Posted on 26 ουλίου, 2026
«…δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν.»
Ὁ Χριστός εἶναι ὁ Ἄρτος, ὁ καταβάς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ. Ἐξῆλθε ἐκ τούς «κόλπους» τοῦ οὐρανοῦ, ἐνηνθρώπησε καί ἔδωσε τροφή, τόν ἑαυτό Του, τό πανάχραντό Σῶμά Του καί τό Τίμιο Αἷμά Του, ὥστε νά τραφεῖ καί νά ζήσει ὁ κόσμος. Βλέπουμε καί σήμερα ὡς τέλειος ἄνθρωπος -χωρίς ἁμαρτία- ἐβγῆκε ἀπό τό ἐρημικό καταφύγιό του, εἶδε ἐμπρός Του πολύν λαόν, τόν εὐσπλαχνίσθη καί τόν ἠγάπησε εἰς τέλος. Ἐθεράπευσε κατ’ ἀρχήν τούς ἀσθενεῖς καί συμπάθησε τούς ἀναγκεμένους καί ἐνδεεῖς. Δίδαξε τό θέλημα τοῦ Πατρός καί φανέρωσε στούς Ἁγίους Ἀποστόλους ὅτι ὁ Μεσσίας ἔχει δύο τέλειες φύσεις στήν μίαν ὑπόσταση τοῦ Θεοῦ Λόγου, ἑνωμένες, «ἀτρέπτως καί ἀναλλοιώτως» (Ὀρθόδοξη Θ.Λειτουργία).
Ἑπομένως ἀδελφοί μου, οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοί, δέν εἴμαστε μονοφυσίτες, ἀλλά χρειαζόμαστε κοντά στήν πνευματική τροφή καί τήν ὑλική· ἄρτο, στέγη, ἔνδυμα, ὑγεία. Ἔτσι θεράπευσε πρῶτα τούς ἀσθενεῖς ὥστε νά πάψουν νά φωνάζουν ἀπό πόνο· μερίμνησε δέ στή συνέχεια τῆς πνευματικῆς διδασκαλίας καί γιά τήν τροφή τοῦ σώματος, γιά νά μήν ἀποκάμουν· νά εἶναι τά πάντα πληρωμένα χάριτος, εὐσπλαχνίας καί ἀγάπης.
Πρός ἐπιβεβαίωση αὐτοῦ τοῦ πράγματος καί σήμερα, ἑορτή τῆς Ἁγίας, Ὁσίας, Παρθένου καί Μάρτυρος Παρασκευῆς, ἔψαλε ἡ Ἐκκλησία τό: «πλούσιοι ἐπτώχευσαν καί ἐπείνασαν, οἱ δέ ἐκζητοῦντες τόν Κύριον οὐκ ἐλαττωθήσονται παντός ἀγαθοῦ».
Ἡ ἁγία Παρασκευή, σεβαστή γερόντισσα, ἀκολουθῶντας τόν λόγο τοῦ Χριστοῦ: «δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν», καθώς καί τό παράδειγμα καί τήν πίστιν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, ἔθεσε τόν ἑαυτό της στόν Σταυρό τοῦ Χριστοῦ, τόν ἔκανε κατοικία της καί ἔγινε ξακουστή μέ τήν θυσία καί τήν προσφορά της, δίδοντας τροφή ὑλική, διανέμοντας τήν περιουσία της στούς πάσχοντας καί διωκομένους γιά τήν Ὀρθόδοξον πίστιν, καί πνευματική, τήν διδασκαλία τοῦ Θεανθρώπου Ἰησοῦ.
Τοιουτοτρόπως, μέ ἀκλόνητη ὁμολογία χωρίς ἀμφιταλαντεύσεις, κατενόησε καί ἐκήρυξε ὡς Ἰσαπόστολος, πώς ὅπου Χριστός ἐκεῖ δέν ὑπάρχει ἐρημία ἀλλά πληρότητα ἀκτίστου Χάριτος καί θαυματουργίας. Ἀφιερώθηκε ὁλοκληρωτικά στούς ἐνδεεῖς καί πάσχοντας, ἐν μέσῳ διωγμῶν, ἀδελφούς τοῦ Ἰησοῦ.
Πώλησε τά ὑπάρχοντα πού τῆς κληροδότησαν οἱ γονεῖς της, ἐνεδύθη τό μοναχικόν σχῆμα καί ὡς Παρθένος καί Μάρτυς τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀπηλλαγμένη ἀπό τά βαρίδια τῆς ὕλης διήρχετο ἀπό πόλεως εἰς πόλιν κηρύττων τό Εὐαγγέλιο τῆς Βασιλείας, ἐνώπιον Βασιλέων καί Ἡγεμόνων.
Κατήγγειλε μέ ἀνδρεία τήν εἰδωλολατρεία καί τήν ἀσχημοσύνη καί ἀσέβεια καί πλάνη τῶν ἀρχόντων καί βασιλέων τῆς τότε ἐποχῆς τῶν φριχτῶν διωγμῶν.
