Τετάρτη 5 Αυγούστου 2026
Ο Μητροπολίτης Κυθήρων και Αντικυθήρων Σεραφείμ καταδίκασε την εισαγωγή στα ελληνικά σχολεία εκπαιδευτικών εγχειριδίων που αλλάζουν τον ορισμό της οικογένειας.
Παρασκευή 19 Ιουνίου 2026
Δημογραφικό πρόβλημα
Posted on 16 Ιουνίου, 2026

Γράφει: ὁ Ἀρχιμ. Παῦλος Ντανᾶς
Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας
15/06/2026
Ὁ Θεὸς ἔπλασε τοὺς πρωτοπλάστους «κατ’ εἰκόνα καὶ καθ’ ὁμοίωσιν» (Γέν. 1,26) και τοὺς ἔδωσε τὴν ἐντολή: «Αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ κατακυριεύσατε τὴν γῆν» (Γέν. 1,28). Ἡ τεκνογονία εἶναι εὐλογία ἀπὸ τὸν Θεό. Στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ἡ ἀτεκνία θεωροῦνταν «ὄνειδος». Γι’ αὐτὸ βλέπουμε τὶς προσευχές ποὺ ἔκαναν ὅλα ἐκεῖνα τὰ ἱερὰ ζευγάρια, φτάνοντας μέχρι καὶ τὸν Ἅγιο Ἰωακεὶμ καὶ τὴν Ἄννα, που τοὺς χαρίσε τὴν Παναγία μας. Καὶ γι’ αὐτὸ ὁ ὑμνωδὸς λέει: «Ἰωακεὶμ καὶ Ἄννα ὀνειδισμοῦ ἀτεκνίας, καὶ Ἀδὰμ καὶ Εὔα ἐκ τῆς φθορᾶς τοῦ θανάτου ἠλευθερώθησαν, Ἄχραντε, ἐν τῇ ἁγίᾳ γεννήσει σου. Αὐτὴν ἑορτάζει καὶ ὁ λαός σου, ἐνοχῆς τῶν πταισμάτων λυτρωθεὶς ἐν τῷ κράζειν σοι·Ἡ στεῖρα τίκτει τὴν Θεοτόκον καὶ τροφὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν.» Δημιούργησε τὴν Εὔα ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ Ἀδὰμ καὶ ὅταν ὁ Ἀδὰμ τὴν εἶδε εἶπε: «Αὐτὸ εἶναι ὀστὸ ἀπὸ τὰ ὀστά μου καὶ σάρκα ἀπὸ τὴ σάρκα μου. Αὐτὴ θὰ ὀνομαστεῖ γυναίκα διότι ἔγινε ἀπὸ τὸν ἄνδρα αὐτῆς. Ἐξαιτίας τοῦ στενοῦ αὐτοῦ δεσμοῦ θὰ ἐγκαταλείπει ὁ ἄνδρας τὸν πατέρα καὶ τὴ μητέρα του καὶ θὰ συνδέεται στενότατα μὲ τὴ γυναῖκα του, ὥστε καὶ οἱ δύο διὰ τῆς συζυγίας νὰ γίνουν πλέον μία σάρκα, ἕνα σῶμα» (Γένεσις 2, 23-24).
Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος χαρακτήρισε τὸν γάμο «μυστήριον μέγαν εἰς Χριστὸν καὶ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν» (Ἐφ. 5,3), ποὺ σημαίνει ὅτι ὁ γάμος εἶναι δεσμός ἱερός καὶ ἰσόβιος καὶ ἀδιάλυτος. Αὐτοὺς τοὺς ὁποίους «Ὁ Θεὸς συνέζευξε, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω.» (Ματθ 19, 6). Ὁ γάμος δὲν εἶναι ἁπλὴ σύμβαση, οὔτε ἁπλῶς κοινωνικὸς δεσμός, ἀλλὰ ἕνα ἀπὸ τὰ ἑπτὰ μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας. Ὁ Κύριός μας, ὅταν βγῆκε στὸ κοσμοσωτήριο ἔργο Του, τὸ πρῶτο θαῦμα τὸ ὁποῖο ἔκανε ἦταν στὸν γάμο τῆς Κανᾶ, δείχνοντας τὴν περισσὴ ἀγάπη Του πρὸς τὴ συζυγία καὶ τὴν οἰκογένεια.(Ἰωάννου 2, 1-11). Ἄλλωστε βλέπουμε μὲ πόση ἀγάπη συμπεριφερόταν στὰ μικρὰ παιδιά. Ὅταν κάποτε οἱ Ἀπόστολοι ἐμπόδισαν τὰ παιδιά νὰ πᾶνε κοντὰ στὸν Χριστό, Ἐκεῖνος τοὺς ἐπέπληξε καὶ τοὺς εἶπε: «Ἄφετε τὰ παιδία ἐλθεῖν πρὸς με, διότι τῶν τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν» (Λουκ.18,16). Ἐδῶ νὰ σημειώσουμε ὅτι στὴν πατρίδα μας , σὲ τόσο δύσκολους καιροὺς ποὺ ζοῦμε. ὑπάρχουν εὐλογημένες οἰκογένειες που ἀγωνίζονται προκειμένου νὰ ἀνταποκριθοῦν στὸ ὑψηλὸ καθῆκον τῆς χριστιανικῆς καὶ ἑλληνικῆς ἀνατροφῆς τῶν παιδιῶν τους.
Οἱ πολιτικοί μας
Ἔχουμε διαβάσει τὰ τελευταῖα χρόνια, ὅταν τίθεται κάθε φορὰ τὸ δημογραφικό πρόβλημα,ὁμιλίες πρωθυπουργῶν, πολιτικῶν, βουλευτῶν, ἐπιστημόνων ὅμως, συνειδητοποιοῦμε ὅτι ὅλα εἶναι «κούφια λόγια», διότι δὲν ἔχουν κανένα ἀντίκρισμα. Μᾶς κάνει ἐντύπωση ὅτι πάρα πολλοὶ πολιτικοὶ πηγαίνουν καὶ ἐπισκέπτονται τὰ ξένα κράτη καὶ βλέπουν τοὺς ξένους ἡγέτες πόσο βοηθοῦν τὶς οἰκογένειες. Γιατί δὲν παίρνουν τὰ ἀνάλογα μαθήματα; Μᾶς ἐκπλήσσει, ἐπίσης, γιατί ἐπιδεικνύουν τόση σκληρότητα ἀπέναντι στὶς οἰκογένειες, καὶ πολὺ περισσότερο στὶς πολύτεκνες, ἐπιβάλλοντας δυσβάστακτους φόρους; Πόσα σπίτια καὶ κτίρια βρίσκονται στὴν κατοχὴ τοῦ κράτους καὶ μένουν ἀναξιοποίητα, ἐνῶ θὰ μποροῦσαν νὰ δοθοῦν σὲ διάφορες οἰκογένειες ὥστε νὰ τὶς προτρέψουν στὴν τεκνογονία. Κάποιοι ἀπὸ τοὺς πολιτικούς, δυστυχῶς, λόγω τῶν παχυλῶν μισθῶν τους, δὲν βλέπουν τὰ προβλήματα ποὺ ἀντιμετωπίζουν οἱ ἄνθρωποι στὴν καθημερινότητά τους μὲ τὴν ἀκρίβεια, τὴν ἐνεργειακὴ κρίση καὶ τὰ αὐξημένα ἐνοίκια καὶ φροντιστήρια.
Ὁ κύριος Κωνσταντῖνος Βαθιώτης, πρώην ἀναπληρωτὴς καθηγητὴς Νομικῆς Σχολῆς Δ.Π.Θ.,λέει τὰ ἑξῆς: «Τηρουμένων τῶν ἀναλογιῶν, ὁ σημερινὸς Νεοέλληνας εἶναι ἕνας κακοποιημένος ἀπὸ τὴν ἑκάστοτε κυβέρνηση καὶ τὰ Μ.Μ.Ε. πολίτης, ὁ ὁποῖος δέχεται μία ἄνευ ὅρων, μία ἄνευ προηγουμένου ἐπίθεση στὸ μυαλό του ἀπὸ τὶς διαδοχικὲς ἢ σωρευτικὲς «κρίσεις» ποὺ τοῦ παρουσιάζονται μὲ τὰ πιὸ μελανὰ χρώματα.» Ἀς μὴν ξεχνᾶμε, ὅτι ἡ Νέα Τάξη Πραγμάτων, ἡ ὁποία χτύπησε κατάστηθα τὸν Χριστιανισμὸ καὶ τὸν Ἑλληνισμό, μέσω τῶν καταραμένων μνημονίων καὶ τῶν ἀνάξιων κυβερνώντων μέχρι σήμερα, ὁδήγησε τὴν πατρίδα μας σὲ πλήρη πτώχευση. Αὐτὸ εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα ἀφενὸς τὰ νέα ζευγάρια νὰ μὴν μποροῦν νὰ προχωρήσουν στὴν τεκνογονία, καὶ ἀφετέρου νὰ μεταναστεύσουν χιλιάδες νέοι ἐπιστήμονες καὶ ἐργαζόμενοι, μὲ συνέπεια ἡ πατρίδα μας νὰ αἱμορραγεῖ πληθυσμιακά. Ἐνθυμοῦμαι μάλιστα τὸν σύμβουλο τοῦ προέδρου τῆς Ἀμερικῆς Μπάρακ Ὀμπάμα, ὁ ὁποῖος εἶχε μιλήσει γιὰ τὴ μείωση τοῦ πληθυσμοῦ τῆς γῆς. Ὁπότε λοιπόν, οἱ διάφορες «πανδημίες» ἐξυπηρετοῦν, σὲ μεγάλο βαθμό, αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν σκοπό. Λέγεται ἰδιαίτερα ὅτι ἡ πατρίδα μας χρησιμοποιήθηκε ὡς πειραματόζωο μὲ τὴν πανδημία τοῦ κορωνοϊοῦ. Γιατί βλέπουμε καθημερινά, δυστυχῶς, πάρα πολλοὺς ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι πεθαίνουν, νὰ ἔχουν κάνει τὰ ἐμβόλια. Οἱ αὐτοκτονίες που συμβαίνουν καθημερινὰ ἀπὸ τὴν περίοδο τῶν μνημονίων μὲχρι τὴν περίοδο τοῦ κορωνοϊοῦ καὶ μὲ ὅλες τὶς δυσκολίες ποὺ ἀντιμετωπίζουν οἱ ἄνθρωποι, ἐπιβεβαιώνουν πὼς ἐπρόκειτο γιὰ μία «δαιμονικὴ» πανδημία.
