Μετά τις "πενταροδεκάρες" για την Ιδιωτική Εκπαίδευση, τις "απόψεις" για την Γενοκτονία των Ποντίων έχουμε και ωμή παρέμβαση στην Δικαιοσύνη;;;

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Πρωτοφανής απόπειρα παρέμβασης στη δικαιοσύνη και στα πειθαρχικά συμβούλια από τον Υπουργό Παιδείας

Κατατέθηκε ερώτηση στη Βουλή που απευθύνεται στον Υπουργό Δικαιοσύνης.

Δελτία τύπου & εκτενής αναφορά στο θέμα θα βρείτε στο esos.gr και σε άλλα websites.

Ακολουθεί ανοιχτή επιστολή του Μπάμπη Αλεξανδράτου.

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΞΙΟΤΙΜΟ κ. ΥΠΟΥΡΓΟ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Ίλιον 5-11-2015

Μετά τις "πενταροδεκάρες" για την Ιδιωτική Εκπαίδευση, τις "απόψεις" για την Γενοκτονία των Ποντίων έχουμε και ωμή παρέμβαση στην Δικαιοσύνη;;;

Αξιότιμε κ. Υπουργέ της Παιδείας

Με κατάπληξη ακούσαμε τις "απόψεις" που εκφράσατε σχετικά με τις "πενταροδεκάρες" στην Ιδιωτική Εκπαίδευση και την Γενοκτονία των Ποντίων.

Και πριν προλάβουμε να συνέλθουμε από το σοκ και την έκπληξη που μας προκάλεσαν τα λόγια σας κ. Υπουργέ, προχωράτε σε κάτι πρωτοφανές και πρωτάκουστο. Με επίσημο δελτίο τύπου του Υπουργείου Παιδείας, του Υπουργείου που σας εμπιστεύθηκε ο Ελληνικός Λαός, παρεμβαίνετε δημόσια και απροκάλυπτα και στο έργο πλέον της Δικαιοσύνης και μάλιστα ονομαστικά για κατηγορούμενους του Ποινικού Δικαίου που σε λίγες μέρες δικάζονται στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο. Δεν θυμάμαι να έχει ξαναγίνει ποτέ κάτι τέτοιο κ. Υπουργέ σε συνθήκες Δημοκρατικού Πολιτεύματος.

Σε αντίθεση προς την θεμελιώδη αρχή της Δημοκρατίας που θέλει τις τρεις εξουσίες διακριτές και ανεξάρτητες μεταξύ τους, (Νομοθετική, Εκτελεστική και Δικαστική), τώρα παρεμβαίνετε και στο έργο της Δικαιοσύνης και των πειθαρχικών συμβουλίων. Και η παρέμβαση αυτή δεν είναι έκκληση, όπως δεν είναι "εθνοκάθαρση" ο σφαγιασμός και η Γενοκτονία τω Ποντίων και δεν είναι "πενταροδεκάρες" ο ΦΠΑ των ιδιωτικών σχολείων.

Αλήθεια κ. Υπουργέ πληροφορηθήκατε γιατί δικάζονται αυτοί τους οποίους υποστηρίζετε με τόση προθυμία; Δεν μάθατε ότι οι ίδιοι αποφάσισαν να δικάσουν συναδέλφους τους, τους δίκασαν και τους καταδίκασαν (χωρίς καν να τους δώσουν το στοιχειώδες δικαίωμα να απολογηθούν και να υπερασπίσουν τον εαυτό τους) και τελικά τους "εκτέλεσαν εν ψυχρώ", βαθμολογώντας τους απαξιωτικά και τιμωρητικά στα υπηρεσιακά συμβούλια κατά τις κρίσεις των διευθυντών σχολείων το 2011, αξιολογώντας τους με το βαθμό 3 (τρία) και με άριστα το 15, χωρίς κανέναν ηθικό ενδοιασμό;

Δεν μάθατε ότι ενώ οι ίδιοι ήταν εκλεγμένα αιρετά μέλη στα συμβούλια και είχαν αποστολή να προφυλάξουν τους συναδέλφους τους από πιθανές αυθαιρεσίες και παρανομίες της Διοίκησης, αυθαιρέτησαν και παρανόμησαν οι ίδιοι εναντίον των συναδέλφων τους;

Και ο λόγος; Επειδή οι καταδικασθέντες από αυτούς συνάδελφοί τους είχαν διαπράξει το … "μέγα έγκλημα" και είχαν εφαρμόσει το νόμο, όπως ήταν υποχρεωμένοι άλλωστε, όταν ήταν στελέχη της Εκπαίδευσης.

Αλήθεια οι ενέργειές τους αυτές είναι για σας "έκφραση γνώμης", όπως τις "βαφτίζετε" στην ανακοίνωσή σας;

Γνωρίζετε ότι την "καταδίκη" αυτή την είχαν προαποφασίσει και την είχαν προαναγγείλει δημόσια;

Γνωρίζετε ότι μετά τις πράξεις τους, κομπορρημονούσαν δημόσια και υπερηφανεύονταν προκλητικά για τις ενέργειές τους αυτές;

Γνωρίζετε ακόμη ότι οι κατά τα άλλα "δημοκρατικοί" και "αριστερών πεποιθήσεων" συνδικαλιστές, που λένε ότι είναι κατά της αξιολόγησης, αξιολόγησαν με τον χειρότερο τρόπο συναδέλφους τουςκαι τώρα που κλήθηκαν να λογοδοτήσουν για τις πράξεις τους, τρέχουν και ζητάνε υποστήριξη;

Δεν μάθατε ακόμη ότι αυτούς τους οποίους σπεύσατε να στηρίξετε παρεμβαίνοντας στην Δικαιοσύνη και στα πειθαρχικά συμβούλια, ενήργησαν αντίθετα σε κάθε αρχή νομιμότητας, χρηστής διοίκησης, δεοντολογίας, υπηρεσιακού καθήκοντος και συναδελφικότητας;

Λυπάμαι πολύ κ. Υπουργέ.

Αλεξανδράτος Χαράλαμπος

Δάσκαλος (συνταξιούχος), που επί 33 χρόνια υπηρέτησε την Δημόσια Εκπαίδευση, τους συναδέλφους και τους συμπολίτες του μέσα από την τάξη και από διάφορες θέσεις ευθύνης, όπως αιρετός ΑΠΥΣΠΕ Αττικής, πρόεδρος συλλόγων εκπαιδευτικών, Διευθυντής Σχολείων, Διευθυντής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Γ΄ Αθήνας, Νομαρχιακός Σύμβουλος της Υπερνομαρχίας Αθηνών – Πειραιώς, Αντιπρόεδρος του Νομαρχιακού Συμβουλίου Αθηνών και άλλα.

