ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ Ή ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ;

Κυριακή του τυφλού

Ημερομηνία εορτής:	02/06/2019
Τύπος εορτής:	Με βάση το Πάσχα. Εορτάζει 35 ημέρες μετά το Άγιο Πάσχα.
Άγιοι που εορτάζουν:  Κυριακη Του Τυφλου

Φωτὸς χορηγός, ἐκ φάους πέλων φάος, Τὸν ἐκ γενετῆς ὀμματοῖς Τυφλόν, Λόγε.

Βιογραφία Το ευαγγέλιο της Κυριακής του Τυφλού, αποτελεί μια αδιάψευστη απόδειξη ότι ο Χριστός δεν ήταν μόνο τέλειος άνθρωπος αλλά και τέλειος Θεός. Όπως διαβάζουμε στο Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο (κεφ. 9, 1-38), ο Χριστός, περνώντας μέσα από την Ιερουσαλήμ, συναντάει έναν εκ γενετής τυφλό. Ο Κύριος, έκανε πυλό, αφού έφτυσε στο χώμα, του άλειψε τα μάτια και τον έστειλε στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Ο τρόπος αυτός θεραπείας, μας υπενθυμίζει τον τρόπο που ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο, πλάθοντάς τον. Ο Θεός στην Παλαιά Διαθήκη, πλάθει τον άνθρωπο από χώμα, τώρα ο Χριστός, πλάθει τα μάτια του εκ γενετής τυφλού πάλι από χώμα. Ο ίδιος Θεός! Δοκιμάζει την πίστη του τυφλού και τον στέλνει στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Σέβεται την ελευθερία του ανθρώπου, και ζητάει τη δική του εκούσια και ελεύθερη συμμετοχή του στο θαύμα. Ο τυφλός όμως με πίστη, υπακούει στην εντολή του Θεού, πηγαίνει και πλένεται και επιστρέφει βλέποντας. Όμως, η ζωή του θεραπευμένου τυφλού, δε έγινε ευκολότερη. Γίνεται στόχος της κακίας και του μίσους των Φαρισαίων, των ανθρώπων εκείνων που με ζήλο πίστευαν στο Θεό και στην τήρηση του Νόμου Του. Ανακρίνουν τον τυφλό κι αντί να πιστέψουν κι εκείνοι βλέποντας ζωντανό το θαύμα μπροστά τους, κλείνουν τα μάτια της ψυχής τους. Ο θρησκευτικός φανατισμός τους, όχι μόνο τους κλείνει τα μάτια της ψυχής και εξαφανίζει από την ψυχή τους τη διάκριση αλλά τους απομακρύνει τελικά και από το Θεό. Οι γονείς του τυφλού, φοβούνται να ομολογήσουν το θαύμα που έγινε στο παιδί τους που γεννήθηκε τυφλό, για να μην γίνουν αποσυνάγωγοι. Τόση ήταν η πίστη τους και η χαρά τους που απέκρυψαν αποφεύγοντας με μαεστρία να ομολογήσουν ένα αληθινό γεγονός. «Έχει ηλικία αυτόν να ρωτήσετε»! Ίσως ο Χριστός να τους χάλασε τα σχέδια, αφού ο εκ γενετής τυφλός γιος τους ζητιάνευε. Ίσως τους χάλασε την ησυχία τους αφού έπρεπε να παρουσιαστούν στη συναγωγή και να ανακριθούν με τον κίνδυνο να γίνουν αποσυνάγωγοι. Κι εμείς οι χριστιανοί που ευεργετούμαστε καθημερινά από το Θεό, ντρεπόμαστε ή φοβόμαστε να ομολογήσουμε το Θεό από την ολιγοπιστία μας. Βάζουμε τα συμφέροντά μας πάνω από το Θεό, πιστεύοντας ενδόμυχα πως Εκείνος θα μας καταλάβει! Εκείνος θα μας καταλάβει αλλά θα δει και την πίστη μας και τις προτεραιότητες που έχουμε βάλλει στη ζωή μας. Θα δει ποιους θεούς έχουμε βάλλει στη θέση Του και με το δικό του τρόπο δε θα πάψει να μας υπενθυμίζει πως Εκείνος είναι το φως του κόσμου. Ο τυφλός, τελικά δε θεράπευσε μόνο τα μάτια του σώματός του αλλά και της ψυχής του. Αναγνωρίζει και προσκυνεί τη θεότητα του Ιησού και δε διστάζει να το ομολογήσει στους θρησκευτικούς άρχοντες με θάρρος που θα το ζήλευαν πολλοί από μας. Δεν αρκεί μόνο η πίστη, χρειάζεται και η ομολογία πίστεως για να γίνουμε γνήσια παιδιά του Ιησού. Όταν ομολογήσουμε το Χριστό μπροστά στους ανθρώπους, θα μας ομολογήσει και Εκείνος μπροστά στον Πατέρα Του, μας έχει υποσχεθεί ο Κύριος.

Ἀπολυτίκιον Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον Πατρὶ καὶ Πνεύματι, τὸν ἐκ Παρθένου τεχθέντα εἰς σωτηρία ἡμῶν, ἀνυμνήσωμεν πιστοὶ καὶ προσκυνήσωμεν· ὅτι ηὐδόκησε σαρκί, ἀνελθεῖν ἐν τῷ Σταυρῷ, καὶ θάνατον ὑπομεῖναι, καὶ ἐγεῖραι τοὺς τεθνεῶτας, ἐν τῇ ἐνδόξῳ Ἀναστάσει αὐτοῦ. Κοντάκιον Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον. Τῆς ψυχῆς τὰ ὄμματα πεπηρωμένος, σοὶ Χριστὲ προσέρχομαι, ὡς ὁ τυφλὸς ἐκ γενετῆς, ἐν μετανοίᾳ κραυγάζων σοι· Σὺ τῶν ἐν σκότει τὸ φῶς τὸ ὑπέρλαμπρον. Μεγαλυνάριον Ἤνοιξας Σωτήρ μου τοὺς ὀφθαλμούς, τοῦ τυφλοῦ ἐκ μήτρας, ὡς φιλάνθρωπος πλαστουργός, τοῦ πηλοῦ τῇ χρήσει, καὶ Σιλωὰμ τῇ νίψει· διό σε ὡμολόγει, Θεὸν καὶ Κύριον.

