Ο ΑΓΙΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ
Ὁμιλία τῆς δασκάλας τῶν πομακοχωρίων
ΧΑΡΑΣ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ
(Ἐδημοσιεύθη εἰς τὸ περιοδικόν μας «Φωτεινὴ Γραμμή», τεῦχος 52, σελ. 165)
Ἀνέκαθεν τὸ Ἔθνος μας τιμοῦσε τοὺς Ἁγίους! Αὐτοὺς ποὺ φώτιζαν τὴν πίστι μας καὶ ἀνδρείωναν τὴν ἐλπίδα … Αὐτοὺς ποὺ στέκονται ἀκίνητοι στὰ ἱερὰ τὰ τέμπλα, μὰ καὶ ὅσους ποτὲ δὲν ζωγραφίσθηκαν, γιατὶ ἦταν ἀμέτρητοι στοῦ χρόνου ὅλο τὸδιάβα!
Μὰ ὁ Ἕλληνας συχνά-πυκνά, χωρὶς νὰ ἔχῃ ἀνάγκη, χωρὶς νὰ ξέρῃ τό «γιατί» καὶἄν το᾿ χῃ ἀπὸ συνήθεια, τιμοῦσε λὲς καὶ ἦταν «Ἅγιος», ἕνα μονάχα ξένο ποὺ ἔκρυβε πάντα μέσα του κι ἄς ἤτανε γενναῖος … αὐτὸν ποὺ ἀνέκαθεν τὸν λέγανε Ἐφιάλτη καὶτὴν διχόνοια ἔσπερνε μὰ καὶ τὴν προδοσία. Παράξενος ἀκούγεται σὰν «Ἅγιος»… ποτέ του δὲν μαρτύρησε γιὰ μιὰ μεγάλη ἰδέα… ποτὲ του δὲν ἐπάλεψε νὰ κάνῃ τὸἠθικὸν καὶ πρέπον… ποτέ του δὲν ἐκράτησε τὸ Ἔθνος στὴν καρδιά του, μὰ πάνταἦταν πρόθυμος νὰ δώσῃ τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσια τοῦ Γένους μας γιὰ τριάκονταἀργύρια… γιὰ δόξα καὶ λαγνεία… «Ὅ Ἅγιος Ἐφιάλτης» … αὐτὸς ποὺ πάντα στέκεται μπροστὰ στὸν Λεωνίδα καὶ γυρεύει τὴν κερκόπορτα τοῦἝλληνα νὰεὕρῃ… νὰ μπῇ μὲσ’ στὴν ψυχή του… νὰ πνίξῃ τὴν ἀγάπη του, ποὺ ἔχει γιὰ τὰΘεῖα, νὰ διώξῃ κάθε ἀρετὴ γιὰ τὴν εὐδαιμονία…
Καὶ ἄνοιξε κερκόπορτες στοῦ Ἕλληνα τὰ στήθη, γιατὶ δὲν ἦταν ἑλληνόψυχος… μὰ ἦταν πλανεμένος ἀπὸ τὸ χρῶμα τοῦ χρυσοῦ καὶ τὴν ἐφήμερη δόξα! Καὶ ὅσο οἱγονεῖς καὶ οἱ ...
δάσκαλοι γεννοῦσαν Ἕλληνες μὲ πίστι καὶ ἀνδρεία, τόσο τοῦτος ὁψευτοάγιος περίμενε νὰ εὕρῃ μία θέσι στὴν καρδιά τους…
δάσκαλοι γεννοῦσαν Ἕλληνες μὲ πίστι καὶ ἀνδρεία, τόσο τοῦτος ὁψευτοάγιος περίμενε νὰ εὕρῃ μία θέσι στὴν καρδιά τους…
Καὶ ἔτσι ἡ ἱστορία γέμισε μὲ ἐραστὲς τῆς προδοσίας, ποὺ ἀμαύρωσαν τὸ Γένος μας καὶ σβήσαν τὴν ἐλπίδα… αὐτὴ ποὺ ὁρίζει «Ἕλληνες» νὰ ζήσουμε γιὰ πάντα…
Καὶ ὅσο οἱ ἑλληνόψυχοι κρατοῦσαν Θερμοπύλες… κι ὅσο μὲ τὸν Ἀλέξανδρο μεγάλωνε ἡ Ἑλλάδα, ὅσο ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι ἡμᾶς παρήγαγε τὸ ἀρχαῖοἑλληνικὸ πνεῦμα… ὅσο ὁ Χριστὸς ἀνέστηνε τὰ πλήθη μὲ τὸ λόγο… ὅσο οἱΑὐτοκράτορες χτίζανε καὶ ὁρίζανε τὴν Πόλι… ὅσο οἱ Κολοκοτρώνηδες λευθέρωναν τὰ ὕψη… ὅσο ὁ στρατὸς τὸ ΟΧΙ φώναζε σὲ Ἰταλοὺς καὶ Γερμανοὺς ποὺ θέλαν τὴνἙλλάδα… ὅσο οἱ Μελάδες ἔσβηναν γιὰ τὴ Μακεδονία καὶ οἱ Παλληκαρίδηδες πεθαίναν γιὰ τὴν ἕνωσι μαζὶ μὲ τὴν Παλλάδα…
