Άγιος Ιωάννης συγγραφέας της Κλίμακος

Ημερομηνία εορτής:	30/03/2016
Τύπος εορτής:	Σταθερή. Εορτάζει στις 30 Μαρτίου εκάστου έτους.
Ιερά Λείψανα:	Μέρος της Κάρας του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Μεγ. Μετεώρου. Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου βρίσκονται στις Μονές Παν. Δαμάστας Φθιώτιδος και Παν. Τουρλιανής Μυκόνου.
Άγιοι που εορτάζουν: Αγιος Ιωαννης Συγγραφεας Της Κλιμακος (523 - 606)

Ἐπὶ κλίμαξι κλίμακας πυκνῶς, Πάτερ, Τὰς σὰς ἀρετὰς θείς, ἔφθασας πόλου μέχρι. Χαῖρεν Ἰωάννης τριακοστῇ ἐξαναλύων.

Βιογραφία Ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακας πιθανότατα το 523 μ.Χ. στη Συρία. Ήταν γιος πλούσιας και ευσεβούς οικογένειας. Σε νεαρή ηλικία, παρακολούθησε ανώτερο κύκλο μορφώσεως, ώστε να διακρίνεται ανάμεσα στους συνομήλικούς του. Εκείνος όμως, ενδιαφερόταν περισσότερο για την προσευχή, τις θεολογικές μελέτες, την συγγραφική εργασία και την άσκηση. Πήγε στο Όρος Σινά, κοντά στον φημισμένο αναχωρητή Μαρτύριο, ο οποίος καθοδήγησε πνευματικά τον νεαρό Ιωάννη. Μετά από τέσσερα χρόνια άσκησης, εκάρη μοναχός ενώ η φήμη των αρετών και της σοφίας του είχε ευρύτερα διαδοθεί. Γι' αυτό πολλοί μοναχοί και λαϊκοί, αλλά και αξιωματούχοι έρχονταν στη Μονή για να ζητήσουν τη συμβουλή του. Είχε και το χάρισμα της θαυματουργίας. Λόγω της διαβίωσής του στην Ιερά Μονή Σινά ονομάζεται και Σιναΐτης. Μετά το θάνατο του ηγούμενου της Μονής και κατόπιν απαιτήσεως των αδελφών δέχθηκε να γίνει Ηγούμενος της ιεράς Μονής Σινά για μερικά χρόνια. Η νοσταλγία, όμως, της ερημικής ζωής, έκανε τον Ιωάννη να αποσυρθεί πάλι στην έρημο και να αφοσιωθεί πάλι στις μελέτες του. Εκοιμήθη εν ειρήνη περί το 606 μ.Χ. και άφησε δύο σπουδαιότατα συγγράμματα, την «Κλίμακα» και τον «Λόγον προς τον Ποιμένα». Η «Κλίμακα» περιλαμβάνει τριάντα λόγους περί αρετής, όπου ο καθένας λόγος περιλαμβάνει και μια αρετή, ξεκινώντας από τις πιο πρακτικές και ανεβαίνοντας σαν σκαλοπάτια κατέληξε στις θεωρητικά υψηλές. Στη πνευματική ζωή έχουμε βαθμίδες χαμηλές και υψηλές, καταστάσεις κατώτερες και ανώτερες. Γι' αυτό και το σύγγραμμα ονομάζεται Κλίμακα των αρετών. Στο έργο του αυτό ο συγγραφέας παρουσιάζει συστηματικά τις ιδέες του για την κοινοβιακή κυρίως, αλλά και για την ερημική ζωή, ταξινομώντας αυτές κατά τρόπο που δείχνει πορεία προς την ηθική τελείωση. Είναι γραμμένο σε κομψή ελληνική γλώσσα, καλοδουλεμένη με χάρη και μελωδικότητα. Έχει διαύγεια, γλαφυρότητα, παραστατικότητα και παρουσιάζει πλούτο εκφράσεως, καλαισθησία και ευγένεια. Στη διακόσμηση του λόγου με εικόνες και παρομοιώσεις ο ιερός συγγραφέας είναι απαράμιλλος. Πάσης φύσεως σχήματα λόγου αναδύονται καθώς και ωραίες και επιτυχημένες προσωποποιήσεις. Από την αρχή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής το σύγγραμμά του διαβάζεται σε όλα τα ορθόδοξα μοναστήρια. Επειδή είναι παγκόσμιο κειμήλιο αναλύσεως όλων των παθών και των αρετών, η Εκκλησία τιμά ιδιαίτερα σε αυτή τη πνευματική περίοδο τον συγγραφέα άγιο Ιωάννη της Κλίμακας και το προτείνει για ανάγνωσμα. Η μνήμη του εορτάζεται στις 30 Μαρτίου και την Δ΄ Κυριακή των Νηστειών της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Μερικοί λόγοι του, από την Κλίμακα: 1) Η ταπεινοφροσύνη είναι ουράνιος ανεμοστρόβιλος που μπορεί να ανεβάσει την ψυχή από την άβυσσο της αμαρτίας στα ύψη του ουρανού. 2) Μητέρα της πηγής είναι η άβυσσος των υδάτων πηγή δε της διακρίσεως η ταπείνωσις

Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα) Ἦχος γ'. Θείας πίστεως. Θεῖον κλίμακα, ὑποστηρίξας, τὴν τῶν λόγων σου, μέθοδον πάσι, Μοναστῶν ὑφηγητὴς ἀναδέδειξαι, ἐκ πρακτικῆς Ἰωάννη καθάρσεως, πρὸς θεωρίας ἀνάγων τὴν ἔλαμψιν. Πάτερ Ὅσιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος. Ἕτερον Ἀπολυτίκιον Ήχος πλ. δ'. Ταῖς τῶν δακρύων σου ῥοαῖς, τῆς ἐρήμου τό ἄγονον ἐγεώργησας· καί τοῖς ἐκ βάθους στεναγμοῖς, εἰς ἑκατόν τούς πόνους ἐκαρποφόρησας· καί γέγονας φωστήρ τῇ οἰκουμένῃ, λάμπων τοῖς θαύμασιν, Ἰωάννη, Πατήρ ἡμῶν ὅσιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν. Κοντάκιον Ἦχος α'. Χορὸς Ἀγγελικός Καρπούς ἀειθαλεῖς, ἐκ τῆς βίβλου προσφέρων, διδάγματα σοφέ, καθηδύνεις καρδίας, τῶν τούτοις μετά νήψεως, προσεχόντων μακάριε· Κλίμαξ γάρ ἐστι, ψυχὰς ἀνάγουσα γῆθεν, πρὸς οὐράνιον, καί διαμένουσαν δόξαν, τῶν πίστει τιμῶντων σε.

