Λονδίνο ή Τόκυο;

Ναπολέων Λιναρδάτος

Ο μουσουλμάνος δήμαρχος του Λονδίνου ήταν καθησυχαστικός. Δεν υπάρχει σημαντικός λόγος ανησυχίας. Όπως έχει πει ο δήμαρχος, οι τρομοκρατικές επιθέσεις ανήκουν πλέον στην καθημερινότητα των μεγαλουπόλεων. Η τελευταία παρατήρηση, θα ήταν μια μεγάλη έκπληξη για τους δημότες του Τόκυο, οι οποίοι αν και ζουν σε μια μεγαλούπολη που πλησιάζει σε πληθυσμό τα 14 εκατομμύρια κάτοικους,  δεν φαίνεται να αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο τρομοκρατικών επιθέσεων.
Χωρίς να χρειαζόμαστε να κάνουμε μια εις βάθος στατιστική ανάλυση είναι πολύ εύκολο να κατανοήσουμε γιατί το Τόκυο είναι πολύ πιο ασφαλές από ότι πολλές ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις. Η Ιαπωνία έχει επιλέξει αυτό που θα κατήγγειλαν ευρωπαίοι αξιωματούχοι ως κλειστά σύνορα. Οι μετανάστες στην Ιαπωνία είναι κάτι λιγότερο από το 2% του πληθυσμού. Το 2016 η Ιαπωνία ενέκρινε 28, επαναλαμβάνω 28, αιτήσεις για παροχή ασύλου. Επομένως η δήλωση του δημάρχου του Λονδίνου χρειάζεται αναδιατύπωση. Ναι, η τρομοκρατία γίνεται μέρος της καθημερινότητας, εφόσον αυτές οι μεγαλουπόλεις βρίσκονται σε κράτη που εφαρμόζουν την πολιτική των ανοιχτών συνόρων. Και πιο συγκεκριμένα, ανοιχτά σύνορα με την Μέση Ανατολή.
Κάτι που επίσης δεν έχει το Τόκυο και η Ιαπωνία γενικότερα είναι η, ας την ονομάσουμε επιδημία, κλειτοριδεκτομών. Σύμφωνα με το  Euronews, “οι βρετανικές αρχές υπολογίζουν ότι τουλάχιστον 170.000 γυναίκες και κορίτσια έχουν υποστεί αυτό τον ακρωτηριασμό, επίσης 65.000 κορίτσια κάτω των 13 ετών κινδυνεύουν να τον υποστούν.» Επίσης το Τόκυο δεν έχει το πρόβλημα που είχε η πόλη του Ρόδερωμ όπου συμμορίες Πακιστανών βίασαν και κακοποιήσαν τουλάχιστον 1.400 κορίτσια. Οι αρχές στην πόλη του Ρόδερωμ αποσιώπησαν το γεγονός γιατί τα θύματα ήταν λευκά κορίτσια και οι θύτες Πακιστανοί. Αλλά ίσως αυτές οι χιλιάδες των περιπτώσεων εγκληματικής συμπεριφοράς να είναι οι πολλές χιλιάδες εξαιρέσεις του κανόνα. Αλλά και πάλι, αυτό δεν θα εξηγούσε γιατί σύμφωνα με έρευνα που έγινε τα δύο τρίτα των μουσουλμάνων που ζουν στην Βρετανία λένε ότι δεν θα έδιναν στις αρχές αν είχαν πληροφορίες για πιθανές τρομοκρατικές επιθέσεις.
Οι Γιαπωνέζοι, αντίθετα από ότι η ευρωπαϊκή πολιτική τάξη, κατανοούν το πόσο σημαντική είναι η κουλτούρα για την διατήρηση βασικών πολιτισμικών αγαθών, όπως η ασφάλεια και η ελευθερία. Έχουν αποφασίσει να συντηρήσουν ένα πολιτισμικό περιβάλλον για τους πολίτες της Ιαπωνίας και καταλαβαίνουν ότι η συνέχεια αυτού πολιτισμικού περιβάλλοντος δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη και ανεξάρτητη από τις παραδόσεις και συνήθειες όσων απαρτίζουν την κοινωνία. Προτιμούν να ασχολούνται με τα προβλήματα μια μοντέρνας και πολιτισμένης κοινωνίας. Το γραφείο απολεσθέντων αντικειμένων της Αστυνομίας στο Τόκυο είναι τετραώροφο. Έχει περί τα 800.000 αντικείμενα, και κάθε μέρα προστίθενται περίπου 5.000. Πρόβλημα μιας πολιτισμένης κοινωνίας.

Μήπως η πολυπολιτισμικότητα εκτρέφει Τζιχαντιστές;

Η ενσωμάτωση απαιτεί

ισχυρή εθνική ταυτότητα

από τα κράτη υποδοχής,

όπως είναι η Ελλάδα,

και αυστηρότατους όρους

για την άδεια παραμονής.

Κωνσταντίνος Χολέβας-Πολιτικός Επιστήμων

Κατά τις τελευταίες δεκαετίες στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες επικρατούσε η αντίληψη ότι μέσω του εκπαιδευτικού συστήματος μπορούν να ενσωματωθούν οι μετανάστες ασχέτως καταγωγής ή θρησκείας. Η Ευρώπη είναι υπερήφανη για τα πρότυπα και τις αξίες που μεταδίδει μέσω της παιδείας και πολλοί πίστεψαν ότι αυτές οι αξίες γίνονται αποδεκτές από τους ανθρώπους που έρχονται από άλλες ηπείρους με τελείως διαφορετικό θρησκευτικό και πολιτιστικό υπόβαθρο. Όμως τα γεγονότα διαψεύδουν οικτρά αυτήν την αντίληψη. 

Οι ισλαμιστές βομβιστές που σκότωσαν ανθρώπους στο μετρό και στα λεωφορεία του Λονδίνου προ ολίγων ετών είχαν αποφοιτήσει από βρετανικά σχολεία. Η βρετανική παιδεία ούτε τους ενσωμάτωσε ούτε τους απομάκρυνε από τον θρησκευτικό φανατισμό.

Ο Τζιχάντι Τζον, ο δήμιος των τρομερών εγκλημάτων του Ισλαμικού Κράτους αποφοίτησε από βρετανικά σχολεία και πανεπιστήμια. Η μακροχρόνια σπουδή του στις βρετανικές και δυτικές αξίες δεν απέδωσε τα αναμενόμενα.

Οι τρομοκράτες που σκόρπισαν τον θάνατο στο Σαρλί Εμπντό στο Παρίσι ζούσαν στη Γαλλία, ομιλούσαν άριστα γαλλικά και είχαν παρακολουθήσει γαλλικό σχολείο. Το πνεύμα του διαφωτισμού και του ακραίου χωρισμού κράτους και θρησκείας , το οποίο επικρατεί στα γαλλικά σχολεία, δεν τους άγγιξε καν.

Στο Βέλγιο προ μηνός εκτοπίσθηκε ομάδα τζιχαντιστών (ισλαμιστών οπαδών του βιαίου ιερού πολέμου), αποτελούμενη από Μουσουλμάνους με μακρά διαμονή στο Βέλγιο και με συμμετοχή στο βελγικό σύστημα εκπαιδεύσεως.

Από ενδιαφέρον ρεπορτάζ του Σωτήρη Δανέζη στο MEGA την Κυριακή 1.3.2015 πληροφορηθήκαμε ότι ακόμη και εντός Ελλάδος καταζητείται ύποπτος τζιχαντιστής, ο οποίος ζούσε εδώ επί πολλά χρόνια.

Στη Βουλγαρία ένα από τα κύρια θέματα συζητήσεως στα ΜΜΕ είναι η συμμετοχή πολλών Βουλγάρων υπηκόων στο Ισλαμικό Κράτος, το οποίο δρα σε εδάφη της Συρίας και του Λιβάνου.

Γιατί, λοιπόν, η ευρωπαϊκή παιδεία, η οποία παρέχεται από δημόσια ή/και ιδιωτικά σχολεία στους Μουσουλμάνους μετανάστες δεν κατορθώνει να τους ενσωματώσει όλους; Μήπως γενικά το Ισλάμ είναι ασύμβατο προς τον ευρωπαϊκό τρόπο σκέψης και ζωής; Μερικοί το πιστεύουν, όπως ο Ιταλοαμερικανός Πολιτειολόγος Τζιοβάνι Σαρτιόρι, ο οποίος με τα πειστικά του επιχειρήματα οδήγησε ακόμη και τον πρώην ηγέτη της ιταλικής Αριστεράς Μάσσιμο Ντ’Αλέμα να συμφωνήσει μαζί του. Όμως δεν πρέπει να γενικεύουμε. Υπάρχουν  στη χώρα μας και σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη αρκετοί Μουσουλμάνοι, οι οποίοι σέβονται τους νόμους και τον πολιτισμό μας και δεν είναι φανατικοί.

Το πρόβλημα δεν είναι η πίστη του απλού Μουσουλμάνου, η οποία  πρέπει να είναι απολύτως σεβαστή. Το ερώτημα είναι γιατί παρά την ευρωπαϊκή τους παιδεία κάποιοι γίνονται ακόμη πιο φανατικοί ισλαμιστές και καταλήγουν στη βία. Πιστεύω ότι το πρόβλημα είναι η πολυπολιτισμική αντίληψη ορισμένων χωρών. Δηλαδή η υποχώρηση της εθνικής και θρησκευτικής ταυτότητας της χώρας υποδοχής για να μην ... θιγούν οι μετανάστες. Φτάσαμε στο σημείο να απαγορευθούν τα Χριστουγεννιάτικα δέντρα σε ορισμένες βρετανικές πόλεις, αεροσυνοδοί ευρωπαϊκών εταιριών τιμωρούνται γιατί φαινόταν από το πουκάμισο ο σταυρός στον λαιμό τους, σε γαλλικά σχολεία το κυλικείο δεν σερβίρει σάντουιτς με χοιρινό για να μην ενοχληθούν ορισμένοι φανατικοί. Στην Ελλάδα ακούμε την άποψη να μην διδάσκουμε τα Ορθόδοξα Θρησκευτικά, αλλά την πολυθρησκευτικότητα για να ικανοποιήσουμε τους αλλόθρησκους μαθητές. Επίσης ακούμε δημάρχους να ζητούν την ίδρυση δεκάδων τζαμιών με κίνδυνο να αλλοιωθεί η πολιτιστική ταυτότητα των πόλεών μας.

Η πολυπολιτισμικότητα απέτυχε. Η ενσωμάτωση απαιτεί ισχυρή εθνική ταυτότητα από τα κράτη υποδοχής, όπως είναι η Ελλάδα, και αυστηρότατους όρους για την άδεια παραμονής. Να καθορισθεί πόσους μετανάστες αντέχει η κοινωνία  και ποιοί μετανάστες μπορούν να ενσωματωθούν. Να γίνονται  σοβαρέςεξετάσεις στη γλώσσα, την ιστορία και το Σύνταγμα της Ελλάδος για την απόκτηση της ιθαγένειας. Όχι άλλα πολυπολιτισμικά πειράματα, τα οποία εκτρέφουν τζιχαντιστές!

 πηγη

Η εξέλιξη της Πολυπολιτισμικής Εικονογραφίας. Οι εικόνες που θα κάνουν το εκφυλισμένο μυαλό σας να σκέφτεται «σωστά».

 

The Evolution of Multicultural Iconography” - Του BaronBodissey / ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ 
Ο τίτλος ακούγεται σαν πρόκειται για μια ερευνητική εργασία. Λοιπόν, κατά κάποιον τρόπο είναι – αν και δεν θα δείτε υποσημειώσεις ή επιστημονικά σχόλια, γιατί δεν ξέρω πού βρήκα αυτές τις εικόνες. 


Μερικές φορές, σε μια αναζήτηση χρησιμοποιώντας λέξεις-κλειδιά – όπως "πολυπολιτισμικό" (“multicultural”), "διαφορετικότητα"(“diversity”), "ανοχή" (“tolerance”), "χωρίς αποκλεισμούς"(“inclusive”), "εμπλουτίσει"(“enrich”) και "εθνοτικές"(“ethnic”) σε διάφορους συνδυασμούς – ανακαλύπτω ένα τεράστιο κοίτασμα οπτικού goodthink, και πολιτικώς ορθής απεικόνισης από σελίδα σε σελίδα. Ας προχωρήσουμε να δούμε το ζαχαρένιο ουράνιο τόξο της Πολυπολιτισμικής εικονογραφίας,.

Ιδού η συλλογή. Αυτές οι εικόνες αντιπροσωπεύουν μόνο ένα μικρό δείγμα του τι υπάρχει εκεί έξω και σας περιμένει να κάνει το εκφυλισμένο μυαλό σας να σκέφτεται «σωστά». 
 
Multicultural Joy 
Τα πρώτα σημάδια για το τι είναι τώρα γνωστό ως πολυπολιτισμικότητα άρχισαν να εμφανίζονται στα τέλη του 1950 και στις αρχές του 1960, κατά την διάρκεια της τρέλας του“Think Ethnic” που έπεσε σαν κύμα στην δυτική κουλτούρα, υπό την καθοδήγηση beatσυγγραφέων, αφηρημένων καλλιτεχνών, folk μουσικών και άλλων. Θυμάμαι τις παλιές απεικονίσεις του "μικρού κόσμου"(“small world”) με παιδιά από διάφορες εθνοτικές ομάδες που, πενήντα χρόνια από τότε, έχουν γίνει πανταχού παρούσες. Δείχνουν ένα χάρτη ή μια υδρόγειο σφαίρα με παιδιά διαφόρων εθνικοτήτων να στέκονται πάνω σε ένα αντιπροσωπευτικό κομμάτι γης. Το Μεξικανάκι φορούσε ένα σάλι και η Γιαπωνεζούλα ένα κιμονό. Το Εσκιμωάκι στεκόταν μπροστά από το ιγκλού του κρατώντας ένα καμάκι. Αλπικού τύπου παιδιά φαίνονταν με παραδοσιακές στολές. Εκείνες τις ημέρες η εικόνα με τον Αφρικάνο να κρατάει ένα δόρυ και να έχει ένα κόκαλο στη μύτη, ήταν ήδη ξεπερασμένη. 
Μια πιο πρόσφατη έκδοση του "μικρού κόσμου" είναι η εξής: 
 
Ο "μικρός κόσμος" με στολές 
Αυτή η εικόνα θα ήταν ιδεολογικά ύποπτη για τα πρότυπα του 2014. Δείτε για παράδειγμα, το παιδί από τη Χαβάη με φούστα. Για να εξαλειφθούν τα «εθνικά στερεότυπα» η προτιμώμενη λύση είναι να ντυθούν όλα τα παιδιά με τα ίδια ρούχα οπότε θα ξεχώριζαν μόνο από το χρώμα του δέρματος. 
 
Ο "μικρός κόσμος" χωρίς στολές 
Και εδώ είναι μια έκδοση με χάρτινες κούκλες. Στην ιερή τους ποικιλομορφία είναι όλα φτιαγμένα από το ίδιο υλικό και όλα φαίνονται ακριβώς το ίδιο: 
 
Τώρα ας περάσουμε στο πεδίο των προσεκτικά τραβηγμένων φωτογραφιών. Αυτές εκπροσωπούνται ευρέως σε πανεπιστήμια, εγχειρίδια της κυβέρνησης και έντυπα εταιριών. Κάθε φορά που μπαίνω σε τράπεζα, παρατηρώ προσεκτικά τις πολυπολιτισμικές αφίσες για τα δάνεια και τους λογαριασμούς ταμιευτηρίου. 
Εδώ είναι μια συλλογή από ποικιλία προσώπων όλων των ηλικιών που συγκεντρώθηκαν για να γιορτάσουν την «ενότητα-στην-ποικιλομορφία»("Unity in Diversity") με καθησυχαστικά, καλοσυνάτα και χαρούμενα πρόσωπα: 
 
Multicultural πολίτες όλων των ηλικιών 
Και εδώ είναι μια ελαφρώς διαφορετική ομάδα, σαφές ότι βρίσκονται σε χώρο εργασίας με δημογραφικό κέντρο βάρους κάπου στη “Γενιά της Χιλιετίας” (Millennials: όσοι γεννήθηκαν μεταξύ του '80 και του 2000 και τώρα αποτελούν δυνητικά την πιο παραγωγική ομάδα): 
 
Πολυπολιτισμική ομάδα εργαζομένων σε γραφεία, κυρίως νέοι 
Σε όλα τα ανωτέρω παραδείγματα, μία πλευρά της πολυμορφίας λείπει αισθητά: το χιτζάμπ, η ισλαμική μαντίλα. Κάθε φορά που εμφανίζεται κάποιο άτομο αραβικής προέλευσης, αντιπροσωπεύεται από μουσουλμανικές ενδυμασίες, όπωςburnoose και jalabiya, αν είναι άντρας. Άλλες επιλογές είναι τοτουρμπάνι, το φέσι, κλπ.. 
Αυτή είναι μια “μη-inclusive” κατάσταση και είναι αρκετά «σεξιστική» αν το σκεφτείτε. Αλλά τώρα αρχίζει να αλλάζει. Αν και οι εξιδανικευμένες ομάδες εργαζομένων είναι ακόμη χωρίς πέπλο, οι σχολικές ομάδες είναι ένα άλλο θέμα. 
Το συγκεκριμένο είδος της Πολυπολιτισμικής εικονογραφίας που εκπροσωπείται παρακάτω είναι μια ρύθμιση που έχω ονομάσει "κεφαλο-τροχός". Τυπικά, περιλαμβάνει ομάδες δημοτικού σχολείου, γυμνασίου ή φοιτητές που βρίσκονται στο έδαφος, όπως οι ακτίνες ενός τροχού με τα κεφάλια τους στο κέντρο: 
 
Παρατηρήστε την πιο πρόσφατη εξέλιξη του κεφαλο-τροχού, όπως φαίνεται σε αυτή τη φωτογραφία: 
 
Χρησιμοποιείται για να προβάλει πλάνα «διαφορετικότητας» μαθητών γυμνασίου με τυπική δυτική εμφάνιση: 
 
Όντας τα μαντιλοφορεμένα κορίτσια όλο και πιο συχνά περιλαμβάνονται σε προσεκτικά τοποθετημένα Πολυπολιτισμικά πλάνα σχολείου: 
 
Πολυπολιτισμική σχολική ομάδα, με μαντίλες 
Και δεν είναι μαντίλα αυτή στο μικρό καφέ κορίτσι στη δεξιά πλευρά αυτής της - αλά Montessori εκπαιδευτικού συστήματος - έκδοσης του «μικρού κόσμου»; 
 
Αυτές οι πρόσφατες φωτογραφίες γυναικών με χιτζάμπ, συμπεριλαμβανομένων πολύ νεαρών κοριτσιών, είναι ένα σημάδι που μας δείχνει το σύστημα, ότι το χιτζάμπ έχει πλέον εισαχθεί στις δυτικές κοινωνίες. Οι μουσουλμάνοι έχουν εργαστεί επιμελώς τις τελευταίες δεκαετίες για να επαναφέρουν το πέπλο, ως έκφραση «των δικαιωμάτων των γυναικών», έτσι ώστε πλέον, κάθε «μοντέρνα» σχολική ομάδα ή αθλητική ομάδα απαγορεύει να κάνουν «διακρίσεις». 
Για εκείνους που επιθυμούν να δημιουργήσουν τη δική τους εγκεκριμένη από τον ΟΗΕ Πολυπολιτισμική τέχνη, τα μολύβια αυτά είναι ένα απόλυτο must: 
 
Πολυπολιτισμικά κραγιόνια 
*************** 
Η φυσική αντίδραση στην Πολυπολιτισμική εικονογραφία είναι μια ενστικτώδης αίσθηση απέχθειας και αποστροφής. Όταν βλέπω αυτές τις εικόνες, θέλω απλώς να ξεφύγω από αυτές, να επιστρέψω σε έναν κόσμο που είναι υγιής και φυσιολογικός. 
Η αποστροφή μου για αυτές τις φωτογραφίες καθοδηγείται από μια βαθιά οργή ​​για την απίστευτη αναλήθεια τους. Είναι ψεύτικες. Είναι ανόητες.Δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. 
 
Για να υπογραμμιστεί η ψευδολογία αυτών των εικόνων, ρίξτε πάλι μια ματιά στην φωτογραφία με αυτές τις έφηβες με το τζιχάμπ στο «κεφαλο-τροχό». Σοβαρά, πιστεύετε ότι μια μουσουλμανική οικογένεια - που απαιτεί τα κορίτσια τους να φορούν το πέπλο - θα επέτρεπαν τα κορίτσια τους να ξαπλώσουν στο έδαφος τόσο κοντά με νεαρούς με τους οποίους δεν έχουν συγγένεια, ειδικά εάν είναι «άπιστοι»; Δεν θα τους το επέτρεπαν. Πατέρες, θείοι και αδελφοί θα τις τιμωρούσαν αν το έκαναν, και ίσως και να τις σκότωναν. Έχουμε δει πάρα πολλές τραγικές ιστορίες αυτής της τάσης σε ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Καναδά, Αυστραλία, Δανία, Γερμανία και άλλες δυτικές χώρες. 
Εν ολίγοις: οι εικόνες αυτές δεν τίποτα άλλο παρά ολέθρια, επικίνδυνα ψέματα. 
Κανείς, ούτε καν οι άνθρωποι που κατασκεύασαν αυτά τα “οπτικά τραβεστί” πιστεύουν ότι αντανακλούν τον κόσμο που ζούμε. Οι πραγματικοί άνθρωποι – ακόμα και οι φανατικοί της πολιτικής ορθότητας – τείνουν να συναναστρέφονται με άτομα του δικού τους είδους. Όταν αναγκάζονται από τις περιστάσεις να κάνουν συντροφιά με την «διαφορετικότητα», δεν είναι «άνετοι» με ένα υπερβολικά πλατύ χαμόγελο. Είναι ευγενικοί μεν, αλλά συγκρατημένοι και έχουν το… νου τους. Κρατούν μια σαφή απόσταση. 
Η πραγματική συντροφικότητα μπορεί μόνο να προέλθει - αν έρθει ποτέ - μετά από μήνες ή χρόνια στενής γνωριμίας, όταν αποδειχθεί πλήρης εμπιστοσύνη. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να γεφυρωθεί η ενστικτώδης απέχθεια που ο καθένας αισθάνεται για συνανθρώπους του με ευρέως διαφορετικό γονότυπο. 
Έτσι, ποιος είναι ο σκοπός αυτής της ιδανικής Πολυπολιτισμικής κουταμάρας; 
Η Πολυπολιτισμική εικονογραφία μας παρουσιάζει αυτό που οKonrad Lorenz ονόμασε “supernormal sign stimuli” («υπερφυσικό σημάδι ερεθισμάτων»). (Κόνραντ Λόρεντς: 1903-1989, Αυστριακός ζωολόγος, ηθολόγος και ορνιθολόγος που έκανε σημαντικές μελέτες σχετικά με την συμπεριφορά των ζώων). Δηλαδή, μια οπτική αναπαράσταση μιας κατάστασης η οποία στην πραγματικότητα δεν υπάρχει, αλλά στην οποίαέχουμε προγραμματιστεί να ανταποκριθούμε ακόμα πιο έντονα από ό, τι θα κάναμε στην πραγματικότητα. Οι κατασκευασμένες εικόνες Πολυπολιτισμικών ομάδων προορίζονται να μας γεμίζουν με μια τεχνητή αίσθηση «ζεστής αγάπης» και «καλής αδελφοσύνης». Υποτίθεται ότι έτσι πρέπει να αισθανόμαστε πιο έντονα από ό, τι κάνουμε στα πλαίσια της δικής μας οικογένειας και κοινότητας. 
Η μεγάλη διαφορά μεταξύ των υπερφυσικών σημαδιών ερεθισμάτων στο ζωικό βασίλειο και εκείνων που αναδεύονται από τις ταξιαρχίες προπαγάνδας της πολιτικής ορθότητας είναι ότι τα πρώτα είναι ενστικτώδη και έχουν γενετική βάση, ενώ τα δεύτερα κατασκευάζονται και επιβάλλονται απ’ έξω. Αντιπροσωπεύουν την προσπάθεια να παρακάμψουν τον ενστικτώδη προγραμματισμό μας που μας λέει ότι είμαστε πιο ευτυχισμένοι και πιο ασφαλείς ανάμεσα στους ανθρώπους με τους οποίους μοιραζόμαστε την μεγαλύτερη δυνατή διατομή του γονιδιώματός μας. Επιδιώκει να μας κάνει κάτι που δεν είμαστε. 
 
Πόσο καλά δουλεύει όλο αυτό; 
Ο καλύτερος τρόπος για να το μάθουμε είναι να ρωτήσουμε τουςMillennials. Απορροφούν όλη αυτή την υπονομευτική εικονογραφία από τότε που οι μαμάδες τους, τους παρέδωσαν σε βρεφονηπιακούς σταθμούς όταν φορούσαν ακόμα πάνες* . 
*************** 
Μια τελική σκέψη για την Πολυπολιτισμική εικονογραφία: 
Είκοσι ή τριάντα χρόνια πριν, τα πολυπολιτισμικά memes(‘μιμίδια’, τρόποι συμπεριφοράς που αντιγράφονται) συνοδευόταν από την εικόνα με το "ουράνιο τόξο". Η τάση αυτή προήλθε από τον Jesse Jackson και την ‘Rainbow PUSH Coalition’ πίσω στη δεκαετία του 1970. Η υποθετική ιδέα ήταν ότι όλοι οι άνθρωποι από διαφορετικά χρώματα θα έρθουν κοντά και θα είναι σαν ένα ουράνιο τόξο. 
Ωστόσο, το ουράνιο τόξο εμφανίζεται σπάνια στα multicultiεικονίδια τώρα. Ο λόγος; Αφομοιώθηκε με επιτυχία από τις ομάδεςLGBT και το κίνημα "Pride". Όλοι έχουν δει τις παρελάσεις “Pride” όπου σημαίες και πανό με το «ουράνιο τόξο» συνοδεύουν φρικιά με δερμάτινα και τρανσέξουαλ. Μάλλον αυτό δεν είναι εκείνο που θέλουμε οι άνθρωποι να συνδέσουν με τα χαριτωμένα μας μικρά Multicultural παιδιά του νηπιαγωγείου. 
 
* ΚΟ: Μια εντελώς «απαράδεκτη» μελέτη δείχνει ότι τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας αισθάνονται πιο άνετα να παίζουν με παιδιά παρόμοιας εθνοτικής καταγωγής και ότι στην πραγματικότητα τείνουν να αισθάνονται εχθρικά προς τα παιδιά που έχουν διαφορετικό εθνοτικό υπόβαθρο. Φυσικά αποκλείεται να είναι η πολυπολιτισμικότητα το "λάθος". Το σφάλμα είναι όλο των μικρών παιδιών.

http://lithosfotos.blogspot.gr

Ουκρανία - Χρήσιμα διδάγματα για όσους θέλουν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε πολυπολιτισμική κοινωνία.

Τι αποδεικνύεται στην Ουκρανία

Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων

Ποια πλευρά έχει δίκιο στην Ουκρανία; Ούτε ο απερχόμενος πρόεδρος Γιανουκόβιτς είχε μεγάλη σχέση με τη δημοκρατία ούτε οι διαδηλωτές που τον εκθρόνισαν είναι θαυμαστές του ευρωπαϊκού δημοκρατικού προτύπου. Η Ουκρανία δεν έμαθε ποτέ να κυβερνάται δημοκρατικά, διότι έζησε επί αιώνες υπό το τσαρικό καθεστώς και στη συνέχεια κυβερνήθηκε από τον απάνθρωπο κομμουνιστικό ολοκληρωτισμό. Τα διαλυτικά φαινόμενα που παρουσιάζει σήμερα οφείλονται πρωτίστως στην πολυπολιτισμική δομή της.

Η ουκρανική εθνική συνείδηση είναι μεν υπαρκτή, αλλά δεν εκφράζει μεγάλο μέρος των πολιτών της σημερινής Ουκρανίας. Αλλοι νιώθουν Ρώσοι, άλλοι μόνο Ουκρανοί, άλλοι και τα δύο, άλλοι τίποτε από αυτά, άλλοι θυμούνται τις γερμανικές ή πολωνικές ρίζες τους και άλλοι ψάχνονται. Αλλοι είναι πιστοί Ορθόδοξοι και άλλοι Ουνίτες. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της ουκρανικής Ιστορίας είναι η ύπαρξη των Ουνιτών ή Ελληνοκαθολικών στις δυτικές επαρχίες της. Από το 1219 ο παπισμός πειραματίστηκε στη μέθοδο αυτή του προσηλυτισμού ορθοδόξων. Αφηνε τους ιερείς και τους πιστούς να τηρούν επιφανειακά τα ορθόδοξα έθιμα, αλλά τους υποχρέωνε να υπακούουν στον Πάπα. Η λανθασμένη αυτή μορφή ενώσεως των εκκλησιών  ονομάζεται Ουνία (στα λατινικά σημαίνει ένωση) και απορρίπτεται κατηγορηματικά από την Ορθοδοξία.

Πολλοί Ουνίτες της Ουκρανίας κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου πολέμησαν στο πλευρό των Γερμανών ναζί και μετά τον πόλεμο τιμωρήθηκαν από τον Στάλιν ως συνεργάτες του κατακτητή. Συνεχιστές της φιλοναζιστικής ιδεολογίας είναι οι οπαδοί του κινήματος Σβόμποντα, το οποίο εμφανίζεται ως φιλοευρωπαϊκό και πρωτοστατεί στις διαδηλώσεις. Η Ουκρανία κινδυνεύει να διασπαστεί λόγω της πολυπολιτισμικής συνθέσεώς της .

Τα πολυπολιτισμικά κράτη, στα οποία άνωθεν επεβλήθησαν τεχνητές εθνικές συνειδήσεις, εύκολα διαλύονται ή οδηγούνται σε εσωτερικές αιματηρές συγκρούσεις. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι Γάλλοι δημιούργησαν το κράτος του Λιβάνου κόβοντας μία λωρίδα από τη Συρία. Μοίρασαν τις εξουσίες αυθαίρετα σε Μαρωνίτες, Ορθοδόξους, Αρμενίους, Σουνίτες, Σιίτες και Δρούζους, και τελικά το οικοδόμημα κατέρρευσε. Από το 1975 μέχρι σήμερα οι θρησκευτικές κοινότητες του Λιβάνου συγκρούονται με κάθε τρόπο. Θυμίζω και την προσπάθεια του κομμουνιστή δικτάτορα Τίτο να επιβάλει τη γιουγκοσλαβική συνείδηση σε Σέρβους και Κροάτες. Μετά τον θάνατό του η Γιουγκοσλαβία διελύθη με οδυνηρό τρόπο.

Χρήσιμα διδάγματα για όσους θέλουν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε πολυπολιτισμική κοινωνία.

Δημοκρατία,1/03/2014

http://aktines.blogspot.gr/

Αμερικάνος κοινωνικός επιστήμονας (μετά λύπης) διαπιστώνει: «Η πολυπολιτισμική κοινωνία και η κοινωνική συνοχή είναι έννοιες ασύμβατες»

Ο Zachary Neal, κοινωνιολόγος του πανεπιστημίου του Michigan, λέει ότι το να βάλεις τους ανθρώπους από διαφορετικό φυλετικό, κοινωνικό, οικονομικό, ή θρησκευτικό υπόβαθρο να ζουν και να λειτουργούν στην ίδια περιοχή μπορεί να είναι αδύνατον, όπως αποδεικνύεται από μια εργασία του.
Σε δήλωσή του ο Neal δήλωσε: «τα ευρήματα αυτά δείχνουν ότι μπορεί να μην είναι δυνατό να δημιουργηθούν κοινότητες που να είναι ταυτόχρονα και πλήρως ‘ολοκληρωμένες’(πολυπολιτισμικές) και πλήρως συνεκτικές . . . όταν πρόκειται για την κατάργηση του διαχωρισμού της γειτονιάς και της κοινωνικής συνοχής, δεν μπορείτε να έχετε και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο».
Στην ουσία, αυτό που λέει, είναι ότι όταν δύο ή περισσότερες ομάδες ανθρώπων εξαναγκάζονται να ζήσουν μαζί σε μια χώρα, η χώρα είναι διασπασμένη και διχασμένη.


Αυτό έρχεται σε πλήρη συμφωνία με την κοινή λογική. Ένα παράδειγμα είναι με τους σκίουρους στη Βρετανία, όπου οι σκίουροι με γκρίζο τρίχωμα είναι ενδημικοί. Βιολόγοι εισήγαγαν σκίουρους με κόκκινο τρίχωμα από την Αμερική και οι κόκκινοι σκίουροι σκότωσαν τους περισσότερους γκρι σκίουρους. Σήμερα, οι γκρι σκίουροι έχουν σχεδόν εξαφανιστεί.
Ο Neal είπε επίσης, ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων θέλουν να συνδεθούν συναισθηματικά με ανθρώπους που είναι παρόμοιοιμε αυτούς. Όσον αφορά τη φυλή, τη θρησκεία, την κοινωνική τάξη, ή οποιαδήποτε άλλα τμήματα της κοινωνίας.

Η μελέτη του Neal βασίστηκε σε διάφορα υπολογιστικά μοντέλα φανταστικών γειτονιών. Η μελέτη διαπίστωσε ότι όταν μια περιοχή είναι πιο ετερογενής (διαφορετικές ομάδες ανθρώπων)είναι λιγότερο ενωμένη και το αντίστροφο, όταν μια γειτονιά είναι πιο ομοιογενής (ίδια ομάδα ανθρώπων) είναι περισσότεροενωμένη.
Με ένα ξεφύσημα απογοήτευσης, ο Neal δήλωσε: «Οι τάσεις είναι τόσο ισχυρές, που είναι απίθανο κάποια πολιτική να μπορεί να το αλλάξει αυτό. Δεν οφείλεται στο ότι οι τοπικοί ηγέτες και πολιτικοί δεν προσπαθούν αρκετά σκληρά, αλλά τώρα θεωρούμε ότι οφείλεται στο οι ​​στόχοι της ολοκλήρωσης και της συνοχής δεν είναι συμβατές η μία με την άλλη».
Οι διαπιστώσεις του Neal έχουν δημοσιευθεί στο αμερικανικό περιοδικό American Journal of Community Psychology.

http://lithosfotos.blogspot.gr/

Απάντηση των κλασικών στην παγκοσμιοποίηση και τον πολυπολιτισμό

Η παγκοσμιοποίηση και ο πολυπολιτισμός δεν είναι φαινόμενα, ιδέες, θεωρίες ή συστήματα που γεννήθηκαν κι αναπτύχθηκαν κατ’ αποκλειστικότητα στις σύγχρονες κοινωνίες. Δεν αποτελούν συστήματα υπέρ ή κατά των οποίων έχουν το προνόμιο να στρέφονται οι άνθρωποι του εικοστού πρώτου αιώνα.

Αυτό που χαρακτηρίζει όμως τη σύγχρονη εποχή, και πρέπει να το προσέξει ιδιαίτερα κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος, είναι ότι ενώ κάποιοι εναντιώνονται στην παγκοσμιοποίηση, από την άλλη πλευρά είναι υπέρμαχοι των πολυ- πολιτισμικών κοινωνιών. Υποστηρίζουν δηλαδή ότι μπορούν πολλοί λαοί ή έθνη να συνυπάρξουν και να συμβιώνουν αρμονικά, υπερπηδώντας τις φυλετικές, θρησκευτικές, πολιτισμικές ή όποιες άλλες διαφορές τους.

Και τίθεται το ερώτημα, αν αυτοί που υποστηρίζουν τις πολυπολιτισμικές κοινωνίες μπορούν να θεμελιώσουν τις απόψεις τους ιστορικά, αντλώντας δηλαδή στοιχεία από την ιστορία, τη γέννηση κι άνθηση τέτοιων πολιτισμών.

Η απάντηση που δίνεται είναι αρνητική. Αν οι υπερασπιστές των πολυπολιτισμικών κοινωνιών μελετούσαν την ιστορία, και μάλιστα την ελληνική ιστορία και φιλοσοφία, τότε οι θεωρίες τους θα ήταν διαφορετικές.

Πρώτοι οι αρχαίοι Έλληνες μίλησαν για τις πολυπολιτισμικές κοινωνίες, προειδοποιώντας για τους κινδύνους που αυτές εγκυμονούν για κάθε λαό.

Στους «Νόμους», 693α, ο Πλάτων περιέγραψε τον «πολυπολιτισμό» και τα άσχημα που αυτός φέρνει μαζί του, λαμβάνοντας βέβαια υπόψη τις συνθήκες της εποχής. 

«Πραγματικά, όταν λέμε ότι οι Έλληνες απέκρουσαν τον εχθρό, δε μιλάμε σωστά. Αν δεν υπήρχε η κοινή απόφαση Αθηναίων και Σπαρτιατών να αντισταθούν στον κίνδυνο της δουλείας, θα είχαμε τώρα ολοκληρωτική επιμειξία ανάμεσα σε όλες τις ελληνικές φυλές αλλά κι ανάμεσα σε Έλληνες και βαρβάρους - και το αντίστροφο. Αυτό ακριβώς εί χε γίνει ανάμεσα στους λαούς, που είναι σήμερα υπόδουλοι στους Πέρσες. Οι διάφορες φυλές διασπάστηκαν και μετά ανακατεύτηκαν με τις άλλες, σχηματίζοντας νέες κοινότητες».

Θα έπρεπε κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος της σύγχρονης εποχής να κρίνει τον πολυπολιτισμό, λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες της δικής του εποχής, αλλά κι αντλώντας ιστορικά στοιχεία από την κλασική ελληνική φιλοσοφία. Η αντίσταση ενάντια στην «παγκοσμιοποίηση και τον πολυπολιτισμό» της παλιάς εποχής αντικατοπτρίζεται στους νικηφόρους αγώνες των ελληνικών πόλεων-κρατών κατά τους Μηδικούς Πολέμους. Τότε οι αρχαίοι Έλληνες ανέκοψαν την πορεία των βαρβάρων εξ ανατολών, των Περσών. Αν οι Έλληνες δεν κατάφερναν να αντισταθούν, θα υποδουλώνονταν στους Πέρσες, θα έχαναν την εθνική τους συνείδηση και τον πολιτισμό τους. Κι όχι μόνο οι Έλληνες. Γι’ αυτό αποτελεί παράδειγμα προς τίμηση ο αρχαίος ελληνικός κόσμος, προς αποφυγή μελλοντικής πολιτισμικής καταστροφής.

Από το βιβλίο «Ο Θάνατος του Έθνους» του Κυριάκου Βελόπουλου, εκδόσεις ‘ΚΑΔΜΟΣ’ (σελ. 341,342)

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

www.pentapostagma.gr

Σχόλιο
Πολυπολιτισμό θέλησε να επιβάλλει και ο Μ. Αλέξανδρος με αποτέλεσμα να εκπολιτισθούν οι βάρβαροι τής ανατολής και να στραφούν στην συνέχεια εναντίον τών Ελλήνων που είχαν δεχθεί τίς ανατολίτικες επιδράσεις με τήν μορφή τής θεοσοφίας και τού γνωστικισμού - βουδισμού. 

Καλώς ήρθατε στην νέα πολυπολιτισμική Ευρώπη

Napoleon Linardatos

Ναπολέων Λιναρδάτος

Η πραγματικότητα, όπως την βιώνουν οι Ευρωπαίοι πολίτες, βρίσκει τον τρόπο να σπάει την σιωπή των ΜΜΕ και να διακόπτει την ροή της εικονικής ομαλότητας που μεταδίδουν. Κρίμα που αυτό συμβαίνει συνήθως όταν ένας άνθρωπος έχει χάσει την ζωή του. Κρίμα που η έστω και μερική μετάδοση της πραγματικότητας μπορεί να γίνει μόνο μετά από κάποια ανθρωποθυσία.

Αναρωτιέται κανείς πόσες ανθρώπινες ζωές θα πρέπει να καταστραφούν πριν οι διοικούντες καταλάβουν ότι το πολυπολιτισμικό μοντέλο έχει αποτύχει. Αν κάτι θα έπρεπε να έχει γίνει κατανοητό εδώ και πολλές δεκαετίες στην γηραιά ήπειρο είναι ότι τα πειράματα που στρέφονται ενάντια στην ανθρώπινη φύση αποτυγχάνουν. Το πείραμα του φασισμού απέτυχε με θύματα 50 εκατομμύρια ανθρώπινες ζωές. Το πείραμα του κομμουνισμού απέτυχε και αυτό έχοντας σφαγιάσει πρώτα 100 εκατομμύρια ανθρώπους. Αν κάτι θα έπρεπε να έχουμε μάθει στην γηραιά ήπειρο είναι να αποφεύγουμε τις θεωρητικές και ιδεαλιστικές φαντασιώσεις της θολοκουλτούρας. Η ανθρώπινη εμπειρία και παράδοση θα πρέπει να είναι οι βασικές πηγές παραγωγής πολιτικής.

Οι δύο ισλαμιστές που αποκεφάλισαν τον 25χρονο Λι Ρίγκμπι πέταξαν το πτώμα του στην μέση του δρόμου και μετά κάλεσαν τους περαστικούς για να κάνουν δηλώσεις. Σταμάτησαν μάλιστα και ένα λεωφορείο προσκαλώντας τους επιβάτες να πάρουν φωτογραφίες και βίντεο με τα τηλεφωνά τους. Η αστυνομία πήρε τον χρόνο της για να κάνει την εμφάνιση της.  

Γράφτηκε ότι ίσως για πρώτη φορά στην ιστορία της Βρετανίας ο αριθμός των αστυνομικών υπερβαίνει αυτών των στρατιωτών. Πριν αναρωτηθείτε γιατί με τόσους πολλούς αστυνομικούς πήρε αρκετό χρόνο για υπάρξει αστυνομική αντίδραση στο συγκεκριμένο συμβάν, θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι όλοι αυτοί οι αστυνομικοί πολεμούν νύχτα και μέρα το έγκλημα. Για παράδειγμα μετά τον σφαγιασμό του 25χρονου Λι Ρίγκμπι, η βρετανική αστυνομία έκανε τρεις απανωτές συλλήψεις. Οι πρώτες δύο για σχόλια στο twitter και η άλλη για σχόλιο στο facebook. Ο λόγος για αυτές τις συλλήψεις ήταν «κακόβουλες επικοινωνίες» που δυσφημούσαν την μουσουλμανική θρησκεία.

Οι έρευνες για τα σχόλια άρχισαν τις 3:20 π.μ., λίγο αργότερα και μέσα στην άγρια νύχτα η αστυνομία εισέβαλε στις κατοικίες των υπόπτων για να κάνει τις συλλήψεις. Θα πρέπει να σας ενημερώσουμε ότι η Βρετανία ανήκει στις χώρες εκείνες που η κα Φώφη Γεννηματά χαρακτηρίζει ως «την πρωτοπορία αντιμετώπισης της ρατσιστικής βίας». Έτσι οι βρετανικές αρχές έχουν στήσει ένα μεγάλο και περίπλοκο μηχανισμό παρακολούθησης των απόψεων των πολιτών, που παρεμπιπτόντως, έχει προχωρήσει και πέρα από την αστυνόμευση ιδεών. Για παράδειγμα, οι τοπικές αρχές διέταξαν την Beverley Akciecek, ιδιοκτήτρια του καφενείου Snack Shack, να αλλάξει απορροφητήρα γιατί η μυρωδιά του μπέικον προσέβαλε τους μουσουλμάνους περίοικους.  Εν τω μεταξύ, η Βρετανία τα τελευταία χρόνια γνωρίζει μια ραγδαία και δραματική αύξηση της εγκληματικότητας. Μάλλον θα χρειάζονται περισσότερους νόμους λογοκρισίας.

Όπως μας “ενημερώνουν” τα ελληνικά ΜΜΕ χρειάζεσαι επίσης και ένα μεγάλο και γενναιόδωρο κράτος πρόνοιας για τους μετανάστες. Αν και ένας μεγάλος αριθμός μεταναστών στην Βρετανία ζει από το κράτος πρόνοιας, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το βρετανικό κράτος δεν είναι τόσο γενναιόδωρο όσο τα σκανδιναβικά. Ή μάλλον θα πρέπει να το ξεχνάμε, γιατί γεγονότα στην Σουηδία την εβδομάδα που πέρασε δημιουργούν κάποιες δυσκολίες για την μέχρι πρότινος εικονική πραγματικότητα των ΜΜΕ.

Μετά τις ταραχές και τις ολονύχτιες οδομαχίες στην Σουηδία επί σειρά ημερών, τώρα η αφήγηση για τον σκανδιναβικό μοντέλο αλλάζει, και όπως μας ενημέρωνε το δελτίο του ΣΚΑΙ την Πέμπτη, ή το Βήμα της Κυριακής μερικές μέρες μετά,  «Η ανεργία και ο κοινωνικός αποκλεισμός γεννούν την οργή» στην... Σουηδία. Να σημειώσουμε εδώ ότι η ανεργία στην πόλη των ταραχών είναι 8% και ότι το σουηδικό κράτος παρέχει σε κάθε μετανάστη από την πρώτη στιγμή, δωρεάν στέγαση, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, δωρεάν εκπαίδευση και μια σειρά επιδομάτων. Αλλά ίσως όλα αυτά να μην είναι αρκετά, ίσως να χρειάζονται και οι Σουηδοί περισσότερους νόμους λογοκρισίας. Θα μπορούσαν ίσως να δανειστούν από τους Βρετανούς αυτό το εγχειρίδιο παρακολούθησης με τον κωδικό 1984, κάποιου εν ονόματι Τζορτζ Όργουελ.

Πίσω στα δικά μας, την Κυριακή το πρωί στην Κέρκυρα, Αφγανός στην προσπάθεια του να ληστέψει μια Ελληνίδα φοιτήτρια την έσπρωξε σε γκρεμό.  Η φοιτήτρια τραυματίστηκε σοβαρά και «διακομίστηκε στο νοσοκομείο του νησιού, όπου νοσηλεύεται.» Υποθέτω ότι όταν ξαναβρεί τις αισθήσεις της, θα είναι υπερήφανη που ζει σε μια χώρα όπου η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ έχουν επικεντρωθεί τις τελευταίες εβδομάδες στο να περάσουν ένα νόμο λογοκρισίας, τον λεγόμενο “αντιρατσιστικό”.

Το «σουηδικό μοντέλο»... φλέγεται στα φτωχά προάστια

Τα προάστια της Στοκχόλμης, όπου ζουν κυρίως μετανάστες, τα βράδια παίρνουν φωτιά από τις συγκρούσεις νεαρών με την αστυνομία
Σοβαρούς κλυδωνισμούς δέχεται τις τρεις τελευταίες ημέρες το «σουηδικό μοντέλο» που συνδυάζει γενναιόδωρες παροχές κοινωνικής πρόνοιας με την κοινωνική δικαιοσύνη, καθώς από την Κυριακή σε προάστια της Στοκχόλμης, όπου διαμένουν κυρίως μετανάστες, έχουν ξεσπάσει συγκρούσεις μεταξύ ομάδων νεαρών και αστυνομικών, οι σοβαρότερες εδώ και πολλά χρόνια.

Γράφει η Χρυσούλα Κατσαρού 
Κάθε βράδυ επαναλαμβάνεται το ίδιο σκηνικό -πυρπολήσεις αυτοκινήτων και σπάσιμο τζαμιών- ενώ το βράδυ της Τρίτης, ένα αστυνομικό τμήμα στην περιοχή Γιάκομπσμπεργκ στα βορειοδυτικά της πόλης δέχθηκε επίθεση, δύο σχολεία υπέστησαν ζημιές και ένα κέντρο τέχνης πυρπολήθηκε, παρά την έκκληση για ηρεμία από τον πρωθυπουργό Φρέντρικ Ράινφελντ. Η αστυνομία προχώρησε σε συλλήψεις επτά ατόμων, τρία από τα οποία αφέθηκαν αργότερα ελεύθερα.
Οι ταραχές συνδέονται με τον θανάσιμο πυροβολισμό από αστυνομικούς ενός 69χρονου άνδρα οπλισμένου με μαχαίρι που είχε κλειδωθεί σε διαμέρισμα στο προάστιο Χάσμπι, βορειοδυτικά της πόλης, όπου μεγάλο μέρος των κατοίκων είναι μετανάστες πρώτης ή δεύτερης γενιάς.
Η αστυνομία έχει αρνηθεί να δημοσιοποιήσει την εθνικότητα του 69χρονου, ενώ κάτοικοι του προαστίου που μίλησαν στον Τύπο ισχυρίστηκαν ότι οι αστυνομικοί προκάλεσαν με χαρακτηρισμούς όπως «αλήτες, πίθηκοι και αράπηδες» και τους κατηγόρησαν για υπέρμετρη βία σε βάρος μεταναστών.
Ως «γιγαντιαία αποτυχία» των πολιτικών της κυβέρνησης, στις οποίες οφείλεται η αύξηση των γκέτο στα προάστια, χαρακτήρισε τα επεισόδια η εφημερίδα «Aftonbladet». Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η Αννα Μαργκέτε Λιβ από το Αριστερό Κόμμα, δηλώνοντας στην ημερήσια «Svenska Dagbladet» πως «έχουμε αποτύχει να δώσουμε στους ανθρώπους που ζουν στα προάστια μια ελπίδα για το μέλλον».
Πράγματι, μετά από δεκαετίες πρακτικής εφαρμογής του «σουηδικού μοντέλου», η Σουηδία έχει περιορίσει σημαντικά τον ρόλο του κράτους από το 1990, ενισχύοντας έτσι την ταχύτερη αύξηση των ανισοτήτων.
Ενώ το μέσο βιοτικό επίπεδο εξακολουθεί να είναι από τα υψηλότερα στην Ευρώπη, οι κυβερνήσεις έχουν αποτύχει να μειώσουν σημαντικά τη μακροχρόνια ανεργία των νέων και τη φτώχεια, που επηρεάζει τις κοινότητες των μεταναστών όλο και περισσότερο. Στις ηλικίες 15-24, η ανεργία είναι 27% για το πρώτο τετράμηνο του 2013, όταν η συνολικά, η ανεργία κυμάνθηκε στο 8,4% για τον Μάρτιο.
Επιπλέον, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ, η ανεργία μεταξύ εκείνων που γεννήθηκαν εκτός της Σουηδίας (που αποτελούν το 15% του πληθυσμού, το μεγαλύτερο στη Σκανδιναβία) ανέρχεται σε 16%, σε σύγκριση με το 6% για όσους έχουν γεννηθεί στη χώρα.
Πυρά για τη μεταναστευτική πολιτική από τα... άκρα δεξιά, εξαπέλυσε και ο Μαρκ Αμπραμσον, πρόεδρος του αντι-μεταναστευτικού κόμματος «Σουηδοί Δημοκράτες», το οποίο έχει σκαρφαλώσει στην τρίτη θέση στην πρόθεση ψήφου για τις βουλευτικές εκλογές που θα πραγματοποιηθούν το 2014.
«Τα περιστατικά αυτά», δήλωσε ο Αμπραμσον, «είναι η συνέπεια των πολυπολιτισμικών πολιτικών που υιοθέτησε η Σουηδία στα '80 και δεν τα βλέπουμε μόνο εδώ αλλά και σε όλη την Ευρώπη και νομίζω πως θα δούμε περισσότερα και πιο βίαια, αν δεν αλλάξουμε πολιτική», τόνισε.
kostasxan.blogspot.com

Σχόλιο

Πάντα η πραγματικότητα θα διαψεύδει την ιδεοληψία - προπαγάνδα. Μόνο που όταν γίνεται αυτό είναι πάντα αργά. Εσόμεθα προμηθείς κι όχι επιμηθείς.