Τρίτη 20 Ιανουαρίου 2026

Διατηρητέα Μνημεία της Φύσης οι υπεραιωνόβιοι πλάτανοι Βερδικούσιας και Στουρναραίικων

2026

Δύο εμβληματικοί υπεραιωνόβιοι πλάτανοι της Θεσσαλίας, ο πλάτανος της Βερδικούσιας του Δήμου Ελασσόνας και ο πλάτανος της πλατείας της Δημοτικής Κοινότητας Στουρναραίικων του Δήμου Πύλης, κηρύχθηκαν επίσημα Προστατευόμενοι Φυσικοί Σχηματισμοί – Διατηρητέα Μνημεία της Φύσης, με αποφάσεις του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας που δημοσιεύθηκαν στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Οι δύο πλάτανοι (Platanus orientalis), με ηλικία που φτάνει τα 850 και 700 έτη αντίστοιχα, αποτελούν μοναδικά ζωντανά μνημεία της φύσης και της ιστορίας. Η κήρυξή τους αναγνωρίζει την ιδιαίτερη επιστημονική, οικολογική, αισθητική, ιστορική και πολιτισμική τους αξία, καθώς και τον σημαντικό ρόλο τους στη διαμόρφωση της τοπικής ταυτότητας.

Πρόκειται για φυσικούς σχηματισμούς άρρηκτα συνδεδεμένους με τη συλλογική μνήμη και την κοινωνική ζωή των οικισμών, καθώς για αιώνες αποτέλεσαν σημεία αναφοράς, συνάντησης και πολιτισμικής έκφρασης. Παράλληλα, φιλοξενούν σημαντική βιοποικιλότητα και συμβάλλουν ουσιαστικά στη διατήρηση της οικολογικής ισορροπίας του τοπίου.

Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται και στον παιδαγωγικό και εκπαιδευτικό χαρακτήρα των μνημειακών αυτών δέντρων. Οι πλάτανοι της Βερδικούσιας και των Στουρναραίικων μπορούν να λειτουργήσουν ως υπαίθριοι χώροι περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, προσφέροντας πολύτιμες ευκαιρίες ευαισθητοποίησης μαθητών, φοιτητών και επισκεπτών σε θέματα προστασίας της φύσης, βιοποικιλότητας και κλιματικής αλλαγής.

Με την κήρυξή τους τίθεται αυστηρό πλαίσιο προστασίας, ενώ οι αναγκαίες παρεμβάσεις για τη φροντίδα, διαχείριση και ανάδειξή τους θα υλοποιούνται με την καθοδήγηση της Δασικής Υπηρεσίας και σε συνεργασία με τους οικείους Δήμους, με στόχο τη μακροχρόνια διατήρησή τους και την ανάδειξή τους ως στοιχείων φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς.

Κάθε μνημειακό δέντρο αφηγείται την ιστορία του τόπου του. Οι υπεραιωνόβιοι πλάτανοι της Βερδικούσιας και των Στουρναραίικων αποτελούν ζωντανές μαρτυρίες αιώνων είναι φορείς μνήμης, γνώσης και πολιτισμού και η προστασία τους είναι ταυτόχρονα πράξη σεβασμού στη φύση, την ιστορία και τις τοπικές κοινωνίες. Η προστασία τους ενισχύει τη σχέση των τοπικών κοινωνιών, και ιδιαίτερα των νέων, με τη φύση δημιουργώντας σημαντικές δυνατότητες περιβαλλοντικής εκπαίδευσης.

Η προστασία και η ανάδειξή τους συνιστούν πράξη ευθύνης απέναντι στη φύση και τις επόμενες γενιές.