Καὶ ὅσο οἱ σύγχρονοι πολεμιστὲς κρατοῦν βραχονησίδες καὶ αἰθέρες… καὶ οἱδάσκαλοι διδάσκουνε τὸν Ἐθνικὸ τὸν Ὕμνο… κι ὅσο οἱ Ἠπειρῶτες στὸν Βορρᾶψελλίζουν ἴδιες λέξεις εἰς τὴν ἐλευθερίαν… καὶ ὅσο οἱ Ἕλληνες κρατοῦν τὴν Magna Greccia στὴν Κάτω Ἰταλία… ἄχ… ὅσο κι ἄν συμβαίνουν ὅλα αὐτὰ χιλιάδες χρόνια τώρα, κάποιοι προσκύνησαν κρυφὰ τὸν «Ἅγιο Ἐφιάλτη», προδίδοντας πρῶτα τὸν Ἕλληνα ποὺ εἶχαν στὶς ψυχές τους… γιατὶ αὐτὸς ὁ «Ἅγιος» δὲν εὑρίσκεται σὲ εἰκόνισμα σὲ κάποια Ἐκκλησία, δὲν πιάνει κάποια θέσι ἱερὴ μέσα σὲσυναξάρια καὶ βιβλία… γεννήθηκε ταυτόχρονα μαζὶ μὲ τὸν Λεωνίδα, μὲς στὴν ψυχὴ τοῦ Ἕλληνα καὶ τὸν ἐπολεμάει…
Κάθε φορὰ ποὺ ἡ ἱστορία μας κρίνεται σὲ «δερβένια»… κάθε φορὰ ποὺ οἱ«κρίσεις» μᾶς μικραίναν τὴν ἐλπίδα… κάποιοι ποὺ Ἕλληνες γεννήθηκαν, πεθαίνουνἘφιάλτες καὶ σήμερα καὶ αὔριο πατᾶνε στὶς δικές μας πλάτες!
Κι ἄν χθὲς αὐτὸς ὁ «Ἁγιοδαίμονας» λεγόταν Ἐφιάλτης, σήμερα τοῦ ἀνάβουνε κερὶ κάποιοι πολιτικοί μας… αὐτοὶ ποὺ ὅρκο δίνουν ἱερὸ πάνω στὸ Εὐαγγέλιο, πὼς Σύνταγμα θὲ νὰ φυλοῦν καὶ πίστι στὴν Πατρίδα… μά «δραγουμάνους» βάλανε μέσα σὲ ὑπουργεῖα, ποὺ πλέον δίχως τὸ «ἐθνικῆς» νομίζουν πὼς παράγουνε παιδεία...! Δὲν θέλουμε τὸν ὅρκο σας γιατὶ εἶναι προδομένος… δὲν θέλουμε τὴν πίστι σας, ποὺὁρίζει ἡ μασωνεία… γιατὶ ἐμεῖς, ἄν χρειαστῇ, θὰ κλείσουμε ἀεροδρόμια, γιὰ νὰμὴ φύγῃ πιὰ κανεὶς ἀπὸ τὰ μαρμαρένια ἁλώνια… γιατὶ ἡ εἰρήνη ποὺ μᾶς φτιάξατε ἦταν ἀπ᾿ τὸν ὅρκο σας βγαλμένη καὶ ἡ ἐλευθερία ποὺ μᾶς τάξατε στοὺς ξένους σκλαβωμένη… γιατὶ ἐσεῖς δὲν θάψατε τὰ κόκκαλα Ἡρώων, ποὺ μείνανε διάσπαρτα πάνω στὴν Ἀλβανία…
Ἐσεῖς ποτὲ δὲν κλάψατε γιὰ μιὰ βραχονησίδα… ! Ἐσεῖς ποτὲ δὲν μείνατε ἀκίνητοι μπροστὰ εἰς τὸ μνημεῖο τοῦ στρατιώτη! Ἐσεῖς ποτὲ δὲν μάθατε νὰ διεκδικῆτε Πατρίδες… αὐτὲς ποὺ χάσανε οἱ Ἐφιάλτες σας, ποὺ ζέσταιναν τὶς θέσεις γιὰ νὰμπῆτε… καὶ Βενιζέλοι καὶ Πάνκαλοι ἦταν οἱ πρόγονοί σας…
Καὶ τώρα αὐτοὺς μιμούμενοι πουλᾶτε τὴν Ἑλλάδα, πουλᾶτε δεύτερη φορὰ τὴν Θράκη, τὸ Αἰγαῖο… καὶ ἀφοῦ κώνειο τοῦ καρκίνου δώσατε σὲ δύο ἡγέτες γιὰ νὰσβήσουν… γιὰ νὰ μὴ ἀκουσθῇ ποτὲ ξανὰ τὸ ἡρωικὸ τὸ ὄχι πρὸς τοὺς ξένους…ἀφήσατε ἀκέφαλη τὴν μεγαλόνησο γιὰ νὰ γενῇ ἡ πύλη γιὰ τοὺς Τούρκους,ὥστε μία μέρα σύντομα νὰ πάρουν τὸ Αἰγαῖο… καὶ ὁ λαός μας πιὰ νὰ μὴ ξυπνᾶμέσα στὴν Ἐκκλησία, καθὼς ὁ ἐθνάρχης πλέον δὲν ζητᾶ νὰ διώξωμε τοὺς ξένους, νὰζήσωμε ἐλεύθεροι, χωρὶς πνευματικὴ δουλεία!