alexandratos.babis@gmail.com

ΔΙΟΡΙΣΤΗΚΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ…

Του Ζαχαρία Καψαλάκη

Πλησιάζουν εκλογές στους Συλλόγους και κυρίως εκλογές στη ΔΟΕ και το συνδικαλιστικό θερμόμετρο ανεβαίνει, καθώς οι παρατάξεις θα πολώσουν την κατάσταση, ως είθισται...
Ένα από τα σημεία αντιπαραθέσεις είναι και ο τρόπος επιλογής στελεχών εκπαίδευσης...
Είναι μια θεσμική αλλαγή από την κυβέρνηση, που βρίσκεται στα σπάργανά της ακόμα και σίγουρα αντιμετωπίζει όλες τις ...παιδικές ασθένειες.
Βέβαια, κάποια στιγμή θα πρέπει να καταλάβουμε όλοι μας, ότι όταν διοριστήκαμε στην εκπαίδευση, διοριστήκαμε εκπαιδευτικοί για να διδάσκουμε στην τάξη και όχι για να γίνουμε μόνιμα στελέχη της εκπαίδευσης και κατ΄ επέκταση μόνιμοι συνδικαλιστές.
Στην πορεία σπουδάσαμε, όχι για να πάρουμε θέσεις, αλλά για να γίνουμε καλύτεροι στη δουλειά μας ως εκπαιδευτικοί...
Δεν είναι λοιπόν ντροπή, αν ένας Διευθυντής επιστρέψει στην τάξη του!
Ίσα – ίσα πιστεύω ότι είναι ξεχωριστή τιμή...
Το λέω αυτό, κρίνοντας εξ ιδίων... Αν και κάτοχος διδακτορικού, διδάσκω κανονικά στην τάξη του... Αν και πρώην παραιτηθείς (λόγω αξιολόγησης) Διευθυντής, δεν σκοπεύω να υποβάλω αίτηση να ξαναγίνω διευθυντής στο σχολείο μου, τιμώντας μ΄ αυτό τον τρόπο την παραίτησή μου...
Συνάδελφοι,
Είναι μεγάλη τιμή και ευθύνη να είσαι μάχιμος τάξης...
Ίσως πολύ μεγαλύτερη τιμή, απ΄ το να είσαι διευθυντής σχολείου!
Ας το καταλάβουμε όλοι...
(ΥΓ: Χαράς σε εκείνη την κυβέρνηση που θα μπορέσει να βάλει θητείες παντού... Από τους βουλευτές ως τους δημάρχους και τους δημοτικούς συμβούλους και από τους συνδικαλιστές ως τα στελέχη της εκπαίδευσης!)

πηγη

ΟΛΜΕ, το δεκανίκι μιας Αεθνικής Κυβέρνησης, ενός Κομματοκρατικού Συστήματος

“Πολλά πρέπει να αλλάξουν στην Ελλάδα” κραυγάζουν τέσσερα χρόνια οι Ευρωκυβερνήτες και τα εγχώρια φερέφωνά τους. Το μόνο που ΔΕΝ χρήζει αλλαγής είναι ο υποκρτικός και παρανόμως νόμιμος τρόπος λειτουργίας του πολιτεύματος. Εκεί “όλα έχουν καλώς”.

Χωρίς την παραμικρή πρωτοτυπία η εκάστοτε “εθνική” κυβέρνηση εφαρμόζει όσα η “Ευρώπη” ή οι διάφροι“ΟΟΣΑ” “διαπιστώνουν”. Πρόσφατα, στον χώρο της παιδείας “προέκυψε” ένα “μείζον” θέμα: ηΑναπλήρωση των ΧΑμένων ΔΙδακτικών Ωρών λόγω ΜΑθητικών ΚΑταλήψεων. Τα μέσαυπερπροβάλλουν το θέμα, κι εμείς αναλύουμε το “γιατί”.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει “δημοκρατικά” αποφασίσει να μετατραπεί πρώτα σε Κράτος και μετά σε Έθνος. Οι εθνικοί πολιτισμοί διώκονται και τα προσχήματα είναι μονότονα: όλα για την “ισότητα”, την “ειρήνη”, την “δικαιοσύνη”, όλα επειδή “φταίνε” οι πολίτες και ποτέ οι κυβερνώντες, των οποίων αρμοδιότητα συνεχής είναι η “διάσωση” της χώρας. Στο πλαίσιο αυτό η παιδεία καταργεί τις εθνικές ιδιαιτερότητες, που “περιέργως πώς” όλες είναι μια: η χριστιανική ταυτότητα. Έτσι, ενώ η ελληνική κυβέρνηση έχει δεσμευτεί να καταργήσει την γιορτή του Αγ. Ιωάννη του Προδρόμου (7 Ιανουαρίου) και την γιορτή των Τριών Ιεραρχών (30 Ιανουαρίου), προς το παρόν και μέχρι να ακουστεί η επίσημη εξαγγελία, πετάει μια “χειροβομβίδα κρότου-λάμψης” που λέγεται ΑΧΑΔΙΩΜΑΚΑ, τουτέστιν αναπλήρωση χαμένων διδακτικών ωρών λόγω μαθητικών καταλήψεων. Το συνδικάτο των λειτουργών Μ.Ε. “σπεύδει” να “εναντιωθεί”. Κηρύσσει 3ωρες στάσεις εργασίας! Δηλαδή, μετακυλίει το κόστος της “αναπλήρωσης” στους καθηγητές, άρα υποστηρίζει την “εθνική” Κυβέρνηση, αφού μετακυλίει την ευθύνη της πολυήμερης κατάληψης δημόσιου χώρου στους εντός αυτού εργαζόμενους. Να θυμηθούμε ότι η πράξη της κατάληψης και ποινικώς κολάσιμη είναι, και αυτεπάγγελτα διώκεται, αλλά και νομοθετεί με Π.Δ. η κυβέρνηση για το τι πρόκειται να συμβεί, “αν η λειτουργία σχολικής μονάδας διακόπτεται λόγω κατάληψης για περισσότερες από τρεις εργάσιμες μέρες” (άρθρο 1). Ποιος υποκρίνεται περισσότερο, η τοπική κυβέρνηση ή η ΟΛΜΕ;

ΕΛΛΗΝΙΚΗ(;) Κυβέρνηση	Συνδικάτο ΟΛΜΕ
Ημι-νομιμοποιεί την μαθητική κατάληψη (Έμμεσα δηλώνει ότι θα την διώκει ποινικά εάν και όταν επιθυμεί. Σε ελαφρύτερη διατύπωση, διαπιστώνει ότι ο ποινικός νόμος περί καταλήψεων δεν μπορεί να εφαρμοστεί, δεν τον καταργεί όμως)	Εναντιώνεται σε κάθε παρουσία αστυνομίας ή εισαγγελέα στον χώρο μιας μαθητικής κατάληψης. Έμμεσα προτρέπει τους μαθητές σε καταλήψεις, υπεραμυνόμενη των “δημοκρατικών τους δικαιωμάτων”
Δηλώνει έμμεσα ότι υποχρεώνεται ο διδάσκων να παρευρεθεί στο σχολείο τις μέρες της “αναπλήρωσης”, επειδή τις ημέρες της κατάληψης πληρώθηκε. Το σημείο αυτό είναι και το σημαντικότερο, αφού την εφαρμογή των νόμων η κυβέρνηση την αναθέτει αποκλειστικά στους “πολίτες”, με την έμμεση τρομοκράτηση ότι σε διαφορετική περίπτωση διαπράττουν πειθαρχικό αδίκημα (από πού κι ως πού;). Εάν η τρομοκράτηση δεν λειτουργήσει ικανοποιητικά, τίθεται σε εφαρμογή το σενάριο της συκοφάντησης (άνομοι και απείθαρχοι οι καθηγητές, όπως και ο Κολοκοτρώνης, σύμφωνα με την ιστορία που διδάσκεται στα Πανεπιστήμια)	Προκηρύσσει Στάσεις Εργασίας ώστε α) ναεγκλωβιστεί ο διδάσκων στο απόλυτο αδιέξοδο, β) να δυσφημιστεί περαιτέρω ως φυγόπονος και υποσκάπτων το “εθνικό” συμφέρον ο διδάσκωνπου θα απεργήσει, γ) να στηριχθεί η κυβέρνηση, αφού αν όχι άμεσα, μεσοπρόθεσμα τουλάχιστον δεν υπάρχει καμιά απολύτως προοπτική από τις στάσεις εργασίας. Απόλυτη σιωπή στο προφανές νομικό θέμα: ποιος υπερτερεί; Το Π.Δ.170/2013 ή το Π.Δ.104/1979 που προβλέπει και τις αργίες τουΠΑΣΧΑ; Κι αυτό, όταν η ίδια η κυβέρνηση έμμεσα παραδέχεται ότι δρα προληπτικά, άρα τρομοκρατικά. Η ΟΛΜΕ μιλά και περί υποκρισίας της Πολιτείας (τι γίνεται με τις χαμένες ώρες λόγω έλλειψης προσωπικού;) Σωστό, αλλά δεν αρκεί.
Θέτει σε αμφισβήτηση την νόμιμη (για να μην μπούμε στο ηθικό / λειτουργικό κρατικό ζήτημα) αργία του Πάσχα, αρχικά με ήπια μέσα (περιορισμός Διακαινησίμου)	Σιωπή (διακομματική)
Διχάζει την εκπαιδευτική κοινότητα (εν μέσω μιας κατάληψης θέτει τους διδάσκοντες εναντίον μαθητών και γονέων, γονείς εναντίον διδασκόντων κ.ο.κ.)	Ψίθυροι (διακομματικοί)

Εμφανιζόμενη στις 22 Απριλίου η τοπική κυβέρνηση στα τηλεοπτικά στούντιο την ώρα που θα έπρεπε να βρίσκεται στο γραφείο της (Συμεών Κεδίκογλου), ηρωτήθη και για τις αργίες που πρόκειται να κοπούν. Μας “ενημέρωσε” λοιπόν ότι στο τέλος του σχολικού έτους θα γνωρίζουμε γιατί πρέπει να γίνουν εργάσιμες η 7^ηκαι 30^η Ιανουαρίου, όμως μας προϊδέασε ότι δεν έχει νόημα η αργία των Τριών Ιεραρχών όταν δεν γίνεται καμιά ενημέρωση για το έργο τους και απλώς παραμένει κλειστό το σχολείο ! Ουδεμία έκπληξη, όχι μόνον για την ροπή των κυβερνώντων να αυτοχαρακτηρίζονται βλάκες, ούτε βέβαια και για την εγγενή “αδυναμία” των “δημοσιογράφων” (Πόπη Τσαπανίδου) να ενίστανται και να ρωτούν το αυτονόητο. Μάλιστα ο υφυπουργός υπεραμύνθηκε του τρομοκρατικού μέτρου ΠΔ 170/2013 (“εθνική πρόφαση” της ευρωπαϊκής “υποχρέωσης” της χώρας), λέγοντας ότι μετά την ανακοίνωσή του, παρατηρήθηκε μείωση των καταλήψεων. Λέτε να δούμε “συμψηφισμό” των 2 αργιών με την προσωρινά παγωμένη “Λευκή Εβδομάδα”; Όσο για την “μόδα” των καταλήψεων, όλοι θυμόμαστε ποιος την ξεκίνησε και ποιοι στοργικά την περιέθαλψαν, σε τέτοιο βαθμό, ώστε να νομίζουν και οι μαθητές ότι αυτός είναι πάγιος τρόπος διαμαρτυρίας και διεκδίκησης των δικαίων. Όσο για την ποσοτική (και μόνον) μέτρηση της παιδείας, ας μην ανοίξουμε καθόλου το θέμα. Όσο για την ευθεία τρομοκράτηση της αεθνικής κυβέρνησης, ας μην έχουμε μνήμη χρυσόψαρου, ας θυμηθούμε την διακοπή ρεύματος σε περίπτωση μη πληρωμής του χαρατσιού (ωραίος όρος ευνομούμενου κράτους, ημιεπίσημος). Όσο για το “παιδαγωγικό” μέσο της τρομοκρατίας που επιλέγει η κυβέρνηση…

Η καρδιά λοιπόν του προβλήματος παραμένει σταθερή: α) η μη διάκριση των εξουσιών (ούτε ο ΠτΔαποτελεί πόλο εξουσίας και εγγυητικό παράγοντα) β) το κομματοκρατικό σύστημα. Το σύστημα αυτό ενώ παραπλανά και κολακεύει τον “πολίτη” ότι δήθεν ασκεί εξουσία δια της ψήφου του, στην πραγματικότητα τον εκβιάζει ή τον εξαγοράζει. Το σύστημα αυτό δημιουργείται από αφανείς πόλους εξουσίας, όπως ο εκδότης των τοπικών νομισμάτων, ο ρυθμιστής της διεθνούς οικονομίας. Το σύστημα αυτό δημιουργεί εικονικούς αντιπάλους, τα κόμματα, τα οποία ελέγχει πλήρως, φυσικά με εξωθεσμικό τρόπο. Τα κόμματα αυτά λειτουργούν ως μικρές δικτατορίες, οπότε “αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία” ονομάζεται το σύστημα εναλλαγής συμπαγών δικτατοριών (κομμάτων) στην εξουσία, όπου η ευθύνη είναι αυτή που πραγματικά και μόνον ανήκει στους “πολίτες”. Μια προέκταση της δημοκρατικής πλάνης αποτελεί και το δήθεν αντίπαλο δέος της κυβέρνησης, τα συνδικάτα. Στην περίπτωση της παιδείας, είναι τραγικό, αλλά υπάρχει ακόμα σημαντικό ποσοστό διδασκόντων που θεωρεί όχι μόνον την παράταξη Α τελείως διαφορετική (δικαιότερη;) από την Β, αλλά και την ΠΑΣΚΕ τελείως άσχετη με το ΠΑΣΟΚ, την ΔΑΠ τελείως άσχετη με την ΝΔ κ.ο.κ. Όσο διαφορετικά ήταν πάντα τα κόμματα μεταξύ τους (40 χρόνια “άσβεστου μίσους” μεταξύ ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν έφτασαν;) τόσο διαφορετική από την εκάστοτε τοπική, ελληνική κυβέρνηση είναι και η Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης επειδή κι αυτή κομματοκρατούμενη είναι. Κι αν αυτό ακούγεται βαρύ ή ισοπεδωτικό, δυστυχώς, έτσι είναι και ιστορικά αποδεικνύεται. Στις ελάχιστες περιπτώσεις που κάποιο κόμμα ξέφευγε απ’ το κοπάδι, τότε… Τι πρέπει να κάνουμε λοιπόν; Προς το παρόν να συμφωνήσουμε στα αίτια και στα αιτιατά.

Στέργιος Ζυγούρας

22-4-2014

Απαραίτητη προσθήκη

Το κείμενο γράφτηκε το μεσημέρι. Με το βραδυνό ρεπορτάζ του STAR επιβεβαιώθηκε ότι ο τηλεοπτικός σταθμός ήταν καθ' όλη την ημέρα ένα παρακολούθημα του Υπουργείου Παιδείας και του κ. Θέμη Κοτσιφάκη. Οι δηλώσεις του υφυπουργού και έξω από το στούντιο (!) πιστοποιούσαν την κυβερνητική πρεμούρα να διαδώσει το μεταλλαγμένο θέμα "Κόντρα ΥΠΑΙ-ΟΛΜΕ" και εξηγούσαν την σκοπιμότητα της μετάβασης του υφυπουργού στο στούντιο. Αλληλοσυμπληρούμενοι ήταν οι ευρωπαϊκοί μονόλογοι των Χατζηνικολάου - Ζαχαρέα, οι οποίοι αποδεχόμενοι πλήρως το πλαστό πλαίσιο των "αναπληρώσεων" επιβεβαίωσαν και το δεύτερο δεκανίκι της αεθνικής τοπαρχίας: την "δημοσιογραφία". Ιστορικό κι αυτό και διαχρονικό.

23-4-2014

http://users.sch.gr/szygouras/epikair/2014/olme-dekaniki.htm

Η κατάντια των συνδικαλιστών της εκπαίδευσης φέρνει μόνο θλίψη!

Θα μπορούσα, να δημοσιεύσω το παρακάτω κείμενο, σε κάποια ιστοσελίδα που διαβάζουν εκπαιδευτικοί. Δεν το τόλμησα γιατί δυστυχώς κάποιοι καθηγητές εκεί, σχολιάζουν τα άρθρα. Με κομπορρημοσύνη, σε γλώσσα Τρούμπας, με διάθεση εκδίκησης και αλληλοεξόντωσης. «Ασεπίτες» ….κινούνται εναντίον των «άχρηστων της επετηρίδας» και αντίστροφα. 18μηνίτες, 24μηνίτες, 30μηνίτες, αναπληρωτές, ωρομίσθιοι, Α.Μ.Ω και ατελείωτες άλλες ομάδες επιστημόνων …αντιπάλων, έχουν επιδοθεί σε έναν ανελέητο εμφύλιο σπαραγμό, εντελώς αταίριαστο με την φύση του λειτουργήματος, που υποτίθεται πως υπηρετούν.

Υπάρχουν ασφαλώς και νοήμονες εκπαιδευτικοί που δυστυχώς «καίγονται μαζί με τα ξερά». Που απεχθάνονται, να συμμετάσχουν σε τόσο …ποιοτικούς διαλόγους. Που προετοιμάζονται, να παράσχουν εκπαίδευση, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Που θέλουν, να αγωνιστούν για την πατρίδα, την πίστη και την αξιοπρέπεια που χάνονται μαζί με την ελπίδα ενός καλύτερου αύριο. Που αγαπάνε τα παιδιά. Αυτά που δεν αγαπά καθόλου το Υπουργείο Παιδείας. Αυτό που παράλληλα εξευτελίζει (οριζόντια όπως πάντα) δικαίους και αδίκους. Με τη σύμφωνη γνώμη ενός φασίζοντος κομματιού της Ελληνικής κοινωνίας. Αν έβαζαν στην αρένα με τα λιοντάρια τους εκπαιδευτικούς, μεγάλο τμήμα του περίφημου δημιουργικού ιδιωτικού τομέα, θα έκοβε από το γάλα του παιδιού, για να απολαύσει το …θέαμα! Κι όταν ερχόταν η κουβέντα για τη φοροδιαφυγή τους, θα εφεύρισκαν χίλιες σαθρές δικαιολογίες, για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.

Αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος που γράφω το συγκεκριμένο κείμενο. Είναι η απέχθεια προς τη στάση συγκεκριμένης μερίδας, συνδικαλιστών της εκπαίδευσης που έχουν αναλάβει εργολαβικά, την πλήρη απαξίωση των εκπαιδευτικών, στα μάτια της κοινής γνώμης, με σίγουρο, αρνητικό αποτέλεσμα. Αλλά και η εγκληματική αφέλεια πολλών εκπαιδευτικών που εξακολουθούν ακόμη, να στηρίζουν τις επιλογές τους. Επιλογές, που θα τους οδηγήσουν με μαθηματική ακρίβεια στην …βουλευτική έδρα. Πάντα εκεί οδηγούνταν αλλά οι σημερινοί είναι πραγματικοί …επιστήμονες!

Την πρώτη βόμβα, εις βάρος των συναδέλφων τους εκπαιδευτικών, την έριξαν τον περασμένο Μάιο. Όταν δέκα μέρες πριν τις Πανελλαδικές, ανακοίνωσαν απεργία «μέσα στις εξετάσεις». Δίνοντας την καλύτερη πάσα στους δημοσιοπλάνους, να τους εκθέτουν καθημερινά, επιδεικτικά «εξοργισμένοι», για την «αναλγησία» τους και με υποκριτικό πόνο, για την «αγωνία παιδιών και γονέων» που «δεν φταίνε σε τίποτε».  Στους δε κυβερνώντες, τον απαιτούμενο χρόνο, να προετοιμάσουν τα …προσκλητήρια επιστράτευσης, επιδεικνύοντας την αποφασιστικότητά τους, να «προστατεύσουν τα παιδιά». Είχαν πιθανότατα στα χέρια τους σχετική δημοσκόπηση που απεδείκνυε την …στήριξη, του συνόλου της κοινωνίας, στον «δίκαιο αγώνα των εκπαιδευτικών». Όχι ότι αν δεν την είχαν, δεν μπορούσαν να διαβάσουν το … «βουλωμένο γράμμα»!

Και όταν πήρε αρνητικές επικοινωνιακές διαστάσεις το θέμα, μετά την επιστράτευση, κατόπιν εορτής δηλαδή, κάλεσαν τις τοπικές ΕΛΜΕ, να αποφανθούν επί του θέματος, περιμένοντας από τους εκπαιδευτικούς να δειλιάσουν, για να τους κατηγορήσουν μετά για λιποταξία. Οι περισσότεροι όμως εξουσιοδότησαν τους εκπροσώπους τους, να γίνει η απεργία (κάκιστα κατά τη γνώμη μου), θυμωμένοι από την …προληπτική επιστράτευση του Υπουργείου. Το απόγευμα όμως της προηγουμένης, της πρεμιέρας των Πανελλαδικών, η ΟΛΜΕ, ο μεγαλύτερος εχθρός των καθηγητών, ο Δούρειος ίππος της αξιοπρέπειάς τους, ο συνεργάτης των κυβερνητικών επιλογών, τους άδειασε, ακυρώνοντας την απεργία, επειδή λέει, είχε προηγηθεί η επιστράτευση και δεν ήθελε, να δει συναδέλφους να συλλαμβάνονται! Τόση κοροϊδία!

 Όπως φάνηκε εκ των υστέρων, έστρωσαν επικοινωνιακά το έδαφος στην κυβέρνηση, να επιδείξει πυγμή απέναντι στους εκτεθειμένους και κατακερματισμένους καθηγητές, οδηγώντας σε διαθεσιμότητα, εκατοντάδες εκπαιδευτικούς. Κι όταν ανησύχησαν οι υπόλοιποι καθηγητές, το Υπουργείο πέταξε το τυράκι, της προνομιακής μοριοδότησης των «ικανών του ΑΣΕΠ» έναντι των «βολεμένων» της επετηρίδας! Αυτό ήταν. Οι πανέξυπνοι τσίμπησαν αμέσως! Μπείτε, να διαβάσετε τα σχόλια, σε εκπαιδευτικά άρθρα. Να «απολαύσετε», με τι ασχολείται πλέον, μια μερίδα των καθηγητών μας. Η πίστη διώκεται, η δημόσια περιουσία εκποιείται, η εθνική ανεξαρτησία απεμπολείται, η ατομική περιουσία βγαίνει στο σφυρί και κάποιοι εκπαιδευτικοί μας σφάζονται, ποιος είναι ικανότερος των άλλων!

Και η προβοκάτσια, των συνδικαλιστών της εκπαίδευσης, συνεχίζεται με αμείωτο ζήλο. Σχεδόν ένα μήνα πριν, ανακοίνωσαν απεργία διαρκείας μόλις ανοίξουν τα σχολεία. Προφανώς, για να έχουν δουλειά οι σχολιαστές των καναλιών. Με την κυβέρνηση να κομπάζει πως «τα σχολεία θα ανοίξουν κανονικά». Είτε γιατί «έπιασε» το προηγούμενο κόλπο της επιστράτευσης και θα επαναληφθεί η επιτυχημένη συνταγή είτε γιατί γνωρίζουν πως οι εξαθλιωμένοι οικονομικά εκπαιδευτικοί (όπως όλοι οι Έλληνες), δεν αντέχουν, σε πάνω από δυο τρεις μέρες απεργίας.

Αγαπητοί εκπαιδευτικοί, αν επιθυμείτε την ανατροπή της άθλιας κατάστασης που επικρατεί πράγματι στη χώρα, μπείτε μπροστά στον αγώνα. Αλλά να τον κάνετε, για τα ιδανικά που χάνονται. Όχι για το «τομάρι» σας. Τότε πραγματικά θα παίξετε τον πολύτιμο ρόλο σας καθοδηγώντας την αποχαυνωμένη κοινωνία, στην πάλη για πραγματική ανατροπή. Κανένας κατακτητής δεν νικήθηκε με εμφυλίους μεταξύ των εργαζομένων αλλά με αγώνα συνολικό, για ιδανικά και αξίες.

Και όσους συνδικαλιστές σας υπονομεύουν, καταδικάστε τους στην απαξίωση. Μην τους στηρίζετε σε αγώνες προκαταβολικά χαμένους. Για την ακρίβεια (ξε)πουλημένους. Στην τιμή δυστυχώς μιας …βουλευτικής έδρας. Κερδίστε ξανά την κοινωνία εκθέτοντας τους πραγματικούς εχθρούς της.
Όσοι από την άλλη «στήνουν στον τοίχο» συλλήβδην, τα μέλη όποιας ομάδας δοκιμάζεται, ας κοιταχθούν πρώτα στον καθρέπτη. Εκτός αν πάσχουν από πρεσβυωπία και δεν φοράνε σκόπιμα γυαλιά, μην τυχόν και τους τρομάξει το θέαμα, που θα αντικρύσουν.

Δημήτρης,
με τα χάλια μου δυστυχώς κι εγώ
(μέλος της ίδιας κοινωνίας άλλωστε είμαι),
ευτυχώς όμως όχι εκπαιδευτικός του δημοσίου,
γιατί δεν θα ήθελα ούτε να έχω τέτοιους αντιπροσώπους,
ούτε να αντιμετωπίζω την οριζόντια απαξίωση,
 μιας σάπιας και υποκριτικής κοινωνίας.

pentapostagma

Σχόλιο
Το κρατικοδίαιτο επάγγελμα "συνδικαλιστής" έχει απαξιωθεί ακόμα και από τούς καθηγητές. Αργήσανε αλλά ξυπνήσανε. 

Το ξέσπασμα ενός καθηγητή. Ένα άρθρο που δεν δέχτηκαν να το δημοσιεύσουν εφημερίδες και blogs.

Καθηγητής Ντρέπεται Για ...

Ντρέπομαι

Ντρέπομαι που την Δευτέρα τα Ελληνικά Δημόσια Σχολεία Δ/μιας Εκπ/σης κατόπιν απόφασης του Υπουργείου Παιδείας, κατόπιν βουβαμάρας (βόλεμα) της απαράδεκτης από κάθε άποψη ΟΛΜΕ και κατόπιν ανοχής των αξιοθρήνητων ΕΛΜΕ ήταν κλειστά για να ψηφίσουν οι καθηγητές, τη στιγμή που έχουν τη δυνατότητα να πάνε να ψηφίσουν οποιαδήποτε ώρα της Δευτέρας, από το πρωί ως το βράδυ.
Για μια πράξη (ψήφος) δηλαδή που διαρκεί από 10 λεπτά έως μισή ώρα, το ΥΠΕΠΘ επιτρέπει, η ΟΛΜΕ ουσιαστικά δέχεται (με γκρίνιες του τύπου τράβα με κι ας κλαίω) και οι ΕΛΜΕ επικροτούν με τη σιωπή τους, να κλείσουν τα Δημόσια Σχολεία της Ελλάδας όλη τη μέρα.

Ντρέπομαι γιατί ενώ κανένας καθηγητής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ημερήσιου Σχολείου δε δουλεύει μετά τις 13.45 περίπου, το ΥΠΕΠΘ κλείνει τα Δημόσια Σχολεία Δευτερο-βάθμιας Εκπαίδευσης όλης της χώρας για να πάνε οι καθηγητές να ψηφίσουν τους καθ΄ όλα απαράδεκτους «συνδικαλιστές» τους!!!

Αν κάποιος καθηγητής θέλει να ψηφίσει, να πάει να ψηφίσει όταν σχολάσει!!!

Οι καθηγητές των ημερησίων Σχολείων πρέπει να πάνε, αν θέλουν, να ψηφίσουν το απόγευμα και οι καθηγητές των εσπερινών Σχολείων πρέπει να πάνε να ψηφίσουν το πρωί και όλοι μας, ΠΡΕΠΕΙ, από την πιο απλή και στοιχειώδη ηθική, να πάμε στη δουλειά μας...

Ντρέπομαι που μια Πολιτεία και τα «συνδικαλιστικά» όργανα των καθηγητών της καταντήσανε την ψήφο των καθηγητών για ανάδειξη «συνδικαλιστών» λούφα, βόλεμα και μείωση ωραρίων δουλειάς των ήδη μειωμένων ωραρίων
Με ποιο δικαίωμα η διαδικασία ανάδειξης των «εκπροσώπων» στα συνδικαλιστικά όργανα των καθηγητών χρησιμοποιεί τα λεφτά από τη φορολογία ενός λαού που σήμερα πια πεινάει, για να πληρώσει καθηγητές που δε θα πάνε στη δουλειά τους τη Δευτέρα, αλλά θα λουφάρουν;

Ντρέπομαι που οι εκλογές για την ανάδειξη της «συνδικαλιστικής μας ηγεσίας», αντί να γίνονται Σάββατο ή Κυριακή γίνονται τη Δευτέρα.
Γιατί άραγε μια Πολιτεία ενδιαφέρεται για το τί θα κάνει ο καθ΄ όλα αποτυχημένος συνδικαλισμός κάποιων υπαλλήλων της (καθηγητών) και κλείνει τα Σχολεία της τη Δευτέρα και πληρώνει κάποιους δημόσιους υπαλλήλους της (καθηγητές) για να μη δουλέψουν, αλλά για να πάνε να ψηφίσουν «εκπροσώπους» τους;

Ντρέπομαι που το ΥΠΕΠΘ και η ΟΛΜΕ και η ΕΛΜΕ Μαγνησίας (ντρέπομαι και για τις υπόλοιπες ΕΛΜΕ, αλλά της Μαγνησίας ξέρω) συνεργάζονται στην αποκορύφωση του ανήθικου:

Ο Έλληνας φορολογούμενος υποχρεώνεται να πληρώσει τους καθηγητές των Δημόσιων Σχολείων για να λουφάρουν από τη δουλειά τους και για να πάνε να ψηφίσουν τους «συνδικαλιστές» τους, όταν αυτός ο φορολογούμενος είναι στα πρόθυρα της πείνας, αν όχι στην πείνα!!!!!

