Οι Άγιοι Ακύλας και Πρίσκιλλα οι Απόστολοι (13/2) - Αντίβαρο στην ψευδογιορτή του εμπορικού «αγίου» Βαλεντίνου.

Ἀρχιδιακόνου Ἰωὴλ Φραγκάκου

Ἱεροῦ Ναοῦ Ἀκύλα καὶ Πρισκίλλης

Ἐδέσσης

 Οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι καὶ μάρτυρες Ἀκύλας καὶ Πρίσκιλλα κατάγονταν ἀπὸ τὸν Πόντο καὶ μάλιστα κατὰ τὴν παράδοση ἀπὸ τὴν Σινώπη. Ἀπὸ τὶς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων (18, 2-3) πληροφορούμεθα ὅτι ἤσαν «σκηνοποιοὶ τὴ τέχνη». Ἄδηλος εἶναι ὁ χρόνος προσελεύσεως τῶν στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Ἀσπάσθηκαν τὴν Χριστιανικὴ πίστη στὴν Ρώμη, ὅπου μετέβησαν ἐκ Πόντου; Ἢ ἐβαπτίσθησαν ὑπὸ τοῦ Παύλου εἰς τὴν Κόρινθο καὶ «ἤσαν αὐτῶ καθυπηρετούμενοι καὶ δουλεύοντες καὶ κατὰ πᾶσαν πόλιν καὶ χώραν ἀκολουθοῦντες καὶ συγκινδυνεύοντες ἐν πάσι πειρασμοίς», ὡς ἀναφέρει τὸ Συναξάρι; Ὅταν τὸ διάταγμα τοῦ Κλαυδίου (49-50 μ.Χ.) ὑποχρέωσε τοὺς Ἰουδαίους νὰ ἀναχωρήσουν ἐκ Ρώμης, τὸ εὐσεβὲς ζεῦγος ᾖλθε στὴ Κόρινθο, ὅπου ὠσαύτως ἐργάζονταν
ὡς σκηνοποιοί. Σχετικὴ μνεία ποιεῖται ὁ Λουκᾶς εἰς τὶς Πράξεις, ὅταν ἀναφέρει ὅτι ὁ Παῦλος εἰς τὴν Κόρινθο «εὕρων τινὰ Ἰουδαῖον ὀνόματι Ἀκύλαν, Ποντικὸν τῷ γένει, προσφάτως ἐληλυθότα ἀπὸ τῆς Ἰταλίας, καὶ Πρισκίλλαν γυναῖκα αὐτοῦ, διὰ τὸ διατεταχέναι Κλαύδιον χωρίζεσθαι πάντας τοὺς Ἰουδαίους ἀπὸ τῆς Ρώμης, προσῆλθεν αὐτοὶς καὶ διὰ τὸ ὁμότεχνον εἶναι ἔμεινε παρ’ αὐτοὶς καὶ εἰργάζετο».(18, 2-3).

Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος σὲ σχετικὴ ὁμιλία του λίαν ἐπαινετικῶς ἐγκωμιάζει τὴν εὐσεβῆ ξυνωρίδα τῶν Ἀποστόλων. Οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι οὗτοι, γράφει, ἐνῷ δὲν εἶχαν περιουσίαχρημάτων, «πλούτου παντὸς εὐπορωτέρου ἐκέκτηντο γνώμην». Εἶχαν ἀγαθὴ προαίρεση καὶ βαθεῖα πίστη. Θυσίασαν τὸν ἑαυτό τους καὶ τὴν ἄνεσή τους στὴν διακονία τοῦ Παύλου. Φιλοξένησαν αὐτὸν στὴν οἰκία τους. Καθ’ ἑκάστη ἡμέρα ἀπέθνησκον μετὰ τοῦ Παύλου καὶ ἤσαν ἕτοιμοι ἀνὰ πᾶσα στιγμὴ νὰ θέσουν εἰς κίνδυνο τὸν τράχηλό τους γι’ αὐτόν. Ἄλλωστε ὁ στενὸς σύνδεσμος τούτων φαίνεται καὶ ἐκ τοῦ ὅτι ἀκολούθησαν τὸν Παῦλο εἰς τὴν Ἔφεσο (Πράξεις 18, 18-19).  Αὐτὸ μαρτυρεῖ ὅτι «οὐ μικρᾶν καὶ ἡδονὴν καὶ ὀφέλειαν καὶ δόξαν ἐκαρπώσαντο νῦν, Παύλω τοσούτον συζήσαντες χρόνον».

Σημαντικὸς σταθμὸς τῆς ζωῆς τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Ἀκύλα καὶ Πρισκίλλης ἐν Ἐφέσῳ εἶναι ἡ κατήχησις ὑπ’ αὐτῶν τοῦ Ἀπολλώ. «Ἀκούσαντες δὲ αὐτοῦ Ἀκύλας καὶ Πρίσκιλλα
προσελάβοντο αὐτὸν καὶ ἀκριβέστερον αὐτῶ ἐξέθεντο τὴν ὁδὸν τοῦ Θεοῦ» (Πράξ. 18, 26). Καὶ ἐδῶ εἶναι τὸ θαυμαστό!  Οἱ σκηνοποιοὶ καὶ ἰδιῶτες τὸν λόγο παρέλαβαν διὰ νὰ κατηχήσουν εἰς Χριστὸν ἀκριβέστερο «ἄνδρα λόγιον καὶ δυνατὸν ἐν ταὶς Γραφαίς».

Τόσο πολὺ ἀγάπησε αὐτοὺς ὁ μέγας Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν Παῦλος διὰ τὴν ἀρετὴ καὶ τὴν πρὸς τὸν Χριστὸν πίστη τους, ὥστε νὰ μνημονεύει αὐτῶν εἰς τρεῖς ἐπιστολές του, ἤτοι τὴν Α’ πρὸς Κορινθίους, τὴν πρὸς Ρωμαίους καὶ τὴν Β’ πρὸς Τιμόθεον. Η Α’ πρὸς Κορινθίους συνετάγη εἰς τὴν Ἔφεσο, ἔνθα ὁ Ἀπόστολος γράφει : «Ἀσπάζονται ὑμᾶς ἐν Κυρίῳ πολλὰ Ἀκύλας καὶ Πρίσκιλλα σὺν τὴ κατ’ οἶκον αὐτῶν ἐκκλησία» (16,19). Καὶ ἐδῶ φαίνεται ὅτι ἡ ἀρετὴ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων δὲν ἦταν μικρή, ἀφοῦ κατόρθωσαν τὸν οἶκον τους νὰ τὸν καταστήσουν μικρὴ Ἐκκλησία. Τὸ ὑπεροχώτερο ὅμως ἐγκώμιο ὁ Παῦλος διὰ τὴν σεπτὴ αὐτὴν δυάδα τῶν ὁμοτέχνων του τὸ ἔπλεξε εἰς τὴν πρὸς Ρωμαίους ἐπιστολὴ (16, 3-4) : «Ἀσπάσασθε Πρίσκιλλαν καὶ Ἀκύλαν τοὺς συνεργούς μου ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, οἵτινες ὑπὲρ τῆς ψυχῆς μου τὸν ἑαυτῶν τράχηλον ὑπέθηκαν, οἲς οὐκ ἐγὼ μόνος εὐχαριστῶ, ἀλλὰ καὶ πᾶσαι αἳ ἐκκλησίαι τῶν ἐθνῶν, καὶ τὴν κατ’ οἶκον αὐτῶν ἐκκλησίαν». Καὶ εἶναι κανεὶς νὰ ἐκπλήσσεται. Εὐεργέτες τῶν Ἐκκλησιῶν οἱ σκηνοποιοί! «Οἱ μὲν ἐν ἀξιώμασι καὶ δυναστείαις σεσίγηνται, ὁ δὲ σκηνοποιὸς μετὰ τῆς γυναικὸς ἄδονται πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης». Τέλος ἐνθυμεῖται αὐτοὺς ὅταν γράφει τὸ 67 μ.Χ. πρὸς τὸν Τιμόθεο, ἐπίσκοπο ἐν Ἐφέσῳ, ἔνθα καὶ εὐρίσκετο τότε τὸ ζεῦγος (Β’ Τίμ. 4, 19). Οὗτοι κατὰ τὴν παράδοση πολλὰ θαύματα ποιήσαντες καὶ «ὕστερον πιασθέντες ἀπὸ τοὺς ἀπίστους, ἀπεκεφαλίσθησαν καὶ ἔτσι ἐδιάβηκαν ἀπὸ τὴν γῆν εἰς τοὺς Οὐρανούς».

Ἀπολυτίκιο. Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.

Χριστὸν ἀγαπήσαντες καὶ φωτισθέντες τὸν νοῦν, τὴ πίστει ἐνούμενοι καὶ συζυγία σεμνή, Ἀκύλας καὶ Πρισκίλλα ἤσαν μὲν προεστῶτες ἐκκλησίας κατ’ οἶκον, Παύλου δὲ τοῦ φωστῆρος συνεργοὶ καὶ προστᾶται. Διὸ αὐτοὺς τιμήσωμεν καὶ μιμησώμεθα.

synaxarion.gr 

πηγη

Ποιοὶ καὶ γιατί θέλουν νὰ ἀφανίσουν τὴν ἑλληνικὴ Ὀρθοδοξία

Γράφει ὁ Νίκος Χειλαδάκης, Δημοσιογράφος-Τουρκολόγος
Ἐνῶ ἡ χώρα μᾶς ἔχει ριχτεῖ στὸν γκρεμὸ ἀπὸ μία διεφθαρμένη  πολιτικὴ κλίκα, ἐνῶ ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία θρηνεῖ σχεδὸν καθημερνὰ τὰ θύματά της ἀπὸ αὐτὴ τὴν «θύελλα», ἕνα μεγάλο μέρος αὐτῆς τῆς κλίκας τὸν τελευταῖο καιρὸ ἔχει ἐντείνει τὶς προσπάθειες  ἀποχριστιανοποίοησης τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους, μὲ μία ἐπιχείρηση ἀποκαθήλωσης ὅλων τῶν πατροπαράδοτων ὀρθοδόξων συμβόλων ἀπὸ ὅλες τὶς δημόσιες λειτουργίες. Μάλιστα ὅλοι αὐτοὶ ποὺ πνέουν μένεα κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας, προβάλλουν πρότυπα δυτικῶν χωρῶν ὅπου ὁ χριστιανισμὸς ἔχει καταντήσει ἕνα φολκλορικὸ σύμβολο χωρὶς καμία οὐσία καὶ οἱ ναοὶ γίνονται γυμναστήρια, μπαράκια, ἀκόμα καὶ μουσουλμανικὰ τεμένη καὶ ἄνδρα διαφόρων νεοπαγανιστικῶν δοξασιῶν.  Ἡ ἐκστρατεία αὐτὴ συνοδεύεται συχνὰ καὶ ἀπὸ ἕνα ἀνθελληνικὸ μένος ποὺ σκοπὸ ἔχει νὰ σβήσει ὅλη τὴν ἑλληνικὴ ἱστορία καὶ νὰ διαστρεβλώσει κάθε πραγματικὴ ἀλήθεια σχετικὰ μὲ πρόσφατα ἱστορικὰ γεγονότα ποὺ σημάδεψαν τὴν πορεία μας σὰν Ἕλληνες, σὰν πρόσωπα ὀρθόδοξά της μίας ἀληθινῆς, καθολικῆς, ὀρθόδοξης ἐκκλησίας.
Ἐξετάζοντας ἀπὸ ποὺ προέρχεται ὅλη αὐτὴ ἡ ἐπιχείρηση  ἀποορθοδοξοποίησης τῶν Ἑλλήνων, διακρίνουμε κάποιες κυρίες ἀφετηρίες ὅλης αὐτῆς τῆς ἐκστρατείας ἡ ὁποία τελευταία ἔχει ἐντατικοποιηθεῖ σὲ μεγάλο βαθμό. Δὲν θὰ ἀναφερθῶ σὲ διάφορους  αἱρετικοὺς καὶ ἀλλόδοξους γιατί αὐτοὶ εἶναι ἐκτός του πεδίου μας. Ἡ προσοχὴ μας  συγκεντρώνεται στὸ κύριο σῶμα τοῦ ἑλληνικοῦ κόσμου καὶ....

 σὲ ὅλους αὐτοὺς ποὺ στὴν συντριπτική τους πλειοψηφία εἶναι βαπτισμένοι, ἂν καὶ μεταγενέστερα ἔχουν ἀπαρνηθεῖ συνειδητὰ αὐτὸ τὸ βάπτισμα.
Ἡ πρώτη κατηγορία εἶναι οἱ ἀριστεροὶ  μὲ τὶς διάφορες διακλαδώσεις τους καὶ οἱ αὐτοαποκαλούμενοι «προοδευτικοί». Αὐτοὶ ἦταν πάντα καὶ ἐκ δόγματος ἀντίθετοι πρὸς κάθε θρησκεία καθὼς προβάλλονται ὡς ὑλιστές. Στὴν ἑλληνικὴ περίπτωση ὑπῆρχε πάντα μία ἰδιαιτερότητα, καθὼς ἡ ὀρθόδοξη παράδοση ἦταν ἀνέκαθεν  δυνατὴ στὰ λαϊκὰ στρώματα ποὺ ὑποτίθεται ὅτι ἐκπροσωποῦν οἱ ἀριστεροί. Ἔτσι παρατηρήθηκε σὲ κάποιες ἱστορικὲς συγκυρίες  τὸ παράδοξο φαινόμενο ἀριστεροὶ νὰ συμπλεύσουν μὲ ὀρθόδοξα σύμβολα. Ἀξέχαστη εἶναι ἡ γνωστὴ φωτογραφία τοῦ παπᾶ τοῦ ΕΑΜ μὲ τὸ ὅπλο στὸ χέρι νὰ πολεμᾶ τοὺς Γερμανοὺς κατακτητές. Στὴν δεκαετία του ὀγδόντα ὑπῆρξε μία ἀξιοπρόσεκτη προσπάθεια σύγκλυσης τῆς Ὀρθοδοξίας μὲ τὶς ἀριστερὲς ἰδεολογίες μὲ πρωτεργάτη τὸν ἀξέχαστο διανοούμενο τῆς ἀριστερᾶς καὶ ἱστορικό της Θεσσαλονίκης, τὸν Κωστὴ Μοσκώφ, ἐνῶ καὶ ὁ Μίκης Θεοδωράκης εἶχε δεῖ τότε μὲ θετικὸ μάτι αὐτὴ τὴν κίνηση. Σήμερα δυστυχῶς οἱ λεγόμενοι ἀριστεροὶ εἶναι πιὸ στενοκέφαλοι καὶ ἀπὸ τοὺς κλασικοὺς σταλινικούς. Πολεμᾶνε μὲ λύσσα κάθε ὀρθόδοξη παρουσία φτάνοντας σὲ παράλογες ἀπαιτήσεις ὅπως φορολογία τῶν ὀρθοδόξων χριστιανῶν κ.α. Βουλευτὲς  ἀριστερῶν κομμάτων, ὅπως ἡ γνωστὴ «κυρία τοῦ συνωστισμοῦ», ἀσχολοῦνται συνεχῶς λὲς καὶ ἔχουν λύσει ὅλα τὰ ἄλλα προβλήματα τῆς κρίσης μὲ τὸ πῶς θὰ κατεβάσουν τὶς εἰκόνες ἀπὸ τὰ δικαστήρια καὶ τὰ σχολεῖα καὶ τὸ πῶς θὰ καταργήσουν τὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν.
Ἡ δεύτερη κατηγορία προέρχεται ἀπὸ τὸν ἀντίθετο πόλο. Εἶναι αὐτοὶ ποὺ  αὐτοαποκαλοῦνται νεοφιλελεύθεροι καὶ ἐκ θέσεως ἄθεοι. Εἶναι ὀπαδοὶ μίας χρηματιστηριακῆς «δημοκρατίας», ὅπου οἱ δημοκρατικὲς ἀρχὲς ἔχουν ἀξία μόνο ὅταν λειτουργοῦν στὴν ὑπηρεσία ἑνὸς ἄτεγκου κεφαλαιοκρατικοῦ κατεστημένου. Αὐτὴ ἡ κατηγορία ἀσπάζεται ὅλα τὰ συστατικά του σύγχρονου δυτικοῦ καταναλωτικοῦ πολιτισμοῦ ποὺ ἔχει δημιουργήσει ὅλες τὶς σύγχρονες ψυχασθένειες τῆς καταρρέουσας δυτικῆς κοινωνίας.  Καὶ αὐτὴ ἡ κατηγορία  μετέχει στὴν ἐκστρατεία ἀφανισμοῦ  τοῦ ὀρθόδοξου συναισθήματος τῶν Ἑλλήνων.
Στὴν ἐκστρατεία αὐτὴ μετέχει ἐνεργὰ καὶ  τὸ ἑλληνικὸ τηλεοπτικὸ κατεστημένο ποὺ ἀπὸ τὴν δεκαετία τοῦ ἐνενήντα, ὅταν ἀφέθηκε ἐλεύθερο καὶ ἀσύδοτο, χρησιμοποίησε ὅλη τὴν δύναμή του ποὺ τοῦ ἔδινε ἡ ζωντανὴ εἰκόνα γιὰ νὰ διαστρέψει κάθε ἱστορικὴ παράδοση καὶ νὰ πλάσει ἕνα πρότυπο νεοέλληνα ποὺ τὰ ἰδανικὰ τοῦ εἶναι ὁ εὔκολος καὶ χωρὶς κόπο πλουτισμός, ἀδιαφορώντας γιὰ κάθε ἠθικὴ ἢ ἀκόμα καὶ νομικὴ συνέπεια, ἡ ἐκπόρνευση τῆς νεολαίας καὶ ἡ διακομωδόμηση κάθε ἐθνικοῦ καὶ ὀρθόδοξου φρονήματος, τὸ ὁποῖο μάλιστα καταδικάζεται   σάν…φασισμὸς καὶ ἄλλες ἔξυπνες «ἐτικέτες».  
Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἕνα ἄλλο ἀντιορθόδοξο μέτωπο  ποὺ προέρχεται δυστυχῶς μέσα ἀπὸ τοὺς ἴδιους κόλπους τῆς ὀρθόδοξης ἐκκλησίας.  Εἶναι ὅλοι αὐτοὶ οἱ ρασοφόροι  ἱεράρχες ποὺ χάριν κάποιας πάλι «προοδευτικότητας» καὶ παρεξηγημένης ἀνεκτικότητας, πρεσβεύουν οὐνιτικὲς ἀπόψεις, παίρνουν μέρος σὲ συλλειτουργίες μὲ αἱρετικούς, ἀκόμα καὶ μὲ ἀλλόδοξους, παραβιάζοντας ἔτσι ὅλους τους κανόνες τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τῶν Συνόδων. Ἐδῶ σημαντικὸς εἶναι ὁ ρόλος  τῆς ἱεραρχίας, ἡ ὁποία δὲν ἔχει ἀνταποκριθεῖ στὶς μεγάλες της εὐθύνες σὲ αὐτὸ τὸ σημαντικὸ θέμα. Ἡ Ὀρθοδοξία δὲν συμβιβάζεται, δὲν ἐκσυγχρονίζεται, οὔτε ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ «προοδευτικότητα» γιατί εἶναι πέραν ἀπὸ αὐτὲς τὶς στενὲς ἀνθρωπινὲς ἀντιλήψεις καὶ καλύπτει διαχρονικὰ τὴν ἀνθρώπινη ἐξέλιξη καὶ κυρίως τὰ βασικὰ ἀνθρώπινα  ἐρωτήματα.
Ὅλος αὐτὸς ὁ ἀνελέητος πόλεμος κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας ἀναμένεται νὰ κορυφωθεῖ. Γιὰ τοὺς νεοταξικοὺς ἰθύνοντες δὲν πρέπει νὰ ἐπαναληφθεῖ τὸ παράδειγμα τῆς πτώσης τοῦ Βυζαντίου ὅπου ἡ Ὀρθοδοξία ἐπέζησε. Τὸ σχέδιο εἶναι παράλληλα μὲ τὴν ἀπώλεια τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας  μας, νὰ δοθεῖ καὶ τὸ τελικὸ χτύπημα στὴν  ὀρθόδοξη ἑλληνικὴ ταυτότητα ἔτσι ὥστε οἱ νεοέλληνες νὰ καταντήσουν «προβατάκια ἐπὶ σφαγὴ» καὶ ἡ χώρα αὔτη ποὺ κάποτε ἄνθισε καὶ μεγαλούργησε ὁ ἑλληνορθόδοξος πολιτισμὸς νὰ ἀποτελέσει ἕνα τουριστικὸ μνημεῖο χωρὶς μάλιστα καὶ πολλὲς ἀξιώσεις ἐπισκεψημότητας. Θέλουν νὰ μᾶς κάνουν νὰ πιστέψουμε ὅτι εἴμαστε ἀπομεινάρια ἑνὸς θρησκευτικοῦ Μεσαίωνα πού… ἐμποδίζει τὴν «πρόοδο» τῆς χώρας. Πῶς ὅτι ἱερὸ καὶ ὅσιό μας τὸ παραδώσαν οἱ προγονοί μας, δὲν εἶναι τίποτα ἄλλο παρὰ ἕνα «σπασμένο βάζο» ποὺ τὰ συντρίμμια τοῦ εἶναι γιὰ τὰ σκουπίδια. Ἔχουν τόσο πολὺ παρασυρθεῖ ἀπὸ τὸ μένος τοὺς κατὰ τὴ Ὀρθοδοξίας, ποὺ φτάνουν στὸ σημεῖο νὰ θέλουν νὰ μᾶς ἐπιβάλλουν νὰ πιστέψουμε  ὅτι «πρόοδος» εἶναι ἡ… ὁμοφυλοφιλία, τὸ εὔκολο διαζύγιο, ἡ ἀνοχὴ τῆς μοιχείας, ἡ ἀποδοχὴ τῆς εὐδαιμονισμοῦ ὡς ἀνθρώπινου δικαιώματος, ἡ ἀποδοχὴ τῶν ἐκτρώσεων σὰν μία φυσιολογικὴ πράξη, ἀκόμα καὶ ἡ γενετικὴ ἐπέμβαση μὲ τὸ ἔλεγχο πρὶν ἀπὸ τὴν γέννηση. Καὶ γιὰ νὰ ἐμφανίζονται  καὶ ἀνεκτικοί, μᾶς λένε ὅτι ἂν ἡ ἐκκλησία ἐπιθυμεῖ νὰ ἔχει κάποια ἀξιοπιστία ὅσον ἀφορᾶ τὴ «προοδευτικότητά» της, θὰ πρέπει νὰ ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ τὰ παλιὰ ἀναχρονιστικά της πρότυπα καὶ νὰ ἀποδεχτεῖ ὅτι ἀρρωστημένο καὶ διεστραμμένο σάν…φυσιολογικό,  ἄσχετα ἂν παραβιάζονται ἀκόμα καὶ οἱ στοιχειώδεις νόμοι τῆς φύσεως καὶ παράλληλα ὅτι παραδοσιακὸ καὶ φυσιολογικὸ σάν… ἀναχρονιστικὸ καὶ ξεπερασμένο. Ἄλλωστε, ὅπως πρεσβεύουν, τὸ φυσιολογικὸ δὲν εἶναι τίποτα παραπάνω ἀπό… μία ὑποκειμενικὴ ἀντίληψη.
Ἑτερόκλητοι παράγοντες συγκλείνουν σὲ μία κοινὴ γραμμὴ ἐξόντωσης τῆς ἑλληνικῆς ὀρθόδοξης ταυτότητας καὶ ἀπάλειψης κάθε ἴχνους καὶ παρουσίας αὐτοῦ ποὺ μᾶς ἐμψύχωσε καὶ μᾶς κράτησε ἐν ζωὴ χιλιετίες ἱστορίας καὶ ἀγώνων γιατί ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι τὸ τελευταῖο προπύργιο αὐτῆς τῆς χώρας ποὺ ἀκόμα δὲν ἔχει καταστραφεῖ ἀπὸ τὸ νεοταξικὸ καταστημένο τους. Γι’ αὐτὸ καὶ ἀκόμα τὴν ὑπολογίζουν σοβαρὰ καὶ γι' αὐτὸ «τρίβουν τὰ χέρια τους» ποὺ στὴν κεφαλὴ τῆς ἱεραρχίας βρίσκεται ὅτι πιὸ βολικὸ θὰ ἤθελαν γιὰ αὐτὴ τὴν συγκυρία τῆς ἐθνική μας συμφορᾶς. Ἀλλὰ ὡς πότε;
Ἡ σημερινὴ Ἑλλάδα περνᾶ μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες κρίσεις στὴν ἱστορία της. Ἡ κρίση αὐτὴ εἶναι οἰκονομική, πολιτική, ἐθνική, κοινωνικὴ καὶ   γίνεται  καὶ θρησκευτική. Αὐτοὶ  ποὺ μᾶς ὁδήγησαν ἐδῶ, αὐτοὶ ποὺ ἔφεραν τὴν ἐθνικὴ καταστροφή, ἀντὶ νὰ προσπαθοῦν νὰ λύσουν τὰ προβλήματα ποὺ συσσώρευσαν τώρα θέλουν νὰ μᾶς ἀποτελειώσουν βάζοντας στὸ στόχαστρό τους καὶ τὴν ἑλληνικὴ Ὀρθοδοξία. 
Ἀλλὰ ὅπως εἶπε καὶ ὁ ἀξέχαστος παππούλης, ὁ πατήρ Παΐσιος, «Σήμερα οἱ φίλοι μας θέλουν νὰ μᾶς τσαλακώσουν λίγο καὶ οἱ ἐχθροί μας νὰ μᾶς ξεσκίσουν. Δὲν πειράζει ὅμως. Ἔχουν οἱ ἄνθρωποι τὰ σχέδια τους. Ἔχει καὶ ὁ Θεὸς τὰ δικά Του»

πηγη

Περί των δύο σπουδαιότερων εντολών του Χριστού και περί της Θεότητος αυτού

Μιχαήλ Χούλη, Θεολόγου

“Διδάσκαλε, ποια είναι η μεγαλύτερη εντολή στο Νόμο;”, ρώτησε ένας γραμματέας - νομικός της εποχής εκείνης τον Ιησού. Αποκρίθηκε ο Ιησούς και είπε: “Η μεγαλύτερη εντολή είναι «Άκουε Ισραήλ, ο Κύριος ο Θεός μας είναι ένας Κύριος». Και να αγαπάς τον Κύριο τον Θεό σου με όλη την καρδιά και την ψυχή σου και με όλη τη διάνοιά σου και με όλη σου τη δύναμη. Αυτή είναι η πρώτη εντολή. Δεύτερη, όμοια μ’ αυτή, είναι το να αγαπήσεις τον πλησίον σου όπως τον εαυτόν σου. Από αυτές τις δύο εντολές εξαρτώνται όλος ο νόμος και οι προφήτες”. Ενώ δε ήσαν μαζεμένοι οι Φαρισαίοι, τους ρώτησε ο Ιησούς: “Τι πιστεύετε σχετικά με τον Χριστό; Ποίου είναι υιός;” Λέγουν σ’ αυτόν: “Του Δαυίδ”. Αυτός τους λέγει: “Πώς λοιπόν ο Δαυίδ ονομάζει δια του Πνεύματος τον Χριστό Κύριο, και λέγει μάλιστα: ‘Είπε ο Κύριος στον Κύριόν μου, κάθισε στα δεξιά μου, μέχρις ότου κάνω τους εχθρούς σου χαλάκι για τα πόδια σου’; Διότι εάν ο Δαυίδ τον ονομάζει Κύριο, πώς είναι δυνατόν να είναι υιός του;” Και κανείς δεν μπορούσε να του απαντήσει και να του αντιτείνει κάτι, ούτε τόλμησε κανείς πλέον από εκείνη την ημέρα (αφού ένοιωσαν το μεγαλείο Του), να τον ρωτήσει κάτι σχετικό (Μθ. 22,34-46 & Μκ. 12,28-37).

Η πρώτη σπουδαία αλήθεια που εξάγουμε από το παραπάνω ευαγγελικό κείμενο είναι η εξής: Η ενότητα των προσώπων στη Θεότητα και ταυτόχρονα το Τριαδικόν του Θεού φαίνεται ήδη από την Παλαιά Διαθήκη, και μάλιστα στο Δευτερονόμιο (6,4), στη μεγάλη Ομολογία πίστεως του Ισραήλ, όπως επαναλαμβάνει και ο Ιησούς: «Άκουε Ισραήλ: Ο Κύριος ο Θεός μας είναι ένας Κύριος». Η φράση “ο Θεός ημών” είναι μετάφραση του αντίστοιχου εβραϊκού “Ελωένου” και σημαίνει κατά λέξη “οι Θεοί μας”. Ώστε αν κατά λέξη και εννοιολογικά μεταφέρουμε από τα εβραϊκά στα ελληνικά την παραπάνω σπουδαιότερη δογματική εξαγγελία των Ισραηλιτών, θα έχει ως εξής: «Άκουε Ισραήλ: Ο Γιαχβέ, ΟΙ ΘΕΟΙ ΜΑΣ, είναι ένας Κύριος». Και όχι μόνο αυτό, αλλά στα εβραϊκά η λέξη ‘εις’ (ένας) αποδίδεται δια της λέξεως ‘εχάδ’, που σημαίνει όχι απόλυτη μονάδα αλλά μονάδα με τη σημασία της ενότητας, συνθετική, και στην περίπτωσή μας Τριαδική. Επιπλέον, το ΖΟΑΡ, ερμηνευτικό βιβλίο των Ιουδαίων, εξηγώντας το παραπάνω εδάφιο αναφέρεται σε Τριάδα Θείων Προσώπων -στον Πατέρα, τον Μεσσία διαμέσου του Δαυίδ, και τον Κύριο (Άγιο Πνεύμα)- και καταλήγει πως «και οι τρεις αυτοί είναι Ένας» (βλ. David L. Cooper, ‘Η Παλαιά Διαθήκη και η Τριαδικότητα του Θεού’, εκδ. Πέργαμος, Αθ. 1999).
Στη συνέχεια διαπιστώνουμε ότι σύμφωνα με τον Ιησού Χριστό, δεν ασφυκτιά η πνευματική ζωή του ανθρώπου και η σωτηρία του από την τυπολατρική τήρηση 613 εντολών, όπως πίστευαν τότε και ζητούσαν από τους πιστούς οι Ιουδαίοι νομοδιδάσκαλοι, αλλά εξαρτάται από την σωστή σχέση και αγάπη προς τον Θεό και την αγάπη προς τον συνάνθρωπο, που αν είναι αυθεντική μηχανεύεται όχι 613 αλλά άπειρους τρόπους για να εξυπηρετήσει και προσφέρει προς τους έχοντες ανάγκη, ηθική και υλική. Η ΟΡΘΟΠΡΑΞΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΗΛΑΔΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ, αλλά και δεν υπάρχει ορθή δόξα περί Θεού, ή δεν έχει νόημα για τον κόσμο του σήμερα και προπαντός του αύριο, αν δεν συνοδεύεται από την ανάλογη διαγωγή και αγαπητική στάση τόσο προς τους γύρω μας ανθρώπους, όσο και προς τα ζώα, τα φυτά ή τα πράγματα. Η ορθόδοξη πράξη και ζωή είναι μια διαρκής θυσία για τους άλλους, και σαν θυσία ανιδιοτελής προϋποθέτει ή συνεπάγεται πόνο. Όχι για να δικαιωθεί κανείς ατομικά, μα για να αποτελέσει ο ίδιος μια διαρκή ευχαριστία προς τον Κύριο και μια διαρκή μαρτυρία προς το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζει και κινείται, που φανερώνει την Ανάσταση του Θεανθρώπου και την αληθινή ζωή που αναβλύζει από τον άδειο τάφο Του για όλους μας.
Αυτός που αγαπά αληθινά, έξω από συμφέροντα και εγωιστικά κίνητρα, δεν μπορεί παρά να βαδίζει το δρόμο του Θεού και να ευλογείται από τη θεϊκή Του παρουσία. Αξίζει ν’ αναφέρουμε στο σημείο αυτό την ευαγγελική περικοπή της Κρίσεως, κατά την οποία ο Κύριος ταυτίζει τον εαυτόν του με τους ελάχιστους και καταφρονεμένους αδελφούς Του, πτωχούς, πεινασμένους, γυμνούς, φυλακισμένους κ.λπ., και τονίζει πως θα κρίνει στο ουράνιο δικαστήριο τους πάντες με βάση την αγάπη, που οφείλουμε να προσφέρουμε προς όλους εκείνους που την έχουν ανάγκη, που πονούν και αδικούνται (Μτθ. 25,34-41). Αν λοιπόν θυσιαστεί κανείς για το συνάνθρωπό του και δώσει από αγάπη τον εαυτόν του, ουσιαστικά θυσιάζεται για τον Χριστό, αφού ο Χριστός ταυτίζεται με όλους εκείνους που υποφέρουν και αναζητούν τη βοήθειά μας.
Ο Ιησούς πράγματι ρεαλιστικά διακηρύσσει: “Δεν θα μπει στη βασιλεία των ουρανών καθένας που μου λέγει: ‘Κύριε, Κύριε’, αλλά εκείνος που κάνει το θέλημα του Πατέρα μου του επουράνιου” (Μτθ. 7,21-22). Άλλωστε, και με το στόμα του προφήτη Μιχαίου, ο Θεός αποκαλύπτει στην Παλαιά Διαθήκη: “Ανηγγέλθη σε σένα άνθρωπε τι είναι αγαθό και τι ο Κύριος ζητά από σένα. Τίποτε άλλο, παρά να εξασκείς την δικαιοσύνη, να δείχνεις αγάπη και ταπεινά να περιπατείς μετά του Θεού σου” (βλ. Ν.Μ. Παπαδόπουλου, “Υπόμνημα εις το βιβλίο του Μιχαίου, σελ. 170). Αληθινά λοιπόν χριστιανός δεν είναι εκείνος που θεολογεί εγκεφαλικά για το Θεό, ούτε εκείνος που τυπικά και μόνο επισκέπτεται μερικά κυριακάτικα πρωινά το ναό Του, αλλ’ εκείνος που μαρτυρεί με τη διαγωγή, τη σεμνή και ταπεινή στάση του και ιδιαίτερα με την έμπρακτη αγάπη του, ότι υπάρχει Θεός, Ανάσταση, Κρίση, Παράδεισος και Κόλαση.
Τρίτον και εξίσου σπουδαίο: Όπως αποκαλύπτει ο Χριστός για τον εαυτόν Του, στον Χριστολογικό Ψαλμό 109 (Ο΄), ο Δαυίδ λέγει: “ΕΙΠΕ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΟΥ: Κάθισε στα δεξιά μου, μέχρις ότου κάνω τους εχθρούς σου χαλί για τα πόδια σου (τους υποτάξω κάτω από την εξουσία σου)” (στίχ. 1). Σαφώς και εδώ υποδηλώνονται τα δύο πρόσωπα της Αγίας Τριάδος, ο Πατήρ και ο Υιός. Στη συνέχεια του ιδίου Ψαλμού εμφανίζεται και το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, το Άγιον Πνεύμα, διότι ο Πατέρας απευθυνόμενος στον Υιό Του, του λέγει: “Ο ΚΥΡΙΟΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΔΕΞΙΑ ΣΟΥ, εκμηδένισε (συνέτριψε) τους βασιλείς της γης, την ημέρα της οργής Του” (στίχ. 5). Ως εκ τούτου αντιλαμβανόμαστε ότι, συνεσκιασμένα λόγω κινδύνου εκ της γειτονικής με τους Ιουδαίους ειδωλολατρίας, η Π.Δ., σε αρκετές μάλιστα περιπτώσεις, αποκαλύπτει τον Ένα και Τριαδικό Θεό στα μάτια των αληθινών και ευσεβών πιστών, αλλά και τον μοναδικό Μεσσία και λυτρωτή Ιησού Χριστό -βλ. και ‘Φιλοξενία τριών ανδρών από τον Αβραάμ’ (Γεν. 18,1-3), ‘Καταστροφή Σοδόμων και Γομόρρων από δύο Κυρίους εξ ονόματος τρίτου Κυρίου’ (Γεν. 19,24) κ.α.
Τέλος, πόσο οι σημερινοί χριστιανοί κάνουμε πράξη την αγάπη, που οδήγησε τον Θεάνθρωπο Ιησού μέχρι το Σταυρό και τον θάνατο; Πόσο βαδίζουμε στα βήματα του ουράνιου διδασκάλου, ο οποίος προτίμησε να διδάξει με το αίμα Του κυρίως και όχι μόνο με τα λόγια Του; Πόσο αυθεντικοί χριστιανοί είμαστε αν λατρεύουμε μόνο με τα χείλη, ενώ τα χέρια μας καταστρέφουν αντί να οικοδομούν τη βασιλεία του Θεού πάνω στη γη; Μήπως ακούγονται προς ονειδισμό πολλών τα βαρυσήμαντα λόγια του απ. Παύλου: “Εξ’ αιτίας σας το όνομα του Θεού βλασφημείται μεταξύ των εθνικών”; (Ρωμ. 2,24). Η εποχή μας έχει ανάγκη από χριστιανούς που γνωρίζουν να προσεύχονται και ν’ αγαπούν, και όχι χριστιανούς μόνο στο όνομα και τη θεωρία, ή χειρότερα ακόμη την ιδεολογία, οι οποίοι σκανδαλίζουν τους πιστούς και αποδιώχνουν δυστυχώς τους ανθρώπους από την Εκκλησία. Η ορθή άλλωστε χριστιανική συμπεριφορά υπακούει στα λόγια του Κυρίου: “Να αγαπάτε τους εχθρούς σας, να ευεργετείτε εκείνους που σας μισούν, να ευλογείτε εκείνους που σας καταριούνται, να προσεύχεσθε για εκείνους που σας κακομεταχειρίζονται” (Λουκ. 6,27-29).
ΒΟΗΘΗΜΑΤΑ:
1. Cooper L. David, ‘Η Παλαιά Διαθήκη και η Τριαδικότητα του Θεού’, εκδ. Πέργαμος, Αθ. 1999
2. Νευράκη Ν., ‘Χριστιανισμός και Θρησκεύματα’, Αθ. 1999
3. Παπαδόπουλου Ν.Μ., ‘Υπόμνημα εις το βιβλίο του Μιχαίου’
4. Χούλη Μ., ‘Περιπατούντες εν αληθεία’, Σύρος 1997
5. Xούλη Μ., ‘Σύγχρονες αιρέσεις και παραθρησκευτικές λατρείες στην Ελλάδα’, έκδ. Ιεράς Μητροπόλεως Σύρου, Ερμούπολη 2002

ΠΗΓΗ: www.o http://www.orthodoxes-anazitiseis.com/2013/02/blog-post_3949.html#ixzz2MKNeAVKc

Ο Βίος των Πρώτων Χριστιανών και η Χριστιανική Πίστη κατά τον Αριστείδη τον Απολογητή

The village of Aboud in Palestine and the 

Greek Orthodox church of Saint Barbara

Η Χριστιανική Πίστη, 

όπως την περιγράφει ο απολογητής Αριστείδης.

Σχόλια κατανόησης.

Ο Αριστείδης (Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας 13 Σεπτεμβρίου) είναι χριστιανός απολογητής, ο οποίος συνέταξε απολογία την οποία και παρέδωσε στον αυτοκράτορα Αντωνίνο Πίο το 140 μ.Χ. Είναι η αρχαιότερη απολογία που μας διασώζεται.

Στο συγκεκριμένο απόσπασμα, θα δούμε κάποια πράγματα αναφορικά με την πίστη των πρώτων χριστιανών. Όπως ομολογεί ο ίδιος ο Αριστείδης, αυτά που γράφει δεν τα γράφει αυθαίρετα, αλλά «εκ της παρ’ αυτοίς καλουμένης ευαγγελικής αγίας γραφής», κάνοντας υπαινιγμό για γραπτή μορφή ευαγγελίου από το οποίο αντλεί τα στοιχεία που παρουσιάζει στον αυτοκράτορα εν συντομία. 

Έτσι, αναφέρει την ενανθρώπιση του Υιού του Θεού από αγία Παρθένο δια Πνεύματος Αγίου «αφθόρως και ασπόρως», την επίγεια διακονία του Χριστού, την σταύρωση του Χριστού στην οποία οδηγήθηκε με την θέλησή Του για την τελείωση της οικονομίας της σωτηρίας μας, την ανάστασή Του μετά από τρεις μέρες, την ανάληψή Του στους ουρανούς. Οι δώδεκα μαθητές Του συνέχισαν το έργο του Θεού, μετά την ανάληψη του Ιησού, κηρύττοντας στην οικουμένη, και όσοι πιστεύουν ονομάζονται «χριστιανοί». 

Επίσης, είναι σημαντική και η αναφορά του στο θέμα της Αγίας Τριάδας. Ξεχωρίζει τρία πρόσωπα, στην ίδια ουσία της θεότητας. «γινώσκουσι γαρ τον Θεόν κτίστην και δημιουργόν των απάντων εν Υιώ Μονογενεί και Πνεύματι Αγίω και άλλον Θεόν πλην τούτου ου σέβονται». 

Και δεν παραλείπει να αναφερθεί στην προσδοκία των Χριστιανών, που είναι η ανάσταση των νεκρών και η μελλοντική αιώνια ζωή στην βασιλεία Του θεού. Οι χριστιανοί, έχουν ολοκληρωμένο «πιστεύω», το οποίο ο Αριστείδης (στα βασικά του σημεία) είναι σε θέση να παρουσιάσει, σε γενικές γραμμές.

«Οι δε Χριστιανοί γενεαλογούνται από του Κυρίου Ιησού Χριστού. Ούτος δε Υιός του Θεού του υψίστου ομολογείται εν Πνεύματι αγίω απ’ ουρανού καταβάς δια την σωτηρίαν των ανθρώπων και εκ παρθένου αγίας γεννηθείς ασπόρως τε και αφθόρως, σάρκα ανέλαβε και ανεφάνη εν ανθρώποις, όπως εκ της πολυθέου πλάνης αυτούς ανακαλέσηται. Και τελέσας την θαυμαστήν αυτού οικονομίαν, δια σταυρού θανάτου εγεύσατο εκούσια βουλή κατ’ οικονομίαν μεγάλη· μετά δε τρεις ημέρας ανεβίω και εις τους ουρανούς ανήλθεν. Ου το κλέος της παρουσίας εκ της παρ’ αυτοίς καλουμένης ευαγγελικής αγίας γραφής εξέστι σοι γνώναι, βασιλεύ, εάν εντύχης. Ούτος δώδεκα έσχε μαθητάς οι μετά την εν ουρανοίς άνοδον Αυτού εξήλθον εις τας επαρχίας της οικουμένης και εδίδαξαν την εκείνου μεγαλοσύνη· καθάπερ εις εξ αυτών τας καθ’ ημάς περιήλθε χώρας το δόγμα κηρύττων της αληθείας. Όθεν οι εισέτι διακονούντες τη δικαιοσύνη του κηρύγματος αυτών καλούνται Χριστιανοί. Και ούτοι εισίν οι υπέρ πάντα τα έθνη της γης ευρόντες την αλήθειαν· γινώσκουσι γαρ τον Θεόν κτίστην και δημιουργόν των απάντων εν Υιώ Μονογενεί και Πνεύματι Αγίω και άλλον Θεόν πλην τούτου ου σέβονται. Έχουσι τας εντολάς Αυτού του Κυρίου Ιησού Χριστού εν ταις καρδίαις κεχαραγμένας, και ταύτας φυλάττουσι, προσδοκώντες ανάστασιν νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος» (Απολογία Αριστείδου, κεφάλαιο 15).

Ο ηθικός βίος των πρώτων χριστιανών, 

κατά τον Αριστείδη τον Απολογητή.

Σχόλια κατανόησης

Συνεχίζοντας ο Αριστείδης ο απολογητής, αναφέρεται στον ηθικό βίο των πρώτων χριστιανών. Αφού περιγράφει τα παραπάνω, αναφέρει· «Έτοιμοι εισίν υπέρ Χριστού τας ψυχάς αυτών προέσθαι· τα γαρ προστάγματα Αυτού ασφαλώς φυλάττουσιν, οσίως και δικαίως ζώντες, καθώς Κύριος ο Θεός αυτοίς προσέταξε». 

Οι πρώτοι χριστιανοί, όχι μόνο δεν ήταν συμβιβασμένοι με το κοσμικό σύστημα, αλλά ήταν έτοιμοι να βάλουν τις ψυχές τους υπέρ του ονόματος του Ιησού Χριστού. Η ζωή τους καθορίζονταν από την υπακοή στα ουράνια διατάγματα του Χριστού. Έκαναν πράξη την ρήση του αγίου Ιωάννου του Βαπτιστή· «Κάμετε καρπούς αξίους της μετανοίας» (Ματθαίος, γ 8). Αυτή είναι η οδός της αλήθειας που μας χειραγωγεί στην αιώνια μέλλουσα βασιλεία που υποσχέθηκε ο Χριστός.

Ο Αντωνίνος Πίος 

«Ου μοιχεύουσι, ου πορνεύουσι, ου ψευδομαρτυρούσι, ουκ επιθυμούσι τα αλλότρια, τιμώσι πατέρα και μητέρα, και τους πλησίον φιλούσι, δίκαια κρίνουσι. Όσα ου θέλουσι αυτοίς γίνεσθαι ετέρω ου ποιούσι, τους αδικούντας αυτούς παρακαλούσι και προσφιλείς αυτούς εαυτοίς ποιούσι, τους εχθρούς ευεργετείν σπουδάζουσι, πραείς εισί και επιεικείς. Από πάσης συνουσίας ανόμου και από πάσης ακαθαρσίας εγκρατεύονται. Χήραν ουχ υπερορώσιν, ορφανόν ου λυπούσι· ο έχων τω μη έχοντι αφθόνως επιχορηγεί· ξένον εάν ίδωσιν υπό στέγην εισάγουσι και χαίρουσι επ’ αυτώ ως επί αδελφώ αληθινώ· ου γαρ κατά σάρκα αδελφούς εαυτούς καλούσι αλλά κατά πνεύμα. Έτοιμοι εισίν υπέρ Χριστού τας ψυχάς αυτών προέσθαι· τα γαρ προστάγματα Αυτού ασφαλώς φυλάττουσιν, οσίως και δικαίως ζώντες, καθώς Κύριος ο Θεός αυτοίς προσέταξεν, ευχαριστούντες Αυτώ κατά πάσαν ώραν εν παντί βρώματι και ποτώ και τοις λοιποίς αγαθοίς. Όντως ουν αυτή εστίν η οδός της αληθείας, ήτις τους οδεύοντας αυτήν εις την αιώνιον χειραγωγεί βασιλείαν την επηγγελμένη παρά Χριστού εν τη μελλούσι ζωή. Και ίνα γνως, βασιλεύ, ότι ουκ απ’ εμαυτού ταύτα λέγω, ταις γραφαίς εγκύψας των Χριστιανών ευρήσεις ουδέν έξω της αληθείας με λέγειν. Καλώς ουν συνήκεν ο υιός σου και δικαίως εδιδάχθη λατρεύειν ζώντι Θεώ και σωθήναι εις τον μέλλοντα επέρχεσθαι αιώνα». (Απολογία Αριστείδου, κεφάλαια 15-17).

Σχόλια κατανόησης: Στέλιος Μπαφίτης 
Επιμέλεια: Sophia Siglitiki Drekou

Οι κατακόμβες της Μήλου

πηγή

Η νέα μικρά, πλην... μη έντιμη Ελλάς

Της Ζέζας Ζήκου

ΟΧΙ... Δεν αποτελεί μνημονιακή υποχρέωση η κάθαρση του πολιτικού συστήματος, είναι λαϊκή απαίτηση. Η κοινωνία φαίνεται να τη θέλει διακαώς, πιστεύοντας πως χωρίς κάθαρση του πολιτικού συστήματος, χωρίς να πληρώσουν εκείνοι που διέλυσαν τη χώρα, που έφαγαν με χρυσά κουτάλια και ήπιαν στην υγεία των κορόιδων, η Ελλάδα δεν μπορεί να πάει μπροστά. Οταν άκουσα τη γενναία απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων για την ποινή της ισόβιας κάθειρξης στον τέως δήμαρχο Θεσσαλονίκης Βασίλη Παπαγεωργόπουλο, για το βαρύ αδίκημα της υπεξαίρεσης - μαμούθ, άρχισα δειλά να ελπίζω... Παράλληλα, η αξιοπρεπής απάντηση του προέδρου του δικαστηρίου, Γιώργου Αποστολάκη, «πάντως, εμείς δεν θα είμαστε αυτοί», στη θρασύτατη δήλωση Παπαγεωργόπουλου ότι «είμαι βέβαιος ότι κάποιοι θα πεθάνουν με τύψεις», ικανοποιεί το αίσθημα δικαίου. Με την παραπάνω στιχομυθία, μεταξύ του Βασίλη Παπαγεωργόπουλου και του προέδρου του δικαστηρίου, έπεσε χθες, Τετάρτη, η αυλαία στη δίκη με το μεγαλύτερο ποινικό και πολιτικό ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια στη Θεσσαλονίκη, αυτή για το σκάνδαλο υπεξαίρεσης - μαμούθ στο ταμείο του δήμου. Το ύψος της υπεξαίρεσης υπολογίστηκε σε 17,9 εκατ. ευρώ και εκτός από το μερίδιο που ομολόγησε ότι υπεξαίρεσε ο ταμίας Π. Σαξώνης, ύψους 1,7 εκατ. ευρώ, τα υπόλοιπα χρήματα δεν βρέθηκαν ποτέ. Τώρα ήρθε η ώρα να προχωρήσουμε με την πολιτική «απάτη» μεγατόνων της λίστας Λαγκάρντ. Οι υπαρκτές ποινικές ευθύνες πολιτικών προσώπων περί τη λίστα Λαγκάρντ και την αλλοίωσή της δίνει το δικαίωμα, ακόμη και σε όσους από εμάς διατηρούν μια μικρή ελπίδα, να αισιοδοξούμε. Το σκάνδαλο είναι τεράστιο και επειδή το υπουργείο Οικονομικών εμπόδισε το ΣΔΟΕ και τα στελέχη του, αρχίζοντας από τον επικεφαλής του, να αξιοποιήσουν τη «λίστα». Οι φήμες πόσα, ποια και πόσο μεγάλα είναι τα «ψάρια» που έχουν πιαστεί στη «λίστα», είναι τεράστιες σαν ένα τσουνάμι. Ηδη, μετά την προκαταρκτική επιτροπή για τον πρώην υπουργό Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου και τις ξαδέλφες του που σφίγγει τον κλοιό όλο και περισσότερο, τη Δικαιοσύνη που συνεχίζει να ασχολείται με την υπόθεση και το ΣΔΟΕ που ελέγχει τις μεγάλες καταθέσεις της «λίστας», στο παιχνίδι των ερευνών εισήλθε και η Εισαγγελία Εφετών της Αθήνας. Η παραπομπή από την αρμόδια επιτροπή της Βουλής για τον έλεγχο του «πόθεν έσχες» του κ. Γιάννου Παπαντωνίου –η σύζυγος του οποίου περιλαμβάνεται στους καταθέτες της λίστας Λαγκάρντ– θέτει στο κάδρο των ερευνών και την Εισαγγελία Εφετών, που θα αναλάβει να ελέγξει τις όποιες παραβάσεις του πρώην υπουργού, καθώς δεν είχε δηλώσει τον λογαριασμό της συζύγου του Σταυρούλας Κουράκου, με ποσό 1,311 εκατ. ευρώ που περιλαμβάνεται στην πολυσυζητημένη «λίστα». Αυτά... Η χώρα ασθμαίνει. Η αγωνία της φτώχειας, κι αν τρύπωσε στην κοινωνία, έμεινε αμήχανη και σιωπηλή σε κάποια γωνία. Κρίση, απολυμένοι, κομμένοι μισθοί, κλειστά μαγαζιά. Αλλά είναι το ανεπίγνωστο και ταυτόχρονα συνειδητό ξεγύμνωμα των λέξεων από το νόημά τους: κάθαρση, συναίνεση, μεταρρύθμιση, εξυγίανση, θυσίες, απολύσεις... Και την ώρα που κόβονται κομμάτια από το σώμα μας –σχολεία, πανεπιστήμια, νοσοκομεία–, το μόνο χειρότερο από τον ακρωτηριασμό είναι ο μάταιος ακρωτηριασμός. Είναι αφόρητη η αίσθηση πως μπορεί η θυσία να χάνεται σε ένα κενό, σε μια μαύρη τρύπα. Η σωτηρία –η διάσωση της ελληνικής οικονομίας– παραμένει εκκρεμής και εξαρτώμενη πλήρως από τους δανειστές μας και την εκταμίευση κάθε φορά της... επόμενης δόσης. Οι χρεωμένες χώρες δεν είναι καταδικασμένες να είναι υποτελείς και στους δανειστές τους. Ούτε είναι υποχρεωμένες να θυσιάζουν τους πολίτες τους σε ανώφελες προσπάθειες πληρωμής χρεών που δεν μπορούν να αποπληρωθούν, αλλά απλώς βυθίζουν τις οικονομίες τους σε ακόμη μεγαλύτερη εξάρτηση από τους δανειστές τους. Κόντρα σε όλες τις «υπουργικές» δηλώσεις, οφείλουμε να βλέπουμε την πραγματικότητα μιας οικονομίας που παραμένει σε βαθιά κρίση, με οδυνηρό κόστος για τους σημερινούς εργαζομένους, αλλά και για το μέλλον του έθνους μας. Ομως, στη δική μας περίπτωση, η ολική έκρηξη της κοινωνίας είναι ζήτημα χρόνου. Εκεί θα έρθει η στιγμή της αλήθειας, και για εμάς και για τους έξω. Οι αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας είναι δομικές και είναι χρόνιες. Τις γνωρίζουμε όλοι, αλλά τώρα συνειδητοποιούμε ραγδαία και επώδυνα ότι πτωχεύουμε, θύματα δολίων και ανίκανων πολιτικών. Οι εξουσίες και οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί του πολιτικού κατεστημένου μέχρι πότε θα χρησιμοποιούν τα μεγάλα ψέματα σαν «όχημα» για τις μισές αλήθειες; www.kathimerini.gr http://ethnikonthematon.blogspot.gr/2013/03/blog-post_6981.html

Δύο τα ναζιστικά κόμματα στην βουλή! βρε, που πάμε!!!!

ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΝΑΖΙΣΤΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟΝ ΚΟΥΡΟΥΜΠΛΗ.

ΟΡΓΗ ΚΑΙ ΑΗΔΙΑ.

Πριν από λίγο στην βουλή, η “κυρία” Χριστοφιλοπούλου, του γνωστού “ευαίσθητου” κόμματος που ρήμαξε την Ελλάδα, απευθυνόμενη στον βουλευτή – παλικάρι Παναγιώτη Κουρουμπλή κάνοντας μαύρο χιούμορ είπε: “Όπου δεις φως, μπαίνεις!”

Η κυρία Χριστοφιλοπούλου βεβαίως, γνωρίζει πολύ καλά ότι ο Παναγιώτης Κουρουμπλής δεν έχει την δυνατότητα να “δει”, όπως η “γερακομάτα” κυρία Χριστοφιλοπούλου, που έχει μάθει να προσβάλλει, να διασύρει, να προκαλει ατιμώρητη, υπό το καθεστώς της φασιστικής προστασίας που έχει όποιος φοράτην προβιά του “σοσιαλιστή” σε αυτή την χώρα.

Ακολούθησε οργή από τους παριστάμενους για το επαίσχυντο και ρατσιστικό σχόλιο. Αντί λοιπόν να πτοηθεί και να ζητήσει συγγνώμη για αυτή την χυδαιότητα, τι νομίζετε ότι έκανε; Συνέχισε τις προκλήσεις λέγοντας:

 

«Ακούω ότι κάποιους πείραξε αυτό που είπα νωρίτερα. Αν είναι έτσι, το παίρνω πίσω και αντ’ αυτού να πω: “όπου γάμος και χαρά, η Βασίλω πρώτη”».

Και εδώ έρχεται το μεγάλο ερώτημα: Εάν η κυρία Χριστοφιλοπούλου ήταν… Φαήλος ή ακόμα χειρότερα Βούλα Παπαχρήστου, θα είχε πέσει το σύμπαν πάνω της. Θα γινόταν πρωτοσέλιδο, θα την καθαιρούσαν, θα ήταν πρώτο θέμα στα κανάλια. Τώρα; Να δείτε ότι δεν θα ανοίξει μύτη.

Άλλωστε και ο Μουσολίνι “σοσιαληστής” ήταν, όπως και ο Αδόλφος. Μετά έβγαλαν τις προβιές.

olympia.gr

http://lithosfotos.blogspot.gr/

Σχόλιο

Όταν μερικούς έπρεπε να τους συμμαζέψουν οι αρχές, στο όνομα τής ασυδοσίας τούς άφησαν ξεσάλωτους. Τώρα, τρέχα γύρευε.

28 Φεβρουαρίου 1943, όταν οι ΕΛΛΗΝΕΣ έκαναν αντίσταση στο ναζισμό… Κηδεία Κωστή Παλαμά.

Μέσα στην καταχνιά της ναζιστικής κατοχής, όλη η Αθήνα βρισκόταν στο δρόμο…

Στο τέλος της ανάρτησης βίντεο από το αρχείο της ΕΡΤ για την κηδεία του Κωστή Παλαμά.

«Ηχήστε οι σάλπιγγες… Καμπάνες βροντερές,
Δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα…
Βογγήστε, τύμπανα πολέμου…
Οι φοβερές σημαίες, ξεδιπλωθείτε στον αέρα!
Σ’ αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα!»

Ηχήστε οι σάλπιγγες… Καμπάνες βροντερές, 
δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα… 
Βογκήστε τύμπανα πολέμου… Οι φοβερές 
σημαίες, ξεδιπλωθείτε στον αέρα ! 

Σ’ αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα ! Ένα βουνό 
με δάφνες αν υψώσουμε ως το Πήλιο κι ως την Όσσα, 
κι αν το πυργώσουμε ως τον έβδομο ουρανό, 
ποιόν κλεί, τι κι αν το πεί η δικιά μου γλώσσα; 

Μα εσύ Λαέ, που τη φτωχή σου τη μιλιά, 
Ήρωας την πήρε και την ύψωσε ως τ’ αστέρια, 
μεράσου τώρα τη θεϊκή φεγγοβολιά 
της τέλειας δόξας του, ανασήκωσ’ τον στα χέρια 

γιγάντιο φλάμπουρο κι απάνω από μας 
που τον υμνούμε με καρδιά αναμμένη, 
πες μ’ ένα μόνο ανασασμόν: “Ο Παλαμάς !”, 
ν’ αντιβογκήσει τ’ όνομά του η οικουμένη ! 

Ηχήστε οι σάλπιγγες… Καμπάνες βροντερές, 
δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα… 
Βογκήστε τύμπανα πολέμου… Οι φοβερές 
σημαίες, ξεδιπλωθείτε στον αέρα ! 

Σ’ αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα ! Ένας λαός, 
σηκώνοντας τα μάτια του τη βλέπει… 
κι ακέριος φλέγεται ως με τ’ άδυτο ο Ναός, 
κι από ψηλά νεφέλη Δόξας τονε σκέπει. 

Τι πάνωθέ μας, όπου ο άρρητος παλμός 
της αιωνιότητας, αστράφτει αυτήν την ώρα 
Ορφέας, Ηράκλειτος, Αισχύλος, Σολωμός 
την άγια δέχονται ψυχή την τροπαιοφόρα, 

που αφού το έργο της θεμέλιωσε βαθιά 
στη γην αυτήν με μιαν ισόθεη Σκέψη, 
τον τρισμακάριο τώρα πάει ψηλά τον Ίακχο 
με τους αθάνατους θεούς για να χορέψει. 

Ηχήστε οι σάλπιγγες… Καμπάνες βροντερές, 
δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα… 
Βόγκα Παιάνα ! Οι σημαίες οι φοβερές 
της Λευτεριάς ξεδιπλωθείτε στον αέρα ! 

Άγγελος Σικελιανός

Μαρτυρίες, από το αρχείο της ΕΡΤ 

http://www.kozaro.com/vinteo-28-fevrouariou-1943-otan-i-elines-ekanan-antistasi-sto-nazismo%E2%80%A6-kidia-kosti-palama-0959943

Η ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ

ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΣΤΗΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑ

ΔΕΛΤΙΟΥ ΤΥΠΟΥ
ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΣΤΗΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑ
8-10 ΜΑΡΤΙΟΥ 2013

Η Ελληνική γλώσσα είναι συνυφασμένη με την ψυχή, την ταυτότητα και την ιστορική συνέχεια του Ελληνικού λαού και η μέριμνα γι’ αυτήν είναι αυτονόητη, ακόμη και κάτω από τις δραματικές οικονομικές συνθήκες που βιώνει σήμερα η χώρα μας. Η Ελληνική γλώσσα είναι ταυτόχρονα, με την απαράμιλλη οικουμενική κληρονομιά της, παρακαταθήκη πολιτισμού και πηγή εμπνεύσεως για ολόκληρη την ανθρωπότητα.
Με το πνεύμα αυτό, η Ένωση Περιφερειών Ελλάδος (ΕΝΠΕ), η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδος (ΚΕΔΕ) και η Ελληνική Γλωσσική Κληρονομιά (ΕΓΚ) συνδιοργανώνουν από 8-10 Μαρτίου 2013, μεγάλη εκδήλωση στην Ακαδημία Αθηνών, με θέμα «Η Ελληνική Γλώσσα χθες, σήμερα, αύριο». Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα της Α.Ε. του Προέδρου της Δημοκρατίας κυρίου Καρόλου Παπούλια, ο οποίος υπήρξε ο πρώτος Πρόεδρος της “Ελληνικής Γλωσσικής Κληρονομιάς” και σήμερα Επίτιμος Πρόεδρός της.
Θα τιμήσουν επίσης την εκδήλωση με την παρουσία τους ο Πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαρά, ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ.Ιερώνυμος, εκπρόσωποι κομμάτων, που είναι μέλη της “Ελληνικής Γλωσσικής Κληρονομιάς”, εκπρόσωποι των συντεταγμένων αρχών της Πολιτείας και των Ενόπλων Δυνάμεων, πρώην Πρόεδροι της Δημοκρατίας, βουλευτές, Ακαδημαϊκοί, πρυτάνεις και άλλες προσωπικότητες της πολιτικής, κοινωνικής και πνευματικής ζωής της χώρας.
Θα απευθύνουν χαιρετισμό στην εκδήλωση ο Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών κ. Σπύρος Ευαγγελάτος, ο Πρόεδρος της Ενώσεως Περιφερειών Ελλάδος κ. Γ. Σγουρός, ο Πρόεδρος της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδος κ. Κ. Ασκούνης. 
Ο επίτιμος Πρόεδρος της “Ελληνικής Γλωσσικής Κληρονομιάς” Ακαδημαϊκός κ. Αντώνης Κουνάδης θα χαιρετίσει την εκδήλωση, αναφερόμενος στο ιστορικό της “Ελληνικής Γλωσσικής Κληρονομιάς” και στον προβληματισμό για την Ελληνική Γλώσσα σήμερα και την διαφύλαξη της.
Χαιρετισμόν επίσης θα απευθύνει ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμο, ο οποίος και θα κηρύξει την έναρξη των εργασιών της εκδηλώσεως. 
Ομιλητές στην εκδήλωση θα είναι διακεκριμένοι Έλληνες και ξένοι ελληνιστές, επιστήμονες και πνευματικοί άνθρωποι:
ο μεγάλος Ισπανός ελληνιστής κ. F. R Adrados, καθηγητής γλωσσολογίας και ελληνιστής του Πανεπιστημίου Μαδρίτης, Ακαδημαϊκός, ξένος εταίρος της Ακαδημίας Αθηνών, εκδότης του Αρχαιοελληνικού-Ισπανικού λεξικού,
ο κ. Ο. Panagl, καθηγητής Γενικής και Συγκριτικής Γλωσσολογίας (και Μυκηνολόγος) στο Πανεπιστήμιο του Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας, Ακαδημαϊκός,
η κα K. Crnkovic κλασσικός φιλόλογος και ελληνίστρια, 
η κα I. Darchia καθηγήτρια κλασσικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Τυφλίδος,
ο κ. Κ. Δεσποτόπουλος Ομ. καθηγητής φιλοσοφίας του Παντείου Πανεπιστημίου και πρ. Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών και πρ Υπουργός Παιδείας, 
ο κ. Ν. Κονομής Ομ. Καθηγητής κλασικής φιλολογίας  του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, πρ. Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών,
ο κ. Π. Λιγομενίδης Ομ. καθηγητής πληροφορικής Πανεπιστημίου UCLA, πρ. Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών, 
ο κ. Δ. Σκαρβέλης, Στρατηγός, επίτιμος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Ακαδημαϊκός, 
ο Χ. Χαραλαμπάκης Καθηγητής γλωσσολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, 
η κα Γ. Ξανθάκη-Καραμάνου καθηγήτρια αρχαίας ελληνικής φιλολογίας Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, Πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Φιλολόγων, 
ο κ Η. Ρεράκης Καθηγητής Παιδαγωγικής, Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ, 
ο κ. Ν. Μπεζαντάκος Ομ. καθηγητής αρχαίας  ελληνικής φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών,
ο κ. Α. Μαρκαντωνάτος, Αν. Καθηγητής, Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, 
ο κ. Κ. Μανάφης Ομ. καθηγητής βυζαντινής φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, 
ο κ. Β. Βιτσαξής πρέσβυς ε.τ., δρ. Νομικής, επ. δρ. φιλοσοφικής σχολής Αθηνών, πρόεδρος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, 
ο κ. Κ. Νιάρχος, Ομ Καθηγητής της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών,
ο κ. Α. Μαρίνος Δρ Πανεπιστημίου Αθηνών, επίτιμος Αντιπρόεδρος του ΣτΕ,
ο κ. Γ. Μαρίνος πρ Ευρωβουλευτής, δημοσιογράφος, 
ο κ. Γ. Παπακώστας Ομ Καθηγητής Ν. Ελληνικής Φιλολογίας και μέλος του ΕΣΡ.

Η εκδήλωση αυτή έρχεται ως συνέχεια μιας σειράς άλλων εκδηλώσεων, που οργανώθηκαν από την “Ελληνική Γλωσσική Κληρονομιά”  και έχουν ως στόχο να συνεγείρουν την ελληνική κοινωνία και να προβάλουν την εθνική και παγκόσμια σημασία της ελληνικής γλώσσας και την ανάγκη να διαφυλαχθεί ως κόρη οφθαλμού και πολύτιμος θησαυρός του λαού μας.
Η διαφύλαξη του ύψιστου αγαθού της πολιτιστικής κληρονομιάς μας, της ελληνικής γλώσσας, είναι εθνική υπόθεση που αφορά όλους μας, ιδιαίτερα μάλιστα μετά τα συνεχιζόμενα πλήγματα που αυτή ακόμα και σήμερα δέχεται με τις γνωστές επιπτώσεις τους στην αυξανόμενη λεξιπενία και την αδυναμία εκφράσεως της νέας γενιάς. Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν στη χώρα μας, η αξία και η σημασία της διδασκαλίας της Ελληνικής (Αρχαίας και Νέας) έχει αναγνωρισθεί από το Ευρωκοινοβούλιο αλλά και διεθνώς. Ενδεικτικώς, αξίζει να επισημανθεί ότι στα δημόσια δημοτικά σχολεία της Μ. Βρετανίας διδάσκεται η Αρχαία Ελληνική, εις δε τα σχολεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της Αυστραλίας θα διδάσκεται από εφέτος η Ελληνική ως δεύτερη (κατ’ επιλογή) γλώσσα, μετά την Αγγλική.
Παράλληλα με την εκδήλωση, θα πραγματοποιηθεί  έκθεση σπανίων βιβλίων για την ελληνική γλώσσα (1476-1900) από την «Βιβλιοθήκη Γεωργίου Δολιανίτη» πρ. Γενικού Γραμματέα της Ελληνικής Γλωσσικής Κληρονομιάς.

Η έναρξη της εκδηλώσεως θα γίνει την Παρασκευή 8 Μαρτίου, ώρα 19.00 στην Ακαδημία Αθηνών, Πανεπιστημίου 28.
πηγη

Ὁ Ἅγιος Παρασκευᾶς ὁ Νεομάρτυρας

	Ημ. Εορτής: 1 Μαρτίου Ημ. Γέννησης: Ημ. Κοιμήσεως: 1659 Ημ. Ανακομιδής Λειψάνων: Πολιούχος: Λοιπές πληροφορίες: Εορταζόμενο όνομα:
Ὁ Ἅγιος Νεομάρτυς Παρασκευᾶς καταγόταν ἀπὸ τὴν Τραπεζούντα καὶ ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς προύχοντες τῆς πόλεως. Μαρτύρησε τὸ ἔτος 1659 στὴν Τραπεζούντα δι’ ἀπαγχονισμοῦ. Τὸ ἱερὸ λείψανο αὐτοῦ ἐνταφιάσθηκε στὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Νύσσης καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἀνακομίσθηκε στὴ μονὴ Θεοσκεπάστου Τραπεζοῦντος.

Ὁ Ἅγιος Μεθόδιος ὁ Ἱερομάρτυρας ἐκ Ρωσίας

	Ημ. Εορτής: 1 Μαρτίου Ημ. Γέννησης: Ημ. Κοιμήσεως: 1920 Ημ. Ανακομιδής Λειψάνων: Πολιούχος: Λοιπές πληροφορίες: Εορταζόμενο όνομα:
Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Μεθόδιος μαρτύρησε τὸ ἔτος 1920. Δὲν ἔχουμε περισσότερες λεπτομέρειες γιὰ τὸν βίο τοῦ Ἁγίου.

Ἡ Ἁγία Ἀντωνίνα ἡ Ὁσιομάρτυς

	Ημ. Εορτής: 1 Μαρτίου Ημ. Γέννησης: Ημ. Κοιμήσεως: 1924 Ημ. Ανακομιδής Λειψάνων: Πολιούχος: Λοιπές πληροφορίες: Εορταζόμενο όνομα:
Ἡ Ἁγία Ὁσιομάρτυς Ἀντωνίνα μαρτύρησε τὸ ἔτος 1924. Δὲν ἔχουμε λεπτομέρειες γιὰ τὸν βίο τῆς Ἁγίας.

Ἡ Ἁγία Ἀναστασία ἡ Νεομάρτυς

	Ημ. Εορτής: 1 Μαρτίου Ημ. Γέννησης: Ημ. Κοιμήσεως: Ημ. Ανακομιδής Λειψάνων: Πολιούχος: Λοιπές πληροφορίες: Εορταζόμενο όνομα:
Δὲν ἔχουμε λεπτομέρειες γιὰ τὸν βίο καὶ τὸ Μαρτύριο τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας.

Από το Γεροντικό περί ταπεινοφροσύνης. Θεόδωρος Ζήσης.

Ο απόγονος του Ιωάννη Καποδίστρια σε ένα συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ για τον Κυβερνήτη πρόγονό του.

Επιμέλεια Έκτακτο Παράρτημα 

- Δείτε απόγονους του Καραϊσκάκη, της Μπουμπουλίνας και του αξέχαστου Κυβερνήτη Ι. Καποδίστρια.
- Οι Κρητικοί αγωνιστές και η αγάπη τους στον Καποδίστρια.
- Τι λέει ο απόγονος του Καποδίστρια για τους φονιάδες Μαυρομιχαλαίους.
- Τι έλεγε ο Κυβερνήτης για αυτούς που παρότρυναν να τον δολοφονήσουν.
- "Κυβερνήτη, θα σας δολοφονήσουν οι δύο Μαυρομιχαλαίοι!" " Δεν βαριέσαι, στο τέλος θα σεβαστούν τα άσπρα μου μαλλιά".
- Το σκυλί που επιτέθηκε στον Κυβερνήτη προσπαθώντας να τον αποτρέψει να πάει στην ενέδρα των δολοφόνων!


- Η κωφάλαλη που προσπάθησε να τον προειδοποιήσει.
- Ο προφητικός εφιάλτης του αδερφού του, Αυγουστίνου Καποδίστρια, το τελευταίο βράδυ.
- Η περιγραφή καρέ καρέ των τελευταίων στιγμών του Καποδίστρια.
- Το τρίτο βόλι και η καρδιά της Ελλάδας.
- Τι λέει ο απόγονος των Μαυρομιχαλάιων για τους προγόνους του.
- Τι έκανε στους φονιάδες ο λαός του Ναυπλίου.
- Ο φοίνικας του Κυβερνήτη.
- Το μίσος του αντιπολιτευόμενου τύπου και του αντικαποδιστριακού λαού.
- Στην δίκη του φονιά Μαυρομιχάλη υπερασπιστής του ο αγγλοεβραίος Έντουαρντ Μάσον. 

Enter video caption here

Πρώτο μέρος

Enter video caption here

Δεύτερο μέρος

Enter video caption here

Τρίτο μέρος

Enter video caption here

Τέταρτο μέρος
Δείτε και την συγκλονιστική περιγραφή του Κ.Πλεύρη.

Enter video caption here

yiorgosthalassis.blogspot.com

πηγή

O Έλληνας που γίνονταν Τούρκος, γίνονταν δυο φορές Τούρκος…

ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΙ ΟΙ ΡΑΟΥΦ ΝΤΕΚΤΑΣ ΚΑΙ ΝΤΕΡΒΙΣ ΕΡΟΓΛΟΥ. O Έλληνας που γίνονταν Τούρκος, γίνονταν δυο φορές Τούρκος…

γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος 

Στις 26 Φεβρουαρίου από την τουρκοκυπριακή εφημερίδα, Afrika, αλλά και από την τουρκική, Vatan, κυκλοφόρησε μια είδηση η οποία έκανε μεγάλη αίσθηση στην Τουρκία και στα κατεχόμενα. Η είδηση αυτή ανέφερε ότι ο γνωστός, ήδη μακαρίτης, Τουρκοκύπριος ηγέτης, Ραούφ Ντεκτάς, όπως και ο σημερινός πρόεδρος των κατεχομένων, Ντερβίς Έρογλου, δεν είναι γνήσιοι μουσουλμάνοι και… μάλιστα πολέμησαν την εδραίωση του Ισλάμ στα κατεχόμενα.

Σύμφωνα με τα τουρκικά δημοσιεύματα, στην πρόσφατη επίσκεψη που έκανε στα κατεχόμενα ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης, Beşir Atalay πραγματοποίησε μια σύσκεψη στην τουρκική πρεσβεία στην κατεχομένη Λευκωσία και μάλιστα κεκλισμένων των θυρών. Στη σύσκεψη αυτή καταγγέλθηκε ότι οι Ντεκτάς και Έρογλου δεν είναι μουσουλμάνοι και κατηγορηθήκαν ότι είναι άθεοι. Μάλιστα στην ίδια σύσκεψη οι καταγγελίες αυτές στοιχειοθετήθηκαν με τις συμπληρωματικές κατηγορίες ότι ο Ντεκτάς, όπως και ο νυν πρόεδρος των κατεχομένων, Ντερβίς Έρογλου, όχι μόνο δεν είναι καθαροί μουσουλμάνοι, αλλά με διάφορες ενέργειές τους εμπόδισαν στα κατεχόμενα την λειτουργία των ισλαμικών κατηχητικών σχολείων καθώς και των ιδρυμάτων ανάγνωσης και αποστήθισης του Κορανίου, που αποτελούν έναν από τους πιο ισχυρούς θεσμούς στις μουσουλμανικές χώρες. Στην ίδια σύσκεψη που πήραν μέρος πολλοί φορείς των κατεχομένων, αναφέρθηκε ότι οι Ντεκτάς και Έρογλου ουσιαστικά υπήρξαν πολέμιοι του Ισλάμ, ενώ ζητήθηκε από τον Beşir Atalay η απομάκρυνση του σημερινού, άθεου, όπως χαρακτηρίστηκε, προέδρου των κατεχομένων, Derviş Eroğlu, με την κατηγορία του… εχθρού του Ισλάμ.
Φυσικά οι κατηγορίες αυτές ξεσήκωσαν θύελλα συζητήσεων τόσο στα κατεχόμενα όπως και στην ίδια την Τουρκία, με αποτέλεσμα να αναγκαστεί ο ίδιος ο Έρογλου να προβεί σε δημόσια διάψευση αυτών των κατηγοριών, ενώ και ο Τούρκος υπουργός προσπάθησε να διαψεύσει ότι έχει γίνει τέτοια συζήτηση στην κεκλεισμένων των θυρών συνάντησή του στην τουρκική πρεσβεία της κατεχόμενης Λευκωσίας.
Να σημειωθεί ότι και στο παρελθόν είχαν έρθει στην επιφάνεια διάφορα δημοσιεύματα που αμφισβητούσαν την τουρκική καταγωγή του Ντεκτάς. Μάλιστα ο γνωστός αείμνηστος Κύπριος τουρκολόγος, Κώστας Π. Κυρρής, που έχει ασχοληθεί αρκετά με το ζήτημα των εξισλαμισμένων Κυπρίων, των γνωστών σαν Λινοβάμβακων, έχει γράψει ότι ο Ντεκτάς είναι γενίτσαρος και μάλιστα ανέφερε ότι υπήρχαν ακόμα την δεκαετία του πενήντα συγγενείς του που δεν είχαν γίνει μουσουλμάνοι και οι οποίοι μιλούσαν τότε μόνο ελληνικά και δεν ήξεραν λέξη τουρκικά. Άλλωστε είναι γνωστό πως ο Ντεκτάς μιλούσε άπταιστα ελληνικά.
Το θέμα αυτό έρχεται σαν συμπλήρωμα σε πρόσφατα δημοσιεύματα στην ίδια την Τουρκία που αποκάλυπταν την ελληνοποντιακή καταγωγή του ίδιου του Τούρκου πρωθυπουργού, Ταΐπ Ερντογάν και την ελληνοκρητική καταγωγή του αντιπροέδρου του, Μπουλέντ Αρίντς. Η υπόθεση αυτή της γενιτσαρικής καταγωγής πολλών ηγετικών πρόσωπων της σύγχρονης Τουρκίας, μας θυμίζει αυτό που έλεγαν κάποιοι πρόγονοί μας από την Μικρά Ασία, ότι, «ο Έλληνας που γίνονταν Τούρκος γίνονταν δυο φορές Τούρκος». Πάντως, στην σημερινή Τουρκία φαίνεται πως γνήσιοι Τούρκοι είναι… λιγάκι δύσκολο να βρεθούν.
Για την ΄΄ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ΄΄

πηγή