Τώρα χάνουμε και το Αιγαίο… Είναι τελικά ορθό το σύνθημα «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο»;

TOPICS:«ΕΟΚ Και ΝΑΤΟ Το Ίδιο Συνδικάτο»ΑιγαίοΑνδρέας ΠαπανδρέουΕλλάδαΤουρκία

FEBRUARY 27, 2016

Γράφει ο Θεόδωρος Καρυώτης WWW.MIGNATIOU.COM

 «Χάσαμε το Αιγαίο; Χάσαμε την Ελλάδα» Ελευθέριος Βενιζέλος

Τον ειρωνεύονται, για δεκαετίες τώρα, για αυτά τα προφητικά του λόγια, «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» αλλά εγώ που τον άκουγα από τότε που ζούσε στο Τορόντο, δεν είχα αμφιβολίες για την μεγάλη διορατικότητά του Ανδρέα Παπανδρέου. Το ΝΑΤΟ περίμενε, για πολλά χρόνια τώρα, με υπομονή να επανέλθει στο Αιγαίο και άρπαξε αμέσως την ευκαιρία να σπεύσει  ανταποκρινόμενο στην πρόσκληση της Μέρκελ και του Σουλτάνου. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αποφασίσει να λυθεί αυτό που αποκαλούν Κυπριακό και Αιγαίο μέσα στο 2016 και έτσι έχει ήδη μπει σε κίνηση ο μηχανισμός για την λύση των προβλημάτων που πάντα τις ενοχλούσαν. Οι ΗΠΑ βλέπουν ότι η Ανατολική Μεσόγειος βράζει και θέλουν τουλάχιστον οι φίλοι τους αυτή τη κρίσιμη περίοδο να μονιάσουν ώστε να μπορέσουν να ασχοληθούν με το ηφαίστειο της Μέσης Ανατολής. Έτσι ετοιμάζονται για την μεγάλη συμμαχική τους επίθεση που θα φέρει πλησιέστερα την Ελλάδα με τη Τουρκία και το Ισραήλ με τη Τουρκία επιλύοντας τις διαφορές τους. Ήδη έχουν αρχίσει να πιέζουν το Ισραήλ να τα βρει με τη Τουρκία και πιέζουν επίσης την Ελλάδα να τα βρει με τη Τουρκία. Σίγουρα και στις δύο περιπτώσεις η Τουρκία θα βγει  κερδισμένη. Η συμφωνία για την παρέμβαση του ΝΑΤΟ, που ελήφθη σε επίπεδο υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ, για την επιτήρηση-έλεγχο των προσφυγικών-μεταναστευτικών ροών στην περιοχή ανάμεσα στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και στα Μικρασιατικά παράλια, απόφαση με την οποία είχε συμφωνήσει και η Άγκυρα, φαίνεται ότι είναι στον «αέρα», αφού  πριν καν ξεκινήσει, η Τουρκία, με την συνηθισμένη νεοωθομανική νοοτροπία της, αρνείται να την εκτελέσει. Η μεγάλη αρμάδα του ΝΑΤΟ, που θα περιπολεί τα εκατοντάδες ναυτικά μίλια των τουρκικών ακτών, θα αποτελείται από 5 πολεμικά πλοία! Το γερμανικό πολεμικό πλοίο FGS Bonn, το καναδικό HMCS Fredericton, το τουρκικό TCG Barbaros, το ιταλικό ITS Libeccio και την ελληνική φρεγάτα Σαλαμίς. Οι περιπολίες θα ξεκινούν από τη Λέσβο και θα φτάνουν στη Ρόδο. Είναι ξεκάθαρο ότι το ΝΑΤΟ, πιεζόμενο από τη Τουρκία, δεν θα περιπολεί στην περιοχή του Καστελόριζου, μια και το Καστελόριζο δεν ανήκει στην περιοχή του Αιγαίου. Το Αμερικανικό Πεντάγωνο έχει επιβεβαιώσει το ρεπορτάζ της εφημερίδας «Το Βήμα» ότι η Τουρκία θέλει τα πλοία του ΝΑΤΟ να μην επιχειρούν ανατολικά των ελληνικών νησιών, αλλά να επιχειρούν σε διεθνή ύδατα δυτικά των ελληνικών νησιών περί τον 25ο μεσημβρινό. Δυστυχώς, ο Στρατηγός Καμμένος αποδέχτηκε αυτή την απαράδεκτη τουρκική θέση. Βέβαια, τι να πούμε για τους εχθρούς μας, όταν έχουμε τέτοιους άσπονδους φίλους μέσα στη σπουδαία Δημοκρατία της Ευρώπης. Η Αυστρία, η γενέτειρα του Αδόλφου Χίτλερ, έκανε ένα τερατώδες πραξικόπημα μαζί με κάποια κράτη των Βαλκανίων κλείνοντας τα σύνορά της και θέτοντας σε πλήρη εφαρμογή το σχέδιο μετατροπής της Ελλάδας σε «αποθήκη προσφύγων». Οι Βρυξέλλες απλώς απάντησαν «αυτό που κάνατε δεν είναι σωστό» και συνέχισαν να τρώνε τις Βελγικές σοκολάτες. Αντίθετα, οι Τούρκοι, μετά τη νατοϊκή συμφωνία άρχισαν να απαιτούν, κατά την πάγια τακτική τους, το μισό Αιγαίο και να προβάλουν την παράλογη και παράνομη διεκδίκηση τις διαχείρισης του προσφυγικού ανατολικά του περίφημου πλέον 25ου μεσημβρινού. Ήδη μας πιάσανε στον ύπνο και άρχισαν να μας στέλνουν πρόσφυγες και μετανάστες στα δύο άκρα των ανατολικών μας συνόρων, δηλαδή στην Αλεξανδρούπολη και στο Καστελόριζο. Στη συνέχεια, αναμφίβολα, θα αρχίσουν να ομιλούν πάλι για γκρίζες ζώνες, για την αποστρατικοποίηση νησιών, για την υφαλοκρηπίδα αλλά ποτέ για την ΑΟΖ. Η παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο θα επαναφέρει στο προσκήνιο τις παραβιάσεις του εναερίου χώρου της Ελλάδας ανάμεσα στα 6 και 10 ν.μ.  Οι συμπατριώτες μου νομίζουν ότι μόνο η Τουρκία παραβιάζει τον εναέριο χώρο μας και δεν έχουν αντιληφθεί ότι ολόκληρη η συμμαχία του ΝΑΤΟ παραβιάζει, για πολλές δεκαετίες, αυτόν τον εναέριο χώρο. Όπως σωστά γράφτηκε πρόσφατα: «Χρόνια τώρα το ΝΑΤΟ ήθελε να μπει και να εγκατασταθεί στο Αιγαίο, να δημιουργήσει μια βάση στο Αιγαίο, στην “ελληνική λίμνη” του Αιγαίου όπου, μέσω αυτής, η Τουρκία θα μπορούσε να κυκλοφορεί ελεύθερα και ωραία στα ονειρεμένα νερά.Αυτό είναι το σχέδιο προ πολλού επεξεργασμένο, ένα σχέδιο για την στρατιωτική ανάπτυξη τουρκικών δυνάμεων στο Αιγαίο (αργότερα θα έρθει και η εφαρμογή της συμπλήρωσης του σχεδίου, δηλαδή την “μοιρασιά” του Αιγαίου!) υπό τον μανδύα του ΝΑΤΟ το οποίο, ειρήσθω εν παρόδω, θα έχει προσεχώς αρχηγό έναν Τούρκο!» Οι Τούρκοι προσπαθούν να πνίξουν τους πρόσφυγες και μαζί με αυτούς και την ΑΟΖ μας. Οι Τούρκοι θέλουν να μοιράσουν το Αιγαίο από τότε που επι Ελευθερίου Βενιζέλου ήμασταν το κράτος των δυο ηπείρων και των πέντε θαλασσών. Βέβαια, οι Τούρκοι είναι απόλυτα δικαιολογημένοι να θάψουν το θέμα της ΑΟΖ, αλλά προκαλεί ιδιαίτερη πικρία το γεγονός ότι υπάρχουν και συμπατριώτες μας που υποστηρίζουν τις τουρκικές θέσεις, όταν μιλούν για υφαλοκρηπίδα και όχι για ΑΟΖ. Η Σύμβαση του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας ( UNCLOS ΙΙΙ) αναφέρει ρητά (άρθρο 121, παράγραφο 2) ότι όλα τα νησιά διαθέτουν ΑΟΖ και ότι η ΑΟΖ ενός νησιού καθορίζεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που καθορίζεται και για τις ηπειρωτικές περιοχές. Επομένως, η Τουρκία δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει για την ΑΟΖ τα ίδια επιχειρήματα που προβάλλει για την υφαλοκρηπίδα των νησιών του Αιγαίου, ότι, δηλαδή, τα νησιά μας δεν διαθέτουν υφαλοκρηπίδα ή ότι «κάθονται» πάνω στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας, γιατί η ΑΟΖ δεν έχει κανένα γεωλογικό «παρελθόν». Άλλωστε, η νέα Σύμβαση έχει καταργήσει τη γεωλογική έννοια της υφαλοκρηπίδας και έτσι η Τουρκία έχει χάσει και αυτό το επιχείρημα.