Πόσο θλιβόμαστε, ἐπίσης, ὅταν βλέπουμε αὐτὴ τη στιγμὴ νὰ μειώνονται οἱ Ἕλληνες μαθητές, ἐνῶ αὐξάνονται οἱ ἀλλοδαποί. Καὶ μάλιστα, ἔχουν τὸ θράσος οἱ διάφοροι πολιτικοὶ νὰ λένε ὅτι «ἐμεῖς θὰ τοὺς ἐνσωματώσουμε». Δὲν ἐνσωματώνονται αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, διότι ἔχουν ἄλλη θρησκεία, εἶναι φανατικοί, εἶναι μισαλλόδοξοι καὶ ἦλθαν μὲ σκοπὸ νὰ παραμείνουν στὴν πατρίδα μας γιὰ νὰ ἐπιφέρουν τὴν ἐθνολογικὴ ἀλλοίωση καὶ τὴν ἰσλαμοποίηση. Βλέπουμε καὶ στὰ ἄλλα κράτη τῆς Εὐρώπης, ὅπου πλέον ἔχουν δημιουργήσει δικές τους κοινότητες, ἐπιβάλλουν τοὺς δικούς τους νόμους, ὅπως εἶναι ὁ νόμος τῆς Σαρία. Τὸ βλέπουμε κι ἐμεῖς καθημερινὰ ὅτι φοβοῦνται , πλέον οἱ Ἕλληνες νὰ κυκλοφορήσουν ἐλεύθερα στὶς ἴδιες τους τὶς γειτονιές. Ἐνῶ ἡ πατρίδα μας ἔχει τόσες δυνατότητες νὰ βοηθήσει τοὺς νέους ἀνθρώπους, δυστυχῶς τοὺς ἀφήνει στὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ καὶ δίνει παχυλὰ ἐπιδόματα στους παράνομους μετανάστες. Πόσο θλιβόμαστε ὅταν βλέπουμε σὲ ἑλληνικὰ σχολεῖα ποὺ ἔχουν περισσότερους ἀλλοδαπούς, καὶ δίνουν τὴν αἱματοβαμμένη ἔνδοξη σημαία τῆς πατρίδος μας σ᾽ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι πολέμησαν τοὺς προγόνους μας καὶ θυσιάστηκαν γιὰ νὰ εἴμαστε ἐμεῖς σήμερα ἐλεύθεροι. Ὁ ἀείμνηστος καθηγητὴς τοῦ Παντείου Πανεπιστημίου, Νεοκλής Σαρρῆς, εἶχε δηλώσει τὸν πιὸ ἀκριβῆ χαρακτηρισμὸ γιὰ τοὺς γείτονες μεμέτιδες. Εἶπε : «Ἡ Τουρκία δὲν ἔχει ἱστορία, ἀλλὰ ποινικὸ μητρῶο».
Ἀναφωνῶ μὲ ὅλη τη δύναμη τῆς ψυχῆς μας τὸ «αἰωνία ἡ μνήμη» στὸν ἱδρυτὴ τῆς Ἀνωτάτης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων Ἑλλάδος (ΑΣΠΕ), τὸν ἀείμνηστο μοναχὸ Νικόδημο Μπιλάλη, ὁ ὁποῖος, παρότι μοναχός, φωτισμένος ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα καὶ μὲ τὴν παρότρυνση τοῦ Ἁγίου Παϊσίου καὶ ἄλλων συγχρόνων ἁγίων, δημιούργησε μέσα στὴν Ἀθήνα ἕναν μεγάλο φιλανθρωπικό, κοινωφελῆ καὶ μὴ κερδοσκοπικὸ σύλλογο ποὺ λειτουργεῖ μεθοδικὰ καὶ χωρὶς τυμπανοκρουσίες μέχρι σήμερα, ὑπὸ τὴν ἡγεσία τοῦ σημερινοῦ προέδρου, κυρίου Ἰωάννου Γ. Θαλασσινοῦ. Τὸν παρελθόντα Ἰούνιο (10-14 Ἰουνίου 2025), ἡ ἑταιρεία δημοσκοπήσεων ALCO προέβη μετὰ ἀπὸ αἴτηση τῆς Ἀνωτάτης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων Ἑλλάδος σὲ σὲ μία πανελλαδικὴ ἔρευνα μὲ θέμα τὴν ἀντίληψη τοῦ μέσου Ἕλληνα γιὰ τὶς πολύτεκνες οἰκογένειες. Στὴν ἔρευνα συμμετεῖχαν 1.001 ἄτομα, ἡλικίας 17+ ἐτῶν.Μᾶς ἔκανε ἐντύπωση ὅτι στὸ ἐρώτημα: «Πιστεύετε ὅτι ἀξίζει νὰ δοθοῦν πρόσθετες αὐξημένες φοροαπαλλαγὲς στοὺς πολυτέκνους μὲ βάση τὸν ἀριθμὸ τῶν παιδιῶν τους;» καὶ ἐδῶ οἱ ἀπαντήσεις εἶναι συντριπτικὰ θετικές. Τὸ 84% ἀπάντησε ναί, μόλις τὸ 6% ὄχι καὶ τὸ 10% δὲν ξέρω, δὲν ἄκουσα (Δ.Ξ. / Δ.Α.). Καίριας σημασίας ἐρώτημα: «Γιατὶ ἐνῶ φέτος ὑπάρχουν θετικὲς ἀλλαγὲς καὶ ἐλαφρύνσεις στὴ φορολόγηση τῶν πολυτέκνων, τὰ εἰσοδηματικὰ κριτήρια παραμένουν ἀρκετὰ ὑψηλά, ὥστε οἰκογένειες μὲ δύο ἐργαζομένους γονεῖς καὶ πολλὰ παιδιὰ νὰ ἀποκλείονται ἀπὸ ζωτικῆς σημασίας ἐπιδόματα καὶ κρατικὲς ἐνισχύσεις, παραδείγματος χάριν μειωμένα ἐπιδόματα τέκνων – Α21, ἀποκλεισμὸς ἀπὸ τὸ ἐπίδομα ἐνοικίου καὶ θέρμανσης, προγράμματα Ἐξοικονομῶ καὶ Ἀνακαινίζω» Ἡ Κυριακάτικη Δημοκρατία τῆς 7ης Ἰουνίου 2026 γράφει:
«Ὀργή , ἄδικη ἡἙλλάδα, τί λέει τὸ 80,4% τῶν πολιτῶν.Ἔρευνα κόλαφος γιὰ τὴν κυβέρνηση Μητσοτάκη. Οἰκογένειες δυσκολεύονται νὰ βγάλουν τὸν μήνα, ὁ πλοῦτος δὲν κατανέμεται δίκαια καὶ ἡ ἀσυδοσία παραμένει ἀνεξέλεγκτη».
Ἡ ἔρευνα τοῦ ΕΤΕΡΟΝ – Ἰνστιτοῦτο γιὰ τὴν Ἔρευνα καὶ τὴν Κοινωνικὴ Ἀλλαγὴ μὲ τίτλο «Οἰκονομκὴ Δικαιοσύνη» ἐξετάζει τὶς ἀντιλήψεις τῶν πολιτῶν καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν δημοσκόπηση φάνηκε καθαρὰ ὅτι οἱ χαμηλοὶ μισθοί, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὸ δυσβάστακτο κόστος στέγασης καὶ τὴν ἔλλειψη ἀξιοκρατίας καὶ φορολογικῆς δικαιοσύνης, συνθέτουν ἕνα ἐκρηκτικὸ μεῖγμα ποὺ ἐξηγεῖ πολλὰ γιὰ τὴν ὁλοένα αὐξανόμενη ἀποστροφὴ τῶν πολιτῶν πρὸς τὴν πολιτική. Στὸ ἐρώτημα ἐὰν εἶναι ἐπιβεβλημένο νὰ αὐξηθοῦν οἱ φόροι στοὺς πλούσιους γιὰ νὰ ὑπάρξει φορολογικὴ δικαιοσύνη καὶ νὰ ἐνισχυθοῦν καὶ οἱ πιὸ ἀδύναμοι, θετικὰ ἀπαντᾶ τὸ 64% ἐνῶ τό 69,3% ἀπαντᾶ πὼς τὸ μεγαλύτερο φορολογικὸ βάρος σηκώνουν οἱ μισθωτοὶ καὶ οἱ συνταξιοῦχοι. Ποιές ὅμως εἶναι οἱ ἐκφνάσεις τῆς καθημερινότητας ποὺ ἀφήνουν καὶ τὸ μεγαλύτερο αἴσθημα ἀδικίας στοὺς πολῖτες; Κατὰ σειρὰ προτίμησης οἱ ἐρωτώμενοι ἀπάντησαν:
1ον, τὸ ὅτι ὑπάρχουν ἐργαζόμενοι/εςἐργαζόμενες μὲ μισθοὺς ποὺ δὲν ἐπιτρέπουν στοὺς ἴδιους καὶ στὴν οἰκογένειά τους νὰ βγάλουν τὸν μῆνα καὶ νὰ ζήσουν ἀξιοπρεπῶς
2ον, τὸ ὅτι τὸ κόστος στέγασης εἶναι δυσβάστακτο γὰ τὰ ἄτομα καὶ τὰ νοικοκυριὰ ποὺ μένουν στὸ νοῖκι
3ον, τὸ ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀξιοκρατία
4ον, ἡ φορολογία,τὸ ὅτι κάποιοι πληρώνουν φόρους καὶ κάποιοι ἐλάχιστα ἢ καθόλου
Τὸ χρέος τῆς Ἐκκλησίας μας
Τὴν ἴδια ἀκριβῶς εὐθύνη ἔχουν καὶ οἱ Μητροπόλεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Μὲ πολὺ σεβασμό, θέλουμε νὰ παρακαλέσουμε ὅλους τοὺς Ἱεράρχες νὰ δίνουν ἐπιδόματα, ἀναλόγως μὲ τὶς φορολογικὲς δηλώσεις, σὲ ἐκείνους ποὺ δυσκολεύονται νὰ ἀνταποκριθοῦν στὰ ἀναγκαῖα τῆς ζωῆς, καθὼς ἡ σύγχρονη οἰκογένεια ἀντιμετωπίζει πολλὰ προβλήματα. Ὑπάρχουν κληροδοτήματα, προσκυνήματα καὶ μεγάλες Μονὲς ποὺ μποροῦν νὰ βοηθήσουν, ὥστε νὰ αὐξηθεῖ ὁ πληθυσμὸς τῆς πατρίδος μας. Ἀκόμη καὶ οἱ ἱερὲς μονὲς τοῦ Ἁγίου Ὄρους, μποροῦν νὰ βοηθήσουν σ’ αὐτὸ τὸ σκοπό, γιατὶ καὶ οἱ μοναχοὶ προέρχονται ἀπὸ κάποια οἰκογένεια, ἀκολουθώντας τὸ παράδειγμα ποὺ ἔδωσε ὁ ἀείμνηστος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν κυρὸς Χριστόδουλος στὴ Θράκη!
Πόσο λυπηθήκαμε καὶ σκανδαλιστήκαμε, ὅταν ὁ Μητροπολίτης Ἀλεξανδρουπόλεως κ. Ἄνθιμος την Κυριακή 29/12/2019 δήλωσε ὅτι: «Θὰ τοὺς ἀγκαλιάσουμε, ὅπως ἀγκαλιάσαμε τοὺς ὁμογενείς ἀπὸ τὴν πρώην Σοβιετικὴ Ἕνωση, τοὺς Ἀλβανοὺς καὶ τόσους ἄλλους. Θὰ πάρουν γιὰ νύφες καὶ γαμπροὺς τὰ παιδιά μας.» Τέτοιου εἴδους δηλώσεις εἶναι καταδικαστέες, ἐφάμαρτες, ἀντιχριστιανικὲς καὶ ἀνθελληνικές.
