Τετάρτη 26 Σεπτεμβρίου 2012

Κε Δένδια. Τα τάγματα εφόδου δεν θα περάσουν. Οι στρατιές του ισλάμ θα περάσουν;


Το χθεσινό σύνθημα των ισλαμιστών στην Ομόνοια εικόνα από το μέλλον…

“Η δημοκρατία ή δομοκρατία και η ελευθερία είναι σε τροχιά θανάτου. Το ισλάμ έρχεται…” Όχι δεν είναι από κάποια επεισοδιακή διαδήλωση στο Παρίσι πριν μερικά χρόνια ούτε βγήκαν στο δρόμο οι τούρκοι μετανάστες στη Γερμανία. Είναι φωτογραφία από την πάλαι ποτέ πλατεία Ομονοίας και νυν New Tahir Square.
Αυτό το σύνθημα, το κακογραμμένο, το φανατισμένο δείχνει αυτό ακριβώς που αντιπροσωπεύει το ισλάμ:
Τη διαρκή ανάγκη επέκτασής του. Την ανάγκη επιβολής του δια της βίας σε όλο τον κόσμο. Δεν του φτάνει ένα μεγάλο μέρος της υφηλίου που ήδη ελέγχει, θέλει να έρθει και εδώ. Να έρθει παράνομα, να δουλέψει παράνομα, να χορτάσει παράνομα και μετά να σου επιβληθεί δια της βίας και να σου φορέσει κελεμπία ή μπούργκα.
Το ισλάμ δε σέβεται τη διαφορετικότητα και ο τρόμος της Σαρία αρχίζει να πλανάται σιγά σιγά στην ατμόσφαιρα. Υπερβολή; Μα και όσα έγιναν χθες ως υπερβολικά θα χαρακτηρίζονταν λίγα χρόνια νωρίτερα.
Χθες βιώσαμε ένα πρώτο δείγμα του τι επιδιώκουν και έως που μπορούν να οδηγήσουν. Το αποτέλεσμα;
Σήμερα δεκάδες συμπατριώτες μας ανάμεσα σε όλα τα άλλα είχαν να καταμετρήσουν και να υπολογίσουν τις ζημιές που υπέστησαν οι περιουσίες τους χθες από τα αλλαλάζοντα φανατισμένα πλήθη.
Ακόμη και αρκετοί “ανθρωπιστές” έχουν αρχίσει πλέον να αναθεωρούν τις απόψεις τους περί της δυνατότητας ένταξης των μουσουλμάνων στις δυτικές κοινωνίες και συγκεκριμένα τη δική μας. Αρκετοί πλέον έχουν αρχίσει να αισθάνονται φόβο αλλά και ενοχή αισθανόμενοι μέχρι ενός σημείου συνυπεύθυνοι για τη σημερινή κατάσταση.
Άραγε ο κος υπουργός, ο επιφορτισμένος με την προστασία μας, έχει κάτι να δηλώσει για τα χθεσινά; Νιώθει την ανάγκη να απευθύνει ένα μήνυμα σε όσους βρήκαν παρμπρίζ και τζαμαρίες θρύψαλα;
Κε υπουργέ, τα τάγματα εφόδου δε θα περάσουν όπως μας διαβεβαιώσατε. Οι στρατιές του ισλάμ; Θα περάσουν; Είστε σε θέση να εγγυηθείτε κε Δένδια ότι αυτά που συνέβησαν χθες ΔΕ θα ξαναγίνουν;

Θήβα: Ντομάτες και αυγά πέταξαν οι αθίγγανοι στη ΔΕΗ επειδή τους έκοψε το ρεύμα που έκλεβαν (Βίντεο)


Οι Ρομά στη Θήβα πέταξαν ντομάτες και αυγά στο κτήριο της ΔΕΗ επειδή διέκοψε το ρεύμα στον καταυλισμό τους. Δύναμη των ΜΑΤ κλήθηκε να επιβάλλει την τάξη και να αποτρέψει περεταίρω επεισόδια, ενώ η κατάσταση παραμένει τεταμένη.

  

Κραυγή αγωνίας από τους Έλληνες Χριστιανούς της Συρίας! Τι μεταδίδουν,πόσο κινδυνεύουν



Κραυγή αγωνίας από τους Έλληνες Χριστιανούς της Συρίας! Τι μεταδίδουν,πόσο κινδυνεύουν


“Κραυγή αγωνίας” από τους Ορθόδοξους Χριστιανούς της Συρίας, αλλά και από την ελληνική κοινότητα στο Χαλέπι.

Η ενημέρωση της Ι.Μ. Χαλεπίου για τα γεγονότα στην Συρία, που έφθασε στο Πρακτορείο εκκλησιαστικών ειδήσεων, Ρομφαία, είναι άκρως αποκαλυπτική αλλά και ανησυχητική:


“Ο ποιμενάρχης, ο ιερός κλήρος, και ο ευσεβής λαός της Ιεράς Μητρόπολης Χαλεπίου, Βεροίας και Αλεξανδρέττας, εκφράζουν τις θερμότατες ευχαριστίες τους προς τους Σεβασμιωτάτους Αρχιερείς, Ιερές Μονές, Σεβαστούς Πατέρες, Καθηγητές, Επισήμους, και όλους τους Φίλους, οι οποίοι επικοινώνησαν, ή προσπάθησαν να επικοινωνήσουν, για να μεταδώσουν μήνυμα ελπίδας, παρηγοριάς, και ενότητας στις δύσκολες συνθήκες που περνάει η πόλη του Χαλεπίου.
Και λόγω της διακοπής των μέσων επικοινωνίας θα θέλαμε μέσω αυτής της ιστοσελίδας να τους εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας, αλλά και να τους ενημερώσουμε για την κατάσταση και την πορεία του ποιμαντικού έργου στην πόλη του Χαλεπίου.

1. 1.Η κατάσταση στην Πόλη:
Δύο μήνες έχουν περάσει και ακόμα αυξάνεται η ένταση των ένοπλων συγκρούσεων, οι οποίες, μέχρι πρόσφατα, επικεντρώνονταν μακριά από το κέντρο της Πόλης και τις χριστιανικές συνοικίες.

1. 2.Οι Δυσκολίες:
• Οι διακοπές των βασικών υπηρεσιών, όπως του ρεύματος και του νερού.
• Η έλλειψη υλικών και τροφίμων.
• Η ανεργία και η ολική παύση εργασίας στην Πόλη για δύο μήνες.
3.Το Ποιμαντικό έργο:
• 40% των οικογενειών, ειδικά οι εύπορες, μετανάστευσαν σε άλλες πόλεις της Συρίας ή του Εξωτερικού.
• Τα περισσότερα μέλη της Ελληνικής Κοινότητας του Χαλεπίου, η οποία είναι η μεγαλύτερη των πόλεων της Συρίας, δεν εγκατέλειψαν την Πόλη και μένουν υπό την ποιμαντική, πνευματική και υλική, φροντίδα και συμπαράσταση της Μητρόπολης. Δεν έχει σημειωθεί καμία περίπτωση τραυματισμού ή υλικής ζημιάς ανάμεσά τους.
• Όλοι οι πατέρες και οι κληρικοί της Μητρόπολης αφοσιώθηκαν στην εξυπηρέτηση των αναγκών όσων οικογενειών έμειναν στην Πόλη και στην ενίσχυσή τους πνευματικά.
• Έκλεισαν 3 Ναοί της Μητρόπολης σε περιοχές της Πόλης όπου η πρόσβαση κατέστη αδύνατη, αλλά οι 3 Ναοί δεν υπέστησαν μεγάλες ζημιές.
• 2 Ναοί παρέμειναν ανοιχτοί για την εξυπηρέτηση του ποιμνίου. Η παρουσία των πιστών είναι αρκετά καλή στις ακολουθίες, ελαφρώς λιγότερη από το κανονικό παρά τις επικίνδυνες συνθήκες και τις δυσκολίες της κίνησης στους δρόμους, γιατί βρίσκουν στην Εκκλησία την μόνη παρηγοριά και ελπίδα.

• Πρόσφατα η ένοπλες συγκρούσεις έφτασαν και στη χριστιανική, κατά πλειοψηφία, συνοικία του "Μιντάν". 2000 χριστιανικές οικογένειες εκτοπίστηκαν, 300 από αυτές είναι ορθόδοξες οικογένειες. 70 Ορθόδοξες οικογένειες κατέφυγαν στην Μητρόπολη και μένουν στις αίθουσες των ιερών ναών και στα μοναστήρια, τους φροντίζει η Μητρόπολη, τους προσφέρει όλες τις ιατρικές υπηρεσίες, και καλύπτει τις ανάγκες τους.


• Η Ι. Μ. Χαλεπίου συνέστησε μόνιμη Επιτροπή Αρωγής η οποία διευθύνει τρία κέντρα στους ναούς της Μητρόπολης τα οποία προσφέρουν ιατρική περίθαλψη, τρόφιμα, και καταφύγιο για όλους τους πρόσφυγες ανεξάρτητα από την θρησκεία τους. Διευθύνει και άλλα τρια κέντρα σε κρατικά σχολεία, το καθένα στεγάζει 1000 μουσουλμάνους πρόσφυγες, άνδρες, γυναίκες, και παιδιά, τα σπίτια των οποίων καταστράφηκαν από βομβαρδισμούς ή βανδαλισμούς.

1. 4.Η φωνή και η στάση της Εκκλησίας:
Το Πατριαρχείο Αντιοχείας και η Ιερά Σύνοδος εξέδωσαν δύο ανακοινώσεις επισημαίνοντας ότι η ελευθερία είναι ιερό δικαίωμα κάθε λαού και ότι η λύση όλων αυτών των συγκρούσεων περνά πρωτίστως από το διάλογο και την αυτοσυγκράτηση, απευθύνοντας ταυτόχρονα έκκληση για την κατάπαυση του πυρός, τον τερματισμό όλων των ενόπλωνπράξεων, και την επικράτηση της ειρήνης.
Η Ιερά Μητρόπολη Χαλεπίου εξέδωσε με την σειρά Της ανακοίνωση κατά την ίδια κατεύθυνση.

11 μικρές επιχειρήσεις που κάνουν την Ελλάδα περήφανη σε όλο τον κόσμο



Στα πρόσφατα διεθνή Great Taste Awards, τα ελληνικά τρόφιμα σάρωσαν τα πιο σημαντικά βραβεία. Πρωτοστάτησαν 11 εταιρείες με εξαιρετική ποιότητα στα προϊόντα τους και σημαντικό –για το μέγεθός τους- δίκτυο εξαγωγών. Αξίζει να τις γνωρίσουμε όλες!

