Θα πέσει κι αυτή η Βαβυλώνα.

Αρπαγές παιδιών, βιασμοί, θανατώσεις και ανθρωποφαγία. Στην νέα Βαβυλώνα. Επαναλαμβάνονται όλα. Αλλά...

καὶ οἱ ἔμποροι τῆς γῆς κλαίουσι καὶ πενθοῦσιν ἐπ’ αὐτῇ, ὅτι τὸν γόμον αὐτῶν οὐδεὶς ἀγοράζει οὐκέτι,
γόμον χρυσοῦ καὶ ἀργύρου καὶ λίθου τιμίου καὶ μαργαρίτου, καὶ βυσσίνου καὶ πορφύρας καὶ σηρικοῦ  καὶ κοκκίνου, καὶ πᾶν ξύλον θύϊνον καὶ πᾶν σκεῦος ἐλεφάντινον καὶ πᾶν σκεῦος ἐκ ξύλου τιμιωτάτου καὶ χαλκοῦ καὶ σιδήρου καὶ μαρμάρου,
καὶ κινάμωμον καὶ ἄμωμον καὶ θυμιάματα, καὶ μύρον καὶ λίβανον καὶ οἶνον καὶ ἔλαιον καὶ σεμίδαλιν καὶ σῖτον καὶ κτήνη καὶ πρόβατα, καὶ ἵππων καὶ ῥεδῶν καὶ σωμάτων, καὶ ψυχὰς ἀνθρώπων. Νεοελληνική απόδοση Και οι έμποροι της γης θα κλαύσουν και θα πενθήσουν δι' αυτήν, διότι το πολύτιμον φορτίον των εμπορευμάτων των κανείς πλέον δεν το αγοράζει. Φορτίον χρυσού και αργύρου και πολυτίμου λίθου και μαργαριταριού και πολυτελούς βυσσίνου ενδύματος και πορφύρας και μεταξωτού και κοκκίνου υφάσματος  και κάθε σκεύος καμωμένο από ευώδες ξύλον κέδρου  και κάθε σκεύος από ελεφαντοστούν και κάθε σκεύος από πολυτιμότατον ξύλον και χαλκόν και σίδηρον και μάρμαρον. Κανείς πλέον δεν αγοράζει κανέλλαν και  άμωμον (πολύτιμον αρωματώδες φυτόν) και θυμιάματα και μύρον και λιβάνι και οίνον και έλαιον και σεμιγδάλι και σίτον και κτήνη και πρόβατα και φορτίον ίππων και τετρατρόχων αμαξών και σωμάτων, που πωλούν οι σωματέμποροι, όπως και άλλους ζωντανούς ανθρώπους.   Αποκάλυψη 18,11-13

 

«Η Αγία Μαρίνα, ο διάβολος και τα περιφερόμενα ταγκαλάκια της διαστροφής….»

Posted on 1 Μαΐου, 2025

Στυλιανός Γεγάκης 
(Μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής Πιστών Περιστερίου, πολύτεκνος πατέρας)

[Μικρή συμβολή στην αναίρεση των ψεμάτων και ανακριβειών που ειπώθηκαν σχετικά με την είσοδο στο ναό της γνωστής πολιτικού που ψήφισε τον επαίσχυντο νόμο ενάντια στο Ευαγγέλιο τού Χριστού και στην ανθρώπινη ελευθερία και αξιοπρέπεια) 

Σε κάποια ειδησεογραφικά sites και σε κάποιες εκπομπές των γνωστών καναλιών της τηλεόρασης, οι γνωστοί εργολάβοι της παραπληροφόρησης και πολιτικής προπαγάνδας θέλησαν να αναφέρουν ένα περιστατικό που συνέβη στην Αγία Μαρίνα Περιστερίου, όπως εκείνοι ήθελαν και όπως τους τα μετέφεραν οι αρνητικοί πρωταγωνιστές, για να «βγούνε και από πάνω» αντί να συνέλθουν από αυτά που έχουν τολμήσει και κάνουν τα τελευταία χρόνια στην ταλαίπωρη πατρίδα μας.

Παρατηρείται γενικώς μία άνευ προηγουμένου «επιχείρηση εξιλέωσης» μίας μεγάλης μερίδας πολιτικών στην ελληνική κοινωνία οι οποίοι εδώ και ένα χρόνο περίπου, τοποθέτησαν με τον πιο αυταρχικό τρόπο και ενάντια στην συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού Λαού αλλά και στην κοινή λογική, μία τεράστια ταφόπλακα σε αυτό που λέγεται Ελευθερία, Δημοκρατία και Ανθρώπινα Δικαιώματα… Και για την εξιλέωσή τους αυτή και την όσο πιο ανώδυνη επάνοδό τους στην πολιτική σκηνή χρησιμοποιούν την Εκκλησία ως «άλλοθι» με το πρόσχημα της «αγάπης» της «συγχωρητικότητας» ή μάλλον της αφέλειας κάποιων πιστών και περισσότερο κάποιων ιερέων και μερικών αρχιερέων.

Και βέβαια, πιο πρόσφορο έδαφος από αυτό της Μητροπόλεως Περιστερίου δεν υπάρχει, καθώς ο μητροπολίτης Γρηγόριος είναι «βούτυρο στο ψωμί» τους και «αποκούμπι» όλων των εχθρών της Ορθοδόξου Πίστεως όπως έχει

Πόσο μας ενδιαφέρουν οι θρησκευτικές πεποιθήσεις των πολιτικών;

Κωνσταντίνος Χολέβας –Πολιτικός ΕπιστήμωνΔεν συμφωνώ με την άποψη ότι οι θρησκευτικές πεποιθήσεις των πολιτικών προσώπων αποτελούν ιδιωτική τους υπόθεση. Ιδιαιτέρως για μία χώρα, όπως η Ελλάδα, η οποίααπελευθερώθηκε και ιδρύθηκε από αγωνιστές που πρόβαλλαν και τιμούσαν την Ορθόδοξη Χριστιανική τους Πίστη και Παράδοση. Και για έναν λαό, όπως ο ελληνικός, ο οποίος αναγνωρίζει με πολλούς τρόπους την Ορθοδοξία ως συστατικό στοιχείο της εθνικής του ταυτότητας.

Πρέπει ο ψηφοφόρος να γνωρίζει «σε τί Θεό πιστεύει» και αν πιστεύει ο α η β πολιτικός ηγέτης, διότι αυτές οι πεποιθήσεις επηρεάζουν μία σειρά πολιτικών αποφάσεων. Νομοθετήματα σχετικά με την παιδεία, την οικογένεια, τη μισθοδοσία του κλήρου, την πολιτιστική μας συνέχεια και άλλα θέματα ψηφίζονται ή καταψηφίζονται με κριτήριο -συν τοις άλλοις- τη στάση των πολιτικών απέναντι στον Θεό και την Εκκλησία.

Ανέκαθεν ο Ελληνισμός θεωρούσε βασικό κριτήριο επιλογής αρχόντων τον σεβασμό στην πατροπαράδοτη θρησκεία. Ο Αριστοτέλης στο έργο του ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ (Κεφ. LV) γράφει ότι στην αθηναϊκή δημοκρατία, την οποία σήμερα όλοι θαυμάζουμε, η Βουλή και το δικαστήριο επέλεγαν τους 9 Άρχοντες (υπουργούς) με τις εξής ερωτήσεις: Αν οι γονείς τους κατάγονται από την Αθήνα, αν οι ίδιοι λατρεύουν τους πατρώους Θεούς και σε ποιούς ναούς, αν υπηρέτησαν την πατρίδα ως στρατιώτες, αν σέβονται τους γονείς τους και αν πληρώνουν τους φόρους. Μάλιστα οι υποψήφιοι εκαλούντο να προσκομίσουν μάρτυρες ότι ασκούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα.

Στη δημοκρατική Γαλλία, παρά τον πλήρη χωρισμό θρησκευτικού και δημόσιου τομέα, οι υποψήφιοι για την Προεδρία δηλώνουν συχνά τα θρησκευτικά τους πιστεύω και τις απόψεις τους για τη θρησκευτική αγωγή των νέων. Κατά τις Προεδρικές Εκλογές του 2007 ο δεξιός Σαρκοζί, ο κεντρώος Μπαϋρού, η σοσιαλίστρια Σεγκολέν Ρουαγιάλ και η κομμουνίστρια Μαρί Ζωρζ Μπυφέ εξήγησαν στην εφημερίδα ΦΙΓΚΑΡΟ τις απόψεις τους. Με έκπληξη μάθαμε ότι όλοι τους είχαν αποφοιτήσει από ιδιωτικά σχολεία Ρωμαιοκαθολικών αδελφοτήτων. Μάλιστα όλοι τόνισαν ότι τους έκανε καλό η διδασκαλία του χριστιανικού θρησκευτικού μαθήματος.

Αλλά και σε επίπεδο Ευρ. Ενώσεως θυμούμαι τον Πρόεδρο της Κομμισσιόν Ζακ Ντελόρ να δηλώνει ότι ασκεί κάθε Κυριακή τα καθήκοντά του ως πιστός Καθολικός.

Σέβομαι τον άθεο, αλλά δεν τον ψηφίζω.

http://synodoiporia.blogspot.gr/

«Χρυσή αυγή» ή «συνταγματικό τόξο» - το νέο παραπλανητικό δίλημμα!

Μια από τις βασικές αρχές, της αποτελεσματικής επικοινωνίας και κατ’ επέκταση της προπαγάνδας, είναι ο ψυχολογικός εγκλωβισμός, των παθητικών αποδεκτών μεταξύ απλοϊκών και κατανοητών (από τον πλέον αφελή) διλημμάτων. Το διακύβευμα, των εκλογικών αναμετρήσεων, ήταν κατά το παρελθόν, «Καραμανλής (ο γέρος) ή τάνκς», «πρόοδος ή πισωγύρισμα», «αλλάζουμε ή βουλιάζουμε» κ.α. Πιο πρόσφατο και πλέον καταστροφικό για τον τόπο, το παντελώς παραπλανητικό, «ευρώ ή δραχμή». Μια φοβισμένη, βολεμένη και χωρίς αξίες πια κοινωνία, καθοδηγήθηκε σε πανικό επί τρία ολόκληρα χρόνια, με την κατάλληλη υπερπροβολή μιας αδιόρατης απειλής, πασπαλισμένη με φοβίες όπως της έλλειψης πετρελαίου και φαρμάκων.

Επειδή όμως κανείς δεν μπορεί, να κοροϊδεύει όλους για πάντα κι επειδή οι φωτιές του συγκεκριμένου δράκου, αποδείχτηκαν απλές σπίθες, έπρεπε να ανακαλυφθεί νέος. Πιο βολική επιλογή πρόσφεραν μερικά αλαζονικά και προκλητικά στελέχη της «χρυσής αυγής». Με αφορμή την τραγική δολοφονία ενός νέου παιδιού και με όχημα την υπερπροβολή, πολλών κατακριτέων ή και αποτρόπαιων ενεργειών τους, οι συνεπιστάτες (συγκυβερνήτες δεν τους λες) προετοίμασαν το νέο τρομοκρατικό δίλημμα για να συνεχίσουν, να κυβερνούν ανενόχλητοι, εξαφανίζοντας οριστικά την χώρα.

Δεν υπάρχουν πλέον για τα περισσότερα τηλεοπτικά κανάλια, ραδιόφωνα και εφημερίδες ούτε άνεργοι ούτε ανασφάλιστοι ούτε υπερχρεωμένοι Έλληνες. Το μεγαλύτερο και μοναδικό πρόβλημα της χώρας, αποτελεί πλέον ο φόβος, της «γιγάντωσης της φασιστικής χρυσής αυγής». Ο πολύτιμος τηλεοπτικός χρόνος καταναλώνεται αποκλειστικά στην τηλεοπτική επανάληψη στρατιωτικών παρελάσεων, χρυσαυγιτών με στολές παραλλαγής, ανακάλυψης οπλοστασίων τους και παρουσίασης, των πλέον αξιόπιστων μαρτύρων, του Α, του Β, του Ε και του ΣΤ! 
Τα οφέλη, του νέου σήριαλ, πολλά. Όχι όμως για τον απλό κόσμο αλλά αποκλειστικά για τους ξένους σκηνοθέτες του και τους επιλεγέντες κομπάρσους, εκτελεστές (αν)ηθ(ικ)οποιούς. Ως συνήθως, οι αποσβολωμένοι Έλληνες θα ανακαλύψουν ξανά την πραγματικότητα όταν θα έχει επιτευχθεί ο στόχος, των εχθρών της χώρας. Τότε βεβαίως θα καταλάβουν πως ούτε ένα ψίχουλο δεν αντιστοιχεί στους ίδιους και τη χώρα τους νιώθοντας και πάλι «προδομένοι». 

Ωφελούνται οι εξωχώριοι σχεδιαστές από το εμφυλιοπολεμικό κλίμα που δημιουργείται από τη θεωρία των δύο άκρων, τις οριζόντιες και αθρόες συλλήψεις εκλεγμένων βουλευτών και την πλήρη καταστρατήγηση, του συνταγματικού τεκμηρίου της αθωότητας, των πάσης φύσεως κατηγορουμένων μέχρι την οριστική καταδίκη τους. Αξίζει εδώ, να θυμίσω στους παλιότερους, την περίοδο συλλήψεων, μελών της «17 Νοέμβρη». Τότε υπήρχαν και δικαίως μόνο «φερόμενοι ως τρομοκράτες» και «τρομοκρατική οργάνωση». Ούτε εγκληματίες ήταν ούτε φασίστες ούτε τίποτε άλλο.
Κανονικά κοντά στο βασιλικό, ποτίζονται κι οι γλάστρες. Άρα θα έπρεπε, να παρέχονται κίνητρα και στους ντόπιους «κυβερνώντες» από την υλοποίηση της συγκεκριμένης επιχείρησης. Προς το παρόν άλλωστε εμφανίζονται απολύτως χρήσιμοι για την ολοκλήρωση, του διαμελισμού της Ελλάδας. Δυστυχώς όμως γι αυτούς, δεν αποτελούν εξαίρεση, του αρχαιοελληνικού ρητού, «την προδοσίαν πολλοί ηγάπησαν, τον προδότην ουδείς». Έτσι, οι ξένοι πάτρονες, δεν ενδιαφέρονται για την πολιτική τους τύχη. Η ιστορία, της «χρυσής αυγής», αποτελεί μεγάλο ρίσκο για τους «συγκυβερνήτες». Ο μεν κ. Βενιζέλος κινδυνεύει, να οδηγήσει σε πλήρη καταποντισμό το κόμμα του και γι αυτό προσπαθεί, να συμπαρασύρει τον «γλυκύτατο» κατά τα άλλα κ. Κουβέλη, με την μίμηση του σχηματισμού της Ιταλικής «ελιάς». Μήπως και τσιμπήσουν το 3% και μπουν στην επόμενη Βουλή, διατηρώντας πολιτική ασυλία σε περίπτωση τυχόν ευθυνών τους για το ξεπούλημα της χώρας. Γιατί βεβαίως η πολιτική ασυλία εξακολουθεί να ισχύει για πολιτικές απάτες όσο χοντρές κι αν είναι. Επιβραβεύεται ενίοτε και με θέσεις …εισηγητών σε διεθνή πανεπιστήμια και σεμινάρια! Ο δε κ. Σαμαράς, άριστος οικονομολόγος μέχρι την ΔΕΘ του 2011, δεν είχε κανένα ψεγάδι στη ρητορεία του για το μνημόνιο και την έξοδο από την κρίση. Προκειμένου όμως να γίνει πρωθυπουργός, καταδέχτηκε το ρόλο του «πολιτικού απατεώνα». Πώς αλλιώς, να εξηγηθεί η πλήρης μεταστροφή του από τον Οκτώβριο του 2011 και η συμμετοχή του στην κυβέρνηση Παπαδήμου που έμοιαζε σαν τη δοκιμαστική περίοδο ενός εργάτη μέχρι να πείσει το αφεντικό, να τον προσλάβει στη δουλειά έστω και με σύμβαση …έργου. Πώς να ερμηνευθεί αλλιώς η πρωθυπουργική του θητεία από το περασμένο καλοκαίρι; Δυστυχώς γι αυτόν, δεν μπορεί να επικαλεστεί …βλακεία αφού ανόητος σίγουρα δεν είναι. Η μόνη εναλλακτική ερμηνεία που απομένει, δηλαδή να τον κρατούν για κάποιο λόγο από παλαιότερες υποθέσεις, δεν τον τιμά καθόλου αν ισχύει. 

Δηλαδή, θα ρωτήσει κάποιος, θα έχουμε εκλογές; Καθόλου απίθανο, να σχεδιάστηκε ήδη, η υπονόμευση της επόμενης «αντιμνημονιακής» κυβέρνησης, ΣΥΡΙΖΑ και λοιπών δυνάμεων. Με πολωμένο κλίμα και με ένα ΣΥΡΙΖΑ δυνατό αλλά ανίκανο, να σχηματίσει μόνος κυβέρνηση. Ούτε η βοήθεια των ΑΝ.ΕΛ πιθανότατα θα αρκεί. Θα χρειάζεται η βοήθεια, της «ανανεωμένης αριστεράς», των Βενιζέλου και Κουβέλη. Τότε ο κ. Τσίπρας για το καλό βεβαίως του τόπου, θα κάνει πίσω για «να σώσει ό,τι μπορεί», «εκθέτοντας» παράλληλα το ΚΚΕ που ξεκαθάρισε πως δεν συμμετέχει στην «αριστερή» κυβέρνηση. Μπορεί πάλι, να «εξαπατηθούν» οι Νεοδημοκράτες από την «παλληκαριά» του κ. Σαμαρά, να προκηρύξει εκλογές «στυλώνοντας τα πόδια» στην απαίτηση νέων εξοντωτικών μέτρων από την τρόικα, δίνοντάς του και πάλι πρωτιά. Όλοι οι άλλοι όμως θα γνωρίζουν τι ακριβώς θα πράξει μετά αφού κατέχει καλά την συγκεκριμένη …τεχνογνωσία.

Ίσως πάλι να επιδιώκεται απλώς, ο εξοβελισμός του κ. Σαμαρά όπως επιχειρήθηκε και το προηγούμενο καλοκαίρι με την ιστορία της ΕΡΤ και την αποχώρηση του κ. Κουβέλη από το κυβερνητικό σχήμα. Με το πρόσχημα ότι «οι εκλογές θα είναι καταστροφή για τη χώρα», οι πρόθυμοι κ. Βενιζέλος, Σαμαράς και Κουβέλης, θα συνεννοηθούν στην εύρεση ενός νέου πρωθυπουργού που θα συνεχίσει το «εθνοσωτήριο» έργο. Μπορεί επίσης, να συμβεί το τραγελαφικό, να διαφωνήσει ο κ. Σαμαράς σε αυτό το σενάριο, για προσωπικούς λόγους και να το επιβάλουν οι δύο άλλοι με τη στήριξη, βουλευτών άλλων κομμάτων ακόμη και του «καλού κομματιού» της «χρυσής αυγής» που ίσως αφήσουν ανεπηρέαστο. Άλλωστε, καβάντζα μνημονιακών διατηρούν όλα τα κόμματα. Θυμηθείτε πάντως πως σε παρόμοια περίπτωση, απλής αλλαγής πρωθυπουργού και κυβερνητικού σχήματος, καταλληλότερος πιθανότατα θα εμφανιστεί ο «αψεγάδιαστος» και επικοινωνιακός κ. Αβραμόπουλος. Με επιστάτες όμως και πάλι τον κ. Βενιζέλο και τον κ. Κουβέλη που μάλλον θα τον προτείνουν.

Είτε πάντως γίνουν εκλογές και αναδειχτεί νέο μνημονιακό κυβερνητικό σχήμα είτε (το πιθανότερο) αναδειχτεί άλλη κυβέρνηση από αυτή τη Βουλή, θα προωθηθεί άμεσα η φοροκάρτα για την «καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της γραφειοκρατίας». Το ίδιο θα συμβεί και στην περίπτωση κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΔΗΜΑΡ και ΠΑΣΟΚ. Πραγματικός στόχος όμως, θα είναι ο πλήρης έλεγχος, της ζωής και κυρίως των αντιδράσεων, των απλών ανθρώπων, σε μια παγκόσμια δικτατορία που προωθείται βιαίως για όλο τον πλανήτη. Ενδεικτική είναι η περίπτωση των ΗΠΑ που για τρίτη φορά εντός 2 ετών, «σώζονται» από τη στάση πληρωμών, με απόφαση της γερουσίας για αύξηση του πιστωτικού ορίου τους. Αλλά όλοι οφείλουν, να αντιλαμβάνονται πως προετοιμάζεται απλώς η κοινή τους γνώμη όπως και η παγκόσμια κοινότητα ότι είναι θέμα χρόνου η χρεωκοπία των ΗΠΑ. Όταν δηλαδή, θα λάβουν την εντολή οι γερουσιαστές, να το πράξουν, γκρεμίζοντας σκόπιμα την εικόνα της χώρας τους στα μάτια όλου του πλανήτη και στέλνοντας ισχυρό μήνυμα πως η λύση στην διεθνή οικονομική κρίση μόνο παγκόσμια μπορεί να δοθεί. Από ικανούς και «σοφούς» τεχνοκράτες και όχι από διεφθαρμένους και ανίκανους πολιτικούς, διαφόρων εθνικών κυβερνήσεων που οδήγησαν σε χρεωκοπία τα κράτη τους.

Θα ρωτήσει εδώ κάποιος. Δηλαδή λύση δεν υπάρχει; Παγκοσμίως αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς και με τα σημερινά κοσμικά δεδομένα, όχι. Λαοί χωρίς αξίες, ιδανικά και πίστη δεν μπορούν, να παλέψουν με αυτούς που τις ροκάνισαν επί πολλές δεκαετίες. Η Ελλάδα όμως, μπορεί να ανακάμψει μόνο εκ θαύματος. Και τα θαύματα, για όσους τα βίωσαν στη ζωή τους, προέρχονται μόνο από την θερμή πίστη στον Ένα και μοναδικό Θεό. Τον Σταυρωμένο και Αναστημένο Χριστό. Αυτόν που στην πρώτη ευκαιρία χλευάζουν αρκετοί ενώ αντιφατικά ασπάζονται τις συγχυσμένες ανατολικές θεωρίες. Αυτόν που υβρίζουν κάποιοι αρχαιολάτρες ως κομπογιαννίτη, ασπαζόμενοι τους μυθικούς 12 θεούς του Ολύμπου που δεν γνώρισαν ποτέ. Αυτόν που θεωρείται γραφικός από κάποιους, πραγματικά ευαίσθητους και προοδευτικούς ανθρώπους που όμως δεν επιδίωξαν ποτέ, να γνωρίσουν τη διδασκαλία αλλά κυρίως την παράλληλη, άψογη και συνεπή με αυτήν, ανθρώπινη ζωή Του. Γιατί αν έψαχναν, θα ανακάλυπταν πως τις ίδιες αξίες που δίδαξε και εφάρμοζε με συνέπεια, πρεσβεύουν και οι ίδιοι στη ζωή τους. Αυτόν τέλος που δυστυχώς όσοι Τον πιστεύουν, δεν υπερασπίζονται όταν κατηγορείται. Που ντρέπονται, να ομολογήσουν την πίστη τους. Ας μη ντρεπόμαστε όμως, να ομολογούμε την πίστη μας. Δεν ντρέπονται κάποιοι, να χλευάζουν Αυτόν που δίδαξε την αγάπη και την ειρήνη, έδωσε φως σε τυφλούς, θεράπευσε παραλύτους και ανέστησε νεκρούς, θα ντραπούμε εμείς, να ομολογήσουμε την πίστη μας; Ασφαλώς και δεν έχει ανάγκη υπεράσπισης ο Χριστός. Η ομολογία όμως βοηθά τον απλό πολίτη, να ζητά με παρρησία την βοήθειά Του που παρέχει απλόχερα σε όποιον έχει καθαρή καρδιά.

Κλείνω ευχόμενος σε όσους, μου κάνουν την τιμή, να διαβάζουν τις σκέψεις μου, στις εκλογές που πιθανό να προκηρυχθούν, το δίλημμα να το καθορίσουμε μόνοι μας. Η ζωή μας δεν εξαρτάται από τη δραχμή ή το ευρώ, «χρυσές αυγές» και «συνταγματικά τόξα», «φασισμό ή δημοκρατία». Όχι γιατί δεν υφίστανται αλλά γιατί είναι παραπλανητικά. Η αξία, της επίγειας ζωής των Ελλήνων, θα έπρεπε, να στηρίζεται στην πίστη στον Θεό και όχι στο ευρώ. Στην ένδοξη πατρίδα του και όχι στον αχταρμά ενός παγκόσμιου κράτους. Στην ύπαρξη υψηλών ιδανικών και όχι στην διαρκή αναζήτηση …δανεικών. Κανένας φασίστας είτε της «χρυσής αυγής» είτε άλλων κομμάτων, δεν θα έβρισκε πρόσφορο έδαφος αν επικρατούσε ο νόμος, της αγάπης προς τον πλησίον (ως σευατόν) και της πραγματικής δικαιοσύνης του Θεού. Αυτής που προετοιμάζει δυο μέτρα γης για τη …φιλοξενία, του φθαρτού σώματος όλων ή έστω ενός … σταχτοδοχείου για όσους αρνηθούν τη …φιλοξενία της μάννας γης! Αλλά και της αιώνιας ζωής για όσους «γραφικούς», υπηρετούν πραγματικά κι όχι υποκριτικά, το λόγο Του στην επίγεια ζωή τους.

Δημήτρης

pentapostagma

"ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΔΙΑΠΡΑΤΤΟΥΝ ΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ"

Π.ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ

Αποκλειστική συνέντευξη στον Μάκη Βραχιολίδη

Φίλες και φίλοι, δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις και πρόλογοι για τον πατέρα Γεώργιο Μεταλληνό. Τον ορθόδοξο ιερέα και ομότιμο καθηγητή της θεολογίας, τον συγγραφέα πλέον των 40 θεολογικών βιβλίων. Ο Ορθόδοξος χριστιανικός του λόγος, αυτές τις άγιες μέρες του Θείου Δράματος, είναι περισσότερο αναγκαίος από ποτέ. Λόγος που με επιχειρήματα αδιάσειστα σε φέρνει πιο κοντά στον Χριστό και σου επεξηγεί τη σημασία που πρέπει να δώσουμε οι Έλληνες στο αναστάσιμο μήνυμα του «Χριστός Ανέστη» ώστε να μπορέσουμε να υπερβούμε τους σκοπέλους που έχουμε μπροστά μας ως έθνος. 

Αιδεσιμότατε, ο ελληνικός λαός εδώ και τρία χρόνια ανεβαίνει έναν Γολγοθά που μοιάζει να μην έχει τέλος. Μοιάζει επίσης, σα να έχει χάσει την ελπίδα του στον Χριστό.
π. Γεώργιος: Ένα χωρίο των προφητών της Π. Διαθήκης, που είναι οι άγιοί μας προ των Αποστόλων και των Πατέρων, είναι χριστιανική η Παλαιά Διαθήκη στα θεολογικά της σημεία, έχει έναν στίχο εκπληκτικό σε αυτή την περίπτωση: «πάντες ηχρειώθησαν, μέχρις ενός». Δηλαδή έχουμε εξαχρειωθεί οι πάντες. Μέσα σε αυτή την κατάσταση που χάσαμε σχεδόν όλοι την πίστη μας, την σχέση μας με τον Χριστόν και από την άλλη πλευρά κάποιοι θρασείς, χρεωκοπημένοι πολιτικοί και χρεωκοπημένη είναι όλη η πολιτική τους, έχουν φέρει το έθνος μας σε αυτή την αθλιότητα. Αυτό που μας λείπει, είναι η επανασύνδεσή μας με την πηγή της ζωής μας, του δυναμισμού μας και της δυνάμεως αντιμετώπισης όλων αυτών των συμφορών. Το έχουμε δε αποδείξει κατά την περίοδο της μακράς δουλειάς που αρχίζει από τον 7ο αιώνα με την αραβοκρατία και φθάνει μέχρι τον 21ο αιώνα με την ακόμη συνεχιζόμενη αγγλική κατοχή της Κύπρου.

Πολλοί υποστηρίζουν ότι όσα υποφέρει ο ελληνικός λαός είναι αποτέλεσμα θείας παρέμβασης, θείας δοκιμασίας. Είναι πράγματι έτσι;
π. Γεώργιος: Ο Θεός χρησιμοποιεί όλες τις περιπέτειές μας, για να μας βοηθήσει να βρούμε τον σωστό εαυτό μας. Δεν προκαλεί όμως ο Θεός τίποτε. Δεν τιμωρεί ο Θεός εκδικητικά, αλλοίμονο. Ο Θεός δεν αλλάζει διαθέσεις αλλά η Χάρις του Θεού, όταν εγώ είμαι ανίκανος να την κρατήσω μέσα μου, διότι είναι κλεισμένη τελείως η καρδιά μου, από ευλογία μεταβάλλεται σε κατάρα. Το ίδιο συμβαίνει με τη Θεία Κοινωνία. Κανονικά, αυτός που κοινωνεί πρέπει να ανεβαίνει αγιοπνευματικά, επειδή όμως η κατάστασή μας είναι αθλία, μέσα στην καρδιά μας, δηλαδή μεταβάλλουμε τη ζωή της Θείας Κοινωνίας σε θάνατο. Τη ζωή σε αρρώστια. Και ο Θεός δυστυχώς, δεν μπορεί να μας κάνει τίποτε εάν δεν το θέλουμε εμείς. Λέγει στην Αποκάλυψη ο Χριστός: «Στέκομαι έξω από την πόρτα», εννοεί της καρδιάς μας «και χτυπάω. Εάν μου ανοίξει κάποιος θα μπω». Ποτέ δεν μπορεί να υπάρξει δικτατορία οιασδήποτε μορφής εις την Ορθοδοξία. Διότι ακόμη και για την σωτηρία, ακόμη και για την Ανάσταση από την μεγαλύτερη πτώση εις την οποία ζούμε σήμερα, χρειάζεται η δική μας συγκατάθεση. Και δική μας συγκατάθεση σημαίνει να καθαρίσουμε την καρδιά μας για να έχουμε τον Χριστό μέσα μας.

Το Θείο Πάθος οδηγεί στην Ανάσταση. Ο ελληνικός λαός βλέπετε ναι μπορεί να φτάσει στην Ανάσταση ή δεν είναι ακόμη έτοιμος;
π. Γεώργιος: Μόνον εφόσον έχουμε κι εμείς τις προϋποθέσεις μας, γιατί ο Χριστός ως Θεάνθρωπος είχε τις προϋποθέσεις της Ανάστασης. Ποια είναι η προϋπόθεση; Η ένωση, ασύγχυτα και αδιαίρετα, του Θεού και του ανθρώπου στον Ιησούν Χριστόν. Επομένως, ο Θεός-Χριστός νικά τον θάνατο και ανηστά τον άνθρωπο-Χριστό. Η επέκταση και η σημασία για μας είναι η εξής: εάν έχουμε κι εμείς Χριστό μέσα μας μπορούμε να πορευόμεθα στην οποιαδήποτε Ανάσταση και να νικούμε την οποιαδήποτε τραγωδία της ζωής μας. Εδώ όμως πρόκειται για κάτι βαθύτερο: τα αντανακλαστικά μας έχουν εξασθενίσει τόσο πολύ ώστε διαπράττονται από τον χώρο της πολιτικής τα μεγαλύτερα εγκλήματα εις βάρος του έθνους κι εμείς δεν αντιδρούμε καθόλου. Θα μου πείτε πώς θα αντιδράσουμε; Άμα είχαμε την κατάλληλη ηγεσία θα μπορούσαμε να αντιδράσουμε. Ο λαός είναι αδιοργάνωτος και χωρίς ηγεσία. Και δεν εννοώ βίαια γεγονότα κι επαναστάσεις. Κάποια μέρα μπορεί να γίνουν κι αυτά, δεν αποκλείεται, όταν θα καταλάβουμε πού πηγαίνουμε. Ακόμη όμως δεν το καταλάβαμε. Εννοώ να είμαστε ενωμένοι και να αντιδράσουμε όπως συμβαίνει στην Ισπανία και την Πορτογαλία. Διερωτώμαι, γιατί μόνο 500 ήσανε έξω από τη Βουλή, όταν εψηφίζετο το δολοφονικό αυτό νομοσχέδιο; Και την ίδια ώρα εις την Ισπανία και Πορτογαλία μαζεύονται μισό εκατομμύριο άνθρωποι.

Μήπως απολείπει και η ηγεσία της Εκκλησίας; Οι ιεράρχες που θα συνεγείρουν το πλήθος; Παλαιότερα υπήρχε ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ή ο Παπαφλέσσας.
π. Γεώργιος: Είναι αλήθεια ότι και από την εκκλησιαστική πλευρά δεν στεκόμαστε πάντα στο ύψος μας. Αντί να νουθετούμε τον λαό και να συγκροτούμε την ενότητά του, τον αφήνουμε «ως πρόβατα μη έχοντα ποιμένα», που λέει κι ο Χριστός μας. Είναι η μεγάλη ευθύνη της πνευματικής ηγεσίας, αρχίζοντας από τους Μητροπολίτες μας και καταλήγοντας σε μας τους απλούς κληρικούς.

Σε τέτοιες στιγμές εθνικής κρίσεως λοιπόν, η Εκκλησία δεν θα μπορούσε να αναλάβει ποιο ενεργό ρόλο;
π. Γεώργιος: Τι θα πει ποιο ενεργό; Είναι σχετικό αυτό που λέτε. Πιο «ενεργό» σημαίνει να είμαστε μόνοι μας στον άμβωνά μας και να κηρύττουμε για την κατάσταση που υπάρχει, την ανάγκη ενώσεως όλων μας στην πίστη μας και την παράδοσή μας την ελληνορθόδοξη, για να αντιμετωπίσομε ενωμένοι τη συμφορά που μας έχει κτυπήσει. Από' κει και πέρα, όποιος δεν έχει σχέση με την Εκκλησία, το λέγω συνήθως, πώς θα με ακούσει, στην Ομόνοια; Μου λένε «δεν τα' ακούμε αυτά;» και τους απαντώ: «πού να σας τα πω, στην πλατεία Συντάγματος να τα φωνάζω;». Κυρίως ποιο είναι το πρόβλημα: ουδεμία ταύτιση του εκκλησιαστικού χώρου με οποιαδήποτε κομματική παράταξη. Εδώ δεν υπάρχουν «καλοί» και «κακοί». Έχει χρεωκοπήσει όλος ο πολιτικός μας κόσμος.

Ωστόσο τα τελευταία τρία χρόνια βλέπουμε τις εκκλησίες να είναι γεμάτες. Το Σύνταγμα μπορεί να είναι άδειο αλλά οι εκκλησιές όλο και περισσότερο γεμίζουν.
π. Γεώργιος: Αυτό είναι γεγονός μην ενθουσιαζόμεθα όμως. Μία μεγάλη ενορία όπως ο Άγιος Παντελεήμονας Αχαρνών πρέπει να έχει πάνω από 200.000 πιστούς ίσως και περισσότερους. Για να πούμε ότι οι Ορθόδοξοι της περιοχής εκκλησιάζονται, θα έπρεπε να έχουμε δέκα «Άγιους Παντελεήμονες» ή είκοσι. Επομένως σε μία εκκλησία που μαζεύονται. Επομένως σε μία εκκλησία που συγκεντρώνονται 200-300, την Κυριακή εάν πάνε 2.000, είναι ακόμη ένα μικρό ποσοστό έναντι των ορθοδόξων της περιοχής αυτής. Έρχεται κόσμος σε σχέση με τις προηγούμενες μέρες που λειτουργούμε. Το λέω λοιπόν για να μην ενθουσιαζόμεθα.

Το διάστημα της κρίσης έχουν επωφεληθεί και επωφελούνται οι διάφορες αιρέσεις οι οποίες ασκούν πολύ πιο έντονο το έργο προσηλυτισμού τους. Αναφέρομαι κυρίως στους Ιεχωβάδες, οι οποίοι μάλιστα το τελευταίο διάστημα επιστρατεύουν και νέα κορίτσια.
π. Γεώργιος: Δεν είναι οι μόνοι. Οι παροιμίες, όπως ήδη ο Αριστοτέλης είχε υποστηρίξει, είναι η συμπυκνωμένη σοφία του λαού μας, του έθνους μας. Οπότε λέει ο λαός «ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται». Δεν είναι λοιπόν περίεργο όπου όλοι αυτοί προσπαθούν να εκμεταλλευθούν και αλλοίμονο σε μας όταν είμαστε τόσο ηλίθιοι, γιατί περί ηλιθιότητος πρόκειται, που δεν μπορούμε να κατανοήσουμε το γιατί ενεργούν κατ' αυτόν τον τρόπο οι διάφορες αιρέσεις.

Αυτό που «απαιτεί» η Ορθοδοξία είναι η αγνότητα της καρδιάς και η αλήθεια. Αυτή την έχουν κάνει «σκουπίδι» και την έχουν ποδοπατήσει οι πολιτικοί μας, έτσι;
π. Γεώργιος: Κοιτάξτε, αυτό που μπορώ να πω ως ιστορικός περισσότερο και λυπούμαι που το λέω αυτές τις ημέρες αλλά είναι αλήθεια, οι πολιτικοί μας σκέπτονται πώς θα κρατήσουν την εξουσία ή πώς θα καταλάβουν την εξουσία. Γι' αυτό τον λόγο, μηδενός εξαιρουμένου, ενεργούν ως ξένοι στην Ελλάδα και όργανα των ξένων και όχι ως Έλληνες προς τα έξω. Αυτή είναι η χρεωκοπία του πολιτικού μας κόσμου. Ακόμη κι εκείνοι που λένε «δεν θέλουμε εξουσία», με τη σιωπή τους και την υποτονικότητα των ενεργειών τους, ενισχύουν το έργο αυτών των πολιτικών. Και καταλαβαίνετε για ποια παράταξη μιλώ.

Αιδεσιμότατε, ο άνθρωπος όταν βρίσκεται ενώπιον του θανάτου καταλαμβάνεται από μεγάλο φόβο και τρόμο. Εάν όμως εγκολπωθεί το νόημα του «Χριστός Ανέστη», μπορεί και νικά τον φόβο αυτό. Εξηγήστε μας λοιπόν, τι νοηματοδοτεί το «Χριστός Ανέστη»;
π. Γεώργιος: Ο αναστάσιμος χαιρετισμός που διαμορφώθηκε στην ελληνική γλώσσα και μεταδόθηκε σε όλους τους Ορθοδόξους και τον υπόλοιπο χριστιανικό κόσμο, είναι το «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ». Δεν είναι λόγος ευχής αλλά χαιρετισμός και διακήρυξη της πίστεως στο γεγονός της Ανάστασης του Χριστού, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον πιστό στον Χριστό άνθρωπο. Πόσοι όμως γνωρίζουμε ότι ο αναστάσιμος χαιρετισμός του Χριστού, αμέσως μετά την ανάστασή Του, είναι ο και ελληνικός λόγος «χαίρετε»! Με αυτό τον χαιρετισμό απευθύνεται ο αναστάς Χριστός στις Μυροφόρες, μόλις βγήκαν από το κενό «μνημείο». Η συνήθης αυτή ελληνική προσφώνηση, από την εποχή των Ομηρικών επών, αποκτά μίαν ιδιαίτερη πνευματική και χριστιανική σημασία. Η λέξη ανανοηματοδοτείται, εντασσόμενη σ' ένα καθαρά αγιοπνευματικό πλαίσιο και γίνεται το πρώτο «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ» της χριστιανικής ιστορίας.
Οι Μυροφόρες βγαίνουν από το μνημείο, στο οποίο πήγαν για να τελέσουν τα συνήθη νεκρικά έθιμα στον νεκρό Χριστό, με ανάμικτα συναισθήματα «φόβου και χαράς» (Ματθ. 28,8) κάτι το φυσιολογικό στη συνταρακτική πνευματική εμπειρία, που ακούοντας από τον Άγγελο ότι ο Κύριός τους «ηγέρθη από των νεκρών» (στ.7). Ο λόγος λοιπόν του Χριστού προς αυτές «Χαίρετε» αποκτά ειδική σημασία που μπορεί να προσδιορισθεί με τα ακόλουθα λόγια: «Μη φοβείσθε, αλλά χαίρετε». Να αισθάνεστε χαρά γιατί η Ανάσταση ως έκφραση της αγάπης του Θεού, νικά τον φόβο (Α' Ιω. 1,18), αλλά και τον θάνατο, κάθε είδος θανάτου, είναι πηγή ζωής, ζωής αιωνίου. «Εκ του τάφου ανέτειλε ζωή και ελπίδα». Η Ανάσταση του Χριστού είναι έτσι, πηγή χαράς και δεν μπορεί να εκφρασθεί αποδοτικότερα με τον ελληνικό χαιρετισμό «χαίρετε». Η λέξη δέχεται χριστιανικά μιαν υπέροχη υπέρβαση.
http://www.agioritikovima.gr/eipan/21221-pge%CE%BFrgios-meta

Ο Μέγας Φώτιος τραβά το αυτί τών πολιτικών. Συμβουλές για υπεύθυνους ενάρετους άρχοντες.

ΟΙ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΙΝΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΦΩΤΙΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΣΧΗΜΟΝΟΥΝΤΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ

Παραινέσεις του
Μεγάλου Φωτίου  προς ασχημονούντες
βουλευτές

Του Γιώργου Ν.Παπαθανασόπουλου

            Θλίψη, αγανάκτηση, έως και αποστροφή προκαλούν συμπεριφορές εντός του Κοινοβουλίου ορισμένων βουλευτών, νέων, ως επί το πλείστον, κατά την ηλικία. Επιδεικνύουν έναν απύθμενο εγωισμό, που τους οδηγεί στην αλαζονεία και στον αυταρχισμό, αλλά και σε απαξιωτικούς σε βάρος των συνομιλητών τους χαρακτηρισμούς. Όλα αυτά δεν δείχνουν μόνο άγνοια ή/και περιφρόνηση του χώρου στον οποίο βρίσκονται, καθώς και των Αξιών της Δημοκρατίας, αλλά και έλλειψη αγωγής.

            Για τη σωστή συμπεριφορά των αρχόντων έγραψε ο Μέγας Φώτιος, τον 9ο
αιώνα. Από τις παραινέσεις του επιλέγουμε ορισμένες, για όσους αποκτούν θέση
εξουσίας στη δημόσια ζωή:

- Να απέχουν από κάθε αισχρολογία.

- Να αποστρέφονται τα φιλοκατήγορα και συκοφαντικά λόγια.

- Όσο υπερέχουν στην εξουσία, τόσο να υπερέχουν και στην αρετή. Εκείνος που πράττει το αντίθετο, επιτελεί τρία κάκιστα πράγματα: Καταστρέφει τον ίδιο του τον εαυτό, παρακινεί αυτούς που βλέπουν τη συμπεριφορά του να τον μιμηθούν και κάνει κακό εν γένει στην εξουσία, γιατί στο πρόσωπό του αυτή θίγεται.

- Να σκέφτονται πριν πάρουν εξουσία στα χέρια τους αν πρώτα μπορούν να κυβερνήσουν τον εαυτό τους. Διότι όταν οι πολίτες δουν τον ηγέτη τους να ελέγχει τα πάθη του και να είναι κυρίαρχος των ηδονών, τότε και αυτοί τον ακολουθούν. Αν όμως τον δουν να είναι υπόδουλος της ηδονής και των παθών, θα θεωρήσουν ανυπόφορο να τον υπακούουν.

- Να προσέχουν στη συμπεριφορά τους.
Ο τρόπος και η συμπεριφορά των αρχόντων γίνεται νόμος στους υπηκόους τους. Γι'
αυτό πρέπει να είναι υποδείγματα αρετής.

- Να μη θυμώνουν. Ο θυμός είναι αλλοτρίωση των φρενών και τυφλό πάθος, που δεν βοηθάει να διακρίνει το σωστό ο κατέχων την εξουσία.

- Να έχουν ορθή κρίση και να μην αστοχούν στην κρίση τους, για να μην αδικήσουν.

- Να μην υβρίζουν. Οι ύβρεις είναι χειρότερες από το μαστίγωμα που πληγώνει.

- Να μην είναι αυθάδεις, γιατί ζημιώνουν τους εαυτούς τους και προκαλούν έξαρση των παθών στους άλλους.

- Ο κάθε άρχοντας να είναι φίλος της πραότητας, αδέκαστος στην απονομή του δικαίου, οκνηρός στην τιμωρία, ανώτερος της υπεροψίας, περιφρονητής του πλούτου, ασυνθηκολόγητος με το ψεύδος, αυτοκράτορας στη γλώσσα, υπογραμμός και, γενικά, υπόδειγμα αρετής.

   

Αν καθρεφτιστούν οι βουλευτές μας και όσοι κατέχουν την όποια εξουσία στις παραινέσεις του Μεγάλου Φωτίου και κοιτάξουν στον καθρέπτη της ψυχής  τους, θα διαπιστώσουν τις ελλείψεις τους και τότε μπορεί να ομολογήσουν πως η εξουσία για να είναι εχέγγυο της
ελευθερίας θέλει τόλμη και κυρίως αρετή από όσους την ασκούν.  

pentapostagma