Τὸ μυστήριο τοῦ Γάμου
Ὁ γάμος μεταξὺ δύο ἀνθρώπων ἔχει σκοπὸ τὴν ἕνωσή τους μὲ τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Ἐκκλησία, τὴν ἀλληλοσυμπλήρωση, τὴ τεκνογονία, τὴν ἀποφυγὴ τῶν πειρασμῶν, ὥστε νὰ μὴ πέσουν στὸ φρικτὸ ἁμάρτημα τῆς μοιχείας. Τὸ θέμα τῆς τεκνογονίας εἶναι πολὺ σοβαρό. Κάθε κληρικός, ὅταν εἶναι καὶ πνευματικός, ἔχει μεγάλη εὐθύνη στὸ θέμα αὐτό. Χρειάζεται πολὺ διάκριση, προσοχὴ καὶ προσευχή, προκειμένου ὁ κληρικὸς νὰ βοηθήσει ὥστε νὰ μὴν ἀποφεύγουν τὴν τεκνογονία, γιατὶ εἶναι μεγάλο ἁμάρτημα, ἀφοῦ πολλὰ ζευγάρια στὶς μέρες μας ἔχουν θεοποιήσει τὴν ἐπιστήμη, τὶς ἀνέσεις καὶ τὴν ἐπαγγελματική τους ἀποκατάσταση εἰς βάρος τῆς τεκνογονίας. Ὁ σεμνὸς καθηγητὴς κύριος Γεώργιος Μαντζαρίδης ἐπισημαίνει: «Εὔκολα διαπιστώνεται ὅτι στὴν ἐποχή μας ὁ ἄνθρωπος ἔχει ἰσοπεδωθεῖ καὶ ὑποταχθεῖ τελείως στὴν ἐγκοσμιότητα. Ἀδιαφορεῖ γiὰ τὴν κατακόρυφη ἀνύψωσή του καὶ περιορίζεται στὴν καλλιέργεια καὶ ἀνάπτυξη τῶν διανοητικῶν του ἱκανοτήτων, στὴν ἱκανοποίηση τῶν σωματικῶν του αἰσθήσεων καὶ τὴν ἐξυπηρέτηση τῶν πρακτικῶν του ἀναγκῶν».Ἔχουμε διαπιστώσει ὅτι ζευγάρια τὰ ὁποῖα συζοῦν ἐπὶ χρόνια ἔχουν ἀναμφίβολα μία κακοδαιμονία, γιατὶ δὲν ἔχουν εὐλογηθεῖ ἀπὸ τὸ μυστήριο τοῦ γάμου, ἀφού ἡ σχέση πρὸ τοῦ γάμου εἶναι πορνεία. «Τὸ σῶμα οὐ τῇ πορνείᾳ», λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος (A΄Κορ.6,18-20). Η Πανελλήνια Ἕνωση Πολυτέκνων στὴ σελίδα της ἀναφέρει μὲ ἑορτολογικὴ σειρά, ἀρχίζοντας ἀπὸ τοὺς Προστάτες της Ἁγίους Μακαβαίους, τοὺς Ἁγίους ποὺ ἔχουν σχέση εἴτε μὲ τὴν Πολύτεκνη καὶ Τρίτεκνη Οἰκογένεια εἴτε μὲ τὸ ἱερὸ Μυστήριο τοῦ Γάμου καὶ τῆς Οἰκογενείας. Ἐνδεικτικὰ ἀναφέρουμε τοὺς Ἁγίους ποὺ ἑορτάζουν τὸν μῆνα Ἰούνιο:
· Ἁγία Μήτηρ μετὰ τῶν Ἁγίων τριῶν (3) τέκνων αὐτῆς (+ 2 Ἰουνίου).
· Ὁσία Σοφία τῆς Αἴνου, ἡ «μητέρα τῶν χηρῶν καὶ τῶν ὀρφανῶν» (+ 4 Ἰουνίου). Ὑπερπολύτεκνη μὲ 6 παιδιά.
· Ἅγιος Λουκᾶς ὁ Ἰατρός, ὁ Ρῶσος (+ 11 Ἰουνίου. Πολύτεκνος μὲ 4 παιδιά).
· Ἅγιοι Μανουήλ, Σαβὲλ καὶ Ἰσμαὴλ (+ 17 Ἰουνίου). Αὐτάδελφοι-Τρίτεκνοι.
· Ὁ Ἅγιος Ὁσιομάρτυρας Νέκταν τοῦ Χάρτλαντ (Saint Nectan of Hartland, + 17 Ἰουνίου). Τέκνο Ὑπερπολύτεκνης Οἰκογενείας μὲ 25 παιδιά!!!
· Ἅγιοι Εὐστόχιος ὁ Πρεσβύτερος, Γάϊος ὁ ἀνεψιός του (τρίτεκνος) καὶ τὰ παιδιὰ αὐτοῦ Λολλία, Πρόβη καὶ Οὐρβανὸς (+ 23 Ἰουνίου).
· Ἅγιος Ἀθανάσιος ὁ Πάριος (+ 24 Ἰουνίου). Τέκνο Πολύτεκνης Οἰκογενείας μὲ 4 παιδιά.
· Ἅγιοι Πέτρος καὶ Φεβρωνία τοῦ Μούρομ (+ 25 Ἰουνίου). Τὸ ἅγιο ζευγάρι ποὺ ἔμεινε μαζὶ αἰώνια, προστάτες τῶν ἐγγάμων ζευγαριών.
· Ἅγιοι ἑπτὰ (7) αὐτάδελφοι Ὀρέντιος, Φαρνάκιος, Ἔρωτας, Φῖρμος, Φιρμῖνος, Κυριάκος καὶ Λογγῖνος (+ 25 Ἰουνίου).
· Ἅγιος Ἱερομάρτυρας Γεώργιος (Στέπανιουκ, + 26 Ἰουνίου). Τρίτεκνος.
· Ἅγιος Ἱερομάρτυρας Ἀλέξανδρος (Παρουσνίκωφ, + 27 Ἰουνίου). Τέκνο Ὑπερπολύτεκνης Ἱερατικῆς Οἰκογενείας μὲ 13 παιδιὰ καὶ Ὑπερπολύτεκνος ὁ ἴδιος μὲ 10 παιδιά.
· Ἅγιοι Σέργιος καὶ Βαρβάρα (+ 28 Ἰουνίου), γονείς τοῦ Ἁγίου Ἀλεξάνδρου τοῦ Σβὶρ (βλ. 30 Αὐγούστου). Πολύτεκνοι, ἴσως καὶ Ὑπερπολύτεκνοι (δὲν ἀναφέρεται στὸ βίο τους πόσα παιδιὰ εἶχαν, ὅμως ἀναφέρεται ὅτι πρὶν τὸν Ἅγιο Ἀλέξανδρο «Ἀπέκτησαν υἱοὺς καὶ θυγατέρας…
Μᾶς κάνει ἐντύπωση τὸ γεγονὸς ὅτι καὶ πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ἡρωικοὺς πολεμιστὲς τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821, εἴτε προέρχονται ἀπὸ πολύτεκνες οἰκογένειες εἴτε ἦταν οἱ ἴδιοι πολύτεκνοι. Ὁ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης εἶχε 12 ἀδέρφια, ὁ Στρατηγὸς Μακρυγιάννης εἶχε 12 παιδιά, ὁ Ἐμμανουὴλ Παπᾶς, ἀρχηγὸς τῆς Ἐπαναστάσεως στὴ Χαλκιδική, εἶχε 9 παιδιὰ καὶ διέθεσε ὅλη του τὴν περιουσία, ὁ Κωνσταντῖνος Κανάρης ἦταν πατέρας 7 παιδιῶν, ὁ Ἀνδρέας Μιαούλης εἶχε 5 παιδιά, ὁ Ὀδυσσέας Ἀνδροῦτσος εἶχε 5 παιδιὰ καὶ ὁ Πανουργιὰς εἶχε 8 παιδιά, ὁ Παπαφλέσσας, ποὺ πολέμησε στὸ Μανιάκι, εἶχε 10 ἀδέρφια, Ὁ Ἀθανάσιος Διάκος εἶχε 12 ἀδέρφια, ὁ πρῶτος κυβερνήτης τῆς Ἑλλάδος, Ἰωάννης Καποδίστριας, εἶχε 8 ἀδέρφια, ἐνῷ ὁ Δεληγιάννης εἶχε 8 παιδιά.
Εἶναι βαθιὰ ἡ συγκίνηση μας καὶ ἡ χαρά μας ὅταν εἰσέρχονται μέσα στὸ γάμο νέοι, ἁγνοὶ καὶ καθαροί, ποὺ δὲν ἔχουν σπιλώσει τὸ σῶμα τους ἀπὸ τὰ σαρκικὰ πάθη, ἀλλ’ ἔχουν ἀγωνιστεῖ στὴ ζωή τους μὲ σύμφωνα μὲ τὸ Ἱερὸ Εὐαγγέλιο, τιθάσευσαν τὰ πάθη τους, χαριτώθηκαν ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ ἔτσι στεφανώθηκαν ἀξίως. Ὅταν εἰσέρχονται ἁγνοὶ μέσα στὸ γάμο οἱ νέοι μας, τότε ὁ ἕνας ἀφιερώνεται στὸν ἄλλον, ἀποκτοῦν μία συζυγικὴ καὶ ἀδελφικὴ ἀγάπη, διότι δὲν ἔχει μολυνθεῖ αὐτὴ ἡ ἀγάπη τους πρὶν ἀπὸ ἄλλα πρόσωπα. Γιατὶ εἶναι ἑνωμένοι μὲ τὸν Χριστό, εἶναι ἑνωμένοι καὶ μεταξύ τους ὅσες κι ἂν ἔρθουν δυσκολίες. Ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ Δημιουργός μας, Ἐκεῖνος μᾶς ἔπλασε καὶ μᾶς ἔδωσε τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχή. Λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος:
«ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι τὸ σῶμα ὑμῶν ναὸς τοῦ ἐν ὑμῖν Ἁγίου Πνεύματός ἐστιν, οὗ ἔχετε ἀπὸ Θεοῦ, καὶ οὐκ ἐστὲ ἑαυτῶν; ἠγοράσθητε γὰρ τιμῆς· δοξάσατε δὴ τὸν Θεὸν ἐν τω σώματι ὑμῶν καὶ ἐν τῷ πνεύματι ὑμῶν, ἅτινά ἐστι τοῦ Θεοῦ». Δηλαδή: «Ἢ δέν ξέρετε ὅτι τό σῶμα σας εἶναι ναός τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τό ὁποῖο κατοικεῖ μέσα σας καί τό ἔχετε λάβει ἀπό τόν Θεό, καί συνεπῶς δέν ἀνήκετε στόν ἑαυτό σας; Ναί· δέν ὁρίζετε τόν ἑαυτό σας. Διότι ἐξαγορασθήκατε μέ τίμημα βαρύ, μέ τό ἀτίμητο αἷμα τοῦ Χριστοῦ. Ἀποφεύγετε λοιπόν κάθε αἰσχρή πράξη πού γίνεται μέ τό σῶμα· καί ἀποδιώκετε κάθε πονηρή σκέψη καί ἐπιθυμία ἀπό τό πνεῦμα σας. Καί ἔτσι νά δοξάζετε τόν Θεό μέ τό σῶμα σας καί μέ τό πνεῦμα σας, τά ὁποῖα ἀνήκουν στό Θεό.» (Α΄ Κορ. 6, 19-20).