Τα 200 μίλια αποτελούν το ανώτατο όριο μιας ΑΟΖ. Για να έχει ένα κράτος ΑΟΖ 200 μιλίων πρέπει να απέχει από ένα άλλο παράκτιο κράτος 400 μίλια. Τέτοιες αποστάσεις δεν υπάρχουν ανάμεσα στην Ελλάδα και σε όλες τις γειτονικές της χώρες και επομένως ακολουθείται η οριοθέτηση με βάση την μέση γραμμή. Η Τουρκία δεν δέχεται αυτό το είδος οριοθέτησης ισχυριζόμενη ότι το Αιγαίο είναι κλειστή θάλασσα και ότι τα ελληνικά νησιά δεν διαθέτουν τα ίδια δικαιώματα, που έχουν οι ηπειρωτικές περιοχές. Προσπαθεί βέβαια να αποσιωπήσει ότι έχει ήδη ανακηρύξει και οριοθετήσει τη δική της ΑΟΖ της στην Μαύρη Θάλασσα, πού είναι πιο κλειστή θάλασσα από το Αιγαίο. Συγκεκριμένα προχώρησε σε οριοθετήσεις με την  τότε Σοβιετική Ένωση, με τη Ρουμανία και με την Βουλγαρία χρησιμοποιώντας βεβαίως τη  μέθοδο της μέσης γραμμής, που όμως αρνείται να αποδεχτεί για το Αιγαίο. Τα τελευταία δύο χρόνια, κάποιοι προσπαθούν  να υποβαθμίσουν την αξία της ΑΟΖ, επιδιώκοντας να μας πείσουν ότι δεν αποτελεί παρά μία ΜΟΔΑ. Ξεχνούν βέβαια, όπως ήδη αναφέραμε, ότι για πολλά χρόνια κανένα κράτος δεν έχει προσφύγει στη Χάγη ζητώντας μόνο την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας,  αλλά ζητώντας ταυτόχρονα και την οριοθέτηση της ΑΟΖ. Ξεχνούν επίσης ότι στη δεκαετία του 1970, κατά τις συζητήσεις της Διάσκεψης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, οι αντιπροσωπείες των κρατών της Λατινικής Αμερικής, που έφεραν προς συζήτηση τη νέα έννοια της ΑΟΖ, ζήτησαν να αγνοηθεί η ύπαρξη της υφαλοκρηπίδας, μια και είχε ξεπεραστεί από αυτή της ΑΟΖ. Κάποιοι επιμένουν να δίνουν μαθήματα στους Έλληνες, στους Κύπριους και στους Ισραηλινούς τονίζοντας ότι «Η ΑΟΖ δεν έχει καμία σχέση με το θέμα του ορυκτού πλούτου. Με την υφαλοκρηπίδα σχετίζεται.” Υπάρχουν τέσσερεις βασικές θέσεις που δεν αμφισβητεί κανείς σε σχέση με την ΑΟΖ:

 Η ΑΟΖ αποτελεί πλέον, χωρίς καμία αμφιβολία, μέρος του γραπτού και εθιμικού διεθνούς δικαίου, ιδιαίτερα τώρα που η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας έχει τεθεί σε ισχύ. Η ΑΟΖ, σε αντίθεση με την υφαλοκρηπίδα, δεν ανήκει στο παράκτιο κράτος ipso jure, αλλά πρέπει σαφώς να ανακηρυχθεί από το παράκτιο κράτος.  Εάν δεν συμβεί κάτι τέτοιο, ΑΟΖ απλώς δεν υφίσταται.  Η θαλάσσια περιοχή (η επιφάνεια και τα υπερκείμενα ύδατα) που δεν θα ανακηρυχθεί ως ΑΟΖ, παραμένει νομικώς ως μέρος της ανοικτής θάλασσας. Το νομικό περιεχόμενο αυτού του νέου θεσμού του διεθνούς δικαίου ορίζεται από το  5ο Μέρος της Σύμβασης.  Τα παράκτια κράτη δεν μπορούν να υπερβαίνουν τους περιορισμούς που τους έχουν επιβληθεί από το 5ο Μέρος της Σύμβασης σχετικά με τα     δικαιώματά τους, τις δικαιοδοσίες τους και τις υποχρεώσεις τους. Έτσι, “άλλα” κράτη  έχουν δικαιώματα στην ΑΟΖ ενός παράκτιου κράτους και το παράκτιο κράτος δεν μπορεί να δημιουργήσει ΑΟΖ που να υπερβαίνει τα 200 ν.μ. Κανένα κράτος ή ομάδα κρατών δεν έχει το δικαίωμα να ισχυρισθεί ότι κάποιο  παράκτιο κράτος δεν μπορεί να ανακηρύξει την δική του ΑΟΖ.  Αν και πότε ένα  παράκτιο κράτος ανακηρύξει την ΑΟΖ του, εξαρτάται εντελώς από τη δική του δικαιοδοσία και βούληση. Πολλοί, τώρα τελευταία, υποστηρίζουν  ότι οι Τούρκοι απαιτούν συνεκμετάλλευση του Αιγαίου με την Ελλάδα. Αυτό δεν είναι απολύτως ακριβές. Οι πρώτοι διδάξαντες ήταν οι Αμερικανοί, οι οποίοι δεν έχουν αλλάξει τακτική για δεκαετίες και  χρησιμοποίησαν την λέξη «συνεκμετάλλευση» για πρώτη φορά το 1975. Οι ΗΠΑ ζήτησαν τότε από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή να ξεκινήσει συνομιλίες για συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, αλλά αυτός αρνήθηκε να το πράξει, μια στάση που ενόχλησε πολύ τους Αμερικανούς τότε. Αργότερα, οι Αμερικανοί ζήτησαν το ίδιο από τον Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά και αυτός αρνήθηκε να συγκατανεύσει. Είναι προφανές ότι ορισμένα σενάρια επανέρχονται κατά καιρούς. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο ίσως να ήταν δυνατόν μόνο μετά από οριοθέτηση και μόνο σε περιοχές που συνορεύουν. Αυτό ακριβώς έχουν κάνει η Κύπρος και το Ισραήλ στο οικόπεδο «Αφροδίτη». Οι Αμερικανοί δεν ζητούν συνεκμετάλλευση σε περιοχές που οι ΑΟΖ των δύο κρατών συνορεύουν, που θα ήταν κάτι λογικό, αλλά ζητούν να υπάρξει συνεκμετάλλευση σε όλο το Αιγαίο Πέλαγος κάτι που αποτελεί, για να μη χρησιμοποιήσω κάποια άλλη λέξη, παγκόσμια πρωτοτυπία. Τώρα, με την παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, οι Τούρκοι βρήκαν και μια αλλά λέξη να προσθέσουν σε αυτή της συνεκμετάλλευσης, την λέξη συνδιαχείρηση!  Φαίνεται ότι τους αρέσει να χρησιμοποιούν την πρόθεση «συν» κάθε φορά που θέλουν να μοιραστούν κάτι μαζί μας στο Αιγαίο.

Παίζεται η τύχη του Καστελόριζου

Πριν 50 χρόνια οι Αμερικανοί προσπάθησαν να λύσουν αυτό που αποκαλούμε σήμερα Κυπριακό και Αιγαίο και δεν τα κατάφεραν. Έτσι τώρα επανέρχονται για να τα λύσουν μιά για πάντα. Αλλά ας δούμε τι προσπάθησαν να κάνουν τότε με ένα από τα περίφημα σχέδια Άτσεσον. Ο Άτσεσον, το 1964, πρόσφερε την Κύπρο στην Ελλάδα με αντάλλαγμα την χερσόνησο της Καρπασίας και το Καστελόριζο. Ο τότε πρωθυπουργός της Ελλάδας Γεώργιος Παπανδρέου αρνήθηκε να παραχωρήσει ελληνικό έδαφος στη Τουρκία και το σχέδιο ναυάγησε. Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε, αλλά όταν άρχισα να ασχολούμαι με το Δίκαιο της Θάλασσας και ανακάλυψα ότι υπάρχουν μεγάλες ποσότητες  υδρογονανθράκων στην ΑΟΖ του Καστελόριζου, κάτι μ’ έκανε να ξανασκεφτώ το Σχέδιο Άτσεσον. Οι Αμερικανοί γνώριζαν, μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, τις ποσότητες υδρογονανθράκων που κρύβονταν στην Ανατολική Μεσόγειο. Όταν άρχισαν οι ανακαλύψεις υδρογονανθράκων στο Ισραήλ, στη Κύπρο και στην Αίγυπτο, η Ουάσιγκτον δεν έδειξε καμία έκπληξη και όταν ρώτησα ειδικούς μου απάντησαν ότι αυτός ο πλούτος ήταν γνωστός σε αυτούς. Η σύμπλευση των Αμερικανών με τους Τούρκους στο θέμα της ΑΟΖ του Καστελόριζου δεν ήταν μια τυχαία χειρονομία. Γνώριζαν τον ορυκτό του πλούτο και ήθελαν να τον δώσουν στους Τούρκους με αντάλλαγμα να σταματήσουν να έχουν βλέψεις στο Αιγαίο. Πίστευαν ότι έτσι θα έλυναν την ελληνοτουρκική διαφορά μια για πάντα. Σήμερα, 50 χρόνια αργότερα, δεν πρόκειται να δώσουν το Καστελόριζο στους Τούρκους, αλλά θα βρουν έναν τρόπο για να  δώσουν την ΑΟΖ του Καστελόριζου στην Τουρκία.

Οι απαράδεκτες τουρκικές θέσεις

Πρέπει να επιστρέψει κανείς πίσω τριάντα τέσσερα χρόνια, στο 1982, για να καταλάβει το πρόβλημα της Τουρκίας. Στις 30 Απριλίου 1982, στη Νέα Υόρκη, η Τουρκία ήταν η μία από τις τέσσερις χώρες που δεν υπέγραψαν τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS III) και ακόμα δεν έχει συνέλθει από αυτή τη μεγάλη ήττα της, αφού η ΑΟΖ και τα δικαιώματα νησιών σε ΑΟΖ δημιούργησαν μια αφόρητη πίεση. Έτσι η Τουρκία, επί τρεις δεκαετίες, συνεχίζει να αρνείται ουσιαστικά την ύπαρξη του Συντάγματος των Ωκεανών και Θαλασσών, που δημιούργησε η παγκόσμια κοινότητα το 1982. Οι τουρκικές διεκδικήσεις είναι συνδεδεμένες με οικονομικά συμφέροντα, που έχουν σχέση με τα θέματα της αλιείας και των υδρογονανθράκων. Η Τουρκία μονότονα αρνείται την ύπαρξη υφαλοκρηπίδας στα ανατολικά νησιά του Αιγαίου. Από το 2011 η Τουρκία κυκλοφορεί τον παρακάτω χάρτη, ο οποίος δείχνει την υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ της Τουρκίας στην ανατολική Μεσόγειο. Είναι ξεκάθαρα μια εξόφθαλμη παραβίαση των κανόνων του UNCLOS III. Δίνει στη Ρόδο, στην Κάρπαθο και στο Καστελόριζο μόνο 6 ν.μ. χωρικά ύδατα και όχι υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ. Δίνει ελάχιστη υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ στο βόρειο τμήμα της Κρήτης και παριστάνει ότι έχει, σε μεγάλη έκταση, μια τεράστια υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ , που συνορεύει με την αιγυπτιακή ΑΟΖ. Υποτίθεται ότι αυτή η οριοθέτηση είναι σύμφωνη με την αρχή της ευθυδικίας, η οποία είναι η προσφιλής της οριοθέτηση. ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ ΠΗΓΗ: Bayram Οztürk 1 and Sertac Hami Başeren, «The exclusive economic zone debates in the Eastern Mediterranean Sea and fisheries», Journal of Black Sea/Mediterranean Environment, Vol.14: 77-83 (2008).

