«Μπροστὰ στὸ “χρῆμα”, προσκυνοῦν τὸν Πάπαν»!

Posted on 12 Ιουλίου, 2024

† Ὁ Μητροπολίτης Ἀντινόης Παντελεήμων
Κάλυμνος, 17 Ἰουνίου, 2024.

Πρόσφατα παρακολούθησα τὴν συνάντηση τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Φαναρίου κ. Ἀγαθαγγέλου, Διευθυντοῦ τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, μὲ τὸν αἱρετικὸν Πάπα τῆς Ρώμης κ. Φραγκίσκο.

  Ὁ ἐν λόγῳ Ἀρχιερεύς, λόγῳ μεγάλης βοήθειας ἀπὸ τὸν Παπισμό, ὑποκλίνεται καὶ ἀσπάζεται τὸ χέρι τοῦ αἱρετικοῦ Πάπα. (Αὐτὸ τὸ γεγονὸς κατέγραψαν τὰ ΜΜΕ καὶ κυρίως τὸ διαδίκτυο). Μὲ ἄλλα λόγια, ὁ κ. Ἀγαθάγγελος προσκύνησε αὐτὸν ποὺ ἐκφράζει ὅλες τὶς αἱρέσεις τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ὁμολογίας! Ἐδῶ διευκρινίζω, ὅτι δὲν ὀνομάζω τὸν Ρωμαιοκαθολικισμὸ ὡς “Ἐκκλησία”, ἀλλὰ “Ὁμολογία”. Διότι, ἂς τὸ συνειδητοποιήσουμε καλὰ ὅλοι, ὅτι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ἵδρυσε Μία καὶ μόνον Ἐκκλησία. Δὲν ὑπάρχουν ἄλλες “ἐκκλησίες”, ὅπως κακῶς διακήρυξε ἡ Σύνοδος στό Κολυμπάρι τῆς Κρήτης. Κατ’ οἰκονομία τὶς ὀνομάζω “ὁμολογίες”, διότι ὁμολογοῦν πίστη στὸν Χριστὸν καὶ στὴν Ἁγία Τριάδα.

  Μπροστὰ ὅμως στήν ἐξουσία, παραμερίζονται οἱ δογματικές, ἐκκλησιολογικές, πολιτιστικὲς καὶ ἱστορικὲς διαφορές! Οἱ Οἰκουμενιστὲς προτιμοῦν τὸν “χρυσὸ” παρὰ τὸν Χριστό.

  Ὅλοι οἱ Ἅγιοι Πατέρες προτίμησαν νὰ ὑποστοῦν τὸ μαρτύριο καὶ τὸν ἔνδοξο θάνατο, παρὰ νὰ ἐνδώσουν στὴν προσκύνηση τοῦ Πάπα.

  Ὅσο καλὸ ἔργο καὶ ἂν προγραμματίστηκε ἀπὸ τὴν Ἀποστολικὴ Διακονία, δὲν δικαιολογεῖ τὸ νὰ προσπίπτει ἕνας Ἀρχιερέας καὶ νὰ ἀσπάζεται τὸν αἱρετικὸ Πάπα. Πραγματικά, πόσο χαμηλὰ ἐξέπεσαν οἱ Οἰκουμενιστὲς Ἀρχιερεῖς! Ἀντὶ νὰ ἔχουν τὶς ἐλπίδες τους στὸν Χριστό, εὐελπιστοῦν στὶς ἐπιχορηγήσεις, δηλαδὴ στὸν “χρυσό”!

  Ὅσοι μαρτύρησαν ἀναδείχθηκαν Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας, ἐνῷ ὅσοι ἐνέδωσαν στὸν Πάπα ἔγιναν βρυκόλακες!

  Βέβαια, στὸν Σεβ. Ἀγαθάγγελο δὲν πρόκειται ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος νὰ ἐπιβάλει κάποιο ἐπιτίμιο. Ὅταν μάλιστα εἶναι κανεὶς εὐνοούμενος. Οἱ Ἱεροὶ Κανόνες δὲν ἔχουν καμία ἀπολύτως σημασία!