                       
11 μικρές επιχειρήσεις που κάνουν την Ελλάδα περήφανη σε όλο τον κόσμο
Από τον Παναγιώτη Χριστόπουλο
Αξίζει να δώσει κανείς ιδιαίτερη προσοχή στις επιχειρήσεις που παρουσιάζουμε σήμερα από την στήλη μας. Δεν πρόκειται για μεγάλα ονόματα –οι περισσότεροι, πιθανότατα, δεν τις έχετε ακούσει ποτέ. Και δεν έχουν κάποια ιστορία που μετράει πολλά χρόνια και έχει να μας διδάξει κάτι για την συνέχεια, την επιμονή, τα διδάγματα του παρελθόντος που γίνονται κάρβουνο για να τρέξει η μηχανή στο αύριο.
Αυτό, όμως, που έχουν οι 11 εταιρείες του σημερινού «Ψωνίζουμε Ελληνικά» είναι το savoir faire. Το πώς, μέσα σε ένα τόσο αρνητικό κλίμα για την Ελλάδα, μπορεί ένας επιχειρηματίας να πετύχει πολλά.
Θέλετε την απάντηση; Ορίστε: Χρειάζεται ποιότητα στο προϊόν, την καλή πρώτη ύλη που σού προσφέρει η ελληνική φύση και μια εξωστρέφεια δημιουργική, την σύσταση ενός δικτύουεξαγωγών που ξεπερνάει τα συνηθισμένα και που, ίσως, πρέπει να βασιστεί σε προσωπικές σχέσεις, άρα πολλά ταξίδια, καλή γνώση του διεθνούς περιβάλλοντος και εντιμότητα. Κοινώς,χρειάζεται πολλή και καλή δουλειά και η Ελλάδα διαθέτει αυτήν την στιγμή τα μυαλά για κάτι τέτοιο. Νεαρούς επιστήμονες που λατρεύουν τον τόπο τους και ξέρουν πώς να μετατρέψουν μια μικρή παραγωγή σε σημαντική εξαγωγική δραστηριότητα.
Οι 11 εταιρείες που σας παρουσιάζουμε διέπρεψαν πριν λίγες ημέρες στα περίφημα βραβεία τροφίμων Great Taste Awards (ξεχωρίζοντας ανάμεσα σε περίπου 1.000 εταιρείες και πάνω από 8.000 προϊόντα), κάνοντας την Ελλάδα περήφανη σε όλον τον κόσμο και δείχνοντας με το παράδειγμά τους ότι στην σημερινή οικονομική κρίση δεν χρειάζεσαι τα τεράστια κεφάλαια ή το μεγάλο όνομα για να πετύχεις. Ας τις γνωρίσουμε καλύτερα, για να μάθουμε από τον τρόπο τους και γιατί αξίζει να καταναλώνουμε τα εξαιρετικά προϊόντα τους. Κάποια στιγμή, θα επανέλθουμε με αναλυτικότερη παρουσίαση για τις πιο σημαντικές από αυτές.
Αξίζει να σημειώσουμε πως 4 από αυτές είναι οικογενειακές επιχειρήσεις των 2 ή 3 ατόμων (Ελαιώνες Σακελλαρόπουλου, Simply Delicious, Μελισσουργείον, Candias Oil), ενώ 3 (Odysea, The Greek Deli, Karpos Company) εδρεύουν στο εξωτερικό (Μεγάλη Βρετανία και Ιαπωνία). Αλλά και οι υπόλοιπες 4 (Τυροκομείο Αρβανίτη, Γαία, Blauel και Esti) δεν είναι παρά μικρές, σχετικά, επιχειρήσεις που απασχολούν 30 με 50 εργαζόμενους. Ωστόσο σχετικά με το μέγεθός τους, οι επιτυχίες τους στους διεθνείς διαγωνισμούς δείχνουν ότι αυτό που μετράει πάνω από όλα είναι η ποιότητα!
Τυροκομείο Αρβανίτη
Λίγες ημέρες πριν από την διάκρισή του στο Great Taste Awards, το Τυροκομείο Αρβανίτη γυρνούσε και με το Χρυσό Μετάλλιο του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Τυριού από τις ΗΠΑ για την φέτα του, ενώ στον ίδιο διαγωνισμό το Ντόπιο Τυρί Νεοχωρούδαςκατέκτησε το αργυρό στην κατηγορία του. Στο Great Taste Awards η φέτα Αρβανίτη ήταν η μόνη στην κατηγορία τους που κέρδισε 3 αστέρια (άριστα δηλαδή!) ενώ και το Τυρί Τσαντίλας που βγάζει η ίδια εταιρεία πήρε 2.
Το Τυροκομείο Αρβανίτη έχει μια ιστορία 32 ετών και πρόκειται για ένα από τα πιο πρωτοποριακά στην χώρα μας. Η μονάδα παραγωγής του βρίσκεται στην καρδιά της ελληνικής γαλακτοκομίας, στη Νεοχωρούδα της Μακεδονίας και έχει έκταση 2.000 τ.μ. Οι εξαγωγέςτου ξεκίνησαν το 1999 και σήμερα καλύπτουν το μεγαλύτερο κομμάτι της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αποτελούν το 25% του συνολικού τζίρου της επιχείρησης.
Μερικά από τα προϊόντα του: Αγελαδινό Τυρί, Ανθότυρο, Ντόπιο Τυρί, Φέτα ΠΟΠ, τα Ποντιακά τυριά Γαής και Πλεξούδα, Κατσικίσιο Τυρί Χαλκιδικής, Κασέρι Π.Ο.Π., Κεφαλοτύρι Αγελαδινό ρόδα, Κεφαλοτύρι Πρόβειο, Μανούρι Π.Ο.Π., Μυζήθρα, Ορεινό Ημίσκληρο, Σαγανάκι, Καπνιστό Τυρί Θεσσαλονίκης, Σουλουγούνι, Φρέσκο Τυρί Τσαντίλας και Κατσικίσιο Τυρί Τσαντίλας Παραδοσιακό.
Γαία
Με εργοστάσιο 6.500 τ.μ. κοντά στο Αγρίνιο και 3 πλήρως αυτοματοποιημένες γραμμές παραγωγής (συσκευασίας ελαιόλαδου, ελιών και προϊόντων όπως πατέ ελιάς), η Γαία είναι η μεγαλύτερη από τις επιχειρήσεις που σας παρουσιάζουμε σήμερα. Ξεκίνησε το 1995 με ένα όραμα: Να κάνει τις ελληνικές γεύσεις γνωστές σε όλον τον κόσμο και να τις καθιερώσει στα πιο σημαντικά delicatessen του εξωτερικού. Μπορεί να καυχιέται ότι το πέτυχε.
Οι ελιές της Γαίας είναι οι πιο πολυβραβευμένες ελιές στον κόσμο. Κάθε χρόνο συγκεντρώνει δεκάδες μετάλλια σε διεθνείς διαγωνισμούς και τα φετινά Great Taste Awards δεν θα μπορούσαν να αποτελέσουν εξαίρεση. 3 αστέρια μάζεψαν τα προϊόντα της στον διαγωνισμό του Λονδίνου, ενώ νωρίτερα μέσα στη χρονιά η εταιρεία γύρισε και με 5 βραβεία από τον διεθνή διαγωνισμό του Λος Άντζελες για το Έξτρα Παρθένο Ελαιόλαδο. Τα προϊόντα της αυτήν την στιγμή εξάγονται σε όλες τις ηπείρους του κόσμου, πλην της Αφρικής, κάνοντάς την τον πιο δυνατό πρέσβη της ελληνικής ελιάς και των παραγώγων της στον κόσμο!
Blauel
Nα και μια συναρπαστική ιστορία ελληνογερμανικής φιλίας! Την δεκαετία του '70 ο Φριτς Μπλάουελ, λάτρης της Ελλάδας, μετακομίζει μόνιμα στη Μάνη. Το 1980 ιδρύει την επιχείρηση «Φρίντριχ Μπλάουελ» στην Καλαμάτα και ξεκινάει πρώτος κάτι που σήμερα αποτελεί τη μεγαλύτερη μόδα στο ελαιόλαδο: την βιολογική καλλιέργεια!
Αυτήν την στιγμή περίπου 500 αγρότες και πάνω από 300.000 ελαιόδεντραπεριλαμβάνονται στο πρόγραμμα βιολογικής γεωργίας Μπλάουελ. Η επιχείρησή έχει μετατραπεί στο μεγαλύτερο εργοδότη της περιοχής και δεκάδες νέοι επιστρέφουν στη Μάνη για να αναλάβουν τους ελαιώνες της οικογένειάς τους. Και, βέβαια, παράγει εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο που διακρίνεται κάθε χρόνο στους διεθνείς διαγωνισμούς και κάνει την περιοχή (αφού στην ετικέτα γράφει "Mani") διάσημη σε όλον κόσμο!
Η ίδια η επιχείρηση απασχολεί 35 άτομα και κάνει ένα τζίρο κοντά στα 5 εκατ. ευρώ το χρόνο, έσοδα που κατά 99% προέρχονται από τις εξαγωγές της σε πολλές χώρες, αλλά κυρίως προς τις Γερμανία, Ελβετία, Αυστρία, Κίνα, ΗΠΑ, Δανία, Σουηδία, Ολλανδία, Αγγλία, Ιαπωνία.
Esti
Δηλαδή... εστί! Όπως λέει και το moto της εταιρείας: «Ελαιόλαδο esti ελληνική παράδοση». Η εν λόγω επιχείρηση είναι η πιο ιστορική από τις 11 που σας παρουσιάζουμε σήμερα. Μετράει μάλιστα ακριβώς 100 χρόνια ζωής, αφού ιδρύθηκε το 1912 από τους αδελφούς Πλεμμένουστην Καλαμάτα. Από τότε συνεχίζει την οικογενειακή παράδοση στην παραγωγή ενός από τα πιο ποιοτικά ελληνικά φυσικά προϊόντα, του ελαιόλαδου το οποίο εξάγει στα πέρατα του κόσμου (σε 22 χώρες, ανάμεσά τους: ΗΠΑ, Βραζιλία, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία και φυσικά στην Ευρώπη). Εδώ και τρία χρόνια, βέβαια, ανήκει στον όμιλο επιχειρήσεων Υφαντής (του γνωστού... παριζακίου!), χωρίς ωστόσο να αλλάξει κάτι στην φιλοσοφία της.