Ὅσοι νέοι πρὶν ἀπὸ τὸ γάμο εἶχαν διάφορες σχέσεις, πολὺ εὔκολα ἀκυρώνουν τὸ μυστήριο τοῦ γάμου, γιατὶ δὲν εἶχαν μάθει νὰ ἀγωνίζονται ἐναντίον τῶν παθῶν τους,μὲ ἀποτέλεσμα, νὰ ὁδηγοῦνται εὐκολότερα στὴ μοιχεία. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖο ἔχουμε συνειδητοποιήσει εἶναι ὅτι ὅταν οἱ σύζυγοι κάνουν μόνο ἕνα ἢ δύο παιδὶα ἐνῶ μποροῦν, βέβαια, νὰ φέρουν στὸν κόσμο κι ἄλλα τὰ παιδὶα αὐτὰ πολλὲς φορὲς γίνονται τύραννοι. Ἐκμεταλλεύονται τὴν ἀγάπη τῶν γονέων τους καὶ ἀργότερα δυσκολεύονται ἀρκετὰ στὴ ζωή τους, ὅταν, βεβαίως, δὲν ὑπάρχει πνεῦμα Θεοῦ. Μὲ σεμνό, ἀθόρυβο καὶ εὐαγγελικὸ τρόπο, προσπαθοῦν νὰ βοηθήσουν ὅλες τὶς περιπτώσεις μὲ πολλὴ σύνεση καὶ ἀγάπη πρὸς κάθε οἰκογένεια. Ὑποκλίνομαι σὲ ὅσους ἔχουν ἕνα ἢ δύο παιδιά, καὶ δὲν τοὺς ἔδωσε ὁ Θεὸς περισσότερα, ἀλλὰ εἶναι ἀλήθεια ὅτι οἱ πολύτεκνοι γονεῖς, ἀποτελοῦν, ὅπως προσφυῶς ἔχει εἰπωθεῖ, τοὺς «αἱμοδότες» τοῦ ἔθνους μας. Γιατί ἐκεῖνοι μιμοῦνται οἰκογένειες ἁγίων ἀλλὰ καὶ ἡρώων τῆς πατρίδος μας, καὶ ταυτόχρονα προσπαθοῦν νὰ ἀνταποκριθοῦν σὲ ὅλες τὶς δυσκολίες τῆς ἐποχῆς μας. Δὲν εἶναι ἁπλὸ πρᾶγμα ἡ πολυτεκνία. Θέλει πνεῦμα θυσίας, ἀγάπης, προσφορᾶς. Προσπαθοῦν οἱ γονεῖς νὰ ἀνταποκριθοῦν σὲ ὅλες τὶς ἀνάγκες τῶν παιδιῶν καὶ πολλὲς φορὲς ἀντιμετωπίζουν τη χλεύη καὶ τὴν εἰρωνεία ἀπὸ τὴν κοινωνία, ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὸ στενὸ οἰκογενειακὸ περιβάλλον. Εἶναι οἱ ἥρωες τῆς πατρίδος μας καὶ τῆς Ἐκκλησίας μας.
Ὁ σοδομικὸς νόμος
Τὸ βράδυ τῆς 15ης Φεβρουαρίου 2024, στὸ Ἑλληνικὸ Κοινοβούλιο συνετελέστη ἕνα μεγάλο ἔγκλημα. Ἀναγνωρίστηκε ἀπὸ τοὺς περισσότερους πολιτικούς μας καὶ μάλιστα μὲ τὴν ὑπογραφὴ καὶ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας (νόμος περὶ υἱοθεσίας, μὲ τὴν ἀπόφαση 392/2026 τῆς Ὁλομελείας τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας) στους ὁμοφυλόφιλους ὁ σοδομικὸς γάμος καὶ ἡ τεκνοθεσία ποὺ ἀποτελεῖ ἀκύρωση τῶν τριῶν προσώπων τῆς Ἁγίας Τριάδος, τοῦ Δημιουργοῦ μας Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ἔπλασε τὸν ἄνθρωπο ἄρσεν καὶ θῆλυ. «Καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, κατ’ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς.» (Γένεσις 1,27). Ὁ ἄνδρας καὶ ἡ γυναῖκα προέρχονται ἀπὸ τὴν δημιουργικὴ ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ καὶ ἔχουν ἀκριβῶς τὴν ἴδια ἀξία καὶ τιμή, γιατὶ ὁ σκοπός τους εἶναι ἡ κατὰ χάριν θέωση. Διαστροφὴ τῆς ἀνθρωπολογίας, τῆς φυσιολογίας καὶ τῆς ὀντολογίας τοῦ ἀνθρώπου,ἄρνηση τῆς Εὐαγγελικῆς καὶ Πατερικῆς διδασκαλίας καὶ τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας, ποὺ μαρτύρησαν γιὰ νὰ διατηρήσουν τὴν ἁγνότητα τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος, ἀλλὰ καὶ ἐθνικὴ αὐτοκτονία, ἀφοῦ ὅπως προσφυῶς ὁ θεολόγος καὶ ψυχίατρος πρωτοπρεσβύτερος Στυλιανὸς Καρπαθίου ὀνόμασε ὅλους αὐτοὺς «ἄκαρπες συκιές» Μὴ λησμονοῦμε τὸ σύγχρονο σύνθημα τῶν ΛΟΑΤΚΙ+: «Στὸ διάβολο ἡ οἰκογένεια στὸ διάβολο καὶ ἡ πατρίς· ἡ Ἑλλάδα νὰ πεθάνει, νὰ ζήσουμε ἐμεῖς».
Φρικτὴ εὐθύνη ἔχουμε καὶ ὅλοι ἐμεῖς οἱ κληρικοί, οἱ ὁποῖοι χαριεντιζόμαστε μὲ ὅλους τοὺς πολιτικούς ποὺ πρόδωσαν τὰ ἰδεώδη ποὺ εἶναι ἡ Πατρίδα, θρησκεία καὶ οἰκογένεια. Ὁ Ὅσιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης λέει: «Ἐντολὴ γὰρ Κυρίου, μὴ σιωπᾶν ἐν καιρῷ κινδυνευούσης Πίστεως. Λάλει γάρ, φησί, καὶ μὴ σιώπα.»Διὰ τοῦτο κἀγώ ὁ τάλας, δεδικὼς (φοβούμενος) τὸ Κριτήριον,λαλῶ» (P.G. 99,1321). Ἡ ἀναίδεια ὅλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ζοῦν μέσα στὴν ἁμαρτία καὶ δὲν μετανοοῦν, ἀλλά, καί, ψηφίζουν τέτοιους νόμους, διώχνει τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ. Ἴσως ὁ Θεὸς νὰ ἐπιτρέψει μια τέτοιου εἴδους δοκιμασία καὶ λόγω τοῦ σοδομικοῦ νομοθετήματος, ὅπου πλέον, μετὰ τὴν ἀπόφαση τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐκκλησίας, Ἡ Οὐκρανία μόλις ψήφισε τὸ νομοθέτημα γιὰ τὸν γάμο τῶν ὁμοφυλοφίλων, δέχθηκε τὴν ἐπίθεση ἀπὸ τὴν Ρωσία. Αὐτὸ τὶ σημαίνει; Μᾶς δίνει τὴν ἀπάντηση ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «τὰ γὰρ ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας θάνατος» (Ῥωμ. 6,23).
Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ μέγας διδάσκαλος τοῦ γένους μας, γράφει προφητικά: «Ἕως τοὺς πεντέμισι χιλιάδες χρόνους καὶ πάλιν, ὁ διάβολος ἔβγαλε ὅλες του τὶς κακίες καὶ ἔβαλε σκοπὸ νὰ χαλάσει τὸν κόσμο. Καὶ παρακινοῦσε τοὺς ἀνθρώπους νὰ προσκυνοῦν διὰ θεὸν ἄλλος τὸν ἥλιον καὶ ἄλλος τὸ φεγγάρι, ἄλλος τὴν γῆν καὶ ἄλλος τὴν θάλασσαν, καὶ ἄλλος τὰ πετεινὰ καὶ τὰ χερσαῖα.Ἔβαλεν ὁ διάβολος μέσα στὴν καρδίαν τῶν ἀνθρώπων νὰ μισοῦν τὰς γυναῖκας καὶ αἱ γυναῖκες τοὺς ἄνδρας, διὰ νὰ μὴν ὑπανδρεύονται καὶ κάμουν παιδὶα καὶ αὐξήσει ὁ κόσμος. Καὶ ἔτσι δὲν ἐφρόντιζαν οἱ ἄνθρωποι νὰ ἔχουν παιδὶα καί, τὸ μεγαλύτερον, ἔριχνεν ὁ διάβολος τοὺς ἀνθρώπους εἰς ἀρσενοκοιτίας, κτηνοκοιτίας καὶ ἄλλα αἰσχρά, τὰ ὁποῖα δὲν τὰ ἔκαμε μήτε σκύλος μήτε γάιδαρος.».
Ἐκτρώσεις
Ἐδῶ πρέπει νὰ ὁμολογήσουμε μὲ ὅλη τη δύναμη τῆς ψυχῆς μας ὅτι οἱ ἐκτρώσεις εἶναι ἔγκλημα. Eἶναι φόνος ἐκ προμελέτης, καὶ θὰ πρέπει νὰ τὸ γνωρίζουν ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι διατείνονται ὅτι εἶναι δικαίωμα τοῦ κάθε ζευγαριοῦ νὰ προβεῖ σὲ αὐτὸ τὸ θανάσιμο ἁμάρτημα.Ἐπιτρέψτε μου ἐδῶ, μὲ τὴν ἐλάχιστη ἐμπειρία μας , ὅτι ἔχουμε συνειδητοποιήσει πὼς ὅταν κάποιο ζευγάρι ἔχει κάνει ἔκτρωση, ἀργότερα στὰ ὑπόλοιπα παιδιά τους θὰ προκύψουν ἀσθένειες, ἀκόμη καὶ θάνατοι. Γιατί τὸ λέει καθαρὰ ὁ Ἀπόστολος Ἰάκωβος: «ἡ δὲ ἁμαρτία ἀποτελεσθεῖσα ἀποκύει θάνατον»(Ἰακ. 1,15). Ὁ Ἅγιος Παΐσιος λέει χαρακτηριστικά: «Πόσες χιλιάδες ἔμβρυα σκοτώνονται κάθε μέρα! Ἡ ἔκτρωση εἶναι φοβερὴ ἁμαρτία. Εἶναι φόνος, καὶ μάλιστα πολὺ μεγάλος φόνος, γιατί σκοτώνονται ἀβάπτιστα παιδιά. Πρέπει νὰ καταλάβουν οἱ γονεῖς ὅτι ἡ ζωὴ ἀρχίζει ἀπὸ τη στιγμὴ τῆς συλλήψεως..!».
Χαιρόμαστε ὅταν πολλὰ ζευγάρια ἔρχονται συντετριμμένοι, ὁμολογοῦν τὸ ἁμάρτημά τους, ζοῦν ἐν μετανοίᾳ καὶ στρέφονται μὲ ὅλη τὴ δύναμή τους πρὸς τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Ἐκκλησία καὶ προχωροῦν στὴ τεκνογονία. Δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα ἡ κάθε γυναῖκα νὰ λέει ὅτι «τὸ σῶμα εἶναι δικό μου καὶ μπορῶ νὰ τὸ κάνω ὅ,τι θέλω». Δὲν εἶναι δικό σου τὸ σῶμα σου, κυρία μου! Ἡ καραμέλα τῆς ἰσότητος στὴν ἐποχή μας, δυστυχῶς δημιούργησε τὸ κίνημα τοῦ φεμινισμοῦ, τὸ ὁποῖο δὲν ἔχει καμία ἀπολύτως σχέση μὲ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ μας, ἡ ὁποία κηρύττει ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ τὴν ἰσοτιμία τοῦ ἄνδρα καὶ τῆς γυναίκας.Ἡ λέξη ἰσότητα ἔχει τὴν ἔννοια τῆς ἀντιπαλότητος, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ φτάσουμε στὴ σημερινὴ σύγχυση καὶ νὰ μιλοῦμε γιὰ τὴν ἀνδροποίηση τῆς γυναίκας, ποὺ κατὰ αὐτὸν τὸν τρόπο ὑποδουλώθηκε ἀκόμη περισσότερο στὸν ἄνδρα καὶ ἀγνοήθηκε βεβαίως ἡ μεγαλειώδης ἀποστολή της. Δὲν ὑπάρχει διάκριση μεταξὺ τῶν φύλων, οὔτε ὑπάρχει ἀντίθεση, σχέση ὑπεροχῆς τοῦ ἑνὸς ἐπὶ τοῦ ἄλλου, ἀλλὰ ἑνότητα καὶ ἀλληλοσυμπλήρωση. «Οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ» (Γαλ. 3, 28),διακηρύσσει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος. Ὁ φεμινισμὸς ἐμφορεῖται ἀπὸ τὸ ἄθεο καὶ ἀντιχριστιανικὸ πνεῦμα.Δὲν εἶναι τυχαῖο τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾷ τὴν Παναγία μας περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλο Ἅγιο. Εἴμαστε ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας καὶ τῶν ἴσων εὐκαιριῶν καὶ γιὰ τὸν ἄνδρα καὶ γιὰ τὴ γυναίκα καὶ ἐξοργιζόμαστε πραγματικὰ μὲ τὶς φοβερὲς γυναικοκτονίες ποὺ ἔχουμε στὴν ἐποχή μας.Ὅταν δὲν ἔχουν ἀληθινὴ σχέση μὲ τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Ἐκκλησία οἱ ἄνθρωποι εὔκολα ὑποδουλώνονται στὰ διάφορα πάθη, τὰ ὁποῖα σκοτίζουν τὸ νοῦ, μολύνουν τὴ καρδιὰ καὶ ὁδηγοῦνται στὴν ἀποκτήνωση, στὰ διαζύγια, στὰ ἐγκλήματα, στὰ ψυχικὰ προβλήματα καὶ σὲ ἄλλες πνευματικὲς καὶ κοινωνικὲς συνέπειες. Ὁ Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης κ.Συμεὼν τονίζει γιὰ τὶς συνέπειες τοῦ φεμινισμοῦ στὴ πατρίδα μας: «Στὸ ὄνομα τῆς σεξουαλικῆς ἀπελευθέρωσης θεωρεῖται ὅτι ὁ ἐλεύθερος ἔρωτας καὶ οἱ προγαμιαῖες σχέσεις εἶναι φυσιολογικές. Ὁ γάμος θεωρεῖται ζυγός, τὸ σπίτι φυλακή, ἡ οἰκογενειακὴ ἀτμόσφαιρα ἀποπνικτική, ἡ συζυγικὴ πίστη ἀναχρονιστικὴ ἀντίληψη καὶ ἡ ἀνατροφὴ τῶν παιδιῶν ὑποτιμητικὴ «ἀπασχόληση».Ζοῦμε κάθε μέρα τὰ θλιβερὰ ἀποτελέσματα τῆς ἀπομακρύνσεως τῶν ἀνθρώπων γενικότερα ἀπὸ τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Ἐκκλησία. Ὁ Ντοστογιέφσκι παρατηρεῖ: «Χωρὶς Θεό, ὅλα ἐπιτρέπονται.».
Ἡ ἀτεκνία
Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς λέει τὰ ἑξῆς: «Ἀνίσως καὶ εἶναι κανένας ἐδῶ ἀπὸ τὴν εὐγένειάν σας, ὅπου δὲ κάμει παιδιά, ἀς μὴ λυπᾶται· Δὲν τὸ εἶπε διὰ ἐσένα ὁ Θεός, διατὶ δὲν κάμνεις παιδὶα νὰ ἔχεις κατάρα διατὶ καὶ ἐγὼ δὲν κάμνω παιδιά, μὰ ὡς ἂν ἔχω ἐγὼ κατάρα, ἔχεις καὶ ἐσύ; Αὐτὸ τὸ εἶπε ὁ Θεὸς νὰ διακόψει τὸν κακὸ σκοπὸ τοῦ διαβόλου καὶ νὰ μὴ λυπᾶσαι· δὲν ἔχεις καμίαν κατάρα. Πάλιν ὡς ἂν θέλεις νὰ κάμεις παιδιά, εὔκολον εἶνε·Ἔπαρε ἕνα πτωχὸ παιδὶ καὶ κάμε το πνευματικό σου παιδί νὰ χαίρεσαι καὶ νὰ εὐφραίνεσαι καὶ ἐσύ, νὰ χαίρεται καὶ ἐκεῖνο. Διότι ἐκεῖνο τὸ παιδὶ ὅπου σοῦ γεννᾶ ἡ γυναῖκά σου, δὲν σοῦ χρεωστεῖ ὁ Θεὸς χάρην, διότι τὸ κάμνεις ἀπὸ σαρκικὸ πάθος· Μα διὰ ἐκεῖνο τὸ πτωχὸ παιδί, ἔχεις χίλιες φορὲς μισθὸν ἀπὸ τὸν Θεὸ εἰς τὴν ψυχή σου καὶ τιμὴν ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, διότι τὸ κάμνεις μὲ τὸ θέλημά σου πνευματικὸ παιδί.». Ὁ σοφὸς Σειρὰχ στὴ Βίβλο ἀναφέρει ὅτι: «Τὰ ἄτεκνα ζευγάρια ποὺ ζοῦν μὲ ἀρετὴ καὶ μετάνοια εἶναι ἀνώτερα ἀπὸ τὰ ζευγάρια ἐκεῖνα ποὺ ἔχουν παιδιά, τὰ ὁποῖα ὅμως ζοῦν χωρὶς φόβο Θεοῦ, μετάνοια, πνευματικὸ ἀγῶνα καὶ ἀρετή. Προτιμότερο νὰ πεθάνῃ τὸ ζευγάρι ἄτεκνο, παρὰ νὰ ἀφήσει στὸν κόσμο παιδία ἀσεβῆ καὶ ἄπιστα, μακρὰν τοῦ Θεοῦ. Μὴ ἐπιθύμει πλῆθος τέκνων ἀχρήστων» (Σοφ.Σειρ. 16, 1-3).
Υἱοθεσία
Ρώτησαν τὸν Ἅγιο Παΐσιο:«Μερικοὶ γέροντα ποὺ δὲν μποροῦν νὰ κάνουν παιδιὰ σκέφτονται νὰ υἱοθετήσουν κάποιο παιδάκι.
– Ναί, καλύτερα νὰ υἱοθετήσουν. Δὲν πρέπει νὰ ἐπιμένουν. Αὐτὸ ποὺ θέλει ὁ ἄνθρωπος δὲν εἶναι πάντοτε καὶ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.
– Γέροντα, οἱ θετοὶ γονεῖς πρέπει σὲ κάποια ἡλικία νὰ ποῦν στὸ παιδὶ ὅτι τὸ ἔχουν υἱοθετήσει;
– Ἐ , τὸ καλύτερο εἶναι νὰ τὸ ποῦν στὸ παιδὶ σὲ κάποια ἡλικία. Ἀλλὰ αὐτὸ ποὺ ἔχει σημασία εἶναι τὸ νὰ ἀγαποῦν πολὺ καὶ σωστὰ τὸ παιδί. Ὑπάρχουν παιδιὰ ποὺ ζοῦν μὲ τοὺς πραγματικούς τους γονεῖς καὶ ἀγαποῦν ἄλλους ἀνθρώπους πιὸ πολύ, γιατὶ οἱ γονεῖς δέν ἔχουν ἀγάπη». Πρὶν ἀπὸ λίγο καιρό πῆγε κάποιος ἄτεκνος σύζυγος ποὺ μαζὶ μὲ τὴ σύζυγό του σκεφτόταν τὴν υἱοθεσία καὶ ἔθεσε τὸ πρόβλημά του στὸν σεβάσμιο γέροντα Γαβριὴλ τὸν Ἁγιορείτη καὶ ἐκεῖνος εἶπε τὰ ἑξῆς γιὰ τὴν υἱοθεσία: «Ὅτι εἶναι θεάρεστο ἔργο καὶ ὅτι πρέπει νὰ γνωρίζῃ τὸ παιδὶ τὴν ἀλήθεια μὲ ὄμορφο τρόπο ἀπὸ τὴν ἀρχή, καὶ ὅτι χρειάζεται πολὺ προσευχή, ταπείνωση καὶ ἀγάπη.».
«Ἐκτρέφετε τὰ τέκνα ἡμῶν ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου»
Οἱ σύζυγοι ὅταν ἔχουν προχωρήσει στὸν γάμο μὲ τη χὰρη τοῦ Θεοῦ, ὑπάρχει ἀλληλοσεβασμός, ἀλληλοκατανόηση, φόβος Θεοῦ, εξομολογουνται, Κοινωνοῦν τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων,ἀγαποῦν τη νηστεία, προσεύχονται, καὶ γενικότερα ἐμπνέονται ἀπὸ τὰ ἑλληνοχριστιανικὰ ἰδεώδη καὶ δένουν τὰ παιδιά τους ἀπὸ τη μικρὴ ἡλικία μὲ τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Ἐκκλησία, τότε ὁ Θεὸς θὰ εὐλογήσει αὐτὴν τὴν οἰκογένεια. Κι ἂν ἀργότερα τὰ παιδὶα ξεστρατίσουν, ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ, ἐφόσον ἔχουν ἐμπειρίες ἀπὸ τοὺς γονεῖς, καὶ πάλιν θὰ ἐπιστρέψουν. Ζοῦμε καθημερινὰ τέτοιου εἴδους θαύματα. Μᾶς πονάει ἡ μαθητικὴ καὶ ὀπαδικὴ βία, τὰ εγκλήματα, οἱ αὐτοκτονίες, τὰ διαζύγια, ἡ ἐνδοοικογενειακὴ βία, ὅλα δημιουργοῦνται ἀκριβῶς ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχει ὁ Χριστὸς στὴ ζωὴ αὐτῶν τῶν οἰκογενειῶν, τῶν συζύγων καὶ τῶν παιδιῶν. Πῶς εἶναι δυνατὸν τὰ παιδιὰ καὶ οἱ νέοι μας νὰ σέβονται τοὺς γονεῖς, τοὺς συμμαθητές τους καὶ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους, ὅταν οἱ γονεῖς εἶναι ἀσεβεῖς, βλάσφημοι, περιφρονοῦν τὴν νηστεία, τὴν προσευχή, τὴν ἐξομολόγηση, τὴ Θεία Κοινωνία, τὴν ἀγάπη πρὸς τὸν συνάνθρωπο; Ὁ Τίχαμερ Τὸθ λέει τὰ ἑξῆς: «Πῶς ἀπαιτεῖς ἀπὸ τὰ παιδιά σου νὰ κάνουν ὑπακοὴ σὲ σένα, ὅταν ἐσὺ δὲν κάνεις καμία ὑπακοὴ στὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ;» Ἐδῶ χρειάζεται πάρα πολὺ προσοχὴ, ἡ Ἐκκλησία μας δίνει περισσότερη σημασία στὴν καλλιτεκνία καὶ στὴν πολυτεκνία, ὁπότε χρειάζεται ἕνας ἄριστος συνδυασμός. Ὅταν οἱ γονεῖς εἶναι ἔνθεοι τότε ὁπωσδήποτε καὶ τὰ παιδιὰ θὰ ἀκολουθήσουν, τὸ ἅγιο παράδειγμα τῶν γονέων τους καὶ ἔτσι θὰ συνδεθοῦν μὲ τὸ Χριστὸ καὶ μὲ τὴν Ἐκκλησία.
Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, μελετώντας γιὰ τοὺς ἀδιάφορους γονεῖς καὶ γιὰ τὶς ὀλέθριες συνέπειες τῆς κακῆς ἀγωγῆς, λέει:
«Οἱ γονεῖς οἱ ὁποῖοι δὲν ἐνδιαφέρονται γιὰ τὴ χριστιανικὴ ἀγωγὴ τῶν παιδιῶν τους, πέφτουν σὲ ἁμάρτημα σοβαρότερο τῆς παιδοκτονίας. Γιατὶ οἱ παιδοκτόνοι χωρίζουν τὸ σῶμα ἀπὸ τὴν ψυχή, ἐνῶ οἱ ἀδιάφοροι γονεῖς ρίχνουν καὶ τὸ σῶμα τῶν παιδιῶν τους καὶ τὴν ψυχή τους στὴ γέενα τοῦ πυρός. Τὸ σωματικὸ θάνατο δὲν μπορεῖ κανεῖς νὰ τὸν ἀποφύγει μὲ κανέναν τρόπο, ἀλλὰ ὁ αἰώνιος θάνατος ὑπάρχει τρόπος νὰ ἀποφευχθεῖ, ὅταν λείψει ἡ ἀδιαφορία τῶν γονέων. Τὸν σωματικὸ θάνατο ἐξάλλου ἔρχεται ἡ ἀνάσταση καὶ τὸν καταργεῖ, τὸν πνευματικὸ ὅμως δὲν μπορεῖ νὰ τὸν νικήσει. Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ γονεῖς ἀκοῦστε τὶ σᾶς ζητεῖται: «Ἐκτρέφετε τὰ τέκνα ἡμῶν ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου.» (Εφ. 6,5). Ἐπίσης ἀναφέρει ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος: «Οὔ τὸ σπείρει ποιεῖ πατέρα μόνον, ἀλλὰ τὸ παιδεύσαι καλῶς· οὐδὲ τὸ κυῆσαι μητέρα ἐργάζεται, ἀλλὰ τὸ θρέψαι καλῶς.» Δηλαδὴ:«Πατέρα δὲν τὸν κάνει μόνο τὸ νὰ σπέρνει παιδιά, ἀλλὰ τὸ νὰ τὰ παιδεύει, τὸ νὰ τὰ ἀνατρέφει, σύμφωνα μὲ τὸ Ἱερὸ Εὐαγγέλιο. Οὔτε ἔργο τῆς μητέρας εἶναι μόνο νὰ γεννάει παιδιά, ἀλλὰ τὸ νὰ τὰ θρέφει καὶ ἐκείνη σύμφωνα μὲ τὸ Ἱερὸ Εὐαγγέλιο. Να τὰ θρέφει καλῶς, μὲ τὸ ἄδολον γάλα τῆς πίστεως. (Α΄ Πέτρ. 2, 2).
Ὁ Ἅγιος Τύχων τοῦ Ζαντόσκ προτρέπει τοὺς γονεῖς καὶ λέει:
«Ἀγαπητοί μου Χριστιανοὶ ! Καὶ ἐσεῖς καὶ τὰ παιδιά σας θὰ παρουσιαστεῖτε στὸ βῆμα ἐκεῖνο τοῦ Χριστοῦ καὶ θὰ δώσετε γι’ αὐτὸ λόγο στὸν δίκαιο Κριτή κι ἐκεῖνος δὲν θὰ σᾶς ρωτήσει ἂν μάθατε στὰ παιδιά σας καλὰ τέχνες, ἂν τὰ βοηθήσατε νὰ μιλοῦν τέλεια τὰ γαλλικά, γερμανικά, ἰταλικά, ἂν τὰ μάθατε νὰ ζοῦν τὴ χριστιανικὴ ζωή. Τὰ μικρὰ παιδιὰ προσέχουν περισσότερο τὸ παράδειγμα τῶν γονέων παρὰ τὶς συμβουλές τους. Γι’ αὐτὸ ἂν θέλετε τὰ παιδιά σας νὰ γίνετε καλοὶ καὶ εὐσεβεῖς χριστιανοί, νὰ εἶστε ἐσεῖς οἱ ἴδιοι εὐσεβεῖς καὶ καλοί. Καὶ φέροτας τὸν ἑαυτό σας γιὰ παράδειγμα, θὰ τὰ ἀνατρέφετε πράγματι ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου. Ἔτσι καὶ ἐσεῖς καὶ τὰ παιδιά σας θὰ ἀνταμειφθεῖτε ἀπὸ τὸν Κύριο μας Ἰησοῦ Χριστὸ μὲ τὴν αἰώνια σωτηρία.».
Ὁ Ἅγιος Πορφύριος ὁ Καυσοκαλυβίτης λέει πὼς:
«Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν ἀρχίζει ἀπὸ τὴν ὥρα τῆς συλλήψεώς τους. Τὸ ἔμβρυο ἀκούει καὶ αἰσθάνεται μέσα στὴν κοιλὶα τῆς μητέρας του ναί, ἀκούει καὶ βλέπει μὲ τὰ μάτια τῆς μητέρας. Ἀντιλαμβάνεται τὶς κινήσεις καὶ τὰ συναισθήματά της, παρόλο ποὺ ὁ νοῦς τοῦ δὲν ἔχει ἀναπτυχθεῖ,σκοτεινιάζει τὸ πρόσωπο τῆς μάνας, σκοτεινιάζει καὶ αὐτό. Νευριάζει ἡ μάνα, νευριάζει καὶ αὐτό. Ὅ,τι αἰσθάνεται ἡ μητέρα, λύπη, πόνο, φόβος, ἄγχος καὶ λοιπά, τὰ ζεῖ καὶ αὐτό. Ἂν ἡ μάνα δὲν τὸ θέλει τὸ ἔμβρυο, ἂν δὲν τὸ ἀγαπάει, αὐτὸ τὸ αἰσθάνεται καὶ δημιουργοῦνται τράυματα ψυχούλα τοῦ ,ποὺ τὸ συνοδεύουν σὲ ὅλη τοῦ τὴ ζωή.Τὸ ἀντίθετο συμβαίνει μὲ τὰ ἅγια συναισθήματα τῆς μάνας. Ὅταν ἔχει χαρά, εἰρήνη, ἀγάπη στὸ ἔμβρυο, τὰ μεταδίδει σὲ αὐτὸ μυστικά, ὅπως συμβαίνει μὲ τὰ γεννημένα παιδιά. Γι’ αὐτὸ πρέπει ἡ μητέρα νὰ προσεύχεται πολὺ κατὰ τὴν περίοδο τῆς κυήσεως καὶ νὰ ἀγαπάει τὸ ἔμβρυο, νὰ χαϊδεύει τὴν κοιλιά της, νὰ διαβάζει ψαλμούς, νὰ ψάλλει τροπάρια, νὰ ζεῖ ζωὴ ἁγία. Αὐτὸ εἶναι ικαὶ δική της ὠφέλεια, ἀλλὰ κάνει θυσίες καὶ γιὰ χάρη τοῦ ἐμβρύου γιὰ νὰ γίνει τὸ παιδὶ πιὸ ἅγιο, νὰ ἀποκτήσει ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ἅγιες καταβολές. Εἴδατε πόσο λεπτὸ πρᾶγμα εἶναι γιὰ τη γυναῖκα νὰ κυοφορεῖ παιδί; Πόση εὐθύνη καὶ πόση τιμή!» (Ἀπὸ τὸ βιβλίο «Ἡ οἰκογένεια: γονεῖς καὶ παιδιά» τοῦ μοναχοῦ Μωυσέως Ἁγιορείτου»).
· Ὁ Ἅγιος Φιλόθεος ὁ Ζερβάκος λέει τὰ ἑξῆς: «Οἱ γονεῖς νὰ ἐκπαιδεύουν τὰ παιδιά τους ἀπὸ τὴ βρεφικὴ ἡλικία. Ὅπως τὸ ἁπαλὸ κερὶ τὸ πλάθεις ὅπως θέλεις, ἔτσι καὶ τὰ μικρὰ παιδιὰ τὰ διαπλάθεις, ὅπως θέλεις. Ἂς τὰ περιφράξουμε καὶ ἂς τὰ τειχίσουμε μὲ διδασκαλίες καὶ καλὰ ὑποδείγματα μέχρι νὰ ριζώσουν στὴν ἀρετή, στὴν πίστη καὶ στὸ φόβο τοῦ Θεοῦ, ὁπότε δὲν θὰ φοβοῦνται κανέναν κίνδυνο».
· Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης λέει: «Ὅσο μποροῦν οἱ σύζυγοι νὰ καλλιεργήσουν τὴν ἀρετὴ τῆς ἀγάπης γιὰ νὰ μένουν ἑνωμένοι πάντοτε οἱ δύο καὶ νὰ μένει μαζί τους καὶ ὁ Τρίτος, ὁ γλυκύτατος Χριστός μας».
· Ὁ Ἅγιος Ἰάκωβος ὁ Τσαλίκης λέει: «Ἡ μητέρα μου μὲ ἔμαθε νὰ κάνω πολλὲς μετάνοιες καὶ νὰ προσεύχομαι. Παρακολουθοῦσε τὸ θέμα τῆς ἠθικῆς τῶν παιδιῶν της μὲ διάκριση καὶ προσοχή, διότι ἡ ἴδια ζοῦσε ταπεινή, εὐλογημένη, ἁγιασμένη, σώφρονα, ἀσκητικὴ ζωή».
· Ὁ πατὴρ Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος τονίζει: «Νὰ μιλᾶτε πιὸ πολὺ στὸ Θεὸ γιά τὰ παιδιά σας παρὰ στὰ παιδιά σας γιά τὸ Θεό. Γiὰ τὴ σωστὴ χριστιανικὴ ἀγωγὴ τῶν παιδιῶν χρειάζονται λίγα λόγια, πολὺ παράδειγμα καὶ περισσότερη προσευχή…».
· Ὁ Ἅγιος Ἱερώνυμος τῆς Αἰγίνης λέει: «Οἱ γονεῖς εὐθύνονται πολὺ γιὰ τὰ παιδιά τους. Γνωρίζω μία μητέρα ποὺ ἔχει γυιὸ ἀνυπάκουο· μέρα-νύχτα προσεύχεται γι’ αὐτόν. Ἐγὼ τῆς εἶπα: «Στὸν Θεὸ θὰ παρουσιάσεις ἢ τὸ παιδί σου σεσωσμένο ἢ τὶς πληγές στα γόνατά σου!».
· Ὁ μακαριστὸς Μητροπολίτης Φλωρίνης Αὐγουστῖνος Καντιώτης ἔλεγε προφητικά: «Ὢ ἐκεῖ, ἀλίμονο! Ἡ ἔνταξί μας στὴν ΕΟΚ ὄχι ἁπλῶς ἐμπορική, ἀλλὰ ἰδεολογική, ἠθική, οἰκογενειακή. Σᾶς προφητεύω ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης, ὅτι θὰ γίνει ὁ τάφος τῆς Ἑλλάδος καὶ ὁ τάφος τῆς Ὀρθοδοξίας· καὶ ἡ ἐξομοίωσί μας πρὸς τὰ ἄλλα ἔθνη, τὰ μακρὰν ἡμῶν».