  Εὔχομαι, ὅπως ὁ Σεβ. Ἀγαθάγγελος νὰ μετανοήσει εἰλικρινὰ καὶ νὰ ζητήσει συγχώρεση ἀπὸ τὸν Ὀρθόδοξο λαό, ποὺ τόσο πολὺ σκανδάλισε μὲ τὸ βίντεο ποὺ ἀνεβάστηκε.

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ

 

Μὲ θυμὸ καὶ ὀργὴ (ἀπὸ ἀγάπη).

Posted on 23 Μαρτίου, 2023

Γεώργιος Κ. Τζανάκης. Ἀκρωτήρι Χανίων. 23 Μαρτίου 2023

Στὰ χρόνια ποὺ ζοῦμε, μὲ τὴν ἀποστασία ἀπὸ τὴν πίστι καὶ τὸν δαιμονισμὸ στὴ ζωή, παρατηρῶ ἕναν κοινὸ τρόπο ἀντιμετωπίσεως ἀπὸ τοὺς ταγμένους νὰ ἀγρυπνοῦν καὶ νὰ ποιμαίνουν, ὅσων ταλαιπώρων ἀποροῦν καὶ διαμαρτύρονται, γιὰ ὅσα συμβαίνουν. Μιλῶ γιὰ τὶς καθημερινὲς ἐπαφὲς καὶ συζητήσεις, ἀλλὰ καὶ γιὰ εὐρύτερες καὶ δημόσιες τοποθετήσεις. (Δὲν ἀναφέρομαι σὲ γενικώτερες, βαθύτερες καὶ σχεδιασμένες στρατηγικὲς, οἱ ὁποῖες, φεῦ!, ὑπάρχουν). Νομίζω ὅτι οἱ περισσότεροι θὰ ἔχουν ἐμπειρία αὐτῶν στὰ ὁποῖα ἀναφέρομαι, κατὰ περίπτωσιν.

Πρῶτο ἐπίπεδο ἀντιδράσεως: «Ποιός εἶσαι ἐσύ ποὺ μιλᾶς; Δὲν ἔχεις συναίσθησι τοῦ ἑαυτοῦ σου; Δὲν βλέπεις τὶς ἁμαρτίες σου καὶ τὰ χάλια σου; Προσθέτεις καὶ ἄλλες κρίνοντας τοὺς ἁρμοδίους, κληρικοὺς καὶ ἐπισκόπους; Ποιός σὲ ὅρισε σωτῆρα τῆς ἐκκλησίας; Ὅλοι οἱ ἄλλοι, καὶ μάλιστα κληρικοί, κάνουν λάθος καὶ μόνον ἐσὺ γνωρίζεις τὸ σωστό; Ἐσένα περιμένει γιὰ νὰ σωθῇ ἡ ἐκκλησία; Δὲν ξέρεις ὅτι «πύλαι ἄδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς»;

Ἄν τυχὸν καὶ δὲν ἐγκλωβιστεῖ σ’αὐτὸ τὸ ἐνοχικὸ κλουβὶ τὸ «πρόβατο» καὶ ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ ξεπεράσῃ τὰ (ψευδο)επιχειρήματα αὐτὰ, τότε παρουσιάζεται ἕνα δεύτερο ἐπίπεδο ἐπιχειρημάτων: «Καλὰ, ἄνθρωποι εἶναι καὶ οἱ ἐνεργοῦντες, Πατριάρχες καὶ ἐπίσκοποι καὶ κληρικοί. Κάνουν καὶ λάθη. Ἐσύ, πόσο ...

Ο σοφός Αναστάσιος της Αλβανίας και η Αυτοκεφαλία της Ουκρανίας

Από νωρίς φαινόταν ότι η άγαρμπη ανάμιξη του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο εσωτερικά της Ουκρανικής Εκκλησίας θα πυροδοτούσε αχρείαστες εντάσεις με την Μόσχα και θα προκαλούσε σοβαρές πολιτικές παρενέργειες με αποτέλεσμα την περαιτέρω αποδυνάμωση της διεθνούς υπόστασης του Φαναρίου. Η επίσημη χορήγηση status «Αυτοκεφαλίας» στο «σχισματικό», κατά την άποψη της Ρωσικής Εκκλησίας, Πατριαρχείο Κιέβου, που υπαγορεύθηκε από πιέσεις τρίτων, ήταν βέβαιο ότι θα ενίσχυε την εθνοτική αντιπαράθεση στην περιοχή, τραυματίζοντας ταυτόχρονα την ενότητα της Ορθοδοξίας σε παγκόσμιο επίπεδο.

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΒΑΛΙΑ

Η αρχική μου υποψία μεταβλήθηκε σε ακλόνητη πεποίθηση όταν είδα την πρώτη «μουδιασμένη» αντίδραση του Αρχιεπισκόπου Τιράνων Αναστασίου σε αυτή την ολισθηρή πρωτοβουλία. Ο Αναστάσιος είναι ένας από τους ελάχιστους ιεράρχες διεθνούς εμβέλειας και αναγνώρισης που διαθέτει η Ορθόδοξη Εκκλησία. Πρόκειται για έναν ποιμενάρχη με τεράστιες ακαδημαϊκές περγαμηνές, ένα πραγματικό τέρας μόρφωσης, που εκτός από το μοναδικό ιεραποστολικό έργο έχει να επιδείξει και σημαντικά εθνικά ανακλαστικά.

Ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, μπορεί να μην διαθέτει την ορμητικότητα και την φλόγα του μακαριστού Χριστόδουλου, είναι όμως μία ήρεμη δύναμη και μια ιδιαίτερα χαρισματική προσωπικότητα, στρατευμένη στην προάσπιση του ελληνο-ορθόδοξου δόγματος. Ο λόγος του είναι τόσο απλός και σύγχρονος που μπορεί να τον καταλάβει και ο τελευταίος βοσκός στο καφενείο ενός ακριτικού χωριού, αλλά και τόσο βαθύς ώστε να περιέχει μοναδικές αξίες με προφανή συμβολισμό. Τόσο στο θρησκευτικό όσο και στο εθνικό πεδίο…

Θυμάμαι συναντήσεις μας από το μακρινό παρελθόν όπου τον παρότρυνα, λίγο πιεστικά είναι η αλήθεια, να είναι πιο δυναμικός στις διεκδικήσεις μας προς τους Αλβανούς. Κι εκείνος, πάντα με το απίστευτα μειλίχιο ύφος, ενός απόλυτα κατασταλαγμένου σοφού, μου έλεγε να μην παρασέρνομαι από βιαστικούς ενθουσιασμούς, αλλά να κοιτώ την εικόνα μακροσκοπικά. Στην πορεία δικαιώθηκε.

Παρά τον ανηλεή πόλεμο, εδραίωσε την παρουσία της Ορθοδοξίας στη γειτονική χώρα και κατάφερε χωρίς τυμπανοκρουσίες να αποκτήσει θρησκευτική επιρροή στην τοπική κοινωνία. Η διεκδίκηση μειονοτικών δικαιωμάτων στην σύγχρονη εποχή άλλωστε, δεν υπάγεται στην σφαίρα αρμοδιοτήτων της Εκκλησίας, αλλά σε αυτή των κυβερνήσεων, που δυστυχώς σε ότι αφορά την Ελλάδα αποδείχτηκαν εξαιρετικά κατώτερες των περιστάσεων.

Όταν είδα λοιπόν τον Αναστάσιο, τον περασμένο Ιανουάριο να ζητά μετ’ επιτάσεως την σύγκληση Πανορθόδοξης Συνόδου για το Ουκρανικό κατάλαβα ότι αγωνιά να προλάβει ένα μεγάλο κακό. Ένα σχίσμα ίσως που θα κλόνιζε δια παντός την οικουμενικότητα του Φαναρίου. Κι όταν είδα την απάντηση του Βαρθολομαίου που ήρθε… δυο μήνες αργότερα, κατάλαβα ότι δυστυχώς δεν υπάρχει εθνική σωτηρία.

Σε μια μακροσκελέστατη αυστηρά δογματική επιστολή, γραμμένη σε μια παντελώς ακατανόητη για τους απλούς πιστούς γλώσσα, έλεγε στην ουσία ότι θα κάνει το δικό του και ζητούσε τα ρέστα(εμμέσως και από τον Αναστάσιο), τάχα μου για κατασυκοφάντηση… Η επιστολή του Βαρθολομαίου δείχνει γιατί η Ορθοδοξία δεν θα έχει ιστορική συνέχεια, τουλάχιστον συνυφασμένη με την πορεία και τις αξίες του ελληνισμού.

Η αιτία βέβαια ανάγεται και στα πρόσωπα που την διακονούν. Βαρθολομαίοι υπάρχουν πολλοί. Ο Αναστάσιος (όπως στο παρελθόν και ο Χριστόδουλος) είναι είδος προς εξαφάνιση…

ΠΗΓΗ: HELLAS JOURNAL

πηγή

Ιστορική Επίσκεψη υψηλής αντιπροσωπείας της Κοπτικής Εκκλησίας στο Άγιον Όρος

Μια αντιπρoσωπεία της “Κοπτικής  Ορθόδοξης Εκκλησίας” πραγματοποίησε επίσκεψη στην μοναστική Πολιτεία του Άθως. Στη συνάντησή τους και με τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο μετέφεραν μήνυμα-κραυγή του Κόπτη Πατριάρχη.

Με την ευλογία του Πατριάρχη  Tawadros II (Θεόδωρου)  Αλεξανδρείας και πάσης  Αφρικής της επονομαζόμενης “Ορθόδοξης Κοπτικής Εκκλησίας” (υπάρχει και η λεγόμενη Καθολική Κοπτική Εκκλησία που τελεί υπό τη δικαιοδοσία του Πάπα της Ρώμης), επίσκοποι Κόπτες  επισκέφθηκαν το Άγιον Όρος στις 25 Μαίου και είχαν συνάντηση με τον αρχιμανδρίτη Εφραίμ, ηγούμενο της Μονής Βατοπεδίου.

Επικεφαλής της αντιπροσωπείας ήταν ο επίσκοπος  Anba Paulose (Αθηνών και πάσης Ελλάδος) που συνοδευόταν από τον επίσκοπο Αρχαίας  Αιγύπτου Julius, τον επίσκοπο Anba της Ανατολικής έδρας, και τον επίσκοπο Μακάριο της Νότιας  Shubra  και άλλους ιεράρχες.

Οι επίσκοποι μετείχαν σε συζητήσεις για τον κοπτικό μοναχισμό που ανθεί στην κοιτίδα του μοναχισμού την Αίγυπτο, αλλά και για τις ορθόδοξες μοναστικές παραδόσεις. Στο επίκεντρο των συζητήσεων ήταν και η κατάσταση που βιώνουν οι 10.000.000 χριστιανοί Κόπτες της Αιγύπτου. Γέροντες του Αγίου όρους απέστειλαν θερμούς χαιρετισμούς στον Πατριάρχη  Tawadros.

Η αντιπροσωπεία συναντήθηκε και με τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμο στην Αθήνα. Οι υψηλοί εκπρόσωποι της Κοπτικής Εκκλησίας μετέφεραν χαιρετισμούς αγάπης στην Εκκλησία της Ελλάδας και  ένα ιδιαίτερα ηχηρό μήνυμα του Πατριάρχη Tawadros II προς τον προκαθήμενό της:

“Η Κοπτική Εκκλησία βίσκεται στη δίνη διωγών κατά των μελών της από ριζοσπατικά στοιχεία του Iσλάμ και κυρίως τους Αδελφούς Μουσουλμάνους. Δολοφονίες, εκατοντάδες απαγωγές κοριτσιών, εξαφανίσεις, εμπρησμός εκκλησιών και περιουσιακών στοιχείων, βασανιστήρια μέχρι και αποκεφαλισμοί, βίαιος μαζικός εκπατρισμός,   συνθέτουν ένα εφιαλτικό σκηνικό μεθοδευμένης στόχευση”.

Αυτή η  συνάντηση  με τους εκπροσώπους της σημαντικότερης χριστιανικής μειονότητας σε μουσουλμανική χώρα που “επιμένουν ανατολικά” και διαφοροποιούνται από την Καθολική Κοπτική Εκκλησία αλλά και αντιτίθονται στην διείσδυση του Προτεσταντισμού σε όλην την Αφρική, σηματοδοτεί ενδεχομένως μια χειρονομία στήριξης και αναγνώρισης του χριστιανικού ομολογητικού τους φρονήματος.

Πολύ ενθουσιώδη ήταν και τα μηνύματα που εξέπεμψαν οι ορθόδοξοι χριστιανοί από όλα τα μέρη της γης, με αφορμή αυτήν την επίσκεψη. Εκφράζουν την ευχή για μια συσπείρωση των Χριστιανών της Ανατολής προκειμένου να αντιμετωπισθούν από κοινού τα προβλήματα και οι διώξεις που βιώνουν, είτε είναι οι ορθόδοξοι ρωσόφωνοι -και μη σχισματικοί- της Ουκρανίας, είτε είναι ελληνορθόδοξοι της Συρίας, είτε Κόπτες της Αιγύπτου, είτε  Άραβες της Παλαιστίνης, είτε Αρμένιοι της Τουρκίας…

http://www.pentapostagma.gr

Ανάμνηση των εγκαινίων της Κωνσταντινούπολης

Ημερομηνία εορτής:	11/05/2012
Τύπος εορτής:	Σταθερή. Εορτάζει στις 11 Μαΐου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν:  Αναμνηση Των Εγκαινιων Της Κωνσταντινουπολης

Μέγεθος γραμματοσειράς κειμένου:

Γενεθλίων σῶν δεῖ με τιμᾶν ἡμέραν, Ἐν σοὶ Πόλις τυχόντα τῶν γενεθλίων.

Βιογραφία Όταν ο Μέγας Κωνσταντίνος κατέλαβε την πόλη του Βυζαντίου, την έκτισε μεγαλύτερη και την ονόμασε Κωνσταντινούπολη. Το 330 μ.χ. και αφού τελείωσε όλο το τειχόκαστρο, τα σπίτια και τις Ιερές εκκλησίες, την αφιέρωσε στην Υπεραγία Θεοτόκο. Κατόπιν για να ευχαριστήσει τον Θεό, για το μεγαλοπρεπές αυτό έργο, έκανε λιτανεία με τον τότε Πατριάρχη, όλο τον κλήρο και τον λαό. Όταν ανέβηκαν στον Φόρο, έστησαν εκεί οι πολίτες δικό του ανδριάντα, που μέσα στο κεφάλι του έβαλαν τα καρφιά με τα όποια κάρφωσαν τον Χριστό. Στη βάση του ανδριάντα τοποθέτησαν τα δώδεκα καλάθια, που μέσα είχαν μαζέψει τα περισσεύματα των πέντε άρτων, που ευλόγησε ο Χριστός και πολλαπλασιάστηκαν. Από τότε λοιπόν η Εκκλησία, γιορτάζει κάθε χρόνο αυτή τη γιορτή για ανάμνηση. Η συγκεκριμένη ημέρα της τελέσεως των εγκαινίων της Κωνσταντινουπόλεως επιλέχθηκε σκόπιμα, γιατί συνέπιπτε με την ημέρα της μνήμης του μαρτυρίου του Αγίου Μωκίου, ο οποίος ήταν και ο πολιούχος του Βυζαντίου.

Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’. Τῆς Θεοτόκου ἡ Πόλις, τῇ Θεοτόκῳ προσφόρως, τὴν ἑαυτῆς ἀνατίθεται σύστασιν, ἐν αὐτῇ γὰρ ἐστήρικται διαμένειν, καὶ δι᾽ αὐτῆς περισώζεται καὶ κραταιοῦται, βοῶσα πρὸς αὐτήν, Χαῖρε ἡ ἐλπίς πάντων τῶν περάτων τῆς γῆς.

Αγιογραφίες / Φωτογραφίες