Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΤΗΣ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ

Από: enrrigos 8 Ιουλίου, 2026 0 σχόλια

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΑΛΜΑΡΗΣ

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ 25, 19013,

ΣΑΡΩΝΙΔΑ ΑΤΤΙΚΗ

Email:  despena.dalmaris@gmail.com

Τηλ: 22910 61104 / 6944257686

Ιστοσελίδα:  www.theodorosdalmaris.gr

ΠΡΟΣ: Κύριο Πάνο Παναή

              Ανώτερος Αντιπρόεδρος of Devices, Alexa and Leo

              AMAZON

                Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ  ΤΗΣ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ

Είμαι ένας από τους πολλούς, που μαζί με τους Ανθρώπους του πνεύματος, της τέχνης , της φιλοσοφίας και των επιστημών, ανησυχώ για τους λόγους που η ΑΜΑΖΟΝ αρνήθηκε να συμπεριλάβει στους κόλπους της και βιβλία στην Ελληνική Γλώσσα.

Μέσα από αυτό το σημείωμα επιχειρώ να συνεγείρω κάθε Άνθρωπο που από άγνοια και όχι από ανεπανόρθωτη εκφυλιστική εκτροπή, μπορεί να δει τον Ήλιο κατάματα.

Πρώτα όμως επιχειρώ να συνεγείρω την ΑΜΑΖΟΝ, τον ιδρυτή της κύριε Μπέζο, εσάς κύριε Παναή, και τους πολέμαρχους Οδυσσείς της, που κωπηλατούν σε φουρτουνιασμένες θάλασσες για να φτάσουν στο σύγχρονο Ελ Ντοράδο, την Ιθάκης τους, που δυστυχώς όλο και απομακρύνεται, αν δεν έχει ήδη καταποντιστεί.

Δεν θα εκφράσω την ανησυχία μου, ούτε θα επικαλεστώ προσωπικές κρίσεις για το θαύμα που επιτέλεσε ο Έλληνας Άνθρωπος, από κοινού βέβαια με άλλα αρχαία και σύγχρονα έθνη από καταβολής της ιστορίας πάνω στη Γη. 

Θα αναφερθώ απλώς στην αδέκαστη Γνώμη της Ιστορίας, όπως την κατέγραψαν γίγαντες του πνεύματος, της διανόησης και της προσφοράς, υπέρ της ολότητας, που οι αιώνες κατοχύρωσαν ως αναντίρρητη Αλήθεια,

Θα αναφερθώ στο υπαρξιακό θαύμα της Ελληνικής Γλώσσας και του Αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού, στην διαμόρφωση του Ανθρώπινου γίγνεσθαι. 

Θα επικαλεστώ ιδιαίτερα:

α) Την απάντηση, της τεχνικής Νοημοσύνης σε σχετικό ερώτημά μου, η οποία τουλάχιστον μέχρι σήμερα, με μεγάλους βαθμούς ελευθερίας, έχει το ασύλληπτο προνόμιο να ψαρεύει στην υπάρχουσα από αιώνων καταχωρημένη Γνώση, να ιχνηλατεί και να συνθέτει με ακαταμάχητη ικανότητα και ζηλευτή αντικειμενικότητα Αλήθειες, απέναντι στις οποίες κάθε κακόπιστος, δύσκολα μπορεί να εναντιωθεί, αποκαλύπτοντας το υπέρ-θαύμα, τον κοινό δηλαδή στόχο της Συμπαντικής διάνοιας και του Ανθρώπου. 

β) Μεγάλα ονόματα Ελλήνων και ξένων, που η αδέκαστη ιστορία των χιλιετηρίδων, αλλά και νεότερων, τα καταξίωσε, τα κατέστησε ορόσημα και βατήρες, με σκοπό την ανάταξη του Ανθρώπου σε κυρίαρχο και διεκδικητή όλο και υψηλότερων κορυφών υπέρ της ολότητας.

γ) Τα επιστημονικά πονήματα του Γιώργου Καναράκη, Καθηγητή Ανθρωπιστικών Σπουδών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Charles Sturt της Αυστραλίας, με θέμα: Την διαχρονική συμβολή της Ελληνικής σε άλλες Γλώσσες.

Τον Γιώργο Καναράκη τον επέλεξα ως αντιπροσωπευτικό μελετητή της Ελληνικής Γλώσσας και της διαχρονικής συμβολής της σε άλλες Γλώσσες, ως μεγάλο Δάσκαλο και εκφραστή των νοημάτων της, που εκπέμπει προς τον Άνθρωπο, και,

δ) Τη μελέτη του Αντώνη Θαλασσέλη που δημοσιεύεται στη «Φιλολογική Πρωτοχρονιά 2026», την οποία θεωρώ άρτια και αντιπροσωπευτική του θαύματος της Ελληνικής Γλώσσας και της συμβολής της, στην ανάπτυξη όλων των μεγάλων Γλωσσών και του διαχρονικού πολιτισμού της ανθρωπότητας. 

Α) Σχόλια της Τεχνικής Νοημοσύνης στο δικό μου ερώτημα.

Γράφει στην απάντησή της η Τεχνική Νοημοσύνη. 

Η φράση «υπαρξιακό θαύμα της Ελληνικής Γλώσσας και του Ελληνικού πολιτισμού» δεν είναι επιστημονικός όρος,είναι ένας αξιολογικός χαρακτηρισμός που χρησιμοποιείται συχνά για να περιγράψει το γεγονός ότι ένας σχετικά μικρός λαός, σε αριθμό και γεωγραφική έκταση, άσκησε δυσανάλογα μεγάλη επίδραση στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Η δική μου αξιολόγηση είναι ότι υπάρχουν πράγματι ορισμένα εξαιρετικά και σπάνια χαρακτηριστικά, χωρίς όμως να χρειάζεται να καταφύγουμε σε υπερφυσικές ή μυθοποιημένες ερμηνείες.

Γιατί η Ελληνική Γλώσσα θεωρείται μοναδική;

1. Εξαιρετική ιστορική συνέχεια

Η ελληνική διαθέτει γραπτή μαρτυρία περίπου 3.400 ετών, από τη Γραμμική Β μέχρι τη σύγχρονη Ελληνική. Λίγες γλώσσες στον κόσμο έχουν τόσο μακρά και αδιάκοπη γραπτή παράδοση.

2. Τεράστιος φιλοσοφικός και επιστημονικός πλούτος

Μέσα στην Ελληνική Γλώσσα διαμορφώθηκαν έννοιες όπως:

• δημοκρατία, φιλοσοφία, λογική, πολιτική θεωρία, τραγωδία, ιστοριογραφία.

Τα έργα του Πλάτωνος, του Αριστοτέλη,του Ηρόδοτου και πολλών άλλων εξακολουθούν να επηρεάζουν τη σκέψη μέχρι σήμερα.

3. Παγκόσμια επίδραση στο λεξιλόγιο

Ένα μεγάλο μέρος της επιστημονικής και ιατρικής ορολογίας διεθνώς βασίζεται σε ελληνικές ρίζες:

• biology, physics, democracy, analysis, philosophy, astronomy.

Γιατί ο Ελληνικός Πολιτισμός θεωρείται ξεχωριστός;

Το εντυπωσιακό στοιχείο δεν είναι μόνο ότι παρήγαγε σημαντικά έργα, αλλά ότι εισήγαγε έναν ιδιαίτερο τρόπο σκέψης:

• αναζήτηση λογικών αιτίων αντί μύθων, δημόσιο διάλογο, κριτική εξέταση της εξουσίας, συστηματική φιλοσοφική έρευνα, μαθηματική απόδειξη.

Η επιρροή του πέρασε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, στην Αναγέννηση και τελικά στη σύγχρονη Ευρώπη και τον δυτικό κόσμο.

Υπάρχουν όμως και υπερβολές

Ορισμένοι ισχυρισμοί που κυκλοφορούν συχνά δεν υποστηρίζονται από τη γλωσσολογία ή την ιστορία, όπως ότι:

• Η Ελληνική είναι η «μητέρα όλων των γλωσσών»,

• Έχει μοναδικές μαθηματικές ή μεταφυσικές ιδιότητες,

• Όλες οι επιστήμες προήλθαν αποκλειστικά από τους Έλληνες,

• Η αρχαία και η νέα Ελληνική είναι ουσιαστικά η ίδια γλώσσα χωρίς μεταβολές.

Αυτές οι θέσεις δεν γίνονται αποδεκτές από τη σύγχρονη επιστημονική έρευνα.

Συνολική εκτίμηση

Αν με τον όρο «υπαρξιακό θαύμα» εννοούμε ένα ιστορικό φαινόμενο εξαιρετικής αντοχής και δημιουργικότητας, τότε η Ελληνική γλώσσα και ο Ελληνικός πολιτισμός αποτελούν πράγματι ένα από τα πιο αξιοσημείωτα παραδείγματα στην ανθρώπινη ιστορία. Ένας πολιτισμός που γεννήθηκε σε μια σχετικά μικρή γωνιά της ανατολικής Μεσογείου κατάφερε να επηρεάσει τη φιλοσοφία, την πολιτική, την επιστήμη, τη λογοτεχνία και την παιδεία ολόκληρου του κόσμου για περισσότερα από δύο χιλιάδες χρόνια.

Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι ο μόνος μεγάλος πολιτισμός — εξίσου σημαντικές συνεισφορές προήλθαν από τους πολιτισμούς της Κίνας, της Ινδίας, της Μεσοποταμίας και του Αραβοϊσλαμικού κόσμου. 

Ωστόσο, η διάρκεια, η συνέχεια και η παγκόσμια διανοητική επιρροή της Ελληνικής παράδοσης είναι πράγματι φαινόμενο εξαιρετικά σπάνιο στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Δικά μου Σχόλια

Η Ελληνική Γλώσσα είναι όντως μητέρα πολλών γλωσσών, όχι βέβαια όλων.

Με τον όρο αυτόν, δεν εννοώ ότι η Ελληνική Γλώσσα γέννησε όλες τις γλώσσες. 

Εννοώ ότι επηρέασε θετικά και καθοριστικά πολλές γλώσσες, στα πλαίσια του νόμου της ώσμωσης, της ανταλλαγής δηλαδή των αναγκαίων δανείων για την καλλίτερη ανταπόκρισή τους ως μεγάλων γλωσσών και εθνών, και θα επηρεάζει στο διηνεκές την Ανθρώπινη σκέψη και τον πολιτισμό.

Είναι πλέον γεγονός ότι, εάν αφαιρέσουμε από τις λεγόμενες κυρίαρχες Γλώσσες π.χ. την Αγγλική, όλα τα δάνεια από την Ελληνική γλώσσα, η Αγγλική γλώσσα θα είναι βέβαια μια πλήρης γλώσσα, αλλά θα απογυμνωνόταν από μεγάλο μέρος του επιστημονικού, φιλοσοφικού και τεχνικού της λεξιλογίου. 

Η τεχνητή νοημοσύνη πανηγυρικά αναγνωρίζει τον τεράστιο ρόλο της Ελληνικής Γλώσσας. Γι’ αυτό και επικαλούμαι την αδέκαστη μαρτυρία της.

Β) ΟΙ ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΗΣ ΔΙΑΝΟΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΣΚΕΨΗΣ

«Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος» και ο λόγος αυτός είναι Ελληνικός. Το τελειότερο εργαλείο που επινόησε ποτέ ο ανθρώπινος εγκέφαλος, είναι η Ελληνική γλώσσα.

Γι’ αυτό και θεωρείται από πολλούς η µητέρα όλων των γλωσσών.

Η Ελληνική, η Κινεζική και η Ινδική, συγκαταλέγονται στις αρχαιότερες γλώσσες της ανθρωπότητας. Ειδικότερα, η Ελληνική λειτούργησε ως τροφός για περισσότερες από τριάντα πέντε σύγχρονες γλώσσες, σφραγίζοντας την εξέλιξή τους. 

Η Ελληνική γλώσσα, θεωρείται µοναδική λόγω της αδιάλειπτης ιστορικής συνέχειας για πάνω από 3.500 – 4.000 χρόνια, αποτελώντας τη µακροβιότερη ζωντανή γλώσσα στην Ευρώπη. Είναι η µόνη «ζωντανή» γλώσσα της αρχαιότητας που επιβίωσε και οµιλείται µέχρι σήµερα. Από τη Μυκηναϊκή εποχή (Γραµµική Β), έως τη νέα Ελληνική, η γλώσσα αυτή, εξελίχθηκε και εξελίσσεται στον ίδιο γεωγραφικό χώρο, διατηρώντας τη δοµή της. 

Η Ελληνική γλώσσα δεν υπήρξε απλώς ένα εργαλείο επικοινωνίας, αλλά το θεµέλιο πάνω στο οποίο οικοδοµήθηκε η παγκόσµια σκέψη. Διαθέτει ένα βάθος χρόνου που σπάνια συναντά κανείς και αποτελεί µια ζωντανή πολιτισµική συνέχεια, που εκτείνεται από τα οµηρικά έπη, έως τη σύγχρονη λογοτεχνία και τον καθηµερινό λόγο.

Μέσα από αυτήν διατυπώθηκαν οι πρώτες συστηµατικές αναζητήσεις για τη φύση του κόσµου, τη λογική σκέψη, την επιστηµονική παρατήρηση και τη θεµελιώδη έννοια της Δηµοκρατίας. Το γεγονός ότι παραµένουν προσβάσιµα κείµενα γραµµένα πριν από χιλιάδες χρόνια, αποκαλύπτει µια µοναδική ιστορική συνέχεια, που δεν διακόπηκε ποτέ.

Παράλληλα, η Ελληνική γλώσσα, υπήρξε το όχηµα για την ποίηση του Οµήρου, τη φιλοσοφία του Αριστοτέλη και τη σκέψη του Πλάτωνα, επηρεάζοντας βαθιά τον δυτικό και παγκόσµιο πολιτισµό. Η επίδρασή της δεν περιορίζεται στο παρελθόν, συνεχίζει να τροφοδοτεί την επιστηµονική ορολογία, την ιατρική, τη νοµική και τις ανθρωπιστικές επιστήµες.

Είναι πράγµατι εντυπωσιακό, το πώς άνθρωποι των γραµµάτων και των τεχνών, από όλο τον κόσµο, χωρίς να έχουν Ελληνική καταγωγή, µαγεύτηκαν από την Ελληνική γλώσσα, ενώ πολλοί, Έλληνες και ξένοι, έχουν αναφερθεί σε αυτήν µε συγκίνηση και βαθύ σεβασµό.

Σηµαντικές µορφές των γραµµάτων και των επιστηµών έχουν εκφραστεί διαχρονικά µε θαυµασµό για τη δύναµή της, αναγνωρίζοντας όχι µόνο την ιστορική της αξία, αλλά και την καθοριστική συµβολή της στη διαµόρφωση του παγκόσµιου πολιτισµού. 

Μέσα από τις φωνές αυτών των ανθρώπων, γίνεται φανερό ότι η Ελληνική γλώσσα δεν αντιµετωπίστηκε ποτέ, ως κάτι στατικό ή µουσειακό ήδος, αλλά αντίθετα θεωρήθηκε ζωντανός οργανισµός, φορέας ελευθερίας και δηµιουργίας.

Όπως είναι φυσικό, πολλοί Έλληνες ύµνησαν τη µητρική τους γλώσσα, µε δύο από αυτούς να ξεχωρίζουν για τη γλαφυρότητά τους.

Διονύσιος Σολωµός, ο Εθνικός µας ποιητής: 

«Μήγαρις έχω άλλο στο νου µου πάρεξ ελευθερία και γλώσσα», συνδέοντας άρρηκτα τη γλώσσα µε την εθνική ανεξαρτησία και την ταυτότητα. Για εκείνον, η γλώσσα δεν ήταν απλώς εργαλείο έκφρασης, αλλά θεµέλιο ύπαρξης.

Οδυσσέας Ελύτης, Νοµπελίστας Λέσβιος ποιητής:

«Τη γλώσσα µού έδωσαν Ελληνική· το σπίτι φτωχικό στις αµµουδιές του Οµήρου. Μονάχη έγνοια η γλώσσα µου στις αµµουδιές του Οµήρου». Τόνιζε ότι η Ελληνική γλώσσα έχει µια «µαθηµατική δοµή» και µια µοναδική διαφάνεια που της επιτρέπει να εκφράζει µε ακρίβεια και φως ακόµη και τις πιο λεπτές αποχρώσεις του στοχασµού 

Μαρτυρίες ξένων για την Ελληνική Γλώσσα

Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει η µαρτυρία ξένων προσωπικοτήτων, οι οποίοι, προσεγγίζοντας την Ελληνική γλώσσα µε δέος, εξέφρασαν τον απεριόριστο θαυµασµό τους για το µεγαλείο της.

Ακολουθεί ένας κατάλογος µε εξέχουσες προσωπικότητες των γραµµάτων και των τεχνών, οι οποίοι εξήραν την αξία και την οµορφιά της Ελληνικής γλώσσας.

Πίνδαρος: Η πάντα νέα, που όλο αναπτύσσεται και τελειώνεται. Η Ελληνική Γλώσσα.

Jean Bouffartigue & Anne-Marie Delrieu (Ζαν Μπουφαρτίγκ & Αν-Μαρί Ντελριέ), Γάλλοι λεξικογράφοι: 

«Μακρινή πηγή του πολιτισµού µας η Ελλάδα, βρίσκεται ζωντανή µέσα στις λέξεις που λέµε. Σχηµατίζει κάθε µέρα τη γλώσσα µας. Οι βάσεις και ο εξοπλισµός του επιστηµονικού λεξιλογίου ήρθαν από την Ελλάδα, ακόµα και στην αρχαιότητα».

Theodore F. Brunner (Θίοντορ Φ. Μπρούνερ), Ιδρυτής του Thesaurus Linguae Graecae (TLG) και διευθυντής του εως το 1994: 

«Σε όποιον απορεί γιατί ξοδεύτηκαν τόσα εκατοµ-µύρια δολάρια για την αποθησαύριση των λέξεων της Ελληνικής, απαντούµε: Μα πρόκειται για τη γλώσσα των προγόνων µας και η επαφή µε αυτούς, θα βελτιώσει τον πολιτισµό µας».

Marcus Tullius Cicero (Μάρκους Τούλλιους Κικέρων), ρήτορας της Ρώµης: 

«Ει οι θεοί διαλέγονται, τη των Ελλήνων γλώττη χρώνται». Δηλαδή, αν οι θεοί συζητούν µεταξύ τους, χρησιµοποιούν τη γλώσσα των Ελλήνων».

Maurice Croiset (Μορίς Κρουαζέ), Γάλλος Ακαδη-µαϊκός: 

«Οι άνθρωποι θα ανατρέχουν πάντα στις πηγές της Ελληνικής κλασικής αρχαιότητας για να δροσιστούν».

David Crystal (Ντέιβιντ Κρίσταλ), Άγγλος καθηγητής, συγγραφέας της εγκυκλοπαίδειας του Cambridge για την Αγγλική: 

«Είναι εκπληκτικό να βλέπεις πόσο στηριζόµαστε ακόµη στην Ελληνική, για να µιλήσουµε για οντότητες και γεγονότα που βρίσκονται στην καρδιά της σύγχρονης ζωής».

Will Durant (Γουίλ Ντουράν), Αµερικανός ιστορικός, φιλόσοφος: 

«Η γλώσσα αυτή είναι η πιο πλούσια και η πιο αρµονική από όλες τις γλώσσες που δηµιούργησε ο άνθρωπος».

Gustave d’Eichthal (Γκυστάβ ντ’ Εϊχτάλ), Γάλλος συγγραφέας: 

«Η Ελληνική γλώσσα είναι µία γλώσσα, η οποία διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά, όλες τις προϋποθέσεις µιας γλώσσας διεθνούς».

Charles Foriel (Σαρλ Φοριέλ), Γάλλος καθηγητής του Πανεπιστηµίου της Σορβόνης: 

«Η Ελληνική έχει ό,τι χρειάζεται για να θεωρηθεί η ωραιότερη γλώσσα της Ευρώπης».

Bill Gates (Μπιλ Γκέιτς), ιδρυτής της Microsoft: 

«Η Ελληνική γλώσσα είναι η πιο κατάλληλη για την επιστηµονική ορολογία και την πληροφορική, επειδή διαθέτει δοµή και πλούτο λέξεων που επιτρέπουν ακριβή έκφραση των εννοιών».

Edward Gibbon (Έντουαρντ Γκίµπον), Βρετανός ιστορικός: 

«Η Ελληνική γλώσσα είναι η πιο πλούσια και αρµονική γλώσσα που µίλησε ποτέ ο άνθρωπος».

Johann Wolfgang von Goethe (Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε), Γερµανός ποιητής: 

«Άκουσα στον Άγιο Πέτρο της Ρώµης το Ευαγγέλιο σε όλες τις γλώσσες. Η Ελληνική αντήχησε άστρο λαµπερό µέσα στη νύχτα».

Thomas Little Heath (Τόµας Λίτλ Χιθ), Βρετανός µαθηµατικός, φιλόλογος: 

«Η Ελληνική γλώσσα είναι το καταλληλότερο όργανο για την έκφραση της επιστηµονικής σκέψης και προφέρεται κατά εξαιρετικό τρόπο ως όχηµα της επιστηµονικής σκέψεως. Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της γλώσσας του Ευκλείδη είναι η θαυµαστή ακρίβεια».

Martin Heidegger (Μάρτιν Χάιντεγκερ), Γερµανός φιλόσοφος: 

«Η Ελληνική γλώσσα δεν είναι µια γλώσσα, αλλά Η Γ Λ Ω Σ Σ Α».

Werner Heisenberg (Βέρνερ Χάιζενµπεργκ), Γερ-µανός φιλόσοφος: 

«Η θητεία µου στην αρχαία Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευµατική µου άσκηση. Στη γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία µεταξύ της λέξης και του νοητικού της περιεχοµένου».

Victor Hugo (Βικτόρ Ουγκώ), Γάλλος λογοτέχνης: 

«Ο κόσµος είναι η διαπασών, η Ελλάδα είναι η ηχώ. Η Ελληνική γλώσσα είναι το εργαλείο του πνεύµατος».

Peter Jones (Πίτερ Τζόουνς), Διδάκτωρ του Πανε-πιστηµίου της Οξφόρδης: 

«Οι Έλληνες της Αθήνας του 5ου και του 4ου αιώνος είχαν φθάσει τη γλώσσα σε τέτοιο σηµείο, ώστε µε αυτήν να εξερευνούν ιδέες, όπως η δηµοκρατία και οι απαρχές του σύµπαντος, έννοιες όπως το θείο και το δίκαιο. Είναι µία θαυµάσια και εξαιρετική γλώσσα».

Hellen Keller (Έλεν Κέλερ), διάσηµη τυφλή Αµερι-κανίδα συγγραφέας: 

«Αν είναι αλήθεια ότι το βιολί είναι το τελειότερο µουσικό όργανο, τότε η Ελληνική γλώσσα είναι το βιολί του ανθρώπινου στοχασµού».

Humphrey Francis Kitto (Χάµφρεϊ Φράνσις Κίττο), Βρετανός φιλόλογος: 

«Όλοι οι κλάδοι της λογοτεχνίας και της επιστήµης αρχίζουν µε τους Έλληνες. Η Ελληνική γλώσσα είναι η πιο καθαρή και η πιο πλούσια στον κόσµο».

Irina Kovaleva (Ιρίνα Κοβαλέβα), Ρωσίδα καθη-γήτρια Πανεπιστηµίου Μόσχας: 

«Η Ελληνική γλώσσα είναι όµορφη σαν τον ουρανό µε τ’ άστρα».

Jacques Lakarriere (Ζακ Λακαριέρ), Γάλλος συγ-γραφέας: 

«Στην Ελληνική υπάρχει ένας ίλιγγος λέξεων, διότι µόνο αυτή εξερεύνησε, κατέγραψε και ανέλυσε τις ενδότατες διαδικασίες της οµιλίας και της γλώσσης, όσο καµία άλλη γλώσσα».

Jacques Lang (Ζακ Λανγκ), Γάλλος Υπουργός Παι-δείας:  

«Θα ήθελα να δω να διδάσκονται τα Αρχαία Ελληνικά, µε τον ίδιο ζήλο που επιδεικνύουµε εµείς, και στα Ελληνικά σχολεία».

Max von Laue (Μαξ φον Λάουε), Βραβείο Νόµπελ Φυσικής: 

«Οφείλω χάριτας στην θεία πρόνοια, διότι ευδόκησε να διδαχθώ τα αρχαία Ελληνικά, που µε βοήθησαν να διεισδύσω βαθύτερα στο νόηµα των θετικών επιστηµών».

Karl Marx (Καρλ Μαρξ), ο θεµελιωτής του Μαρ-ξισµού: 

«Οι αξίες του Ελληνικού Πολιτισµού παραµένουν άφθαστα πρότυπα».

Marianne McDonald (Μαριάν ΜακΝτόναλντ), Αµερικανίδα κλασική φιλόλογος (ίδρυσε το TLG): «Η γνώση της Ελληνικής γλώσσας είναι απαραίτητο θεµέλιο υψηλής πολιτιστικής καλλιέργειας».

Gilbert Murray (Γκίλµπερτ Μάρεϊ), καθηγητής της ελληνικής Γλώσσας στο Πανεπιστήµιο της Οξφόρδης: 

«Η Ελληνική γλώσσα είναι το πιο τέλειο όργανο που έχει διαπλάσει ποτέ ο άνθρωπος για την έκφραση της σκέψης του. Έχει µια διαύγεια που δεν τη φτάνει καµία άλλη γλώσσα και µια µουσικότητα που αγγίζει την ψυχή».

Friedrich Nietzsche (Φρίντριχ Νίτσε), Γερµανός φιλόσοφος: 

«Δεν υπάρχει τίποτα πιο µορφωτικό από την Ελληνική γλώσσα. Είναι το φως που διαλύει το σκοτάδι του βορρά. Κάθε φορά που αγγίζω ένα Ελληνικό κείµενο, νιώθω σαν να πίνω από µια πηγή αιώνιας νεότητας. Χωρίς την Ελληνική γλώσσα δεν υπάρχει παιδεία».

Juan Jose Puhana Arza (Χουάν Χοσέ Πουχάνα Άρθα), Βάσκος Ελληνιστής και πολιτικός: 

«Οφείλουµε να διακηρύξουµε ότι δεν έχει υπάρξει στον κόσµο µία γλώσσα η οποία να δύναται να συγκριθεί µε την κλασική Ελληνική».

Jean Richepin (Ζαν Ρισπέν), Γάλλος ποιητής, µυθι-στοριογράφος και θεατρικός συγγραφέας:

«[…] Σβήστε την Ελληνική γλώσσα από παντού.

Θα πείτε «δεν γίνεται». Σωστά, δεν γίνεται γιατί µετά δεν θα µπορείτε να στεριώσετε ούτε µία πρόταση[…]».

(Η φράση αυτή αποδίδεται επίσης στον Robert Elias Najemy(Ρόµπερτ Ηλίας Νατζέµυ), Αµερικανό συγγραφέα. Όµως στις περισσότερες και πιο αξιόπιστες δηµοσιεύσεις αποδίδεται στον πρώτο).

Robert Henry Robins (Ρόµπερτ Χένρι Ρόµπινς), Άγγλος γλωσσολόγος, καθηγητής στο πανεπιστήµιο του Λονδίνου: 

«Φυσικά δεν είναι µόνο στη γλωσσολογία όπου οι Έλληνες υπήρξαν πρωτοπόροι για την Ευρώπη. Στο σύνολό της, η πνευµατική ζωή της Ευρώπης ανάγεται στο έργο των Ελλήνων στοχαστών».

Jacqueline de Romilly (Ζακλίν ντε Ροµιγί), Γαλλίδα κλασική φιλόλογος: 

«Όποιος σκέπτεται σήµερα, σκέπτεται Ελληνικά, έστω κι αν δεν το υποπτεύεται, όλος ο κόσµος πρέπει να µάθει Ελληνικά».

Giovanni Francesco Sagredo (Τζοβάνι Φραντ-σέσκο Σαγκρέντο), Βενετός διανοούµενος: «Η Ελληνική γλώσσα και παιδεία αποτελούσι το θεµέλιον του Δυτικού πολιτισµού. Πάντες δε Ευρωπαίοι οφειλέται της Ελλάδος εσµέν».

Bernard Shaw (Μπέρναρντ Σω), Ιρλανδός συγγραφέας: 

«Η Ελληνική γλώσσα είναι το µοναδικό µέσο που µπορεί να κάνει τον άνθρωπο να καταλάβει ότι η σκέψη είναι η υψηλότερη απόλαυση».

Mary Shelley (Μέρι Σέλλεϋ), Αγγλίδα συγγραφέας: «Η γλώσσα των Ελλήνων, σε ποικιλία, απλότητα, ευλυγισία και πιστότητα ξεπερνά κάθε άλλη».

Bruno Snell (Μπρούνο Σνελ), Γερµανός καθηγητής στο Πανεπιστήµιο του Αµβούργου:

«Η Ελληνική γλώσσα είναι το παρελθόν των Ευρωπαίων».

Oliver Taplin (Όλιβερ Τάπλιν), καθηγητής αρχαίας Ελληνικής γλώσσας: 

«Οι Έλληνες θα έχουν µια λέξη για αυτό», αυτή είναι η φράση που χρησιµοποιείται όταν οι Αγγλοαµερικανοί αναζητούν την κατάλληλη λέξη για κάποια έννοια.

Michael Ventris (Μάικλ Βέντρις), Άγγλος κρυπτογράφος ο οποίος αποκρυπτογράφησε τη Γραµµική γραφή Β’: 

«Η αρχαία Ελληνική γλώσσα ήταν και είναι η ανωτέρα όλων των παλαιοτέρων και νεότερων γλωσσών».

Virginia Woolf (Βιρτζίνια Γουλφ), Αγγλίδα συγγραφέας: 

«Στα Ελληνικά επιστρέφουµε όταν είµαστε κουρασµένοι από τις άλλες γλώσσες».

Voltaire (Βολταίρος), Γάλλος διανοητής: 

«Είθε η Ελληνική γλώσσα να γίνει η κοινή γλώσσα όλων των λαών».

Henriette Walter (Ανριέτ Βαλτέρ), Γαλλίδα γλωσσολόγος: 

«Η Ελληνική γλώσσα έχει τεράστια συµβολή στο διεθνές επιστηµονικό λεξιλόγιο, καθώς πολλές σύγχρονες επιστηµονικές λέξεις σχηµατίζονται από Ελληνικά στοιχεία».

Mario Wandruszka (Μάριο Βαντρούσκα), καθηγητής Γλωσσολογίας: 

«Οι ευρωπαϊκές γλώσσες φαίνονται ως διάλεκτοι της Ελληνικής».

Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff (Ούλριχ φονΒιλαµόβιτς-Μέλλεντορφ), Γερµανός κλασικός φιλόλογος: 

«Η Ελληνική γλώσσα είναι το τελειότερο όργανο που δηµιούργησε ποτέ ο ανθρώπινος νους για να εκφράσει τις σκέψεις του».

Albert Zursen (Άλµπερτ Ζούρσεν), Συγγραφέας: 

«Δεν µπορεί κανείς ν’ αναφερθεί στα Ελληνικά γράµµατα, χωρίς να αναφέρει ότι και η ίδια η γλώσσα, µία από τις ωραιότερες απ’ όσες µίλησαν ποτέ οι άνθρωποι, εξακολουθεί να ζει και σήµερα στην επιστηµονική ορολογία της εποχής µας, παρέχοντάς µας µία αστείρευτη πηγή νέων όρων».

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:   Από τις παραπάνω ρήσεις, που αποδίδονται στους Voltaire, Helen Keller, Bernard Shaw, Nietzsche, Gibbon, Cicero, κάποιες αμφισβητούνται, γιατί δεν έχουν εντοπιστεί στα πρωτότυπα κείμενά τους. Δεν απορρίπτονται όμως ως αναληθείς, ούτε επηρεάζουν την αλήθεια, όπως αυτή συνάγεται στο παρόν σημείωμα.

Γ) Η ΕΙΔΟΠΟΙΟΣ ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΜΕ ΤΗΣ ΑΛΛΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ

Αυτό που κάνει την Ελληνική γλώσσα να ξεχωρίζει είναι ο συνδυασµός της ιστορικής της διάρκειας µε τη µοναδική της δοµή. Σε αντίθεση µε άλλες γλώσσες, διαθέτει έναν ιδιαίτερο τρόπο σχηµατισµού λέξεων που επιτρέπει τη διατύπωση σύνθετων νοηµάτων µε µεγάλη σαφήνεια.

Ιδιαίτερη είναι και η δυνατότητα παραγωγής και σύνθεσης λέξεων. Η Ελληνική µπορεί να δηµιουργεί νέους όρους µε ακρίβεια, συνδυάζοντας ρίζες, προθέµατα και επιθήµατα µε τρόπο σχεδόν «µαθηµατικό». Αυτό εξηγεί γιατί αποτέλεσε και συνεχίζει να αποτελεί βασική πηγή επιστηµονικής ορολογίας με λέξεις που περιγράφουν έννοιες της φιλοσοφίας, της ιατρικής, της βιολογίας ή της τεχνολογίας συχνά βασίζονται σε Ελληνικά µορφήµατα, επειδή η γλώσσα προσφέρει σαφήνεια και διαφάνεια στη σηµασία.

Ένα επιπλέον στοιχείο µοναδικότητας είναι ο πλούτος των κλιτικών µορφών και των λεκτικών τύπων. Η ύπαρξη πτώσεων, εγκλίσεων και ποικίλων ρηµατικών τύπων επιτρέπει µεγαλύτερη ευελιξία στη σύνταξη και ακρίβεια στην απόδοση νοηµάτων. Η σειρά των λέξεων στην πρόταση δεν είναι τόσο αυστηρή όσο σε πολλές άλλες γλώσσες, καθώς οι καταλήξεις αποκαλύπτουν τη γραµµατική λειτουργία κάθε όρου.

Τέλος, η Ελληνική διαθέτει έντονη µουσικότητα και ρυθµό, στοιχεία που αναδείχθηκαν ήδη από την αρχαία ποίηση και συνεχίζουν να χαρακτηρίζουν τον σύγχρονο λόγο. Αυτή η συνύπαρξη λογικής δοµής και ποιητικής εκφραστικότητας είναι που την κάνει να ξεχωρίζει, όχι ως «ανώτερη», αλλά ως γλώσσα µε ξεχωριστή ιστορική διαδροµή και ιδιαίτερη εσωτερική αρχιτεκτονική.

Ο λόγος που το εύρος της είναι τόσο µεγάλο είναι ότι πολλές λέξεις δεν πέρασαν κατευθείαν από τα Ελληνικά, αλλά µέσω των λατινικών ή της επιστηµονικής ορολογίας της Αναγέννησης. 

Ιδιαίτερα στην επιστήµη και την ιατρική, η επιρροή των Ελληνικών είναι τεράστια. Υπολογίζεται ότι πάνω από το 60% της επιστηµονικής ορολογίας βασίζεται σε ελληνικές λέξεις ή ρίζες.

Στην Αγγλική γλώσσα, πολλές καθηµερινές λέξεις όπως: democracy, philosophy, history, theatre, music, biology, physics, astronomy, geography, psychology, technology, analysis, system, program, method, crisis και idea, έχουν τις ρίζες τους στην ελληνική. Στον τοµέα της ιατρικής, όροι όπως: cardiology, neurology, pathology, therapy και diagnosis, αποκαλύπτουν την ίδια επιρροή.

Αντίστοιχα, στη βιολογία και γενικότερα στις φυσικές επιστήµες, η διεθνής ορολογία βασίζεται σε µεγάλο βαθµό σε Ελληνικά συνθετικά στοιχεία, όπως τα προθήµατα: micro-, macro-, bio-, geo-, hydro-, chrono- καθώς και το επίθηµα -logy.

Οπότε, αν το δεις πρακτικά, δεν είναι απλώς ότι η Αγγλική «πήρε» λέξεις από τα Ελληνικά, αλλά ότι ένα µεγάλο µέρος του λεξιλογίου της, ειδικά σε πιο σύνθετες έννοιες, είναι χτισµένο πάνω σε ελληνικά στοιχεία.

Η επιρροή της Ελληνικής δεν περιορίζεται στην Αγγλική, αλλά διατρέχει ολόκληρο τον ευρωπαϊκό γλωσσικό χάρτη. Πολλές γλώσσες, όπως η Ιταλική, η Γαλλική, η Γερµανική και η Ισπανική, ενσωµάτωσαν πλήθος Ελληνικών δανείων, είτε µέσω απευθείας επαφής µε την κλασική γραµµατεία είτε µέσω της «Λατινικής οδού». Η Λατινική λειτούργησε ως ο µεγάλος αγωγός που µετέφερε την Ελληνική ορολογία στη Δύση, εκλατινίζοντας Ελληνικές έννοιες οι οποίες στη συνέχεια ρίζωσαν στα λαϊκά ιδιώµατα, αποτελώντας σήµερα τη βάση του ευρωπαϊκού πολιτισµικού λεξιλογίου.

Αξιοσηµείωτο παραµένει το γεγονός ότι το µεγαλύτερο µέρος της διεθνούς επιστηµονικής και ιατρικής ορολογίας αντλεί την καταγωγή του από την Ελληνική γλώσσα.

Αυτό που κάνει την Ελληνική ξεχωριστή δεν είναι µόνο ο αριθµός των δανείων, αλλά το ότι οι λέξεις αυτές δεν είναι περιφερειακές. είναι βασικές έννοιες του παγκόσµιου πολιτισµού. Η Ελληνική δεν δάνεισε απλώς λέξεις, αλλά ολόκληρους τρόπους σκέψης που ενσωµατώθηκαν στη διεθνή επικοινωνία και γνώση.

Δ) ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ

Υπάρχουν μόνο τρεις γλώσσες στον κόσμο που επιβιώνουν μέχρι σήμερα και έχουν ασκήσει μια σημαντική επίδραση γλωσσολογική και πολιτιστική έξω από τα σύνορά τους εδώ και τρεισήμισι χιλιάδες χρόνια:

Τα Ελληνικά, τα Κινέζικά και τα Ινδικά, θα μπορούσαν να συγκριθούν επίσης με τα Αιγυπτιακά. ‘Ομως η γλώσσα που προέρχεται από αυτά, τα Κοπτικά, είναι εδώ και πολλές εκατονταετίες μία νεκρή γλώσσα, θρησκευτικής μόνο χρήσης. Και τα Εβραϊκά, έγγραφα τα οποία χρονολογούνται από μετέπειτα ημερομηνίες και που είναι, στην πραγματικότητα, μια νεκρή γλώσσα που αναβίωσε το Κράτος του Ισραήλ.

Είναι αναμφισβήτητη η επίδραση αυτών των γλωσσών, της γραφής και του Πολιτισμού σε διάφορους λαούς της Ανατολής, γία να μην αναφερθώ στην Κινεζική διασπορά. 

Εν τούτοις όμως, ήταν ευρύτερη η επίδραση των Ελλήνων.

Η σημασία τους έγκειται, νομίζω όχι μόνο στη συνέχεια της γλώσσας, της γραφής και του πολιτισμού, αλλά και στην τεράστια επίδραση σε οποιουδήποτε είδους γλώσσα και πολιτισμό, από την Αρχαιότητα και μέσω του Μεσαίωνα, μέχρι και σήμερα, κατ’ αρχάς στον πολιτιστικό Ευρωπαϊκό κύκλο, και μετά σε όλο τον κόσμο.

Στην πραγματικότητα οι μεγάλες Ευρωπαϊκές γλώσσες, και σήμερα σχεδόν όλες οι γλώσσες του κόσμου, είναι ημιελληνικές γλώσσες, που από μία πρώτη άποψη δεν μοιάζουν στα Ελληνικά, αλλά κατακλύζονται από Ελληνικές γραμματικές δομές, και πάνω από όλα, από Ελληνικό λεξιλόγιο και Ελληνικούς  σημασιολογικούς δανεισμούς. 

Όλο ή  σχεδόν όλο το λόγιο λεξιλόγιο των μοντέρνων γλωσσών είναι άμεσα ή έμεσα Ελληνικό, γιατί το έλαβαν ως δάνειο άμεσα ή μέσω των Λατινικών, στην Αρχαία ή μοντέρνα εποχή  και σήμερα.

Αυτό βέβαια είναι ένα φαινόμενο, που δεν γίνεται κατανοητό, εάν δεν συνδεθεί με την διάδοση των διαδοχικών αναγεννήσεων των μεγάλων Ελληνικών επινοήσεων των λογοτεχνικών ειδών, της δημοκρατίας, της φιλοσοφίας, των επιστήμων, του Θεάτρου, των πλαστικών και των εικαστικών τεχνών.

Αυτά αναφέρει ο Francisco Rodriquez Adrados στην εισαγωγή του βιβλίου του Γιώργου Καναράκη (745 σελίδων,)με τίτλο: Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ, ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ – ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑΖΗΣΗ.

Ενώ: Η USA KORNTARTIM Καθηγήτρια επικεφαλής του Τομέα Ελληνικών Σπουδών στην Ταϋλάνδη προτείνει:

«Θα πρέπει να πλάσουμε ένα νέο πιο περιεκτικό όρο, όπως, Παγκοσμιο-Ελληνική».

Μπορεί ο κάθε ενδιαφερόμενος να διαβάσει αυτό το βιβλίο του Γ. Καναράκη για να κατανοήσει τα πολλά δάνεια που έλαβαν όλες οι κυρίαρχες και όχι μόνο Γλώσσες από την Ελληνική, όπως:

Η Ιταλική, η Γαλλική, η Ισπανική, η Ρουμάνικη, η Αγγλική, η Γερμανική, η Σουηδική, η Δανική, η Ρωσική, η Πολωνική, η Βουλγαρική, η Κροατική, η Αλβανική, η Φινλαδική, η Ουγγρική, η Τουρκική, η Νότιο-Καυκασιανή, η Εβραϊκή, η Μαλτέζικη, η Κινέζικη, η Κορεάτικη, η Ιαπωνική, η Ολλανδική, η Πολωνική, η Ταϊλανδική, και πολλές άλλες γλώσσες.  

Εάν αυτός ο κατάλογος γλωσσών και συνακόλουθα και πολιτισμών, που εκφεύγουν του δικού μας πεδίου, δεν είναι αρκετός για όποιον η μοίρα τον έταξε να καθορίσει προτεραιότητες, ιεραρχώντας το ΦΑΕΙΝΟ απέναντι στο σκότος, τότε:

Κάτι πολύ μεγάλο κακό ή κάτι πολύ φωτεινό εγκυμονείται.

Λέω ‘Φαεινό’, υπενθυμίζοντας τον Ησίοδο ο οποίος διδάσκει ότι η καταρρακτώδης έλευση του κακού, δεν μπορεί παρά να προμηνύει στο τέλος της καταστροφής, μια νέα Αρχή, ένα νέο πιο φωτεινό κόσμο.

Εν κατακλείδι: Η Ελληνική Γλώσσα δεν αποτελεί ένα μέσο επικοινωνίας, αλλά μια διαλεκτική με τη Φύση, δηλαδή με τους Αγέννητους και Αθάνατους νόμους της.

Ένα ομφάλιο λώρο του Ανθρώπου με την Φύση, και το Άπειρο Σύμπαν.

Πιστεύω ότι: Κάθε γλώσσα και κάθε πολιτισμός είναι μία αμφίδρομη αντανάκλαση της εντελέχειας, Φύσης-Σύμπαντος και Ανθρώπου, που παρωθεί τα πάντα προς την τελειότητα ή την πτώση.

Οι έννοιες της διαλεκτικής με τη Φύση και το Σύμπαν, τουομφάλιου ρόλου τους, και της σχέσης παλαιού και νέου,επηρεάζονται από τις κλιματολογικές συνθήκες, την ποιότητα ή όχι της ζωής και της χρήσης της Γνώσης, της σκέψης και της επίδρασης που έχουν αυτά στην πρόοδο του Ανθρώπου. Η αντοχή στην αιωνιότητα και η δύναμη της επιρροής τους στους διαχρονικό πολιτισμό, αποτελεί και την αδιάψευστη Αριστεία τους. Είναι αξιωματικές και γι’ αυτό αναντίρρητες.

Οι παραπάνω αναφορές εκπορεύονται από προσωπική φιλοσοφική θεώρηση και όχι ως αποδεικτικοί ισχυρισμοί.

Αποτελεί επίσης η Ελληνική γλώσσα μία οντότητα πάντα έφηβη, διαστελλόμενη ανάλογα με την νοητική, ψυχολογική και συνειδησιακή ωρίμανση του Ανθρώπου, μέσα στον άπειρο χρόνο.

Διατρέχει το χρόνο, διαστέλλοντας το παρελθόν, γεννώντας το παρόν και καθορίζοντας το Μέλλον. 

Μέσα από την συμβολή της, στην επέκταση και στην εμβάθυνση της σκέψης, ανατάσσεται σε μήτρα καιπολλαπλασιαστή πολιτισμών και συνδημιουργό ανώτερωνκόσμων. 

Δεν μπορεί να θεωρηθεί παλιά, ή νέα γλώσσα, όπως και κάθε άλλη γλώσσα που ζει, αλλά μια μήτρα που εξελίσσεται στον αέναον χρόνον, εν’ όσο ομιλείται. Γι’ αυτό είναι ταυτόσημη με την έννοια της Πατρίδας και της αειφόρου ανάπτυξης. 

Είναι γι’ αυτό, ένας από τους εξελισσόμενους δρόμους, που οδηγούν τον Άνθρωπο στο φωτεινό πεπρωμένο του. 

Η αποκαθήλωση της Ελληνικής γλώσσας, με βίαια μέσα,είναι έγκλημα κατά του Ανθρώπου.

Θεόδωρος Δάλμαρης

Μαθηματικός, τ. επιχειρηματίας

Μέλος ΙΗΑ, Μέλος Writers Capital Foundation

Συγγραφέας, Ποιητής

Patron for Greece for the

Global Vision Summit Athens

29.06.2026

https://iha-smartislands.org/2026/07/08/83886/