Κι ὅσο ὁ σταυρός, ποὺ κάνετε σταυρώνει τὴν Ἑλλάδα… ὅσο τά «ὁράματα» ποὺχτίζετε γιὰ ἐμᾶς ὑμνοῦν τοὺς Ἐφιάλτες… ὅσο ζεϊμπέκικο χορεύετε τὴν νύχτα τῶνἸμίων… ὅσο τζαμὶ θὰ χτίζετε βγάζοντας τὸν Χριστὸ ἀπ᾿ τὰ σχολεῖα… ὅσο θὰἀφήνετε τὸν Σκοπιανὸ νὰ λέῃ πὼς εἶναι Μακεδόνας καὶ τὸν Θρακιώτη Ἕλληνα νὰσκιάζεται ἀπὸ τὸ προξενεῖο τῶν Τούρκων… ὅσο στεφάνια ἀνδρείας καὶ τιμῆς θὰκαταθέτετε στοῦ Κεμαλοσφαγέα τὸν τάφο, ἐνῷ ἡ γενοκτονία τῶν Ποντίων δὲν εἶναι μέρα μνήμης ἐθνικῆς τιμῆς, γι᾿ αὐτοὺς ποὺ πῆρε ὁ φίλος ὁ δικός σας… ὅσο θὰἀγκαλιάζετε σφικτὰ τὸν κάθε μετανάστη, γιὰ νὰ μεταναστεύῃ ὁ Ἕλληνας μακριὰ ἀπ᾿τὴν Πατρίδα ποὺ πεθαίνει… τόσο κι ἄλλο τόσο ὁ Λεωνίδας ζεῖ μαζὶ μὲ τοὺς 300… αὐτοὺς ποὺ θὰ ἀπομείνουνε μέσα εἰς τὴν Ἑλλάδα… καὶ μία νύκτα θὲ νὰ βγοῦν στῶν «βολευτῶν» τὸ ἄνδρο!
Κι ἐκεῖ ἀπέναντί τους ἀφοῦ συνταχθοῦν, θὰ γίνουν ἕνα μὲ τὸ᾿21… γιατὶαὐτὴ ἡ φορὰ δὲν εἶναι γιὰ ἐσᾶς μία ἀκόμα εὐκαιρία! Σὲ σᾶς ὁ Λεωνίδας δὲν θὰπῇ ποτέ «Μολὼν λαβέ» γιατὶ εἴσαστε προδότες!... μὰ αὐτὸ τὸ δόρυ του μὲ μιᾶς θὰσηκωθῇ, ὡς θεία δίκη πρὸς τοὺς ντροπιασμένους… καὶ ὁ Σπαρτιάτης Ἕλληνας θὰ ὁρίσῃ τὴν ποινὴ μέσα ἀπ᾿ τὸν Κολοκοτρώνη ! ! ! «Φωτιὰ καὶ τσεκούρι πάντα στοὺς προσκυνημένους» καὶ θὰ γεμίσῃ τοῦ Γουδῆ μονάχα ἀπὸ Ἐφιάλτες… ΓΙΑΤΙ Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΗΡΩΑ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΚΕΡΙ ΓΙ᾿ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΨΕΥΤΟΑΓΙΟ! ΜΑ ΕΓΙΝΕ ΦΩΣ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕ Η ΕΛΛΑΔΑ !
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου