Άγιος Βασίλειος βασιλεύς Ροστώβ της Ρωσίας

Ημερομηνία εορτής:	04/03/2017	Δεν βρέθηκε αγιογραφία. Παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας, αν έχετε να μας προτείνετε κάποια.
Τύπος εορτής:	Σταθερή. Εορτάζει στις 4 Μαρτίου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν: Αγιος Βασιλειος Βασιλευς Ροστωβ Της Ρωσιας (1209 - 1238)

Βιογραφία Ο Άγιος Βασίλειος γεννήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1209 μ.Χ. και ήταν υιός του μεγάλου πρίγκιπα του Ροστώβ Κωνσταντίνου Βσεβολόντοβιτς και της πριγκίπισσας Αγάθης - Άννας Μστισλάβοβνα. Μετά το θάνατο του πατέρα του, η μητέρα του εισήλθε σε μονή και έγινε μοναχή. Στη μονή αυτή κοιμήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 1221 μ.Χ. Όταν το έτος 1216 μ.Χ. ο πατέρας του, Κωνσταντίνος Βσεβολόντοβιτς, έγινε μεγάλος πρίγκιπας του Βλαδιμίρ, ανέθεσε τα καθήκοντα διακυβερνήσεως του Ροστώβ στο μικρό πρίγκιπα Βασίλειο, ο οποίος ανέλαβε τα καθήκοντά του με αισθήματα δικαιοσύνης και αγάπης έναντι του λαού του Ροστώβ. Όταν, στις 2 Φεβρουαρίου 1218 μ.Χ., πέθανε ο πατέρας του Αγίου, οδηγός και σύμβουλος του νεαρού πρίγκιπα ανέλαβε ο θείος του Άγιος Γεώργιος, πρίγκιπας του Βλαντιμίρ (τιμάται 4 Φεβρουαρίου). Κατά το έτος 1219 μ.Χ. έλαβε μέρος στη μάχη που έδωσαν οι κάτοικοι του Βλαντιμίρ και της Σουζδαλίας κατά των Βουλγάρων και στις 16 Ιουνίου 1223 μ.Χ. στη μάχη κατά των Μογγόλων στον ποταμό Κάλκα, όπου οι Ρώσοι νικήθηκαν. Ο Βασίλειος και οι στρατιώτες του επέστρεψαν στο Ροστώβ. Λίγα χρόνια αργότερα ο Άγιος νυμφεύεται τη Μαρία, θυγατέρα του Αγίου Μιχαήλ του Τσέρνιγκωφ (τιμάται 20 Σεπτεμβρίου) και αποκτά τον πρώτο του υιό, τον Μπόρις. Όμως τα σύννεφα άρχισαν να σκεπάζουν τον ουρανό της Ρωσίας. Η απειλή των Τατάρων ήταν ορατή. Το έτος 1236 μ.Χ. οι Τάταροι είχαν καταλάβει ένα μεγάλο μέρος της Ρωσικής γης. Ο Χάνης των Τατάρων πρότεινε στον Άγιο Γεώργιο τον πρίγκιπα, ειρήνη. Εκείνος όμως απάντησε: «Μία ένδοξη μάχη είναι προτιμότερη από μία ατιμωτική ειρήνη». Στις 3 Φεβρουαρίου 1238 μ.Χ. οι Τάταροι κύκλωσαν την πόλη του Βλαντιμίρ. Οι κάτοικοι κατέφυγαν στην προστασία της Υπεραγίας Θεοτόκου. Ο Επίσκοπος Μητροφάνης ενδυνάμωνε τους αγωνιστές. Η πόλη τελικά έπεσε στα χέρια των εχθρών στις 7 Φεβρουαρίου. Ο Επίσκοπος Μητροφάνης πέθανε μαζί με χιλιάδες γυναίκες και παιδιά. Στις 4 Μαρτίου 1238 μ.Χ. οι Ρώσοι, με επικεφαλής τους Αγίους Βασίλειο και Γεώργιο, έδωσαν την τελική μάχη. Οι Τάταροι συνέλαβαν τον Άγιο Βασίλειο, ο οποίος τους είπε, όπως οι Μάρτυρες της αρχαίας Εκκλησίας: «Δεν μπορείτε να μου πάρετε την πίστη στον Χριστό». Μετά από αυτή την ομολογία πίστεως, οι βάρβαροι τον κρέμασαν στο δάσος Σερνσκ. Ο Επίσκοπος Κύριλλος συνέλεξε με ευλάβεια τα ιερά λείψανα των Αγίων και τα ενταφίασε στον καθεδρικό ναό του Ροστώβ.

Άγιοι Βασίλειος του Μιρώζ και Ιωάσαφ του Σνετνογκόρσκ οι Οσιομάρτυρες

Ημερομηνία εορτής:	04/03/2017	Δεν βρέθηκε αγιογραφία. Παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας, αν έχετε να μας προτείνετε κάποια.
Τύπος εορτής:	Σταθερή. Εορτάζει στις 4 Μαρτίου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν: Αγιος Βασιλειος Του Μιρωζ Ο Οσιομαρτυρας (; - 1299), Αγιος Ιωασαφ Του Σνετνογκορσκ Ο Οσιομαρτυρας (; - 1299)

Βιογραφία Οι Άγιοι Οσιομάρτυρες Βασίλειος και Ιωάσαφ έζησαν κατά τον 13ο αιώνα μ.Χ. στην περιοχή του Πσκωφ της Ρωσίας. Ο Άγιος Βασίλειος ήταν ηγούμενος της μονής της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος του Μιρώζ ενώ ο Άγιος Ιωάσαφ ήταν ηγούμενος στη μονή του Γενεθλίου της Θεοτόκου του όρους Σνάτνα. Οι Άγιοι μαρτύρησαν κατά το έτος 1299 μ.Χ., όταν οι Γερμανοί επιτέθηκαν εναντίων του Πσκωφ και των μοναστηριών της περιοχής.

