Η ανατίναξη του κτιρίου της ΕΣΠΟ

Μία από τις κορυφαίες αντιστασιακές πράξεις κατά των Γερμανών κατακτητών και των Ελλήνων συνεργατών τους ήταν η πολύνεκρη ανατίναξη του κτιρίου της ναζιστικής ΕΣΠΟ.

Διαβάστε περισσότερα...

Εθνική επισκόπηση

 

του Ηλία Σταμπολιάδη, Μηχανικού Μεταλλείων Μεταλλουργός, τ. Καθηγητή Πολυτεχνείου Κρήτης, μέλους του ΙΗΑ

 Σήμερα την πολιτική του εκπροσώπηση ο λαός την έχει αναθέσει στα κόμματα ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΚΙΝΑΛ ΠΑΣΟΚ που εναλλακτικά τα ανέδειξε στην εξουσία, αφενός ως εγγυητές αντίστασης στην καλλιεργηθείσα φοβία μιας επερχόμενης χούντας και αφετέρου ως ελπίδα οικονομικής προόδου, κοινωνικής δικαιοσύνης, ατομικής ελευθερίας και εθνικής ανεξαρτησίας.

Με καλλιεργούμενες προπαγανδιστικές τάχα διαφορές μεταξύ δεξιάς και αριστεράς με τα ψευδώνυμα της «ελεύθερης αγοράς και ανάπτυξης» οι μεν και της  «αριστεράς και της προόδου» οι δε, όλες οι κυβερνήσεις σοσιαλεπώνυμες και μη παρέδωσαν τον δημόσιο βίο σε συντεχνίες που όχι μόνο λυμαίνονται την εξουσία αλλά δρουν εις βάρος του εθνικού συμφέροντος καθοδηγούμενες από ξένα κέντρα εξουσίας που οδηγούν τους λαούς και τα έθνη προς μία παγκόσμια διακυβέρνηση, πολιτικής, οικονομικής, ενεργειακής, υγειονομικής και πολιτιστικής δικτατορίας και προσπαθούν να επιβάλλουν μία νέα πολιτική ορθότητα.

Σε εθνικό επίπεδο καλλιεργούν: την κατάργηση του έθνους κράτους, τα ανοιχτά σύνορα, την αντικατάσταση των αυτοχθόνων κατοίκων με δικαιολογία την υπογεννητικότητα, την υγειονομική δικτατορία, την αλλοίωση της εθνικής γλώσσας, την παραχάραξη της ιστορίας, την αποχριστιανοποίηση με στόχο την Ορθοδοξία, την διάλυση της οικογένειας με υπερβολική έμφαση στους ομοφυλόφιλους, τον οικονομικό και κοινωνικό φιλελευθερισμό και την επιβολή ενός παγκόσμιου νομίσματος ως επιστέγασμα της κυριαρχίας τους. Σε αυτό όλα τα κόμματα του λεγόμενου «δημοκρατικού τόξου» μοιάζουν και ταυτίζονται όλο και περισσότερο δημιουργώντας ιδεολογικοπολιτική σύγχυση αφήνοντας τους ψηφοφόρους μετεώρους και πολιτικά ακάλυπτους. 

Η κυρίαρχη αντίθεση μεταξύ του λαού και των κομμάτων δεν είναι πλέον δεξιά ή αριστερά αλλά, παγκοσμιοποίηση ή έθνος. Η εκκολαπτόμενη συνειδητοποίηση αυτής της αλήθειας εκ μέρους των πολιτών έχει τρομάξει το σύστημα που με κάθε τρόπο προσπαθεί να την αποκρύψει διαστρέφοντας την πραγματικότητα και δημιουργώντας φοβίες πολεμικές, υγειονομικές, πολιτικές και κυρίως οικονομικές.  Σε έναν πολίτη ανυπεράσπιστο απέναντι στο πανίσχυρο σύστημα χωρίς πατρίδα, χωρίς οικογένεια και χωρίς Θεό αφήνουν σαν μόνη διέξοδο και καταφύγιο τον ατομικισμό και τον καταναλωτισμό σαν αντάλλαγμα της υποταγής του στο σύστημα.  Όποιος τολμήσει να μιλήσει υπέρ του έθνους και της πατρίδας αυτομάτως χαρακτηρίζεται ως ναζιστής, φασίστας ή πατριδοκάπηλος, λοιδορείται  ως γραφικός και γίνεται αντικείμενο χλευασμού, περιθωριοποίησης ή και εξόντωσης.

Η συστημική προπαγάνδα άρχισε ήδη να χαρακτηρίζει τον εθνικισμό ως οπισθοδρόμηση, ξενοφοβία, και απομόνωση από τον υπόλοιπο κόσμο και παραβλέπουν την ιστορική αποτυχία των ξενόφερτων ιδεολογικών κινημάτων της αποικιοκρατίας και του επεκτατισμού με κύριους εκφραστές τον καπιταλισμό και τον κομμουνισμό που παρά τις διαφορές τους στην αυταρχική διαχείριση της οικονομίας έχουν κοινό στόχο την επιβολή μιας παγκόσμιας ή διεθνούς δικτατορίας σε πληθυσμούς χωρίς εθνική ταυτότητα και ιστορία. 

Εμείς οι Έλληνες ενωμένοι σαν έθνος, αποτρέψαμε τις επιθέσεις βαρβάρων, επιβιώσαμε ακόμη και υπό ξένες κατοχές όπως την ρωμαϊκή  και την τουρκική, που στην μία επικρατήσαμε εκ των έσω τόσο ιδεολογικά όσο και πολιτιστικά ενώ την άλλη την αποτρέψαμε με αίμα και θυσίες και σήμερα είμαστε πάλι ελεύθεροι. Ως λαός με ιστορία και δικό του πολιτισμό τον διαδώσαμε σε Ανατολή και Δύση και ως κοσμοπολίτες πήραμε πολλά στοιχεία από άλλους λαούς που όμως δεν τα αντιγράψαμε αμάσητα αλλά, τα προσαρμόσαμε στον δικό μας πολιτισμό διατηρώντας την ταυτότητα μας χωρίς να απομονωθούμε.  

Είναι κρίμα τώρα να θυσιάσουμε την εθνική μας ανεξαρτησία και κυρίως την εθνική μας ταυτότητα, που την συνιστούν ο πολιτισμός, η ιστορία, η γλώσσα, οι αρχές της ελευθερίας της δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης, η παράδοση και η θρησκεία μας, και να γίνουμε υποχείρια μιας παγκόσμιας δικτατορίας. Η ανάγκη διάσωσης  της εθνικής  ανεξαρτησίας και εθνικής μας ταυτότητας σε ένα πνεύμα ισότιμης και δίκαιης συνεργασίας με άλλες χώρες είναι πάντα ο στόχος μας  και αυτό δεν συνιστά απομονωτισμό και οπισθοδρόμηση.

Δυστυχώς στην ροή της ιστορίας μας έχουν υπάρξει στιγμές διχασμού με καταστροφικά αποτελέσματα, που στις περισσότερες περιπτώσεις συνέβαλαν όχι μόνο οι εγωισμοί και οι ξενόφερτες ιδεολογικές διαφορές, ως προς την διαχείριση των δικών μας πραγμάτων, αλλά και η δόλια ανάμειξη ξένων δυνάμεων με αυτουργούς δικούς μας προδότες που ενεργούν  προς ίδιον όφελος. Σήμερα δυστυχώς αυτοί οι άνθρωποι επικρατούν στην πολιτική σκηνή της χώρας και τις τελευταίες δεκαετίες έχουν οδηγήσει την χώρα και τον λαό σε ηθική, πολιτική και κυρίως οικονομική παρακμή. 

Σήμερα υπάρχει μία γενική αναγνώριση της ανάγκης ανατροπής αυτής της κατάστασης και ήδη έχουν δημιουργηθεί αρκετές εξωκοινοβουλευτικές ομάδες με παρόμοια ως επί το πλείστον προτάγματα ενάντια σε όλα αυτά τα κακά που αναφέραμε στην αρχή, αλλά με καταβολές δεξιές, αριστερές και κεντρώες που δεν συνεργάζονται αλλά ανταγωνίζονται η μία την άλλη προς όφελος του συστήματος. Όμως, αυτό που χρειάζεται είναι  η δημιουργία ενός μαζικού εθνικού κινήματος και αυτό που λείπει είναι  ένας συνδετικός κρίκος μεταξύ όλων αυτών των ομάδων που δεν είναι παρά η εθνική συνείδηση και αυτή υπάρχει στην ψυχή όλων των δεξιών, αριστερών και κεντρώων πατριωτών. Είμαστε πολλοί και το αποδείξαμε στα συλλαλητήρια για την Μακεδονία, όπου η εθνική συνείδηση εκφράστηκε από ομιλητές όλων των παρατάξεων και ενθάρρυνε εκατομμύρια πολιτών, ασχέτως εάν τελικά προδόθηκε. Εάν η αγάπη για την Μακεδονία  μας ένωσε πόσο μάλλον θα πρέπει να μας ενώσει η αγάπη για την ίδια την Ελλάδα και το ελληνικό έθνος που δεν περιορίζεται μόνο στα όρια του ελληνικού κράτος αλλά περιλαμβάνει τον απόδημο ελληνισμό σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης και κυρίως την απόδημη, μορφωμένη νεολαία μας που πρόσφατα αναγκάστηκε να φύγει μετά την οικονομική παράδοση της χώρας σε ξένες δυνάμεις που επιδιώκουν να  την αντικαταστήσουν επίτηδες με πολιτισμικά μη αφομοιώσιμους λαθρομετανάστες. 

Ας μην αφήσουμε να μας χωρίζουν οι δευτερεύουσες διαφορές μας όσον αφορά τις προτεραιότητες των κοινών μας αιτημάτων. Όλα αυτά όπως το άδικο χρέος, η απαίτηση των γερμανικών αποζημιώσεων, το ξένο νόμισμα, τα χωρικά μας ύδατα και η ΑΟΖ, η στάση μας απέναντι στην Τουρκία και τους συμμάχους, η ενεργειακή μας πολιτική, η υγειονομική μας πολιτική , η ποιότητα της παιδείας και τόσα άλλα θα πρέπει να λυθούν σε κατάλληλη ανά περίπτωση χρονική στιγμή με κριτήριο τον εκάστοτε  συσχετισμό δυνάμεων, με  στρατηγικό και τακτικό σχεδιασμό, και με βάση το εθνικό συμφέρον όπως μας δίδαξε ο Θουκυδίδης.

Αποτελεί καθήκον όλων των Ελλήνων πατριωτών δεξιών, αριστερών και κεντρώων να συνεργαστούν σε ένα εθνικό μέτωπο αντίστασης στον ενεργούμενο εθνομηδενισμό. Οι αρχές και οι επιδιώξεις αυτού του μετώπου πρέπει να έχουν ανθρωποκεντρικό και πανανθρώπινο χαρακτήρα όπως, Ελευθερία, Δικαιοσύνη και Αλληλεγγύη που εξασφαλίζουν το δικαίωμα κάθε ανθρώπου για αξιοπρεπή επιβίωση και ίσες δυνατότητες ανάπτυξης.

Αυτή η συνεργασία απαιτεί από όλες τις πατριωτικές, αγωνιστικές παρατάξεις να κατεβάσουν τα κομματικά τους λάβαρα και να συνεργαστούν για τον κοινό σκοπό με αξιοκρατικά κριτήρια επιλογής των επιτελών και την ανάδειξη ενός αρχηγού ή μίας διοικούσης επιτροπής με θυσιαστικό πνεύμα και που όλοι μαζί θα φέρουν το βάρος του κοινού αγώνα. Καλούνται όλοι οι Έλληνες πατριώτες, εύποροι και φτωχοί, επιστήμονες, καλλιτέχνες, επαγγελματίες, εργαζόμενοι αλλά και συνταξιούχοι να συνεργαστούν στον αγώνα, επιβίωσης του έθνους που τελεί υπό εξαφάνιση, να εξασφαλίσουν  την οικονομική του ανάκαμψη και παραγωγική του αυτάρκεια, την διατήρηση των παραδόσεων και της θρησκείας του, την διάσωση της γλώσσας της ιστορίας του, καθώς και της εθνικής του ταυτότητας και ανεξαρτησίας.  

Ας ενωθούμε πριν μας ξυπνήσει μία νέα εθνική καταστροφή. Στην προσπάθεια αυτή ο  Θεός θα μας δείξει τον τρόπο στην πορεία αρκεί να μπούμε στον δρόμο, θα μας προστατεύσει από κάθε εχθρική επιβουλή καθιστώντας μας πάλι φωτεινό παράδειγμα για την χειμαζόμενη ανθρωπότητα όπως έκανε ακόμη και όταν δεν μας είχε αποκαλυφθεί και δεν Τον γνωρίζαμε αλλά ενεργούσαμε με γνώμονα την Αλήθεια, την Λογική και την Δικαιοσύνη.

________________________________________________________________________

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΙΗΑ εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς – μέλη του ΙΗΑ. Η ιστοσελίδα του ΙΗΑ δεν λογοκρίνει, ούτε επεμβαίνει σε άρθρα – κείμενα των μελών του ΙΗΑ.  

INTERNATIONAL HELLENIC ASSOCIATION

«Citius, Altius, Fortius»

 

Citius,Altius, Fortius (=Γρηγορότερα, Ψηλότερα, Δυνατότερα), ολοζώντανο σύνθημα που συμπυκνώνει τις αξίες του Ολυμπισμού. Προτάθηκε από τον Πιερ Ντε Κουμπερτέν. Αυτός το δανείσθηκε από τον Ανρί Ντινιάν, Γάλλο δομινικανό κληρικό, υπέρμαχο του αθλητισμού. Το σύνθημα ξεκίνησε από τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Φυσικά όμως δεν περιορίζεται η ισχύς του στους Ολυμπιακούς, αλλά αφορά κάθε αγώνα ζωής.
Στην Ελλάδα έχουμε ιστορικούς λόγους να ζήσουμε αφού η ελευθερία είναι «από τα κόκκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά». Έχει δίκαιο ο Μανώλης Κοττάκης («Δ» 29/7/2021), όταν εκτιμά ότι «εισάγεται σταδιακός στην Ελλάδα το υβρίδιο μιας δικτατορίας της μοναδικής σκέψης στο όνομα ενός νοθευμένου φιλελευθερισμού».
Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι «μείωσε τις ροές» των λαθρομεταναστών. Η απορία είναι πώς, αφού μειώνονται οι ροές, το κέντρο της Αθήνας έχει μετατραπεί σε αφροασιατικό γκέτο;
Η επιστροφή στην Τουρκία όσων εισήλθαν στην Ελλάδα από την γείτονα και δεν δικαιούνται διεθνούς προστασίας προβλέπεται στην πρώτη κιόλας παράγραφο της Κοινής Δήλωσης ΕΕ-Τουρκίας, βάσει της οποίας η Άγκυρα παίρνει δισεκατομμύρια ευρώ από τους Ευρωπαίους φορολογουμένους χωρίς όμως να εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της, αφού εδώ και 17 μήνες αρνείται να τους δεχτεί. Κάποιες λίγες αρχικές επιστροφές σταμάτησαν ήδη από τις 15 Μαρτίου 2020, όταν η Τουρκία επικαλέσθηκε τις δυσκολίες που έφερε η πανδημία, όμως όλοι γνωρίζουν τον ρόλο που έπαιξε η απόκρουση των τουρκικών προσπαθειών να εκβιάσουν την ΕΕ μέσω των γεγονότων στον Έβρο. Την ίδια στιγμή πάντως που η Τουρκία αρνείται να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της δεν έχει κανένα πρόβλημα να διαπραγματεύεται «νέα συμφωνία» με την Ευρωπαϊκή Ένωση, ώστε να εξασφαλίσει περισσότερα χρήματα από αυτή!!!
Η Τουρκία με την ψήφο της Ελλάδος εισπράττει πακτωλούς χρημάτων για το κέντρο υποδοχής μεταναστών, τους οποίους όμως μεταβιβάζει «συστημένους» στην Ελλάδα.
Ζούμε την εξαφάνιση, την απόλυτη εξαφάνιση από τα ηλεκτρονικά συστημικά ΜΜΕ κάθε αντίθετης άποψης.
«Κυοφορούνται οργανωμένα ρεύματα μέσα στις σιωπές. Μη νομίζει κανείς πως, επειδή διασφαλίζονται η μονοφωνία της έκφρασης και το μονοπώλιο της ορθότητας, δεν γεννώνται νέες τάσεις. Υπάρχουν ήδη. Ο σταθμός ήταν ο αποκλεισμός της Ακροδεξιάς και η καταδίκη των μελών της σε φυλάκιση. Σήμερα, ακόμα και αυτοί που πανηγύριζαν έξω από το Εφετείο, πανεπιστημιακοί, όχι μόνον αναγνωρίζουν πως το φαινόμενο δεν νικήθηκε, αλλά προελαύνει ή “μοντέρνα” Ακροδεξιά. Ό,τι αποκλείεται, ηρωοποιείται» (Μ. Κοττάκης, «Δ» 29/7/2021).
Θα κλείσουμε με τις σκέψεις του μακαριστού γενναίου Έλληνα, του Σαράντου Καργάκου:
«Ο γνήσιος ελληνικός πατριωτισμός δεν έχει καμμιά σχέση με τον εκτρωματικό εθνικισμό και τον κωμικό σωβινισμό. Άλλωστε, ο όρος “οικουμενική” είναι αρχαιοελληνικός με αντίστοιχη τη λατινική universitas. Ας θυμηθούμε τις “Οικουμενικές Συνόδους”. Συνεπώς, αν θέλουμε να είμαστε περισσότερο συνεπείς προς τον εαυτό μας, θα έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε τον όρο οικουμενισμός και όχι τον ακαλαίσθητο και ακατανόητο όρο παγκοσμιοποίηση! Μια επάνοδος στην Ελλάδα δεν είναι μόνο καλό για την Ελλάδα, είναι καλό για όλη την ανθρωπότητα. Η φυγή ενός λαού από την εθνικότητα του είναι σαν τη φυγή του σώματος από το δέρμα του».

https://www.antibaro.gr/article/31002

Γιατί οι Γερμανοί εξακολουθούν να παίζουν τα βρώμικα τουρκικά παιχνίδια;

Ο βρώμικος εξ ανατολών γείτων εξακολουθεί να ξερνά ακατανόμαστες ύβρεις εναντίον της πατρίδας μας. Προανήγγειλε ήδη νέα έξοδο του περιβόητου «Γιαβούζ» και ανακοίνωσε ότι  αγόρασε τρία βοηθητικά πλοία για έρευνες υδρογονανθράκων. Τα πλοία πήραν ονόματα που παραπέμπουν στη λεγόμενη “υπόθεση της μπανιέρας” τού 1963, όταν τα τρία παιδιά μιας οικογένειας Τουρκοκυπρίων βρέθηκαν δολοφονημένα στο συγκεκριμένο σημείο της οικίας τους. Η ενέργεια αποδόθηκε τότε σε ακραίους Ελληνοκυπρίους, αλλά αποδείχτηκε ότι  ήταν προβοκάτσια και δολοφόνος ήταν ο πατέρας των τριών παιδιών, ο οποίος ήταν ψυχοπαθής και ταγματάρχης του τουρκικού στρατού.
Οι τούρκοι ουδέποτε ζήτησαν συγνώμη για την αθλιότητά τους. Ζωή να ΄χουν!
Η Nordic Monitor απεκάλυψε όλες τις μαφιόζικες απειλές που κατά καιρούς ξερνά το βρωμόστομα του γείτονα. Το απάνθρωπο αυτό υποκείμενο λειτουργεί με όρους μαφίας.
Στις 14 Ιουνίου ο οζόστομος (όζω= βρωμώ) τούρκος πρόεδρος θα τολμήσει να αντικρίσει και να συνομιλήσει αυτούς που έχει χυδαία εξυβρίσει;
Ο βρώμικος γείτων είναι γκάγκστερ και καταλαβαίνει μόνον από ανάλογη μεταχείριση. Τις αγαστές σχέσεις τουρκικού κράτους-παρακράτους- πολιτικής- μαφίας αποκαλύπτει το νέο βιβλίο των Κ. Πικραμένου και Σ. Καλεντερίδη: «ΜΙΤ- η φωλιά του τουρκικού παρακράτους» και υπότιτλο «τρομοκρατία- ναρκωτικά- Γκρίζοι Λύκοι» (εκδόσεις Ινφογνώμων). Ένα βιβλίο εξαιρετικά επίκαιρο, υπό το φως των αποκαλύψεων του τούρκου αρχιμαφιόζου Σεντάτ Πεκέρ, που απειλεί να τινάξει στον αέρα την κυβέρνηση Ερντογάν, αποκαλύπτοντας τις σχέσεις του τουρκικού κράτους με το παρακράτος, την μαφία, το εμπόριο όπλων και ναρκωτικών και την αποστολή όπλων σε τρομοκρατικές ομάδες, όπως η Αλ Νούσρα- Αλ Κάιντα.
Αρκετοί ξένοι διπλωμάτες στην Αθήνα εμφανίζουν τον κ. Ερντογάν και τον Υπ. Εξ. Ν. Τσαβούσογλου να αποκλείουν οποιαδήποτε παραχώρηση ως προς το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι η Άγκυρα ήδη αναζητεί θαλάσσιες περιοχές «οικόπεδα», είτε προς έρευνα από τα πλοία της είτε προς προκήρυξη διαγωνισμών. Και άλλοι επισημαίνουν ότι η τουρκική ηγεσία αναφέρει σιβυλλικά πως δεν κάνει έρευνες «προς το παρόν», με υπαινιγμούς για αλλαγή γραμμής στο εγγύς μέλλον. Όποια εκδοχή και αν ισχύει (πόσο μάλλον αν ισχύουν και οι δύο) οι επόμενοι μήνες δεν θα είναι ανέφελοι, ούτε η συνάντηση Μητσοτάκη- Ερντογάν θα εγγυηθεί πραγματικό μορατόριουμ» (Α. Τάρκας, «Δημοκρατία» 9/6/21).
Οι Γερμανοί παίζουν τα παιχνίδια της Τουρκίας. Πάντοτε έτσι έκαναν… οι Έλληνες είμαστε αθώοι και αφελείς.
Το ιερό όνομα της Μακεδονίας παίζεται κλωτσοσκούφι. Οι Συριζαίοι υπέγραψαν στις Πρέσπες την προδοτική συμφωνία. Οι Νεοδημοκράτες αρνήθηκαν να υπογράψουν αλλά δεσμευτήκαν ταυτόχρονα να «σεβαστούν» την προδοτική συμφωνία.
Κατά τι διαφέρουν στο ήθος οι μεν από τους δε;
Μηδέν εις το πηλίκον!!!

https://www.antibaro.gr/article/30585

Οι ανύπαρκτες μειονότητες και η απάντηση της Ιστορίας.

 Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων.

Κατά καιρούς οι Βαλκάνιοι γείτονες αρέσκονται να ανακινούν μειονοτικά ζητήματα εις βάρος του Ελληνισμού. Πρόκειται για μη- οντότητες και όχι για μειονότητες, αλλά η ανακίνηση αποκαλύπτει την ανθεκτικότητα των βαλκανικών εθνικισμών. Αυτούς τους εθνικισμούς αποθράσυνε η εθνικώς επιζήμια Συμφωνία των Πρεσπών, με την οποία η Ελλάδα αναγνώρισε τα κατασκευάσματα του κομμουνιστικού καθεστώτος του Τίτο.

Θυμίζω, λοιπόν, ότι προ ολίγων ημερών ο Πρόεδρος των Σκοπίων Στέβο Πενταρόφσκι δήλωσε ότι η χώρα του δεν λησμονεί τη «μακεδονική» μειονότητα στην Ελλάδα. Οι Σκοπιανοί πολιτικοί επιλέγουν να αγνοούν την ιστορία και χαρακτηρίζουν ως μειονότητα εκείνους τους κατοίκους της Βορείου Ελλάδος, οι οποίοι, παράλληλα με τα ελληνικά, ομιλούν στο σπίτι τους μία ελληνοσλαβική διάλεκτο. Ας μάθει ο κ. Πενταρόφσκι ότι αυτοί οι «μειξίγλωσσοι» Έλληνες έδωσαν τα πάντα υπέρ του Ελληνισμού και κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 και κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνος (1903-1908).

Τον Νοέμβριο του 2020 η Ρουμανική Γερουσία ενέκρινε νόμο, με τον οποίο γίνεται προσπάθεια προσεγγίσεως των Βλαχοφώνων Ελλήνων της Αλβανίας. Γενικότερα καλούνται να λάβουν ρουμανική υπηκοότητα οι πολίτες των Βαλκανικών χωρών που ομιλούν τη βλαχική διάλεκτο. Η φίλη Ρουμανία παίζει με τις λέξεις. Οι Βλαχόφωνοι ονομάσθηκαν Αρμάνοι από το όνομα Ρωμανία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και όχι από το όνομα Ρουμανία, το οποίο είναι πολύ νεώτερο και αφορά ένα κράτος που δημιουργήθηκε το 1862.

Το ΒΗΜΑ της Κυριακής (14.2.2021) μάς ενημερώνει ότι κάποιοι κύκλοι επιχειρούν να ανακινήσουν ζήτημα βλαχικής μειονότητας  μέσα στην Ελλάδα. Η τελευταία απόπειρα έγινε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Φασιστική Ιταλία προσπάθησε να προσεταιρισθεί του Βλαχοφώνους της Θεσσαλίας και της Πίνδου, επειδή το βλαχικό ιδίωμα είναι λατινογενές. Ελάχιστοι υπέκυψαν στις πιέσεις, τις απειλές και τις φυλακίσεις. Η συντριπτική πλειοψηφία των Βλαχοφώνων Ελλήνων αντέδρασαν και διαφύλαξαν την ελληνική τους ταυτότητα. Την περιπέτεια αυτή καταγράφει ο αείμνηστος πολιτικός Ευάγγελος Αβέρωφ- Τοσίτσας στο ιστορικό μυθιστόρημα «Η φωνή της γης».

Βλέπουμε επίσης την αυξανόμενη επιθετικότητα των Τσάμηδων της Αλβανίας, απογόνων των συνεργατών των Ιταλών και Γερμανών κατακτητών κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το κόμμα τους υπέγραψε συμφωνία με το Δημοκρατικό Κόμμα του Λουζλίμ Μπάσα. Ο Πρόεδρός τους Ιντρίζι, μιλώντας σε τηλεοπτική εκπομπή, είπε ότι το ζήτημα της «Τσαμουριάς» (εννοεί τη Θεσπρωτία) δεν υπήρχε σε καμμία συμμετοχή του κόμματός του στα δύο κυρίαρχα κόμματα της Αλβανίας. Αυτό γίνεται για πρώτη φορά, τώρα που θα συνεργασθεί με το Δημοκρατικό Κόμμα του Μπάσα, όπως μεταδίδει ο ιστότοπος echedoros-a.gr.

Η ελληνική απάντηση πρέπει να είναι ψύχραιμη και αποτελεσματική.

Να αξιοποιήσουμε τις απογραφές πληθυσμού που θα πραγματοποιηθούν εντός του έτους στην Αλβανία και στα Σκόπια και να ζητήσουμε την  αντικειμενική καταγραφή των ελληνικής καταγωγής πολιτών.

Να υπενθυμίσουμε ότι η Ελλάδα επιθυμεί την ειρηνική συνύπαρξη με όλους τους γείτονες, αλλά θα ασκήσει όλα τα νόμιμα δικαιώματά της για να προστατεύσει την εθνική ταυτότητα του Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου.

Με την ευκαιρία των εορτασμών για τα διακόσια χρόνια της Ελληνικής Επαναστάσεως  να αναδείξουμε εντός και εκτός Ελλάδος τη συμμετοχή των Μακεδόνων, των Βλαχοφώνων και των Βορειοηπειρωτών στον πανεθνικό αγώνα για  την Ελευθερία.

Άρθρο στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ 20.2.2021

φωτογραφία: Ο Αγγελής Γάτσος, ένας εκ των ηγετών της εξεγέρσεως των Μακεδόνων το 1822.

ΑΝΤΙΒΑΡΟ

Γένος Αγνωμώνων

Γράφει ο Απόστολος Παπαδημητρίου.

                Εγγίζουν τα διακόσια έτη από την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα των προγόνων μας για την αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού. Το συσταθέν με τη λήξη των εχθροπραξιών νεοελληνικό κράτος πορεύθηκε κατά τις εντολές των ισχυρών «προστατών» του. Και υπήρξαν πολλοί πρόθυμοι να τους υπηρετήσουν με το αζημίωτο. Βέβαια σε κάθε εποχή οι ισχυροί δεν δυσκολεύονται να βρουν στους κατακτημένους λαούς ανθρώπους ιδιοτελείς ή δειλούς και, ως εκ τούτου πρόθυμους να τους υπηρετήσουν. Αποφεύγουμε συνήθως να επισημάνουμε ότι οι εξισλαμισμοί, κατά τη μακρόχρονη περίοδο δουλείας δεν υπήρξαν στο σύνολό τους βίαιοι. Αρκετοί και μάλιστα των οικονομικά ισχυρών υπήρξαν εκούσιοι, καθώς ο κατακτητής, σε περίπτωση μεταστροφής δεν στερούσε την ιδιοκτησία. Οι εξισλαμισμοί των οικονομικά αδυνάτων ακολούθησαν υπό το βάρος των συνθηκών που επέβαλε ο κατακτητής (αρπαγές, αγγαρείες, εξευτελισμοί).

                Στο νεοελληνικό κράτος οι πολιτικοί πρώτοι υπέκυψαν, για προσωπικά οφέλη, στους «προστάτες» μας. Ήδη κατά το δεύτερο έτος της επανάστασης οι ισχυροί, Άγγλοι και Γάλλοι, είχαν εκπροσώπους των συμφερόντων τους μεταξύ των επαναστατών, τους Μαυροκορδάτο και Κωλέττη αντίστοιχα. Βέβαια υπήρχαν και συμπαθούντες την ομόδοξη Ρωσία, μεταξύ των οποίων και ο Κολοκοτρώνης. Όμως οι ραδιουργίες των πρώτων συντέλεσαν στην εξόντωση του πρώτου κυβερνήτη μας, του εκλεγμένου από Συνέλευση των Ελλήνων, του μεγάλου Ιωάννου Καποδίστρια. Οι πολιτικοί, που τον διαδέχθηκαν, μέχρι σήμερα, εκλεκτοί των κατά καιρούς ισχυρών, επιχειρούν να καλύψουν με πέπλο λήθης την υπέροχη προσωπικότητα του ανδρός. Υπήρξε αυτός κορυφαίος της ευρωπαϊκής διπλωματίας, μεγάλος φιλόπατρις, που αποποιήθηκε ύπατο αξίωμα της Ρωσίας, για να αγωνιστεί για την ανόρθωση της αιματοβαμμένης πατρίδας μας. Υπήρξε, τέλος, ταπεινός και πιστός με βαθύ σεβασμό στην πίστη του λαού. Προσερχόταν στον ναό από τον όρθρο και όχι στη μέση της δοξολογίας, όπως σήμερα οι πλείστοι μπροστά στις στημένες συσκευές εικονοληψίας. Και μπροστά στον ναό τον βρήκε το βόλι των εχθρών της πατρίδας.

Οι πολιτικοί μικρή ζημιά θα προκαλούσαν, αν δεν είχαν ολοπρόθυμους συνεργάτες στην αποδόμηση της ελληνικής κοινωνίας ανθρώπους γραμμάτων και τεχνών. Αυτοί ανέλαβαν να «αναμορφώσουν» την ελληνική κοινωνία, να απαλλάξουν τον λαό μας από την αμάθεια και τις «δεισιδαιμονίες» (Έτσι αποκαλούσαν και αποκαλούν την ορθόδοξη πίστη). Βέβαια πρώτιστο μέλημα δεν ήταν να μεταλαμπαδεύσουν την επιστημονική γνώση, η οποία με καλπάζοντα ρυθμό αύξανε στη δυτική Ευρώπη. Το αστικό καθεστώς, που είχε υποκαταστήσει την άθλια φεουδαρχία και εφορμούσε άπληστο κατά του πλανήτη, για να τον καταληστεύσει,  πρόβαλλε, ως προϋπόθεση για την κοινωνική πρόοδο την άρνηση του Θεού και την εγκόλπωση της υλιστικής φιλοσοφίας. Ένας ξένος «φιλέλληνας» είχε πει κάποτε στον Μακρυγιάννη: Εσάς θα σας βλάψει το κεφάλαιο περί θρησκείας, που είναι βαθειά ριζωμένη μέσα σας. Τον άχαρο ρόλο να ξεριζώσουν την πίστη από την καρδιά του λαού μας ανέλαβαν οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι και οι άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών, όχι τόσο κατά τον 19ο αιώνα, όσο κατά τον 20ο.

Ο λαός μας αντιστάθηκε και πέρα από τα μέσα του 20ου αιώνα, τελικά όμως υπέκυψε, καθώς εν πολλοίς είχε υποκύψει και η Ιεραρχία της Εκκλησίας. Η στάση αυτής, καθώς και πολλών άλλων μελών της Εκκλησίας κατά την περίοδο της επτάχρονης δικτατορίας υπήρξε καταλυτική για τις εξελίξεις κατά την περίοδο της μεταπολίτευσης. Κατέβαλαν πολλοί εργώδη προσπάθεια να ξαναγράψουν την ιστορία μας, ώστε να την απαλλάξουν από τον «εθνικιστικό» χαρακτήρα, τον οποίο είχαν προσδώσει οι πρώτοι ιστορικοί μας και, κυρίως, να διαφωτίσουν τον λαό για τον ρόλο της Εκκλησίας τόσο κατά την τουρκοκρατία, όσο και κατά την επανάσταση. Για μεν την Εκκλησία πέτυχαν, ώστε σημαντικό μέρος του λαού μας να έχει πεισθεί ότι αυτή ετέθη στη διάθεση του κατακτητή, ώστε να διατηρήσει τα προνόμιά της! Έντεχνα ταύτισαν την Εκκλησία με τον κλήρο και πρόβαλαν υπέρμετρα τις λίγες αστοχίες προσώπων, καλύπτοντας με πέπλο λήθης λαμπρά συμβάντα και στρεβλώνοντας άλλα. Προβάλλουν υπέρμετρα την προσφορά του «άκαπνου» Κοραή και μόλις που αρθρώνουν λόγο για την τεράστια προσφορά του αγίου Κοσμά τόσο στην ανάσχεση του εξισλαμισμού, όσο και στην παιδεία. Πολεμούν με πάθος το «κρυφό» σχολειό και επικρίνουν παράλληλα την Εκκλησία ως σκοταδιστική, επειδή κληρικοί ήλθαν σε ρήξη με τις ιδέες του υλιστικού δυτικού «διαφωτισμού»! Υβρίζουν ως τουρκόφιλους πατριάρχες, μητροπολίτες και λαϊκούς πιστούς. Καλύπτουν όμως με άθλιο τρόπο κάθε τι που μαρτυρεί την πίστη των αγωνιζομένων υποδούλων. Δεν διδάσκουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των δασκάλων του Γένους υπήρξαν κληρικοί. Αρκετοί από αυτούς μετέφρασαν εγχειρίδια δυτικών όχι μόνο φιλοσοφικά, αλλά και θετικών επιστημών. Ο Ευγένιος Βούλγαρις δεν υπήρξε η σπάνια εξαίρεση. Πρόβαλαν για καιρό τον Ρήγα Βελεστινλή και τον δήθεν αφορισμό του από τον πατριάρχη, εγκατέλειψαν όμως τον βάρδο της ελευθερίας, μόλις η έρευνα έφερε στο φως ότι υπήρξε πιστό μέλος της Εκκλησίας. Αναζήτησαν αθέους «δασκάλους» του Γένους και με κόπο βρήκαν κάποιον με υποψία αθεΐας, τον οποίο πρόβαλαν ως αστέρα πρώτου μεγέθους! Κατάντησαν να λασπώσουν στο έπακρο τη μνήμη του αγίου Γρηγορίου Ε΄, ως τουρκόφιλου και αφορίσαντος τους επαναστάτες! Γνωρίζουν όμως πολύ καλά ότι κύριος χρηματοδότης της «Φιλικής Εταιρείας» υπήρξε ο Π. Σέκερης, εκ των πλέον στενών συνεργατών του πατριάρχη. Αποκρύπτουν την επιστολή του Υψηλάντη για το στανικό του αφορισμού και τη θυσία του Χατζη Χαλήλ, που ζήτησε τον αφορισμό, ώστε να αρνηθεί στον σουλτάνο την κήρυξη του «ιερού πολέμου» (τον απομάκρυνε ο σουλτάνος και τον φόνευσε). Μένουν ανάλγητοι μπροστά στην αγχόνη του πατριάρχη, στον διασυρμό του λειψάνου του και τη ρίψη του στη θάλασσα. Και μαρτυρείται ότι του έγιναν προτάσεις να φύγει από την Πόλη. Όλοι αυτοί, που δηλητηριάζουν τη νέα γενιά των Ελλήνων, αμφιβάλλω, αν τολμούν να διακινδυνεύσουν το ελάχιστο από εκείνα που το σύστημα εξουσίας τους έχει προσφέρει για τις «υπηρεσίες» τους. Μάλιστα κόπτονται ως οι υπερασπιστές της αλήθειας!

Υπερτονίζουν οι εθνομηδενιστές ότι είναι μύθος η σύναξη στην Αγία Λαύρα την 25η Μαρτίου και ότι με διαταγή του Όθωνα (1838) αποφασίστηκε να καθιερωθεί η ημέρα αυτή ως επέτειος του ξεσηκωμού. Αποκρύπτουν επιμελώς ότι αυτή η ημέρα είχε οριστεί για την έναρξη του αγώνα, όπως πληροφόρησε στη σύναξη της Βοστίτσας ο Παπαφλέσσας. Αποκρύπτουν επιμελώς ότι δημοσίευμα της παρισινής εφημερίδας Constitutionel επιβεβαιώνει τη σύναξη στη μονή (17/3). Μένουν παγερά αδιάφοροι στο ότι σε κάθε επαναστατική σύναξη πρωτοστάτησε επίσκοπος ή ιερέας, που ευλόγησε τον αγώνα (στην Πάτρα ο συκοφαντημένος Γερμανός). Αφρίζουν αντικρίζοντας σε όλες τις σημαίες των επαναστατών τον σταυρό, τον οποίο το Κράτος κατάφερε και απώθησε στη γωνία. Δεν τολμούν ακόμη να καταγγείλουν τον Υψηλάντη για την επικεφαλίδα στην προκήρυξή του: «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος»! Καταφρονούν την επανάσταση προβάλλοντας ευκαίρως ακαίρως την αντίστοιχη γαλλική, την οποία εγκωμιάζουν στο έπακρο, θάβοντας τα περί τα εβδομήντα επαναστατικά κινήματα στη χώρα μας πριν από αυτή.

Οι πρόγονοί μας, για να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη τους προς τον Θεό, που τους ελευθέρωσε, αποφάσισαν να ανεγείρουν μεγαλοπρεπή ναό, για να τιμήσουν τον σωτήρα Χριστό. Πλησιάζουν τα διακόσια έτη και θεμέλιος λίθος δεν ετέθη. Η Αθήνα όμως απέκτησε τζαμί με κρατική δαπάνη  προς μεγάλη τέρψη των προβαλλομένων ως αθέων!

Είμαστε γένος αγνωμώνων. Θα συνέλθουμε;

                                                                                «ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ»

http://www.antibaro.gr/article/26396

Μην ακούτε τους δειλούς και τούς μοιραίους

1

“Προσταγή στη φυλή μας, σα νόμος βαριά,
το παλιό ν’ αναστήσουμε θάμα.
Νάναι αιώνια σε τούτη τη γη η Λευτεριά,
κάποιας μοίρας ορίζει το τάμα».
(Σ. Σπεράντσας)