Αγιογραφίες / Φωτογραφίες

Ο Χριστός ιώμενος τον τυφλόν	Ο Χριστός ιώμενος τον τυφλόν - Χρωστήρας© (xrostiras.blogspot.com)	Ο Χριστός ιώμενος τον τυφλόν - Ι.Ν. Ζωοδόχου Πηγής, Λαρίσης (www.panagialarisis.gr)
Ο Χριστός ιώμενος τον τυφλόν

Άγιος Κωνσταντίνος ο εξ Αγαρηνών

Ημερομηνία εορτής:	02/06/2019
Τύπος εορτής:	Σταθερή. Εορτάζει στις 2 Ιουνίου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν: Αγιος Κωνσταντινος Ο Εξ Αγαρηνων (; - 1819)

Βιογραφία Ο Άγιος Κωνσταντίνος καταγόταν από Μουσουλμάνους γονείς και γεννήθηκε στο χωριό Ψιλομέτωπο της Μυτιλήνης. Μαζί με τη μητέρα και τ' αδέλφια του ήλθε στη Μαγνησία και αργότερα στη Σμύρνη, όπου βοηθούσε τ' αδέλφια του στο οπωροπωλείο, πηγαίνοντας στα σπίτια των ευγενών αυτά που αγόραζαν από το μαγαζί τους. Πηγαίνοντας όμως συχνά στη Μητρόπολη της Σμύρνης, άκουγε και έμαθε την ελληνική γλώσσα και τη χριστιανική θρησκεία. Έφυγε λοιπόν για το Άγιον Όρος, αλλά κανείς δεν τον δεχόταν. Τότε ο εκεί εξόριστος Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε' (βλέπε 10 Απριλίου), στη Μ. Λαύρα, αφού τον δοκίμασε τον βάπτισε χριστιανό στα Καυσοκαλύβια, με το όνομα Κωνσταντίνος. Ο Άγιος Κωνσταντίνος, στη Σκήτη του Τιμίου Προδρόμου, προσκύνησε τα τίμια λείψανα των νεοφανών μαρτύρων και τον κατέλαβε ο πόθος να μιμηθεί την πράξη τους. Αφού πέρασε με νηστεία και προσευχή κοντά σε πνευματικό, αποφάσισε να πάει στη Μαγνησία, για να βαπτίσει την αδελφή του χριστιανή. Μετά όμως από συμβουλή των Πατέρων, απέπλευσε από το Άγιον Όρος και αποβιβάστηκε στις Κυδωνιές. Στις Κυδωνιές, αναγνωρίστηκε από κάποιο Τούρκο και οδηγήθηκε στον Αγά. Εκεί ομολόγησε τον Χριστό και αφού φανέρωσε την καταγωγή του, φυλακίστηκε και βασανίστηκε σκληρά. Όταν τον ανέκριναν πάλι, ο Άγιος Κωνσταντίνος έκανε μπροστά τους το σημείο του Σταυρού, αποδεικνύοντας έτσι το αμετάθετο της πίστης του. Τότε ξανά τον φυλάκισαν και τον βασάνισαν με φρικτό τρόπο. Αλλά βλέποντας ο ηγεμόνας, ότι κάθε προσπάθεια του πήγαινε χαμένη, τον έστειλε στην Κωνσταντινούπολη. Αφού και εκεί τον υπέβαλαν σε σκληρά βασανιστήρια, τελικά τον απαγχόνισαν στις 2 Ιουνίου 1819 μ.Χ. Χειρόγραφη Ακολουθία του βρίσκεται στην Καλύβη του Άγιου Ιωάννη του Θεολόγου στα Καυσοκαλύβια και στη Μονή του Αγίου Παντελεήμονα στο Άγιον Όρος.

Ἀπολυτίκιον Ἦχος γ’. Θείας πίστεως. Πᾶσαν ηὔφρανας, πιστῶν χορείαν, καί κατήσχυνας, τούς Ἄγαρ γόνους, ἀνακηρύξας λαμπρῶς τήν εὐσέβειαν, καί ὑπομείνας ἀνύποιστα βάσανα, ὦ Κωνσταντῖνε Μαρτύρων ἀγλάϊσμα. Ὡς οὖν ἔτυχες, οὗπερ ἐπόθεις ἀοίδιμε, μνημόνευε ἡμῶν τῶν εὐφημούντων Σε. Ἕτερον Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ΄. Ταχύ προκατάλαβε. Φωσφόρος ἀνέτειλε, τῆ Ἐκκλησία Χριστοῦ, ἡ μνήμη τῶν ἄθλων σου, φωτός πληροῦσα αὐτήν, Μαρτύρων ἐκσφράγισμα, ἔνδοξε Κωνσταντῖνε, λύουσα τήν ἀπάτην, γόνων τῶν ἐκ τῆς Ἄγαρ, λάμπουσα δέ πλουσίως, τάς ψυχάς τῶν ἐν πίστει, τήν μνήμην σου τελούντων ἀειμακάριστε.

Αγιογραφίες / Φωτογραφίες

Άγιος Κωνσταντίνος ο εξ Αγαρηνών	Άγιος Κωνσταντίνος ο εξ Αγαρηνών	Άγιος Κωνσταντίνος ο εξ Αγαρηνών
Άγιος Κωνσταντίνος ο εξ Αγαρηνών

Άγιος Δημήτριος από τη Φιλαδέλφεια Νεομάρτυρας

Ημερομηνία εορτής:	02/06/2019	Δεν βρέθηκε αγιογραφία. Παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας, αν έχετε να μας προτείνετε κάποια.
Τύπος εορτής:	Σταθερή. Εορτάζει στις 2 Ιουνίου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν: Αγιος Δημητριος Απο Τη Φιλαδελφεια Νεομαρτυρας (; - 1657)

Φρίττει σε Δημήτριε, καὶ πῦρ εἰκότως, ὑπὲρ Θεοῦ θανόντα, Ὃν φρίττει κτίσις.

Βιογραφία Ο Άγιος Δημήτριος γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια της Μικράς Ασίας, από γένος επίσημο. Ο πατέρας του ήταν Ιερέας και ονομαζόταν Δούκας (ή Δόγκας). Όταν πέθανε ο πατέρας του, η μητέρα του εξακολούθησε να τον ανατρέφει εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Σεμνός και ωραίος καθώς ήταν, κίνησε τον φθόνο των Τούρκων, που εκμεταλλευόμενοι το νεαρό της ηλικίας του - ήταν 13 ετών- τον εξισλάμισαν. Μπήκε στην υπηρεσία κάποιου πρόκριτου Τούρκου της Φιλαδέλφειας και απόκτησε μέσα σε λίγο χρόνο μεγάλη περιουσία. Για τη φήμη της ανδρείας του στους πολέμους μαζί με τους Τούρκους, δέχτηκε την πρόταση, να παντρευτεί την κόρη ενός Τούρκου επισήμου. Αλλά λίγο πριν το γάμο, αισθάνθηκε τύψεις συνειδήσεως για την εξώμοσή του και έτσι αποφάσισε να επανέλθει στη χριστιανική πίστη. Σε ηλικία λοιπόν 25 ετών, παρουσιάστηκε επίσημα μπροστά στον Τούρκο διοικητή και παρουσία πολλών Τούρκων επισήμων, δήλωσε, ότι θεωρεί απάτη τη μωαμεθανική θρησκεία και γι' αυτό την αρνείται και αποδέχεται τον Χριστό. Τότε, όλοι όσοι ήταν εκεί όρμησαν και τον έδειραν ανελέητα και με διαταγή του διοικητή, τον φυλάκισαν. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, ο διοικητής έστειλε Ιεροδιδασκάλους, που με συμβουλές και άλλους τρόπους προσπάθησαν να επαναφέρουν τον Δημήτριο στον μωαμεθανισμό. Ο Δημήτριος ποθώντας το μαρτύριο έμεινε αμετάπειστος στην απόφαση του. Ο διοικητής, επειδή δεν ήθελε τον θάνατο του Δημητρίου, τον αποφυλάκισε. Όμως, ο Δημήτριος, για να εξιλεωθεί από το αμάρτημα της αποστασίας του, μπήκε σ' ένα καφενείο και άρχισε να ελέγχει μπροστά σε πλήθος Τούρκων, μία προς μία τις πλάνες της μωαμεθανικής θρησκείας. Κατόπιν έβγαλε το λευκό σαρίκι από το κεφάλι και το πράσινο τούρκικο ρούχο του, και τα ποδοπάτησε λέγοντας: «Καθώς καταπατώ αυτά που είναι σημάδια της δίκης σας πίστης, έτσι καταπατώ και την πίστη και τον νόμο σας και αρνούμαι αυτή και την αποστρέφομαι». Εξοργισμένοι οι Τούρκοι από τα λόγια αυτά του Δημητρίου, όρμησαν επάνω του και αφού τον έριξαν στο έδαφος, άρχισαν να τον χτυπούν με πέτρες και ξύλα. Οι Τούρκοι νόμισαν ότι ήταν νεκρός και αποφάσισαν να τον ρίξουν στη φωτιά. Αλλά ο Δημήτριος συνήλθε από τη λιποθυμία και είπε στους βασανιστές του «έχω χρήματα να σας δώσω να αγοράσετε ξύλα να με κάψετε». Ακόμα πιο οργισμένοι οι Τούρκοι από τα λόγια αυτά, άρχισαν να τον χτυπούν με μαχαίρια, μέχρι που ο μάρτυρας παρέδωσε το πνεύμα του την 2α Ιουνίου 1657 μ.Χ. Γεμάτοι θυμό οι Τούρκοι, προσπάθησαν να κάψουν το λείψανο του μάρτυρα. Επειδή όμως δεν το κατάφεραν, το διαμέλισαν χτυπώντας το με βαριά σίδερα.

Άγιος Ιωάννης ο Μεγαλομάρτυρας ο Νέος που μαρτύρησε στο Βελιγράδι

Ημερομηνία εορτής:	02/06/2019
Τύπος εορτής:	Σταθερή. Εορτάζει στις 2 Ιουνίου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν: Αγιος Ιωαννης Ο Μεγαλομαρτυρας Ο Νεος Που Μαρτυρησε Στο Βελιγραδι

Βιογραφία Ο Άγιος Μεγαλομάρτυρας Ιωάννης ήταν Ρώσος. Δεν έχουμε άλλες λεπτομέρειες για τον βίο του.

Αγιογραφίες / Φωτογραφίες

Σύναξη των Αιτωλοακαρνάνων Αγίων

Ημερομηνία εορτής:	02/06/2019
Τύπος εορτής:	Με βάση το Πάσχα. Εορτάζει 35 ημέρες μετά το Άγιο Πάσχα.
Άγιοι που εορτάζουν:  Συναξη Των Αιτωλοακαρνανων Αγιων

Βιογραφία Η Κυριακή του τυφλού είναι αφιερωμένη, μεταξύ των άλλων, και στους Αγίους της Αιτωλοακαρνανίας. Αυτοί είναι: 1) Όσιος Βάρβαρος ο Πενταπολίτης (βλέπε 15 Μαΐου και 23 Ιουνίου) 2) Άγιος Ιερομάρτυρας Βλάσιος, ο εν Σκλαβαίνοις ((βλέπε 11 Φεβρουαρίου) 3) Ο Όσιος Ανδρέας, ο Ερημίτης 15 Μαΐου) 4) Ο Όσιος Δαυίδ (βλέπε 1 Νοεμβρίου) 5) Οι Άγιοι αδελφοί Συμεών και Θεόδωρος, κτήτορες της ιστορικής Μονής του Μεγάλου Σπηλαίου (βλέπε 18 Οκτωβρίου) 6) Ο Όσιος Ευγένιος ο Αιτωλός (βλέπε 5 Αυγούστου) 7) Ο Άγιος Ιωάννης ο εξ Οθωμανών (βλέπε 23 Σεπτεμβρίου) 8) Όσιος Ιάκωβος ο Νεομάρτυς και οι τρεις μαθητές του, Ιάκωβος, Διονύσιος και Θεωνάς (βλέπε 1 Νοεμβρίου) 9) Οι Άγιοι Νεομάρτυρες Λάμπρος, Θεόδωρος και έτερος ανώνυμος 10) Ο Άγιος Εθνοϊερομάρτυρας Κοσμάς ο Αιτωλός (βλέπε 24 Αυγούστου) Να σημειώσουμε τέλος ότι η ασματική ακολουθία της συνάξεως των Αγίων είναι ποίημα του Αποστόλου Παπαχρήστου.