Α' Χαιρετισμοί

Ημερομηνία εορτής:	03/03/2017
Τύπος εορτής:	Με βάση το Πάσχα. Εορτάζει 44 ημέρες πριν το Άγιο Πάσχα.
Άγιοι που εορτάζουν:  Α' Χαιρετισμοι

Βιογραφία Πληροφορίες για τον Ακάθιστο Ύμνο βλέπε εδώ. Ακάθιστος Ύμνος - Α' Στάσις Ἄγγελος πρωτοστάτης, οὐρανόθεν ἐπέμφθη, εἰπεῖν τῇ Θεοτόκω τὸ Χαῖρε· καὶ σὺν τῇ ἀσωμάτῳ φωνῇ, σωματούμενόν σε θεωρῶν, Κύριε, ἐξίστατο καὶ ἵστατο, κραυγάζων πρὸς Αὐτὴν τοιαῦτα· Χαῖρε, δ' ἧς ἡ χαρὰ ἐκλάμψει, χαῖρε, δι' ἧς ἡ ἀρὰ ἐκλείψει. Χαῖρε, τοῦ πεσόντος Ἀδάμ ἡ ἀνάκλησις, χαῖρε, τῶν δακρύων τῆς Εὔας ἡ λύτρωσις. Χαῖρε, ὕψος δυσανάβατον ἀθρωπίνοις λογισμοῖς, χαῖρε, βάθος δυσθεώρητον καὶ ἀγγέλων ὀφθαλμοῖς. Χαῖρε, ὅτι ὑπάρχεις Βασιλέως καθέδρα, χαῖρε, ὅτι βαστάζεις τὸν βαστάζοντα πάντα. Χαῖρε, ἀστὴρ ἐμφαίνων τὸν ἥλιον, χαῖρε, γαστὴρ ἐνθέου σαρκώσεως. Χαῖρε, δι' ἧς νεουργεῖται ἡ κτίσις, χαῖρε, δι' ἧς βρεφουργεῖται ὁ Κτίστης. Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε. Βλέπουσα ἡ Ἁγία, ἑαυτήν ἐν ἁγνείᾳ, φησὶ τῷ Γαβριὴλ θαρσαλέως· τὸ παράδοξόν σου τῆς φωνῆς, δυσπαράδεκτόν μου τῇ ψυχῇ φαίνεται· ἀσπόρου γὰρ συλλήψεως, τὴν κύησιν πὼς λέγεις κράζων· Ἀλληλούια. Γνῶσιν ἄγνωστον γνῶναι, ἡ Παρθένος ζητοῦσα, ἐβόησε πρὸς τὸν λειτουργοῦντα· ἐκ λαγόνων ἁγνῶν, υἷον πῶς ἔσται τεχθῆναι δυνατόν; λέξον μοι. Πρὸς ἥν ἐκεῖνος ἔφησεν ἐν φόβῳ, πλὴν κραυγάζων οὕτω· Χαῖρε, βουλῆς ἀπορρήτου μύστις, χαῖρε, σιγῆς δεομένων πίστις. Χαῖρε, τῶν θαυμάτων Χριστοῦ τὸ προοίμιον, χαῖρε, τῶν δογμάτων αὐτοῦ τὸ κεφάλαιον. Χαῖρε, κλῖμαξ ἐπουράνιε, δι' ἧς κατέβη ὁ Θεός, χαῖρε, γέφυρα μετάγουσα ἀπὸ γῆς πρὸς οὐρανόν. Χαῖρε, τὸ τῶν Ἀγγέλων πολυθρύλητον θαῦμα, χαῖρε, τὸ τῶν δαιμόνων πολυθρήνητον τραῦμα. Χαῖρε, τὸ φῶς ἀρρήτως γεννήσασα, χαῖρε, τὸ πῶς μηδένα διδάξασα. Χαῖρε, σοφῶν ὑπερβαίνουσα γνῶσιν, Χαῖρε, πιστῶν καταυγάζουσα φρένας. Χαῖρε, Νύμφη Ἀνύμφευτε. Δύναμις τοῦ Ὑψίστου, ἐπεσκίασε τότε, πρὸς σύλληψιν τῇ Ἀπειρογάμω· καὶ τὴν εὔκαρπον ταύτης νηδύν, ὡς ἀγρὸν ὑπέδειξεν ἡδὺν ἅπασι, τοῖς θέλουσι θερίζειν σωτηρίαν, ἐν τῷ ψάλλειν οὕτως· Ἀλληλούια. Ἔχουσα θεοδόχον, ἡ Παρθένος τὴν μήτραν, ἀνέδραμε πρὸς τὴν Ἐλισάβετ. Τὸ δὲ βρέφος ἐκείνης εὐθὺς ἐπιγνόν, τὸν ταύτης ἀσπασμὸν ἔχαιρε, καὶ ἅλμασιν ὡς ἄσμασιν, ἐβόα πρὸς τὴν Θεοτόκον· Χαῖρε, βλαστοῦ ἀμάραντου κλῆμα, χαῖρε, καρποῦ ἀκήρατου κτῆμα. Χαῖρε, γεωργὸν γεωργοῦσα φιλάνθρωπον, χαῖρε, φυτουργὸν τῆς ζωῆς ἠμῶν φύουσα, Χαῖρε, ἄρουρα βλαστάνουσα εὐφορίαν οἰκτιρμῶν, χαῖρε, τράπεζα βαστάζουσα εὐθηνίαν ἱλασμῶν. Χαῖρε, ὅτι λειμῶνα τῆς τρυφῆς ἀναθάλλεις, χαῖρε, ὅτι λιμένα τῶν ψυχῶν ἑτοιμάζεις. Χαῖρε, δεκτὸν πρεσβείας θυμίαμα, χαῖρε, παντός τοῦ κόσμου ἐξίλασμα. Χαῖρε, Θεοῦ πρὸς θνητοὺς εὐδοκία, χαῖρε, θνητῶν πρὸς Θεὸν παρρησία. Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε. Ζάλην ἔνδοθεν ἔχων, λογισμῶν ἀμφιβόλων, ὁ σώφρων Ἰωσὴφ ἐταράχθη· πρὸς τὴν ἄγαμόν σὲ θεωρῶν, καὶ κλεψίγαμον ὑπονοῶν Ἄμεμπτε· μαθὼν δέ σου τὴν σύλληψιν, ἐκ Πνεύματος Ἁγίου, ἔφη· Ἀλληλούια.

Αγιογραφίες / Φωτογραφίες

Ἄγγελος πρωτοστάτης, οὐρανόθεν ἐπέμφθη....	Βλέπουσα ἡ Ἁγία, ἑαυτήν ἐν ἁγνείᾳ....
Γνῶσιν ἄγνωστον γνῶναι, ἡ Παρθένος ζητοῦσα....	Δύναμις τοῦ Ὑψίστου, ἐπεσκίασε τότε.... / Ἔχουσα θεοδόχον, ἡ Παρθένος τὴν μήτραν....
Ζάλην ἔνδοθεν ἔχων....	Χαῖρε, κλῖμαξ ἐπουράνιε, δι' ἧς κατέβη ὁ Θεός....
Χαῖρε, γέφυρα μετάγουσα ἀπὸ γῆς πρὸς οὐρανόν....	Χαῖρε, ἄρουρα βλαστάνουσα εὐφορίαν οἰκτιρμῶν....