Ο εφιάλτης της Τουρκίας: Τα Νησιά.

Επανέρχεται πάντα στη μνήμη μου το άρθρο 121 του UNCLOS III και ενθυμούμαι με ικανοποίηση τους αγώνες της ελληνικής και της κυπριακής αντιπροσωπείας για τη διατήρησή του και το πείσμα της Τουρκίας για την απάλειψη του. Ήταν μια μεγάλη νίκη για τα ελληνικά νησιά και ιδιαίτερα για το ξεχασμένο σύμπλεγμα του Καστελόριζου. Το Καστελόριζο απέχει 80 μίλια από τη Ρόδο, 170 μίλια από την Κύπρο, αλλά λιγότερο από 1 μίλι από την Τουρκία. Έχει έκταση 5 τετραγωνικών μιλίων και κατοικείται από περίπου 400 κατοίκους, ενώ στο τέλος του 19ου αιώνα ο πληθυσμός του ανέρχονταν  σε 10.000 κατοίκους, πριν τη μαζική μετανάστευση στο εξωτερικό. Βέβαια αυτή η νίκη του Καστελόριζου δεν ήταν καθόλου εύκολη. Άρχισε το 1973 και τελείωσε το 1982. Οι αντιπροσωπείες της Ελλάδας, της Κύπρου, του Τρινιντάντ-Τομπάγκο και του Ηνωμένου Βασιλείου, που συμμετείχαν στην 3η Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, πρωτοστάτησαν για τη δημιουργία του ανωτέρω άρθρου. Σήμερα το μήκος των ακτών της ΕΕ των 28 ξεπερνάει τα 66.000 χλμ. και η Ελλάδα διαθέτει τη μεγαλύτερη ακτή από όλα τη κράτη-μέλη, που εκτείνεται σε 16,465 χλμ. καθώς επίσης και τα περισσότερα νησιά και νησίδες,  που αριθμούν  3.100, εκ των οποίων τα 2.463 βρίσκονται στο Αιγαίο Πέλαγος. Αυτά είναι τα νησιά μας, που οι Τούρκοι θέλουν να μοιραστούν μαζί μας.

Επίλογος

Αυτή την περίοδο, που κινδυνεύει η εθνική μας κυριαρχία, η πατρίδα μας έχει την πρώτη φορά αριστερά κυβέρνηση , που δεν μπορεί να ανταποκριθεί στα θέματα εξωτερικής πολιτικής. Οι γκάφες στην οικονομία, στο προσφυγικό κλπ. μπορούν να διορθωθούν, αλλά γκάφες στα εθνικά θέματα είναι σχεδόν ακατόρθωτο να διορθωθούν. Δεν μπορούμε να διορθώσουμε το «έχει η Ελλάδα θαλάσσια σύνορα;» ή το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός ζήτησε άδεια από τους Τούρκους για να ανεφοδιάσει το αεροπλάνο του στην Ρόδο, καθ΄ οδόν προς την Τεχεράνη. Παρεμπιπτόντως, να αναφέρουμε ότι ο Ευάγγελος Βενιζέλος, στις 14 Σεπτεμβρίου του 2014, ως Υπουργός Εξωτερικών επισκέφθηκε την Τεχεράνη, χωρίς να υποβάλλει κανένα σχέδιο πτήσης στους Τούρκους. Επίσης, η τότε κυβέρνηση κατάφερε, με την διαπραγμάτευση για τη νέα δομή Διοίκησης του ΝΑΤΟ, να καταργηθεί το αεροπορικό στρατηγείο της Σμύρνης, μετατρεπόμενο σε χερσαίο, έτσι δεν έχει τόση σημασία για τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις και το Αιγαίο Οι τελευταίες δηλώσεις του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ, δεν λύνουν το πρόβλημα. Σε ένα σημείο δηλώνει «καθήκον του NATO δεν είναι να αναγκάζει πλεούμενα να γυρίζουν πίσω». Σε ένα άλλο, δηλώνει «αν πλοία της συμμαχίας διασώζουν ανθρώπους από πλοιάρια που κινδυνεύουν στη θάλασσα και έχουν αποπλεύσει από την Τουρκία, θα μεταφέρονται στο έδαφος της Τουρκίας». Εσείς καταλαβαίνετε σε τι ακριβώς αναφέρεται ο Νορβηγός; Ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες και επειδή τα ζητήματα του ΝΑΤΟ συνδέονται με το ιστορικό βάθος των Ελληνοτουρκικών σχέσεων, με τα ζητήματα του Αιγαίου και της ανατολικής Μεσογείου, με ζητήματα χωρικών υδάτων, εναερίου χώρου, υφαλοκρηπίδας, ΑΟΖ, έρευνας και διάσωσης, FIR, ελλοχεύουν παγίδες, που είναι συνεχείς κα καθημερινές.

Τελειώνοντας, θέλω να επαναλάβω ότι η Ελλάδα, όταν αποφασίσει να δημιουργήσει ΑΟΖ σε όλες τις θάλασσές της ακολουθώντας πιστά τις διατάξεις του Δίκαιου της Θάλασσας,δεν έχει να φοβηθεί τίποτα από την Τουρκία. Απλώς η Τουρκία θα αρνηθεί να αναγνωρίσει μια ελληνική ΑΟΖ, όπως ακριβώς έπραξε και με την κυπριακή ΑΟΖ, αλλά η Κύπρος ούτε πτοήθηκε από τις απειλές της Τουρκίας, αλλά προχώρησε εξασφαλίζοντας μάλιστα   και την έγκριση της ΕΕ. Η Άγκυρα θα πρέπει να συνειδητοποιήσει και να αποδεχτεί ότι δεν μπορεί να επιβάλει τις όποιες νέο-οθωμανικές βλέψεις της στη σύγχρονη διεθνή πραγματικότητα. Τέλος θα ήθελα να υποβάλω μια πρόταση σε μερικούς από τους φανατικούς οπαδούς της υφαλοκρηπίδας , που τυχαίνει να είναι και φανατικοί οπαδοί της σημερινής κυβέρνησης, άρα και φανατικοί οπαδοί δημοψηφισμάτων. Γιατί δεν ζητούν ένα δημοψήφισμα για την ΑΟΖ; Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα.

Πηγή: Τώρα χάνουμε και το Αιγαίο… Είναι τελικά ορθό το σύνθημα «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο»; http://wp.me/p3kVLZ-t1D

Ήταν μόλις εφτά χρονών ψυχούλα… 1η Απριλίου 1955: Ο αντιαποικιακός αγώνας των Κυπρίων:1η Απριλίου 1955

Ήταν μόλις εφτά χρονών ψυχούλα… 1η Απριλίου 1955:                                                 Ο αντιαποικιακός αγώνας των Κυπρίων:1η Απριλίου 1955

Του Δρ. Αυγουστίνου (Ντίνου) Αυγουστή

    Ο αγώνας της Ε.Ο.Κ.Α. ξεκίνησε στις 0.30΄ το πρωί της πρωταπριλιάς του 1955, ξημερώματα Παρασκευής με εκρήξεις βομβών σε σταθμούς παραγωγής ηλεκτρισμού, αστυνομικούς σταθμούς και στην αγγλική ραδιοφωνία. Τα λάβαρα των αιώνων υψώθηκαν ξανά ψηλά στα κάστρα του Έθνους. Η νιότη πυρπολήθηκε. Ολόκληρη η Κύπρος μετατράπηκε σε μια απέραντη ελληνική σημαία. Η μπαρουτοκαπνισμένη ατμόσφαιρα ηλεκτρίστηκε από τα πολεμικά εμβατήρια του Γένους και τα τροπάρια του ξεσηκωμού. Στόχος του αγώνα το αναφαίρετο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης (Άρθρο 1 παράγραφος 2 του Καταστατικού Χάρτη του Ο.Η.Ε.) και η ΕΝΩΣΗ με την Μητέρα Ελλάδα. Η άρνηση και αθέτηση των βρετανικών υποσχέσεων, η ανθενωτική τους πολιτική και το «ουδέποτε» του υπουργού αποικιών Χένρι Χόπκινσον στο αίτημα αυτοδιάθεσης των Κυπρίων, ήταν η θρυαλλίδα που άναψε το φυτίλι της επανάστασης. Το 1950 ο λαός αξίωσε δια της υπογραφής του σε ποσοστό 95,7%, ΕΝΩΣΗ και μόνο ΕΝΩΣΗ! Την 1η του Απρίλη του 1955, την αξιώνει και με το αίμα του! Εκκωφαντικές εκρήξεις συγκλόνισαν τη Λευκωσία, τη Λάρνακα και τη Λεμεσό, καθώς και στρατιωτικές επισταθμίες. Εκείνη την πρώτη νύχτα χτύπησε ο Γρηγόρης Αυξεντίου με την ομάδα του στο σταθμό Δεκέλειας. Αποστολή να προκαλέσουν διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος και συσκότιση σ’ όλο το νησί. Ο Μάρκος Δράκος με την ομάδα «Αστραπή» ανατίναξαν το Ραδιοφωνικό σταθμό. Άλλες ομάδες ανάλαβαν αποστολές σε προκαθορισμένα σημεία σε διάφορες περιοχές. Την αφετηρία της ιστορίας της δόξας, οριοθέτησε με τη θυσία του ο πρώτος νεκρός. Ο Μόδεστος Παντελή από το Λιοπέτρι. Ο ήρωας έχασε τη ζωή του από ηλεκτροπληξία ενώ επιχειρούσε να προκαλέσει διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος. Την 1η Απριλίου 1955, η Κύπρος ξύπνησε αναστατωμένη πριν να ροδίσει η αυγή. Η πατρίδα φόρεσε τα γιορτινά της κι έκανε το σταυρό της. Το πανηγύρι του αγώνα άρχιζε. Ο άγγελος του λυτρωμού φτεροκοπούσε και μετέδιδε από πόρτα σε πόρτα το άγγελμα του ξεσηκωμού. Κι ο Διγενής κυκλοφορούσε την πρώτη προκήρυξή του: «Με την βοήθειαν του Θεού, με πίστιν εις τον τίμιον αγώνα μας, με την συμπαράστασιν ολοκλήρου του Ελληνισμού και με την βοήθειαν των Κυπρίων, αναλαμβάνομεν τον αγώνα διά την αποτίναξιν τού Αγγλικού ζυγού, με σύνθημα εκείνο το οποίον μας κατέλιπαν οι πρόγονοί μας ως ιεράν παρακαταθήκην: “’Η τάν ή επί τάς” …. Ας δείξωμεν εις τον κόσμον ακόμη μιά φορά ότι και του σημερινού Έλληνος “ο τράχηλος ζυγόν δέν υπομένει”. Ο αγών θα είναι σκληρός. Ο δυνάστης διαθέτει τα μέσα και τον αριθμόν. Ημείς διαθέτομεν τήν ψυχήν, έχομεν και το δίκαιον με το μέρος μας. Γι’ αυτό και θα νικήσωμεν … Διεθνείς διπλωμάται, ατενίσατε το έργον σας. Είναι αίσχος εν εικοστώ αιώνι, οι λαοί να χύνουν το αίμα των δια να αποκτήσουν την λευτεριά των, το θείον αυτό δώρον, για το οποίον και εμείς επολεμήσαμεν παρά το πλευρόν των λαών σας, και για το οποίον σεις τουλάχιστον διατείνεσθε ότι επολεμήσατε εναντίον του ναζισμού και του φασισμού. Έλληνες, όπου και αν ευρίσκεσθε, ακούσατε την φωνήν μας: Εμπρός, όλοι μαζί για την λευτεριά της Κύπρου μας».

Η ιστορία της Εθνικής Οργάνωσης Κυπρίων Αγωνιστών (Ε.Ο.Κ.Α.) γράφτηκε απ΄ όλους και κυρίως από τους νέους της που θυσιάστηκαν πολεμώντας μέχρις εσχάτων τον κατακτητή. Οι λαμπρές σελίδες της που γράφτηκαν με το άλκιμο αίμα τους, δεν μπορούν να περιγραφούν στις λίγες αράδες ενός μικρού κειμένου. Μορφές Άγιες που φάνηκαν αντάξιοι συνεχιστές των Μαραθωνομάχων, των Σαλαμινομάχων, των Τριακόσιων του Λεωνίδα, των αγωνιστών του 1821 και των νεώτερων του Αλβανικού έπους, όπως έλεγε και η πρώτη προκήρυξη της Ε.Ο.Κ.Α.

Το επιχειρησιακό πρόγραμμα της Ε.Ο.Κ.Α. ήταν συνδυασμός ανορθόδοξου πολέμου (από δολιοφθορείς και αντάρτες), οι πολιτικές κινητοποιήσεις, η παθητική αντίσταση και η εθελούσια μη συνεργασία των Ελλήνων Κυπρίων με το βρετανικό αποικιακό καθεστώς. Σημαντική ήταν και η συμβολή των μαθητών πολλοί από τους οποίους δολοφονήθηκαν άναδρα από τους άγγλους στρατιώτες. Ο δεκαεπτάχρονος Πέτρος Γιάλλουρος από το κατεχόμενο Ριζοκάρπασο, ο εικοσάχρονος Μιχαήλ Γεωργάλας από τον κατεχόμενο Μαραθόβουνο, ο δεκαεξάχρονος Γεώργιος Μιχαήλ από την Κισσόνεργα, ο Δημητράκης Δημητριάδης από τη Λάρνακα και άλλοι πολλοί. Πιο συγκλονιστική, ίσως, είναι η ιστορία του μικρού Δημητράκη Δημητριάδη, του «μικρού ήρωα» όπως τον αποκαλεί ο Διγενής, που γεννήθηκε στη Λάρνακα το 1949. Ο μικρός Δημητράκης ζούσε με τη γιαγιά του Χρυσταλλού Μιχαήλ Κουτέ (οι γονείς του ήταν χωρισμένοι, η μητέρα του έφυγε για την Αγγλία). Ήταν μαθητής της Β’ τάξης του δημοτικού και πουλούσε λουλούδια, για να εξοικονομήσει τα προς το ζην. Στις 9 Μαρτίου του 1956, οι άγγλοι σε μια προσπάθεια να κάμψουν το φρόνιμα του λαού συλλαμβάνουν και εξορίζουν στις Σεϋχέλλες, τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, το στρατολόγο της Ε.Ο.Κ.Α. Παπασταύρο Παπαγαθαγγέλου, τον Μητροπολίτη Κερύνειας Κυπριανό και τον Γραμματέα της Μητρόπολης Κερύνειας Πολύκαρπο Ιωαννίδη. Μαθητές και μαθήτριες από τα γυμνάσια και τα δημοτικά σχολεία της Κύπρου, βγαίνουν στους δρόμους ανεμίζοντας ελληνικές σημαίες, φωνάζοντας συνθήματα και κρατώντας πέτρες και ξύλα, για να διαμαρτυρηθούν. Οι αποικιοκράτες, έστειλαν πάνοπλους στρατιώτες για να αντιμετωπίσουν τους άοπλους νέους, χρησιμοποιώντας όπλα και δακρυγόνες βόμβες. Στη Λάρνακα τα παιδιά μαζεύονται στην εκκλησία του Αγίου Λαζάρου και δημιουργούν πρόχειρα οδοφράγματα προκειμένου να εμποδίσουν τους στρατιώτες να τα πλησιάσουν. Όταν κατέφθασαν τα στρατιωτικά αυτοκίνητα με τους άγγλους στρατιώτες, ξεκίνησε μια άγρια καταδίωξη εναντίον των παιδιών του δημοτικού σχολείου (!), που κρατούσαν ελληνικές σημαίες. Ο Δημητράκης, μόλις εφτά χρονών ψυχούλα, δεν έφυγε …. μόνο έπαιρνε μικρές πέτρες με τα παιδικά ελληνικά του χέρια και τις πετούσε φωνάζοντας «Ένωση, Ένωση…». Ένας άγγλος, πραγματικό κτήνος αδιαφορεί για την παιδική αθωότητα του Δημητράκη και τον σημαδεύει πυροβολώντας τον εν ψυχρώ στο πρόσωπο, σκοτώνοντάς τον ακαριαία. Στην οδό που σήμερα τιμητικά φέρει το όνομα του: «Οδός Δημητράκη Δημητριάδη». Του εφτάχρονου μαθητή και ανθοπώλη, που με ένα πανέρι συνήθιζε να πουλά λουλούδια στους δρόμους. Λύγισαν και οι πέτρες στο άκουσμα της θυσίας του μικρού αγγέλου. Κι έγινε ο Δημητράκης Δημητριάδης ο μικρότερος Ήρωας της Ε.Ο.Κ.Α. Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης έγραψε το ποίημα «τα παιδιά στον Αγώνα»: Και συ σκλαβόπουλο, γιατί θλιμμένο στέκεις και θωρείς; Μήπως να πολεμήσεις δεν μπορείς; Όπλο δεν έχω, Καπετάνιο. Να, τις κοτρώνες. Αρκετές για σένα, τον μικρούλη. Και αρπάζει ο ήρωας ο μικρός, ο πιο μικρότερος απ’ όλους, κοτρώνες. Για να φέρει Λευτεριά.

Εκπαιδευτικός στο ΤΕΙ Λάρισα –  Από το Μονάγρι Λεμεσού –  a.avgoustis@hotmail.com  http://mignatiou.com/2016/04/itan-molis-efta-chronon-psichoula-1i-apriliou-1955-o-antiapikiakos-agonas-ton-kiprion/#at_pco=smlrebh-1.0&at_si=56fed6add19c54ce&at_ab=per-2&at_pos=8&at_tot=5

Λόγια που δε θα αρέσουν σε θερμοκέφαλους μετανάστες και πρόσφυγες

ΘΑΝΟΣ ΠΑΣΧΑΛΗΣ

– Θα πρέπει να γνωρίζουν οι θερμοκέφαλοι μετανάστες και πρόσφυγες που πρωτοστατούν στα μεταξύ τους επεισόδια στον Πειραιά -διακινδυνεύοντας τη ζωή γυναικών και παιδιών -ότι οι όποιες προσωπικές διαφορές στα κράτη δικαίου της Ευρώπης επιλύονται από το νόμο και όχι αυτόκλητα. Μάλλον θα θέλουν να μοιάσουν στους δικούς μας χουλιγκάνους των γηπέδων. Η έχουν ανάλογα βιώματα από τις πατρίδες τους.

– Η ανεκτικότητα από μέρους της Πολιτείας δεν σημαίνει και κατάχρηση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων τους απέναντι σε μια Πολιτεία που τους φιλοξενεί παρότι οι μετανάστες (και όχι οι πρόσφυγες)δεν μπήκαν νόμιμα στην επικράτειά της.

– Εδώ και ημέρες μια ομάδα παράνομων μεταναστών κατέλαβε τη σιδηροδρομική γραμμή στην Ειδομένη χωρίς να εξηγεί με ποιο δικαίωμα.Και εδώ η φιλοξενία γίνεται κατάχρηση σε βάρος της οικονομίας μιας χώρας.

– Η ελληνική πολιτεία προσφέρει σε πρόσφυγες και μετανάστες αυτό που μπορεί.Δηλαδή χώρους φιλοξενίας με τα καλύτερα διεθνή στάνταρς. Η εμμονή τους να παραμένουν σε Πειραιά και Ειδομένη είναι αδικαιολόγητη επί μακρόν. Ευτυχώς κάποιοι άρχισαν να το συνειδητοποιούν και αποχωρούν.
Η ελληνική πολιτεία κακώς δεν έχει φροντίσει μέχρι σήμερα τον διαχωρισμό τους με βάση την εθνικότητα.Είναι γνωστή η αντιπαλότητά τους.

– Οι θερμοκέφαλοι μετανάστες και πρόσφυγες θα πρέπει να γνωρίζουν ότι η συντριπτική πλειονότητα των ομοεθνών τους δεν υιοθετεί τις πράξεις τους,όπως και η συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινής γνώμης.

newpost.gr

πηγη

Ο ΥΠΟΓΕΙΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΜΑΣ ΜΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΙ

Η ΦΥΣΙΣ ΕΚΔΙΚΕΙΤΑΙ

ΚΑΙ ΕΝΟΣ ΚΑΚΟΥ ΔΟΘΕΝΤΟΣ ΜΥΡΙΑ ΚΑΚΑ ΕΠΟΝΤΑΙ

Ο ΥΠΟΓΕΙΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΜΑΣ

ΜΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΙ

1.4.2016

ΟΙ ΒΑΣΙΚΟΙ ΑΙΤΙΟΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ

1. Ἀνεγκέφαλοι πολιτικοί, προφανῶς παρασυρόμενοι ἀπὸ ἀναιδέστατους καὶ ἰδιοτελέστατους πολεοδόμους, γεωλόγους, περιβαλλοντολόγους καὶ μηχανικοὺς τῆς «οἰκονομισιᾶς» ἔθαψαν 5 ποτάμια καὶ 700 παραποτάμους καὶ ρύακες καὶ τὰ νερὰ αὐτῶν διασχίζουν τὶς πολυκατοικίες, ὁδοὺς καὶ πλατεῖες τῆς Ἀττικῆς ὑπογείως καὶ καταλήγουν στὴν θάλασσα.

2. Μερικοὶ δὲ κυβερνῆτες ἀνακηρύχθηκαν ἀπὸ τοὺς κομματικούς τους συρφετούς, συνδικαλιστικές τους παρατάξεις καὶ τοὺς ὀπαδούς τους καὶ ὡς μεγάλοι ἐθνάρχες. Μία ἡμέρα τῶν ἡμερῶν ἡ ἀντικειμενικὴ καὶ ἀδέκαστος ἱστορία θὰ γράψῃ μὲ τὰ μελανότερα γράμματα τόσο γιὰ τοὺς κυβερνήσαντες ὅσο καὶ γιὰ τοὺς ἀρχηγοὺς τῆς ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, ἔκαναν «καυγὰ γιὰ τὸ πάπλωμα», τὰ ἐγκλήματα αὐτῶν καὶ τῶν διαδόχων τους. 

3. Δηλαδὴ ὁ συρφετὸς τῆς πολιτικῆς τους παρατάξεως καὶ οἱ συνδικαλιστὲς ἀπαιτοῦσαν ἀπὸ τὴν ἑπομένη τῆς κάλπης νέες ἐκλογές, γιὰ νὰ ἀνέλθουν αὐτοὶ στὰ πράγματα, νὰ «ἁρπάξουν τὴν κουτάλα» καὶ νὰ βολέψουν τοὺς ἀφισοκολλητές τους, τὶς στρατιὲς τῶν συνδικαλιστικῶν τους παρατάξεων, τὰ μεγάλα συγκροτήματα, ποὺ ἀνεβάζουν καὶ κατεβάζουν πρωθυπουργοὺς καὶ κυβερνήσεις καὶ νὰ βολεύωνται ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἀριβίστες, φίλαυτοι, συμφεροντολόγοι, ἄπληστοι καὶ ἰδιοτελέστατοι πασχίζοντες νὰ διατηρήσουν τὴν «κουτάλα» πιὸ πολλὰ χρόνια.

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΛΥΣΕΙΣ ΤΟΥ

«Κ’ἡ Ἀθήνα ζαφειρόπετρα στῆς γῆς τὸ δακτυλίδι»

( Κωστὴς Παλαμάς, Ἡ Φλογέρα τοῦ Βασιλιά, Λόγος Ἕβδομος).

1. Τὴν πιὸ ὄμορφη πρωτεύουσα πῶς τὴν καταντήσαμε !

2. Ἔτσι ἡ Ἀθήνα εἶναι ἴσως ἡ μοναδικὴ πρωτεύουσα τῆς Εὐρώπης, ποὺ δὲν διασχίζεται ἀπὸ ποταμοὺς καὶ ἔχει ἐλάχιστους πράσινους πνεύμονες.

3. Τὸ ὑδρογραφικὸ δίκτυο τῆς Ἀττικῆς εἶναι πολὺ πυκνὸ καὶ διαμορφώνεται ἀπό τὸ φυσικὸ ἀνάγλυφο ποὺ κατευθύνει τὰ βρόχινα ὕδατα ἀπὸ τοὺς λόφους μέχρι τὸν Σαρωνικό. Λειτούργησε ἁρμονικὰ μέχρι τὰ τέλη τοῦ 19ου αἰῶνα, ὁπότε έπέδραμε ὁ «πολιτισμός» = παλιμβαρβαρισμός, διότι δὲν θέλησαν οἱ ἁρμόδιοι νὰ ἐργασθοῦν ὀρθολογικὰ καὶ ἀνθρώπινα. Ἔμπλεξαν τὸ φυσικὸ ὑδραυλικὸ δίκτυο τῆς Ἀττικῆς μὲ τὴν δημιουργία τῶν ἀστικῶν δικτύων ὕδρευσης / ἀποχέτευσης.

4. Μὲ λίγα λόγια, μεταξὺ τῶν ἄλλων κωμικοτραγικῶν, χρησιμοποιήθηκαν οἱ χείμαρροι ὡς ἀνοικτοὶ ἀποχετευτικοὶ ἀγωγοὶ ἀκαθάρτων. . . , οἱ ὁποῖοι χείμαρροι τελικὰ ὑποχρεωτικὰ μπαζώθηκαν. Οἱ ἐπιφάνειες ποὺ προέκυψαν ἀπὸ τὴν κάλυψη ἀξιοποιήθηκαν γιὰ τὴν κατασκευὴ αὐτοκινητοδρόμων (λεωφόρος Βασ. Κωνσταντίνου καὶ Μιχαλακοπούλου ἐπί τοῦ Ἰλισοῦ, ὁδὸς Μάρνη ἐπὶ τοῦ Κυκλοβόρου κλ.π).

Ποτάμια ὅπως ὁ Κηφισός, ὁ Ἰλισὸς καὶ ὁ Κυκλοβόρος ἐκλείσθηκαν.

5. Ἡ οἰκολογικὴ καταστροφὴ τοῦ ἀττικοῦ περιβάλλοντος ἔχει μακροπρόθεσμες ἐπιπτώσεις στὴ ζωὴ τῶν κατοίκων τῆς Ἀθήνας, μὲ ἀποκορύφωμα τὸ 2007 καὶ τὴν καταστροφὴ τῶν λίγων περιαστικῶν δασῶν.

6. Ἀφοῦ ἔκαναν τὴν Πεντέλη κόσκινο, καταστρέφοντας χιλιάδες καὶ ἑκατομμύρια πεῦκα, ἐφύτρωσαν βίλλες καὶ οἱ ἰησουίτες καὶ ὑποκριτὲς, τρέφοντας φευδαισθήσεις ὅτι προστατεύουν τὸ Πεντελικὸ κάλλος ἐδέσμευσαν τὰ χωράφια Ἀφιδνῶν, Καπαδριτίου, Μαραθῶνος κλπ.

7. Οὐδεὶς τῶν ἐγκληματιῶν τοῦ φυσικοῦ κάλλους πῆγε φυλακή, ὅπως δὲν μπαίνουν φυλακὴ καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι οἰκονομικοὶ ἐγκληματίες. Ἔτσι στὴν Ἑλλάδα δὲν ἔχουμε ἔγκλειστους ἀλλὰ «παραγραφάκηδες». Τὰ ἀφήνουν ὅλα νὰ παραγραφοῦν καὶ τότε κάνουν τὸν «κάργα» βουλευτές, δικαστικοὶ κ.λπ. ἰθύνοντες τ[ςη διοικήσεως.

8. Μία λύση γιὰ τὴν Ἀθήνα τοῦ σήμερα θὰ εἶναι ἕνας ἀνασχεδιασμὸς τοῦ ἀποχετευτικοῦ συστήματος μὲ ταυτόχρονη ἐκμετάλλευση τοῦ ὑπόγειου ὑδάτινου πλούτου καὶ μὲ δημιουργία φιλόξενων πάρκων βιολογικοῦ καθαρισμοῦ τῶν βρόχινων ὑδάτων.

Γιὰ τὴν ἱστορία μερικὲς ἀκόμη πληροφορίες :

1. Ἡ ὁδὸς Σταδίου ἦταν ποτάμι !  . Μάλιστα στὸ ὕψος τοῦ Ἀρσακείου ὑπῆρχε καὶ γέφυρα, ποὺ καταστράφηκε σὲ μία καταιγίδα τὸ 1852, ποὺ εἶχε σὰν ἀποτέλεσμα νὰ κοπεῖ ἡ Ἀθήνα στὰ δύο !

 

2. Ἄλλοι δρόμοι, ποὺ παλαιότερα, ἦταν ποτάμια εἶναι ἡ Φωκίωνος Νέγρη καὶ ἡ Βουκουρεστίου, ἡ ὁποία ταυτίζεται μὲ τὸ ρέμα τοῦ Λυκαβητοῦ.

3. Πλούσια ὑπόγεια νερὰ ἔχουν ἐντοπισθεῖ ἐπίσης εἰς :
Ὁδὸ Ριζάρη, πίσω ἀπὸ τὸ Πολεμικὸ Μουσεῖο,
Λεωφόρο Συγγροῦ, ἀπὸ τὶς Στύλες τοῦ Ὀλυμπίου Διός μέχρι τὸ ξενοδοχείο Intercontinental, ὁδοὺς Ἠρώδου Ἀττικοῦ καὶ Νεοφύτου Βάμβα, Σόλωνος καὶ Ἡρακλείτου, Ἐθνικὸ Κῆπο (πηγὴ «Μπουμπουνίστρα»), Λεωφόρο Ἀλεξάνδρας (νερὰ ἀναβλύζουν μέσα ἀπὸ τὰ θεμέλια τοῦ Ἀρείου Πάγου).

4. Ὅμως, ἐκτὸς ἀπὸ τὰ ρέματα, τὶς πηγὲς καὶ τὰ ὑπόγεια νερά, στὸ κέντρο τῆς Ἀθήνας ρέει καὶ ἕνα πραγματικὸ ποτάμι :

Ὁ Ἠριδανὸς διαπερνᾶ ὑπογείως τὸ κέντρο τῆς Ὰθήνας ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα μέχρι σήμερα. Πηγάζει ἀπὸ τὸν Λυκαβητό, περνάει κάτω ἀπὸ τὴν Πλατεία Συντάγματος (Ὑπουργεῖο Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, Ἀνάπτυξης καὶ Τουρισμοῦ) καὶ ξαναβγαίνει στὴν ἐπιφάνεια στὴν ὁδὸ Ἑρμοῦ μέσα στὸ ἀρχαῖο νεκροταφεῖο τοῦ Κεραμεικοῦ.

5. Γενικὰ στὸ Λεκανοπέδιο Ἀθηνῶν  ὑπάρχουν 700 ρέματα! Πολλὰ ἀπὸ αὐτὰ  σὲ ἔντονες βροχοπτώσεις ξαναγίνονται... ποτάμια καὶ προξενοῦν καταστροφές, ὅπως ὁ Ποδονίφτης στὴ Νέα Ἰωνία.

6. Ὑπόγεια κινεῖται σήμερα καὶ ὁ ποταμὸς Ἰλισός, ποὺ πηγάζει ἀπὸ τὸν Ὑμητό καὶ περνάει μπροστὰ ἀπὸ τὸ Παναθηναϊκὸ Στάδιο  (στὴ φωτογραφία μὲ τὴν γέφυρα).

7. Τὸ κατ΄ ἐξοχὴν ποτάμι τοῦ Λεκανοπεδίου Ἀθηνῶν εἶναι ὁ Κηφισός.

Οἱ πηγές του εὑρίσκονται στὶς βορειοδυτικὲς πλευρὲς τῆς Πεντέλης κοντὰ στὴν Κηφισιά καὶ ἄλλες στὸ Τατόϊ και τὴν Βαρυμπόμπη, ὅπου ὑπάρχει καὶ ἕνας ἐντυπωσιακὸς καταρράκτης, κοντὰ στὸ ρέμα τῆς Χελιδονοῦς, τὸν Χαμόμυλο, τὸν Κόκκινο Μύλο κ.λπ. (ὅπου παλαιότερα λειτουργούσαν νερόμυλοι).

Οἱ πηγὲς ἀπὸ τὴν Πεντέλη σχηματίζουν τὸ ποτάμι, ποὺ στὸ Χαλάνδρι ὀνομάζεται «Ρεματιά» και στη Νέα Ιωνία "«Ποδονίφτης»

Δυστυχῶς οἱ βιομηχανικὲς ἐγκαταστάσεις ποὺ λειτουργησαν ἤ λειτουργοῦν ἀκόμη κατὰ μῆκος τῆς κοίτης του ἔχουν μετατρέψει τὴν λεκάνη ὰπορροῆς του σὲ... χαβούζα.

Ὅμως ὑπάρχουν λύσεις !

ΤΟ ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

Τὶ προτείνει, πρὸ πολλοῦ χρόνου τὸ Ἵδρυμά μας, Ἵδρυμα Προασπίσεως Ἠθικῶν καὶ Πνευματικῶν Ἀξιῶν,

ποὺ στοὺς σκοπούς του περιλαμβάνει τὴν πραγματοποίησιν τοῦ Τάματος τοῦ Κολοκοτρώνη καὶ τῶν ἄλλων ἡρώων τῆς Ἐθνικῆς μας Παλιγγενεσίας (δηλαδὴ ἕνα μεγαλοπρεπῆ Ναὸ στὸ ὄνομα τοῦ Ἐλευθερωτοῦ Χριστοῦ εἰς ἔνδειξη εὐγνωμοσύνης γιὰ τὴν Ἐλευθερία μας). Ὅλα τὰ χρήματα γιὰ τὸ ἔργο αὐτὸ τὰ ἀναλαμβάνουμε ἐμεῖς, χωρὶς νὰ δαπανήσῃ οὔτε μία τρύπια δεκάρα ἡ Πολιτεία καὶ ἡ Ἐκκλησία. Ἀντίθετα ἡ Κοινωνία θὰ ἀπολαμβάνῃ καὶ ὀφέλη, διότι συμβατικῶς θὰ διαθέτουμε τὸ 80 % τῶν καθαρῶν κερδῶν σὲ ἕνα εἰδικὸ λογαριασμό, γιὰ ἐξοπλισμὸ σχολείων καὶ συσσίτια μαθητῶν καὶ γιὰ ἀναστήλωσι ἱστορικῶν Μονῶν καὶ Ναῶν.

1. Προτείνουμε νὰ ἐκμεταλλευθοῦμε δεόντως καὶ μὲ κάθε ἐπιστημονικὴ δεοντολογία τὰ ἀστικὰ ρέματα (ποτάμια, χειμάρρους, ρυάκια) ποὺ κυλοῦν ὑπογείως τῆς Ἀθήνας.

2. Τὰ ἐγκληματικὰ κλεισίματα καὶ μπαζώματα τῶν ὑπογείων αὐτῶν νερῶν δὲν δημιούργησαν μόνον μία περιβαλλοντολογικὴ καταστροφή, ἀλλὰ καὶ χάλασαν τὴν φυσικὴ ὀμορφιά.

3. Ἄν δὲν γίνει τὸ Τάμα στὴν περισσότερο περίοπτη θέση τῆς Ἀθήνας, στὸ Ἀττικὸ Ἄλσος, προτείνουμε νὰ γίνει στὸ Ριζάρειο Ἄλσος, ἀλλὰ μὲ ταυτόχρονη ἀξιοποίηση τῆς λεωφόρου Βασ. Κων/νου : μία ὑπόγεια διάβασις αὐτοκινήτων ποὺ θὰ ἀρχίζει ἀπὸ τὸ ΝΙΜΙΤΣ (στάσις Ἰλίσσια) τῆς Βασ. Σοφίας καὶ θὰ τελειώνει κοντὰ στὸ Ἐθνικὸ Ἵδρυμα Ἐρευνῶν / Βυζαντινό Μουσεῖο / Ὠδεῖο.

4. Τοιουτοτρόπως θὰ ἀπελευθερωθεῖ μία ἔκτασις περίπου 30 στρεμμάτων, ὅπου ἀφ’ἑνὸς μὲν θὰ ἐπεκταθῆ ὁ περιβάλλον χῶρος τοῦ Τάματος (τὸ ὁποῖο Τάμα δύναται νὰ κτισθεῖ στὸ χῶρο δίπλα στὴν πρώην Ριζάρειο Σχολή) καὶ ἀφ’ἑτέρου θὰ ἀναδειχθῆ ὁ κρυμμένος «θησαυρός» ποταμὸς Ἰλισσός, ὅπως τὸ φαντάσθηκαν σπουδαῖοι ἐπιστήμονες :

Προτάσεις γιὰ τὴν «Ἀνάδυση τοῦ Ίλισοῦ»

Γενικὴ κάτοψη τοῦ πάρκου Ριζάρη.

Ἄποψη πρὸς τὸ Ὠδεῖο Ἀθηνῶν καὶ τὸ Ἐθνικὸ Ἵδρυμα ’Ερευνῶν.

5. Μὲ τὰ ἔσοδα τοῦ Πανελληνίου Ἱεροῦ Προσκυνήματος τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους (ποὺ δὲν θὰ ὀνομάζεται «Ἀναγνωστοπούλειο», ὅπως κάνουν ψοφοδεεῖς καὶ ποταπὰ ἀνθρωπάκια καὶ ἐπιδειξίες, ἀλλὰ «ἐπίγειος παράδεισος») ὑπὸ μίαν αὐστηροτάτη Ἐπιτροπὴ ἰδεολόγων, οἱ ὁποῖοι μὲ ἄκρα ἀνιδιοτέλεια καὶ ἀπόλυτο διαφάνεια θὰ διαχειρίζωνται καὶ τὴν τελευταία δεκάρα, θὰ δυνηθῶμε νὰ ἐκμεταλλευθῶμε τὸ μέγιστο τῶν ἑκατοντάδων ἑκατομμυρίων κυβικὼν μέτρων ὕδατος, ποὺ χύνονται στὶς θάλασσες τῆς Ἀττικῆς, νὰ τὰ ἀξιοποιοῦμε διὰδημιουργία πράσινων πνευμόνων καὶ πέραν τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους εἰς ὁλόκληρο τὴν Ἀττική, ἰδίως τὴν Δυτικὴ Ἀττική, ὅπου τὸν Χειμῶνα κολυμποῦν οἱ ἄνθρωποι στὶς ὑποτυπώδεις οἰκίες τους στὴν λάσπη καὶ τὸ Θέρος λιώνουν στὸν λίβα.

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ

1. Δὲν εἴμαστε οὔτε αἰθεροβάμωνες, οὔτε οὐτοπιστές, οὔτε ἀφελεῖς, ὅπως μᾶς χαρακτηρίζουν προφανῶς οἱ μεγαλοκαναλάρχες, οἱ μεγαλοεκδότες, τὰ ὀργανωμένα συμφέροντα τοῦ ὑλιστικοῦ, ληστρικοῦ καὶ ἄθεου καθεστῶτος καὶ γι᾿ αὐτὸ ἐμεῖς λασπολογούμαστε καὶ διωκόμαστε ἐνορχηστρωμένως ἀπὸ ὅλες τὶς σκοτεινὲς δυνάμεις, εἴτε τῶν ἀνωμάλων - ἀρρώστων ὁμοφυλοφίλων, εἴτε τῶν σκοτενῶν καταχθονίων δυνάμεων, οἱ ὁποῖοι ὀργανωμένα  προβάλλουν φελλούς, παλακίδες, ἀνώμαλους, ἀετονύχηδες καὶ «πατριάρχες» τῆς διαπλοκῆς, ποὺ ἔχουν ἐθιστεῖ νὰ ἀκολουθοῦν τὸ ἑκάστοτε ρεῦμα.

2. Ὅμως τὸ ἑκάστοτε ρεῦμα τὸ ἀκολουθοῦν τὰ ἀπορρίματα, τὰ πτώματα καὶ περιττώματα. Ἐμεῖς ζωντανοὶ καὶ ἰδεολόγοι ὄντες, μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ, πασχίζομεν νὰ ἐναντιωνόμεθα πρὸς τὸ ἑκάστοτε ρεῦμα. Οἱ μὴ ἰδεολόγοι ἔχουν λίαν εὔκαμπτη τὴν σπονδυλικὴ στήλη καὶ ἑλίσσονται 180 μοῖρες τὸ δευτερόλεπτο καὶ εἶναι ἕτοιμοι καὶ προθυμότατοι νὰ ἀναφωνοῦν: ὄχι μόνον «πετάει ὁ γάϊδαρος» ἀλλὰ καὶ μερικοὶ νὰ φωνασκοῦν  ὄχι μόνον «πετάει ὁ γάϊδαρος, ἀλλὰ καὶ ὅποιος τολμήσει νὰ ἰσχυρισθῇ ὅτι δὲν πετάει, εἶναι ἕνας γάϊδαρος».

3. Ἐμεῖς πιστεύοντες ἀπολύτως στὶς αἰώνιες ἀξίες τῆς φυλῆς μας: ἀκραιφνῆ Ὀρθοδοξία, ἀλώβητη Οἰκογένεια, ἀκεραία Πατρίδα, μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ πασχίζουμε νὰ παραμείνουμε ἀλώβητοι, διότι πιστεύουμε ἀπολύτως αὐτά, ποὺ γράφουμε καὶ λαλοῦμε.

Διότι, διαφορετικὰ :

α) «ἔστω δὲ ὁ λόγος ὑμῶν ναὶ ναί, οὒ οὔ· τὸ δὲ περισσὸν τούτων ἐκ τοῦ πονηροῦ ἐστιν.» (Ματθ. 5,37).

β) «μὴ ἐκ λύπης ἢ ἐξ ἀνάγκης· ἱλαρὸν γὰρ δότην ἀγαπᾷ ὁ Θεός» (Β΄ Κορ. 9, 7).

γ) «πᾶν δὲ ὃ οὐκ ἐκ πίστεως, ἁμαρτία ἐστίν» (Ρωμ. 14, 23).

4. Γιὰ ὅλους τοὺς φιλοτομαριστές, ἐγωιστές, ποὺ ἔχουν θεοποιήσει τὸ «τομαράκι» τους, τὴν γαστέρα καὶ τὸ ὑπογάστριο εἴμαστε «παλαβοί», ἀλλὰ εἴμαστε «διὰ Χριστὸν σαλοί», πιστεύοντες ἀπολύτως στοὺς στίχους τοῦ ποιητοῦ μας Γεωργίου Βερίτη «Μὴ φοβηθῇς αὐτὸν ποὺ ἐστήριξε τὴν πίστιν ἐπάνω στὴν ἐλπίδα, τὸν εἶδα στὴν ζωὴ νὰ μάχεται, μὰ πάντα ἀνίκητον τὸν εἶδα».

5. Ὅλα τὰ «ἀνθρωπάκια», ποὺ εἶναι ὑλιστές, φιλοτομαριστὲς καὶ ἔχουν θεοποιήσει καὶ τὴν γαστέρα καὶ τὸ ὑπογάστριο, θὰ συνεχίσουν νὰ μᾶς ταπεινώνουν, νὰ μᾶς περιφρονοῦν, νὰ μᾶς λασπολογοῦν, νὰ μᾶς διαβάλλουν, ὅπως ὁ πατὴρ αὐτῶν διάβολος. Ἐμεῖς ὅμως ἀγωνιζόμαστε, μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, νὰ παραμείνουμε ἀκλόνητοι.

6. Ἐμεῖς ἀποσκοποῦμε νὰ διαχειρισθοῦμε τὸν μὲ ἀπερίγραπτες σωματικὲς καὶ ψυχικὲς ἀλγηδόνες δημιουργηθέντα μόχθο τοῦ βίου μας πρὸς δόξαν Θεοῦ καὶ νὰ ἀπέλθουμε ἀπὸ τὸν μάταιο τοῦτο κόσμο ὡς ἄγνωστοι στρατιῶτες.

7. Ἀποποιούμαστε κάθε ἰδιοτέλεια καὶ κάθε φήμη καὶ εὐελπιστοῦμε μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ νὰ κάνουμε θαύματα καὶ νὰ πραγματοποιήσουμε καὶ μελέτες ἀρίστων πολεοδόμων, ἀρχιτεκτόνων καὶ περιβαλλοντολόγων καὶ ἐνσυνειδήτων οἰκολόγων καὶ ὄχι «ψώνια», οἱ ὁποῖοι «ντουμανιάζουν» τὸ περιβάλλον, οἱ νικοτινομανεῖς.

Καὶ ὁ ἰδεολόγος οἰκολόγος ἀείμνηστος Γεώργιος Καίσαρης (τὸ σπουργιτάκι) ἂν καὶ ἀνάπηρος ἔτρεχε στὶς πορεῖες τῶν δῆθεν οἰκολόγων καὶ ἅρπαζε τὰ τσιγάρα τους ἀπὸ τὸ στόμα τους, τονίζοντάς τους ὅτι διὰ τοῦ παραδείγματος ὀφείλουμε νὰ διδάσκουμε τὴν κοινωνία.

(Εἴδατε τὸ βιντεάκι, ποὺ ἔλαβε διεθνές βραβεῖο. Εἶναι ὁ πρῶτος εἰκονιζόμενος

http://www.youtube.com/watch?v=UKy44_gdpmA).

ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΥΜΕ

1. Ἐὰν ἡ Πολιτεία καὶ ἡ Ἐκκλησία, καθὼς καὶ ὅλες οἱ δικαστικὲς καὶ διοικητικὲς ἀρχὲς σταματήσουν νὰ ᾶς ἐμποδίσουν, ἀπεναντίας μᾶς διευκολύνουν χωρὶς νὰ μᾶς δώσουν τὴν παραμικρὰ δεκάρα, εἴμεθα βέβαιοι ὅτι ὅλα αὐτὰ θὰ τὰ ἀποδείξωμεν ἐμπράκτως.

2. Τοιουτοτρόπως δὲν θὰ παρίσταται ἀνάγκη καὶ οἱ ἑπόμενες γενεὲς νὰ ἀναφωνοῦν τὸν τελευταῖο στίχο τοῦ ποιητοῦ μας Γεωργίου Σουρῆ : «Ὤ Ἑλλὰς ἡρώων χώρα, τὶ γαϊδάρους βγάζεις τώρα», ἀλλὰ τοῦ Χριστιανοῦ ποιητοῦ Γεωργίου Βερίτη «ὅπως ἔδωσες θὰ δώσῃς, θὰ ζητήσουν ὡς ζητεῖς, θὰ γενῇς καὶ πάλι φώτων καὶ πολιτισμοῦ κοιτίς»

 ΠΗΓΗ μας γιὰ τὶς πολύτιμες αὐτὲς πληροφορίες ὑπῆρξαν ἔρευνες τῶν  Δημήτρη Πικιώνη, Κω/νου Μπίρη, Ἰωάννη Πολύζου, Πάνου Δραγώνα καὶ ἄλλων σοβαρῶν καὶ παγκοσμίως ἀναγνωρισμένων ἐπιστημόνων

καὶ

http://www.athens9.blogspot.gr/

http://www.deltarchi.com/

http://www.monumenta.org/article.php?IssueID=3&lang=gr&CategoryID=3&ArticleID=162
http://nikitidis.blogspot.gr/2007/09/blog-post_21.html
http://macedoinearchiv.blogspot.gr/2010/02/blog-post_23.html

ἀπ’ὅπου δύνανται οἱ φίλοι νὰ ἀντλήσουν περισσότερα.

ΙΔΡΥΜΑ ΠΡΟΑΣΠΙΣΕΩΣ ΗΘΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΑΞΙΩΝ

πηγη

Γ' Χαιρετισμοί

Ημερομηνία εορτής:	01/04/2016
Τύπος εορτής:	Με βάση το Πάσχα. Εορτάζει 30 ημέρες πριν το Άγιο Πάσχα.
Άγιοι που εορτάζουν:  Γ' Χαιρετισμοι

Βιογραφία Πληροφορίες για τον Ακάθιστο Ύμνο βλέπε εδώ. Ακάθιστος Ύμνος - Γ' Στάσις Νέαν ἔδειξε κτίσιν, ἐμφανίσας ὁ Κτίστης, ἡμῖν τοῖς ὑπ' αὐτοῦ γενομένοις· ἐξ ἀσπόρου βλαστήσας γαστρός, καὶ φυλάξας ταύτην, ὥσπερ ἦν ἄφθορον, ἵνα τὸ θαῦμα βλέποντες, ὑμνήσωμεν αὐτὴν βοῶντες· Χαῖρε, τὸ ἄνθος τῆς ἀφθαρσίας, χαῖρε, τὸ στέφος τῆς ἐγκρατείας. Χαῖρε, ἀναστάσεως τύπον ἐκλάμπουσα, χαῖρε, τῶν Ἀγγέλων τὸν βίον ἐμφαίνουσα. Χαῖρε, δένδρον ἀγλαόκαρπον, ἐξ οὗ τρέφονται πιστοί, χαῖρε, ξύλον εὐσκιόφυλλον, ὑφ' οὗ σκέπονται πολλοί. Χαῖρε, κυοφοροῦσα ὁδηγὸν πλανωμένοις, χαῖρε, ἀπογεννῶσα λυτρωτὴν αἰχμαλώτοις. Χαῖρε, Κριτοῦ δικαίου δυσώπησις, χαῖρε, πολλῶν πταιόντων συγχώρησις. Χαῖρε, στολὴ τῶν γυμνῶν παρρησίας, χαῖρε, στοργὴ πάντα πόθον νικῶσα. Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε. Ξένον τόκον ἰδόντες, ξενωθῶμεν τοῦ κόσμου, τὸν νοῦν εἰς οὐρανὸν μεταθέντες· διὰ τοῦτο γὰρ ὁ ὑψηλὸς Θεός, ἐπὶ γῆς ἐφάνη ταπεινὸς ἄνθρωπος· βουλόμενος ἑλκύσαι πρὸς τὸ ὕψος, τοὺς αὐτῷ βοώντας· Ἀλληλούια. Ὅλως ἦν ἐν τοῖς κάτω, καὶ τῶν ἄνω οὐδόλως ἀπῆν, ὁ ἀπερίγραπτος Λόγος· συγκατάβασις γὰρ θεϊκή, οὐ μετάβασις τοπικὴ γέγονε, καὶ τόκος ἐκ Παρθένου θεολήπτου, ἀκουούσης ταῦτα· Χαῖρε, Θεοῦ ἀχωρήτου χώρα, χαῖρε, σεπτοῦ μυστηρίου θύρα. Χαῖρε, τῶν ἀπίστων ἀμφίβολον ἄκουσμα, χαῖρε, τῶν πιστῶν ἀναμφίβολον καύχημα. Χαῖρε, ὄχημα πανάγιον τοῦ ἐπὶ τῶν Χερουβείμ, χαῖρε, οἴκημα πανάριστον τοῦ ἐπὶ τῶν Σεραφείμ. Χαῖρε, ἡ τἀναντία εἰς ταὐτὸ ἀγαγοῦσα, χαῖρε, ἡ παρθενίαν καὶ λοχείαν ζευγνῦσα. Χαῖρε, δι' ἧς ἐλύθη παράβασις, χαῖρε, δι' ἧς ἠνοίχθη παράδεισος. Χαῖρε, ἡ κλεὶς τῆς Χριστοῦ βασιλείας, χαῖρε, ἐλπὶς ἀγαθῶν αἰωνίων. Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε. Πᾶσα φύσις Ἀγγέλων, κατεπλάγη τὸ μέγα, τῆς σῆς ἐνανθρωπήσεως ἔργον· τὸν ἀπρόσιτον γὰρ ὡς Θεόν, ἐθεώρει πᾶσι προσιτὸν ἄνθρωπον, ἡμῖν μὲν συνδιάγοντα, ἀκούοντα δὲ παρὰ πάντων οὕτως· Ἀλληλούια. Ρήτορας πολυφθόγγους, ὡς ἰχθύας ἀφώνους, ὁρῶμεν ἐπὶ σοὶ Θεοτόκε· ἀποροῦσι γὰρ λέγειν, τὸ πῶς καὶ Παρθένος μένεις, καὶ τεκεῖν ἴσχυσας· ἡμεῖς δὲ τὸ μυστήριο ν θαυμάζοντες, πιστῶς βοῶμεν· Χαῖρε, σοφίας Θεοῦ δοχεῖον, χαῖρε, προνοίας αὐτοῦ ταμεῖον. Χαῖρε, φιλοσόφους ἀσόφους δεικνύουσα, χαῖρε, τεχνολόγους ἀλόγους ἐλέγχουσα. Χαῖρε, ὅτὶ ἐμωράνθησαν οἱ δεινοὶ συζητηταί, χαῖρε, ὅτι ἐμαράνθησαν οἱ τῶν μύθων ποιηταί. Χαῖρε, τῶν Ἀθηναίων τὰς πλοκὰς διασπῶσα, χαῖρε, τῶν ἁλιέων τὰς σαγήνας πληροῦσα. Χαῖρε, βυθοῦ ἀγνοίας ἐξέλκουσα, χαῖρε, πολλοὺς ἐν γνώσει φωτίζουσα. Χαῖρε, ὁλκὰς τῶν θελόντων σωθῆναι, χαῖρε, λιμὴν τῶν τοῦ βίου πλωτήρων. Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε. Σῶσαι θέλων τὸν κόσμον, ὁ τῶν ὅλων κοσμήτωρ, πρὸς τοῦτον αὐτεπάγγελτος ἦλθε· καὶ ποιμὴν ὑπάρχων ὡς Θεός, δι' ἡμᾶς ἐφάνη καθ' ἡμᾶς ἄνθρωπος· ὁμοίῳ γὰρ τὸ ὅμοιον καλέσας, ὡς Θεὸς ἀκούει· Ἀλληλούια.

Αγιογραφίες / Φωτογραφίες

Νέαν ἔδειξε κτίσιν, ἐμφανίσας ὁ Κτίστης....	Ξένον τόκον ἰδόντες, ξενωθῶμεν τοῦ κόσμου....
Ὅλως ἦν ἐν τοῖς κάτω.... / Πᾶσα φύσις Ἀγγέλων, κατεπλάγη τὸ μέγα....	Ρήτορας πολυφθόγγους, ὡς ἰχθύας ἀφώνους....
Σῶσαι θέλων τὸν κόσμον, ὁ τῶν ὅλων κοσμήτωρ.... / Τεῖχος εἶ τῶν παρθένων, Θεοτόκε Παρθένε....	Χαῖρε, τῶν ἁλιέων τὰς σαγήνας πληροῦσα.... / Χαῖρε, ὁλκὰς τῶν θελόντων σωθῆναι....

Άγιος Αβραάμιος ο Νεομάρτυρας εκ Βουλγαρίας

Ημερομηνία εορτής:	01/04/2016
Τύπος εορτής:	Σταθερή. Εορτάζει στις 1 Απριλίου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν: Αγιος Αβρααμιος Ο Νεομαρτυρας Εκ Βουλγαριας (; - 1229)

Βιογραφία Ο Άγιος Νεομάρτυς Αβραάμιος καταγόταν από την Βουλγαρία και ζούσε στην Ρωσία. Αρχικά ήταν Μουσουλμάνος, αλλά όταν άκουσε το κήρυγμα του Ευαγγελίου ασπάσθηκε την Ορθόδοξη πίστη. Ήταν φιλάνθρωπος και ελεήμων προς τους φτωχούς. Στην πόλη Βολγάρα, στις κατώτερες εκβολές του ποταμού Βόλγα, ο Άγιος Αβραάμιος άρχισε να διδάσκει τους συμπατριώτες του για τον αληθινό Θεό. Τότε τον συνέλαβαν και προσπάθησαν να τον εξαναγκάσουν να αρνηθεί τον Χριστό. Ο Άγιος, όμως, έμεινε σταθερός στην ομολογία της πατρώας ευσέβειας. Έτσι, το έτος 1229 μ.Χ., τεμάχισαν τον Άγιο και έπειτα απέκοψαν την τίμια κεφαλή του. Οι Ρώσοι Χριστιανοί, που ζούσαν στην πόλη, ενταφίασαν το ιερό λείψανο του Αγίου στο χριστιανικό κοιμητήριο. Η ανακομιδή των ιερών λειψάνων του έγινε στις 6 Μαρτίου του έτους 1230 μ.Χ. από τον μεγάλο πρίγκιπα του Βλαντιμίρ Γεώργιο (τιμάται 4 Φεβρουαρίου), ο οποίος τα εναπέθεσε στον ιερό ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου της μονής Κνυατζινίν.

Αγιογραφίες / Φωτογραφίες

Άγιος Μακάριος ο Ιερομάρτυρας ο Νέος

Ημερομηνία εορτής:	01/04/2016	Δεν βρέθηκε αγιογραφία. Παρακαλούμεεπικοινωνήστεμαζί μας, αν έχετε να μας προτείνετε κάποια.
Τύπος εορτής:	Σταθερή. Εορτάζει στις 1 Απριλίου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν: Αγιος Μακαριος Ο Ιερομαρτυρας Ο Νεος (; - 1944)

Βιογραφία Ο Άγιος Ιερομάρτυς Μακάριος μαρτύρησε στην Ρωσία το έτος 1944 μ.Χ.

Άγιος Μιχαήλ ο νεομάρτυς, ο Ρώσος

Ημερομηνία εορτής:	01/04/2016	Δεν βρέθηκε αγιογραφία. Παρακαλούμεεπικοινωνήστεμαζί μας, αν έχετε να μας προτείνετε κάποια.
Τύπος εορτής:	Σταθερή. Εορτάζει στις 1 Απριλίου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν: Αγιος Μιχαηλ Ο Νεομαρτυς, Ο Ρωσος

Βιογραφία Ο Άγιος Μιχαήλ ήταν ένας Ρώσος δια Χριστόν σαλός νεομάρτυρας.