Αγιογραφίες / Φωτογραφίες

Άγιοι Βασίλειος, Παύλος, Σέργιος, Νικόλαος, Λέοντας, Πέτρος, οι πρεσβύτεροι, Ιγνάντιος ο μοναχός, Ιωάννα οι μάρτυρες και οι συν αυτοίς μαρτυρήσαντες εν Πολωνία

Ημερομηνία εορτής:	02/06/2019
Τύπος εορτής:	Ειδικός υπολογισμός. Εορτάζει την Κυριακή μεταξύ 1 και 7 Ιουνίου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν: Αγιος Βασιλειος Ο Πρεσβυτερος Εν Πολωνια, Αγιος Παυλος Ο Πρεσβυτερος Εν Πολωνια, Αγιος Σεργιος Ο Πρεσβυτερος Εν Πολωνια, Αγιος Νικολαος Ο Πρεσβυτερος Εν Πολωνια, Αγιος Λεοντας Ο Πρεσβυτερος Εν Πολωνια, Αγιος Πετρος Ο Πρεσβυτερος Εν Πολωνια, Αγιος Ιγναντιος Ο Πρεσβυτερος Εν Πολωνια, Αγια Ιωαννα Η Εν Πολωνια, Αγιοι Μαρτυρες Που Μαρτυρησαν Στην Πολωνια

Βιογραφία Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην Πολωνία συστάθηκαν από υποχθόνια στοιχεία, που ήταν υπό την επήρεια της Ρωμαιοκαθολικής ᾿Εκκλησίας, ψευδοστρατιωτικές ομάδες με σκοπό την εκκαθάριση του Ορθόδοξου ποιμνίου της Πολωνίας. Οι εκκαθαρίσεις αυτές, εθνικού και θρησκευτικού χαρακτήρα γίνονταν κατά τη διάρκεια της νύχτας σε όλα τα χωριά της Ανατολικής Πολωνίας. Χιλιάδες άνθρωποι κατακρεουργήθηκαν, είτε γιατί ήταν πολίτες Ουκρανοί (περίπου 12.000), είτε γιατί ήταν Ορθόδοξοι (περίπου 1.200 Μάρτυρες). Στις 8 Ιουνίου 2003 μ.Χ., η Ορθόδοξη Εκκλησία της Πολωνίας κατέταξε με Συνοδική Απόφαση αυτής στο Αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας επτά κληρικούς, τον Πρωτοπρεσβύτερο Βασίλειο Martysz, τον ιερέα Παύλο Szwajko, τον ιερέα Σέργιο Zacharczuk, τον ιερέα Νικόλαο Holz, τον ιερέα Λέοντα Κorobczna, τον ιερέα Πέτρο Οhryzko, το μοναχό Ιγνάτιο της Jableczna, την Πρεσβυτέρα Ιωάννα Szwajko και όλους εκείνους που μαρτύρησαν για την ορθόδοξη πίστη μαζί με αυτούς που τους γνωρίζει ο Θεός.

Αγιογραφίες / Φωτογραφίες

Άγιοι Βασίλειος, Παύλος, Σέργιος, Νικόλαος, Λέοντας, Πέτρος, οι πρεσβύτεροι, Ιγνάντιος ο μοναχός, Ιωάννα οι μάρτυρες και οι συν αυτοίς μαρτυρήσαντες εν Πολωνία

Οι φίλοι μας οι Άγγλοι

  Κλαίλια Τομπόλη Θεοδούλου   

Συνηθίσαμε να λέμε πως για τη μη λύση του Κυπριακού προβλήματος ευθύνεται αποκλειστικά η Τουρκία! Μόνο η Τουρκία! Και οι φίλοι μας οι Άγγλοι; Είναι άμοιροι ευθυνών;

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά: Το 1878, η νήσος Κύπρος, μετά από πεντακόσια χρόνια Τουρκικής (κατ’ ακρίβεια, Οθωμανικής) σκλαβιάς, πουλήθηκε –ναι, πουλήθηκε– από τους Οθωμανούς στη Μεγάλη Βρετανία, έναντι σεβαστού χρηματικού ποσού. Μαζί με το νησί, πουλήθηκε στη Μεγάλη Βρετανία κι ό,τι βρισκόταν πάνω στο νησί: Δένδρα κι άλλα φυτά, ζώα, δημόσιες οικοδομές, αρχαιότητες, άνθρωποι –ναι, άνθρωποι– (δηλαδή οι αυθεντικοί γηγενείς Έλληνες Χριστιανοί κάτοικοι και λιγοστοί απομείναντες Οθωμανοί), η θάλασσα με τα ψάρια γύρω από το νησί, το πλούσιο σε ορυκτά και μέταλλα υπέδαφος του νησιού και, φυσικά, ο εναέριος χώρος του.Οι αυθεντικοί γηγενείς Έλληνες Χριστιανοί του νησιού χάρηκαν με τον ερχομό των Άγγλων που τους απελευθέρωσαν από τον Τουρκικό ζυγό, χωρίς να συνειδητοποιήσουν, τότε, ότι συνέχιζαν να είναι υπόδουλοι. Απλώς, άλλαξε ο κατακτητής.

Κι οι Άγγλοι τι έκαναν; Βεβαίως, δεν χώρισαν τα δένδρα, τα ζώα και τα ψάρια σε δύο κατηγορίες. Χώρισαν μόνο τους ανθρώπους του νησιού, σε μουσουλμάνους και «άλλους». Ούτε νοιάστηκαν αν οι «άλλοι» ήταν Χριστιανοί, όπως οι ίδιοι. Για τους Άγγλους, ήταν απλώς οι «άλλοι»!

Αυτοί λοιπόν οι «άλλοι» αποφάσισαν μια μέρα ότι είχε έλθει η ώρα να απελευθερωθούν, με αίτημα την Ένωση με την Ελλάδα, όπως είχαν ενωθεί μαζί της όλα τα ελληνικά νησιά και, για το σκοπό αυτό, άρχισαν το 1955 τον απελευθερωτικό αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. Ώσπου, το 1960, οι Άγγλοι, μετά από έντονο παρασκηνιακό διπλωματικό παιγνίδι, έπεισαν τους «άλλους» ότι απέκτησαν την ανεξαρτησία τους και τους προίκισαν με ένα δοτό ρατσιστικό Σύνταγμα. Στο Σύνταγμα αυτό συνέχισε να υφίσταται ο ίδιος διαχωρισμός των ανθρώπων του νησιού σε μουσουλμάνους και «άλλους», μόνο που τώρα άλλαξαν όνομα κι έγιναν «Τουρκοκύπριοι» και «Ελληνοκύπριοι»! Επιπλέον, δόθηκαν στους Τουρκοκυπρίους και ορισμένα υπερπρονόμια βάσει πλασματικώς διογκωθέντος πληθυσμιακού ποσοστού (από 18% σε 30%), όπως η συμμετοχή τους στη διακυβέρνηση του τόπου με βάση το διογκωμένο αυτό ποσοστό, καθώς και το δικαίωμα του «veto» στη λήψη κυβερνητικών αποφάσεων κτλ. Δεν τους έφτανε αυτό, οι φίλοι μας οι Άγγλοι ξανάφεραν την Τουρκία στην Κύπρο, ως μια από τις τρεις «εγγυήτριες» δυνάμεις, βάσει μιας αμφιβόλου ισχύος «Συνθήκης Eγγυήσεως»!
Οι δύσμοιροι Eλληνοκύπριοι είδαν κι έπαθαν να απαλλαγούν πρώτα από την Τουρκοκρατία και μετά από τη βρετανική αποικιοκρατία και, τώρα, που πίστεψαν ή τους παραπλάνησαν να πιστέψουν ότι απέκτησαν την ανεξαρτησία τους μέσα στα πλαίσια ενός δήθεν «κανονικού» Κράτους, σύντομα αντιλήφθηκαν ότι το Κράτος τους δεν ήταν στην πραγματικότητα είτε κανονικό, είτε ανεξάρτητο, και ότι δεν μπορούσαν με την ελεύθερη δική τους βούληση να διαφεντεύουν τις τύχες τους και τις τύχες των παιδιών τους. Το Κράτος τους είχε «βαρίδια», έτσι που, ενώ οι Ελληνοκύπριοι προσπαθούσαν να το απογειώσουν και να το καταστήσουν ένα σύγχρονο δημοκρατικό Κράτος, τα βαρίδια των υπερπρονομίων και το «veto» των Τουρκοκυπρίων το τραβούσαν προς τα κάτω.
Όλ’ αυτά, οδήγησαν στην υποβολή από τον Μακάριο των γνωστών δεκατριών σημείων για τροποποίηση του Συντάγματος, με θλιβερά αποτελέσματα, πρώτα τις δικοινοτικές ταραχές του 1963 και, λίγο αργότερα, το 1974, την Τουρκική εισβολή και κατοχή, με αφορμή το προδοτικό πραξικόπημα που προηγήθηκε.
Και οι φίλοι μας οι Άγγλοι, τί έκαναν; Απλώς παρακολουθούσαν ως τρίτοι, και συνεχίζουν να παρακολουθούν ως τρίτοι τον αγώνα των Eλληνοκυπρίων για απελευθέρωση της χώρας τους από τους Τούρκους και να νίπτουν τα χέρια τους ως Πόντιοι Πιλάτοι, με μόνη τους διαχρονική έγνοια να προστατεύουν τις στρατιωτικές τους βάσεις στο νησί.
Μπράβο φίλοι μας! Έτσι κάνουν οι πραγματικοί φίλοι; Ξεχνούν ότι η Κύπρος είναι καλός σύμμαχος μέσα στα πλαίσια τόσο της Κοινοπολιτείας, όσο και της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Ξεχνούν ότι και στους δύο παγκόσμιους πολέμους η Κύπρος και η Ελλάδα πολέμησαν παρά το πλευρό τους, ενώ οι Τούρκοι, κατά τον πρώτο, είχαν ταχθεί εναντίων των Άγγλων και, κατά τον δεύτερο, παρέμειναν επιτήδειοι ουδέτεροι; Ξεχνούν ότι τη βάση του Ευρωπαϊκού πολιτισμού, τα καλά του οποίου απολαμβάνουν με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, την πήραν από τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό; Ξεχνούν ότι, στο βρετανικό μουσείο, μερικά από τα πολυτιμότερα εκθέματα είναι κομμάτια από τις μαρμάρινες μετώπες του Παρθενώνα; Ξεχνούν ότι μεγάλο ποσοστό των αγγλικών λέξεων έχουν ελληνική ετυμολογία; Ξεχνούν ότι εκμεταλλεύθηκαν τον ορυκτό και άλλο πλούτο του νησιού μας και τον ιδρώτα των ανθρώπων του για 77 συναπτά έτη; Ξεχνούν ότι ακόμη κατακρατούν δωρεάν δυο μεγάλα κομμάτια του νησιού μας ως στρατιωτικές τους βάσεις;
Εμείς είμαστε οι φίλοι τους, όχι οι Τούρκοι. Ας το καταλάβουν επιτέλους! Καιρός είναι ν’ αρχίσουν να συμπεριφέρονται ως πραγματικοί φίλοι και να βοηθήσουν ν’ απαλλαγούμε από τους Τούρκους. Εξάλλου, τους συμφέρει να συναλλάσσονται μ’ εμάς για το αέριο της ΑΟΖ μας και για τις βάσεις τους, παρά με τους Τούρκους,αν, ο μή γένοιτο, μια μέρα οι φίλοι μας οι Άγγλοι, με τη συμπεριφορά τους, συντελέσουν στην κατάληψη από τους Τούρκους ολόκληρου του νησιού μας από τους Τούρκους…

Φιλελεύθερος

πηγη 

Σχόλιο

στην πολιτική υπάρχουν συμφέροντα. ας το καταλάβουμε επί τέλους και να μην παρακαλάμε αλλά να απαιτούμε.

Το στοίχημα της ΕΕ μετά το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών! Ανάλυση Δ.Απόκης

Όπως είναι φυσιολογικό η έμφαση του αποτελέσματος των Ευρωεκλογών έχει εστιαστεί στη συντριπτική νίκη της ΝΔ, και στη βαριά ήττα του κ. Τσίπρα και του Σύριζα. Παρόλα αυτά θα πρέπει να γίνει και μια αποτίμηση του αποτελέσματος σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, έτσι ώστε να εξαχθούν κάποια χρήσιμα συμπεράσματα, που θα απασχολήσουν την Ελλάδα και είναι πολύ χρήσιμα για την επερχόμενη κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Του Δημήτρη Γ. Απόκη*

Το πλέον καθαρό συμπέρασμα από το αποτέλεσμα τον Ευρωεκλογών είναι η περαιτέρω υποχώρηση αυτού που στην πολιτική αποκαλούμαι Κέντρο. Με βάση αυτό το συμπέρασμα τα αποτελέσματα των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι κομβικά για τις εξελίξεις σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει Σύνταγμα που να καθορίζει τη λειτουργία και τις εξουσίες των θεσμών της. Αυτό που έχει είναι Συμφωνίες ανάμεσα στις χώρες μέλη. Στις διεθνείς σχέσεις οι συμφωνίες ανάμεσα σε χώρες είναι αναγκαίοι συμβιβασμοί, και οι συμβιβασμοί είναι ευάλωτοι σε ασάφειες. Κάποιοι θεσμοί ελέγχονται από τις κυβερνήσεις των χωρών μελών, που εκλέγονται δημοκρατικά μέσω των εκλογών στις χώρες αυτές. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι ο μοναδικός θεσμός της ΕΕ που η ψήφος των Ευρωπαίων πολιτών κρίνει τη συμμετοχή σε αυτό.

Η πανσπερμία θεσμών που κατέχουν εξουσίες και το γεγονός ότι οι εξουσίες αυτές επικαλύπτονται ανάμεσά τους μεγαλώνει ακόμη περισσότερο την ασάφεια που επικρατεί.
Από την γένεση της ευρωπαϊκής ιδέας. Ελάχιστες ήταν οι κυβερνήσεις που ήταν έτοιμες να παραχωρήσου εξουσία στους θεσμούς της ΕΕ. Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι ότι η ΕΕ, δεν είναι ένα πολυεθνικό κράτος. Παρόλα αυτά το Ευρωκοινοβούλιο ενσαρκώνει την ιδέα μια Ευρώπης που αποτελεί μια πολιτική οντότητα. Η υπόλοιπη διάρθρωση της ΕΕ αντικατοπτρίζει το γεγονός ότι πρόκειται για έθνη – κράτη που συνευρέθηκαν σε έναν οργανισμό που στηρίζεται σε συμφωνίες ανάμεσά τους και η εκλεγμένες κυβερνήσεις αυτών των εθνών – κρατών διατηρούν την υπέρτατη εξουσία, συνεργατικά πάνω στην ΕΕ.

Επειδή στη χώρα μας είναι πλέον ελάχιστοι αυτοί που διαθέτουν ιστορική γνώση, πριν από την κομβική συνθήκη του Μάαστριχτ το 1992, υπήρχαν πολλές διαφωνίες ανάμεσα στις χώρες της Ευρώπης σε θέματα πολιτικής και πολλές ακολουθούσαν το δικό τους δρόμο. Αυτό εξασθένησε για κάποιο διάστημα, αλλά στην ουσία ποτέ δεν εξαφανίστηκε. Τα ευρωπαϊκά έθνη – κράτη τείνουν να αγνοούν τους ευρωπαϊκούς κανόνες και να ακολουθούν το δικό τους δρόμο, αλλά παραμένουν μαζί λόγω της παρθενικής ιδεολογίας του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, η οποία καλούσε μετά από δυο πολύνεκρους και καταστροφικούς παγκοσμίους πολέμους, η Ευρώπη έπρεπε να ξεκολλήσει από το ένοχο παρελθόν της. Η δημιουργία οικονομικών ενώσεων που προβλέπονταν από το Σχέδιο Μάρσαλ, είχε ως στόχο την εξαφάνιση της βασικής αιτίας που προκάλεσε αυτούς τους πολέμους, του εθνικισμού. Η σκέψη ήταν ότι μια οικονομική ένωση μεταξύ των εθνών- κρατών, θα μειώσει την πιθανότητα πολέμου. Αυτό δούλεψε όσο δεν υπήρχαν πολεμικές συγκρούσεις, αλλά στην ουσία είχε περισσότερο να κάνει τόσο με τη γενική αδυναμία και τη διάλυση της Ευρώπης όσο και με το φόβο του πολέμου.

Ο φόβος του εθνικισμού ήταν ο σπόρος για τη δημιουργία της ΕΕ, αλλά με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ το 1992, η Ένωση υιοθέτησε μια άλλη αρχή, την τεχνοκρατική, που προήλθε από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Ο Ψυχρός Πόλεμος ήταν μια ιδεολογική σύγκρουση. Οι ηγέτες της Ευρώπης οραματίστηκαν κάτι το οποίο υπερέβαινε την ιδεολογία.

Ήθελαν μια κυβέρνηση τεχνοκρατών, μια κυβέρνηση που θα έπαιρνε αποφάσεις χωρίς τα βαρίδια ξεπερασμένων συστημάτων. Όποτε στις Βρυξέλλες δημιουργήθηκε, πάνω από τα έθνη – κράτη και τα δημοκρατικά εκλεγμένα κοινοβούλια, μια κάστα τεχνοκρατών, μια τάξη η οποία που δεν ενδιαφέρονταν για τις ανησυχίες των λαών των εθνών – κρατών, αλλά λειτουργούσε με βάση την ευέλικτη και διακυβέρνηση, όπως την έβλεπε αυτή βέβαια. Αυτό το πολύπλοκο τερατούργημα η ΕΕ το διαχειρίζεται μέσω κανονισμών που ναι μεν εγκρίνονταν από την πολιτική ηγεσία, αλλά διαμορφώνονταν από τη γραφειοκρατία των Βρυξελλών.

Αυτό λειτουργούσε χωρίς σοβαρές παρενέργειες μέχρι το 2008, οπότε λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης η ικανότητα των τεχνοκρατών όχι μόνο στις Βρυξέλλες αλλά και παγκόσμια, τέθηκε υπό σοβαρή αμφισβήτηση, και η πολιτική ηγεσία έγινε πολύ πιο ευαίσθητη στα προβλήματα των χωρών μελών, αρχίζοντας να φοβάται για την πολιτική της επιβίωση.
Ξαφνικά έγινε αντιληπτό ότι η άποψη ότι η γραφειοκρατία και οι τεχνοκράτες των Βρυξελλών δεν είχαν δική τους ιδεολογία, ήταν ένας μύθος. Η γραφειοκρατία και οι τεχνοκράτες των Βρυξελλών αποτελούν μια ιδεολογία, που αποφασίζει τι είναι καλύτερο η χειρότερο για την ΕΕ, με βάση τη συναίνεση της στιγμής, και όχι κάποιες ξεκάθαρες αρχές.

Από το 1992 μέχρι και το 2008 η συναίνεση έλεγε ότι η οικονομική ανάπτυξη, που απέτρεπε τη σύγκρουση, ήταν ο πλέον σημαντικός στόχος. Οι Βρυξέλλες πίστευαν ότι ο τρόπος κατανομής του πλούτου ή η ζημιά που έγινε μέσω της επιβολής πολιτικών για να επιτευχθεί η ανάπτυξη, ήταν απλά ένα κόστος που έπρεπε οι λαοί της Ευρώπης να πληρώσουν. Στην πορεία αυτού του διαστήματος, προέκυψε σιωπηρή συναίνεση μεταξύ των κεντροαριστερών και των κεντροδεξιών κομμάτων μιας Ευρώπης με κοινές αξίες. Στο κοινό όραμά τους, οι ευρωπαϊκοί νόμοι ευθυγραμμίζονται όχι με τις επιθυμίες των ψηφοφόρων τους αλλά με τις αρχές των κομμάτων και των τεχνοκρατών που της μοιράζονταν.
Παρόλα αυτά το βασικό κριτήριο για την επιτυχία μια γραφειοκρατίας είναι η ικανότητά της να λύνει προβλήματα και να λειτουργεί εύρυθμα οργανισμούς. Για παρά πολλούς στην Ευρώπη η γραφειοκρατία των Βρυξελλών αποδείχθηκε ανίκανη και η συνεχής επίκληση του Κέντρου και των και καλά Ευρωπαϊκών Αξιών, αποτέλεσε και αποτελεί το καμουφλάζ για την προάσπιση των συμφερόντων της ευρωπαϊκής ελίτ.

Αυτό που έκανε το ποτήρι να ξεχειλίσει ήταν το θέμα της μετανάστευσης μουσουλμανικών πληθυσμών και έγινε με διάφορους τρόπους. Πρώτον, δημιούργησε θέμα για το εάν οι αρχές της ΕΕ υποχρεώνουν τα έθνη – κράτη να δεχθούν μετανάστες με βάση αρχές με τις οποίες πολλά κράτη και πολλοί ευρωπαίοι πολίτες διαφωνούν. Δεύτερον, όλοι γνώριζαν όταν έλθουν οι μετανάστες δεν θα πλημύριζαν τις γειτονίες των χωρών μελών που κατοικούσαν οι ελίτ, οι οποίες έσκιζαν τα ρούχα τους υπέρ των ανοικτών συνόρων. Τρίτον, έβαλε έντονα στο τραπέζι και δημιούργησε ερωτηματικά σχετικά με το μέχρι που φτάνει η δύναμη επιβολής της ΕΕ σε σχέση με το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού των χωρών μελών.

Την τελευταία δεκαετία η ΕΕ ταρακουνήθηκε από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος για το Brexit, την ελληνική κρίση, την εκλογή εθνοκεντρικών κυβερνήσεων σε Πολωνία και Ουγγαρία που πρόταξαν τις επιθυμίες των λαών τους και όχι των Βρυξελλών, και της Ιταλίας που αντέδρασε στην επιβαλλόμενη από τις Βρυξέλλες λύση για την οικονομική της κρίση.
Η αντίδραση του αποκαλούμενου πολιτικού κέντρου της ΕΕ, σε αυτή την αντίδραση ήταν να δαιμονοποιήσει αυτά τα κινήματα αντίδρασης αποδίδοντάς τους διάφορες ταμπέλες. Στην πραγματικότητα αυτό που αυτά τα κινήματα εκπροσωπούν είναι αυτό που πάντα ήταν και συνεχίζει, παρά τις προσπάθειες των Βρυξελλών, να είναι η Ευρώπη. Ο εθνικισμός αναβίωσε, προσελκύοντας τις χαμηλές τάξεις, και αντιμετωπίζοντας της ΕΕ ως μια Συμφωνία και όχι ένα κράτος. Η ΕΕ έχει δημιουργηθεί για να καταπνίξει τέτοιες τάσεις, αλλά άρχισε να χάνει τον έλεγχο της κατάστασης. Και όπως συμβαίνει με όλους αυτούς που πιστεύουν ότι είναι δικαίωμά τους να κυβερνούν, δεν μπορούν να αποδεχθούν ότι το δικαίωμα να κυβερνούν άρχισε να φεύγει από τον έλεγχό τους.

Στην Ελλάδα, η κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά και ο πρώην Πρωθυπουργός, είχε πάρει το μήνυμα και άρχισε να εφαρμόζει το σωστό μίγμα διακυβέρνησης, πίστη στην ευρωπαϊκή ιδέα με ταυτόχρονο σεβασμό στον πατριωτισμό, προστασία του εθνικού συμφέροντος και της εθνικής κυριαρχίας. Αλλά οι Βρυξέλλες, επέλεξαν αντί να στηρίξουν αυτή τη συνταγή να τραβήξουν το χαλί κάτω από τα πόδια του Αντώνη Σαμαρά, φέρνοντας στην εξουσία ένα Πρωθυπουργό με μια ομάδα που ενώ κραύγαζε εναντίον των Βρυξελλών, έγινε όχι μόνο το σκυλάκι τους, αλλά εκχώρησε εθνική κυριαρχία και εθνικό συμφέρον χωρίς κανένα ενδοιασμό με στόχο την παραμονή στην εξουσία.
Φτάνοντας λοιπόν στο αποτέλεσμα των ευρωεκλογών της περασμένης Κυριακής, βλέπουμε ότι τα κόμματα του Κέντρου δέχθηκαν πλήγμα, τα εθνοκεντρικά ενισχύθηκαν και εδώ και εκεί κάποια κεντροαριστερά επιβίωσαν. Το κυρίαρχο όμως μήνυμα είναι ότι τα κόμματα του Κέντρου, αργά αλλά σταθερά χάνουν τον έλεγχο του πολιτικού συστήματος. Παρόλα αυτά δεν τον έχουν χάσει ακόμη ολοκληρωτικά. Αυτό θα κριθεί όχι στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αλλά στα εθνικά κοινοβούλια, που εκπροσωπούν άμεσα τους λαούς της Ευρώπης.

Εάν οι Βρυξέλλες, εκ μέρους της ΕΕ, προσπαθήσουν να επιβάλλουν συνταγές στις οποίες αντιδρούν οι κοινωνίες, όπως στο μεταναστευτικό, και υπάρξει μια ακόμη οικονομική κρίση, το οικοδόμημα θα καταρρεύσει. Οι γραφειοκρατία των Βρυξελλών και αυτοί που την καθοδηγούν, δεν αντιλαμβάνονται ότι χάνουν το έλεγχο και όπως όλα δείχνουν δεν έχουν πρόθεση να προσαρμοστούν στη νέα πραγματικότητα, και αυτό αποτελεί τη μεγαλύτερη αδυναμία για ένα οικοδόμημα που στηρίζεται σε συμφωνία μεταξύ εθνών – κρατών όπως είναι η ΕΕ.

Η επερχόμενη κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, με δεδομένο ότι διαδέχεται το καταστροφικό παράδειγμα του Σύριζα, μπορεί να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο στην αφύπνιση και την επιβίωση της ΕΕ, επαναφέροντας στο κέντρο των ευρωπαϊκών εξελίξεων το σωστό μίγμα διακυβέρνησης με προσήλωση στην ευρωπαϊκή ιδέα, και ταυτόχρονο σεβασμό του πατριωτισμού, του εθνικού συμφέροντος και της εθνικής κυριαρχίας των χωρών μελών.

*Ο Δημήτρης Απόκης, είναι Διεθνολόγος και Δημοσιογράφος, Απόφοιτος του The Paul H. Nitze, School of Advanced International Studies, The Johns Hopkins University, μέλος του The International Institute of Strategic Studies, και διετέλεσε επί σειρά ετών διαπιστευμένος ανταποκριτής στο Λευκό Οίκο, το Στέητ Ντιπάρτμεντ, και το Πεντάγωνο, στην Ουάσιγκτον.

πηγη

Άγιος Ιουστίνος ο Απολογητής και φιλόσοφος

Ημερομηνία εορτής:	01/06/2019
Τύπος εορτής:	Σταθερή. Εορτάζει στις 1 Ιουνίου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν: Αγιος Ιουστινος Ο Απολογητης Και Φιλοσοφος (100 - 165)

Ἰουστῖνον κώνειον ἦρεν ἐκ βίου, Ὡς εἴθε πρῶτον τοὺς πιεῖν δεδωκότας. Πρώτῃ Ἰουνίου Ἰουστῖνε ἐλλεβορίζῃ.

Βιογραφία Ο Άγιος Ιουστίνος γεννήθηκε στη Φλαβία Νεάπολη της Παλαιστίνης το 100 μ.X. αι. Οι γονείς του, Έλληνες ειδωλολάτρες (τον πατέρα του έλεγαν Πρίσκο Βάκχιο), φρόντισαν ώστε ο Ιουστίνος να λάβει εξαιρετική θεολογική αλλά και φιλοσοφική μόρφωση, η οποία ωστόσο δεν ήταν αρκετή για να δώσει απάντηση στα ερωτήματα που έθετε η ανήσυχη ψυχή του. Ο Θεός βλέποντας την αγνότητα και την ειλικρινή πρόθεση των αναζητήσεών του, ανταποκρίθηκε θαυμαστά. και κάποια ημέρα πού ο Ιουστίνος βάδιζε κοντά στη θάλασσα, συνάντησε ένα γέροντα, ο οποίος ήταν βαθύτατα καταρτισμένος στις αλήθειες των Θείων Γραφών, ο οποίος μετά το διάλογο δίδαξε στον Άγιο τη χριστιανική διδασκαλία. Όταν αυτοκράτορας ήταν ο Αντωνίνος Πίος, ο Ιουστίνος μετέβη στη Ρώμη, όπου παρέδωσε στον αυτοκράτορα απολογία, στην οποία εξέθετε τις βασικές διδασκαλίες του Χριστιανισμού και αναιρούσε όλες τις εναντίον των χριστιανών κατηγορίες και αποδείκνυε την πλάνη των ειδώλων, χρησιμοποιώντας επιχειρήματα από την Αγία Γραφή. Δια την ενέργειά του αυτή, εκλήθη και Απολογητής. Η χριστομίμητη όμως δράση του Ιουστίνου, ο οποίος δεν έπαυε να κηρύττει το λόγο του Θεού και να συγγράφει έργα απολογητικού και ποιμαντικού χαρακτήρα προκάλεσε τη μήνι των ειδωλολατρών. Για το λόγο αυτό ο μέγας φιλόσοφος και ευσεβής χριστιανός συνελήφθη και αφού υπέστη διάφορα βασανιστήρια, αποκεφαλίστηκε το 165 μ.X. αναδεικνυόμενος όχι μόνο απολογητής της ορθόδοξης πίστης αλλά και αθλοφόρος μάρτυρας.

Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα) Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῷ. Φιλοσοφίας ταὶς ἀκτίσιν ἐκλάμπων, θεογνωσίας ὑποφήτης ἐδείχθης, σαφῶς παραταξάμενος κατὰ τῶν δυσμενῶν σὺ γὰρ ὠμολόγησας, ἀληθείας τὴν γνῶσιν, καὶ Μαρτύρων σύσκηνος, δι' ἀθλήσεως ὤφθης, μεθ' ὧν δυσώπει πάντοτε Χριστόν, ὢ Ἰουστίνε, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἠμῶν. Κοντάκιον Ήχος β'. Τους ασφαλείς Τον αληθή, της ευσεβείας κήρυκα, και ευκλεή, των μυστηρίων ρήτορα, Ιουστίνον τον φιλόσοφον, μετ' εγκωμίων ευφημήσωμεν δυνάμει γαρ σοφίας τε και χάριτος, τον λόγον κατετράνωσε της πίστεως, αιτούμενος πάσι θείαν άφεσιν. Μεγαλυνάριον Χάριτι σοφίας καταυγασθείς, ως αυτοσοφίαν, εθεράπευσας τον Χριστόν, υπέρ ου ενδόξως, αθλήσας Ιουστίνε, συν τούτω εις αιώνας, δοξάζη ένδοξε.

Οπτικοακουστικό Υλικό

Ακούστε το απολυτίκιο!

Αγιογραφίες / Φωτογραφίες

Άγιος Ιουστίνος ο Απολογητής και φιλόσοφος	Άγιος Ιουστίνος ο Απολογητής και φιλόσοφος	Άγιος Ιουστίνος ο Απολογητής και φιλόσοφος
Άγιος Ιουστίνος ο Απολογητής και φιλόσοφος	Άγιος Ιουστίνος ο Απολογητής και φιλόσοφος	Άγιος Ιουστίνος ο Απολογητής και φιλόσοφος
Άγιος Ιουστίνος ο Απολογητής και φιλόσοφος	Άγιος Ιουστίνος ο Απολογητής και φιλόσοφος	Άγιος Ιουστίνος ο Απολογητής και φιλόσοφος

Άγιος Σίος ο οσιομάρτυρας ο εκ Γεωργίας

Ημερομηνία εορτής:	01/06/2019	Δεν βρέθηκε αγιογραφία. Παρακαλούμε επικοινωνήστεμαζί μας, αν έχετε να μας προτείνετε κάποια.
Τύπος εορτής:	Σταθερή. Εορτάζει στις 1 Ιουνίου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν: Αγιος Σιος Ο Οσιομαρτυρας Ο Εκ Γεωργιας (; - 1700)

Βιογραφία Ο Άγιος Σίος (Γκαρεγκέλι) έζησε στη Γεωργία το 17ο και 18ο αιώνα μ.Χ. Ασκήτεψε θεοφιλώς στην έρημο του Οσίου Δαβίδ στην ανατολική Γεωργία και τελειώθηκε μαρτυρικά από τους Μουσουλμάνους του Καυκάσου, το 1700 μ.Χ.