Άγιοι Εννέα Μάρτυρες οι εκ Γεωργίας

Ημερομηνία εορτής:	03/03/2017	Δεν βρέθηκε αγιογραφία. Παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας, αν έχετε να μας προτείνετε κάποια.
Τύπος εορτής:	Σταθερή. Εορτάζει στις 3 Μαρτίου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν: Αγιοι Εννεα Μαρτυρες Οι Εκ Γεωργιας

Βιογραφία Οι εννέα αυτοί Άγιοι Μάρτυρες μαρτύρησαν στο χωριό Μαραμπντά της ανατολικής Γεωργίας, στην περιοχή της Καχέτης, κατά το έτος 1625 μ.Χ.

Δίαιτα αυστηρή κάνει ο κόσμος, νηστεία όμως όχι

«Η Σαρακοστή»

του Μοναχού Μωυσή Αγιορείτη

Η προ του Πάσχα περίοδος που διερχόμαστε γεννά ή θα πρέπει να γεννά κάποια ιδιαίτερα συναισθήματα μέσα μας. Η ωραιότατη και κατανυκτική υμνογραφία αυτής της περιόδου, οι πολλές λατρευτικές ευκαιρίες, η σαρακοστιανή νηστεία θέλουν να μας συγκεντρώσουν. Να σκύψουμε μέσα μας, να προβληματιστούμε, να προβούμε σε έναν αυτοέλεγχο προς ειλικρινή μετάνοια.

Ο πολύς κόσμος αγνοεί ή δεν θέλει να προσεγγίσει το νόημα των ημερών αυτών, συνεχίζοντας τη μονότονη ζωή του.

Ενώ λέει πως η ζωή τον κουράζει, δεν κάνει ούτε βήμα για μια ουσιαστική αλλαγή.

Δίαιτα αυστηρή κάνει, αλλά νηστεία δεν κάνει.

Στον ψυχολόγο πηγαίνει, στην τηλεόραση κάθεται ώρες, αλλά στον εξομολόγο δεν πηγαίνει, ούτε στην εκκλησία.

Δεν θέλει ο άνθρωπος σήμερα να δώσει κάτι, μόνο να πάρει, δίχως μόχθο και καμία προσωπική θυσία. Φοβάται να δει κατάματα τον εαυτό του. Συστηματικά τον αποφεύγει. Αγωνιά στο εσωτερικό κενό του.

Η Σαρακοστή λειτουργεί σαν ακτινογραφικό μηχάνημα, σαν φωτογραφική μηχανή, σαν καθρέφτης. Κατά κάποιο τρόπο τη θεωρούμε αποκρουστική, γιατί θα αποκαλύψει την κρυφή πραγματικότητά μας.

Το πνεύμα της καταναλώσεως, της ευκολίας, του αταπείνωτου φρονήματος δεν αφήνει τον άνθρωπο να απαλλαγεί από πολλά περιττά που έχει γεμίσει η ζωή του. Η Σαρακοστή είναι μια παρέκκλιση και μια ευκαιρία για μεταμόρφωση. Μια ευχή που λέγεται στις ιερές ακολουθίες όλης αυτής της περιόδου πεντακόσιες φορές, του οσίου Εφραίμ του Σύρου, λέει να αφήσουμε το πνεύμα της αργίας, της περιέργειας, της φιλαρχίας και της αργοσχολίας και να αποκτήσουμε σωφροσύνη, ταπεινοφροσύνη, υπομονή και αγάπη. Η ωραία και μεστή αυτή προσευχή καταλήγει ζητώντας από τον Θεό: «Δώρησαί μοι του οράν τα εμά πταίσματα και μη κατακρίνειν τον αδελφόν μου». Να αφήσουμε, δηλαδή, το κουτσομπολιό, την ετεροπαρατήρηση, τη συνεχή αυστηρή κριτική, και να στραφούμε εντός μας, διορθώνοντας τα σφάλματά μας.

Η Σαρακοστή θέλει να μας αυτοσυγκεντρώσει και να συνδράμει στη θεραπεία μας από πνευματικά νοσήματα, που μας σκοτίζουν τον νου, μας δυσκολεύουν και στενοχωρούν τη ζωή μας.

Αν καταφέρουμε έναν βαθμό αυτογνωσίας και μετανοίας, τότε η Σαρακοστή δεν θα είναι μια σκυθρωπή και στείρα περίοδος, αλλά ένας σταθμός, που δεν θα είναι γεμάτος από καθηκοντολογικές υποχρεώσεις, αλλά ένα μαλάκωμα της πέτρινης καρδιάς μας, που θα οδηγήσει σε φιλαδελφεία και φιλοθεία.

Ο πολύς ορθολογισμός των δύσκολων καιρών θέλει να μας απομακρύνει μακριά κάθε μυστικισμό, ησυχασμό, μυστήριο ιερό, υπέρλογο και μεταφυσικό. Τα αποτελέσματα αυτής της απομακρύνσεως έχουν γίνει φανερά. Μελαγχολία και απελπισία επικρατούν, που θλίβουν τους πολλούς. Ωρίμασε ο καιρός για μια εκ βαθέων παραδοχή της αποστασίας και μια επιστροφή στο λίκνο της σταυρωμένης αγάπης.

Τη Σαρακοστή συχνά συμβαίνουν πειρασμοί, δοκιμασίες, σκάνδαλα και πτώσεις.

Είναι για να μας ωριμάσουν περισσότερο, να μας ισορροπήσουν και να μας φρονηματίσουν. Η ζωή των χριστιανών, ας μη το λησμονάμε ποτέ, είναι σταυρική. Δίχως σταύρωση δεν έρχεται ανάσταση.

Η Σαρακοστή είναι μια ωραία και καλή προετοιμασία, ένας διάδρομος ημίφωτος, που οδηγεί σε φωτεινό σαλόνι. Τα πόδια της Σαρακοστής είναι η προσευχή και η νηστεία. Προσευχή και νηστεία δίχως ταπείνωση και αγάπη δεν έχουν κανέναν καρπό. Νηστεία και προσευχή θέλουν να μετριάσουν τον πολύ εγωισμό μας.

Ας μη χάσουμε την ευκαιρία και αυτής της Σαρακοστής, καθώς πλησιάζει στη δύση της. Μέσα στην Εκκλησία τα προβλήματα βρίσκουν λύση. Ο παγερός χειμώνας φέρνει την άνοιξη. Το Τριώδιο το ακολουθεί το Πεντηκοστάριο. Η συννεφιά ποτέ δεν είναι μόνιμη. Μετά από αυτήν η λιακάδα είναι πιο ωραία. Τώρα, όπως λέει ένα υπέροχο τροπάριο, είναι «μετανοίας καιρός και δεήσεως ώρα».

πηγή: http://hellas-orthodoxy.blogspot.gr

πηγη

Για τους νέους που δυσκολεύονται να νηστέψουν

Νηστεία, μία παράξενη λέξη!
Θυμίζει στέρηση, παραίτηση από το δικαίωμά μας να φάμε ό, τι θέλουμε, να ζήσουμε όπως θέλουμε, θυμίζει απαγόρευση, παλαιότερες εποχές. Στους περισσότερους φαίνεται αστείο να βάζεις περιορισμούς στον εαυτό σου.

«Γιατί», ρωτούν, σε μια εποχή που όλα επιτρέπονται. Ποιό είναι το νόημα;
Κι όμως πίσω από την αλλαγή του φαγητού κρύβεται ένας άλλος τρόπος ζωής. Αφάνταστα νεανικός και επαναστατικός. Παραιτούμαστε από τα δικαιώματά μας, γιατί αγαπάμε Εκείνον περισσότερο απ’ όλα. Αλλάζουμε την τροφή μας γιατί κάνουμε υπακοή στα λόγια Του, στο παράδειγμα Του, ως μία μικρή ανταπόκριση στην θυσία Του.
Κάνουμε αντίσταση στο ρεύμα των πολλών, όχι γιατί εμείς είμαστε οι καλοί, αλλά γιατί θέλουμε να τους σκεφτόμαστε και να ζούμε γι’ αυτούς.

 Γιατί μόνο όποιος μαθαίνει να παραιτείται από τα δικαιώματά του, μπορεί να αγαπήσει πραγματικά τον άλλο, γιατί μπορεί να του δώσει, να του προσφέρει χωρίς να νοιαστεί να πάρει απ’ αυτόν.
 Γιατί όποιος ξέρει ότι μπορεί να ζήσει χωρίς κρέας, γάλα, τυρί, αυγό, ξέρει ότι μπορεί να ζήσει και χωρίς εγωισμό, χωρίς να τα θέλει όλα δικά του.
Ξέρει ότι μπορεί ν’ αγαπήσει και να προσευχηθεί για τον άλλο, ότι μπορεί να τον ακούσει θυσιάζοντας τον χρόνο του, μπορεί να νοιώσει την καημό του, να αξίζει το δάκρυ του, να χαρεί με το χαμόγελό του.

 Και είναι δύσκολο να νηστέψεις, όχι μόνο από φαγητό, αλλά και απ’ ό, τι σε χωρίζει από τον Χριστό και τον άλλο, που είναι η αμαρτία και το ψέμα.
Δεν είναι δύσκολο ν’ αφήσεις το μίσος και την κακία κατά μέρος, αρκεί να το ζητήσεις απ’ Αυτόν που σ’ αγαπά. Αρκεί να βάλεις αρχή προσπάθειας στην ζωή σου, σα να ξεκινάει τώρα. Αρκεί να μην πεις «δεν θα ξεχωρίσω», «δεν θέλω να με ειρωνευτούν», «δεν πειράζει, έχω χρόνο». Αρκεί να νοιώσεις ότι «είναι κάτι» να το παλέψεις. Κι έχει νόημα γιατί είναι η παράδοσή μας, είναι η ιστορία μας και νηστεύοντας κρατάς κάτι που ισχύει 2000 χρόνια τώρα. Γίνεσαι συνεχιστής μιας κίνησης ζωής προς Αυτόν που μας δίνει τη Ζωή.

Ξέρω ότι δεν είμαι μόνος μου στον αγώνα μου αυτό, ξέρω ότι είσαι και συ μαζί μου, κι είμαστε κι άλλοι. Γιατί μέσα από την νηστεία και την γιορτή βρίσκουμε το κλειδί της πίστης που ξεκλειδώνει την ψευτιά του σήμερα. Το κλειδί της αγάπης που δίνει αλλιώτικο νόημα στην ζωή μας. Και ξέρω ότι θέλεις αυτό το νόημα.
Γιατί πιστεύεις, γιατί ο Θεός υπάρχει μέσα σου.
Καλή Σαρακοστή!

πηγη

Μασόνοι στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, κάντε τα σπίτια σας Κρυφά Σχολειά (βίντεο)

Ομιλεί ο κ. Δημήτριος Νατσιός.

Υπάρχει όμως μια ομάδα, το βαθύ κράτος ακόμη, κρατάει από παλιά, το οποίο κάνει κουμάντο στο Υπουργείο Παιδείας. Το δε Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, πριν από τέσσερα χρόνια ο π. Γεώργιος Μεταλληνός κατήγγειλε και γράφτηκε σε πρωτοσέλιδο μιας Αθηναϊκής, πανελλαδικής σε κυκλοφορία, εφημερίδας, από τα 9 μέλη τα 5 είναι μασόνοι, και δεν το διέψευσαν ποτέ.
Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς.

Θυμάμαι ένα κείμενο του Καργάκου σε έναν συλλογικό τόμο για την οικογένεια έλεγε το εξής: οι γονείς και οι πατεράδες ας μην μιλάνε λέει για το ποδόσφαιρο, για τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό στα παιδιά τους, αλλά ας μιλήσουν για το Μεσολόγγι.

Να συζητήσουμε, να κλείσουμε όπως είπε ο κύριος Μαλκίδης ο Θεοφάνης τις τηλεοράσεις, τα βοθροκάναλα που διοχετεύουν ό,τι δηλητήριο υπάρχει μέσα στην Ελληνική οικογένεια και να συζητήσουμε με τα παιδιά. Να συζητούμε για σπουδαία πράγματα, να ξαναπιάσουμε το νήμα από την αρχή. Δεν χάθηκε τίποτε.

Τα σπίτια να γίνουν Κρυφά Σχολειά και να δώσουμε στα παιδιά το καλό βιβλίο. Πηνελόπη Δέλτα, Γαλάτεια Σουρέλη, Μυρσίνη Βιγγοπούλου, τυχαία φέρνω τώρα τρία ονόματα. Αυτοί που είναι προγραμμένοι από τα σχολικά βιβλία. Οι Μύθοι του Αισώπου, που δεν υπάρχουν. Επιτρέπεται να μην έχουμε Μύθους του Αισώπου, στο Δημοτικό τουλάχιστον, που είναι παγκόσμιο ανάγνωσμα; Και δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να διδάξεις τα παιδιά, με το μύθο. Μύθος εστί λόγος ψευδής εικονίζων την αλήθεια. Αυτό έκανε ο Αίσωπος, περνούσε τα μηνύματα με πολύ ευχάριστο τρόπο.
Ρωτήστε τα παιδιά σας, τα εγγόνια σας, κάντε ένα πείραμα σήμερα: πες μου παιδί μου αν θυμάσαι από τα περσινά βιβλία Γλώσσας ΕΝΑ κείμενο. Που να του έμεινε στη μνήμη. Κάντε το αυτό το πείραμα. Τίποτα. Γιατί; Δεν φταίνε τα παιδιά. Όταν τα μήλα είναι ξινά δεν φταίνε τα μήλα φταίνε οι μηλιές, Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός. Γίνετε κι εσείς οι γονείς, και οι δάσκαλοι βάζω εγώ, καλές μηλιές για να είναι και τα μήλα, τα παιδιά σας, γλυκά.

Το σπίτι επαναλαμβάνω, Κρυφό Σχολειό, και οι τάξεις, όσοι δάσκαλοι έχουμε αναφορά στην Πίστη και στην Πατρίδα. Εγώ δεν τα διδάσκω τα βιβλία, κάνω δικά μου κείμενα και δεν νομίζω να κατηγορηθώ από κανέναν αν διδάσκω στη θέση των συνταγών μαγειρικής τον Ελύτη, τον Βρεττάκο, τον Καβάφη και τους μεγάλους λογοτέχνες μας. Κάποιοι άλλοι να μην κοιμούνται ήσυχοι, που βάλανε την παιδεραστία μέσα στα σχολικά βιβλία. Αυτοί θα εκτεθούν στο τέλος, όταν φύγει αυτό το ψευτορωμαίικο και έρθει το πραγματικό ρωμαίικο.

πηγη

Κύριε Κουρουπλή είμαστε πολλοί που δεν θα πάρουμε την κάρτα πολίτη.

Αφού βγήκαν τα αφεντικά εξ Αμερικής και έδωσαν τις "ευλογίες " τους για τις ηλεκτρονικές ταυτότητες αναθάρρησε η δεύτερη φορά αριστερή κυβέρνηση (αλήθεια αριστερή κυβέρνηση που να τα χει τόσο καλά με την Αμερική πρώτη φορά βλέπω) και δια του κυρίου Κουρουπλή άρχισε  να διατυμπανίζει την πρόθεση της να αλλάξει τις ταυτότητες.



Μάλλον ξεχάσαμε ότι πέρυσι τέτοια εποχή στην διαβούλευση στην ΔΙΑΥΓΕΙΑ του νομοσχεδίου για την Κάρτα του Πολίτη η συντριπτική πλειοψηφία των  αρνητικών τοποθετήσεων οδήγησε στην αναβολή της έκδοσης της. 
Βέβαια λίγους μήνες αργότερα στο δημοψήφισμα καταλάβαμε πόσο σοβαρά λαμβάνεται υπόψη η λαϊκή βούληση. 
Όπως σοβαρά ελήφθησαν και οι χιλιάδες λαού που συγκεντρώθηκαν τον Φλεβάρη στα Προπύλαια να διαμαρτηρηθούν για την έκδοση της κάρτας του Πολίτη, όπως και οι χιλάδες των υπογραφών που έχουν συγκεντρωθεί. 

Κύριε Κουρουπλή μην ξεχνάτε δύο πράγματα, στην Ελλάδα γεννήθηκε η Δημοκρατία και ευδοκίμησε η Ορθοδοξία, άλλωστε και 'σεις δηλώνετε Ορθόδοξος. 
Αφήστε λοιπόν τα περί δήθεν κατάργησης της γραφειοκρατίας και διασύνδεσης των βάσεων δεδομένων, υπάρχουν πιο απλές λύσεις και το ξέρετε. 
Όπως ξέρετε επίσης ότι δεν θέλουμε τσιπάκια στις ταυτότητες και είμαστε πολλοί.

(Εστάλη από τον φίλο μας Κωνσταντίνο)

πηγη

Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς

Ημερομηνία εορτής:	02/03/2017
Τύπος εορτής:	Σταθερή. Εορτάζει στις 2 Μαρτίου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν: Αγιος Νικολαος Ο Πλανας (1851 - 1932)

Βιογραφία Ο Αγιος Νικόλαος γεννήθηκε στη Νάξο το 1851 μ.Χ., από τον Ιωάννη και την Αυγουστίνα, το γένος Μελισσουργού. Οι ευσεβείς γονείς του τον ανέθρεψαν με παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Από την παιδική του ηλικία εξέφρασε την έφεση και την αγάπη του προς τα ιερά και τα όσια. Ήταν φιλακόλουθος και διακονούσε πάντοτε στο ιερό τον παππού του ιερέα Γεώργιο Μελισσουργό. Προορισμένος από τον Θεό να γίνει λειτουργός των Αγίων Μυστηρίων Αυτού μετείχε αδιάλειπτα στη λειτουργική ζωή της Εκκλησίας με νηστεία, προσευχή και αγρυπνία. Μετά τον θάνατο του πατέρα του ήλθε με την μητέρα του και την αδελφή του στην Αθήνα, όπου έγινε προστάτης αυτών. Ενυμφεύθηκε, εχήρευσε όμως νωρίς. Η πρεσβυτέρα του απεβίωσε μόλις γεννήθηκε το παιδί τους, ο Γιαννάκης, που το μεγάλωσε μόνος. Ο Κύριος δεν εβράδυνε να τον αναδείξει λειτουργό της Εκκλησίας Του και τον κατέστησε εύθετο και εύχρηστο στο Ευαγγέλιο του Χριστού. Χειροτονείται διάκονος στις 28 Ιουλίου του 1879 μ.Χ., στο ναό Μεταμορφώσεως της Πλάκας, και μετά από πέντε χρόνια, στις 2 Μαρτίου 1884 μ.Χ., χειροτονείται Πρεσβύτερος στο ταπεινό εκκλησάκι του Αγίου Ελισσαίου, στο Μοναστηράκι. Διακονεί στο ιερό θυσιαστήριο επί 50 χρόνια περίπου (1884 - 1932 μ.Χ.), στους ναούς και του Αγίου Παντελεήμονος, κοντά στον Ιλισσό ποταμό, και της ακόμη πτωχότερης και απόμερης τότε Εκκλησίας του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου του λεγομένου «Κυνηγού», στη σημερινή οδό Βουλιαγμένης. Διακρίθηκε ως ο λειτουργικότερος ιερεύς, άνθρωπος προσευχής, του οποίου η ζωή υπήρξε και αναδείχθηκε συνεχής διακονία του Θυσιαστηρίου. Από «φυλακῆς πρωίας μέχρι νυκτός» παρέμενε στο ναό. Ήταν αφιλάργυρος κατά τον τρόπο και πλήρης έργων αγαθών και ελεημοσύνης. Του αρκούσε για τροφή λίγο ψωμί και λίγα χόρτα, τα οποία συνέλεγε ο ίδιος, και κάποιες φορές, λίγο γάλα που του πρόσφεραν βοσκοί στην ερημική τότε περιοχή της ενορίας του. Αλησμόνητες παρέμειναν οι αγρυπνίες τις οποίες ετελούσε στο ναό του Αγίου Ελισσαίου Αθηνών. Αναφέρονται και μαρτυρίες παιδιών, ότι τον έβλεπαν κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας μεταρσιωμένο να στέκεται υπεράνω της γης. Μαρτυρίες δε περιφανών λογίων, όπως του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και Αλέξανδρου Μωραϊτίδου, που έψαλλαν στις αγρυπνίες τις οποίες ετελούσε, εξαίρουν τη σπάνια και αγία ιερατική αυτού προσωπικότητα. Ο παπα- Νικόλας, ο λεγόμενος «απλός», ζούσε μέσα στη χαρά της Θείας Ευχαριστίας, την οποία τελούσε ανελλιπώς κάθε ημέρα, όπως την όριζαν οι λειτουργικοί κανόνες, και την παρέτεινε επί πολλές ώρες, για να έχει την πνευματική της απόλαυση. Πάντα ανταποκρινόταν στο γνήσιο ορθόδοξο φρόνημα και ετελούσε πανηγυρικά το Μυστήριο της ελεύσεως και παρουσίας του Αναστημένου Κυρίου, που αποκαλύπτει τον εαυτό Του, όπως τότε στο Μυστικό Δείπνο. Η χαρά της Αναστάσεως, που βρίσκεται στην καρδιά της Ευχαριστίας, γινόταν οντολογική αναψυχή και αγαλλίαση στον φλεγόμενο από θεία Αγάπη Γέροντα. Η μέθεξή του στην πασχάλια χαρά τον συνέπαιρνε. Δεν ήταν γι αυτόν ένα απλό εφημερικό καθήκον. Πρόφαση ήταν το επί ώρες παρατεινόμενο μνημόσυνο των ζωντανών και των κοιμηθέντων, από τον όγκο των σημειωμάτων που κρατούσε πάντα σ' ένα δισάκι. Στην πραγματικότητα δεν ήθελε να διακόψει ποτέ τη χαρά της Τράπεζας της Ευχαριστίας, τη θέα του Αναστημένου Σώματος και Αίματος του Χριστού. Ο αείμνηστος Γέροντας, αφού έφθασε στα 82 του χρόνια και έδωσε πρωτοφανή στον αιώνα μας μαρτυρία ουρανίων χαρισμάτων, οσιότητος, ταπεινώσεως, απλότητος, διακρίσεως, ελεημοσύνης, ασκήσεως και κατά Θεόν σοφίας, αφού εστάθηκε ο μοναδικός προστάτης χιλιάδων ορφανών και πτωχών και έφθασε στο ύψος θείας τελειότητος, εκοιμήθηκε οσίως εν ειρήνη το 1932 μ.Χ. και τον έθαψαν μπροστά στον Ναό του Αγίου Ιωάννη του Κυνηγού. Στις 29 Αυγούστου του 1992, τα ιερώτατα και θαυματουργά Λείψανα του Αγίου Νικολάου του Πλανά τοποθετήθηκαν σε ασημένια λάρνακα, που σήμερα βρίσκεται στο δεξιό κλίτος του Ιερού αυτού Ναού. Η Αγία μας Εκκλησία ανεκήρυξε και επισήμως ως άγιο τον Άγιο Νικόλαο τον Πλανά κατά την 135 η Συνοδική Περίοδο (1991 - 1992 μ.Χ.) του Πανσέπτου Οικουμενικού Πατριαρχείου, με εισήγηση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Νικοδήμου, και βεβαίως με την φροντίδα του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου κ.κ. Αμβροσίου. Οι Ασματικές Ακολουθίες του Αγίου Νικολάου του Πλανά, οι οποίες ευρίσκονται σε λειτουργική χρήση, συντάχθηκαν από τον Μητροπολίτη Πατρών κ. Νικόδημο, και από τον Αρχιμ. Νικόδημο Παυλόπουλο, Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Λειμώνος Λέσβου. Σύμφωνα με τον ιστοχώρο της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος η μνήμη του Αγίου ιερέως Νικολάου του Πλανά, τιμάται κατά την πρώτη Κυριακή του Μαρτίου, δια μεταθέσεως εκ της κυριώνυμης ημέρας αυτού, ύστερα από απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Σύμφωνα όμως με τον ιστοχώρο της Ιεράς Μητρόπολης Παροναξίας ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς εορτάζει κατά την καθιερωμένη Πανήγυρη της 2ας Μαρτίου. Εάν όμως η ημέρα της Εορτής συμπίπτει κατά την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, τότε η Μνήμη του εορτάζεται κατά την επομένη Κυριακή. Εμείς καταχωρούμε προσωρινά την εορτή του Αγίου Νικολάου Πλανά στις 2 Μαρτίου μέχρι να εξακριβώσουμε την ημερομηνία της εορτής του.

Ἀπολυτίκιον Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης. Τᾶς τοῦ πλάνου παγίδας ἐκφυγῶν, ἱερώτατε, ἀπλανῶς ἐπορεύθης διὰ βίου, πατὴρ ἠμῶν, Νικόλαε ἀοίδιμε Πλανᾶ, οὐράνια χαρίσματα λαβῶν, ἀγρυπνίαις καὶ νηστείαις, ἱερουργῶν ὁσίως τῷ Κυρίῳ σου. Ὅνπερ καθικετεύων ἐκτενῶς, Νάξιον ἱεράτευμα, πρέσβευε δωρηθῆναι καὶ ἠμὶν τὸ θεῖον ἔλεος. Κοντάκιον Ήχος βαρύς. Επί του όρους μετεμορφώθης. Εν παντί έθνει, καιρώ και χρόνω Θεός αμάρτυρον ουκ αφήκεν Αυτού την θείαν δόξαν και την θειότητα τους δε όντας αγίους εν τη γη αυτού και Πλανάν τον Νικόλαον εδόξασε και ημίν εδωρήσατο πρεσβευτήν, πατέρα και θερμόν εν ανάγκαις αντιλήπτορα. Μεγαλυνάριον Χαίροις, του Προδρόμου δούλος πιστός, των αγρυπνιών τε ο εργάτης ο θαυμαστός, χαίροις, εκκλησίας προφήτου Ελισσαίου το σέμνωμα και δόξα, πάτερ Νικόλαε!

Αγιογραφίες / Φωτογραφίες

Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς	Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς	Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς
Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς	Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς	Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς
Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς	Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς	Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς
Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς	Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς - Julia Hayes© (www.ikonographics.net)	Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς - Χρωστήρας© (xrostiras.blogspot.com)
Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς	Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς	Η κάρα του Αγίου Νικόλαου του Πλανά
Η λειψανοθήκη του Αγίου Νικολάου Πλανά	Η λειψανοθήκη του Αγίου Νικολάου Πλανά

"ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΥΠΟΦΕΡΩ;"

Ομιλία Γέροντος Νεκταρίου Μουλατσιώτη



http://www.gerontasnektarios.gr/2017/02/blog-post_20.html

Προσευχή και νηστεία δεν είναι αυτοσκοποί αλλὰ μέσα επικοινωνίας με τον Θεό

Εἰσερχόμενοι γιὰ ἀκόμη μία φορὰ στὸ στάδιο τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς αὐθόρμητα ἔρχονται ξανὰ στὴν σκέψη μας ἡ προσευχὴ καὶ ἡ νηστεία, τὰ δύο αὐτὰ χαρακτηριστικὰ καὶ ἀλληλένδετα ἀθλήματα τῆς ἀσκητικῆς περιόδου, ποὺ ἁπλώνεται μπροστά μας.

Ὅμως, ἡ ἐποχή μας, ποὺ θέλει ὅλα νὰ τὰ ἀπομυθοποιεῖ καὶ νὰ τὰ ἀμφισβητεῖ, ἀκόμη καὶ αὐτὰ τὰ «ἱερὰ θέσμια» τὰ ἰσοπεδώνει. Τὰ ἐρωτήματά της ἀκούγονται εὐλογοφανῆ καὶ πειστικὰ ποὺ κάποιες φορὲς φαίνεται νὰ μᾶς κλονίζουν. Τί νόημα ἔχει, μᾶς λένε, νὰ μιλᾶ κανεὶς στὸν Θεὸ προσευχόμενος γιὰ προβλήματα, ἀνάγκες καὶ αἰτήματα ποὺ ἔτσι καὶ ἀλλιῶς ὡς Παντογνώστης γνωρίζει;

Τί νόημα ἔχει ἄραγε γιὰ τὸν Θεὸ νὰ τρώει ἢ νὰ μὴν τρώει κάποιος, αὐτὴν ἢ κάποια ἄλλη τροφή, σὲ αὐτὴν ἢ σὲ κάποια ἄλλη ἡμερομηνία, γιὰ μικρὸ ἢ γιὰ μεγάλο χρονικὸ διάστημα;

Ἂν βλέπουμε ἔτσι τὴν προσευχὴ καὶ τὴν νηστεία, μᾶλλον ξεχνᾶμε τὸν πραγματικό τους σκοπὸ καὶ χάνουμε τὸ βαθύτερο νόημά τους. Προσευχὴ καὶ νηστεία δὲν εἶναι αὐτοσκοποὶ ἀλλὰ μέσα ἐπικοινωνίας μὲ τὸν Θεό. Εἶναι γέφυρες ποὺ πρέπει νὰ περνᾶμε γιὰ νὰ συναντᾶμε Ἐκεῖνον καὶ ὄχι νὰ στεκόμαστε πάνω τους. Ὅταν προσευχόμαστε στὸν Θεό, ἂς μὴν νομίζουμε ὅτι ἀρχίζουμε μιὰ ἀκατάσχετη φλυαρία γιὰ νὰ Τοῦ ποῦμε πράγματα ποὺ Ἐκεῖνος τάχα δὲν ξέρει, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἐκφράζουμε τὴν ἐξάρτησή μας ἀπὸ Αὐτόν. Γιὰ νὰ Τὸν ἀναγνωρίζουμε Κύριο τῆς ὕπαρξής μας. Γιὰ νὰ ταπεινωνόμαστε καὶ νὰ ἀφήνουμε τὴν ζωή μας στὰ χέρια Του, ὥστε τὸ Ἔλεός Του «νὰ μᾶς καταδιώκει πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς ἡμῶν».

Κάτι ἀνάλογο θὰ πρέπει νὰ συμβαίνει καὶ μὲ τὴν νηστεία, ὥστε νὰ μὴν τὴν ἐκφυλίζουμε σὲ μιὰ σωματικὴ δίαιτα γιὰ τὴν βιολογική μας εὐεξία.  Κάθε φορὰ ποὺ περιορίζουμε καὶ στερούμαστε τροφὲς καὶ ποτὰ στὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ εἶναι μόνο, γιὰ νὰ μένει τὸ πνεῦμα μας ἀφοσιωμένο σὲ Ἐκεῖνον. Ἐλεύθερο καὶ ἄγρυπνο, ὅσο μπορεῖ, ἀπὸ τὶς ἄλογες ἐπιθυμίες καὶ τὰ ἔνστικτα τῆς φύσης μας. Γιὰ νὰ μὴν φουντώνουν οἱ σάρκες καὶ πνίγουν τὴν ψυχή μας. Ἄλλωστε ὁ λόγος τοῦ Ἀποστ. Παύλου «πᾶς δὲ ὁ ἀγωνιζόμενος πάντα ἐγκρατεύεται» (Α΄ Κορ. 9,25) ἀποτελεῖ θεμελιώδη παράμετρο τοῦ χριστιανικοῦ μας ἀγῶνα ποὺ κανένας μας δὲν μπορεῖ νὰ παραβλέψει καὶ νὰ ἀγνοήσει μὲ ὅποιον τρόπο καὶ σὲ ὅποιον δρόμο διάλεξε νὰ πορευθεῖ στὴ ζωή.

Βέβαια, ἂς μὴν ξεχνᾶμε ποτὲ ὅτι ὅλες οἱ προσπάθειές μας σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο εἶναι γέφυρες καὶ μέσα ποὺ πρέπει νὰ κατατείνουν σὲ ἕναν μοναδικὸ προορισμὸ καὶ σκοπό, τὴν σωτηρία. Μέσο, λοιπὸν, καὶ γέφυρα εἶναι ἡ προσευχὴ καὶ ἡ νηστεία, μέσο καὶ γέφυρα ἡ ἄσκηση καὶ ἡ ἀγαθοεργία, μέσο καὶ γέφυρα ἡ μετάνοια καὶ ἡ φιλανθρωπία, μέσο καὶ γέφυρα ἀκόμη καὶ ἡ ἐξομολόγηση καὶ ἡ θεία κοινωνία, ἀρκεῖ νὰ μὴν ὑποκύπτουμε στὸν πειρασμὸ νὰ τὶς διαφημίζουμε, γιὰ νὰ μὴν χάσουμε τὸν κόπο μας καὶ τὴν ψυχή μας.

Καλή Ἁγία Τεσσαρακοστή, καλό καὶ καρποφόρο πνευματικό ἀγῶνα.

Με πατρικές εὐχές

Ὁ Μητροπολίτης
† Ὁ Κηφισίας, Ἀμαρουσίου καὶ Ὠρωποῦ Κύριλλος

πηγη

ΕΚΔΗΛΩΣΗ "ΠΟΡΦΥΡΑ"

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: «Αἰσθάνομαι πόσο ἔντονα ἐργάζονται μυστικὰ γιὰ τὴν καταστροφὴ τῆς Ἑλλάδος»

16 Ἰανουαρίου 1982 

«Ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασι. Αἰσθάνομαι πόσο ἔντονα ἐργάζονται μυστικὰ γιὰ τὴν καταστροφὴ τῆς Ἑλλάδος. Ἀρχίσανε μὲ τὴν γλῶσσα. Ὅσο ξεπέφτει ἡ γλῶσσα τόσο ξεπέφτει ὁ λαός. 

Λένε ὅτι θέλουν νὰ εὐκολύνουν τὰ παιδιά. Ἀλλ’ αὐτὸ δὲν εἶναι σωστό. Τὰ παιδιὰ καὶ πάλι δὲν θὰ μάθουν γράμματα, γιατὶ ἄλλο εἶναι τὸ αἴτιο. Τὸ αἴτιο εἶναι ἡ ὀρφάνια, ἡ ἔλλειψη τοῦ πατέρα. Ἡ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τὸν Θεό. Αὐτὴ δίνει τόπο στὸν παλαιὸ ἄνθρωπο ποὺ μπερδεύεται μὲ τὸν νέο καὶ κάνει μπερδεμένη τὴν ψυχή.» 

[…] Ὁ ἄσωτος ὅταν κατάλαβε τὴν ἀπελπιστικὴ κατάστασή του εἶπε μέσα του «Θὰ σηκωθῶ νὰ πάω στὸν πατέρα μου». 

Γιὰ νὰ τὸ εἰπεῖ ὅμως αὐτὸ αἰσθανόταν ὅτι εἶχε πατέρα, γιατὶ μόνο ἕνας ἄνθρωπος ποὺ ἔχει πατέρα μπορεῖ νὰ εἰπεῖ «θὰ γυρίσω στὸν πατέρα μου». 

Γι’ αὐτὸ, ὁ διάβολος ἢ ὁ παλαιὸς μέσα μας ἄνθρωπος προσπαθεῖ νὰ μᾶς πείσει ὅτι δὲν ἔχουμε πατέρα, ὅτι εἴμεθα ὀρφανοὶ καὶ γι’ αὐτὸ δὲν ἔχουμε ποῦ νὰ ἐπιστρέψουμε. Ἄρα μᾶς ὁδηγεῖ στὴν ἀπελπισία καὶ στὴν αὐτοκτονία. Θυμηθεῖτε ὅτι ὁ Ἰούδας κατάλαβε ὅτι ἁμάρτησε μὲ τὸ νὰ παραδώσει αἷμα ἀθῶο, ἀλλὰ δὲν αἰσθανόταν ὅτι εἶχε πατέρα καὶ δὲν εἶχε πιὰ νόημα γι’ αὐτὸν ἡ ζωὴ καὶ ἔτσι ἀπηγχονίσθη μόνος του. 

Ἡ ἔλλειψη νοήματος στὴν ζωή, ποὺ ἀποτελεῖ πρόβλημα γιὰ ἑκατομμύρια ἀνθρώπους ἔχει θεμέλιο καὶ αἰτία της τὸ γεγονὸς ὅτι ὅλοι αὐτοὶ δὲν γνωρίζουν ἢ δὲν πιστεύουν ὅτι ἔχουν πατέρα καὶ μάλιστα ὅτι ἔχουν πατέρα τὸν ἴδιο τὸν Θεό ποὺ εἶναι ἕτοιμος νὰ τοὺς ὑποδεχθεῖ μὲ ἀνοιχτὴ ἀγκαλιά.

Ὁ ἄσωτος δὲν ἀπελπίστηκε, διότι εἶχε πατέρα ὁ ὁποῖος τὸν περίμενε, ὅπως πίστευε, παρ’ ὅλο ποὺ αἰσθανόταν ὅτι δὲν εἶναι ἄξιος νὰ εἶναι γυιός του. Ὁ Ἰούδας αὐτοκτόνησε, γιατὶ δὲν πίστευε πιὰ ὅτι εἶχε πατέρα, ἀφοῦ τὸν πρόδωσε γιὰ τριάκοντα ἀργύρια. 

Τὸ βασικό, λοιπόν, αἴτιο τῆς κακοδαιμονίας μας εἶναι ὅτι αἰσθανόμαστε ὅτι εἴμαστε ὀρφανοί (κατὰ τὴν ἀντίληψή μας) καὶ ἔτσι μᾶς κάνει ὁ παλαιὸς ἄνθρωπος νὰ πιστεύουμε καὶ νὰ ζοῦμε στὴν ὀρφάνια καὶ στὴν ἀπελπισία τῆς ὀρφάνιας. 

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο: «Ἀπὸ τὸ Σημειωματάριο ἑνὸς Ὑποτακτικοῦ, τ. Α΄»

Πορφύριος


http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2017/02/blog-post_680.html