Άνθρωποι που χάνουν τις δουλειές τους, άνθρωποι που πεινάνε, άνθρωποι που δουλεύουν από το πρωί ως το βράδυ για ψίχουλα, φορολογούνται απάνθρωπα για να πληρωθούν καθηγητές που δε θα δουλέψουν τη Δευτέρα, αλλά θα πάνε να ψηφίσουν τους «συνδικαλιστές»τους!
Άκου να πάνε οι καθηγητές να ψηφίσουνε τη Δευτέρα κλείνοντας τα Σχολεία τους!
Αν υπήρχε σταλιά τσίπας θα έπρεπε να μας πει η Πολιτεία να ξεκουμπιστούμε και να πάμε να ψηφίσουμε το Σάββατο.
Και άμα δε το κάναμε, θα έπρεπε να μας πει να ξεκουμπιστούμε από μπροστά της και εμείς και οι «συνδικαλιστές» των ντουντούκων και των χάρτινων «αγώνων» της μείωσης του ωραρίου δουλειάς τους και του βολέματός τους...
Νιώθω την Πολιτεία που με πληρώνει να μου λέει «Κάτσε σπίτι σου τη Δευτέρα και λούφαρε με τα λεφτά που πήρα από φορολογίες Ανθρώπων που πεινάνε»...

Ντρέπομαι και λυπάμαι πολύ γι΄ αυτό το χάλι γύρω μου

Ντρέπομαι που όλη τη βδομάδα μέχρι και την Παρασκευή 2 Νοεμβρίου, οι ίδιοι και οι ί-διοι από τα παλιά «συνδικαλιστές», ερχόντουσαν στο Σχολείο το οποίο υπηρετώ και δεν έβγαζαν άχνα για το ανήθικο του κλεισίματος των Σχολείων.

Ντρέπομαι και γι΄ αυτό το πρόσφατο γεγονός:
Στο Δημόσιο Σχολείο το οποίο προσπαθώ να υπηρετώ με όλη μου τη δύναμη, ήρθαν χτες Παρασκευή τρεις «συνδικαλιστές» για να μου πούνε ... τί να ψηφίσω τη Δευτέρα. Με λίγα λόγια ήρθανε να μου πούνε να ψηφίσω αυτούς ή τέλος πάντων την παράταξή τους.
Παρακάμπτω το γεγονός ότι με πρόσβαλαν απόλυτα και με ξευτέλισαν με το να πούνε τι να κάνω καμαρώνοντας για τη γνώμη τους, αλλά αδιαφορώντας ΦΑΣΙΣΤΙΚΑ-ΚΟΜΜΑΤΙΚΑ για τη δική μου, με απόλυτη φλυαρία δε μου είπαν απολύτως τίποτε. Και όταν είπα σε κάποια από αυτούς που ήρθανε να με ταράξουνε, γιατί δεν αντιδράμε που κλείνουν τα Σχολεία τη Δευτέρα, μου είπε για να μη διασπάσουμε την ενότητα του αγώνα...

Αρπάχτηκα γιατί ένοιωσα ότι η αδίστακτη ανηθικότητα σε αυτό που μου είπε ήταν διπλή:
α) Οι «συνδικαλιστές» ήταν του ΚΚΕ! Και όλοι ξέρουμε ότι το ΚΚΕ της θλιβερής ηγεσίας του κάνει ξεχωριστό «αγώνα». Μόνο του στις συγκεντρώσεις, μόνο του στις διεκδικήσεις, μόνο του στην πολιτική διεκδίκηση...
β) Πρέπει για να μη σπάσω την ενότητα ενός «αγώνα» να πάω με τους βολεψιματίες και τους λουφαδόρους και τους ψευταράδες και όχι να απαιτήσω από την Πολιτεία μου το ηθικό!
Αυτοί οι άνθρωποι έφυγαν από τα Σχολεία τους και ήρθαν στο δικό μου Σχολείο για να καθυστερήσουν τους καθηγητές να μπουν στην τάξη!
Αυτοί οι άνθρωποι δε μου πρόσφεραν απολύτως τίποτε χτες... Μόνο λύπη ένιωσα για το Δημόσιο Σχολείο που του έκλεψαν το όραμα και το κάνανε λούφα και παραλλαγή...

(Εννοείται ότι έφυγα και με ευχαρίστηση τους γύρισα την πλάτη για να πάω στην τάξη μόλις κτύπησε κουδούνι)

Ντρέπομαι για τη Δ/νση Δ/μιας Εκπ/σης Μαγνησίας που με έγγραφό της ζήτησε από τα Σχολεία της Μαγνησίας την Παρασκευή 2/11 να μάθει ποιοι καθηγητές δε θα πάνε να ψηφίσουν την Δευτέρα 5/11/2012 .
Όχι απλά δεν είχε κανένα δικαίωμα να το κάνει αυτό, όχι απλά ήταν έξω από κάθε δημοκρατική νοοτροπία (άκου να μου ζητάει να της πω τί θα κάνω τη Δευτέρα με αέρα προϊστάμενου που μου ζητάει στατιστικά στοιχεία), αλλά έδειχνε μια Δ/νση που προσπαθούσε να εφαρμόσει τις οδηγίες του ΥΠΕΠΘ με κακόγουστο, εσφαλμένο και ανεπίτρεπτο τρόπο. Μια ολόκληρη Διεύθυνση, η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Μαγνησίας, αντί να νοιάζεται για την ουσία του προβλήματος, για το πώς δηλαδή θα λειτουργήσουν τη Δευτέρα τα Δημόσια Σχολεία της Μαγνησίας, μου ζητούσε τί θα κάνω τη Δευτέρα εκτός Σχολείου!!!!

Ό,τι θέλω θα κάνω. Ό,τι μου καπνίσει την τελευταία στιγμή... Αν μου καπνίσει θα πάω να ψηφίσω... Αν δε μου καπνίσει δε θα πάω...
Άκου να δηλώσω αν θα ψηφίσω!!!!
Ντρέπομαι γιατί η Πολιτεία μου εξυπηρετεί με ανήθικο τρόπο τις συντεχνίες. Αντί να φροντίζει τους πολίτες της, αντί να θεωρεί ιερό ακόμη και το 1 ευρώ που της δίνουνε οι πολίτες της με το υστέρημά τους, αντί να θεωρεί πρώτη της προτεραιότητα τον πολιτισμό των
Ανθρώπων της, αυτή κλείνει τα Δημόσια Σχολεία τη Δευτέρα για να ψηφίσουν οι καθηγητές της που στρογγυλοκάθονται τα Σάββατα και τις Κυριακές.
Επαναλαμβάνεται για μια ακόμη φορά μια αθλιότητα του «συνδικαλιστικού μας» κεκτημένου, το οποίο αποδέχεται και το ΥΠΕΠΘ των ίδιας ποιότητας ανθρώπων που «κατέκτησαν» αυτό το απαράδεκτο.
Επαναλαμβάνεται μια από τις πάμπολλες παλιές «αγωνιστικές αξίες», την οποία με ευλάβεια υπηρέτησαν οι «επισκέπτες-συνδικαλιστές» των Σχολείων που με τη λούφα του μειωμένου ωραρίου τους έκαναν «αγώνα»... Το αποτέλεσμα του «αγώνα» τους ήταν ότι βοήθησαν να χαντακωθεί και το σήμερα και το αύριο του Δημόσιου Σχολείου...
Και δε με νοιάζει μόνο για το α-νόητο και ανήθικο το οποίο υπηρέτησαν τόσα και τόσα χρόνια αυτοί οι «συνδικαλιστές», αλλά κυρίως με νοιάζει για το ότι, όπως οι πολιτικοί μας, δεν ένοιωσαν ποτέ την ανάγκη να ζητήσουνε ούτε ένα συγγνώμη από κανέναν για την αποτυχία τους ακόμη και στα πιο αυτονόητα ενός Δημόσιου Σχολείου...

Όλα στον ελληνικό «συνδικαλισμό» της τσεπάρας, ακόμη και τώρα που βουλιάξαμε, λειτουργούνε με την ίδια μίζερη νοοτροπία που λειτουργούσανε και παλιά...

Ο λόγος είναι προφανής. Οι ίδιοι «συνδικαλιστές», όπως και οι ίδιοι «πολιτικοί» έμειναν εκεί που ήτανε... Στο λίγο, στο μυωπικό και στο ανήθικο... Αυτοί που μας ξεφτίλισαν και μας πτώχευσαν, αυτοί οι ίδιοι ήρθαν τώρα για να μας σώσουν...

Νιώθω να ζω σε μια Πατρίδα που δε να σέβεται κανέναν... Ούτε καν τον εαυτό της...

Μια Πατρίδα η οποία συντηρώντας και συνδιαλεγόμενη με έναν ανίκανο «συνδικαλισμό» που στον ορισμό του υπάρχει ως αξία το βόλεμα και το ανέντιμο, έχασε όχι απλά το μέλλον μας, αλλά και τη ματιά των παιδιών μας...
...............................................................
Την Παρασκευή το πρωί, όταν όλες οι διαταγές έλεγαν ότι τη Δευτέρα όλα τα Σχολεία Δ/μιας Εκπ/σης θα είναι κλειστά λόγω ψηφοφορίας των καθηγητών, ένιωθα κάτι μίζερο να με πνίγει.
Μα μέχρι το μεσημέρι ο Σύλλογος Διδασκόντων του Γενικού Λυκείου Αγριάς κατάφερε να εξασφαλίσει τη λειτουργία του Σχολείου του τη Δευτέρα. Έτσι νιώθω πιο ελεύθερος...
..................................
Με την περηφάνια του υπηρέτη ενός Δημόσιου Σχολείου, υψώθηκα μισό πόντο πάνω από το έδαφος και δηλώνω ότι το Γενικό Λύκειο Αγριάς Μαγνησίας, τη Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2012, ημέρα ψηφοφορίας των καθηγητών, θα λειτουργήσει.


Δε θα άντεχα να με πληρώνει ένας λαός που πεινάει για να είμαι εγώ σπίτι μου.
Ενάντια στις γραμμές του ΥΠΕΠΘ, ενάντια στα βολέματα της ΟΛΜΕ, ενάντια στην ανυποληψία της ΕΛΜΕ Μαγνησίας και των συνδικαλιστών που φιλοδοξούν να γίνουν αυτοί ΕΛΜΕ, το Γενικό Λύκειο Αγριάς Μαγνησίας, τη Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2012 θα λειτουργήσει...


Θρασύβουλος Κων. Μαχαίρας

http://www.ramnousia.com

Αυτοί διδάσκουν τα παιδιά μας;;;;;Ωιμέ

Αναρτήθηκε πριν την παραίτηση του Παπανδρέου, αλλά είναι πάντα επίκαιρο.

Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΕΔΩΣΕ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΘΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΤΟΥΣ ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ!!!

ΜΕΤΑ ΤΙΣ "ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΙΣ" ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΠΕΙΛΕΣ ΤΟΥΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΤΗΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΑΝ ΔΕΝ "ΡΙΞΟΥΝ" ΤΟΝ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΕ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΘΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΤΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΤΟΥΣ ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΘΙΓΟΥΝ ΟΙ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ. ΙΣΑ ΙΣΑ ΠΟΥ Ο ΟΛΙ ΡΕΝ ΕΔΩΣΕ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΟΝ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΑΥΤΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ!!!
ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ "ΣΚΛΗΡΕΣ" ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΤΗΣ ΔΟΕ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΛΜΕ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΦΗΣΑΝ ΠΟΤΕ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΝΑ ΤΙΣ ΑΛΛΙΩΣΕΙ!!! ΜΠΡΑΒΟ ΤΟΥΣ!!!

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΑ ... ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ, Η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ...


ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΟΣΚΥΛΑ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΕΝΩ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΗΚΕ ΠΡΩΤΟΣ ΜΙΣΘΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΤΑ 580€, ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΔΕΝ.......
ΚΑΝΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΚΟΡΟΪΔΙΣΤΙΚΗ ΤΑΚΤΙΚΗ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΙΩΝ ΓΙΑ ΜΙΑ ... ΤΕΤΑΡΤΗ.



Δεν «υιοθετήθηκε» από τη Γενικής Συνέλευση των προέδρων των ΕΛΜΕ (που συνεδρίασαν στην Αθήνα), η πρόταση του ΔΣ της ΟΛΜΕ για τριήμερη απεργία στις 24,25 και 26 Οκτωβρίου και αμέσως μετά κλιμάκωση των απεργιακών κινητοποιήσεων.
Ωστόσο οι πρόεδροι των ΕΛΜΕ αποφάσισαν οι όποιες κινητοποιήσεις να πραγματοποιηθούν από κοινού με την ΑΔΕΔΥ σε κινητοποιήσεις , αρχομένης με την κήρυξη 24ωρης απεργίας στις 26 Οκτωβρίου.



ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΟΙ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ ΤΟΥΣ!!! ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΒΑΘΜΟ ... ΜΗΔΕΝ. ΑΞΙΟΣ Ο ΜΙΣΘΟΣ ΤΟΥΣ!!! ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΤΙ ΑΥΤΟΙ ΚΑΝΟΥΝ ΜΑΘΗΜΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ!!! 

ekdosi

http://kafeneio-gr.blogspot.com/

Σχόλιο

Γνωρίζουμε καλά ότι ο κομματισμός έχει καπελώσει κάθε μορφή διοικητικής και κοινωνικής ζωής. Το ίδιο συμβαίνει φυσικά με τον συνδικαλισμό στα σχολεία. Εκείνο που με ανησυχεί είναι ... αυτοί οι γονείς, τί κάνουν; Βλέπουν τα σχολεία σαν ... πάρκινγκ για τα παιδιά τους; 

ή ΑΥΤΟΙ ή ΕΜΕΙΣ.....

"……ή αυτοί ή εμείς"

 Ο Συνδυασμός Ανεξάρτητων Καθηγητών Φθιώτιδας μας έστειλε το εκπληκτικό κείμενο που δημοσιεύουμε παρακάτω και αξίζει την προσοχή μας !

Συνάδελφοι - σες

Πέρασαν 22 χρόνια όταν συνάδελφοι με διαφορετικές διαδρομές στα κοινά, αηδιασμένοι αλλά και από αντίδραση στην κομματοκρατία που ήταν κυρίαρχη στον κλάδο μας, κατορθώσαμε να συνεννοηθούμε, να συντονιστούμε και να βρούμε τα σημεία ενότητας καιαντίστασης.

Το εγχείρημα όλως παραδόξως,  με τη στήριξη των συναδέλφων πέτυχε και πέτυχε γιατί μ’ όλες τις αδυναμίες μας μιλήσαμε με ειλικρίνεια και πράξαμε με εντιμότητα. Με εντιμότητα και ειλικρίνεια ερχόμαστε να περιγράψουμε και τη σημερινή κατάσταση, το πώς εμείς βλέπουμε τα πράγματα. παρόλο που η Μαύρη Κομπανία του Μνημονίου,  έχει σχεδόν απαγορεύσει την όποια διαφωνία.