Με τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ, εἶμαι ἱερομόναχος μὲ ὅλες μου τὶς ἁμαρτίες, τὴν ταλαιπωρία καὶ τὰ πάθη μου. Προέρχομαι ἀπὸ πολύτεκνη οἰκογένεια, καθὼς οἱ γονεῖς μου ἀπέκτησαν πέντε παιδιά, ζώντας μέσα στὴν κακουχία καὶ τὴ δυσκολία, ἀφοῦ μᾶς ἀνέθρεψαν μὲ τὰ ἰδεώδη τῆς φυλῆς μας, τὴν ἀγάπη στὸν Χριστό, τὴν πατρίδα καὶ τὴν οἰκογένεια. Νηστεύαμε ὅλες τὶς ἡμέρες τῆς Σαρακοστῆς ὅπως ἀκριβῶς ὁρίζει ἡ Ἐκκλησία μας. Μᾶς ἔστελναν στὸ Σαρανταλείτουργο τῶν Χριστουγέννων, ἐνῶ στὶς ἐθνικὲς ἑορτὲς ντυνόμασταν μὲ τὶς παραδοσιακές μας φορεσιὲς, ἤμασταν ὅλοι ἑνωμένοι. Ὁ πατέρας μου ξενιτεύτηκε τέσσερα χρόνια στὴ Γερμανία γιὰ νὰ βοηθήσει ἀκόμη περισσότερο τὴν οἰκογένειά μας. Συνεπῶς ἔχω ψηλὰ μέσα στὴν ψυχή μου ὅλες τὶς σύγχρονες ἑλληνικὲς οἰκογένειες, γιατὶ παλεύουν μὲ τόσες ἀντιξοότητες καὶ προσπαθοῦν γιὰ τὴ σκληρὴ βιοπάλη καὶ τὴν ἑλληνοχριστιανικὴ ἀνατροφὴ τῶν παιδιῶν σὲ μιὰ κοινωνία ἀντιχριστιανική, ἄθεη, ἀσεβή, διεστραμμένη καὶ ἀποκαλυπτική.Ὁ Χριστὸς μᾶς ἐνθαρρύνει καὶ μᾶς λέει διὰ τοῦ Ἀποστόλου Παύλου:
«Τοῖς ἀγαπῶσι τὸν Θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν.» Δηλαδὴ: «Σ᾽ ἐκείνους ποὺ ἀγαποῦν τὸν Θεὸ ὅλα συνεργοῦν γιὰ τὸ καλό τους.» (Ρωμ.8,28).
Τετάρτη 6 Μαΐου 2026
Σάββατο 2 Μαΐου 2026
Αποφάσεις Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος περί του θέματος δικαιώματος έγγαμων ομόφυλων ζευγαριών προς υιοθεσία ανηλίκου
Συνήλθε την Τετάρτη 1 Απριλίου 2026 η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος της 169ης Συνοδικής Περιόδου,υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.
Με αφορμή την υπ’ αρ. 392/2026 απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ, με την οποία έκρινε συνταγματικό τον Νόμο 5089/2024 σχετικά με το δικαίωμα «σύναψης πολιτικού γάμου σε πρόσωπα του ιδίου φύλου, καθώς επίσης το δικαίωμα έγγαμων ομόφυλων ζευγαριών προς υιοθεσία ανηλίκου», η ΔΙΣ υπενθυμίζει τις θέσεις της, όπως αυτές εκφράσθηκαν στο Ανακοινωθέν της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος (23.1.2024) και στο υπ’ αρ. 54 φυλλάδιο «ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΑΟ».
Ανακοίνωση Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος για «Ομόφυλο Γάμο» - Ομόφυλη γονεϊκότητα»
Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας (Ι.Σ.Ι.) της Εκκλησίας της Ελλάδος συνήλθε σε έκτακτη συνεδρίαση, σήμερα Τρίτη 23 Ιανουαρίου 2024, με μοναδικό θέμα την εξαγγελθείσα νομοθέτηση γάμου και «τεκνοθεσίας» υπέρ ζευγαριών του ιδίου φύλου.
Μετά την καθιερωμένη προσευχή, η Ι.Σ.Ι. άκουσε την εισήγηση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικολάου, επί της οποίας ακολούθησε διάλογος, και εκφράζει ομόφωνα τις θέσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος επί του θέματος, ως εξής:
1. Η θεολογία της Εκκλησίας για τον γάμο απορρέει από την Αγία Γραφή, τη διδασκαλία των Πατέρων της Εκκλησίας και τη διάταξη του Μυστηρίου του Γάμου και φαίνεται καθαρά στην Ακολουθία του Μυστηρίου αυτού. Ο σκοπός του χριστιανικού γάμου είναι η δημιουργία καλής συζυγίας και οικογένειας, η ανάπτυξη παιδιών ως καρπών της εν Χριστώ αγάπης των δύο συζύγων και η σύνδεσή τους με την εκκλησιαστική ζωή.
Η Εκκλησία αποδέχεται για τη σχέση άνδρα-γυναίκας και παιδιών ότι:
α) η δυαδικότητα των φύλων και η συμπληρωματικότητά τους δεν αποτελούν κοινωνικές επινοήσεις, αλλά προέρχονται από τον Θεό («... καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς. καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς ὁ Θεός, λέγων· αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε...», Γένεσις 1, 27-28),
β) η ιερότητα της ένωσης άνδρα και γυναίκας παραπέμπει στη σχέση του Χριστού και της Εκκλησίας («... ὁ ἀγαπῶν τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα ἑαυτὸν ἀγαπᾷ... τό μυστήριον τοῦτο μέγα ἐστίν, ἐγὼ δὲ λέγω εἰς Χριστὸν καὶ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν», Απ. Παύλου, Προς Εφεσίους 5, 28),
γ) ο χριστιανικός γάμος δεν είναι απλή συμφωνία συμβίωσης, αλλά Ιερό Μυστήριο, μέσω του οποίου παρέχεται η χάρη του Θεού στη σχέση κοινωνίας άνδρα και γυναίκας με στόχο την κοινή τους πορεία προς τη θέωση –και αυτή η ευλογημένη πορεία αφορά όλα τα ζεύγη με ή χωρίς παιδιά,
δ) ο πατέρας και η μητέρα είναι συστατικά στοιχεία της παιδικής και της ενήλικης ζωής («Τίμα τόν πατέρα σου καί τήν μητέρα σου»,Έξοδος 20, 12).
2. Προφανώς η Πολιτεία νομοθετεί, αλλά αυτή η παράμετρος ούτε στερεί την ελευθερία του λόγου από την Εκκλησία ούτε απαλλάσσει την Εκκλησία από το καθήκον ενημέρωσης του πιστού λαού ούτε μπορεί να της υποδείξει σε τι συνίσταται η αμαρτία. Η Εκκλησία δεν νομοθετεί και δεν φέρει ευθύνη για τους νόμους. Αν σιωπήσει, όμως, φέρει βαρύτατη ευθύνη και αυτοκαταργείται.
3. Από το 2015 το σύμφωνο συμβίωσης παρέχει σε ζευγάρια του ιδίου φύλου όλα τα δικαιώματα και τις δυνατότητες του γάμου με κύρια εξαίρεση τη δυνατότητα απόκτησης παιδιών με υιοθεσία ή παρένθετη κύηση. Το σύνθημα της «ισότητας στον γάμο» αποβλέπει σε ένα στόχο, στην απόκτηση παιδιών από «ομόφυλα ζευγάρια».
4. Ανακοινώθηκε ότι θα επιτρέπεται ο «ομόφυλος γάμος» και η «ομόφυλη γονεϊκότητα» μέσω υιοθεσίας και (με διάφορες διόδους) μέσω παρένθετης κύησης. Οι εμπνευστές του νομοσχεδίου και οι συνευδοκούντες σε αυτό προωθούν την κατάργηση της πατρότητας και της μητρότητας και τη μετατροπή τους σε ουδέτερη γονεϊκότητα, την εξαφάνιση των ρόλων των δύο φύλων μέσα στην οικογένεια και θέτουν πάνω από τα συμφέροντα των μελλοντικών παιδιών τις σεξουαλικές επιλογές των ομοφυλόφιλων ενηλίκων. Με βάση το νομοσχέδιο, ομοφυλόφιλοι μονογονείς θα μπορούν να επιβάλουν στο παιδί τους τον σύντροφό τους ως «πατέρα 2» ή ως «μητέρα 2».
5. Η νομοθετική αυτή πρωτοβουλία καταδικάζει μελλοντικά παιδιά να μεγαλώσουν χωρίς πατέρα ή μητέρα σε ένα περιβάλλον σύγχυσης των γονεϊκών ρόλων. Η μονογονεϊκή οικογένεια είναι διαφορετική περίπτωση. Προκαλεί στέρηση του ενός γονέα, αλλά όχι σύγχυση των ρόλων των γονέων. Αντίθετα, η ομοφυλοφιλική συμβίωση προξενεί και τα δύο. Επιπλέον, τα παιδιά αυτά συχνά δεν θα έχουν δυνατότητα γνωριμίας με τον άλλο βιολογικό γονέα τους. Δεν θα έχουν επίσης το προσωπικό βίωμα της παρουσίας του άλλου φύλου (αντίθετου των «ομόφυλων γονέων» τους) μέσα σε μία ετερόφυλη σχέση. Τα παιδιά με πατέρες 1 και 2 ή με μητέρες 1 και 2 (ή και παραπάνω) θα είναι τα θύματα ενός αφύσικου μηχανισμού τεκνοθεσιών.
6. Δημοσιοποιήθηκε ότι: α) θα επιτρέπεται στα «ομόφυλα ζευγάρια» η από κοινού υιοθεσία και η υιοθεσία από τον «ομόφυλο σύζυγο» του γονέα (θα ισχύσει και για τα σημερινά παιδιά από παρένθετη κύηση), β) δεν θα επιτρέπεται στην Ελλάδα η παρένθετη κύηση υπέρ «ομόφυλου ζευγαριού», αλλά αυτή θα αναγνωρίζεται, αν έγινε νόμιμα σε άλλο κράτος. Οι ρυθμίσεις αυτές θα αποτελέσουν κίνητρα για την εκμετάλλευση ευάλωτων γυναικών.
Εάν τα προαναφερθέντα ισχύσουν, πρόκειται για ένα ναρκοθετημένο νομοσχέδιο με αντιφάσεις και τρόπους παράκαμψης των απαγορεύσεών του (μέσω κυήσεων στο εξωτερικό) και είναι πιθανή η καταδίκη της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων λόγω διακρίσεων, οπότε η χώρα θα αναγκασθεί να νομοθετήσει και στο έδαφός της την παρένθετη κύηση.
7. Το νομοσχέδιο καταργεί όχι μόνο κανόνες βιοηθικής, χριστιανικές αξίες και την ελληνική οικογενειακή παράδοση, αλλά ανατρέπει τα δικαιώματα μελλοντικών παιδιών και τους ρόλους των φύλων ως στοιχείων συνοχής της κοινωνίας –και αυτό αφορά τον καθένα, έστω και αν δεν αποδέχεται τη χριστιανική ηθική. Το ερώτημα που αιωρείται αναπάντητο είναι τελικά: Ποιος είναι ο ουσιαστικός λόγος αυτής της απόφασης που αλλάζει συνολικά και άρδην τον θεσμό του γάμου και την ιδιότητα του γονέα και γιατί προωθείται με τόση επιμονή;
8. Η Εκκλησία της Ελλάδος αναγνωρίζει μόνο το Ιερό Μυστήριο του χριστιανικού γάμου και απορρίπτει τον πολιτικό γάμο ασχέτως φύλου. Εν προκειμένω τάσσεται κατά του πολιτικού γάμου «ομόφυλων ζευγαριών» για τον πρόσθετο λόγο ότι αυτός οδηγεί αναπόδραστα σε «ομόφυλη γονεϊκότητα» μέσω υιοθεσίας ή παρένθετης κύησης. Η νομοθέτηση αυτή συγκρούεται τόσο με τη χριστιανική ανθρωπολογία, όσο και με το καθήκον της κοινωνίας να εξασφαλίζει στα παιδιά ευημερία και σωστή ανατροφή, αλλά και με το δικαίωμα των παιδιών να έχουν πατρική και μητρική παρουσία και φροντίδα. Για όλους τους προηγούμενους λόγους και με αίσθημα ποιμαντικής ευθύνης και αγάπης, η Αγία Εκκλησία μας είναι κάθετα αντίθετη προς το προωθούμενο νομοσχέδιο.
9. Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας αποφάσισε: α) τη σύνταξη σχετικής επιστολής με τις θέσεις της προς τα αξιότιμα μέλη της Βουλής των Ελλήνων, β) την ανακοίνωση των θέσεών της στους Ιερούς Ναούς την Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 2024 και τη διάθεση σχετικού φυλλαδίου «Προς τον Λαό» μέσω των Ιερών Ναών και της ιστοσελίδας της, γ) την παροχή εξουσιοδότησης προς κάθε Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη να προχωρήσει, εντός της επαρχίας του και κατά την έμφρονα ποιμαντική κρίση του, σε πρωτοβουλίες ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης ως προς την επικείμενη νομοθέτηση και τον θεσμό της οικογένειας.
Εκ της Ιεράς Συνόδου της
Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος
Πατήστε εδώ για να αναγνώσετε το φυλλάδιο.
Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2026
ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΑΤΟΣ Ο ΑΥΤΟΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΣΗΜΕΡΙΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΓΟΝΕΩΝ, ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ
Γράφει σχετικῶς ὁ μακαριστός π. Γεώργιος Μεταλληνός στό βιβλίο του «Κηρύγματα στά Ἀποστολικά ἀναγνώσματα»:
Οἱ χριστιανοί γονεῖς βλέπουν τήν πορεία τῶν νέων καί διαμαρτύρονται, ἀγωνιοῦν, ἀπελπίζονται. Χάσαμε τήν Νεολαία! Χάνουμε τά παιδιά μας!
Δέν ξέρω ὅμως πόσοι καθόμαστε σοβαρά νά δοῦμε, γιατί τά «χάνουμε», ἄν τά χάνουμε, τά παιδιά μας.
Πρίν προχωρήσουμε στήν ἐκτόξευση «ἀναθέματος» ἐναντίον τῶν παιδιῶν μας, ἄς ρωτήσουμε τούς ἑαυτούς μας:
Ποιό χριστιανισμό, ἀλήθεια, γνωρίζουν τά παιδιά μας; Τοῦ Παύλου, τοῦ Τιμόθεου καί τῶν Ἁγίων Πατέρων μας ἤ ἕνα χριστιανισμό ἀγνώριστο σέ κείνους, ἐκκοσμικευμένο, λογικευμένο, ἰδεολογικοποιημένο, μικροαστικό, ἐγωιστικό, ὑπολογιστικό, καιροσκοπικό, χωρίς θεμέλεια καί συνέπεια;
Ποιές καί πόσες ζωντανές μαρτυρίες γνήσιας χριστιανικότητας, ὀρθοδοξίας, βλέπουν τά παιδιά μας; Λειψοί, ὅπως εἴμαστε, τούς προσφέρουμε ἕνα Χριστιανισμό λειψό καί στεῖρο.
Πόσο ζῆλο δείχνουμε, γιά νά γνωρίσουν ἀπό τά πρῶτα τους βήματα σωστά καί μέ πληρότητα τόν Χριστό τά παιδιά μας;
|
Σάββατο 11 Οκτωβρίου 2025
Τρίτη 15 Απριλίου 2025
Η ελπίδα μου κρατιέται ζωντανή καθώς σκέπτομαι ότι είμαστε κάθε μέρα και πιο κοντά…
Posted on 15 Απριλίου, 2025

σ.σ. Ελάτε να προσευχηθούμε όλοι μαζί με αυτήν την μάνα και μαζί με όλους τους γονείς που βλέπουν τα παιδιά τους να χάνονται μέσα στο πνεύμα της αποστασίας. Μεγάλη η θηλιά στο λαιμό όσων κάνουν την αμαρτία νόμο. Μεγάλη η θηλιά στον λαιμό όσων τους στηρίζουν, κυρίως των επισκόπων οι οποίοι θα έπρεπε να ορθοτομούν παντού και πάντοτε τον λόγο της αληθείας.
Ποιος μπορεί να νιώσει τον πόνο και θλίψη του γονέα που βλέπει το παιδί του να βουλιάζει στην «αλλαγή» του φύλου του; Μία μητέρα προσεύχεται με πίστη, ελπίζοντας πως κάθε μέρα που περνά, το παιδί της έρχεται πλησιέστερα στη μετάνοια.
Κάθε μέρα είμαστε και πιο κοντά στην επιστροφή του γιου μας,
Μια μέρα πιο κοντά που θα γυρίσει σπίτι και θα τον σφίξουμε στην αγκαλιά μας,
Μια μέρα πιο κοντά στη στιγμή που θα ξυπνήσει από την νάρκη του τρανς ύπνου του,
Μια μέρα πιο κοντά στο τέλος της χημικής του αυτοκαταστροφής,
Μια μέρα πιο κοντά στο να επανέλθει η όμορφη μπάσα φωνή του,
Μια μέρα πιο κοντά στο να τραγουδήσει παλιά τραγούδια με την φάλτσα μαμά του,
Μια μέρα πιο κοντά στο να νιώσουμε την αντρική αίσθηση του χιούμορ του,
Μια μέρα πιο κοντά στο να ακούσουμε ότι «μαγειρεύει στην κουζίνα με τον Jamie Oliver»,
Μια μέρα πιο κοντά στο γέλιο του, που τον συντάραζε ολόκληρο,
Μια μέρα πιο κοντά στην επιστροφή του αυθεντικού του χαμόγελου,
Μια μέρα πιο κοντά στα λαμπερά, ευγενικά μάτια του,
Μια μέρα πιο κοντά στα πυκνά του γένια και το όμορφο αρρενωπό πρόσωπό του,
Μια μέρα πιο κοντά στο να γίνει υγιής,
Μια μέρα πιο κοντά στη θεραπεία του σώματος, του μυαλού και του πνεύματός του,
Μια μέρα πιο κοντά στο να μεταστραφεί η οργή του σε ειρήνη και χαρά,
Μια μέρα πιο κοντά στη συμφιλίωση με τα αδέρφια του από όπου έχει ξεκόψει,
Μια μέρα πιο κοντά στο να αγκαλιάσει τους γερασμένους και ταλαιπωρημένους παππούδες του (μακάρι να μη αργήσει πολύ…),
Μια μέρα πιο κοντά σε μια ειρηνική σχέση με τους όλο ελαττώματα γονείς του,
Μια μέρα πιο κοντά στο να βρεθούμε όλη η οικογένεια μαζί για τις γιορτές,
Μια μέρα πιο κοντά στη συνάντηση με την ανιψιά ή τον ανιψιό του, που θα γεννηθούν όπου να ΄ναι,
Μια μέρα πιο κοντά στο να σταματήσει να προσποιείται ότι κάθε βήμα του βαθύτερα σε αυτή την τρέλα, του φέρνει μεγαλύτερη ευτυχία,
Μια μέρα πιο κοντά στο να καταλάβει ότι η απάντηση στον πόνο και το τραύμα που νιώθουμε σε αυτόν τον κόσμο δεν είναι να προσπαθούμε να γίνουμε κάποιος που δεν είμαστε,
Μια μέρα πιο κοντά στο να συνειδητοποιήσει ότι το βαθύ κενό που νιώθει η ψυχή του μπορεί να γεμίσει μόνο από Αυτόν που τον δημιούργησε,
Μια μέρα πιο κοντά στο να καταλάβει ότι είναι φτιαγμένος με θαυμαστό και υπέροχο τρόπο, κατ΄εικόνα του στοργικού Επουράνιου Πατέρα μας,
Μια μέρα πιο κοντά στο να αποδεχθεί ότι η Αλήθεια νικά τα ψέματα,
Μια μέρα πιο κοντά στην αποδοχή του εαυτού του ως τον χαρισματικό, προικισμένο, αστείο, γλυκό, ευγενικό, καταπληκτικό νεαρό άνδρα, που είναι πραγματικά,
Μια μέρα πιο κοντά στο να ξεπεράσει την απελπισία του δρόμου του θανάτου,
Μια μέρα πιο κοντά στην επιστροφή στο αγαπημένο δικό του όνομα,
Μια μέρα πιο κοντά στο να τον ακούσω να με φωνάζει ξανά «μαμά»,
Μια μέρα πιο κοντά σε μια βαθιά και ουσιαστική σχέση και με τους δύο γονείς του,
Μια μέρα πιο κοντά στο να ασπαστεί ξανά την πίστη του και να ζήσει για τον Θεό που τον αγαπά ειλικρινά,
Μια μέρα πιο κοντά στο να πάμε πάλι στην εκκλησία,
Μια μέρα πιο κοντά στο οικογενειακό, μεσημεριανό φαγητό της Κυριακής, στο να γελά και να διασκεδάζει γύρω από το τραπέζι,
Μια μέρα πιο κοντά στο να νιώσει την αληθινή του ταυτότητα, ότι είναι ο αγαπημένος γιος του Ζωντανού Θεού,
Μια μέρα πιο κοντά στην ημέρα που θα πιάσει πάτο,
Μια μέρα πιο κοντά στην ημέρα που θα ζητήσει απελπισμένος την αλλαγή, την ευτυχία, την ανάπαυση,
Μια μέρα πιο κοντά στην ολοκληρωτική του μετάνοια,
Μια μέρα κοντύτερα στο να πετάξει την ντροπή και την περηφάνεια του στο πάτωμα, και να ζητήσει βοήθεια,
Μια μέρα πιο κοντά στο να καταλάβει ότι το δυσβάσταχτο βάρος της ψυχής του οφείλεται στο ότι πρέπει συνέχεια να προσέχει, να υπερασπίζεται, να προσποιείται, να αρνείται,
Μια μέρα πιο κοντά στο να ξεφύγει από αυτή τη λατρεία του θανάτου,
Μια μέρα πιο κοντά μέχρι να καταστρέψει τα είδωλα που υπηρετεί,
Μια μέρα πιο κοντά στο να αποδεχθεί αντί να αρνείται την προσωπική του ιστορία,
Μια μέρα πιο κοντά στο να λάβει αληθινή θεραπεία και να αντιμετωπίσει αυτό που πραγματικά είναι η ρίζα της δυστυχίας και της κατάθλιψής του,
Μια μέρα πιο κοντά στην επιστροφή του στην πραγματικότητα,
Μια μέρα πιο κοντά στη παρηγοριά των πονεμένων καρδιών,
Μια μέρα πιο κοντά στην επιστροφή του ασώτου, για τον οποίο προσευχόμαστε και περιμένουμε με ανοιχτές αγκαλιές,
Μια μέρα πιο κοντά στη νίκη και τον θρίαμβο.
Είμαστε μια μέρα πιο κοντά στην επιστροφή του γιου μας.
Μια μέρα πιο κοντά στην επιστροφή του στην αγκαλιά μας.
Κρατάμε την ελπίδα μας ζωντανή, γιατί είμαστε: Μία, Ημέρα, Εγγύτερα.
Ο Θεός μας είναι Θεός Ελπίδας και Εκείνον εμπιστευόμαστε. Είναι η Αλήθεια. Αγαπά τον γιο μου και αγαπά και εμάς. Ω Χριστέ μου, βοήθησέ μας να περιμένουμε υπομονετικά, αφού σήμερα πήγαμε μια μέρα ακόμη πιο κοντά.