Ἐνίοτε μέσα ἀπό φριχτά μαρτύρια, φυλακίσεις, ὅπου μέ θαυμαστό τρόπο καί σημεῖα φοβερά, τήν ἔσωζε ὁ Ἰησοῦς ὁ Θεός ἡμῶν.Καί, ὦ τοῦ θαύματος!, ἡ μεγαλώνυμος ἁγία μέ τήν δύναμη τῆς πίστεως καί τῆς ἀκτίστου Χάριτος τοῦ παναγίου Πνεύματος, μετέστρεψε καί ἔφερε στήν Ὀρθόδοξον πίστιν, πλήθη ἀνδρῶν καί γυναικῶν, πτωχῶν καί πλουσίων· Βασιλεῖς καί Ἡγεμόνες.
Ὑπῆρξε ἐποχή, πού μέ τούς ἀγῶνες της καί τήν ὁμολογία της, ἡ Ἐκκλησία καί οἱ πιστοί χριστιανοί νά βρίσκουν πνευματική δροσιά καί ἀνακούφιση μέσα στούς φοβερούς διωγμούς τῶν πρώτων αἰώνων· ἡ δέ Ὀρθοδοξία νά ἀναπνέει ἔστω καί γιά κάποια χρόνια πνευματική ἐλευθερία, ἀποτέλεσμα τῶν πνευματικῶν της ἀγώνων καί «σημείων».
«…δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν».
Τήν ἐντολή αὐτή, χριστιανοί μου, τήρησαν οἱ Ἀπόστολοι, οἱ Ἀποστολικοί Πατέρες, οἱ Μάρτυρες, ἡ ἁγία Παρασκευή· καί συνεχίζει ἕως σήμερα καί ἄχρι Δευτέρας Παρουσίας, ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία, νά ἐκπληρώνει τήν ἐντολή αὐτή. Τά πάντα στήν Ὀρθοδοξία εἶναι οὐρανογήινα, θεανθρώπινα. Ὅλα ἑνώνουν τόν Θεό μέ τόν ἄνθρωπο, τόν οὐρανό μέ τή γῆ, τήν αἰωνιότητα μέ τόν χρόνο. Ὁ Ἰησοῦς ἦλθε, συμπάθησε τόν κάθε πονεμένο, ἀσθενῆ καί ἐμπερίστατο καί μετέτρεψε τήν ἔρημο -τήν ἐρημιά τοῦ κόσμου- σέ Παράδεισο. Ὁ,τιδήποτε γήινο ζεῖ διά τοῦ οὐρανοῦ, ὁ,τιδήποτε τό χρονικό τρέφεται μέ τό αἰώνιο, ὅλος ὁ ἄνθρωπος ζεῖ διά τοῦ Χριστοῦ καί Θεοῦ, ἀρκεῖ νά μήν ξεχνάει τήν ἐντολή.
«…δότε αὐτοῖς, ὑμεῖς φαγεῖν».
Ἔτσι ἐκτυλίσσεται τό χαρισματικό, ἐνάρετο, ἀσκητικό κατόρθωμα τῆς σωτηρίας, τῆς θεώσεως, διότι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία εἶναι ὁ Παράδεισος ἐπί τῆς γῆς. Μάρτυρες ἀψευδεῖς οἱ Ἀπόστολοι, οἱ Προφῆτες, οἱ Μάρτυρες, οἱ Ἱεράρχες, οἱ Ὅσιοι, οἱ Ἅγιοι Ἀνάργυροι, ἡ ὁσία μάρτυς καί παρθένος Ἁγία Παρασκευή.
Ἡ ἁγία Παρασκευή, ὅπως καί κάθε ἅγιος τῆς γλυκυτάτης Ὀρθοδοξίας εἶναι συνυφασμένος μέ τίς ἅγιες ἀρετές.Ὁ κάθε ἕνας Ἅγιος, οἰκοδόμησε τόν ἑαυτό του κάνοντας σπίτι του τόν Τίμιον Σταυρόν τοῦ Χριστοῦ καί σημαῖα σωτηρίας τά Πάθη καί τό μυστηριῶδες μυστικό μήνυμα τῆς Μεγάλης καί Ἁγίας Παρασκευῆς, δηλαδή τῆς Σταυρικῆς θυσίας τοῦ Ἰησοῦ, πού ὁδηγεῖ στήν νίκη ἐπί τοῦ θανάτου, στήν λαμπροφόρο Ἀνάσταση.
Αὐτό ἰσχύει ἀδελφοί, ὅπως προαναφέραμε γιά ὅλους γενικά τούς Ἁγίους καί γιά τήν Ἁγία μας Παρασκευή πού ἑορτάζουμε σήμερα. Σέ ὅλους ἀνεξαιρέτως εἶναι παροῦσες οἱ ἅγιες ἀρετές, μέ κεφαλή τους τήν Ὀρθόδοξον Πίστιν καί Παράδοσιν. Τρέφονται ἡ μία ἀπό τήν ἄλλη καί ζωοποιοῦνται ἐν τῷ ὀνόματι τῷ φοβερῷ καί ἐνδόξῳ τοῦ Σωτῆρος Ἰησοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, εἰς Τόν Ὁποῖον ἡ Δόξα, ἡ Βασιλεία εἰς αἰῶνας αἰώνων. Ἀμήν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου