Ἀνάμεσα εἰς τόσους χριστιανοὺς ζητῶ καὶ δὲν εὑρίσκω τὸν ἀληθινὸν χριστιανόν…

 Posted on 1 Αυγούστου, 2026

+Επισκόπου Κερνίτζης και Καλαβρύτων Ηλία Μηνιάτη

«Εἰς ἕνα καιρόν, ὅπου ὡσὰν μεσημέρι λάμπει ἡ Ὀρθοδοξία, ἀνάπτω καὶ ἐγὼ τὸν λύχνον τοῦ Εὐαγγελικοῦ κηρύγματος, ἔρχομαι εἰς μίαν ἐκκλησίαν, γεμάτην ἀπὸ χριστιανοὺς καὶ ζητῶ χριστιανόν, ζητῶ χριστιανόν. Μὰ πῶς; τοῦτοι ὅπου βλέπω ἐδῶ καὶ ἄλλου εἰς πόλεις, εἰς κάστρα, εἰς ἐπαρχίας, εἰς βασίλεια, εἰς τὸ περισσότερον μέρος τῆς οἰκουμένης δὲν εἶνε χριστιανοί;…

Ὅθεν ἔρχομαι εἰς τὴν ἐκκλησίαν, ἕως μέσα εἰς τὸ θυσιαστήριον· ἐδῶ ἐλπίζω νὰ εὕρω τὸν χριστιανὸν ὅπου ζητῶ, ἀνάμεσα εἰς τόσους Ἀρχιερεῖς, Ἱερεῖς, Μοναχούς, εἰς τόσους Ἱερωμένους, ὅπου τὸ ἔθνος τὸ ἅγιον, τὸ βασίλειον ἰεράτευμα, οἱ διάδοχοι τῶν Ἀποστόλων, αἱ ἔμψυχοι εἰκόνες τοῦ Χριστοῦ. Θαρρῶ νὰ εὕρω τὸν χριστιανόν, μάλιστα ἕνα ἅγιον, ἕνα ἀσκητὴν ἕνα θαυματουργόν, ἕνα διδάσκαλον, ἕνα Ἰωάννην Χρυσόστομον ἢ ἕνα, μεγάλον φωστῆρα τῆς Ἐκκλησίας ζητῶ, ἐξετάζω, στοχάζομαι μὰ ἀλλοίμονον τί βλέπω; Ἐδῶ βλέπω εἰς τὴν ἔπαρσιν Ἑωσφόρους, εἰς τὴν φιλαργυρίαν Ἰουδαίους, εἵς τὰ σαρκικὰ ἐπικούρους, εἰς τὴν ἀμάθειαν ζῶα, εἵς τὴν πονηρίαν δαίμονας. Δὲν εὑρίσκω οὔτε ἅγιον, οὔτε ἀσκητήν, οὔτε θαυματουργόν, οὔτε διδάσκαλον· δὲν εὑρίσκω τὸν καὶ χριστιανὸν ὅπου ζητῶ.

Μά! Πατέρες ἅγιοι! Ἀγαπητοὶ ἀδελφοί! Αὐτὸ τὸ ἀγγελικὸν σχῆμα ὅπου φοροῦμεν, αὐτὰ τὰ μακρὰ ροῦχα ὅπου μᾶς σκεπάζουσιν, τί εἶνε; Εἶνε ἐνδύματα φαρισαϊκά, διὰ νὰ πλανῶμεν τοὺς ἀνθρώπους; Αὐτὸς ὁ θεῖος χαρακτὴρ τῆς ἱερωσύνης, ὅπου ἔχομεν τί εἶνε; Κατὰ πραγματείαν διὰ νὰ κερδίζωμεν χρήματα; Μὰ αὐτὰ τὰ ἄχραντα Μυστήρια, ὅπου ἐπιχειριζόμεθα, τί εἶνε; ἢ δὲν τὰ ἤξεύρομεν ἢ δὲν τὰ πιστεύομεν.

Ώ μεγάλη ἐντροπὴ τῆς πίστεως ! Ὦ μεγαλωτάτη καταδίκη τῶν χριστιανῶν! Δέν σας τὸ ἔλεγα ἐγὼ πὼς ἐκαταντήσαμεν εἰς τὴν ἐσχάτην κακὴν κατάστασιν; πῶς ἐφθάσαμεν εἰς στὰ πόδια τῆς εἰκόνος μέρος σιδέρινο καὶ μέρος πήλινο; Δὲν σᾶς ἔλεγα ἐγὼ πῶς ἀνάμεσα εἰς τόσους χριστιανοὺς ζητῶ καὶ δὲν εὑρίσκω τὸν ἀληθινὸν χριστιανόν; “Πάντες ἐξέκλιναν, ἅμα ἤχρειώθησαν, οὔκ ἔστιν ἕως ἑνός”».

(Ἴδε Ἠλ. Μηνιάτη «Διδαχαι καὶ Λόγοι», ἔκδοσις 15η Ἀθῆναι 1925 σελὶς 18-19).