    Ο ποιητής επιβεβαιώνει τη βαριά προσταγή στον Ελληνισμό να διαιωνίζει το τάμα της Λευτεριάς. Με αφετηρία αυτό δεν «συζητάμε» καμία απειλή κατά της Ελευθερίας μας. Την αποκρούουμε με νύχια και με δόντια, ψυχή τε και σώματι. Και το πράττουμε αποτελεσματικά.
Οι Έλληνες είμαστε βαθύτατα ειρηνιστές, αλλά είμαστε και ακραία πολεμιστές!
Παρά τα όποια προβλήματα της τελευταίας περιόδου οι οπλικές και προπαντός οι έμψυχες δυνατότητες τού Ελληνισμού μπορούν να καταπνίξουν την όποια τουρκική επίθεσηκαι να αχρηστέψουν τις υποδομές, την αεροπορία και το ναυτικό τού εχθρού.
Κάποιοι, πλεονάζοντες δυστυχώς στον δημόσιο λόγο, «δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα» επιχειρούν και ως ένα βαθμό καταφέρνουν να δημιουργήσουν κλίμα παραίτησης, ηττοπάθειας και βεβαίως φοβίας. Μην τους ακούτε και προπαντός μην τους πιστεύετε! Αυτοί δεν έλειψαν ποτέ, αλλά η αγωνιστικότητά μας, η αποφασιστικότητα ημών των άλλων τους περιθωριοποιεί και τους καθιστά τελικά ακίνδυνους.
Η πρόταση της «Εστίας» (11.12.19) να καταθέσει η Κυβέρνηση συντεταγμένες στον ΟΗΕ και να επεκτείνει τα χωρικά ύδατα σε Κρήτη – Ιόνιο είναι απολύτως ρεαλιστική, και τελικά πατάει στον κάλο μ’ ένα σμπάρο τέσσερα τρυγόνια: Τουρκία, Αλβανία, Λιβύη κα Αίγυπτο (που εσχάτως μπάζει νερά).
Η αναβλητικότητα των ελληνικών αρχών να μην καταθέσουμε συνταταγμένες πριν την Τουρκία δεν ισχύει πλέον μετά την κίνηση της γείτονος. Είναι η Τουρκία που «ήρξατο χειρών αδίκων».
Ο Ράμα λειτουργεί ως «κολλητός» τού τούρκου δικτάτορα. Είναι ανθέλλην μέχρι μυελού οστο. Δεν έχουμε λόγο να τον προστατεύουμε. Ως εδώ!
Συχνά σερνόμαστε πίσω από τα γεγονότα. Είμαστε στόχος αυτού που ονομάζουν οι αναλυτές «απέραντη απειλή» από Τουρκία. Μην περιμένουμε σοβαρή αλληλεγγύη από εταίρους και «συμμάχους». Δοκιμάζουμε τη λιποψυχία τους από τα χρόνια τής Αλώσεως. Από τότε δυστυχώς τίποτα δεν έχει αλλάξει. Θα εμποδίσουμε τετελεσμένα με αγώνα και θυσίες ημών των ιδίων. Αν και υπάρχουν «έχοντες και κατέχοντες», εφόσον δεν κινείται μια κεντρική πρωτοβουλία για να τους ταρακουνήσει, το καθήκον μετακυλίεται προς πάντες τούς Έλληνες. Ο Μουσταφά Κεμάλ πάντως όταν έχανε το παιχνίδι, κάλεσε κάθε τούρκο «να δώσει τη μισή περιουσία» του για να πολεμήσουν τους Έλληνες.Εμάς δεν μας κάλεσε κανείς να προσφέρουμε τον «οβολόν» μας. Δεν κινήθηκε προς τους Εφοπλιστές και τους λοιπούς «έχοντες και κατέχοντες» να αγοράσουν μια φρεγάτα, ένα αεροπλάνο. Μπορούν, αλλά κάποια επίσημα χείλη να τους το πουν. Μέγα κενό στρατηγικής.
Στο μεταξύ οξύνεται στη διαπασών το (λαθρο)εποικιστικό. Κινδυνεύουμε να υποκατασταθούμε από αλλοφύλους (εσχάτως τούς κοντινότερους συμμάχους τού Ερντογάν Πακιστανούς) βεβαίως αλλοθρήσκους, μουσουλμάνους, αλλογλώσσους, μηδεμίαν συγγένειαν εχόντας με τον ελληνικό πολιτισμό.
Οι Alexandre Del Valle  και Emmanouel Razavi δημοσίευσαν εσχάτως ένα δοκίμιο «Σχέδιο ισλαμοποίησης τής Ευρώπης». Ο Del Valle επισημαίνει: « Η ιδέα των Αδελφών Μουσουλμάνων για τη Δύση, είναι ότι δεν υπάρχουν σημαντικά εμπόδια στην επέκταση τού Ισλάμ, χάρη στην ελευθερία της λατρείας που παραχωρείται στους μουσουλμάνους αλλά απαγορεύεται στους μη μουσουλμάνους στη γη τού Ισλάμ»(…).
«Η ιδιοφυΐα των Αδελφών Μουσουλμάνων βρίσκεται στο ότιχρησιμοποιούν την ενοχή, το σύμπλεγμα των Δυτικών και στο να πιστέψουν οι μουσουλμάνοι ότι “διώκονται” για να δικαιολογήσουν ένα νεο-αποικιοκρατικό / σκοταδιστικό πρόγραμμαπου στοχεύει να κάνει τους μουσουλμάνους μια ξεχωριστή κοινότητα: αυτή είναι στρατηγική της «παράνοιας». http:www.atlantico.fr/decryptage/3583457 (Μτφρ. Ε. Νιάνιος). Λίγο μυαλό και περίσσεια εθνικής αποφασιστικότητας. Εδώ και τώρα!

http://www.antibaro.gr/article/25385

ΑΟΖ και Νεοοθωμανισμός

Του Μανώλη Εγγλέζου Δεληγιαννάκη

www.metotoufekikaitilyra.wordpress.com

Στην Ελληνοτουρκική αντιπαράθεση υπάρχει διαχρονικά μια συνέπεια και από τις δύο πλευρές: Η Τουρκία πιέζει, διεκδικεί, δημιουργεί τετελεσμένα, και η Ελλάδα φοβάται και σκύβει το κεφάλι. Από την Κύπρο μέχρι τα Ίμια κι από τη Θράκη μέχρι την ΑΟΖ, τα δύο κράτη δείχνουν μια θαυμαστή συνέπεια στις πράξεις τους, όποια κυβέρνηση κι αν βρίσκεται στο τιμόνι της κάθε χώρας.

Στην πατρίδα μας η υποχωρητικότητα και η πολιτική κατευνασμού αποτελούν πια γονιδιακό γνώρισμα της στάσης μας, ανεξαρτήτως αν στην εξουσία βρίσκεται το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ ή ο ΣΥΡΙΖΑ. Το μόνο που γίνεται είναι η επικοινωνιακή διαχείριση της παράδοσής μας στο Νεοοθωμανισμό. Με ένα πλέγμα τουρκόφιλων ΜΜΕ και εθνομηδενιστικού παροξυσμού, φτάσαμε να αναγνωρίζομε ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο, να μας καλεί ο Κοτζιάς, ο νεκροθάφτης της Μακεδονίας, να μην είμαστε μοναχοφάηδες στο Αιγαίο, και ο Δένδιας να υπονοεί ότι η Κρήτη ως μεγάλο νησί έχει περισσότερα δικαιώματα από το Καστελόριζο, εισάγοντας διάκριση στις ελληνικές γαίες με πολύ επικίνδυνες προεκτάσεις. Το χειρότερο είναι ότι δεν καταλαβαίνουν τι λένε και τι επιπτώσεις έχουν οι ενέργειές τους.

Η Τουρκία λοιπόν, με σύμμαχο την κυβέρνηση-μαριονέττα της Τρίπολης (και όχι της Λιβύης, που έχει άλλη κυβέρνηση), κλιμακώνει την ένταση του ακήρυκτου υβριδικού πολέμου που από πολύ καιρό μαίνεται στο Αιγαίο, την Κύπρο, τη Θράκη, όπου υπάρχει Ελληνισμός. Η κυβέρνηση κοιμόταν στο Κολωνάκι και ξύπνησε στο γκριζαρισμένο Αιγαίο, βρέθηκε απροετοίμαστη, τρέχει και δε φτάνει γιατί τα ψέματα φαίνεται πως τελειώνουν.

Η παράνομη ανακήρυξη ΑΟΖ μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης θεωρεί ότι δεν έχουν ΑΟΖ τα νησιά. Τα εξαφανίζει κυριολεκτικά και προβλέπει την εμφάνιση τουρκικών ερευνητικών και πολεμικών πλοίων έξω από την Κρήτη, τη Ρόδο, την Κάρπαθο κλπ. Γράφουν διάφοροι ότι αυτή η συμφωνία δε μπορεί να εφαρμοστεί γιατί είναι παράνομη. Αυτά είναι φαιδρότητες για εσωτερική κατανάλωση, καθώς στις διεθνείς σχέσεις το δίκαιο του καθενός είναι αυτό που μπορεί να προασπίσει. Κι εμείς φροντίσαμε από χρόνια να αποδυναμώσομε την Ελλάδα από κάθε άποψη.

Στο επίπεδο του φρονήματος, με την κυριαρχία του εθνομηδενισμού, ο πατριωτισμός θεωρήθηκε φασισμός και κατασυκοφαντήθηκε από όλο το πολιτικό σύστημα. Πράγματι, σε όλα τα πολιτικά κόμματα ο εθνομηδενισμός είναι κοινός τόπος, σε ευθεία αναντιστοιχία με το λαϊκό αίσθημα και τον πατριωτισμό που ξεδιπλώθηκε σθεναρά στα συλλαλητήρια για το Μακεδονικό. Κι εφόσον η τωρινή κυβέρνηση συνεχίζει την πολιτική της προηγούμενης, επιλέγοντας να μη βλέπει την πραγματικότητα, και να παίζει το παιχνίδι της Τουρκίας, όταν την αναγκάζει ο Ερντογάν να βρεθεί ενώπιον μιας πραγματικότητας που θα ήθελε αλλά δε μπορεί να αγνοήσει, δεν έχει το κατάλληλο προσωπικό να το διαχειριστεί. Αντίθετα, δίπλα στις σπασμωδικές της κινήσεις προβάλλει ακμαίος ο ραγιαδισμός.

Μια καραμέλα που ακούμε συνεχώς είναι ότι η Τουρκία έχει μεγαλύτερο μήκος ηπειρωτικής ακτογραμμής. Και για να υπερασπιστούν τη θέση της Τουρκίας οι δικοί μας προσκυνημένοι, αποκρύπτουν πως εμείς έχομε μεγαλύτερη ακτογραμμή από την Τουρκία, επιμένοντας στην «ηπειρωτική» λες και τα νησιά δεν έχουν ακτογραμμή. Η αλήθεια είναι πως η Ελλάδα έχει τη 14η μεγαλύτερη ακτογραμμή στον κόσμο, ενώ η Τουρκία την 20η.

Η άλλη καραμέλα είναι η επίκληση στη φιλειρηνική διάθεση του λαού μας, η οποία μεταφράζεται σε αποφυγή του πολέμου με κάθε τίμημα, άρα και με παραχώρηση εθνικού εδάφους. Ήδη τα Ίμια έχουν παραχωρηθεί, και πάμε για νέους ακρωτηριασμούς. Προκειμένου να εμπεδωθεί η πολιτική της υποταγής, ακούμε συχνά «θα κάνουμε πόλεμο για ένα νησί;» Θέλουμε ειρήνη. Όμως δυστυχώς η ειρήνη δεν κερδίζεται με την υποχωρητικότητα. Αυτή μόνο την όρεξη ανοίγει και η Τουρκία έχει αποδείξει πως δεν έχει τέλος στις διεκδικήσεις της. Την ειρήνη διασφαλίζει η αποτροπή, δηλαδή η ετοιμότητα και προετοιμασία υπεράσπισης της πατρίδας, έτσι ώστε να μην τολμήσει η Τουρκία να αμφισβητήσει την κυριαρχία μας. Όμως, ενώ εδώ και χρόνια υπάρχει το casus belli  για την επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 μίλια, ενώ η Κύπρος είναι υπό κατοχή, το κράτος μας αρνείται να λάβει τα μηνύματα και με εγκληματική αδιαφορία αφήνει τη χώρα ανυπεράσπιστη και ετοιμάζει την υποταγή.

Το δίλημμα λοιπόν είναι ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ Η ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ κι όχι πόλεμος ή ειρήνη. Αποτελεί ύβρη στις γενιές των αγωνιστών που αρνήθηκαν να βολευτούν στην ταπείνωση με αντάλλαγμα μια ντροπιασμένη ζωή και μας παρέδωσαν μια πατρίδα που εμείς ξεπουλάμε. Αποτελεί ύβρη στο Δασκαλογιάννη, τον Καραϊσκάκη, το Γιαμπουδάκη και το Σαμουήλ, ύβρη στους αγωνιστές του 40, της εθνικής αντίστασης, του ενωτικού αγώνα του λαού μας στην Κύπρο. Αυτοί δεν προτίμησαν την ειρήνη των νεκροταφείων, αλλά την αθανασία της ελευθερίας, της αντίστασης, της αξιοπρέπειας.

Αλλά και δίκιο να είχαν οι προσκυνημένοι, η παράδοση της Κρήτης και των Δωδεκανήσων στην Τουρκία δε θα σημάνει το τέλος αλλά την αρχή. Αυτοί θαρρούν πως έχουν ήδη εναλλακτικό σχέδιο, να προσκυνήσουν και να καταντήσουν δωσίλογοι, συνεχίζοντας μια μακρά παράδοση από τον Εφιάλτη μέχρι την Κατοχή. Όμως οι Τούρκοι δεν τους έχουν ανάγκη. Όταν δε θα τους χρειάζονται θα τους ξεφορτωθούν, αλλά το κακό θα έχει γίνει.

Ο Λαός μας οφείλει να αντιδράσει έμπρακτα. Να επιβάλει μια πολιτική αντίστασης, αντιστροφής της παρακμής σε όλα τα επίπεδα. Γιατί μόνο έτσι θα αποφύγομε τον πόλεμο. Αυτό προϋποθέτει μια μεγάλη ανατροπή, ώστε να εκφραστεί σε επίπεδο κράτους το λαϊκό αίσθημα. Και μια πολιτική προοπτικής, γιατί θα πρέπει να υπάρξει επιτέλους κρατικός σχεδιασμός ανεξαρτήτως κομμάτων, ένα εθνικό δόγμα που θα καλύπτει όλο τον Ελληνισμό και που θα στοχεύει στην παραγωγική ανασυγκρότηση, τη δημογραφική ανάκαμψη, την αναχαίτιση της Τουρκικής επιθετικότητας και την αποκατάσταση της παιδείας.

Η αντιπαράθεση του σημερινού πολιτικού προσωπικού, επειδή έχει κοινή στάση απέναντι στην Τουρκία και κοινό τόπο τον εθνομηδενισμό, ανατρέχει στον εμφύλιο για να βρει κάποιο λόγο σύγκρουσης. Εμείς πρέπει να ξεπεράσομε αυτή την αντίθεση και να αναδείξομε έναν άλλο λόγο, αντιστασιακό, πατριωτικό, το λόγο των καταπιεσμένων από τις ντόπιες ελίτ που δε χειραγωγείται πια από αυτές. Μόνο τότε θα σταθούμε αντάξιοι των παλιών μας, κι όχι όταν ψελλίζομε φοβισμένοι πως δε θα κάνομε πόλεμο για ένα νησί.

Η Κρήτη οφείλει και τώρα να σταθεί στην πρωτοπορία αυτού του αγώνα. Όχι γιατί την περιλαμβάνουν τα σχέδια του Σουλτάνου. Αλλά γιατί πάντα αγωνιζόταν για όλη την Ελλάδα, και η στάση της έδιδε κουράγιο και δύναμη σ’ όλους. Δεν έχομε το δικαίωμα να ηττηθούμε, δε μπορούμε να ζήσομε ξανά ραγιάδες. ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ Η΄ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ!

http://www.antibaro.gr/article/25383

Το Φίδι και ο Ευεργέτης!

Γράφει ο Νίκος Ταμουρίδης.

Ο εκπληκτικός μυθοποιός Αίσωπος, με δύο συντομότατους μύθους, μας διδάσκει ότι πρέπει να αποφεύγουμε να κάνουμε πράξεις, οι οποίες νομοτελειακά στο μέλλον θα αποβούν εις βάρος μας.

Μύθος πρώτος: «Γεωργός τις χειμῶνος ὥρᾳ ὄφιν εὑρὼν ὑπὸ κρύους πεπηγότα, τοῦτον ἐλεήσας καὶ λαβὼν ὑπὸ κόλπον ἔθετο. Θερμανθεὶς δὲ ἐκεῖνος καὶ ἀναλαβὼν τὴν ἰδίαν φύσιν ἔπληξε τὸν εὐεργέτην καὶ ἀνεῖλε· θνῄσκων δὲ ἔλεγε· «Δίκαια πάσχω, τὸν πονηρὸν οἰκτείρας», που  στα νέα Ελληνικά σημαίνει:

«Κάποιος γεωργός μέσα στον χειμώνα βρίσκοντας ένα φίδι που ήταν παγωμένο από το κρύο, το λυπήθηκε, το πήρε και το έβαλε στον κόρφο του. Το δε φίδι αφού ζεστάθηκε, και πράττοντας σύμφωνα με την φύση του, δάγκωσε τον ευεργέτη του και έφυγε. Και ο γεωργός πεθαίνοντας είπε: «Καλά να πάθω, αφού ελέησα τον πονηρό.»

Δίδαγμα της ιστορίας: «οι κακοί άνθρωποι δεν αλλάζουν συμπεριφορά, όσο και να τους ευεργετήσεις».

Μύθος δεύτερος: «Κάμηλος ποταμὸν διέβαινε ὀξὺ ῥέοντα. Ἀφοδεύσασα δὲ καὶ τὴν κόπρον εὐθὺς ἔμπροσθεν αὐτῆς ἰδοῦσα διὰ τὸ ὀξὺ τοῦ ῥεύματος εἶπεν· «Τί τοῦτο; τὰ ὄπισθέν μου ἔμπροσθέν μου νῦν ὁρῶ διερχόμενα», που στα νέα Ελληνικά σημαίνει:

«Μια καμήλα περνούσε έναν ποταμό με δυνατό ρεύμα. Αφοδεύσασα δε και βλέποντας τον κόπρον μπροστά της, λόγω του δυνατού ρεύματος του ποταμού, θαύμασε και είπε: «Άλλο και τούτο! Εκείνα που έβγαλα από πίσω μου, τα βλέπω τώρα να διέρχονται μπροστά μου.»

Δίδαγμα της ιστορίας: «ότι κάνουμε χωρίς να το σκεφτούμε καλά το βρίσκουμε μετά μπροστά μας».

Η Ελληνική ιστορία και γραμματολογία είναι γεμάτη διδάγματα, τα οποία επιβάλλεται να ακολουθούμε, αλλιώς τιμωρούμεθα σκληρά!

Η Ελλάδα μας βρίσκεται σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο. Αλλεπάλληλα προδοτικά λάθη των πολιτικών μας ταγών, μας έχουν φέρει στο χείλος της απόλυτης καταστροφής!

Οι Έλληνες πολίτες κάνουν κι αυτοί αλλεπάλληλα πολιτικά και εκλογικά λάθη. Γνωρίζοντας με ποιους έχουν να κάνουν, εκλέγουν κυβερνήσεις που κατέστρεψαν την Ελλάδα πιστεύοντας ότι θα την σώσουν. Έτσι εισπράττουν ότι πράττουν. Και κάθε φορά απογοητεύονται.

Οι κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών, οδηγούμενες από τις γνωστές πολιτικές οικογένειες, κατέστρεψαν πλήρως τη χώρα, πτωχεύοντάς την οικονομικά, πολιτικά και πνευματικά.

Τα τελευταία χρόνια την καταστρέφουν εθνικά και κοινωνικά. Υπακούοντας τυφλά στους ξένους πάτρωνές τους, αλλά και τις διεστραμμένες ιδεοληψίες είτε του μαρξιστικού διεθνισμού είτε της νέας παγκόσμιας τάξης, έχουν ανοίξει τα σύνορα και η χώρα μας πλημμυρίζει από ξένους αλλοεθνείς και αλλόθρησκους, οι οποίοι δεν έχουν καμία σχέση με τον ελληνικό και ορθόδοξο πολιτισμό της αγάπης και της ειρήνης. Έχει αποδειχθεί ότι, κυρίως λόγω της θρησκείας τους, δηλ. του Ισλάμ, δεν μπορούν να αλλάξουν, δεν εντάσσονται στις κοινωνίες όπου βρίσκονται, είναι βίαιοι και θέλουν να επιβάλλουν το δικό τους τρόπο ζωής όπου εγκαθίστανται.

Η διάλυση και καταστροφή του κοινωνικού ιστού της χώρας είναι πλέον γεγονός, αν δεν γίνουν άμεσες ενέργειες επαναφοράς των στις χώρες τους.

Είναι δε πασιφανές ότι πρόκειται περί ενός καλά οργανωμένου σχεδίου εποικισμού και αντικατάστασης του πληθυσμού της Ελλάδας, προς όφελος των σκοπών της παγκοσμιοποίησης.

Ας προσέξουμε λοιπόν όλοι μας και ιδιαίτερα οι κυβερνώντες. Είθε να μην αποδειχθεί ο μύθος του γεωργού και του φιδιού, όπου οι ευεργετηθέντες θα στραφούν εναντίον του ευεργέτη τους! Γιατί τότε δεν θα υπάρχει πλέον επιστροφή!

Νίκος Ταμουρίδης                                                                                                   Αντγος (ε.α)-Επίτιμος Α’ Υπαρχηγός ΓΕΣ                                                   Αντιπρόεδρος ΔΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ

http://www.antibaro.gr/article/25379

Ο ακροδεξιός Μίκης και ο εθνικιστής Ελύτης

Ο Έλληνας πρωθυπουργός μιλώντας στην εκδήλωση «Το στοίχημα της Συμφωνίας των Πρεσπών», στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (13/1/2019) χαρακτήρισε «γνωστούς ακροδεξιούς» και «εθνικιστικούς κύκλους» όλους όσους δεν συμφωνούν με την Συμφωνία των Πρεσπών, όλους αυτούς που είναι αντίθετοι στο απλόχερο μοίρασμα πολιτισμικής κληρονομιάς αιώνων και της λέξεως «Μακεδονία» στην οριστική ονομασία των Βόρειων γειτόνων μας.

Ό Έλληνας πρωθυπουργός προφανώς θεωρεί πως η απόφαση του να υπογράψει την Συμφωνία των Πρεσπών είναι οπωσδήποτε ορθή και ας είναι εντελώς αντίθετοι επτά τουλάχιστον στους δέκα Έλληνες πολίτες.

Το αναμφισβήτητο αυτό γεγονός τον εμποδίζει να προκηρύξει δημοψήφισμα για την έγκριση ή την απόρριψη της Συμφωνίας των Πρεσπών από τον Ελληνικό λαό. Το γεγονός αυτό τον οδηγεί στην ψυχρή καταστρατήγηση όλων των δημοκρατικών διαδικασιών και της λαϊκής κυριαρχίας που διαφημίζει συνεχώς ο ίδιος, το κόμμα του και η ευρύτερη «αριστερή» παράταξη στην οποία ανήκει. Για τον ίδιο ακριβώς λόγο στέλνει στα τάρταρα όλες τις δημοκρατικές ευαισθησίες που διαχρονικά επικαλείται η αριστερά μέσα στην Ελλάδα!

Πως είναι δυνατόν τα Σκόπια που «οικειοποιούνται» όνομα, ανύπαρκτη γλώσσα και εθνότητα γκριζάροντας πολιτιστική ιστορία ολόκληρων χιλιετηρίδων, να κάνουν δημοψήφισμα -κουτσό, στραβό ή νοθευμένο δεν έχει σημασία. Να ζητούν κοινοβουλευτική πλειοψηφία δύο τρίτων -με γεμάτες ή άδειες βαλίτσες, με πιέσεις ή εκβιασμούς δεν έχει σημασία.

Πως είναι όμως δυνατόν η Ελλάδα, το θύμα της κλοπής και το λίκνο της δημοκρατίας, όχι μόνο να μην κάνει δημοψήφισμα αλλά να υποχρεώνεται και να «κυρώσει» την συμφωνία άρον-άρον με ανορθόδοξες μεταγραφές βουλευτών και πάρα πολλές άλλες μεθοδεύσεις οι οποίες σίγουρα δεν αποτελούν «δημοκρατικές διαδικασίες»!

Από πού; Από μια υποτίθεται «αριστερή» παράταξη, η οποία εμπλουτίστηκε δια μεταγραφών, για τις ανάγκες ψήφισης της συμφωνίας, με βουλευτές άλλων κομμάτων οι οποίοι μάλιστα της έσερναν εξάψαλμους στο όχι μακρινό παρελθόν!

Και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, όσοι τολμούν να διαμαρτύρονται για τους απίστευτους αυτούς πολιτικούς ακροβατισμούς βαφτίζονται πάραυτα «γνωστοί ακροδεξιοί» και «εθνικιστικοί κύκλοι».

Έλεος! Ο Μίκης Θεοδωράκης είναι «Γνωστός ακροδεξιός» ή μήπως ανήκει σε «εθνικιστικούς κύκλους»;

Ο Οδυσσέας Ελύτης, η Μελίνα Μερκούρη, η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, ο Δημήτρης Τσάτσος, ο Αριστόβουλος Μάνεσης, ο Γιάννης Γεωργάκης που το 1992 βροντοφώναξαν πως «Για μας η ψυχή μας είναι τo όνομά μας» μήπως ήταν ακροδεξιοί και μέσα σε εθνικιστικούς κύκλους χωρίς να το γνωρίζουμε; Ή μήπως και γίγαντες του ελληνικού πνεύματος, όπως οι περισσότεροι από τους παραπάνω, ήταν (κατά τον πρωθυπουργικό σύμβουλο Νίκο Καρανίκα, 3/6/2018) «αμόρφωτα εθνίκια» και δεν το ξέραμε;

Μήπως και ο Ανδρέας Παπανδρέου, που το 1993 διακήρυξε «Δεν θα αναγνωρίσουμε κράτος με το όνομα Μακεδονία στα βόρεια σύνορα μας», ήταν και αυτός ακροδεξιός;

Σύμφωνα με την λογική του σημερινού Έλληνα πρωθυπουργού, το πρόβλημα που δημιούργησαν μόνοι τους οι Σκοπιανοί, με την ίδια ακριβώς μεθοδολογία με την οποία οι Τούρκοι άρχισαν να δημιουργούν τις δήθεν γκρίζες ζώνες λίγες δεκαετίες νωρίτερα, πρέπει να επιλυθεί με «επώδυνους συμβιβασμούς»: Μοιράζουμε ανύπαρκτη μακεδονική γλώσσα και ανύπαρκτη μακεδονική εθνότητα - επί πλέον, χαρίζουμε και μια σύνθετη ονομασία που περιλαμβάνει την μαγική λέξη «Μακεδονία». Ακόμα και οι Αλβανοί έβαλαν το χέρι τους προσπαθώντας να περιορίσουν, έστω και λίγο, όσα απλόχερα προσφέραμε εμείς. Ακόμα και οι Βούλγαροι απειλούν να μπλοκάρουν τα Σκόπια σε Ευρωπαϊκή Ένωση και ΝΑΤΟ καλώντας τους να «μην κλέβουν την ιστορία άλλων»!

Με την ίδια ακριβώς λογική του σημερινού Έλληνα πρωθυπουργού, στο προσεχές μέλλον, θα πρέπει να κάνουμε «επώδυνους συμβιβασμούς» με την Τουρκία, την Αλβανία και όποια άλλη χώρα δημιουργεί μονομερώς και αυθαίρετα διάφορες απαιτήσεις εναντίον της χώρας μας!

Συμπέρασμα: Οι Έλληνες πολίτες έκαναν ήδη δύο μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις στην Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα για να εκφράσουν την αντίθεση τους στην Συμφωνία των Πρεσπών. Έκαναν ακόμα δεκάδες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας σε διάφορες πόλεις της Ελλάδος. Την Κυριακή 20 Ιανουαρίου 2019 θα κάνουν στην πλατεία Συντάγματος, στις 2 το μεσημέρι, μια ακόμα. Αυτή όμως θα αποτελεί ένα δημοψήφισμα και κάθε φυσική παρουσία θα αντιστοιχεί και σε μια ψήφο κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Με μια Ελληνική σημαία στο χέρι, αφήνοντας στο σπίτι τις προσωπικές κομματικές προτιμήσεις του καθ΄ ενός. Ειρηνικά και με την ήρεμη δύναμη που χαρακτηρίζει την αποφασιστικότητα ενός λαού να μην δημιουργήσει υποθήκες αλυτρωτισμού για τα παιδιά του, τα εγγόνια του και τις επόμενες γενεές.

Την ίδια αποφασιστικότητα που έδειξε απέναντι στους Γερμανούς κατακτητές κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν οι Γερμανοί επέβαλαν την Βουλγαρική κατοχή στην Μακεδονία. Στις 22 Ιουλίου 1943 εκατοντάδες χιλιάδες Αθηναίοι πραγματοποίησαν μια ανεπανάληπτη για τα δεδομένα της κατοχής συγκέντρωση διαμαρτυρίας αψηφώντας τα όπλα των κατακτητών και πληρώνοντας με αίμα την αποφασιστικότητα τους.

Μπορεί οι σημερινοί πραγματικοί ή επίδοξοι κατακτητές να άλλαξαν μεθόδους και προσωπεία. Μπορεί να αποφασίζουν για λογαριασμό μας, από σκοτεινά παρασκήνια με ύποπτες πολιτικές συναλλαγές χωρίς να μας υπολογίζουν καθόλου. Μπορεί να υποκρίνονται, να χαμογελούν και να μας χτυπούν στην πλάτη με όμορφα λόγια.

Η λαϊκή όμως αποφασιστικότητα παραμένει η ίδια – αδιαπραγμάτευτη, ατσάλινη και αταλάντευτη! Και καλείται να το αποδείξει μαζικά για μια ακόμα φορά!

Τίποτα δεν έχει χαθεί οριστικά όσο οι Έλληνες κατεβαίνουν ειρηνικά στους δρόμους «ψηφίζοντας» με την φυσική παρουσία τους εναντίον της «Συμφωνίας των Πρεσπών»!

πηγη

Ο ΜΑΡΤΥΡΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ της ηρωικής δασκάλας ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ [13 Νοεμβρίου 1946]

Εκτελέστηκε στις 13-11-1946 από συμμορίτες-αντάρτες στην πόλη του Σκρα από όπου καταγόταν και εργάζονταν. 
Πιο συγκεκριμένα την 13-11-1946 περίπου 330 συμμορίτες με την συνεργασία Βουλγάρων επιτέθηκαν στην πόλη του Σκρα και μετά τον πρώτο αιφνιδιασμό που κατόρθωσαν να επιτύχουν στην μικρή δύναμη του Ελληνικού Στρατού που υπήρχε στο Σκρα, και αφού δολοφόνησαν τους 5 αξιωματικούς και τους 40 στρατιώτες, ή μανία των συμμοριτών ξέσπασε εναντίον των αθώων και φιλήσυχων κατοίκων τού Σκρα.
Οι συμμορίτες ξεχύθηκαν σαν άγρια θηρία μέσα στο χωριό και η πρώτη που πιάστηκε και σύρθηκε στην πλατεία τού χωριού ήταν η Βασιλική Παπαθανασίου η οποία ήταν ή δασκάλα τού χωριού. 
Η Βασιλική Παπαθανασίου ήταν γεννημένη και μεγαλωμένη στο Σκρα, ήταν κόρη ιερέως και ό αδελφός της ως Υπολοχαγός του Ελληνικού Στρατού είχε σφαγιαστεί από τούς ΕΑΜοβουλγάρους. Έτσι ή μικρή δασκάλα ήταν αυτονόητο ότι θα ήταν το πρώτο θύμα καθώς είχε ποτιστή ολόκληρη από την αγάπη για την ‘Ελλάδα και την αυτοθυσία για την Πατρίδα της, κι αυτά τα ιδεώδη προσπαθούσε να μεταλαμπαδεύσει στις καρδιές και τις ψυχές των μικρών παιδιών πού ή Πατρίδα της εμπιστεύτηκε ως μαθητές, καθώς η δασκάλα ζούσε μόνη στο χωριό μαζεύοντας στο πατρικό της σπίτι (γιατί το σχολείο είχε καεί) τα παιδιά τού χωριού, και εκεί τους δίδασκε την πραγματική Ελληνική ιστορία και τα Ελληνικά γράμματα.
Οι συμμορίτες με την βοήθεια των Βουλγάρων μάζεψαν και έσυραν στην πλατεία 35 ομήρους βάζοντας μπροστά την μικρή δασκάλα και ταυτόχρονα ανάγκασαν όλους τους κατοίκους του Σκρα να συγκεντρωθούν για να δουν αυτά που θα επακολουθούσαν.
Η λύσσα των κομμουνιστοσυμμοριτών ξέσπασε πρώτα εκεί μπροστά σε όλους, στο αδύνατο κορμί της άμοιρης κοπέλας.
Την κτυπάνε με ξύλινα δοκάρια και με τα κοντάκια των όπλων αργά και βασανιστικά επί ώρες και την διατάζουν να φωνάξει ζήτω το ΚΚΕ, όσο η δασκάλα αρνείται σθεναρά αρχίζουν να τις ξεριζώνουν τις τρίχες του κεφαλιού της. Η κοπέλα δεν βγάζει καμιά κραυγή, κανένα βογγητό, μόνο κάποια στιγμή φώναξε ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ. Οι συμμορίτες έξαλλοι πλέον αρχίζουν να την δέρνουν αλύπητα και να τη βασανίζουν σε σημείο πλέον που έχει παραμορφωθεί το πρόσωπο και το σώμα της.
Όταν οι συμμορίτες δεν κατάφεραν να επιτύχουν τον σκοπό τους να κάμψουν την δασκάλα αναλαμβάνουν οι φίλοι τους οι Βούλγαροι. Αρχίζουν να την κτυπούν και αυτοί με πιο μεγάλη λύσσα και να της χαράζουν το κορμί με τις ξιφολόγχες λέγοντάς της επιτακτικά να φωνάξει ΖΗΤΩ Η ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ και τότε όλα αμέσως θα σταματούσαν.
Η κοπέλα όσο έβλεπε να την κοιτάνε οι συγχωριανοί της και κυρίως οι μαθητές της αυτή αντιστέκονταν κόμη περισσότερο βγάζοντας μια ύστατη φωνή λέγοντας ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ. Η ενέργεια αυτή της δασκάλας έκανε ακόμη πιο έξαλλους τους συμμορίτες οι οποίοι της έκοψαν τα δάκτυλα τού χεριού, μα ή δασκάλα έμεινε και πάλι απτόητη, φωνάζοντας και πάλι ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ. Οι συμμορίτες του Κ.Κ.Ε. ήσαν πλέον έκτος εαυτού, και δεν μπορούσαν άλλο να ακούσουν το ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ, και της έκοψαν τη γλώσσα.
Ή δασκάλα τού Σκρα φωτεινό σύμβολο, σύμβολο μοναδικό σ’ ολόκληρη την Ιστορία μας δεν άντεξε άλλο. Εκεί στην πλατεία τού χωριού άφησε την τελευταία της πνοή, όπου ενώ μέχρι τότε φώτιζε η παρουσία της μόνο το μικρό της χωριό, από τότε φωτίζει ολόκληρη την Ελλάδα.
Εκεί πού μαρτύρησε ή Βασιλική Παπαθανασίου υπάρχει σήμερα ή προτομή της.



Αυτή είναι η ιστορία, και ή πρώτη μάχη της ξενοκίνητης Βουλγαροκομμουνιστικής επιβουλής κατά της Ελλάδος μετά το 1944.
Η εν λόγω κορνίζα της ηρωικής δασκάλας μου παραδόθηκε από Δντη σχολείου της πόλης της Βέροιας, καθώς η εν λόγω κορνίζα με εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας κατά την δεκαετία του 1980 ‘’αποκαθηλώθηκε’’ από όπου ήταν αναρτημένη εντός του σχολείου, όπου όμως ο εν λόγω εκπαιδευτικός την φύλαξε και μου την παρέδωσε, και πλέον εκτίθεται στο Βλαχογιάννειο Μουσείο.

πηγη

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΑΙΩΝΑ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

«Όταν η πατρίδα σου διατρέχει κίνδυνο η σιωπή δεν είναι χρυσός, είναι κάρβουνο που μουντζουρώνει!».

Στην Ελλάδα του εικοστού πρώτου αιώνα οι κυβερνήτες της δεν  ενδιαφέρονται πως θα κυβερνήσουν αλλά ποια εικονική πραγματικότητα  προβάλουν, δεν τους ενδιαφέρει αν υποφέρει ο κόσμος, αλλά ποια εντύπωση δίνουν στους τηλεθεατές των «θαυμάτων» τους, δεν τους ενδιαφέρει η υπεράσπιση των εθνικών θεμάτων, αλλά πως θα δώσουν την εντύπωση πως τα υπερασπίζονται, δεν τους ενδιαφέρει να πάει η χώρα μπροστά, αλλά το πώς θα υπηρετήσουν τους ξένους αφέντες τους στους οποίους παρέδωσαν με κυνικό τρόπο την εθνική κυριαρχία.

Κάθε φορά που φτάνουν σε μια επικίνδυνη «στροφή» και το όχημα θα απειλείται να πέσει στον γκρεμό, σοφίζονται κάτι εντυπωσιακό, κάτι που θα προβληθεί με όλα τα μέσα στα προδοτικά ΜΜΕ για να κλέψει την προσοχή του κόσμου και να τον πλανέψει έτσι ώστε να μην έχει καμία αίσθηση ότι κατρακυλά στο βάραθρο. Π.χ. η Αμφίπολη ήταν γνωστή εδώ και δεκαετίες, έπρεπε όμως τώρα να βγει στην επιφάνεια και στην δεδομένη συγκυρία για να απασχολήσει το ενδιαφέρον και την επικαιρότητα την ίδια ώρα που νέα σκληρά και αντιλαϊκά μέτρα της στυγνής δικτατορίας που μας επιβλήθηκε από έξω, θα είναι σε διαδικασία υλοποίησης. Από την άλλη, μέσα σε ένα βράδυ για άλλη μια φορά ο τόπος αυτός «ξεγυμνώθηκε» στους ξένους ανθέλληνες τοκογλύφους που  διέταξαν  να αποσυρθεί αμέσως μια διάταξη για την αύξηση των δόσεων των χρεών του κόσμου προς το δημόσιο.  Ο ραγιαδισμός σε όλο του το μεγαλείο!

Στην Ελλάδα του εικοστού πρώτου αιώνα, τους κυβερνήτες της δεν τους ενδιαφέρει να πάει μπροστά ο τόπος αλλά… να μην ξεβιδωθούν οι βίδες που τους κρατούν σφιχτά βιδωμένους στις καρέκλες της εξουσίας. Πολλές από αυτές τις βίδες είναι μπηγμένες μέσα στους εγκεφάλους τους έτσι που πίστεψαν ότι οι καρέκλες αυτές είναι μέρος του σώματος τους, είναι μέρος της ίδιας τους της ύπαρξης, είναι ιδιοκτησία τους και τσιφλίκι τους. Στην Ελλάδα του εικοστού πρώτου αιώνα η υπεράσπιση της ελληνικής ταυτότητας, η έπαρση της σημαίας, η αναφορά σε εθνικά θέματα, η προβολή της ορθόδοξης πίστης, είναι ειδεχθές έγκλημα, είναι καταδικασμένος ρατσισμός, είναι αποτρόπαια φρικιαστική πράξη, είναι αιτία για να απομονωθείς και να καταδικαστείς σε αφανισμό.

Στην Ελλάδα του εικοστού πρώτου αιώνα όλες οι προσδοκίες, όλα τα οράματα, όλα τα όνειρα για μια καλύτερη ζωή, για μια χώρα «σύγχρονη», «ευρωπαϊκή», «εξελιγμένη» και «προοδευτική», έχουν γίνει ο μεγαλύτερος δυνάστης της ίδιας της ύπαρξης της. Παντού το μικρόβιο της αλλοτρίωσης έχει μολύνει τον οργανισμό, έχει παραλύσει τα άκρα, έχει φθείρει τον εγκέφαλο, έχει αλλοτριώσει τους πολίτες, έχει καταστρέψει τις προοπτικές για καλύτερο αύριο, έχει μετατρέψει την ζωή τους σε ένα πόλεμο αριθμών που θυμίζουν τα νούμερα στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως όταν οι τρόφιμοι τους το μόνο που ήξεραν ήταν με ποιον αριθμό θα τους ρίξουν στον θάλαμο αεριών. Στην Ελλάδα του εικοστού πρώτου αιώνα, οι ποιμένες έχουν μεταλλαχτεί σε λύκους που τρώνε τα ίδια τους τα πρόβατα. Στην Ελλάδα του εικοστού πρώτου αιώνα, οι καμπάνες είναι ηχορύπανση, η πρωινή προσευχή σε αυτό που ακόμα το λένε «σχολείο», είναι φασιστική πρακτική και ο εκκλησιασμός αναχρονιστική εκτροπή.

Στην Ελλάδα το εικοστού πρώτου αιώνα η «πρόοδος» και ο «εκσυγχρονισμός» είναι  τα κοράκια που κατατρώνε τα σπλάχνα της και τώρα στέκονται από πάνω με βουλιμία για να της δώσουν το τελειωτικό χτύπημα. Συνεχίζουν το παιχνίδι της προδοσίας και σαν κύνεοι λακτίζουν για τα κατορθώματα τους. Ξέχασαν όμως μια ελληνική λέξη. Η νέμεσης είναι ελληνική και η ιστορία έχει δείξει πως όποτε η χώρα αυτή έφτανε στο τέλος, μια καινούργια αρχή  κατατρόπωνε τους  εχθρούς και τους προδότες της.

Αλήθεια στην Ελλάδα του εικοστού πρώτου αιώνα που βρίσκεται η θεραπεία για ένα άρρωστο ετοιμοθάνατο σώμα ; Θα την ανιχνεύσουμε στην χώρα των εκπλήξεων, θα την αναζητήσουμε στην χώρα του απροσδόκητου, του θαύματος, στην Ελλάδα που τόσο μισήθηκε από τους «φίλους» και τους «συμμάχους» της. Μισήθηκε γιατί ακόμα εξακολουθεί να ζει, να αισθάνεται και να πιστεύει, γιατί εμφανίζει το «ζοφερό» φαινόμενο της αγιοσύνης, γιατί είναι η χώρα που ακόμα και μέσα σε επώδυνους σπασμούς, μπορεί και αναφωνεί την δόξα του Παντοδύναμου.

Στην Ελλάδα του εικοστού πρώτου αιώνα η τιμωρία της προδοσίας είναι η λύτρωση του Προμηθέα. Στο χάραμα το κρύο είναι πιο δυνατό αλλά και πιο ελπιδοφόρο γιατί η αυγή είναι πολύ κοντά. 

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος