραιμία κι είναι πιθανόν να ξεκινήσουν οι ποθητές διαπραγματεύσεις.
Διαφαίνεται εξάλλου ότι σε ανάλογα μέτρα προσανατολίζεται να καταφύγει και η Πολωνία.
5. Και, ποτέ να μην ξεχνάμε ότι ως προς τις αποφάσεις για κυρώσεις κι άλλα σοβαρά γενικότερα διεθνή θέματα διαθέτουμε την πολύτιμη ψήφο μας που οφείλουμε κάθε φορά να την ρίχνουμε με πολλή περίσκεψη και οπωσδήποτε με αντίδωρο.
Αν η Ελλάδα κινηθεί με αποφασιστικότητα ως προς τις γερμανικές επανορθώσεις, κάτι μπορεί να κερδίσει. Και, πάντως, δεν επιτρέπεται να αδρανεί. Οφείλει να δράσει άμεσα γιατί αυτό απαιτεί ο σεβασμός προς τη μνήμη των 600.000 νεκρών μας και η εύλογη μετά από 80 χρόνια απαίτηση του ελληνικού λαού για δικαίωση του.
Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς – μέλη του ΙΗΑ. Η ιστοσελίδα του ΙΗΑ δεν λογοκρίνει, ούτε επεμβαίνει σε άρθρα – κείμενα των μελών του ΙΗΑ.
“Τον Οκτώβριο του 1944 οι Γερμανοί εγκαταλείπουν την Αθήνα Να δούμε τι αφήνουν πίσω τους..
Στην διάρκεια της γερμανικής κατοχής, που κράτησε σαράντα δύο μήνες, πέρασαν από τα γερμανικά εκτελεστικά αποσπάσματα και τυφεκίσθηκαν τριάντα οκτώ χιλιάδες εννιακόσιοι εξήντα Έλληνες (38.960)! Σκοτώθηκαν από σφαίρες «αδέσποτες» και άλλα στρατιωτικής φύσεως «ατυχήματα» δώδεκα χιλιάδες εκατόν τρεις (12.103). Σκοτώθηκαν σε μάχες εβδομήντα χιλιάδες (70.000). Πέθαναν από πείνα σ’ ολόκληρη την Ελλάδα περίπου εξακόσιες χιλιάδες, ιδίως νέοι! (600.000). Πέθαναν προτού γεννηθούν, κατά τη γέννα ή αμέσως μετά τριακόσιες χιλιάδες παιδιά από την ασιτία και τις κακουχίες των μανάδων τους, δηλαδή μία ολόκληρη γενιά (300.000). Θανατώθηκαν με τρόπο οικτρό σαράντα πέντε χιλιάδες Έλληνες στα γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης Σαράντα πέντε χιλιάδες άνθρωποι, για τους οποίους δεν μίλησε κανείς ποτέ, αφού ήταν Έλληνες, δηλαδή όντα δευτέρας επιλογής (45.000). Πέθαναν με τρόπο οικτρό επίσης εξήντα χιλιάδες Έλληνες, Εβραίοι το θρήσκευμα, για τους οποίους μίλησαν οι πάντες (60.000). Φυλακίστηκαν στους σαράντα δύο μήνες κατοχής διακόσιες χιλιάδες Έλληνες, εκ των οποίων οι περισσότεροι πέθαναν στην φυλακή ή αμέσως μετά την απελευθέρωσή τους (200.000). Προσβλήθηκαν από βαριές ασθένειες, έμειναν δια βίου ανίκανοι πάνω από ένα εκατομμύριο Έλληνες (1.000.000)!
Τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής άδειασαν όλες τις αποθήκες και στην τελευταία γωνιά της χώρας. Άρπαξαν όλα τα δημητριακά, καπνό, σταφίδα, μπαμπάκι, λάδι, κάθε λογής τρόφιμα και αγαθά. Κατέστρεψαν αγροτικά μηχανήματα και καλλιέργειες. Άρπαξαν το 50% των μεγάλων ζώων, βόδια, γελάδια, άλογα, το 30% των μικρών, διέλυσαν την ελληνική κτηνοτροφία. Κατέστρεψαν τις μεταλλευτικές εγκαταστάσεις, ανατίναξαν ορυχεία, αφάνισαν την βιομηχανία. Κατέστρεψαν το 80% των σιδηροτροχιών. Γκρέμισαν γέφυρες, ανατίναξαν σταθμούς και σήραγγες. Από τις 220 ατμομηχανές των ελληνικών σιδηροδρόμων άφησαν πίσω τους φεύγοντας μόνο τις τριάντα τρεις (33). Από τα τριακόσια δώδεκα (312) επιβατηγά βαγόνια “βούτηξαν” τα τριακόσια έξι! Άφησαν μόνο έξι (6)! Από τα 4.544 φορτηγά βαγόνια των ελληνικών σιδηροδρόμων, οι συγγενείς, οι συνάδελφοι, οι συμπατριώτες, οι δάσκαλοι, οι ομοϊδεάτες της Μέρκελ, του Ρέσλερ, του Σρόιντερ άφησαν πίσω τους εξήντα τρία (63)! Οι Γερμανοί κατακτητές πήραν τα 70% των ελληνικών παντός είδους αυτοκινήτων και κατέστρεψαν το οδικό δίκτυο της χώρας. Οι Γερμανοί κατακτητές ισοπέδωσαν τελείως εκατό χιλιάδες σπίτια (100.000) και μισογκρέμισαν άλλες πενήντα χιλιάδες (50.000). Κατέστρεψαν οι βάρβαροι Γερμαναράδες τις μεγαλύτερες λιμενικές εγκαταστάσεις της Ελλάδος, ακόμη και τη διώρυγα της Κορίνθου. Άρπαξαν οι βάνδαλοι του Βερολίνου το 73% των πλοίων της εμπορικής και επιβατικής ναυτιλίας της χώρας
Σύμφωνα με τις στατιστικές του ΟΗΕ, η Γερμανία είχε υποστεί σε σχέση με το ετήσιο εισόδημά της ζημιές από τον πόλεμο της τάξεως του 135% και η Ελλάδα της τάξεως του 170%. Η κατεστραμμένη, δηλαδή, Γερμανία ήταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση από την Ελλάδα μόλις τελείωσε ο πόλεμος.
Στην διάσκεψη των Παρισίων, που πραγματοποιήθηκε αμέσως μετά το τέλος του πολέμου, οι εκπρόσωποι των «νικητριών» χωρών υπολόγισαν και καθόρισαν το ύψος των ζημιών που προκάλεσαν τα χιτλερικά στρατεύματα κατοχής στην Ελλάδα σε δεκατέσσερα δισεκατομμύρια δολάρια, με αγοραστική αξία του 1938! Αυτά δεν τα απεφάσισε κάποιο πρωτοδικείο Χαλκίδος, κάποιο κακουργοδικείο Λαρίσης, κάποιο λαϊκό δικαστήριο Γρεβενών, αλλά το ανώτατο διεθνές νομικό όργανο του κόσμου, η διάσκεψη των Παρισίων, ό,τι δηλαδή επισημότερο μπορούσε να υπάρξει.
Με βάση, άλλωστε τις αποφάσεις της διεθνούς διάσκεψης Παρισίων η Γερμανία εξόφλησε τις υποχρεώσεις της προς όλες τις χώρες που κατέστρεψε, πλην της Ελλάδος. Γιατί; Γιατί η Ελλάδα, από τον πόλεμο μέχρι σήμερα, κυβερνήθηκε από σάπιους, δειλούς και προδότες. Τρισεκατομμύρια χρωστούν οι «Ούννοι», αν συνυπολογιστεί και το «κατοχικό» δάνειο.”
Δημ. Νατσιός.
ΚΑΙ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΧΙΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΓΟΝΑΤΙΣΤΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΚΛΙΠΑΡΟΥΝ ΓΙΑ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ, ΜΑΣ ΚΟΥΝΑΝΕ ΚΑΙ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ…
Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΑΡΧΙΣΕΙ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΗΣ ΧΡΕΟΣ ΠΡΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Στόχος μας δεν είναι μόνο η εξυπηρέτηση των δικαιωμάτων των Ελλήνων αλλά και η αποκατάσταση της δικαιοσύνης στην Ευρώπη
Έχουν περάσει ογδόντα χρόνια από την εισβολή της Γερμανίας του Χίτλερ στην Ελλάδα και η Γερμανία εξακολουθεί να αρνείται να πληρώσει τα χρέη της που προκύπτουν από τα εγκλήματα που διέπραξαν τα στρατεύματά της κατά του Ελληνικού Κράτους και του Ελληνικού Λαού κατά τη διάρκεια της Κατοχής μεταξύ 1941 και 1944 στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ιστορικό υπόβαθρο:
Οι Γερμανοί καθησύχασαν τους Έλληνες το 1941 ότι ήρθαν για να ενισχύσουν την ελληνική οικονομία, και αντί αυτού, τύπωσαν πλαστά νομίσματα με αποτέλεσμα τεράστιο υπερπληθωρισμό. Για παράδειγμα, 1 κιλό ψωμί άξιζε 10 δραχμές το 1941 και 153 εκατομμύρια δραχμές το 1944.
Οι Γερμανοί κατακτητές λεηλάτησαν όλη τη βιομηχανική και αγροτική παραγωγή της Ελλάδας. Για παράδειγμα, κατέσχεσαν και μετέφεραν στη Γερμανία χιλιάδες τόνους χρώμιο, βωξίτη, νικέλιο, μολυβδαίνιο, πυρίτη, καπνό, ασήμι, χαλκό, πετρέλαιο, κάρβουνο, σταφίδες, ελαιόλαδο, βαμβάκι, ζάχαρη, ρύζι, μεταξωτά κουκούλια, 12 τόνους χρυσού, χιλιάδες πολιτιστικούς θησαυρούς κλπ. Ο Μουσολίνι είπε σαρκαστικά ότι «οι Γερμανοί πήραν από τους Έλληνες ακόμη και τα κορδόνια των παπουτσιών τους».
Ως αποτέλεσμα όλης αυτής της άγριας λεηλασίας, ο ελληνικός πληθυσμός πείνασε, και χάθηκαν 300.000 Έλληνες τον χειμώνα 1941-42, και 600.000 συνολικά από έλλειψη τροφής, υποσιτισμό και ασθένειες. Στο τέλος του πολέμου, το 75% των παιδιών έπασχε από ασθένειες.
Εκτός από την πείνα, ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΔΙΕΠΡΑΞΑΝ ΣΦΑΓΕΣ στην Ελλάδα (παραβιάσεις της Διάσκεψης της Χάγης του 1907). Η συνολική μείωση του πληθυσμού της Ελλάδας κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ανήλθε στο 13,5%.
Οι Γερμανοί κατέστρεψαν περίπου 1770 πόλεις και χωριά, με 131 ολοκαυτώματα αναγνωρισμένα μέχρι σήμερα. Μερικές από τις κοινότητες που υπέφεραν από τις θηριωδίες των Γερμανών ήταν Αλικιανός, Ανώγεια, Γιαννιτσά, Δαμάστα, Δίστομο, Καισαριανή, Κάνδανος, Κερδύλλια, Κλεισούρα, Κομμένο, Κοντομάρι, Λιγκιάδες, Μεσόβουνο, Μουσιωτίτσα, Παραμυθιά, Πύργοι, Υπάτη, Χορτιάτης, χωριά της Βιάννου κ.α.
Ακολουθούν παραδείγματα ολοκαυτωμάτων:
ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ (13 Δεκεμβρίου 1943): Η μεγαλύτερη μονοήμερη γερμανική θηριωδία στην Ελλάδα. Γερμανοί έσφαξαν 1460 αμάχους και κατεδάφισαν την πόλη. Αφού εξόντωσαν όλους τους άνδρες μεταξύ 12 και 90 ετών, οι Γερμανοί ανάγκασαν γυναίκες και παιδιά να συγκεντρωθούν στο σχολείο και του έβαλαν φωτιά. Εκτέλεσαν και μοναχούς στις Μονές Μεγάλου Σπηλαίου και Αγίας Λαύρας. https://artsandculture.google.com/story/hQXBvtpmfOhVLA
ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΔΙΣΤΟΜΟΥ (10 Ιουνίου 1944): Οι Γερμανοί εξόντωσαν 117 γυναίκες, 111 άνδρες και 53 παιδιά. Τα σπίτια καίγονταν, εκατοντάδες πτώματα στο έδαφος. γυναίκες στραγγαλισμένες με τα ίδια τους τα σπλάχνα, βρέφη με κομμένο το λαιμό τους. Ο Σουηδός καθηγητής Sture Linner συμμετείχε στην αντιπροσωπεία του Ερυθρού Σταυρού στην Ελλάδα, και είδε τα αποτελέσματα της γερμανικής θηριωδίας. Οδηγούσε ένα φορτηγό γεμάτο τρόφιμα στο Δίστομο. Ήταν 14 Ιουνίου 1944. Ο ίδιος περιγράφει ότι «μπήκε σε ένα χωριό φλεγόμενο, άδειο από ζωή, ολοσχερώς κατεστραμμένο… Πτώματα με κομμένα τα γεννητικά τους όργανα και βαλμένα στο στόμα τους. Γυναίκες με κομμένο στήθος και θρυμματισμένα γεννητικά όργανα… Η εικόνα θα μπορούσε να ταιριάζει με την κόλαση του Δάντη».
ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΒΙΑΝΝΟΥ (14-16 Σεπτέμβρη 1943): Οι Γερμανοί σκότωσαν 461 κατοίκους, έκαψαν 10 χωριά και ανατίναξαν 980 σπίτια. Το 1945, ο Νίκος Καζαντζάκης, μέλος της Επιτροπής «Διαπίστωσης ωμοτήτων στην Κρήτη», που συγκροτήθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη, περιέγραψε τις θηριωδίες της Βέρμαχτ. Γράφει ότι «Γερμανοί συνέλαβον παιδιά και ήρχισαν να τα βασανίζουν δια να προβούν εις αποκαλύψεις,· εχαράκωσαν με την ξιφολόγχην τα μάγουλά των και τας κνήμας των, τα εκέντησαν εις τα πέλματα και επειδή εκείνα δεν είχον τι να μαρτυρήσουν, τους απέσπασαν τα δόντια με την ξιφολόγχην και τέλος τα έσφαξαν δι’ αυτής, και έπειτα τα εξήπλωσαν επί του τοίχου του κτήματος με κρεμασμένας τας κεφαλάς… Μετά την εκτέλεσιν τα εκτελεστικά αποσπάσματα Βαχού, Αμιρών και Κεφαλοβρύσου, υπό τους ήχους φωνογράφου ήρχισαν να διασκεδάζουν… μεθυσμένοι εχόρευαν επί των πτωμάτων των εκτελεσθέντων». Θηριωδίες που εκτελέστηκαν από τον τακτικό γερμανικό στρατό της Βέρμαχτ. Στο Παράρτημα αυτής της Έκθεσης αναφέρεται ότι από τις αποθήκες της Φαιστού οι Γερμανοί άρπαξαν όλα τα αγγεία. Απομεινάρια Μινωικών πόλεων σβήστηκαν για πάντα. https://tvxs.gr/news/taksidia-sto-xrono/i-xameni-ekthesi-toy-kazantzaki-gia-ta-nazistika-egklimata-stin-kriti
Ο MarkMazower στο βιβλίο του «Inside Hitler’s Greece» αναφέρεται στις γερμανικές θηριωδίες στο Κομμένο: «…ένας πόλεμος απαράμιλλης βαρβαρότητας. Οι στρατιώτες παραδέχτηκαν ότι αυτό που τους συγκλόνισε ιδιαίτερα στο Κομμένο ήταν τα σημάδια σκληρότητας χωρίς προηγούμενο, όπως ο σκόπιμος ακρωτηριασμός σωμάτων…»
ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΚΑΝΔΑΝΟΥ (3 Ιουνίου 1941): Γερμανοί ισοπέδωσαν το χωριό Κάνδανος και εκτέλεσαν 300 Κρητικούς. Οι Γερμανοί άφησαν γραπτώς το έγκλημά τους σε τρεις πινακίδες. Η μια αναφέρει: «Για τη βάναυση δολοφονία Γερμανών αλεξιπτωτιστών, καταδρομέων και μηχανικών του βουνού, από ένοπλους άνδρες, γυναίκες, παιδιά και ιερείς και για την αντίσταση στο μεγάλο Ράιχ, η Κάνδανος ισοπεδώθηκε στις 3 Ιουνίου 1941, έτσι ώστε ποτέ να μην ξαναχτιστεί». Μια άλλη γράφει: «Εδώ υπήρξε η Κάνδανος. Καταστράφηκε προς εξιλασμόν της δολοφονίας 25 Γερμανών στρατιωτών».
ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΑΝΩΓΕΙΩΝ (Αύγουστος 1944): Η διαταγή του Μύλλερ (Friedrich-Wilhelm Muller) αποδίδει σε 5 γραμμες την ιστορία των Ανωγείων στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. «Επειδή τα Ανώγεια είναι κέντρο αγγλικής κατασκοπείας, οι κάτοικοι εφόνευσαν τον διοικητή Γενί Γκαβέ, διέπραξαν το σαμποτάζ της Δαμάστας, και βοήθησαν στη διαφυγή του Κράιπε, διατάσσομεν την καταστροφή της πόλης και την εκτέλεση οιουδήποτε άρρενος κατοίκου». Στα Ανώγεια υπήρχαν 940 σπίτια, ούτε ένα δεν έμεινε ανέπαφο. Επί 22 μερόνυχτα οι Γερμανοί λεηλατούσαν και ανατίναζαν σπίτια, έσφαξαν 24 ηλικιωμένους και ανάπηρους.
Ο Μέρτεν (επονομαζόμενος χασάπης των Ελληνοεβραίων της Θεσσαλονίκης) αφαίρεσε το χρυσό από τους Έλληνες Εβραίους της Θεσσαλονίκης και τους έστειλε σε στρατόπεδα εξόντωσης. Από τους 69.000 Ελληνοεβραίους Θεσσαλονίκης στα στρατόπεδα εξόντωσης, μόνο 2.000 επέστρεψαν. 67.000 ήταν τα θύματα του ναζιστικού προγράμματος δολοφονίας. Μητέρες και παιδιά, που δεν ήταν ούτε χρήσιμοι για τα απάνθρωπα πειράματα του Μένγκελε, ούτε αρκετά δυνατοί για να δουλέψουν, σκοτώνονταν σε θαλάμους αερίων. Οι άνδρες αναγκάζονταν να εργάζονται μέχρι εξάντλησης και τελικού θανάτου, συχνά σε εργοστάσια εγκατεστημένα στα στρατόπεδα.
Ο Νινιδάκης από το Κοξαρέ Ρεθύμνου επέζησε από το Μαουτχάουζεν και έφερε πίσω ένα σαπούνι. Όταν εξήγησε ότι το σαπούνι ήταν φτιαγμένο από καμένα ανθρώπινα σώματα, η μητέρα του έσκαψε μια τρύπα, το έθαψε, και το θύμιασε https://www.mystis.gr/el/books/view/anthrwpoi-sapouni-kai-lipasma. Ο θεατρικός συγγραφέας Καμπανέλλης, επιζών του Μαουτχάουζεν, έγραψε το ομώνυμο βιβλίο, ένα λογοτεχνικό αριστούργημα.
Συνολικά στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΑΣΕ ΤΟΣΕΣ ΨΥΧΕΣ (κυρίως άμαχους, άντρες-γυναίκες-και-παιδιά) ΟΣΕΣ ΟΙ ΗΠΑ ΚΑΙ Η ΑΓΓΛΙΑ ΜΑΖΙ
Αυτή είναι η πρώτη Γερμανική Οφειλή στην Ελλάδα: «Αποζημιώσεις στα Θύματα του Πολέμου»
Η Διακομματική Επιτροπή της Βουλής των Ελλήνωντο 2016 υπολόγισε ότι η Γερμανία οφείλει στους Έλληνες, θύματά του γερμανικού πολέμου, 107 δισεκατομμύρια ευρώ χωρίς τόκους.
Επιπλέον οι Γερμανοί κατέστρεψαν:
• οδικό και σιδηροδρομικό δίκτυο,
• τηλεπικοινωνιακό και αρδευτικό δίκτυο,
• λιμάνια,
• πολιτική αεροπορία,
• διώρυγα Κορίνθου,
• 74% φορτηγών και 95% επιβατικών πλοίων,
• το ¼ των οικοδομών,
• μεταλλεία
Προκάλεσαν μείωση :
• γεωργικής παραγωγής κατά 75%,
• μικρών + μεγάλων ζώων κατά 80%,
• δασών κατά 25%
Αυτή ήταν η μεγαλύτερη οικονομική καταστροφή της Νεοελληνικής Ιστορίας, με επιπτώσεις μέχρι σήμερα. Απόδειξη: Η Ελλάδα του 1938 είχε μια δραχμή 50 φορές ισχυρότερη από την δραχμή του 2001 (προ του ευρώ και της οικονομικής κρίσης).
Αυτή είναι η δεύτερη Γερμανική Οφειλή, χρέος προς το Ελληνικό Κράτος, για την καταστροφή των υποδομών της χώρας: «Πολεμικές Επανορθώσεις»
Στη Συνδιάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων του 1946, η 19μελής Διασυμμαχική Επιτροπή υποχρέωσε τη Γερμανία να καταβάλει πολεμικές επανορθώσεις στην Ελλάδα ύψους 7,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ (αγοραστικής αξίας 1938) για την καταστροφή υποδομών και οικονομίας της χώρας. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί σε 108 δισ. Ευρώ χωρίς να υπολογίζονται οι τόκοι.
Σημειώνεται ότι «τα εγκλήματα πολέμου και οι υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτά δεν εκπίπτουν».
Επιπλέον, οι ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΛΕΗΛΑΤΗΣΑΝ ΜΟΥΣΕΙΑ, ΜΝΗΜΕΙΑ και ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΥΣ ΘΗΣΑΥΡΟΥΣ. Το 3ο Ράιχ ήταν «στρατός αρχαιοκαπήλων». Ο επίσημος κατάλογος κλοπών και λεηλασιών, που διέπραξαν oi Γερμανοί κατά τη διάρκεια του πολέμου, εκδόθηκε από το ελληνικό κράτος το 1946 και περιλαμβάνει 8.500 αρχαιολογικούς θησαυρούς που κλάπηκαν από μουσεία και ανασκαφές, καθώς και 460 πίνακες. Επιπλέον, Γερμανοί λεηλάτησαν 87 αρχαιολογικούς χώρους στην Ελλάδα. Αυτά τα αντικείμενα δεν έχουν επιστραφεί, και εμφανίζονται σε γερμανικά μουσεία, δημοπρασίες και ιδιωτικές συλλογές.
Αυτή είναι η τρίτη Γερμανική Οφειλή, άλλο ένα χρέος της Γερμανίας προς το Ελληνικό κράτος: «Επιστροφή των λεηλατημένων Αρχαιολογικών Θησαυρών»
Αν κάποιος ήθελε να βάλει μια αγοραστική αξία για τα αντικείμενα που έκλεψαν οι Γερμανοί, θα έφτανε τα 15,8 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ (σε τιμές 1938) ή 1,5 τρισεκατομμύρια ευρώ σε σημερινό νόμισμα (με επιτόκιο 3%). https://biblionet.gr/titleinfo/?titleid=179442&return_url
Όμως, θέλουμε να ΕΠΑΝΑΠΤΡΙΣΤΟΥΝ αυτοί οι πολιτιστικοί θησαυροί.
Επίσης, Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΑΝΑΓΚΑΣΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΔΑΝΕΙΟ 3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων το 1938, που αντιστοιχεί σε τρέχουσα αξία 54 δις ευρώ πλέον τόκων (σύμφωνα με την κοινοβουλευτική επιτροπή του 2012). Το δάνειο αυτό ξεκίνησε ως αναγκαστικό, ωστόσο, επειδή οι όροι του τροποποιήθηκαν σε συμφωνία με το ελληνικό δημόσιο, μετατράπηκε σε συμβατικό. Ως εκ τούτου, ως Διακρατική Δανειακή Σύμβαση, το δάνειο αυτό είναι απαράγραπτο στο διηνεκές, έντοκα απαιτητό και ληξιπρόθεσμο. Είναι ενδιαφέρον ότι το δάνειο αυτό υπολογίστηκε εκ νέου από οικονομολόγους και ιστορικούς σε 100 δισ. ευρώ σύμφωνα με τον Kellerhoff, 370 δισ. ευρώ σύμφωνα με τον Γκούσκο ή 500 δισ. ευρώ σύμφωνα με τον Κουκούνα, ανάλογα με την τιμαριθμική αναπροσαρμογή και το επιτόκιο που χρησιμοποιείται.
Αυτό είναι το 4ο είδος γερμανικού χρέους προς την Ελλάδα, άλλο ένα χρέος προς το κράτος: «Κατοχικό Δάνειο»
ΠΡΟΦΑΝΩΣ, Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΟ ΔΑΝΕΙΟ ΤΗΣ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ, ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΑΡΧΙΣΕΙ Η ΓΕΡΑΝΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΠΛΗΡΩΜΗ ΤΟΥ ΔΙΚΟΥ ΤΗΣ ΔΑΝΕΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.
Ενώ η Ιταλία και η Βουλγαρία πλήρωσαν το χρέος τους προς την Ελλάδα, η Γερμανία δεν έχει αποπληρώσει το δικό της χρέος και απορρίπτει συνεχώς τα ελληνικά αιτήματα για έναρξη διαπραγματεύσεων μεταξύ των δύο πλευρών, χρησιμοποιώντας ανυπόστατες δικαιολογίες. Πρόσφατα, η Γερμανία επικαλείται τη Συνθήκη 2+4 (Μόσχα 1990) υποστηρίζοντας ότι αυτή η συνθήκη έχει διευθετήσει όλα τα ζητήματα των αποζημιώσεων συνολικά. Ωστόσο, η Επιστημονική Επιτροπή της Ομοσπονδιακής Βουλής, σε έκθεσή της που δημοσιεύτηκε το 2019, παραδέχεται ότι η Ελλάδα ποτέ δεν παραιτήθηκε από τα αιτήματά της προς τη Γερμανία. Για τη Συνθήκη 2+4, η Επιστημονική Επιτροπή γράφει: «Οι επανορθώσεις δεν αναφέρονται στο κείμενο της συνθήκης. Η Ελλάδα, ως τρίτη χώρα που δεν συμμετείχε στη διαμόρφωση της Συνθήκης, θα έπρεπε να έχει συμφωνήσει ρητά στις ανεπιθύμητες επιπτώσεις που την αφορούσαν».