Οπτικοακουστικό Υλικό

Ακούστε το απολυτίκιο!

Αγιογραφίες / Φωτογραφίες

Άγιος Ιωάννης συγγραφέας της Κλίμακος	Άγιος Ιωάννης συγγραφέας της Κλίμακος	Άγιος Ιωάννης συγγραφέας της Κλίμακος
Άγιος Ιωάννης συγγραφέας της Κλίμακος	Άγιος Ιωάννης συγγραφέας της Κλίμακος - 17ος αι. μ.Χ. - Mονή Διονυσίου, Άγιον Όρος	Άγιος Ιωάννης συγγραφέας της Κλίμακος - Εμμανουήλ Τζάνε Μπουνιαλής, 1663 μ.Χ.
Η κλίμακα των αρετών - 16ος αι. μ.Χ. - Mονή Παντοκράτορος, Άγιον Όρος	Η κλίμακα των αρετών - Μονή Αγίας Αικατερίνης Σινά 12ος αιώνας	Η κλίμακα των αρετών - Μονή Αγίας Αικατερίνης Σινά 12ος αιώνας
Η κλίμακα των αρετών	Η κλίμακα των αρετών

Άγιος Ζαχαρίας Μητροπολίτης Κορίνθου

Ημερομηνία εορτής:	30/03/2016
Τύπος εορτής:	Σταθερή. Εορτάζει στις 30 Μαρτίου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν: Αγιος Ζαχαριας Μητροπολιτης Κορινθου (; - 1684)

Δέχου στεφάνους εκ Θεού Ζαχαρία, Ως Iεράρχης και αθλητής Kυρίου.

Βιογραφία Ο Άγιος Ζαχαρίας ήταν Επίσκοπος Κορίνθου και συκοφαντήθηκε από τους Τούρκους ότι συνεργαζόταν με τους Ενετούς, κατά την εκστρατεία του Μοροζίνη στην Ελλάδα, για την απελευθέρωση των Ελλήνων. Συνελήφθη και αφού βασανίστηκε σκληρά οδηγήθηκε στον κριτή, ο οποίος τον προέτρεψε να αρνηθεί τον Χριστό και να γίνει μουσουλμάνος. Ο Ζαχαρίας, με αηδία άκουσε την πρόταση αυτή του κριτή και γι' αυτό βασανίστηκε φρικτά. Καταδικάστηκε να καεί ζωντανός στη φωτιά περιστρεφόμενος! Οι χριστιανοί της Κορίνθου κατόρθωσαν, αφού πρόσφεραν μεγάλο χρηματικό ποσό στον Τούρκο έπαρχο, να μεταβληθεί ο φρικτός αυτός τρόπος της θανατικής καταδίκης. Έτσι ο νέος ιερομάρτυρας Ζαχαρίας αποκεφαλίστηκε στην Κόρινθο, 30 Μαρτίου 1684 μ.Χ., Κυριακή της Σταυροπροσκύνησης.

Διάφορα Αρχεία

Ακολουθία Αγίου Ζαχαρία Μητροπολίτη Κορίνθου

Αγιογραφίες / Φωτογραφίες

Άγιος Ζαχαρίας Μητροπολίτης Κορίνθου

Προφήτης Ιωήλ (Ιωάδ)

Ημερομηνία εορτής:	30/03/2016	Δεν βρέθηκε αγιογραφία. Παρακαλούμεεπικοινωνήστεμαζί μας, αν έχετε να μας προτείνετε κάποια.
Τύπος εορτής:	Σταθερή. Εορτάζει στις 30 Μαρτίου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν: Προφητης Ιωηλ

Λέων πατάσσει σε Προφήτα Kυρίου, Ως παραβάντα τον λόγον του Kυρίου.

Βιογραφία Ο Προφήτης Ιωήλ (Ιωήλ κατά την Β΄Παραλειπομένων (Θ΄29), Ιωάδ κατά μερικούς συναξαριστές) καταγώταν από τον Ιούδα (Γ΄Βασιλ. 10). Αυτός λοιπόν στάλθηκε από τον Θεό προς τον βασιλιά Ιεροβοάμ για να ελέγξει αυτόν για τις δαμάλεις (Γ΄Βασιλ. ιγ΄,2). Όταν δε άπλωσε το χέρι του ο Ιεροβοάμ για να κρατήσει τον προφήτη, ξεράθηκε το χέρι του και αποκαταστάθηκε πάλι δια της προσευχής του προφήτου. Επειδή όμως ο προφήτης πήρε εντολή από τον Θεό να μη φάει και πιει, αυτός έφαγε παραπλανηθείς από τον ψευδοπροφήτη Ενβέ. Γι' αυτό κατασπαράχθηκε, για την παρακοή του, από ένα λιοντάρι, χωρίς όμως το θηρίο να φάει το σώμα του. Τάφηκε δε κοντά στον τάφο του πλανήσαντος αυτόν ψευδοπροφήτου Ενβέ. Να σημειώσουμε εδώ ότι, άλλος είναι ο προφήτης Ιωήλ που τη μνήμη του γιορτάζουμε την 19η Οκτωβρίου.

Πολιτική αθλιότητα χωρίς όριο!

Δεν έχει όριο η πολιτική αθλιότητα των υπηρετών του σάπιου πολιτικού κατεστημένου, που καταστρέφει μέρα με την ημέρα την χώρα.

Μετά την αναφορά του αχαρακτήριστου υπουργού Μεταναστευτικής πολιτικής στα Σκόπια με τον όρο "Μακεδονία" και την κάκιστη θεατρική παράσταση της εικονικής -όπως τελικά αποδείχθηκε-παραίτησής του, δύο ακόμα κυβερνητικά στελέχη προκαλούν σε μεγάλο βαθμό την νοημοσύνη αλλά και το όποιο πατριωτικό φιλότιμο έχει απομείνει σε αυτόν τον λαό.

Χθες (27/3/2016) ο υφυπουργός των Εξωτερικών(!), μιλώντας το πρωί της Κυριακής στην τηλεόραση του "ΣΚΑΪ", ανέφερε πως η κυβέρνηση εξετάζει την οικονομική εκμετάλλευση των προσφύγων και των μεταναστών με αντάλλαγμα την «ευνοϊκή μεταχείριση παραμονής». Ο υπουργός είπε πως «η σκέψη είναι να γίνει καταγραφή του οικονομικού προφίλ των μεταναστών και στο σύνολο αυτών υπάρχουν κάποιοι, οι οποίοι έχουν ένα σύνολο χρημάτων που βρίσκεται σε κάποιες τράπεζες του εξωτερικού. Αυτό το σύνολο των ατόμων μπορεί να ενταχθεί σε μια ρύθμιση που έχουμε, ή να γίνει μια καινούργια ρύθμιση, αναφέρομαι στην υφιστάμενη ρύθμιση, σύμφωνα με την οποία εάν κάποιος φέρει 250.000 ευρώ στη χώρα, τότε έχει μια ευνοϊκή μεταχείριση ως προς την αγορά μιας κατοικίας και ως προς το δικαίωμα παραμονής στη χώρα».

Σήμερα (28/3/2016), βο(υ)λευτής από την περιοχή της Ηλείας και στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό "Parapolitika 90,1" απαντώντας στο ερώτημα αν θα δεχόταν το "Βόρεια Μακεδονία" ως ονομασία των Σκοπίων, απάντησε χαρακτηριστικά: «Δεν θα είχα καμιά αντίρρηση για το "Βόρεια Μακεδονία" ή το "Σλαβομακεδονία". Το "Μακεδονία" δεν θα το απέρριπτα προσωπικά. Το θέμα πρέπει να λυθεί με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο. Πρέπει να υπάρξει λύση με συμβιβασμό. Δυστυχώς χάσαμε την ευκαιρία στο παρελθόν».

Μετά από αυτές τις δηλώσεις, όλα τα κομματίδια και ο συρφετός του πολιτικού συστήματος αποφάσισε να εκμεταλλευτεί το γεγονός εντελώς υποκριτικά και ψηφοθηρικά. Ωστόσο, ΚΑΝΕΙΣ δεν λέει την αλήθεια στον Ελληνικό λαό, ότι δηλαδή ΟΛΟΙ έχουν συμφωνήσει την άνευ όρων παράδοση της χώραςστους δυτικούς!

Τα υπάρχοντα κοινοβουλευτικά -ή μη- κόμματα, που υπηρετούν τα ξένα συμφέροντα, έχουν φροντίσει όλες τις λεπτομέρειες! Όσα κόμματα και να ιδρυθούν από αυτούς, που υπηρέτησαν την καταστροφή της πατρίδος, δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτε. Τα ίδια και τα ίδια πρόσωπα ανακυκλώνονται καιδιεκδικούν μερίδιο από τα τριάκοντα αργύρια του Ισκαριώτη.

Που βαδίζει ο τόπος; Που έχει στραμμένη την ελπίδα του για σωτηρία; Σε τι ελπίζει αυτός ο λαός;

πηγη

Θέλουν να κλείσουν τις αγορές βιοκαλλιεργητών. Επιστολή στον πρωθυπουργό

Σε απόγνωση βρίσκονται οι βιοκαλλιεργητές στις βιολογικές λαϊκές αγορές παραγωγών, ύστερα από τα τεράστια πρόστιμα που τους έχουν επιβληθεί, λόγω ελλείψεως νομοθετικού πλαισίου, με αποτέλεσμα να χαρακτηρίζονται ως παράνομοι.

Με επιστολή τους στον πρωθυπουργό εκφράζουν την αγανάκτηση τους.

 

Ακολουθεί η επιστολή από το Σύλλογο Βιοκαλλιεργητών Αγορών Αττικής
Προς:  Τον Πρωθυπουργό κ. Αλέξη Τσίπρα
Τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλο
Τον Πρόεδρο της Βουλής κ. N. Bούτση
Τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων
Τον Υπουργό Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας & Τουρισμού
Τον Υπουργό Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας
Τον Υπουργό Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης
Την Περιφερειάρχη Αττικής
                     
Κοινοποίηση: Στο Γενικό Γραμματέα Εμπορίου και Προστασίας Καταναλωτή
Στο Γενικό Γραμματέα Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων
Στους Αρχηγούς των Πολιτικών Κομμάτων
Στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης
Στην Ένωση Βιοκαλλιεργητών Β.Ε.
Στην Ένωση Βιοκαλλιεργητών Θεσσαλίας
Στην Ένωση Βιοκαλλιεργητών Ευβοίας
Στην Ένωση Βιοκαλλιεργητών Λακωνίας
Στην Ένωση Βιοκαλλιεργητών Ηλείας
Στην Ένωση Βιοκαλλιεργητών Σερρών
Σε όλους τους αρμόδιους φορείς σχετικούς με τη βιολογική γεωργία

ΘΕΜΑ: ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ  - ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΣΥ.Β.Α.Α. ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΡΜΟΔΙΟΥΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΜΕΣΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ ΜΕ ΤΗ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΓΕΩΡΓΙΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ (FARMERS’ MARKETS) N.4235/14.

Αξιότιμε κ. Πρόεδρε της Δημοκρατίας,
Αξιότιμε κ. Πρωθυπουργέ,
Αξιότιμοι κ. Υπουργοί,
Αξιότιμοι κύριοι και κυρίες,

Μετά από 22 συνεχή έτη προτάσεων, δράσεων και αγώνα φτάσαμε επιτέλους ένα μόλις βήμα πριν από την ολοκλήρωση της Νομοθέτησης των Αγορών Παραγωγών και των Αγορών Βιοκαλλιεργητών.

Η πολυαναμενόμενη τροποποίηση του Ν. 4235/14 άρθρο 56 είναι πλέον στο δρόμο προς την Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής καθώς και η έκδοση της Υπουργικής Απόφασης έχει πάρει το δρόμο προς τη διαβούλευση με τους φορείς, ένα βήμα πριν την υπογραφή της, όπως μας διαβεβαιώνουν Βουλευτές και Σύμβουλοι του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Ευ. Αποστόλου.

Η εν λόγω τροποποίηση αποτελεί κομμάτι του Νομοσχεδίου για τους Συνεταιρισμούς και συγκεκριμένα μιλάμε για το άρθρο 49. Είναι λοιπόν όλοι ευχαριστημένοι;

Οι Αγορές Βιοκαλλιεργητών είναι θεσμός. Όπως πολλές φορές έχουμε αναφέρει σε προηγούμενα Δελτία Τύπου λειτουργούν στη χώρα μας εδώ και 22 χρόνια ανελλιπώς, με επιτυχία και εξασφαλίζουν στους καταναλωτές πρόσβαση σε καθαρή, πιστοποιημένη και ποιοτική τροφή σε ανταγωνιστικές τιμές σε καθημερινή βάση.

Δυστυχώς τους τελευταίους μήνες δεχόμαστε σωρεία καταγγελιών διότι λειτουργούμε τις Αγορές μας «δίχως άδειες», καταγγελίες οι οποίες όλως τυχαίως άρχισαν όταν πήρε διάσταση το γεγονός της Νομοθέτησης- Αδειοδότησης των Αγορών Παραγωγών – Βιοκαλλιεργητών.

22 χρόνια λειτουργίας με τη στήριξη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, η οποία μας αγκάλιασε και κατανόησε την ανάγκη των καταναλωτών, μέσα σε μερικούς μήνες γκρεμίζεται γιατί κάποιοι δεν θέλουν τις Αγορές Βιοκαλλιεργητών!

Ήδη μας έκλεισαν την Αγορά του Κορυδαλλού, κλείνουν την Αγορά της Κηφισιάς και του Ψυχικού και έπεται συνέχεια όπως μας πληροφόρησαν τα αρμόδια κλιμάκια. Κλιμάκια της Ελληνικής Αστυνομίας, εκδιώκουν τους Βιοκαλλιεργητές από τις Αγορές τους, επιβάλλοντας πρόστιμα 5.000€/ έκαστο βιοπαραγωγό διότι αυτό ορίζει ο Ν.4264/14 για τις Λαϊκές Αγορές του Υπουργείου Ανάπτυξης (Υπ.Αν.), με την αιτιολογία ότι έχουν καταγγελίες «απόρρητες» και εντολές ελέγχου από ανώτερα κλιμάκια.

Έχουμε επανειλημμένως τονίσει ότι εμείς είμαστε ΑΓΟΡΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και όχι Λαϊκές Αγορές του Υπουργείου Ανάπτυξης! Κάποιοι –παρά τα 22 χρόνια λειτουργίας των Αγορών Βιοκαλλιεργητών Αττικής- επιμένουν να μην θέλουν να αποδεχτούν την πραγματικότητα, την ίδια στιγμή που και τα δύο Υπουργεία αποδέχτηκαν τη διαφορά αυτή.

22 χρόνια λειτουργίας των Αγορών Βιοκαλλιεργητών δίχως Νομοθετικό πλαίσιο και τώρα θυμήθηκαν να μας τις κλείσουν; Τώρα που ΝΟΜΟΘΕΤΟΥΝΤΑΙ;

Ζητάμε άμεσα, έχοντας την πλήρη στήριξη των χιλιάδων καταναλωτών που μας εμπιστεύονται καθημερινά εδώ και 22 χρόνια:

1.Την παρέμβαση κατά την πάσα αρμόδια αρχή ώστε να σταματήσει αυτό το «θέατρο του παραλόγου» που βιώνουμε όλοι μας –παραγωγοί και καταναλωτές- τους τελευταίους μήνες!

Οι Αγορές Βιοκαλλιεργητών αποτελούν ένα σύγχρονο και υποδειγματικό πλαίσιο λειτουργίας το οποίο σέβεται απόλυτα τους καταναλωτές, το περιβάλλον και την κοινωνία αυτής της χώρας δίχως να επιβαρύνει απολύτως ΚΑΝΕΝΑΝ!

Ζητάμε από τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Αποστόλου:
2.Την ΑΜΕΣΗ ολοκλήρωση της διαδικασίας έτσι ώστε να μπορούμε να εκδώσουμε τις άδειες μας και να είμαστε Νόμιμοι και Νομότυποι!

Ζητάμε από όλους τους Βιοκαλλιεργητές ανά την Επικράτεια
3. Την πλήρη στήριξη του παρόντος Δελτίου Τύπου καθώς και την προσυπογραφή και δημοσίευση του παρόντος.

22 ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ! ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ! ΑΓΟΡΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΤΩΡΑ!


Με εκτίμηση,
Για το ΔΣ
Ο Πρόεδρος
Μαΐστρος Καραμπάσης
6951082782

http://www.organiclife.gr/el/biologika-proionta/4137-biologikes-agores-epistoli.html

Έλα στην ζωή μας πίσω, το στραβό να κάνεις ίσιο

Διαπιστώσεις για την εποχή

του Μακρυγιάννη,

που δυστυχώς διαιωνίζονται

στον τόπο μας

και ισχύουν

μέχρι και τις ημέρες μας.

«Έλα στην ζωή μας πίσω, το στραβό να κάνεις ίσιο», γράφει ένας ποιητής για τον «μπάρμπα Γιάννη Μακρυγιάννη», τον ατρόμητο πολέμαρχο, τον αληθινό δημοκράτη, τον πιστό χριστιανό.

Το πραγματικό του όνομα ήταν Ιωάννης Τριανταφύλλου, αλλά τον ονόμασαν Μακρυγιάννη γιατί ήταν πολύ ψηλός, μακρύς. Γιάννης Μακρυγιάννης. Ο αγράμματος σοφός! Γεννήθηκε στο μικρό χωριό Αβορίτη Δωρίδος το έτος 1797. Σε ηλικία 23 χρόνων μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία. Συμμετείχε στον απελευθερωτικό αγώνα, πολεμώντας πρώτα στην Ήπειρο και την Ρούμελη και αργότερα στην Αθήνα και τον Μοριά. Μετά την απελευθέρωση υπήρξε πρωταγωνιστής για την απόκτηση Συντάγματος από το νεοσύστατο Κράτος. Επίσης μετά τον Αγώνα, σε μεγάλη ηλικία, μόνος του, αυτοδίδακτος έμαθε λίγη γραφή και ανάγνωση.

Το έτος 1853 καταδικάστηκε σε θάνατο για «συνωμοσία» κατά του Βασιλέως Όθωνα, η ποινή του στην συνέχεια μετετράπη σε ισόβια και μετά από ένα χρόνο αποφυλακίστηκε. Επί βασιλέως Γεωργίου A' έγινε αντιστράτηγος. Πέθανε ειρηνικά, πιστός χριστιανός, το έτος 1864 στην Αθήνα, σε ηλικία 67 χρόνων.

Το έτος 1846 έγραψε τα «Απομνημονεύματά» του, πολύτιμη ιστορική πηγή, με το «απελέκητό» του, όπως ό ίδιος το χαρακτηρίζει, γράψιμό του. Ένα έργο με γλώσσα απλή, λαϊκή, ολιγογράμματου ανθρώπου, γεμάτο όμως με πίστη στον Θεό, αγάπη για την Πατρίδα και σωστές -διαχρονικές ως απεδείχθη- παρατηρήσεις για τα καλά και τα ελαττώματα της φυλής μας. Γράφει μία μεγάλη αλήθεια: «Χωρίς αρετή, πόνο εις την πατρίδα και πίστη εις την Θρησκεία, Έθνη δεν υπάρχουν». Σημειώνει ακόμη μία μεγάλη αλήθεια. «Το φιλότιμο δεν φτάνει για να πάει κανείς μπροστά». Γιατί; Διότι οι Έλληνες έχουμε φιλότιμο, αλλά πρέπει ακόμα να «είμαστε εις το εμείς και όχι εις το εγώ». Ναι, «τούτην την Πατρίδα την έχουμε ούλοι μαζί και σοφοί και αγράμματοι και στρατιωτικοί και μικρότεροι άνθρωποι». Δεν δίστασε να στηλιτεύσει άρχοντες, συμπολεμιστές και πολιτικούς, πού οδήγησαν την μικρή τότε γεωγραφικά Χώρα μας σε νέες περιπέτειες. Αγανακτεί και χωρίς βέβαια να το πιστεύει, καθ’ υπερβολήν γράφει: «Αν μας έλεγε κανένας αυτείνη τη λευτεριά όπου γευόμαστε, θα παρακαλούσαμε τον Θεό να μάς αφήσει με τούς Τούρκους, όσο να γνωρίσουν οι άνθρωποι τι θα ειπή Πατρίδα, τι θα ειπή Θρησκεία, τι θα ειπή αρετή και τιμιότη». Αλλού καταγράφει ελαττώματα που δυστυχώς διέτρεξαν όλον τον χρόνο από επανασυστάσεως του Ελληνικού Κράτους, μέχρι σήμερα. «Τις πρόσοδες της Πατρίδας τις κλέβομεν, από υποστατικά δεν της αφήνομεν τίποτας, ένα βάνομεν εις τό Ταμείον, δέκα κλέβομεν. Αγοράξαμεν πρόσοδες, τις τρώμεν όλες». Για τους ανάξιους της Εξουσίας γράφει: «Τέτοιοι μπαίνουν εις τα πράγματα, τέτοιους συντρόφους βάνουν. Οι περισσότεροι αγωνιστές και οι χήρες και ορφανά δυστυχούν. Πολυτέλεια και φαντασία γεμίσαμαν. Οι δανεισταί μας ζητούν τα χρήματά τους, λεπτό δεν τους δίνομεν και κάνουν επέμβασιν εις τα πράγματά μας. Και ποτές δεν βρίσκομεν ίσιον δρόμον. Ο Θεός να κάμη το έλεός Του».

Διαπιστώσεις για την εποχή του, που δυστυχώς διαιωνίζονται στον τόπο μας και ισχύουν μέχρι και τις ημέρες μας. «Ο Θεός να κάμη το έλεός Του» και το παράδειγμα και οι παρακαταθήκες του Μακρυγιάννη και άλλων σπουδαίων και αγνών Ελλήνων, ας γίνουν επί τέλους αποδεκτές από εμάς, τους σημερινούς Έλληνες, ώστε το στραβό να το κάνουμε ίσιο!  

πηγη

«Αΐστε και σεις κι η πίστη σας παλιότουρκοι χαθείτε. Οι Βρονταµίτες ζωντανοί, Τούρκους δε προσκυνάνε»

Παλαιομονάστηρο Βρονταμά Λακωνίας. Μνημείο θυσίας

 

Βρισκόμαστε στο 1825. Η επανάσταση των Ελλήνων ενάντια στον τουρκικό ζυγό συνεχίζεται. Μετά τις αποτυχημένες προσπάθειες των Τούρκων να καταπνίξουν την επανάσταση, ο σουλτάνος ζητά βοήθεια από τον πασά της Αιγύπτου Μωχάµετ Αλή.

Το Φεβρουάριο του 1825 ο Ιµπραήµ κάνει απόβαση στην Πελοπόννησο µε πολύ ισχυρή στρατιωτική δύναµη. Μετά από σκληρές και αιματηρές µάχες καταφέρνει να την καταλάβει. Ο δρόµος για τη Τριπολιτσά γίνεται ευκολότερος. Σε όλη την Πελοπόννησο επικρατεί αναστάτωση. Ο Ελληνικός στρατός είναι σχεδόν διαλυµένος. Οι αντιστάσεις τους µηδενικές.

Το Ολοκαύτωμα

Στις αρχές του Σεπτέµβρη, ο Ιµπραήµ ξεκινά από την Τρίπολη για την Λακωνία. Η κάθοδός του σπέρνει τον τρόµο και τον πανικό σε όλους. Η ίδια τροµάρα κυριεύει και τους Βρονταµίτες όταν µαθαίνουν τον ερχοµό στο χωριό τους. Επικρατεί πανικός. Επιχειρούν να φύγουν, να σωθούν.

Όµως, µη θέλοντας να απομακρυνθούν από τα όρια του χωριού τους βρίσκουν καταφύγιο στο Παλαιοµονάστηρο, ένα ναό αφιερωµένο στη Θεοτόκο, στον Άγιο Νικόλαο και στομεγαλομάρτυρα Νικήτα, που από τις σπάνιες τοιχογραφίες του χρονολογείται στο 1201.

Σε αυτή τη δύσκολη στιγµή, ηγετικό ρόλο αναλαµβάνει ο παπα-∆ηµήτρης Παπαδηµητρίου, ο οποίος µαζί µε τον Βρονταµίτη οπλαρχηγό Γιάννη Καραµπά εµψυχώνουν και δίνουν θάρρος στους κατοίκους. Μαζί τους έχουν πάρει τα απαραίτητα για την επιβίωσή τους καθώς και όπλα της εποχής.

Φτάνοντας ο Ιµπραήµ στο Βρονταµά αντικρίζει ένα έρηµο χωριό. Λίγοι γέροι, ανήµποροι να µετακινηθούν αρνούνται να αποκαλύψουν το καταφύγιο. Ο θυµός του µεγάλος. Έφιπποι ...

Η γυναίκα στον αγώνα του 1821 (video)

Η Ιστορία γράφεται από αυτούς που πρωταγωνιστούν στα μεγάλα γεγονότα. Τις μορφές εκείνες που έχουν τη δυνατότητα να είναι νικητές. Τους ήρωες. Όμως πάντοτε, πίσω από αυτούς, υπάρχουν πρόσωπα τα οποία διαδραματίζουν τον δικό τους ρόλο.  Κυρίως οι γυναίκες, οι οποίες σε δύσκολους καιρούς, μολονότι δεν είχαν δικαιώματα όπως εμείς τα εννοούμε, ούτε καν μπορούσαν να μάθουν τα βασικά γράμματα, είχαν ωστόσο αυτό που ονομάζουμε «ήθος ελευθερίας».

Με πρότυπο την Παναγιά, την μάνα του Θεού,  η οποία, στολισμένη με τις χάρες της αρετής, της αγάπης, της ταπείνωσης, έκανε την πιο επαναστατική πράξη της Ιστορίας, είπε δηλαδή ΝΑΙ στη σάρκωση του Υιού του Θεού εντός της, έγινε η χώρα του Αχωρήτου, και Τον θήλασε, Τον μεγάλωσε, Τον είδε να κάνει το πρώτο θαύμα μετατρέποντας το νερό σε κρασί στον γάμο της Κανά, Τον συντρόφεψε στα θαύματά Του, αλλά και έφτασε να ζήσει τον πόνο του Σταυρού και της Ταφής, για να καταξιωθεί και της μεγάλης χαράς της Ανάστασης, οι γυναίκες που ακολούθησαν το ήθος της Παναγίας, έκαναν τις δικές τους επαναστάσεις. Ιδίως στα πλαίσια της μεγάλης επανάστασης του Γένους μας, του Αγώνα του 1821. 

Οι γυναίκες, οι μάνες ήταν αυτές που κράτησαν ζωντανή την πίστη στο Χριστό και την Παναγία κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Αυτή η πίστη έκανε τους Έλληνες να γνωρίζουν ότι είναι διαφορετικοί από τους Τούρκους και να μην εξισλαμιστούν. Οι γυναίκες ήταν αυτές που κράτησαν ζωντανή την ελληνική μας γλώσσα. Γιατί τη μιλούσαν στα παιδιά τους, τα οποία δεν είχαν τα σχολεία και τα βιβλία που έχουμε σήμερα, και έτσι η μια γενιά έδινε στην άλλη τον τρόπο των Ελλήνων.  Οι γυναίκες ψέλλιζαν στα παιδιά το «πάλι με χρόνους με καιρούς πάλι δικά μας θα ‘ ναι»  και κρατούσαν ζωντανή τη σπίθα της ελευθερίας.  Οι γυναίκες ήταν αυτές που έπαιρναν τα όπλα, όταν χρειάζονταν. Στο Σούλι, στην Μάνη, στα νησιά δεν κρύβονταν στα δύσκολα, αλλά, μαζί με τους άντρες, πάλευαν για να μην υποδουλωθούν.

Κι όταν ήρθε η ώρα του μεγάλου ξεσηκωμού, πάλεψαν όπως μπορούσαν για την απελευθέρωση του Γένους μας. Άλλες δίνοντας την περιουσία τους, συντηρώντας καράβια, πολεμώντας ή συνεχίζοντας το έργο των αντρών. Άλλες βοηθώντας τους άντρες να μην απελπιστούν από τις δυσκολίες, αλλά να κρατήσουν την ψυχή τους ολόρθη. Άλλες μη μετανιώνοντας που έπρεπε να θάψουν τα νεκρά παιδιά τους, όντας περήφανες που αυτά θυσιάστηκαν για την ελευθερία. Άλλες προτιμώντας τον θάνατο από την ατίμωση και την αναξιοπρέπεια.  Άλλες με την προσευχή στην Παναγία, να βοηθά τους αγωνιστές. Άλλες ετοιμάζοντας τις τροφές, παλεύοντας στα χωράφια που οι άντρες είχαν αφήσει λόγω του πολέμου. Όλες νικώντας προκαταλήψεις μιας εποχής που τις ήθελε κλεισμένες στο σπίτι, άβουλες, άμοιρες, σιωπηλές. 

Η Ιστορία γράφεται από τους πρωταγωνιστές της. Όμως κανένας Αγώνας δεν κερδίζεται από τους επώνυμους μόνο, τους ένδοξους. Ιδίως ο αγώνας για ελευθερία θέλει όλους να ανοίγουν τον δρόμο για τη νίκη, μικρούς και μεγάλους, άνδρες και γυναίκες, μορφωμένους και απλούς. Μόνο που κάθε αγώνας θέλει αίμα. Θέλει πόνο και θυσία. Και η γυναίκα ξέρει από τη φύση της ότι ο κόπος, η αγωνία, το μοίρασμα, η αγάπη δεν μπορεί, θα δώσουν ζωή!

Σήμερα οι γυναίκες έχουν δικαιώματα, αν και συχνά η κοινωνία δεν τα σέβεται. Όμως η πατρίδα μας καλεί και αυτές και όλους να πρωτοπορήσουν σε νέους αγώνες. Στην αποτίναξη του ζυγού της εξάρτησής μας από το χρήμα και τους ισχυρούς του.  Στον αγώνα για παιδεία που θα έχει στόχο ποιότητα και ήθος, εκτός από τις γνώσεις. Στην έγνοια για έναν κόσμο που θα είναι για όλους και όχι για λίγους. Στον αγώνα να κρατήσουμε ζωντανή τη γλώσσα μας, την ιστορία, την παράδοση, την πίστη μας σε έναν Θεό που μας κάνει να βλέπουμε τον κάθε άνθρωπο εικόνα Του. Ιδίως τον ανήμπορο. Αυτόν που οι περιστάσεις της ζωής και τα συμφέροντα τον αφήνουν χωρίς σπίτι, χωρίς πατρίδα, χωρίς ελπίδα. 

Χρειαζόμαστε νέες επαναστάσεις σήμερα. Αυτές που θα μας οδηγήσουν σε μια ελευθερία που θα μας κάνει περισσότερο ανθρώπους. Με αγάπη, λογισμό και όνειρο. Το παρελθόν μάς διδάσκει ότι είναι εφικτές αυτές οι επαναστάσεις. Ας τις αναλάβουμε στο μερίδιο που μας αναλογεί!   

πηγη

ΟΙ ΑΓΙΑΣΜΕΝΟΙ

Ἕνα παλιὸ κείμενο γιὰ τὴν ἐνεστῶσα χρεία

ΟΙ ΑΓΙΑΣΜΕΝΟΙ

π. Δημητρίου Μπόκου

Ἐν­νιὰ στὸν ἀ­ριθ­μό, ἕ­ξι ἀ­γό­ρια καὶ τρί­α κο­ρί­τσια ἀ­π’ τὰ Γραμ­με­νο­χώ­ρια τῶν Ἰ­ω­αν­νί­νων οἱ θρυ­λι­κοὶ Ζω­σι­μά­δες (1750-1840 περίπου), ἀ­πο­τε­λοῦν μιὰ ἐν­τε­λῶς ἐ­ξαι­ρε­τι­κὴ πε­ρί­πτω­ση μο­να­δι­κῶν ἀν­θρώ­πων.

Τὰ κο­ρί­τσια (Ἀ­λε­ξάν­δρα, Ζω­ή, Ἀγ­γε­λι­κὴ) ἔ­μει­ναν στὰ Γι­άν­νε­να, ἐ­νῶ τὰ ἀ­γό­ρια (Ἰ­ω­άν­νης, Ἀ­να­στά­σιος, Νι­κό­λα­ος, Θε­ο­δό­σιος, Ζώ­ης, Μι­χα­ήλ) κα­τέ­φυ­γαν στὴ Ρω­σί­α καὶ ἀλ­λοῦ, ἀ­σχο­λού­με­νοι μὲ τὸ ἐμ­πό­ριο. Καὶ ὁ πλοῦ­τος τους, σὰν εὐ­λο­γη­μέ­νος, αὔ­ξα­νε καὶ ἐ­ξέ­πλητ­τε τὸν κό­σμο. Μὰ ἐ­κεῖ­νοι δὲν ξι­πά­στη­καν.

Ἀν­τι­θέ­τως, ἐν­συ­νεί­δη­τα δο­σμέ­νοι στὸν Θε­ὸ καὶ στὴν πα­τρί­δα, ἔ­τα­ξαν σκο­πὸ τῆς ζω­ῆς τους τὴν ὠ­φέ­λεια τῆς Ἑλ­λά­δας, μὲ τί­μη­μα τὴ δι­κή τους ἀ­σκη­τι­κὴ ζω­ή. Προ­τί­μη­σαν νὰ μέ­νουν στὸ με­τό­χι τῆς Μο­νῆς τῶν Ἰ­βή­ρων στὴ Μό­σχα, ἂν καὶ θὰ μπο­ροῦ­σαν κάλ­λι­στα νὰ ἔ­χουν δι­κά τους πα­λά­τια (στὸ ἴ­διο μο­να­στή­ρι ζοῦ­σε, ἐ­ξί­σου ἀ­σκη­τι­κά, ὁ ἄλ­λος με­γά­λος ἐ­θνι­κὸς εὐ­ερ­γέ­της ἀ­πὸ τὸ χω­ριό τους Ζώ­ης Κα­πλά­νης).

Ἐ­πέ­λε­ξαν τὴ ζω­ὴ τοῦ ἐρ­γέ­νη, ἂν καὶ εἶ­χαν κά­θε δυ­να­τό­τη­τα καὶ ἄ­νε­ση νὰ χα­ροῦν μιὰ ἤ­ρε­μη εὐ­τυ­χι­σμέ­νη οἰ­κο­γε­νεια­κὴ ζω­ή. Ἐ­πέ­δει­ξαν ἑ­κού­σια σταυ­ρι­κὴ ἀ­γά­πη, ὥ­στε ἡ πε­ρι­ου­σί­α τους, ἀ­παλ­λαγ­μέ­νη ἀ­πὸ (τὶς νό­μι­μες) δι­εκ­δι­κή­σεις κλη­ρο­νό­μων, νὰ με­τα­βι­βα­στεῖ ἀ­πρό­σκο­πτα ὁ­λό­κλη­ρη στὴν πά­σχου­σα πα­τρί­δα τους.

Χι­λιά­δες ρω­σι­κὰ ρού­βλια ἔ­φτα­ναν στὰ Γι­άν­νε­να καὶ κά­λυ­πταν ὅ­λες τὶς ἀ­νάγ­κες: προι­κί­ζον­ταν ὀρ­φα­νὰ ἢ φτω­χὰ κο­ρί­τσια, πε­ρι­μα­ζεύ­ον­ταν ἐγ­κα­τα­λε­λειμ­μέ­να παι­διά, τρό­φι­μα καὶ ροῦ­χα μοι­ρά­ζον­ταν τὰ Χρι­στού­γεν­να καὶ τὸ Πά­σχα σὲ ὅ­λους τοὺς φτω­χοὺς καὶ φυ­λα­κι­σμέ­νους τῆς πό­λης, Χρι­στια­νούς, Ἑ­βραί­ους, Μου­σουλ­μά­νους, ἀ­νε­ξαρ­τή­τως θρη­σκεύ­μα­τος. Ἡ ἀ­λη­θι­νὴ ἀ­γά­πη, αὐ­τὴ ποὺ δί­δα­ξε ὁ Χρι­στός, ἀ­πέ­χει ἀ­πὸ κά­θε ὑ­πό­νοι­α ρα­τσι­σμοῦ. Ἀ­πὸ τὰ χρή­μα­τα ποὺ ἡ ἀ­δελ­φό­τη­τα τῶν Ζω­σι­μά­δων ἔ­στελ­νε κά­θε χρό­νο στὰ Γι­άν­νε­να, πλη­ρώ­νον­ταν οἱ για­τροὶ τῆς πό­λης, γιὰ νὰ ἐ­πι­σκέ­πτον­ται δω­ρε­ὰν τοὺς φτω­χοὺς ἀρ­ρώ­στους.

Ἦ­ταν τέ­τοι­α ἡ ἔ­κτα­ση τῆς φι­λαν­θρω­πί­ας τους, ποὺ γε­μά­τοι εὐ­γνω­μο­σύ­νη οἱ Γι­αν­νι­ῶ­τες δὲν τοὺς ἔ­λε­γαν πιὰ μὲ τὸ ὄ­νο­μά τους, ἀλ­λὰ τοὺς ἀ­πο­κα­λοῦ­σαν: «οἱ ἁ­γι­α­σμέ­νοι» (Ἠ­πει­ρω­τι­κοὶ Ἀν­τί­λα­λοι, τεῦ­χος 95, σ. 8).

Οἱ εὐ­ερ­γε­σί­ες τους πρὸς τὴν πα­τρί­δα ξε­περ­νοῦν κά­θε φαν­τα­σί­α. Εἶ­ναι φυ­σι­κὰ ἀ­δύ­να­το νὰ ἀ­πα­ριθ­μη­θοῦν ἐ­δῶ. Στε­κό­μα­στε μό­νο μὲ ἀ­νυ­πό­κρι­το θαυ­μα­σμὸ μπρο­στὰ στὸ πε­ρί­λαμ­προ πα­ρά­δειγ­μά τους. Ἀ­να­γνω­ρί­ζου­με ἀ­νε­πι­φύ­λα­κτα τὴ γνή­σια δι­ά­θε­σή τους γιὰ ὁ­λο­κλη­ρω­τι­κὴ προ­σφο­ρὰ καὶ ἀ­γά­πη. Τό­σο δι­α­φο­ρε­τι­κὴ ἀ­πὸ τὴ δι­κή μας, μί­ζε­ρη συ­νή­θως, δι­ά­θε­ση! Οἱ Ζω­σι­μά­δες καὶ ἄλ­λοι με­γά­λοι εὐ­ερ­γέ­τες τοῦ γέ­νους μας ἀ­πο­τε­λοῦν τὸ «μο­να­δι­κὸ παγ­κό­σμιο φαι­νό­με­νο», ποὺ ἀ­κού­ει στὸ ὄ­νο­μα «Ἠ­πει­ρῶ­τες Ἐ­θνι­κοὶ Εὐ­ερ­γέ­τες» (Πε­ριοδ. «Ζω­σι­μά­δες», Μάρτ. 2013, σ. 5).

Στοὺς χα­λε­ποὺς και­ροὺς ποὺ ζοῦ­με σή­με­ρα, οἱ ἁ­γι­α­σμέ­νοι Ζω­σι­μά­δες εἶ­ναι φω­τει­νὸ ὁ­ρό­ση­μο καὶ ὁ­δη­γη­τι­κὸς φά­ρος μας. Τώ­ρα κα­λεῖ­ται σὲ συ­να­γερ­μὸ ἡ δι­κή μας κα­λο­σύ­νη καὶ εὐ­σπλα­χνί­α. Τὰ χέ­ρια ποὺ ἁ­πλώ­νον­ται ἱ­κε­τευ­τι­κὰ πρὸς τὸ μέ­ρος μας πλη­θαί­νουν ἀ­δι­ά­κο­πα. Τί­πο­τε δὲν μᾶς δι­και­ο­λο­γεῖ νὰ πα­ρα­μέ­νου­με ἀ­δι­ά­φο­ροι καὶ ἀ­δρα­νεῖς.

Δὲν ἔ­χου­με πολ­λὰ γιὰ νὰ δώ­σου­με; Μὰ ὁ Θε­ός μας εἶ­ναι πλού­σιος. Καὶ πτώ­χευ­σε γιὰ νὰ πλου­τί­σου­με. Μὲ τὴ σταυ­ρι­κή του θυ­σί­α πῆ­ρε προ­σω­πι­κὰ ἐ­πά­νω του τὸν πό­νο καὶ τὴ φτώ­χεια μας. Πάψαμε πιὰ νὰ εἴμαστε φτωχοί.

Ἂν ὁ πατέρας εἶναι πλούσιος, δὲν θά ’ναι καὶ τὰ παιδιά του πλούσια; Ἂν λοιπὸν ἔχει ὁ Θεός, ἀλλὰ ἐμεῖς δὲν ἔχουμε, τί συμβαίνει; Φαίνεται ὅτι ἀπολέσαμε τὴν υἱοθεσία μας. Δὲν εἴμαστε πιὰ παιδιὰ τοῦ Θεοῦ. Τὰ γνήσια τέκνα τοῦ Θεοῦ εἶναι «ὡς πτωχοί, πολλοὺς δὲ πλουτίζοντες, ὡς μηδὲν ἔχοντες καὶ πάντα κατέχοντες» (Β΄ Κορ. 6, 10).

Ἂς δίνουμε λοιπὸν ἐμεῖς ἀπὸ τὰ λίγα ποὺ ἔχουμε καὶ Ἐ­κεῖ­νος ποὺ γνώ­ρι­σε ἀ­πὸ κον­τὰ τὶς ἀ­νάγ­κες μας καὶ ἔ­χει τὴ δύ­να­μη νὰ κά­νει τὸ λί­γο πο­λύ, τι­μών­τας ἰδιαίτερα τὸ δί­λε­πτο τῆς χή­ρας (Μάρκ. 12, 42), θὰ εὐ­λο­γεῖ ἀφειδώλευτα καὶ τὰ δι­κά μας πε­νι­χρά μέσα. Θὰ τὰ πολλαπλασιάζει σὰν τοὺς πέντε ἄρτους. Καὶ θὰ συντηροῦνται ἀπὸ αὐτὰ πολλοὶ ἄλλοι γύρω μας. Ἐκεῖνος ξέρει νὰ διαχειρισθεῖ πολύ καλὰ τὰ δίλεπτά μας. Θὰ κάμει θαύματα μ’αὐτά. Μὲ λί­γη κα­λὴ δι­ά­θε­ση λοιπὸν θὰ βρεθοῦν χί­λιοι τρό­ποι ν’ ἀν­τα­πο­κρι­θοῦ­με.

Ὁ και­ρὸς τῆς ὅ­ποι­ας κρί­σης γεν­νά­ει γε­νι­κευ­μέ­νη ἀ­να­σφά­λεια. Ὁ­δη­γεῖ σὲ ἔ­σχα­τη ἀ­πό­γνω­ση τὸν ὑ­λι­κὰ καὶ πνευ­μα­τι­κὰ ἀ­δύ­να­μο ἄν­θρω­πο. Ἀκόμα καὶ στὴν αὐτοκτονία. Εἴμαστε κι ἐμεῖς ἔνοχοι κάθε φορὰ ποὺ συμβαίνει κάτι τέτοιο. Συνυπεύθυνοι.

Ἂς ἀν­τι­στρέ­ψου­με λοιπὸν τὰ πράγματα. Πῶς; Προ­σβλέ­πον­τας μὲ βα­θειὰ ἐμ­πι­στο­σύ­νη στὸ φι­λεύ­σπλα­χνο πρό­σω­πο τοῦ Χρι­στοῦ. Ἐν συ­νε­χεί­ᾳ, ἂς με­ταγ­γί­ζου­με στοὺς ἐλαχίστους ἀδελφούς του (Ματθ. 25, 40) τὴ σιγουριὰ καὶ εὐ­σπλα­χνί­α ποὺ ἀ­πορ­ρέ­ει ἀ­πὸ τὸ πρό­σω­πο αὐ­τό.

Καὶ ἂς δείχνουμε καὶ τὸ δι­κό μας φι­λό­τι­μο μὲ ἔργα, ὄχι μόνο μὲ λόγια, κα­τὰ τὸ μέ­τρο τῆς τρέ­χου­σας ἀ­νάγ­κης. «Πίστις χωρὶς τῶν ἔργων νεκρά ἐστι» (Ἰακ. 2, 14-26).

Τὸ θέλει αὐτὸ ἀπὸ μᾶς. Γι’ αὐ­τὸ ἄλ­λω­στε μᾶς ἄ­φη­σε ἀ­πο­στό­λους στὸ πό­δι του. Εἶναι δική μας τώρα ἀποστολὴ νὰ δείξουμε τὸ εὔσπλαχνο πρόσωπό του στὸν ἀπελπισμένο ἄνθρωπο, ὅπως τόσο ὑπέροχα τὸ ἔδειξαν τότε, σὲ πολὺ χαλεπώτερους καιρούς, οἱ ἁγιασμένοι Ζωσιμάδες.

Θὰ ἀδιαφορήσουμε;

Σα­ρα­κο­στὴ 2012

Ἀ ν τ ι ύ λ η

Ἱ. Ναὸς Ἁγ. Βασιλείου, 481 00 Πρέβεζα

Τηλ. 26820-25861/23075/6980 898 504

e-mail: antiyli.gr@gmail.com

Διαδίδω τὴν «Ἀ ν τ ι ύ λ η»

Ἐ­κτυ­πώνω/προ­ω­θῶ σὲ φι­λι­κά μου e-mails