«…Ωστόσο εγώ θα επιμένω να λέω
την ελεφθερία ελεφθερία
το φόνο φόνο
την ενοχή ενοχή
μ' ένα πείσμα τρελού που σκαλίζει
στον τοίχο τ' όνομά του με τα νύχια»

«σχεδόν μηδίζοντες»                      

 Λεύκιος Ζαφειρίου - Κύπρος

Αποκλειστικά υπεύθυνο λοιπόν για τη δημιουργία του δημοσίου χρέους, θεωρούμε το οικονομικό και πολιτικό κατεστημένο αυτής της χώρας.

Αυτό και κανείς άλλος είναι που ευθύνεται για τη δημιουργία των ελλειμμάτων και την παραγωγική αποδυνάμωση της χώρας. Αυτό είναι που έρχεται σήμερα, χρησιμοποιώντας ως άλλοθι την κρίση, να υποθηκεύσει το μέλλον της Ελλάδας, κατεδαφίζοντας το κοινωνικό κράτος, συντρίβοντας τα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα, κόβοντας μισθούς και συντάξεις, εξαλείφοντας τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, τους αυτοαπασχολούμενους και τους ελεύθερους επαγγελματίες, διαλύοντας τις ζωές των πολιτών και τελικά καταδικάζοντας τη νεολαία στη μιζέρια και την έλλειψη προοπτικής, βυθίζοντας τον λαό στη φτώχεια και την απόγνωση.

Ο «μονόδρομος» της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ ως  τραγική συνέχεια της άφρονας δεξιάς πολιτικής των κυβερνήσεων της Ν.Δ και του ΠΑΣΟΚ, μας οδηγεί επιπλέον στην υποθήκευση της εθνικής μας ανεξαρτησίας και στην αναπόφευκτη παραχώρηση κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.

Όλα αυτά γίνονται χρησιμοποιώντας τη δικαιολογία ότι το κάνουν 
«για το καλό μας», «για το καλό της πατρίδας»!.

Συνάδελφοι - σες

Δεν καλούμαστε να σώσουμε καμιά πατρίδα.

Καλούμαστε να σώσουμε ένα σύστημα διεφθαρμένο ένα σύστημα σάπιο μέχρι το κόκαλο.  Ένα σύστημα υποτέλειας με στοιχεία δοσιλογισμού ένα σύστημα ανήθικο ανεπαρκές και αντιπαραγωγικό ένα σύστημα στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Με κόμματα νταβαντζήδες με τραπεζίτες αδηφάγους με μαζικά μέσα ενημέρωσης εξαγορασμένα, με δικαιοσύνη τυφλή και κουφή. Με πατριδοκάπηλους αεριτζήδες που ενώ έχουν βγάλει τα δικά τους λεφτά στην Ελβετία  καλούν σε θυσίες τους εργαζόμενους. Όλους αυτούς να διαπλέκονται μεταξύ τους και δημιουργούν νόμους, θεσμούς και καταστάσεις μόνο και μόνο για την δική τους αυτοσυντήρηση. Παράσιτα που θα  τους δώσουμε το  δικαίωμα να συνεχίσουν και να εδραιώσουν παραπέρα την κυριαρχία τους  ΑΝ…….

Αν εξακολουθούμε να εμπιστευόμαστε κοινούς αλμπάνηδες και πιστεύουμε ταχονδροειδή ψέματα τους ότι όπως πορεύονται θα μειώσουν το δημόσιο χρέος και ότι η Ελλάδα δεν κινδυνεύει να χρεοκοπήσει.

Αν  δεν απορρίψουμε τη λογική του μονόδρομου και τους επιτρέψουμε να μας ενσπείρουν, με την ανηλεή Γκαιμπελίστικη προπαγάνδα, το φόβο.

Αν δεν ανακαλύψουμε ξανά την αξία του σωματείου, την ενεργή συμμετοχή και την χαμένη αλληλεγγύη μας αν δεν ενεργοποιήσουμε όλα τα βέλη που έχουμε στη φαρέτρα μας, ακόμη και τις νομικές προσφυγές.

Αν δεν ξεφύγουμε από τον μικρόκοσμό μας και συντονίσουμε τα βήματα μας με άλλους εργαζόμενους και οργανώσεις.

Αν δεν στοχαστούμε και δεν αξιοποιήσουμε την εμπειρία  του παγκόσμιου εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος.

Αν δεν πεισθούμε ότι δεν είναι πανίσχυροι και ότι μπορούμε με νου και γνώση  να τους ανατρέψουμε.

Έχουμε δημοκρατικό και πατριωτικό καθήκον  να εργαστούμε για την πτώση μιας κυβέρνησης που στο κάτω-κάτω της γραφής δεν έχει καμία νομιμοποίηση.

Ούτε πολιτική ούτε δημοκρατική ούτε ηθική.

Δεν είμαστε βέβαια ούτε αφελείς ούτε αιθεροβάμονες.

Γνωρίζουμε τις δυσκολίες του εγχειρήματος.

Γνωρίζουμε ότι οι συνδικαλιστικοί και πολιτικοί συσχετισμοί δεν μας ευνοούν.

Γνωρίζουμε τη δυσκολία να συγκροτηθεί μια  πειστική και ολοκληρωμένη εναλλακτική πρόταση. Απαιτεί και χρόνο και κόπο.

Γνωρίζουμε και άλλα   …και προπάντων ότι είμαστε πολύ θυμωμένοι.

Γνωρίζουμε όμως ότι σιγά-σιγά πρέπει συνερχόμαστε και να αρχίσουμε να διαμορφώνουμε όρους αντίστασης για να είμαστε όσο μπορούμε έτοιμοι για τις εκρήξεις που θα έρθουν………γιατί θα έρθουν.

Γνωρίζουμε ότι απέναντι σ’ αυτό το νέο φασίζον καθεστώς που διαμορφώνουν κυβέρνηση ΔΝΤ και ΕΕ, δεν αρκούν πλέον αγώνες «χαρακωμάτων» για τη διατήρηση των όποιων εργασιακών, πολιτικών και κοινωνικών κεκτημένων. Τέτοιοι είναι οι «αντιμνημονιακοί αγώνες», που προτείνουν οι ξεπουλημένες ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ και από κοντά δίκην αθύρματος και η δική μας ΟΛΜΕ.

Τέλος είμαστε πεπεισμένοι πως αν δεν σηκώσουμε σήμερα το κεφάλι μας ψηλά, όχι μόνο δεν πρόκειται να υπάρξει κάποιο μέλλον για εμάς, αλλά θα έχουμε καταδικάσει τις επόμενες γενιές να ζουν χωρίς ελπίδα στις πιο σκοτεινές κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες της σύγχρονης ιστορίας.

Ευχή να αποτελέσει η Γενική μας Συνέλευση την ευκαιρία να αρχίσουμε να μαζευόμαστε σιγά σιγά, να αρχίσουμε να οργανώνουμε την αντίδρασή μας και να μην «τσιμπάμε» περιμένοντας τις «αυτοδιοικητικές» εκλογές να εκφράσουμε την αποδοκιμασία μας.

                                                                                           Οκτώβρης 2010

ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ

πηγή


Σχόλιο
Λέτε να ξύπνησαν επιτέλους από τον κομματικό τους λήθαργο οι καθηγητές; Για να δούμε, διότι, όπως λέει και ο παππούς, μηδένα προ του τέλους μακάριζε.