Εκτός από εξαιρετικά παρθένο Ελαιόλαδο, η Esti εξάγει και ελιές και όλα τα υπόλοιπα προϊόντα που σχετίζονται με αυτές. Στο διεθνή διαγωνισμό για το Παρθένο Ελαιόλαδο του Λος Άντζελες κατέλαβε το χάλκινο μετάλλιο ενώ το λάδι της πήρε ένα αστέρι και στο Great Taste Awards.
Ελαιώνες Σακελλαρόπουλου
Οι ελαιώνες «Αρμονία» βρίσκονται στους πρόποδες των δύο περήφανών βουνών της Πελοποννήσου, του Ταΰγετου και του Πάρνωνα, κοντά στην Σπάρτη. Ελιές Καλαμών και «κορωνέικες» καλλιεργούνται με βιολογικό (ή βιολειτουργικό, όπως τον ονομάζει η οικογένεια Σακελλαρόπουλου) τρόπο, δίνοντας εξαιρετικά προϊόντα που ήδη έχουν γίνει διάσημα σε όλον τον κόσμο, μέσα στα 14 χρόνια από τότε που ιδρύθηκε η εταιρεία.
Η φιλοσοφία του Γιώργου Σακελλαρόπουλου (ο οποίος απασχολεί στην εταιρεία ελάχιστα άτομα, κάποιους στενούς του συγγνείς δηλαδή) που επιμένει στην βιολογική καλλιέργεια και την βιολογική επεξεργασία και δεν συμβιβάζεται με τίποτε λιγότερο επιβραβεύεται κάθε χρόνο με δεκάδες διακρίσεις. Στα Great Taste Awards τα λάδια του και οι ελιές του τιμήθηκαν με δύο βραβεία –το «Φυλλικόν Πρωτέλαιο», μάλιστα, κατέκτησε 2 αστέρια.
Candias Oil
Candia Soil σημαίνει το χώμα της Κρήτης, η κρητική γη. Candia ήταν το όνομα του νησιού κατά την ενετοκρατία. Σε αυτό το χώμα, σε αυτήν την κρητική γη φυτρώνει η θαυματουργός ελιά. Το λάδι της Κρήτης, το Candias Oil δηλαδή, είναι από τα πιο ποιοτικά του κόσμου και η εν λόγω επιχείρηση μια από τις κορυφαίες στο κρητικό λάδι. Γιατί; Γιατί έχει επιλέξει νασυνεργάζεται με τους καλύτερους ελαιοπαραγωγούς του νησιού, κυρίως μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις με μικροσκοπικούς ελαιώνες, τους οποίους φροντίζουν με μανία!
Η εταιρεία επέλεξε να μην ασχοληθεί με άλλο προϊόν πέραν του ελαιόλαδου. Το εξάγει στις σημαντικότερες αγορές του κόσμου μέσα σε πανέμορφα σχεδιασμένες συσκευασίες και έχει περιοριστεί σε 5 συγκεκριμένα προϊόντα, όλα τους παρθένα ελαιόλαδα. Η επιμονή της στην λεπτομέρεια θυμίζει τους κορυφαίους αμπελώνες του κόσμου, της Βουργουνδίας και του Μπορντό και πραγματικά σε τίποτε δεν έχει να ζηλέψει το λάδι της από τα κορυφαία γαλλικά κρασιά –αναλογικά, βέβαια, για την κάθε αγορά.
Μελισσουργείον
Όπως καταλαβαίνει κανείς από το όνομα της επιχείρησης, ασχολείται αποκλειστικά με το μέλι. Στο Great Taste Awards τα πήγε περίφημα, κερδίζοντας 3 αστέρια για το θυμαρίσιο της και 1 αστέρι για το μέλι από πεύκο. Και δεν θα μπορούσε να πάρει και πολύ περισσότερα, αφού όλα κι όλα τα προϊόντα της εταιρείας είναι... τρία (προσθέστε και το ελατίσιο μέλι).
Ξεκίνησε πριν 4 χρόνια στις Κονίστρες Ευβοίας, με μελίσσια που συντηρούνται με βιολογικό τρόπο και σε περιοχές όπου το θυμάρι και τα κωνοφόρα παραμένουν εντελώς ανέγγιχτα από φάρμακα, με αποτέλεσμα η ποιότητα των προϊόντων της να φτάσει πολύ γρήγορα σε πολύ υψηλό επίπεδο.
Η εταιρεία αποτελείται από μόνο δύο άτομα, τον Κώστα Αργύρη και τη Νατάσσα Κεφαλά, δύο νέους ανθρώπους που έμαθαν την τέχνη της μελισσοκομίας και έφυγαν από την Αθήνα, τη ζωή και τις συνήθειές τους εκεί, για να στήσουν το Μελισσουργείον στην Εύβοια και να κυνηγήσουν την τελειότητα στην παραγωγή του μελιού.
Simply Delicious
Η σειρά Simply Greek του Μανόλη και της Ελένης (άλλη μια εταιρεία δύο μόνο ατόμων!) αποτελείται από 6 απλές έτοιμες σάλτσες: Τομάτα & Θυμάρι, Τομάτα & Φέτα, Τομάτα & Ελιές, Τομάτα & Σκόρδο, Τομάτα & Βασιλικός, Τομάτα & Τσίλι. Αυτό είναι όλο. Πρόκειται για μια μικρή επιχείρηση των δύο ατόμων. Σαν να λέμε ότι το μεράκι που βάζουν στην κουζίνα τους το έβαλαν και σε μικρά βαζάκια και το εξάγουν.
Κι όμως, αυτό το ελληνικό μεράκι φέρνει αποτελέσματα. Η σάλτσα «Τομάτα & Σκόρδο» τιμήθηκε στα πρόσφατα Great Taste Awards, αποδεικνύοντας ότι όταν διαλέγεις τις καλύτερες πρώτες ύλες που προσφέρει η ελληνική γη, μπορείς να κάνεις θαύματα ακόμη και από το τίποτε!
Odysea
Λάδι, ελιές, τυρί, κρόκος, μέλι, ό,τι καλύτερο μπορεί να προσφέρει η ελληνική γη είναι τα προϊόντα που η Odysea εισάγει από την Ελλάδα και εμπορεύεται στη Μεγάλη Βρετανία. Μπορεί στην Ελλάδα να μην την γνωρίζουμε οι περισσότεροι, αλλά στο Λονδίνο την ξέρουν καλά εδώ και 20 χρόνια περίπου.
Κατ' αρχάς τα προϊόντα της τα χρησιμοποιούν όλοι οι βραβευμένοι σεφ που έχουν εντάξει ελληνικά πιάτα στο μενού τους (και εννοείται όλοι οι Έλληνες σεφ της βρετανικής πρωτεύουσας). Αλλά και μέσα από τα διάφορα events που οργανώνει κατά καιρούς, με «γευσιγνωσίες Ελλάδας», αποτελεί κορυφαίο πρεσβευτή της χώρας μας στη Μεγάλη Βρετανία. Και βέβαια, ακολουθούν τα βραβεία. Στα Great Taste Awards πήραν αστέρια, ούτε λίγο ούτε πολύ, 10 προϊόντα της! Κορυφαίο όλων το μέλι της από κονοφώρα, που κατέκτησε 2 αστέρια. Εκτός από τις διακρίσεις για την ποιότητα των προϊόντων της, η επιχείρηση έχει κερδίσει πολλά βραβεία για την ανάπτυξη νέων προϊόντων και για την Τεχνική Υπεροχή. Ο Παναγής Μανουηλίδης, ο ιδιοκτήτης της, είναι συχνός ομιλητής σε συνέδρια και ημερίδες σχετικά με εξαγωγές και νέες επιχειρηματικές δραστηριότητες.
Αυτό που ξεκίνησε ως ένας απλός πάγκος που πουλούσε ελιές στην υπαίθρια αγορά του Portobello το 1991, έχει μετατραπεί στην πιο επιτυχημένη ελληνική επιχείρηση τροφίμων που εδρεύει στο εξωτερικό και απασχολεί 20 άτομα, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι Έλληνες του Λονδίνου!
The Greek Deli
Μια επιχείρηση που κάνει την Ελλάδα διάσημη για τις γεύσεις της στον κόσμο, αλλά δεν δραστηριοποιείται στη χώρα μας. Λειτουργεί κυρίως ως κατάστημα για διάφορα ποιοτικά ελληνικά γκουρμέ προϊόντα (από ξύδια και πίτες, ελιές, λάδι, γιαούρτια, μέχρι γλυκά), αλλά διαθέτει και διάφορα δικά του, που παράγουν αποκλειστικά για την εταιρεία ντόπιοι παραγωγοί. Στη Μεγάλη Βρετανία θεωρείται από τις κορυφαίες επιλογές για ελληνικές γεύσεις και, γενικά, μεσογειακή διατροφή.
Karpos Company
H πιο «νεαρή» από τις επιχειρήσεις που σας παρουσιάζουμε σήμερα, ιδρύθηκε μόλις το 2010, καταμεσής της κρίσης και εξάγει προϊόντα που οι εμπνευστές της έχουν επιλέξει οι ίδιοι στα ταξίδια τους ανά την Ελλάδα. Μιλάμε φυσικά για γκουρμέ τροφές, υψηλής ποιότητας. Πρόκειται, στην ουσία, για ένα online delicatessen, όπου μπορεί ο λάτρης της μεσογειακής διατροφής από οποιαδήποτε γωνιά του πλανήτη να αγοράσει λάδια, μέλια, παξιμάδια, σάλτσες και γλυκά –κάποια εκ των οποίων παράγονται αποκλειστικά για την Karpos.

"εάν οι Χριστιανοί ανά τον κόσμο με τόση ευκολία δέχονται προσβολές στο πρόσωπο του Ιησού αυτό είναι δικό τους πρόβλημα και ας το ψάξουν οι ίδιοι και οι ηγέτες τους…Αλλά στο Ισλάμ προσβολές στο πρόσωπο του Προφήτη Μωάμεθ θα έχουν και μαζικές και δυναμικές αντιδράσεις"


Άλλο Χριστιανοί και άλλο Μουσουλμάνοι!

Αναρτήθηκε από τον/την arch στο Σεπτεμβρίου 26, 2012
Του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Διάβασα στα έντυπα, άκουσα και είδα στα ραδιοτηλεοπτικά ΜΜΕ, και στα αγαπημένα μου blogs στο διαδίκτυο την είδηση για τη σύλληψη του 27χρονου που δημιούργησε και διατηρούσε στο laptop του ιστοσελίδα ως «γέροντας…Παστίτσιος» (διακωμωδώντας, προφανώς, τον αποδημήσαντα γέροντα Παϊσιο).
Και διάβασα, άκουσα, είδα και τις άμεσες αντιδράσεις του κ Παπαδημούλη και του ΣΥΡΙΖΑ, της κ Γεννηματά και του ΠΑΣΟΚ, του ΚΚΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑΣ κ.λ.π. που διατείνονται ότι έτσι καταπατήθηκαν «προσωπικές ελευθερίες, ότι η ανεξιθρησκία προσεβλήθη», ότι θα υπερασπιστούν το 27χρονο και το δικαίωμά του να εκφράσεις διαδικτυακά «ελεύθερα τις απόψεις του…»
Είναι πολύ πρόσφατες οι αντιδράσεις Μουσουλμάνων ενάντια στις ΗΠΑ με επιθέσεις στις Αμερικανικές Πρεσβείες, με τη δολοφονία του Αμερικανού Πρεσβευτή και 3 συνεργατών του στη Λιβύη με «αφορμή» την κυκλοφορία ενός προσβλητικού φτηνής παραγωγής φιλμ που βάναυσα προσβάλλει τον Προφήτη Μωάμεθ…
Χτες, από το Βήμα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη ο Πρόεδρος Ομπάμα εκφώνησε έναν ιδιαίτερα φιλοσοφημένο λόγο που στόχευε όχι μόνο στα μέλη των Διπλωματικών Αντιπροσωπειών του ΟΗΕ και στο Παγκόσμιο ακροατήριο αλλά και στο εσωτερικό της Αμερικής και τους Αμερικανούς ψηφοφόρους οι οποίοι στις 6 Νοεμβρίου θα κληθούν να επιλέξουν ανάμεσα στον πρόεδρο Ομπάμα και τον υποψήφιο των Ρεπουμπλικάνων κ Ρόμνεη.
Έκπληξη, όμως, προκάλεσε η θέση του κ Ομπάμα σύμφωνα με την οποία ο Αμερικανός Πρόεδρος, τονίζοντας για πολλοστή φορά και προς άρση κάθε καλοπροαίρετης ή κακοπροαίρετης παρεξήγησης ότι και ο ίδιος είναι Χριστιανός, παραδέχθηκε λίγο-πολύ πως «αληθεύει ότι οι Χριστιανοί τις βέβηλες επιθέσεις στο πρόσωπο του Ιησού τις ανέχονται – μέσα στα όρια της ελευθερίας της έκφρασης – πράγμα που δεν ανέχονται οι Μουσουλμάνοι όταν γίνονται επιθέσεις στο πρόσωπο του προφήτη Μωάμεθ…»
Τη συγκεκριμένη θέση του Αμερικανού Προέδρου κ Ομπάμα καυτηρίασαν εκπρόσωποι του Μουσουλμανικού κόσμου ένας εκ των οποίων μιλώντας στα Βρετανικά ΜΜΕ δήλωσε, περίπου, «ότι εάν οι Χριστιανοί ανά τον κόσμο με τόση ευκολία δέχονται προσβολές στο πρόσωπο του Ιησού αυτό είναι δικό τους πρόβλημα και ας το ψάξουν οι ίδιοι και οι ηγέτες τους…Αλλά στο Ισλάμ προσβολές στο πρόσωπο του Προφήτη Μωάμεθ θα έχουν και μαζικές και δυναμικές αντιδράσεις…»
Με άλλα λόγια, μάθημα θρησκευτικής δεοντολογίας και σεβασμού «στα ιερά και όσια του Ισλάμ» κάνουν οι εκπρόσωποι του Μουσουλμανικού Κόσμου.
Μαθήματα «ελευθερίας της έκφρασης» ακόμα και όταν προσβάλλονται ΒΑΝΑΥΣΑ «τα ιερά και όσια του Χριστιανισμού» κάνουν κάποιοι πολιτικοί μας στην Ελλάδα…
Φοβάμαι ότι εμμέσως ίσως τους εξυπηρετεί η χτεσινή ομιλία του Προέδρου των ΗΠΑ κ Ομπάμα στον ΟΗΕ…

Σχόλιο
Και οι χριστιανοί δεν ανέχονταν προσβολές, όπως και κάθε θρησκεία στον αρχαίο κόσμο απαιτούσε σεβασμό στα ιερά της. Τώρα με τους γλυκανάλατους "ευρωπαϊστές" και τους πιστούς τής επιστημονικής αθεΐας, επιβλήθηκε η μαλθακότητα. 

Ο αγαπημένος μαθητής



Γράφει ο π. Βασίλειος Καλλιακμάνης
α) Ο Ιωάννης Θεολόγος, που τιμάται από την Εκκλησία στις 26 Σεπτεμβρίου, ως αγαπημένος μαθητής του Χριστού, βίωσε πολλά θαυμαστά γεγονότα κοντά του. Πολλά από αυτά διέσωσε στο Ευαγγέλιο και τις επιστολές του, ενώ παρέλειψε άλλα. Στην Αποκάλυψη, επίσης, περιγράφει τα έσχατα ως παρόντα, την ανηφορική πορεία της Εκκλησίας, τη διαρκή πάλη των χριστιανών με τον αρχέκακο όφι, τον διάβολο, και τον θρίαμβο με την έλευση της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου.
β) Όπως έχει γραφεί, «σε κανένα άλλο κείμενο της παγκόσμιας φιλολογίας δεν καταδικάζεται με δριμύτητα και πειστικότητα, όση στην Αποκάλυψη, η θεοποίηση και εκπόρνευση της εξουσίας: πολιτικής, οικονομικής και ιδεολογικής. Οι βασιλείς της γης, και οι έμποροι της γης, που τελικά αυτοί είναι οι μεγιστάνες, κλαίνε και μύρονται·
οι πρώτοι χάνουν (με την πτώση της Βαβυλώνας, που είναι σύμβολο κυριαρχίας) την εγωκεντρική και πλεονεκτική κυριαρχία, και οι δεύτεροι βλέπουν να εξανεμίζονται τα πολύτιμα φορτία των αγορών τους. Και όλα αυτά τα δεινά οδηγούν στην συγκλονιστική κάθαρση της απολύτρωσης» (Ν. Ματσούκας).
γ) Αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη: «Υπάρχουν κι άλλα πολλά που έκανε ο Ιησούς, που, αν γραφτούν ένα προς ένα, ούτε ο κόσμος ολόκληρος δε θα χωρούσε τα βιβλία που θα ’πρεπε να γραφτούν» (Ιωάν. 21,25). Εδώ σαφώς υπάρχει κάποια υπερβολή, που φανερώνει το πλήθος των πεπραγμένων από τον Κύριο, όπως σημειώνει ο ερμηνευτής Ζιγαβινός. Κι από την άλλη επισημαίνει ότι «ου χωρεί αυτά ο κόσμος... ου διά πλήθος συγγραμμάτων, αλλά διά μέγεθος πραγμάτων»!
δ) Και πράγματι, πώς να κατανοήσει κάποιος την πνευματική δύναμη της χριστιανικής αγάπης, την οποία περιγράφει ο Ιωάννης στο Ευαγγέλιο και τις επιστολές του, όταν καθημερινά δηλητηριάζει τη ζωή του με φθόνο, αδικία και μίσος; Πώς να αντιληφθεί το νόημα της φοβερής, σαγηνευτικής και επίκαιρης Αποκάλυψης, όταν βλέπει τη ζωή του μόνο εγκοσμιοκρατικά και οικονομοκεντρικά;
ε) Ο Κλήμης Αλεξανδρεύς διηγείται ότι σε κάποια πόλη ο Ευαγγελιστής Ιωάννης είχε βαπτίσει έναν νέο και τον εμπιστεύθηκε στον επίσκοπό της. Σε επόμενη επίσκεψή του πληροφορήθηκε ότι ο νέος έγινε αρχηγός ληστών. Τότε, για να τον συναντήσει, παραδόθηκε στους ληστές. Ο αρχηγός τους, δηλαδή ο νέος, μόλις τον αντίκρισε τράπηκε από ντροπή σε φυγή. Εκείνος τον ακολουθούσε λέγοντας: «Γιατί φεύγεις παιδί μου; Έχεις ακόμα ελπίδα ζωής. Αν χρειαστεί θα πεθάνω για σένα. Ο Κύριος με έστειλε, πίστεψέ με».
στ) Συντετριμμένος ο νέος πέταξε τα όπλα και με δάκρυα στα μάτια έπεσε στα πόδια του Ιωάννη ζητώντας συγχώρηση. Ταυτόχρονα έκρυβε το δεξί του χέρι, με το οποίο είχε διαπράξει πλήθος αμαρτιών. Τότε ο άγιος Ιωάννης πήρε το χέρι αυτό, που είχε καθαρθεί από τη μετάνοια, και το κατασπαζόταν! Τον οδήγησε στην Εκκλησία, προβάλλοντάς τον ως παράδειγμα έμπρακτης μετάνοιας.
ζ) Έλεγε ο γέροντας Παΐσιος για τη θεία αλλοίωση που είχε υποστεί ο Ιωάννης: «Μήπως ο Χριστός αγαπούσε τον Ιωάννη περισσότερο από τους άλλους μαθητές; Όχι, αλλά ο Ιωάννης αγαπούσε τον Χριστό περισσότερο από ό,τι οι άλλοι μαθητές, και γι’ αυτό καταλάβαινε την αγάπη του Χριστού καλύτερα. Είχε πολλή χωρητικότητα και χωρούσε την αγάπη του Χριστού. Και όσο περισσότερη αγάπη του έδινε ο Χριστός, τόσο περισσότερο του έλιωνε την καρδιά». Όποιος ανοίξει τα μάτια της ψυχής και διώξει το νέφος των παθών, κατανοεί την αγάπη του Θεού και τηρεί φιλότιμα τις εντολές του. Δεν φοβάται δουλικά τα σημεία των καιρών, αλλά προσμένει με πόθο την ανατολή «του Αστέρος του λαμπρού, του πρωινού» (βλ. Αποκ. 22,16).

Ἀνθρώπινη αδυναμία και θεία βοήθεια






"Θα ήθελα να είχα περισσότερες δυνάμεις, μα ο Θεός δεν μου δίνει".
Και μην περιμένετε ότι θα σας δώσει!
Εξαρχής σας προίκισε μιά γιά πάντα με ορισμένες δυνάμεις,
τόσο σωματικές όσο και ψυχικές.
Είναι λίγες, το ξέρω. Γι' αυτό χρειάζεστε την ενίσχυσή Του.
Ο Κύριος, όμως, ενισχύει τον άνθρωπο όχι από πριν,
δίνοντάς του πλεόνασμα δυνάμεων ως αποθεματικό,
αλλά στην ώρα της ανάγκης.
Τι γίνεται δηλαδή;
Προσπαθεί κανείς να εκτελέσει ένα έργο,
αλλά βλέπει ότι δεν τα βγάζει πέρα μόνος του.
Ζητάει, λοιπόν, με προσευχή τη βοήθεια του Θεού.
Η βοήθεια έρχεται. Μα μόλις ολοκληρωθεί το έργο παύει.
Και ο άνθρωπος μένει, όπως πρώτα, αδύναμος.
Όταν και σ' άλλη περίπτωση χρειαστεί τη θεία βοήθεια,
του ξαναδίνεται. Κάνει τη δουλειά του. Και μόλις τελειώσει,
η παροχή της βοήθειας σταματάει. Έτσι μένει πάλι
ο ίδιος, ο αδύναμος άνθρωπος.
Αυτό γίνεται πάντα.