Εν κατακλείδι, Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΟΦΕΙΛΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ:
Εκτός από το πολιτιστικό της χρέος που χρονολογείται από την αρχαιότητα, Και εκτός από το γεγονός ότι η Γερμανία δεν είναι υπό ναζιστική κυριαρχία σήμερα, εν μέρει λόγω του αγώνα που έδωσε η Ελλάδα στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, με εξαιρετικό κόστος,
Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΕΠΙΣΗΣ ΟΦΕΙΛΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ:
(1) Τις ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΙΣ που επιδικάστηκαν στη Διάσκεψη των Παρισίων το 1946 (σημειωτέον ότι οι Γερμανοί έκαψαν 1700 Ελληνικά Χωριά προκαλώντας 130 Ολοκαυτώματα και),
(2) ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΣΤΑ ΘΥΜΑΤΑ των εγκλημάτων πολέμου που διέπραξε (σημειωτέον ότι η Ελλάδα έχασε το 13% του πληθυσμού της στην Κατοχή),
(3) Την αποπληρωμή του ΚΑΤΟΧΙΚΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ (το οποίο είναι παράγραπτο
και ληξιπρόθεσμο), και
(4) Την επιστροφή των ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΘΗΣΑΥΡΩΝ που λεηλάτησαν οι Γερμανοί από Ελληνικά Μουσεία και Ανασκαφές.
Από χρηματική άποψη, το Γερμανικό χρέος προς την Ελλάδα είναι ΜΙΑ ΤΑΞΗ ΜΕΓΕΘΟΥΣ μεγαλύτερο από το Ελληνικό χρέος προς τη Γερμανία.
Η Ελλάδα ζήτησε την αποπληρωμή του γερμανικού χρέους το 1945, 1946, 1947, 1964, 1965, 1974, και 1987. Επίσης η Ελλάδα υπέβαλε 3 Ρηματικές Διακοινώσεις στη Γερμανία το 1966, 1995 και 2019. Στην πραγματικότητα, αν η Γερμανία εκπληρώσει τις οικονομικές της υποχρεώσεις προς την Ελλάδα, η Ελλάς θα είναι σε θέση να αποπληρώσει το χρέος της προς τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες οι οποίες επίσης αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα, και η ευρωζώνη θα μπορούσε να επιβιώσει.
Η Γερμανία κέρδισε 2,9 δισ. ευρώ μεταξύ 2010 και 2017 από τα ελληνικά ομόλογα μέσω του Προγράμματος Αγοράς Τίτλων. Επίσης τα τελευταία 10 χρόνια η Γερμανία κέρδισε περισσότερα από 200 δισ., γιατί η κρίση χρέους στην Ελλάδα είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση των επιτοκίων των γερμανικών ομολόγων κατά περίπου 300 βασικές μονάδες.
Σήμερα, η Ελλάδα είναι ΑΠΟΙΚΙΑ-ΧΡΕΟΥΣ λόγω της πολιτικής λιτότητας που ΑΠΑΙΤΕΙ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ. Τα παιδιά και τα εγγόνια των Γερμανών που γέμισαν την Ελλάδα με αίμα και ερείπια, χρησιμοποιούν όλα τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους για να αποσπάσουν χρήματα από τα παιδιά και τα εγγόνια των Ελλήνων που δολοφόνησαν…
Αναρωτιέται κανείς αν η Γερμανία ΑΞΙΖΕΙ να είναι στον πυρήνα της ενοποιημένης Ευρώπης σήμερα.
Δύο βραβευμένοι με Νόμπελ οικονομολόγοι περιγράφουν πώς ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ H ΓΕΡΜΑΝΙΚH ΣΑΓΚA ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ:
Ο Paul Krugman υποστηρίζει ότι:
«…Οι γερμανικές απαιτήσεις για την Ελλάδα σήμερα είναι εκδικητικές… Ποιος θα εμπιστευτεί ξανά τις καλές προθέσεις της Γερμανίας;»
Ο Joseph Stiglitz υποστηρίζει ότι:
«…Η Γερμανία τα πήγε τόσο καλά στο προπαγανδιστικό παιχνίδι, πουλώντας μια εικόνα ενός αποτυχημένου κράτους (Ελλάδας)…… Τα γεγονότα αποδεικνύουν το αντίθετο…. Οι Έλληνες τσακίστηκαν για δεύτερη φορά μέσα σε έναν αιώνα από τη Γερμανία…»
Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ, ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΟΥΝ ΤΙΣ ΘΗΡΙΩΔΙΕΣ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΤΟΥΣ, ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣΟΥΝ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΤΙΣ ΕΠΑΝΑΛΑΒΟΥΝ.