Όποιος, όμως, δεν κάνει τίποτα, όποιος δεν ενεργοποιεί
όλες του τις δυνάμεις, δεν κοπιάζει ώσπου ν' αποκάμει
και δεν ζητάει τη βοήθεια του Θεού, δεν πρόκειται να τη λάβει.
Αλλά κι εκείνος που νομίζει πως ό,τι κατορθώνει οφείλεται
στη δική του ικανότητα και δύναμη, απατά τον εαυτό του.
Για να βάλει μυαλό, λοιπόν, θα παιδαγωγηθεί οπωσδήποτε
κάποια φορά από το Θεό. Και να πως: Θα καταπιαστεί
με μιά δουλειά που έκανε πάντα χωρίς δυσκολία.
"Αυτό γιά μένα είναι παιγνιδάκι!",
θα συλλογίζεται αυτάρεσκα. Απροσδόκητα, όμως,
θα διαπιστώσει ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα.
Ξάφνου, με θεία παραχώρηση, η ικανότητα και δύναμή του,
για τις οποίες τόσο καμάρωνε, έγιναν καπνός!
Τότε αναγκάζεται να ταπεινωθεί και να επικαλεστεί το Θεό,
που, για να τον τιμωρήσει και να τον διδάξει,
συχνά τον αφήνει αβοήθητο.

Σας παρακαλώ, λοιπόν, να ενεργείτε πάντα έχοντας
το αίσθημα της αδυναμίας, να ζητάτε την θεία βοήθεια και,
αφού ολοκληρώνετε κάθε έργο σας, να διατηρείτε
αμείωτο το ίδιο αίσθημα, που περιφρουρεί την ταπείνωση.
http://www.orthodoxes-anazitiseis.com/2012/09/blog-post_3846.html

Το διαζύγιο ως ρήγμα ενότητος του ανθρωπίνου προσώπου


διαζυγιο
Ιωάννη Κορναράκη, Ομότιμου Καθηγητή Πανεπιστημίου Αθηνών
Το διαζύγιο, ως γεγονός διαρρήξεως μιας, πρωταρχικής σημασίας για την υπαρξιακή καταξίωση του ανθρώπου, συζυγικής διαπροσωπικής σχέσεως, πλήττει την ενότητα του ανθρωπίνου προσώπου, σε μια σειρά αλυσιδωτών σχέσεων ατόμων εμπλεκομένων, ούτως ή άλλως, συγγενικώς με τους αρχικούς συντελεστές της διαρρήξεως αυτής!
*
Στο μυστήριο του γάμου πραγματώνεται μυστηριακώς ο σκοπός της θείας οικονομίας, που άφορα στην ενότητα του ανθρωπίνου προσώπου, στην αρχική προπτωτική του εικόνα. Το ανδρόγυνο, στο γάμο, εξεικονίζει την τέλεια από την άποψη του εν λόγω σκοπού, ανθρώπινη διαπροσωπική ενότητα στη μονάδα δύο προσώπων! Με το μυστήριο του γάμου ο άνθρωπος επιστρέφει στην οντολογική πληρότητα της αρχικής του εικόνας, εφόσον, με το μυστήριο αυτό, ο άνθρωπος υποστασιάζεται πλέον ως «μονάς» («και έσονται οι δύο εις σάρκα μίαν») στη δυάδα των συζυγικών προσώπων γίνεται «ανδρό-γυνος»! Οι σύζυγοι ενώνονται, στο μυστήριο του γάμου εις ανδρόγυνο!
Στην περίπτωση αυτή, ο μεταπτωτικός Αδάμ επιστρέφει στην ενότητα του εαυτού του, μέσω της αναπλασθείσης διά των δημιουργικών χειρών τού Θεού, πλευράς του και συμπληρώνεται, με τον τρόπο αυτό, το κενό, το οποίο κατέλυσε ή αποσπασθείσα αυτή πλευρά του, με το θείο δώρο της θεραπείας της μοναξιάς του («Ου καλόν είναι τον άνθρωπον μόνον»)· τη γυναίκα!
Εξαλλου, ατενίζοντας το πρόσωπο της γυναίκας ο μεταπτωτικός Αδάμ αναγνωρίζει τον εαυτό του («τούτο νυν οστούν εκ των οστέων μου και σαρξ εκ της σαρκός μου»), και αποδέχεται την αλήθεια του αποστολικού λόγου, ότι «Ούτως οφείλουσιν οι άνδρες αγαπάν τας εαυτών γυναίκας ως τα εαυτών σώματα. Ο αγαπών την εαυτού γυναίκα εαυτόν αγαπά»! (Εφεσ. ε’ 28) Η ενότητα αυτή ανδρός και γυναικός, στο μυστήριο του γάμου, σημειοδοτεί την χαρισματική ή μυστηριακή οντολογική ενότητα του ανθρωπίνου γενικώς προσώπου. Ο γάμος καταφάσκει την μυστηριακή σχέση των δύο συζύγων, ως απόδειξη της πραγματώσεως του σχεδίου της θείας οικονομίας, στο κεφάλαιο της σωτηρίας του άνθρωπου διά του γάμου!
Αλλά το διαζύγιο δεν διασπά μόνο τη συζυγική ενότητα και τη σχέση δύο μόνον προσώπων. Το διαζύγιο μπορεί να γίνει αιτία και πηγή πολλών μελλοντικών, συνεχών, διασπάσεων, και εκλύσεων ψυχικών διαταραχών σε όλα τα πρόσωπα, τα οποία ενδεχομένως θα εμπλακούν, ούτως ή άλλως, στο μεγάλο κύκλο ανθρωπίνων, διαπροσωπικών σχέσεων, απορρεουσών από την αρχική αφετηρία δύο διαζευγμένων γονέων.
Εάν δηλ. ο ένας πρώην σύζυγος ή και αμφότεροι, προχωρήσουν σε νέο γάμο με άλλα πρόσωπα, τότε οι αρνητικές ποικίλες συνέπειες της αρχικής συζυγικής διαστάσεως, θα περάσουν ασφαλώς στις νέες συγγενικές σχέσεις, εξ αίματος ή εξ αγχιστείας, οι όποιες θα δημιουργηθούν ενδεχομένως με τους νέους αυτούς γάμους. Λ. χ. ενδεχομένως, με νέους γάμους των ήδη διαζευγμένων συζύγων, θα προκύψουν ίσως πατριοί και μητρυιές και ετεροθαλείς αδελφοί, οι οποίοι θα γίνουν αποδέκτες των αρνητικών συνεπειών του αρχικού διαζυγίου.
Έπειτα είναι γνωστό ότι τα παιδιά διαζευγμένων γονέων με ψυχικά τραύματα από τις σχέσεις των γονέων τους και κυρίως από το διαζύγιο, θα μεταφέρουν αργότερα στη δική τους συζυγική σχέση, τις εμπειρίες των τραυμάτων αυτών, με αποτέλεσμα όχι λίγες φορές, τις διαταράξεις και της δικής τους συζυγικής σχέσεως! Γενικώς όμως είναι συνήθως απρόβλεπτες οι καταστροφικές συνέπειες ενός διαζυγίου, στον μέλλοντα χρόνο, που ο κύκλος των συγγενικών προσώπων, θα διευρύνεται με νέους επιγόνους, σχετιζομένους με τούς συντελεστές του αρχικού -πατρογονικού διαζυγίου!
*
Η πτώση του μυστηρίου του γάμου στην τραγωδία του διαζυγίου και της διασπάσεως του συζυγικού ζεύγους σε μονάδες, σημαίνει ασφαλώς διάλυση και απώλεια τής αρχέγονης θεουργικής ενότητος του ανθρώπινου προσώπου στην εικόνα του ενός!
Εξάλλου οι διαστάσεις της τραγωδίας αυτής οριοθετούνται σίγουρα στην αναίρεση, με το διαζύγιο, όχι μόνο της μυστηριακής αναπλάσεως της εν λόγω εικόνας διά του γάμου αλλά και της διά της «αρχιτεκτονίας του Αγίου Πνεύματος» (άγ. Μάξιμος Ομολογητής) οικοδομηθείσης «κατ’ οίκον εκκλησίας»!
Ένα διαζύγιο συντρίβει μίαν εκκλησία! «Ουκ οίδατε ότι ναός Θεού εστε και το Πνεύμα του Θεού οικεί εν υμίν»; (Α’ Κορ. γ’ 16).
Πηγή: Περιοδικό ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ, τ. 82
http://blogs.sch.gr/kantonopou/

π. Γεώργιος Μεταλληνός: "Τὸ Ἰσλὰμ ἀπὸ τὴν ἀρχή χρησιμοποιήθηκε ἀπὸ τὴν πολιτικὴ ἡγεσία γιὰ νὰ ὑποβοηθήσει τὸν ἐπεκτατικό της ρόλο"


Μουσουλμάνοι ἀνὰ τὸν κόσμο ἀντιδροῦν γιὰ τὴν ταινία ποὺ προσβάλλει τὸν Μωάμεθ. Τὸ 1988 χριστιανοὶ ἀντιδροῦσαν γιὰ τὴν ταινία τοῦ Μάρτιν Σκορτσέζε «Τελευταῖος Πειρασμὸς» ποὺ βασίστηκε στὸ ὁμότιτλο βιβλίο τοῦ Νίκου Καζαντζάκη.  Κάποιοι μιλοῦν γιὰ «στημένα» περιστατικὰ ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ δὲν ἔχουν ἰδέα τοῦ τί μποροῦν νὰ προκαλέσουν γράφοντας… ἀνακρίβειας, ὅπως τὶς χαρακτηρίζουν θεολόγοι, καὶ κάποιοι ἄλλοι λένε ὅτι ὅλα βασίζονται στὴν ἐπιστήμη καὶ τίς… ἀνακαλύψεις. Γι’ αὐτὸ ἐπικαλοῦνται καὶ τὴ νέα τάξη πραγμάτων. 
Ὁ πατὴρ Γεώργιος Μεταλληνός, ποὺ εἶναι ἱερέας καὶ ὁμότιμος καθηγητὴς τῆς Θεολογίας καθὼς καὶ συγγραφέας περισσότερων ἀπὸ 40 θεολογικῶν βιβλίων μιλᾶ στὸ newsbeast καὶ σχολιάζει τὴ στάση καὶ τὶς ἀντιδράσεις τῶν μουσουλμάνων μὲ ἀφορμὴ τὴν ταινία «Ἡ ἀθωότητα τῶν μουσουλμάνων». Ἀναφέρεται στὶς ἀντιδράσεις τῶν χριστιανῶν ποὺ προκλήθηκαν ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Νίκου Καζαντζάκη «Τελευταῖος Πειρασμός», τὸ ὁποῖο στὴ συνέχεια ἔγινε ταινία ἀπὸ τὸν Μάρτιν Σκορτσέζε καὶ στέκεται στὸν πάπυρο ποὺ βρέθηκε σήμερα ποὺ «ἀναφέρει» ὅτι ὁ «Ἰησοῦς Χριστὸς εἶχε παντρευτεῖ τὴ Μαρία Μαγδαληνή».
«Νομίζω ὅτι εἶναι ἀνθρωπιστικὴ ἀρχὴ καὶ ὄχι μόνο θρησκευτικοῦ χαρακτῆρος ὅτι ὀφείλουμε ὁ ἕνας νὰ σέβεται τὴν ταυτότητα καὶ τὶς πεποιθήσεις τοῦ ἄλλου. Μπορεῖ νὰ μὴν τὶς ἀκολουθοῦμε ἀλλὰ....

 ὁ σεβασμὸς εἶναι ἐπιβεβλημένος.
Αὐτὸ σημαίνει ὅτι προσπαθῶ νὰ μὴν προσβάλω τὸν ἄλλο. Σᾶς ὁμολογῶ ὅτι ὡς θεολόγος, ὀρθόδοξος φυσικά, μελετώντας κάποια θρησκεύματα, καταλαβαίνω ὅτι δὲν ἔχουν καμιὰ ὑπόσταση, λογικὴ κυρίως», ἀναφέρει ὁ πατὴρ Γεώργιος Μεταλληνὸς γιὰ τὴν ἔκρηξη τῶν μουσουλμάνων.

Σημειώνει δὲ ὅτι: «Παρόλα αὐτὰ ποτὲ δὲν διανοήθηκα νὰ γράψω κάτι ἐναντίον ἢ νὰ διακωμωδήσω τὰ ἡγετικὰ πρόσωπα αὐτῶν τῶν θρησκευμάτων. Ἡ πρόκληση, ἡ ὁποία προέρχεται ἀπὸ ἐμᾶς καὶ πάντοτε ἀπὸ τὸν λεγόμενο δυτικὸ εὐρωπαϊκὸ χριστιανικὸ κόσμο, δημιουργεῖ φανατισμό.

Ὁ φανατισμὸς ὅμως εἶναι συνδεδεμένος ὄχι μὲ τὴν ἴδια τὴ θρησκεία ἀλλὰ συνδέεται μὲ τὴν πολιτικοποίηση τοῦ θρησκεύματος καὶ τὴν χρησιμοποίησή του γιὰ πολιτικοὺς σκοπούς. Ἔτσι, τὸ Ἰσλὰμ ἀπὸ τὴν ἀρχή, ὁ Μωαμεθανισμὸς δηλαδὴ χρησιμοποιήθηκε ἀπὸ τὴν πολιτικὴ ἡγεσία γιὰ νὰ ὑποβοηθήσει τὸν ἐπεκτατικό της ρόλο. Ἄλλωστε καὶ στὶς δυτικὲς κοινωνίες, κυρίως στὴν ἀμερικανική, ὁ χριστιανισμὸς χρησιμοποιεῖται ὡς προγεφύρωμα γιὰ τὴν ἐπέκταση τῆς πολιτικῆς προπαγάνδας καὶ ἄλλων μεθόδων στὸν τρίτο κόσμο καὶ εἰς τὴν Ἀνατολή».

Πιστεύει ὅτι: «Νομίζω ὅτι ὅταν λείπει ἡ πρόκληση, δὲν θὰ ἔχουμε καὶ τὴν ἀπάντηση. Δὲν δικαιολογῶ ὁποιαδήποτε βίαια κίνηση καὶ ἐνέργεια ἀλλὰ καταδικάζω δριμύτατα ἐκείνους ποὺ προκαλοῦν αὐτὲς τὶς βίαιες καὶ δριμεῖες κινήσεις καὶ ἐπεμβάσεις».

«Ὄχι» στὰ κατὰ φαντασίαν κείμενα

Ὁ πατὴρ Γεώργιος Μεταλληνὸς στέκεται καὶ στὶς ἀντιδράσεις τῶν χριστιανῶν ὅταν ἔγινε γνωστὸ τὸ βιβλίο τοῦ Νίκου Καζαντζάκη καὶ πολὺ ἀργότερα ἡ ταινία τοῦ Μάρτιν Σκορτσέζε. Καὶ λέει χαρακτηριστικά: «Ἐν ὀνόματι τῆς λογοτεχνίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀδικοῦμε καὶ νὰ θίγουμε πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἑκατομμύρια ἄνθρωποι σέβονται. Ὁ Νίκος Καζαντζάκης, ὁ ὁποῖος κηδεύτηκε ἐκκλησιαστικὰ καὶ οὐδέποτε ἀφορίστηκε εἰς τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, προκάλεσε μὲ τὰ ὅσα ἔγραψε κατὰ φαντασίαν γιὰ τὸν Ἰησοῦ Χριστό».

Γιὰ νὰ αἰτιολογήσει τὴν ἄποψή του φέρει καὶ παραδείγματα γιὰ τὰ ὁποία δὲν ἔχει ἀποδείξεις. «Θὰ μιλήσω μὲ σκληρὴ γλώσσα ὡς δάσκαλος αὐτὴ τὴ στιγμή. Ἐὰν ἐγὼ μιλήσω γιὰ τὴν μητέρα ἑνὸς δημοσιογράφου, ἑνὸς πολιτικοῦ καὶ πῶ ὅτι εἶναι γνωστὴ πόρνη, πιστεύω ὅτι δὲν θὰ μείνει ἀναπάντητη ἡ πρόκλησή μου αὐτή.
Μὲ τὰ ἱερὰ πρόσωπα δὲν μποροῦμε οὔτε λογοτεχνία νὰ κάνουμε οὔτε νὰ παίζουμε. Ἂς ἀσχοληθοῦμε μὲ ἄλλα πρόσωπα. Δυστυχῶς ὅμως καὶ χριστιανοὶ ὀρθόδοξοι μὲ τὴν ἀντίδρασή τους δημιουργοῦν προβλήματα ποὺ δὲν χρειάζονται. Πρόκειται γιὰ ζῆλο πολλὲς φορὲς «οὐ κατ’ ἐπιγνωσην».

Στέκεται καὶ στὸν ἐπίμαχο πάπυρο γιὰ τὸν ὁποῖο ἔγιναν γιὰ μία ἀκόμη φορᾶ ἀναφορὲς ὅτι ὁ «Ἰησοῦς Χριστὸς ἦταν παντρεμένος».

Ἀναφέρει χαρακτηριστικά: «Αὐτὰ ἔχουν γραφεῖ ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα. Προέρχονται ἀπὸ αἱρετικοὺς Γνωστικούς, ἔτσι ὀνομάζονται, καὶ κυρίως ἡ προέλευση εἶναι ἀπὸ τὸ Ταλμοὺδ τῶν ἑβραϊκῶν βιβλίων. Ἀπὸ τὸ σιωνιστικὸ αὐτὸ βιβλίο, καὶ δὲ μιλῶ ἀντισημιτικὰ αὐτὴ τὴ στιγμή, ἀλλὰ ἱστορικά, προέρχονται τέτοια θέματα, τὰ ὁποῖα ἀφοῦ ἐπιστημονικὰ (καὶ ὄχι θεολογικὰ μόνο) δὲν κατοχυρώνονται, νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπαναλαμβάνονται αὐτὰ τὰ ἀνιστόρητα καὶ ἀστήρικτα πράγματα.  Κυρίως, οἱ μὲν γράφοντες γι’ αὐτὰ τὰ θέματα δείχνουν τὴν ἄγνοια τῶν ἐπιστημονικῶν ἀρχῶν καὶ τὴν ἀπουσία κάθε σχέσεως μὲ τὴν ἐπιστήμη, ἐκεῖνοι δὲ ποὺ τὰ διαβάζουν, δὲν ἔχουν σχέση μὲ τὰ ἱερὰ πρόσωπα.
Ἡ Μαρία ἡ Μαγδαληνή, βάσει τῶν ἱστορικῶν πηγῶν, εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ ὑπεροχότερα πρόσωπα καὶ γυναικεία πρότυπά της Καινῆς Διαθήκης. Γι’ αὐτὸ καὶ ἦταν πάντα δίπλα στὴν Παναγία. Ἔγινε δὲ καὶ ἱεραπόστολος (κήρυξε στὴ Ζάκυνθο) καὶ θυσιάστηκε γιὰ τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ», καταλήγει. 
newsbeast.gr

Δευτέρα 24 Σεπτεμβρίου 2012

Η διαστροφή σύγχρονων οσιακών μορφών υπό των “ευσεβών χριστιανών”



Αναλογίζομαι το μαρτύριο του Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως και Κριμαίας, ενός αγίου του 20ου αι., και των σύγχρονων οσιακών μορφών, Παϊσίου του Αγιορείτου, Γέροντος Πορφυρίου και Αρχιμ. Ιάκωβου Τσαλίκη.
Αυτοί οι πατέρες δεινοπαθούν, στην κυριολεξία, μετά θάνατον, από τους “ευσεβείς χριστιανούς”.
Ο Άγιος Λουκάς έχει καταστεί υπόθεση εμπορική. Θεωρείται θαυματουργός και ως εκ τούτου οι σημερινοί “γεροντάδες” εκμεταλλεύονται τον εν αφθονία γύρω μας ανθρώπινο πόνο και θησαυρίζουν με απίθανους τρόπους στο όνομα του Αγίου. Δεν εννοώ μόνο χρήματα, αλλά και την επάρατη εξουσία επί του ποιμνίου, στο όνομα μιας κατασκευασμένης – φευ! – ελπίδας…
Ο Άγιος Λουκάς από την Κριμαία είναι πλέον πιο δημοφιλής κι από την Παναγία.
 Για παράδειγμα στον Μητροπολιτικό Ναό της Πάτρας έχει σαφώς υποσκελίσει την Ευαγγελίστρια. Αλλά και γενικά παντού στην Ελλάδα η “λατρεία” του ξεφυτρώνει εκεί που δεν το περιμένεις. Στον πρόσφατο έρανο της Αγάπης στην Αθήνα, μια κεντρική ενορία μοίραζε ως “αντίδωρο” στους πιστούς που προσέφεραν τον όβολό τους μια πλαστικοποιημένη εικόνα του Αγίου Λουκά!
Ούτε που το είχε φανταστεί ο Άγιος ότι θα “εισέβαλε” στην Ελλάδα του 21ου αι. και θα την κατακυρίευε κυριολεκτικώς!
Οι γέροντες Παϊσιος, Πορφύριος και λιγότερο ο Ιάκωβος, είναι στην ημερήσια διάταξη. Για ό,τι και να συμβαίνει στον εκκλησιαστικό ή κοινωνικό χώρο, οι “ευσεβείς” ανασύρουν από τα τεράστια σεντούκια τους κι από ένα τσιτάτο “του γέροντα” για την περίσταση. Θαρρεί κανείς πως αυτοί οι ασκητές δεν έκαναν τίποτε άλλο στη ζωή τους παρά να ομιλούν περί παντός επιστητού και …ανεπαισθήτου. Μίλησαν ακόμη και για την “μεταπατερική και συναφειακή” θεολογία και την κατακεραύνωσαν (!!!) ή ακόμη για το ότι ο καθαιρεθείς επίσκοπος Αρτέμιος της Σερβικής Εκκλησίας ήταν ο καλύτερος απ’ όλους τους Σέρβους ιεράρχες και άλλα παρόμοια απίθανα και παρανοϊκά. Εννοείται, επίσης, πως έχουν προφητεύσει όλα τα μελλούμενα κακά.
Σκέπτομαι πραγματικά αυτούς τους σύγχρονους …μάρτυρες. Τι τραβάνε στα χέρια των αδηφάγων “ευσεβών χριστιανών”, οι οποίοι τους κραδαίνουν ως δαμόκλειο σπάθη επί τας κεφαλάς πάντων και πασών!
Το δε εμπόριο γύρω απ’ αυτούς (χιλιάδες βιβλία, cd’s, εικόνες και άλλα απίστευτα) ούτε που θα το φαντάζοταν οι ταπεινοί γέροντες.
Ίσταμαι ενεός προ του μαρτυρίου το οποίο υφίστανται. Διαστροφή και εκμετάλλευση. Ό,τι ακριβώς λέει ο Ντοστογιέφσκι στη σκηνή του Μεγάλου Ιεροεξεταστή, που μας αποκαλύπτει πόσο ο χριστιανισμός μας απέχει πόρρω του Χριστού.
Π.Α.Α.
ΠΗΓΗ.ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΔΟΣ

http://fdathanasiou.wordpress.com


21 Σεπτεμβρίου 1944: Η ένδοξη μάχη του Ρίμινι


Image
Η μάχη του Ρίμινι: Στρατιωτική αναμέτρηση του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, κατά την οποία δοξάστηκαν  τα ελληνικά όπλα. Διεξήχθη από τις 13 έως τις 21 Σεπτεμβρίου 1944 επί ιταλικού εδάφους, στο πλαίσιο της συμμαχικής Επιχείρησης Ελαία (Operation Olive). Είχε ως αντικειμενικό σκοπό τη διάσπαση της λεγόμενης «Γοτθικής Αμυντικής Γραμμής», που είχαν συμπήξει οι υποχωρούντες Γερμανοί.
Μετά την κατάληψη της Ρώμης από τα συμμαχικά στρατεύματα (4 Ιουνίου1944), οι γερμανικές δυνάμεις που στάθμευαν στην Ιταλία συμπτύχθηκαν επί της «Γοτθικής Αμυντικής Γραμμής», που εκτεινόταν από την Πίζα έως το Ρίμινι στις ακτές της Αδριατικής. Την εκτέλεση της Επιχείρησης Ελιά ανέλαβαν η 5η Αμερικανική Στρατιά υπό τον αντιστράτηγο Μαρκ Κλαρκ στα δυτικό τομέα και η 8η Βρετανική Στρατιά υπό τον αντιστράτηγο σερ Όλιβερ Λις στον ανατολικό τομέα, ο οποίος εκτεινόταν έως την Αδριατική Θάλασσα.
Στην 8η Βρετανική Στρατιά είχε ενταχθεί η 3η Ελληνική Ορεινή Ταξιαρχία, αποτελούμενη από τρία τάγματα πεζικού, με διοικητή τον συνταγματάρχη Θρασύβουλο Τσακαλώτο (1897-1989). Η μονάδα αυτή είχε συγκροτηθεί στη Μέση Ανατολή μετά το Εαμικό στασιαστικό κίνημα της 6ης Απριλίου1944 και αποτελείτο κυρίως από νομιμόφρονες προς την εξόριστη ελληνική κυβέρνηση του Εμμανουήλ Τσουδερού, αξιωματικούς και στρατιώτες. Η Ταξιαρχία μεταφέρθηκε στο Τάραντα στις 11 Αυγούστου1944 και από εκεί σιδηροδρομικώς στο χωριό Κατόλικα, 20 χιλιόμετρα νοτίως του Ρίμινι, όπου από τις 8 Σεπτεμβρίου ανέλαβε τον παραλιακό τομέα, ενταχθείσα αρχικά υπό τις διαταγές της 2ης Νεοζηλανδικής Μεραρχίας και στη συνέχεια υπό τη 1η Καναδική Μεραρχία. Το ίδιο βράδυ, αλλά και στις 10 Σεπτεμβρίου, βρέθηκε κάτω από εχθρικά πυρά, τα οποία απέκρουσε επιτυχώς. Την περιοχή του Ρίμινι υποστήριζαν μονάδες της 76ης Μηχανοκίνητης Στρατιάς της Βέρμαχτ, υπό τη διοίκηση του στρατηγού Τράουγκοτ Χερ.
Από τις 13 Σεπτεμβρίου η ελληνική ταξιαρχία πέρασε στην αντεπίθεση. Υποστηριζόμενη από το πυροβολικό και τα τεθωρακισμένα των συμμάχων είχε ως αντικειμενικό σκοπό την κατάληψη της πόλης του Ρίμινι. Οι Γερμανοί αμύνονταν λυσσωδώς, αλλά η ελληνική επίθεση υπήρξε θυελλώδης. Στις 15 Σεπτεμβρίου οι άνδρες του Τσακαλώτου επιτέθηκαν στο αεροδρόμιο του Ρίμινι, το οποίο κατέλαβαν μετά από τριήμερη μάχη. Ο δρόμος για το Ρίμινι ήταν ανοιχτός. Στις 4:30 μ.μ. της 20ης Σεπτεμβρίου το 2ο Τάγμα της 3ης Ορεινής Ταξιαρχίας ανέτρεψε τη γερμανική αντίσταση και τις πρωινές ώρες της 21ης Σεπτεμβρίου εισήλθε πρώτο στο Ρίμινι, όπου ύψωσε την ελληνική σημαία στο Δημαρχείο της πόλης. Ακολούθησαν ευθύς αμέσως το 1ο και το 3ο Τάγμα. Στις 7:30 π.μ. ο Δήμαρχος του Ρίμινι παρέδωσε άνευ όρων την πόλη δια πρωτοκόλλου στον διοικητή του 2ου Λόχου του 3ου Τάγματος, λοχαγό Μιχαήλ Αποστολάκη. Οι συνολικές απώλειες της ελληνικής Ταξιαρχίας στις εννιά ημέρες που διάρκεσε η Μάχη του Ρίμινι ανήλθαν σε 116 νεκρούς (10 αξιωματικοί και 106 οπλίτες) και 316 τραυματίες (23 αξιωματικοί και 293 οπλίτες).
Ο Διοικητής των Συμμαχικών Στρατευμάτων στην Ιταλία βρετανός στρατάρχης Χάρολντ Αλεξάντερ σε έκθεση του με τον τίτλο «Οι Σύμμαχοι Στρατοί στην Ιταλία από τις 3 Σεπτεμβρίου 1943 μέχρι τις 12 Δεκεμβρίου 1944» σημειώνει για τη δράση της 3ης Ελληνικής Ορεινής Ταξιαρχίας τα εξής:
“Στις 20 Σεπτεμβρίου, έπειτα από πάλη χωρίς ελπίδα, εκκαθαρίσθηκε το Σαν Φορτουνάτο και στη διάρκεια της νύχτας οι Έλληνες, υπό τη διοίκηση της 1ης Καναδικής Μεραρχίας, εισήλθαν στο Ρίμινι. Ήμουνα ευτυχής, γιατί η επιτυχία αυτή είχε τόσο έγκαιρα λαμπρύνει τα πεπρωμένα της ηρωικής αυτής χώρας, που ήταν η μόνη μαχόμενη σύμμαχος στο πλευρό μας σε στιγμές ζοφερές και γιατί μία νέα νίκη στην Ιταλία είχε προστεθεί στη δόξα που αποκτήθηκε στα βουνά της Αλβανίας".

[Αναδημοσίευση από sansimera.gr]
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΠΕΙΡΑΙΩΣ: «ΛΗΣΜΟΝΟΥΝ ΟΤΙ Η ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΔΟΣ ..ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΤΟ 1453 ΑΛΛΑ ΤΟ 1204»



peiraios serafeim - 400(7)



᾿Εν Πειραιεί τη 21η Σεπτεμβρίου 2012
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν
Ικανοί αδελφοί πρωτιστεύοντες και μη, «επενδύουν» στην προσέγγιση της Μιάς, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας με την ετεροδοξία και αφελώς αναμένουν εξ αυτής της προσεγγίσεως «ωφέλη», αγνοούντες δυστυχώς την ιστορία και κυρίως ότι η αίρεσις και η κακοδοξία σκληρύνουν την ανθρωπίνη ύπαρξη, την αποκόπτουν από την ζωοποιό χάρη του Παναγίου Θεού και την οδηγούν στην ιδιοτέλεια, στον φονταμενταλισμό και στην αυτοδικαίωση.

«Λησμονούν;» ότι η πτώσις της Βασιλίδος των πόλεων δεν εγένετο ουσιαστικώς το 1453 αλλά το 1204 και ότι για τους ποταμούς αιμάτων και τις ανήκουστες θηριωδίες των ορδών του Κεμάλ Αττατούρκ απεστάλη συγχαρητήριο τηλεγράφημα από το «αιχμάλωτο» και υπόδουλο στην κακοδοξία και την αίρεση πρεσβυγενές και παλαίφατο Πατριαρχείο μας της παλαιάς Ρώμης και της Δύσεως (+ Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου, Αρχιεπισκόπου Αθηνών, Φύσις και χαρακτήρ της Ουνίας, εκδ. «Φοίνικος», Αθήνησι 1928, σ. 45).
Είναι ατυχές δε το γεγονός ότι όσοι εξακολουθούν «ανησυχούντες» να έχουν μνήμη και εμπόνως να αγωνιούν φανερά για την άσπιλη νύμφη του ουρανίου Βασιλέως της δόξης να χαρακτηρίζωνται σαν γραφικοί, σαν ανεδαφικοί, σαν εξωκοσμικοί, σαν παρίες του Εκκλησιαστικού σώματος ενώ η πασίδηλη πραγματικότης είναι ότι το μόνο αποτέλεσμα που προκύπτει από τον συσχηματισμό, την αβροφροσύνη και τις δήθεν καλές σχέσεις είναι η απομείωση της ορθοδόξου αυτοσυνειδησίας και η συγκρητιστική ομογενοποίηση. Δυστυχώς θα αναμένωμεν εσαεί το άνοιγμα της Χάλκης, την αναγνώριση διεθνούς status του Πανσέπτου Οικουμενικού μας Πατριαρχείου, την επιστροφή των περιπύστων σεβασμάτων του Γένους και πανιέρων Ναών της αδιαιρέτου Εκκλησίας, όπου συνεκλήθησαν Οικουμενικές Σύνοδοι και την μη μετατροπή τους μεθοδικά σε τεμένη του αντιτριαδικού Ισλάμ, όπως αποδεικνύεται εκ της ακολουθουμένης τακτικής.
Η Ορθόδοξος Χριστιανική συνείδησις θα μπορούσε ποτέ να ανεχθή οι Ναοί του Αγίου Πέτρου της παλαιάς Ρώμης και του Αγίου Ιωάννου του Λατερανού, του Αγίου Παύλου Λονδίνου και το Αββαείο του Γουενσμίνιστερ να έχουν μετατραπή σε μουσεία και να απειλείται η μετατροπή τους σε Μουσουλμανικά τεμένη όπως αδιαμαρτυρήτως από τον Δυτικό κόσμο συμβαίνει με τον πανίερο Ναό της υπ’ ουρανόν Ορθοδοξίας τον πανάχραντον Ναόν της του Θεού Σοφίας Κωνσταντινουπόλεως;
Αφορμή για αυτές τις σκέψεις έδωσε αυταποδείκτως η εμμονή του Ρωμαιοκαθολικού Αρχιεπισκόπου των εν Αθήναις «Καθολικών» παρά την έντονη και διαρκή διαμαρτυρία και τις ενστάσεις μας να χρησιμοποιή την εκπαιδευτική ιδιωτική μονάδα, ιδιοκτησίας της θρησκευτικής του παραδοχής ως όχημα για να επεμβαίνη στην συγκρητιστική διαμόρφωση της θρησκευτικής συνείδησης των πλειονοψηφίας των μικρών μαθητών που είναι ορθόδοξοι και αποτελούν ποίμνιο της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας με την ανεπίτρεπτη και απαράδεκτη κατ’ εντολήν του τέλεση «αγιασμού» ενάρξεως του νέου σχολικού έτους από τον Ρωμαιοκαθολικό «Εφημέριο» Πειραιώς.
Ερωτώμεν δημοσία τον Ρωμαιοκαθολικό κ. Νικόλαο Φώσκολο, ο οποίος σημειωτέον δεν ηθέλησε να απαντήση στην έγγραφη διαμαρτυρία μας υποχρεώνοντάς μας εκ τούτου, κηδομένους της ορθοδόξου αυτοσυνειδησίας των απαλών παίδων του Δημοτικού Σχολείου της Jeanne d’ Arc, να καταφύγομεν στην προστασία του ποινικού νομοθέτου, γεγονός για το οποίο εσυκοφαντήθημεν ακόμη και υπό του Υπουργείου Εξωτερικών των Η.Π.Α., στο οποίο και απαντήσαμε δεόντως, διατί εμμένει στην απαράδεκτη ενέργειά του;
Ερωτώμεν τον Εκλαμπρότατο κ. Φώσκολο, με ποίο δικαίωμα και με ποία αρμοδιότητα εισέρχεται σε κανονική πνευματική δικαιοδοσία ορθοδόξων πιστών και επιβάλλει αυταρχικώς την τέλεση «ιερατικής πράξεως», την οποία η Ορθόδοξος Καθολική Εκκλησία θεωρεί ως ανυπόστατο και κανονικώς ανύπαρκτο επειδή ο αιώνιος Θεός το καταδεικνύει με την απώλεια της αγιαστικής χάριτος ένεκεν της οποίας ο Ρωμαιοκαθολικός «αγιασμός» σήπεται και γι’ αυτό προστίθεται άλας (Α΄ Τομ. Μεγ. ελλην. Εγκυκλοπαίδειας, σελ. 296 και Κ. Οικονόμου, «Τα σωζόμενα εκκλ. συγγράμματα», τ. Α΄, σελ. 472) και ειδικώτερον όταν ο έχων την ευθύνη των Ορθοδόξων πιστών της περιοχής Ορθόδοξος Επίσκοπος διαμαρτύρεται εντόνως;
Ερωτώμεν τον Εκλαμπρότατο κ. Φώσκολο γιατί με εντολή του Ρωμαιοκαθολικού Αρχιεπισκόπου Νάξου-Τήνου κ. Νικολάου, όπως αποδεικνύεται από την Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της Ρωμαιοκαθολικής Αρχιεπισκοπής Νάξου-Τήνου, στις 11/9/2012 (http://cyclades24.gr/index.php/component/k2/item/779-stin-antepithesi -ii-katholiki-episkopi) εστάλη Ρωμαιοκαθολικός λειτουργός και «από σεβασμό προς την πλειονότητα των μαθητών» (sic) πήρε τους γονείς και τα παιδιά από το δημόσιο Δημοτικό Σχολείο Εξωμβούργου Τήνου και τους οδήγησε σε Ρωμαιοκαθολικό Παρεκκλήσιο, όπου εκεί τέλεσε τον «αγιασμό» του νέου σχολικού έτους διαχωρίζοντάς τα από τα ορθόδοξα παιδιά του σχολείου; Άρα λοιπόν οι Ρωμαιοκαθολικής πίστεως μαθητές δημοσίων σχολείων πρέπει να αγιάζωνται, από Ρωμαιοκαθολικό θρησκευτικό λειτουργό και οι ορθόδοξοι μαθητές του ιδιωτικού Σχολείου της Ρωμαιοκαθολικής θρησκευτικής κοινωνίας δεν πρέπει να ευλογούνται από Ορθόδοξο κληρικό;
Αντιλαμβάνεται κανείς την προφανή σκοπιμότητα και επιρρωνύονται πλήρως για μία εισέτι φορά οι αρχικές διαπιστώσεις μας. Το προσωπείο των Ρωμαιοκαθολικών «αδελφών», όπως αρέσκονται να αποκαλούνται, με την ενέργειά τους αυτή, πλήρως αποδομείται και αποδεικνύεται ότι η αίρεση και η κακοδοξία στρεβλώνουν την ορθή αντίληψη και την δικαιοσύνη των ανθρώπων.
Στο σημείο αυτό απαντώμε στον Εκλαμπρότατο Ρωμαιοκαθολικό Αρχιεπίσκοπο Νάξου-Τήνου κ. Νικόλαο καθώς και στην εφημερίδα ΚΑΘΟΛΙΚΗ (φ. 85/31.7.2012) ότι το επιχείρημα της Ρωμαιοκαθολικής Θρησκευτικής κοινωνίας ότι δεν δέχεται τον χαρακτήρα ΝΠΔΔ εν Ελλάδι, διότι «τότε γίνεται Εθνική Εκκλησία και παύει να είναι Καθολική», είναι προφανώς προσχηματικό, όταν εκστομείται μάλιστα από θεράποντες του κράτους του Βατικανού, στην απέλπιδα και καταδικασμένη νομικά προσπάθειά τους για σύναψη «Κονκορδάτου», με την Ελληνική Πολιτεία, για την αναγνώριση καθεστώτος ιδίου δικαίου (sui generis) δηλ. κράτους εν κράτει, μορφώματος ανυπάρκτου στο δικαιικό μας σύστημα, που αποβλέπει στην κρατική «αναγνώριση» κατά παράβαση του ισχύοντος Συντάγματος μιάς θρησκευτικής παραδοχής ως δήθεν «Καθολικής» Εκκλησίας. Η όντως Εκκλησία ουδέποτε μπορεί να μετατραπή σε εθνική επειδή αυτό αποτελεί αίρεση και διότι η Εκκλησίας είναι υπεράνω των εθνοτήτων και προσέτι η ιδιότης του ΝΠΔΔ δεν αφορά στην πνευματική υπόσταση και οντολογία Της αλλά στις εξωτερικές νομικές σχέσεις της Εκκλησίας και συνεπώς το προαναφερόμενο επιχείρημα αποδεικνύεται έωλο, αβάσιμο και προσχηματικό.
Επομένως θέτομε στην ορθόδοξη αυτοσυνειδησία το ερώτημα δεν θα ήταν ουσιώδης, αποτελεσματική και θεόθεν επιβραβευμένη η παγκόσμια ιεραποστολή των Ορθοδόξων απέναντι στην ετεροδοξία και η κατάδειξις των φρικωδών αιρέσεων και κακοδοξιών χωρίς συσχηματισμούς και κοσμικούς καθωσπρεπισμούς υπό το φως, τον τρόπο και την δυναμική των αγίων και θεοφόρων Πατέρων;
Εναργέστατα παραδείγματα αποτυχίας της ακολουθουμένης τακτικής είναι οι δήθεν επιτυχώς καταλήξαντες θεολογικοί διάλογοι με τους κακοδόξους μονοφυσίτας, δήθεν αρχαίας «ορθοδόξους» ανατολικάς «Εκκλησίας» και τους κακοδόξους παλαιοκαθολικούς, καθώς και ο ατέρμων θεολογικός διάλογος μετά της Ρωμαιοκαθολικής θρησκευτικής κοινωνίας που ευστόχως από τον επί 20ετία ορθόδοξο συμπρόεδρο αυτού απεκλήθη «ανόσιο παίγνιο».
Δεν είναι φαιδρεπίφαιδρο το γεγονός ότι συζητούμε για την κανονική κατάσταση και αρμοδιότητα του κατά την πρώτη χιλιετία τότε ορθοδόξου Πατριάρχου και Πάπα παλαιάς Ρώμης και Δύσεως σήμερα που ο κατέχων αντικανονικώς τον πρεσβυγενή αυτό θρόνο τυγχάνει κακόδοξος και αιρεσιάρχης; Καί αντί να συζητούνται οι κακοδοξίες και οι αιρέσεις του υπό το φως των Αγίων Αποστόλων, των Αγίων Πατέρων και των Αγίων Οικουμενικών Συνόδων, αναλισκόμεθα σε συζητήσεις ετέρων θεμάτων;
Ο δόκιμος Καθηγητής Πληροφοριακών Συστημάτων του Harvard κ. Καμπουράκης προσεφέρθη προ 5ετίας περίπου σε πρωτιστεύοντα Ιεράρχη της Αγιωτάτης ημών Εκκλησίας να οργανώση δορυφορική πλατφόρμα σε 16 γλώσσες που να εκπέμπει παγκόσμια το ορθόδοξο μήνυμα και την ορθόδοξη αλήθεια και ακόμη περιμένει την απάντηση…
Ο Μ Η Τ Ρ Ο Π Ο Λ Ι Τ Η Σ
+ ο Πειραιῶς Σ Ε Ρ Α Φ Ε Ι Μ
anti-ntp.net