Τετάρτη, 1 Απριλίου 2020

Στις 02/04/2020 εορτάζουν:

Άνθος απ’ τη σκουριά

Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 26 Μαρτίου 2020.
Άρθρο εμπνευσμένο από τις γραφές του Φώτη Κόντογλου.
Αρματωλοί και Κλέφτες, Φώτης Κόντογλου
 Το γένος των Ελλήνων έχουμε μονάχα μια χούφτα ελιές και μπόλικη αρμύρα της θαλάσσης και δια τούτο είμαστε το πιο βλογημένο εκ Θεού απ’ τα γένη των ανθρώπων. Αξιώθηκε η γενιά μας να φτιάσει όχι μόνον το ένδοξο Βυζάντιο αλλά και την έτι πλέον ενδοξότερη Τουρκοκρατία και την ολόλαμπρη Παλιγγενεσία.
 Ο διωγμός είναι η μακαριότητα των Χριστιανών. Όλο το Ευαγγέλιο στο διωγμό το εφαρμόζουν. Οι ευσεβείς ημών Αυτοκράτορες μπορεί να’ ταν Αγιώτατοι, μα το πολύ να εφήρμοζαν στην κάθε μέρα κι από μια σελίδα του Ευαγγελίου. Στην Τουρκοκρατία όμως, εφήρμοζε καθείς των Ελλήνων, απ’ τον πιο αγράμματο ως τον πρώτο της Δημογεροντίας, ολάκερο το Ευαγγέλιο, κάθε μέρα! Ήταν όλοι απάνω στο Σταυρό! Πως να μην ευφραίνονται απ’την απόκοσμη δόξα του μαρτυρίου; Μαζευόντανε στις υπόγειες εκκλησιές τους, χωρίς χρυσάφια μέσα, χωρίς καμπάνες να χτυπούν, υπό τον φόβο των αιμοσταγών Μωαμεθανών. Κοιτούσανε τον Χριστον Εσταυρωμένον πάνω απ’ την Αγία Τράπεζα ως όμοιοι! Με παρρησία μεγάλη, με πόνο γλυκύτατο. Γνωρίζανε τότες οι Έλληνες την άπειρη συγχώρεση του Χριστού επάνω στο Σταυρό, το φοβερό εκείνο «Πάτερ άφες αυτοίς»! Μέσα στην καρδιά τους είχαν κάθε λόγο του Κυρίου κι ας μην γνωρίζανε ούτε ανάγνωση. Έτσι μονάχα μπόρεσε και κράτησε το Γένος σ’ αυτήν την αθλοφόρα πορεία του και σώθηκε η μικρά ζύμη που θα’ κανε την Επανάσταση.
Φύτρωσαν οι Αγωνιστές του Εικοσιένα ως άνθη εκ της σκουριάς! Απ’ τα άγια χώματα τα ποτισμένα με το αίμα των Νεομαρτύρων, με τα δάκρυα των μανάδων που χάνανε τους γεννιτσαροπαίδες τους, με τον ιδρώτα του φτωχού ραγιά, από τα χώματα αυτά φυτρώσανε άλλοι Έλληνες! Ηρωικοί! Μπαρουτοκαπνισμένοι! Αγάπησαν τη θυσία. Πιο πολύ αγάπησαν την Πατρίδα τους. Γιγαντιαίες μορφές του Εικοσιένα, τόσο ορμητικές που ακόμη θαρρείς και τρέχουν απάνω στα μαύρα βουνά της Ρούμελης, αιώνιοι μαχητές στα τυπωμένα της Ιστορίας. Πολέμησαν για τη Δικαιοσύνη! Έτσι δήλωσαν στην Γ΄Εθνοσυνέλευση: «Ο πόλεμός μας δεν είναι επιθετικός, είναι αμυντικός, είναι πόλεμος της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας». Έθυσαν εαυτούς υπέρ πάντων ημών. Ας είναι αιωνία η μνήμη τους.
Μας παρέδωσαν την όμορφη Ελλάδα μας! Την Ελλάδα με τα ταπεινά βουνά και τα ήσυχα λοφάκια, με τα πουρνάρια και τα πεύκα της, τ’ αρμυρίκια στις ακροθαλασσιές της. Με τα φουσκωτά, αφρισμένα κύμματα που δια παντός καταπίνουν τα στενά ακρογυάλια της. Τον γαλανό ορίζοντα με διάσπαρτους τους προσφιλείς όγκους αναρίθμητων νησιών. Όλα σ’ ανθρώπινο μπόι στην Ελλάδα, η φύση μας, ο ουρανός μας, ο Θεός μας.
Μόνο εδώ βρίσκει η ψυχή του ανθρώπου ξεκούραση και αληθινή χαρά. Κάτω απ’ το αττικό φως και το καθάριο στερέωμα έδωσε ο Θεός να γεννιέται το γένος των Ελλήνων. Ας είναι δοξασμένο το όνομά Του!

Γένος Αγνωμώνων

                Εγγίζουν τα διακόσια έτη από την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα των προγόνων μας για την αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού. Το συσταθέν με τη λήξη των εχθροπραξιών νεοελληνικό κράτος πορεύθηκε κατά τις εντολές των ισχυρών «προστατών» του. Και υπήρξαν πολλοί πρόθυμοι να τους υπηρετήσουν με το αζημίωτο. Βέβαια σε κάθε εποχή οι ισχυροί δεν δυσκολεύονται να βρουν στους κατακτημένους λαούς ανθρώπους ιδιοτελείς ή δειλούς και, ως εκ τούτου πρόθυμους να τους υπηρετήσουν. Αποφεύγουμε συνήθως να επισημάνουμε ότι οι εξισλαμισμοί, κατά τη μακρόχρονη περίοδο δουλείας δεν υπήρξαν στο σύνολό τους βίαιοι. Αρκετοί και μάλιστα των οικονομικά ισχυρών υπήρξαν εκούσιοι, καθώς ο κατακτητής, σε περίπτωση μεταστροφής δεν στερούσε την ιδιοκτησία. Οι εξισλαμισμοί των οικονομικά αδυνάτων ακολούθησαν υπό το βάρος των συνθηκών που επέβαλε ο κατακτητής (αρπαγές, αγγαρείες, εξευτελισμοί).
                Στο νεοελληνικό κράτος οι πολιτικοί πρώτοι υπέκυψαν, για προσωπικά οφέλη, στους «προστάτες» μας. Ήδη κατά το δεύτερο έτος της επανάστασης οι ισχυροί, Άγγλοι και Γάλλοι, είχαν εκπροσώπους των συμφερόντων τους μεταξύ των επαναστατών, τους Μαυροκορδάτο και Κωλέττη αντίστοιχα. Βέβαια υπήρχαν και συμπαθούντες την ομόδοξη Ρωσία, μεταξύ των οποίων και ο Κολοκοτρώνης. Όμως οι ραδιουργίες των πρώτων συντέλεσαν στην εξόντωση του πρώτου κυβερνήτη μας, του εκλεγμένου από Συνέλευση των Ελλήνων, του μεγάλου Ιωάννου Καποδίστρια. Οι πολιτικοί, που τον διαδέχθηκαν, μέχρι σήμερα, εκλεκτοί των κατά καιρούς ισχυρών, επιχειρούν να καλύψουν με πέπλο λήθης την υπέροχη προσωπικότητα του ανδρός. Υπήρξε αυτός κορυφαίος της ευρωπαϊκής διπλωματίας, μεγάλος φιλόπατρις, που αποποιήθηκε ύπατο αξίωμα της Ρωσίας, για να αγωνιστεί για την ανόρθωση της αιματοβαμμένης πατρίδας μας. Υπήρξε, τέλος, ταπεινός και πιστός με βαθύ σεβασμό στην πίστη του λαού. Προσερχόταν στον ναό από τον όρθρο και όχι στη μέση της δοξολογίας, όπως σήμερα οι πλείστοι μπροστά στις στημένες συσκευές εικονοληψίας. Και μπροστά στον ναό τον βρήκε το βόλι των εχθρών της πατρίδας.
Οι πολιτικοί μικρή ζημιά θα προκαλούσαν, αν δεν είχαν ολοπρόθυμους συνεργάτες στην αποδόμηση της ελληνικής κοινωνίας ανθρώπους γραμμάτων και τεχνών. Αυτοί ανέλαβαν να «αναμορφώσουν» την ελληνική κοινωνία, να απαλλάξουν τον λαό μας από την αμάθεια και τις «δεισιδαιμονίες» (Έτσι αποκαλούσαν και αποκαλούν την ορθόδοξη πίστη). Βέβαια πρώτιστο μέλημα δεν ήταν να μεταλαμπαδεύσουν την επιστημονική γνώση, η οποία με καλπάζοντα ρυθμό αύξανε στη δυτική Ευρώπη. Το αστικό καθεστώς, που είχε υποκαταστήσει την άθλια φεουδαρχία και εφορμούσε άπληστο κατά του πλανήτη, για να τον καταληστεύσει,  πρόβαλλε, ως προϋπόθεση για την κοινωνική πρόοδο την άρνηση του Θεού και την εγκόλπωση της υλιστικής φιλοσοφίας. Ένας ξένος «φιλέλληνας» είχε πει κάποτε στον Μακρυγιάννη: Εσάς θα σας βλάψει το κεφάλαιο περί θρησκείας, που είναι βαθειά ριζωμένη μέσα σας. Τον άχαρο ρόλο να ξεριζώσουν την πίστη από την καρδιά του λαού μας ανέλαβαν οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι και οι άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών, όχι τόσο κατά τον 19ο αιώνα, όσο κατά τον 20ο.
Ο λαός μας αντιστάθηκε και πέρα από τα μέσα του 20ου αιώνα, τελικά όμως υπέκυψε, καθώς εν πολλοίς είχε υποκύψει και η Ιεραρχία της Εκκλησίας. Η στάση αυτής, καθώς και πολλών άλλων μελών της Εκκλησίας κατά την περίοδο της επτάχρονης δικτατορίας υπήρξε καταλυτική για τις εξελίξεις κατά την περίοδο της μεταπολίτευσης. Κατέβαλαν πολλοί εργώδη προσπάθεια να ξαναγράψουν την ιστορία μας, ώστε να την απαλλάξουν από τον «εθνικιστικό» χαρακτήρα, τον οποίο είχαν προσδώσει οι πρώτοι ιστορικοί μας και, κυρίως, να διαφωτίσουν τον λαό για τον ρόλο της Εκκλησίας τόσο κατά την τουρκοκρατία, όσο και κατά την επανάσταση. Για μεν την Εκκλησία πέτυχαν, ώστε σημαντικό μέρος του λαού μας να έχει πεισθεί ότι αυτή ετέθη στη διάθεση του κατακτητή, ώστε να διατηρήσει τα προνόμιά της! Έντεχνα ταύτισαν την Εκκλησία με τον κλήρο και πρόβαλαν υπέρμετρα τις λίγες αστοχίες προσώπων, καλύπτοντας με πέπλο λήθης λαμπρά συμβάντα και στρεβλώνοντας άλλα. Προβάλλουν υπέρμετρα την προσφορά του «άκαπνου» Κοραή και μόλις που αρθρώνουν λόγο για την τεράστια προσφορά του αγίου Κοσμά τόσο στην ανάσχεση του εξισλαμισμού, όσο και στην παιδεία. Πολεμούν με πάθος το «κρυφό» σχολειό και επικρίνουν παράλληλα την Εκκλησία ως σκοταδιστική, επειδή κληρικοί ήλθαν σε ρήξη με τις ιδέες του υλιστικού δυτικού «διαφωτισμού»! Υβρίζουν ως τουρκόφιλους πατριάρχες, μητροπολίτες και λαϊκούς πιστούς. Καλύπτουν όμως με άθλιο τρόπο κάθε τι που μαρτυρεί την πίστη των αγωνιζομένων υποδούλων. Δεν διδάσκουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των δασκάλων του Γένους υπήρξαν κληρικοί. Αρκετοί από αυτούς μετέφρασαν εγχειρίδια δυτικών όχι μόνο φιλοσοφικά, αλλά και θετικών επιστημών. Ο Ευγένιος Βούλγαρις δεν υπήρξε η σπάνια εξαίρεση. Πρόβαλαν για καιρό τον Ρήγα Βελεστινλή και τον δήθεν αφορισμό του από τον πατριάρχη, εγκατέλειψαν όμως τον βάρδο της ελευθερίας, μόλις η έρευνα έφερε στο φως ότι υπήρξε πιστό μέλος της Εκκλησίας. Αναζήτησαν αθέους «δασκάλους» του Γένους και με κόπο βρήκαν κάποιον με υποψία αθεΐας, τον οποίο πρόβαλαν ως αστέρα πρώτου μεγέθους! Κατάντησαν να λασπώσουν στο έπακρο τη μνήμη του αγίου Γρηγορίου Ε΄, ως τουρκόφιλου και αφορίσαντος τους επαναστάτες! Γνωρίζουν όμως πολύ καλά ότι κύριος χρηματοδότης της «Φιλικής Εταιρείας» υπήρξε ο Π. Σέκερης, εκ των πλέον στενών συνεργατών του πατριάρχη. Αποκρύπτουν την επιστολή του Υψηλάντη για το στανικό του αφορισμού και τη θυσία του Χατζη Χαλήλ, που ζήτησε τον αφορισμό, ώστε να αρνηθεί στον σουλτάνο την κήρυξη του «ιερού πολέμου» (τον απομάκρυνε ο σουλτάνος και τον φόνευσε). Μένουν ανάλγητοι μπροστά στην αγχόνη του πατριάρχη, στον διασυρμό του λειψάνου του και τη ρίψη του στη θάλασσα. Και μαρτυρείται ότι του έγιναν προτάσεις να φύγει από την Πόλη. Όλοι αυτοί, που δηλητηριάζουν τη νέα γενιά των Ελλήνων, αμφιβάλλω, αν τολμούν να διακινδυνεύσουν το ελάχιστο από εκείνα που το σύστημα εξουσίας τους έχει προσφέρει για τις «υπηρεσίες» τους. Μάλιστα κόπτονται ως οι υπερασπιστές της αλήθειας!
Υπερτονίζουν οι εθνομηδενιστές ότι είναι μύθος η σύναξη στην Αγία Λαύρα την 25η Μαρτίου και ότι με διαταγή του Όθωνα (1838) αποφασίστηκε να καθιερωθεί η ημέρα αυτή ως επέτειος του ξεσηκωμού. Αποκρύπτουν επιμελώς ότι αυτή η ημέρα είχε οριστεί για την έναρξη του αγώνα, όπως πληροφόρησε στη σύναξη της Βοστίτσας ο Παπαφλέσσας. Αποκρύπτουν επιμελώς ότι δημοσίευμα της παρισινής εφημερίδας Constitutionel επιβεβαιώνει τη σύναξη στη μονή (17/3). Μένουν παγερά αδιάφοροι στο ότι σε κάθε επαναστατική σύναξη πρωτοστάτησε επίσκοπος ή ιερέας, που ευλόγησε τον αγώνα (στην Πάτρα ο συκοφαντημένος Γερμανός). Αφρίζουν αντικρίζοντας σε όλες τις σημαίες των επαναστατών τον σταυρό, τον οποίο το Κράτος κατάφερε και απώθησε στη γωνία. Δεν τολμούν ακόμη να καταγγείλουν τον Υψηλάντη για την επικεφαλίδα στην προκήρυξή του: «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος»! Καταφρονούν την επανάσταση προβάλλοντας ευκαίρως ακαίρως την αντίστοιχη γαλλική, την οποία εγκωμιάζουν στο έπακρο, θάβοντας τα περί τα εβδομήντα επαναστατικά κινήματα στη χώρα μας πριν από αυτή.
Οι πρόγονοί μας, για να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη τους προς τον Θεό, που τους ελευθέρωσε, αποφάσισαν να ανεγείρουν μεγαλοπρεπή ναό, για να τιμήσουν τον σωτήρα Χριστό. Πλησιάζουν τα διακόσια έτη και θεμέλιος λίθος δεν ετέθη. Η Αθήνα όμως απέκτησε τζαμί με κρατική δαπάνη  προς μεγάλη τέρψη των προβαλλομένων ως αθέων!
Είμαστε γένος αγνωμώνων. Θα συνέλθουμε;
                                                                                «ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ»

Gov.gr: Όλο το Δημόσιο στον υπολογιστή μας – Οι συναλλαγές που γίνονται πλέον με ένα κλικ

test
29-03-2020  - Πηγή: enikos.gr
0


Μέσω του υπολογιστή ή του κινητού του κάθε πολίτης θα μπορεί να κάνει πλέον τις συναλλαγές του με το Δημόσιο.
Μέσα από την πλατφόρμα gov.gr, με ένα κλικ μπορεί κανείς να επισκεφθεί 14 υπουργεία, 32 φορείς και οργανισμούς, 3 Ανεξάρτητες Αρχές, να υποβάλλει ηλεκτρονικά υπεύθυνη δήλωση και εξουσιοδότηση με τους κωδικούς του taxisnet, ενώ σε δοκιμαστική λειτουργία τέθηκε από το Σάββατο η άυλη συνταγογράφηση.
Στα άμεσα σχέδια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης είναι να ενταχθούν στο gov.gr και η τηλεσυμβουλευτική, όπου μπορεί κάποιος πολίτης με συμπτώματα κορονοϊού να παρακολουθείται μέσω της πλατφόρμας από πιστοποιημένο γιατρό του υπουργείου Υγείας, και θυρίδα online εξυπηρέτησης του πολίτη στα ΚΕΠ με κατάθεση αίτησης. Στόχος του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης είναι το gov.gr, η νέα διαδικτυακή πύλη του ελληνικού κράτους που λειτούργησε εσπευσμένα λόγω της πανδημίας, να εμπλουτίζεται συνεχώς και να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο για τους πολίτες και να τους απαλλάξει από τις καθυστερήσεις, την γραφειοκρατία, την ταλαιπωρία.
Ο πολίτης σερφάροντας μπορεί εύκολα και γρήγορα να αναζητήσει απευθείας την υπηρεσία που τον ενδιαφέρει ή να την βρει μέσα από τις κατηγορίες ειδικά αυτή την περίοδο που μένουμε σπίτι, να λάβει οδηγίες σε σχέση με τον κορονοϊό, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να δηλώσει συμμετοχή για να προσφέρει εθελοντικά τις υπηρεσίες του για την αντιμετώπιση της πανδημίας.
Τι θα βρει κανείς στο gov.gr
Στο περιβάλλον της ιστοσελίδας υπάρχουν οδηγίες σχετικά με το κορονοϊό που αφορούν είτε την ψυχολογική υποστήριξη των πολιτών, οδηγίες για το κοινό, όπως για την παραμονή οικογενειών με μικρά παιδιά ή έφηβους στο σπίτι, για ταξιδιώτες, επιχειρήσεις όπως ξενοδοχεία, για επαγγελματίες υγείας και χώρους παροχής υπηρεσιών υγείας, για ασθενείς με ιστορικό καρκίνου, οδηγίες για διαχείριση εγκύων με πιθανή ή επιβεβαιωμένη λοίμωξη από τον κορονοϊό κ.α., ενώ φυσικά υπάρχει κι η οδηγία για να εκτυπώσουν οι πολίτες το έντυπο της βεβαίωσης κίνησης.
Επίσης, φιλοξενούνται όλες οι ψηφιακές υπηρεσίες
• 14 υπουργείων, όπως του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, υπουργείου Δικαιοσύνης, υπουργείου Εθνικής ‘Αμυνας, υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, υπουργείου Εσωτερικών, υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, υπουργείου Οικονομικών, υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, υπουργείου Υγείας, υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης.
• 32 φορέων και οργανισμών μεταξύ των οποίων Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας (ΤΕΕ), Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) Σύνδεσμος Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών, Οργανισμός Προνοιακών Επιδομάτων και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΟΠΕΚΑ), Ελληνικό Κτηματολόγιο Α.Ε., Ελληνική Αστυνομία, Οργανισμός Πληρωμών και Ελέγχων Κοινοτικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΟΠΕΚΕΠΕ), Οργανισμός Αστικών Συγκοινωνιών (ΟΑΣΑ), Οργανισμός Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ), Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, Ινστιτούτο Τεχνολογίας Υπολογιστών και Εκδόσεων (Ι.Τ.Υ.Ε.), Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση Κοινωνικής Ασφάλισης (ΗΔΙΚΑ) Α.Ε., Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης και Εφάπαξ Παροχών (Ε.Τ.Ε.Α.Ε.Π), Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ), Εθνικό Δίκτυο Υποδομών Τεχνολογίας και Έρευνας Α.Ε.(ΕΔΥΤΕ Α.Ε.), Εθνικής Βιβλιοθήκη της Ελλάδας, υπηρεσίες του υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων κ.α.
• 3 Ανεξάρτητες Αρχές, όπως Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ), Ανώτατο Συμβούλιο Επιλογής Προσωπικού (ΑΣΕΠ), Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων
Στο gov.gr προσφέρεται πρόσβαση σε 11 κατηγορίες με 507 υπηρεσίες. Ειδικότερα, οι κατηγορίες είναι οι παρακάτω:
1.Γεωργία και κτηνοτροφία
Διαδικασίες, επιδοτήσεις και αποζημιώσεις για την γεωργική, κτηνοτροφική ή αλιευτική σας δραστηριότητα.
2.Δικαιοσύνη
Υπηρεσίες για την ασφάλεια και το δικαστικό σύστημα, έκδοση εγγράφων.
3. Εκπαίδευση
Διαδικασίες για την εγγραφή και φοίτηση σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες.
4. Επιχειρηματική δραστηριότητα
Υπηρεσίες για να ξεκινήσετε και να μεγαλώσετε την επιχείρησή σας.
5. Εργασία και ασφάλιση
Εργαλεία και υπηρεσίες για την αναζήτηση εργασίας, την ασφάλιση και τη συνταξιοδότησή σας.
6.Οικογένεια
Διαδικασίες και έκδοση εγγράφων για όλα τα γεγονότα της ζωής σας.
7. Περιουσία και φορολογία
Οδηγίες και υπηρεσίες για τη διαχείριση της περιουσίας σας και τη φορολογία.
8. Πολίτης και καθημερινότητα
Υπηρεσίες για τις επαφές σας με το δημόσιο και την παραμονή των πολιτών τρίτων χωρών.
9.Πολιτισμός, αθλητισμός και τουρισμός
Πολιτιστικές υπηρεσίες, διαδικασίες για εσωτερικό και εξωτερικό τουρισμό.
10.Στράτευση
Διαδικασίες για τη θητεία και τις στρατιωτικές σχολές, υπηρεσίες για ένστολους και απόστρατους.
11. Υγεία και πρόνοια
Διαδικασίες για τη δημόσια υγεία και την ασφάλεια τροφίμων, υπηρεσίες για φάρμακα και νοσηλεία.
Πηγή πληροφοριών: ΑΠΕ

Η μάνα του Ευαγόρα: «Χαλάλι της πατρίδας μου, το αίμα του παιδιού μου».

Η μάνα του Ευαγόρα:

«Χαλάλι της πατρίδας μου, το αίμα του παιδιού μου».
Εν μέσω της πάνδημης τρομοκρατίας δημοσιεύω, ως χρέος τιμής και σεβασμού, το παρόν κείμενο, που το είχα συντάξει παλαιότερα. Οι ήρωες του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα της Κύπρου μας, ήταν όλοι τους πλασμένοι από οικογένειες χριστιανικές και γαλουχημένοι από τα κατηχητικά της Εκκλησίας. Μια παρένθεση.
 Άκουγα τις προάλλες των κυβερνητικό εκπρόσωπο, με βλοσυρό ύφος, να λέει για τα αρνιά του Πάσχα -τα Χριστούγεννα δώρα και το Πάσχα αρνί, τα πανηγύρια της Ορθοδοξίας σ’ αυτό περιορίζονται- το οποίο θα γιορτάσουμε στο σπίτι μας. Αν κατάλαβα καλά πλέον η Ιερά Σύνοδος, υποκαταστάθηκε από το υπουργικό συμβούλιο. Τις μέρες του Πάσχα σίγουρα θα τρίζουν τα δόντια τους τα τσιράκια της Νέας Τάξης. Θα υπάρξει καθολική απαγόρευση κινήσεων, με βαρύτατα πρόστιμα. Το κλίμα καλλιεργείται από τα ξεπουλημένα, αντίχριστα κανάλια. Η αρχή έγινε με την Θεία Κοινωνία. Πού να καταλάβουν οι υλοχαρείς ότι χωρίς τον Άρτο της Ζωής, η ζωή των χριστιανών είναι απαρήγορη και ματαία. Γιατί να μην γίνουν λειτουργίες σε γήπεδα, 30 μέτρα ο ένας από τον άλλο, αν το θέλουν έτσι, όπως πολλοί ιερείς, προτείνουν; Δίνουμε εξετάσεις όλοι μας αυτές τις ημέρες και κάποιοι που έπρεπε να αριστεύουν, βαθμολογούνται με μηδέν. Kαι ας σταματήσουν επιτέλους τα «ιερά νανουρίσματα» ότι ο Χριστός εξαιτίας  των αμαρτιών μας επέτρεψε το κλείσιμο των ναών. Είναι βλασφημία αυτό. Ο Κύριος δεν ακυρώνει το έργο του. Αν σκέφτονταν έτσι οι πρόγονοί μας θα ήμασταν ακόμη σκλάβοι των Τούρκων, γιατί θα ήταν θέλημα Θεού και ατέλειωτο επιτίμιο η Τουρκοκρατία. Με την αντίχριστη πολεμική κατά της Θείας Κοινωνίας, που πέρασε σχεδόν αντουφέκιστη από την ΔΙΣ, ήδη πολλοί πτοήθηκαν και αμφιβάλλω αν θα επιστρέψουν σύντομα στο κοινόν ποτήριον. Και να ακούς και κάτι αερογεμείς, μεγαλόσχημες, προτάσεις  προφεσόρων για κουταλάκια μιας χρήσεως λες και μιλάνε για γλυκό κουταλιού ή ρυζόγαλο. «Ουκ έδωκεν ημίν ο Θεός πνεύμα δειλίας, αλλά δυνάμεως» κατά τον απ. Παύλο… Ας γυρίσουμε όμως στα λαμπρά κα ατρόμητα παλληκάρια της Κύπρου
Η Ρωµιοσύνη εν’ φυλή συνότζιαιρη του κόσµου
Κανένας δεν ευρέθηκεν γιά να την ηξηλείψει,
κανένας, γιατί σσέπει την πού τα ’ψη ο Θεός µου.
Η Ρωµιοσύνη εν’ να χαθει, όντας ο κόσµος λείψει!
Βασίλης Μιχαηλίδης
Τούτοι οι στίχοι πού θα τους ζήλευε- ας µου συγχωρεθει η υπερβολή – κι ο Σολωµός, είναι από το αριστούργηµα του εθνικού ποιητή της Κύπρου (και της Ελλάδας όλης), Βασίλη Μηχαηλίδη (1849-1917), πού έχει τίτλο «Η 9η Ιουλίου 1821 εν Λευκωσία ή το  τραούδιν του Κυπριανού». Αυτά τα αθάνατα και ανδρεία λόγια βάζει ο  ποιητής στο στόµα του εθνοϊεροµάρτυρος αρχιεπισκόπου Κύπρου Κυπριανού, να λέει στους Τούρκους, λίγο πριν τον απαγχονίσουν στην Λευκωσία. Μαζί του αποκεφαλίζονται τρεις µητροπολίτες, ο Πάφου Χρύσανθος, ο Κιτίου Μελέτιος, ο  Κυρηνείας Λαυρέντιος και εκατοντάδες άλλοι κληρικοί, ηγούµενοι µονών, προύχοντες της νήσου, ως αντίποινα για την Εθνική Επανάσταση του ’21. (Κατά τα άλλα – σύµφωνα µε τούς γνωστούς διανοούµενους του συρµού, εκκλησιοµάχους- η εκκλησία στάθηκε αρνητική στον αγώνα. Όσοι ασχολούνται µέ την ιστορία µας, γνωρίζουν ότι όλοι οι κατακτητές, τούς πρώτους πού κρεµούσαν ήταν οι παπάδες. Εκείνοι γνώριζαν και γνωρίζουν ότι τα λάβαρα της αντίστασης και της επανάστασης τα κρατάει, σε τούτη την πατρίδα, το τιµηµένο ράσο).
Πρίν από 20 περίπου χρόνια, στην Κύπρο, σε κάποιο σηµείο της «νεκρής ζώνης» (Εκεί όπου διχοτοµείται τό νησί στα δύο εδώ και  πενήντα περίπου χρόνια), πέφτει νεκρός από σφαίρες άνανδρων Τούρκων ένα 26χρονο παλληκάρι, ο Σολωµός Σπύρου Σολωµός. Σκαρφάλωνε άοπλος στον ιστό, για να κατεβάσει το κατοχικό σύµβολο του ψεύδους και του αίµατος: την «τουρκοκυπριακή… σβάστικα». Εκεί τον βρήκε το βόλι… Καί το ηρωικό ελληνόπουλο  – πού είχε ίδιο και το όνοµα και το επίθετο µέ τον ποιητή πού έγραψε τον  «Ύµνο εις την Ελευθερίαν»! – πέρασε ελεύθερα στην αθανασία!
 Πήγαν μετά από μέρες στον πατέρα του ήρωα, για να του προσφέρουν οικονομική ενίσχυση, εκ μέρους της Βουλής των Ελλήνων. Αρνιόταν πεισματικά, όντας φτωχός μα περήφανος. Πείστηκε, όταν του είπαν πως δεν έπρεπε να προσβάλει τους εκπροσώπους του ελληνικού λαού, γιατί ήθελαν μόνο να τιμήσουν τον ήρωα γυιό τους. Μόλις πήρε την επιταγή, την κατέθεσε αμέσως στο Ταμείο Άμυνας της  Κύπρου. Όταν τον ρώτησαν, γιατί το έκανε, απάντησε ο λεβεντόγερος. «Τι νόμισαν, ότι θα έτρωγα εγώ από το αίμα του παιδιού μου; Φαντάζεστε να πήγαιναν στον Πιερή Αυξεντίου με μια επιταγή και να του λέγαν: «Αυτά είναι για τη θυσία του γιου σου»; Θα τους σκότωνε!». 
 Τον Μάρτιο του 1957, οι Άγγλοι δολοφόνοι και κατακτητές, καλούν τον Πιερή Αυξεντίου – τον πατέρα του Γρηγόρη Αυξεντίου, του θρυλικού αητού του Μαχαιρά – στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας, για να αναγνωρίσει δήθεν τον νεκρό γιό του. Ήθελαν να τον δουν να λυγίζει. (Στις 3 Μαρτίου μια ολόκληρη ταξιαρχία πεζικού των Άγγλων – 5.000 στρατιώτες – επί 10 ολόκληρες ώρες έδωσε μάχη με τον 29χρονο υπαρχηγό της ΕΟΚΑ Γρηγόρη Αυξεντίου. Μπροστά στο αλύγιστο θάρρος του, όταν οι Άγγλοι κατάλαβαν ότι δεν μπορούσαν με άλλο τρόπο να τον εξαναγκάσουν να παραδοθεί, τον περιέλουσαν με βενζίνη και τον έκαψαν μέσα στο κρησφύγετό του!!). Ο τραγικός πατέρας δεν λύγισε. Αντικρίζει αγέρωχα το απανθρακωμένο λείψανο του μοναχογιού του, και απαγγέλει τους παρακάτω αυτοσχέδιους στίχους, που μοσχοβολούν και κρύβουν στις φυλλωσιές τους όλες τις ηρωικές σελίδες της ελληνικής ιστορίας:
Δεν κλαίω που σε έχασα 
που σ’ είχα για καμάρι
Κλαίω που δεν έχω άλλο γιο 
τη θέση σου να πάρει!
Εξήντα τρία χρόνια συμπληρώθηκαν φέτος από τον επικό εκείνον αγώνα κατά της Αγγλοκρατίας στην Κύπρο. 1η Απριλίου του 1955. Δεκάδες εκρήξεις  συγκλονίζουν τη Λευκωσία, σημαίνοντας την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ (Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών). Στην προκήρυξη, την οποία υπογράφει ο αρχηγός της Διγενής (ψευδώνυμο του γενναίου στρατηγού Γεωργίου Γρίβα, Κυπρίου στην καταγωγή), διαβάζουμε: Με την βοήθειαν του Θεού, με πίστιν εις τον τίμιον αγώνα μας, με την συμπαράσταση ολοκλήρου του Ελληνισμού και με την βοήθειαν των Κυπρίων ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΙΝΑΞΙΝ ΤΟΥ ΑΓΓΛΙΚΟΥ ΖΥΓΟΥ, με σύνθημα εκείνο, το οποίον μας κατέλιπαν οι πρόγονοί μας ως ιεράν παρακαταθήκην. Ή ΤΑΝ Ή ΕΠΙ ΤΑΣ».
Μια χούφτα απόλεμα παιδιά, τα περισσότερα από τα Κατηχητικά Σχολεία της Κύπρου, πιάνουν τα λιανοντούφεκα και γονατίζουν και εξευτελίζουν για τέσσερα χρόνια την υπερφίαλη Βρετανική Αυτοκρατορία. Σαράντα χιλιάδες στρατό παρέταξαν οι Άγγλοι, φυλακίσεις, εξορίες, τρομοκρατία στο νησί.. και όμως έτρεμαν και την σκιά τους! 
«Να πούμε ότι ο αγώνας της ΕΟΚΑ είναι ο ηρωικότερος αγώνας της ελληνικής ιστορίας; Μπορούμε να το πούμε. Ο ηρωισμός σ’ όλες τις δοξασμένες στιγμές της ελληνικής ιστορίας είναι ένας. Και στους άλλους λαούς ο ηρωισμός είναι ένας. Όμως ο ηρωισμός των αγωνιστών της ΕΟΚΑ  έχει ειδοποιό διαφορά, γιατί αποτελεί τη συνισταμένη όλων των ηρωισμών της ελληνικής ιστορίας. Ο αγώνας της ΕΟΚΑ είναι ο ελληνικότερος αγώνας της ελληνικής ιστορίας. Σε κανένα άλλο αγώνα δεν έγινε έμπρακτο βίωμα όλη η ιστορία της Ελλάδος. Οι αγωνιστές κατακυρώνουν την ταυτότητά τους, πραγματοποιώντας την ελληνική ιστορία. Κάνουν ό,τι έκαναν οι Έλληνες. Δεν θέλουν να παρεκκλίνουν ούτε κατά ιώτα εν. Είναι Έλληνες οικουμενικοί. Όλα είναι δικά τους: το «μολών λαβέ», το «ή ταν ή επί τας», ο Παρθενών, η ορθόδοξη πίστη του Χριστού, η Αγία Σοφία, ο δικέφαλος αετός, η ελληνική σημαία, η ελληνική δάφνη, ο εθνικός ύμνος, ο ελληνικός θάνατος». (Μενέλαος Χριστοδούλου, ΕΟΚΑ, ο ελληνικός αγώνας εκδ. «Αιγαίον», Λευκωσία 2011, σελ. 23-24).
Γρηγόρης Αυξεντίου, Κυριάκος Μάτσης, Μιχαήλ Καραολής, Μάρκος Δράκος, Στέλιος Μαυρομάτης, Ανδρέας Ζάκος, Μιχαήλ Κουτσόφτας, Ανδρέας Παναγίδης και άλλοι πολλοί ήρωες, δικοί μας Έλληνες της Κύπρου , που κοσμούν το Συναξάρι του Γένους. 
Ο Μάτσης, του οποίου προτομή βρίσκεται μπροστά από την Γεωπονική Σχολή του ΑΠΘ, της οποίας υπήρξε φοιτητής, όταν ο περιβόητος εκείνος στρατάρχης των Άγγλων και κυβερνήτης της Κύπρου, ο Χάρντιγκ, του πρόσφερε ένα  αμύθητο ποσό για να προδώσει τον Διεγνή, απάντησε: «Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα, αλλά περί αρετής!». Έπεσε μαχόμενος στις 19 Νοεμβρίου 1958, στο κρησφύγετο του, στο Δίκωμο. 
O 22χρονος Ιάκωβος Πατάτσος, «ο Άγιος του Κυπριακού Αγώνα», γράφει γράμμα στις 8-8-1956 στη μάνα του λίγο πριν οδηγηθεί στην αγχόνη από τους Αγγλους. Επιστολή που μοσχοβολά φιλοπατρία και πίστη ακράδαντη στον Χριστό. Όπως οι ήρωες του ’21, έτσι και της ΕΟΚΑ αγωνίζονταν «για του Χριστού την πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία».
  «Αγαπημένη μου μητέρα, 
Χαίρε! Ευρίσκομαι μεταξύ αγγέλων. Τώρα απολαμβάνω τους  κόπους μου. Το πνεύμα μου φτερουγίζει γύρω από τον θρόνον του Κυρίου. 
Θέλω να χαίρης όπως κι εγώ. Αν κλαίης θα λυπούμαι.
Τ’ όνομα σου θα γραφή στην ιστορία, γιατί εδέχθης να θυσιασθή το παιδί σου για την Πατρίδα. Είναι καιρός τώρα να καμαρώσης το παιδί σου. Ευρίσκεται εκεί ψηλά όπου ψάλλουν οι άγγελοι. 
Χαίρε, αγαπημένη μου μητέρα. Μη κλαίης, για ν’ ακούσης την αγγελική φωνή μου, που ψάλλει Άγιος, Άγιος, Άγιος Κύριος Σαβαώθ. Ψάλε και συ μαζί μου. Ψάλλε, προσεύχου, δόξαζε τον Θεόν σ’ όλη σου την ζωήν» (Σπύρου Παπαγεωργίου, Δια χειρός ηρώων, εκδ. Κ. Επιφανίου», Λευκωσία 1968, σελ. 213).
Τον Ανδρέα Παναγίδη, 23 χρονών, πατέρα τριών παιδιών, τον κρέμασαν οι Άγγλοι στις 21 Σεπτεμβρίου 1956. Γράφει στο τελευταίο γράμμα του προς τα παιδιά του: «Σας εύχομαι, αγαπημένα μου παιδιά, να γίνετε καλοί Χριστιανοί και καλοί Έλληνες Κύπριοι. Ακολουθήστε πάντα το δρόμο της αρετής». Την προηγούμενη της εκτέλεσης του γράφει: «Τώρα που ξέρω ότι σε μια μέρα θ’ αντικρίσω την αγχόνη, έχω διπλάσιο θάρρος από πριν. Ο Χριστός είναι πάντα συντροφιά στα κελιά μας. Ο Χριστός  μας γεμίζει την καρδιά με αληθινή χαρά. Παρακαλούμε τον Θεό να μας σώσει όχι το σώμα, αλλά την ψυχή». (Δια χειρός ηρώων, σελ. 220-221).
Όσοι θέλουν να μάθουν τι είναι ηρωισμός, αγάπη αληθινή για την Ελλάδα και πίστη «άχρι θανάτου» προς τον Χριστό, ας διαβάσουν τις επιστολές των 13 ηρωομαρτύρων που είναι θαμμένοι στην καρδιά της Κύπρου, στα «Φυλακισμένα Μνήματα». Ήταν κατά  την διάρκεια του αγώνα ένα μικρό κοιμητήριο στις Κεντρικές  Φυλακές της Λευκωσίας, όπου έθαβαν τα απαγχονισμένα παλληκάρια και τις ηγετικές μορφές της Εθνικής Οργάνωσης Κυπρίων Αγωνιστών που σκοτώνονταν σε μάχες. Εκεί οι Άγγλοι κατακτητές βασάνιζαν απάνθρωπα, με την βοήθεια Τούρκων δημίων, τους «τρομοκράτες της ΕΟΚΑ» – όπως ακόμη μέχρι σήμερα τους αποκαλούν, οι αμετανόητοι αποικιοκράτες. 
Διαβάζω: 
«Στο κελί  ο κρατούμενος, που τον πηγαινοέφερναν στον θάλαμο βασανιστηρίων, παρακαλούσε τους συντρόφους του να τον σκοτώσουν. 
«Δεν θα αντέξω άλλο στα βασανιστήρια και θα προδώσω», τους έλεγε. 
Εκείνοι του είπαν: «Θα σε πάρουν ακόμη μια φορά και τώρα θα είναι τα μεγάλα βασανιστήρια. Αν αντέξης, θα είσαι ήρωας, αν λυγίσης, θα είσαι προδότης. Οι Έλληνες βασανίζονταν από τους Γερμανούς και άντεχαν. Πήγαινε και θα προσευχόμαστε για σένα». Όταν έπειτα από ώρα τον έφεραν  πίσω και τον πέταξαν στο κελί, ξεδοντιασμένο, ξενυχιασμένο, τσουρουφλισμένο, σήκωσε το κεφάλι και τραύλισε: «Είμαι ήρωας, είμαι ήρωας!» (ΕΟΚΑ  ο ελληνικός αγώνας, σελ 35).
Εκεί, στα «Φυλακισμένα Μνήματα», είναι θαμμένος ο Γρηγόρης Αυξεντίου, ο οποίος υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός του ελληνικού στρατού και στο χωριό Ακρίτας του Κιλκίς γύρω στο 1952. Προσπάθησε να μπει στη σχολή Ευελπίδων, αλλά απορρίφθηκε λόγω… ορθογραφίας! Δεν γνώριζε την καθαρεύουσα γλώσσα. Ήξερε άλλη γλώσσα… Δεν φωτίζει με τον λόγο του, αλλά με το κορμί του. Δεν λέει λόγια εμπρηστικά, γίνεται ο ίδιος λαμπάδα. «Βγες έξω, παραδώσου να σωθείς», του φώναζαν 5000 Άγγλοι έξω από το κρησφύγετό του κοντά στη Μονή Μαχαιρά. «Μολών λαβέ» αποκρινόταν. Τον έκαψαν και έγινε ολοκαύτωμα. 
Και πήρε ο αντρειωμένος το δρόμο προς τη λευτεριά.   
Θα πάω μιαν ανηφοριά
θα πάρω σκαλοπάτια
να βρω τα μονοπάτια 
που παν στη λευτεριά 
Είναι στίχοι του Ευαγόρα Παλληκαρίδη, του 19χρονου μαθητή του Ελληνικού Γυμνασίου της Πάφου, τον οποίο κρέμασαν οι Άγγλοι στις 14 Μαρτίου του 1957. Στο άκουσμα του θανάτου, της δολοφονίας του Ευαγόρα Παλληκαρίδη, ο σπουδαίος Δωδεκανήσιος λογοτέχνης Φώτης Βαρέλης, έγραψε ένα εξαίσιο ποίημα, το  οποίο ο ραδιοσταθμός της Λευκωσίας το μετέδωσε τότε ως δημοτικό κυπριακό τραγούδι. Το παραθέτω, αλλά πρώτα να σημειώσω την απάντηση της μάνας του,  όταν πήγαν οι Αγγλοι να τη δελεάσουν μ’ ένα τεράστιο ποσό, για να πιέσει το γυιό της να προδώσει. Απάντησε αγέρωχα η Ρωμιά, Ελληνίδα μάνα:
«Εγώ δεν εγέννησα παιδί 
να το λαλούν προδότη
χαλάλι της πατρίδας μου 
το αίμα του παιδιού μου».
Εψές πουρνό μεσάνυχτα στης φυλακής τη μάντρα
Μες στης κρεμάλας τη θελιά σπαρτάραγε ο Βαγόρας.
Σπαρτάρησε, ξεψύχησε, δεν τ’ άκουσε κανένας. 
Η μάνα του ήταν μακριά, ο κύρης του δεμένος, 
Οι νιοι συμμαθητάδες του μαύρο όνειρο δεν είδαν, 
Η νια που τον ορμήνευε δεν είχε νυχτοπούλι. 
Εψές πουρνό μεσάνυχτα θάψαν τον Ευαγόρα
Σήμερα Σάββατο ταχιά όλη η ζωή σαν πρώτα. 
Ετούτος πάει στο μαγαζί, εκείνος πάει στον κάμπο,
Ψηλώνει ο χτίστης εκκλησία, πανί απλώνει ο ναύτης, 
και στο σκολειόν ο μαθητής συλλογισμένος πάει. 
Χτυπά κουδούνι, μπαίνουνε στην τάξη του  ο καθένας.
Μπαίνει κι η Πρώτη η άταχτη και η Τρίτη που διαβάζει, 
Μπαίνει κι η Πέμπτη αμίλητη, η τάξη του Ευαγόρα. 
– Παρόντες όλοι;
– Κύριε, ο Ευαγόρας λείπει. 
– Παρόντες, λέει ο δάσκαλος, και με φωνή που τρέμει:
– Σήκω, Ευαγόρα, να μας πεις ελληνική ιστορία.
– Ο δίπλα, ο πίσω, ο μπροστά, βουβοί και δακρυσμένοι, 
αναρωτιούνται στην αρχή, ώσπου η σιωπή τους κάμνει 
να πέσουν μ’ αναφιλητά ετούτοι κι όλη η τάξη. 
– Παλληκαρίδη, άριστα, Βαγόρα, πάντα πρώτος, 
στους πρώτους πρώτος, άγγελε πατρίδας δοξασμένης, 
συ μέχρι χθες της μάνας σου ελπίδα κι αποκούμπι, 
και του σχολειού μας σήμερα, Δευτέρα Παρουσία.
Τα’ πε κι απλώθηκε σιωπή πα στα κλαμμένα νιάτα, 
Που μπρούμυτα γεμίζανε της τάξης τα θρανία, 
Έξω απ’ εκείνο τ’ αδειανό, παντοτινά γεμάτο. 
Αυτό το αριστούργημα περιεχόταν στο παλιό – προ του 2006 – βιβλίο Γλώσσας της Στ΄ Δημοτικού, στο γ΄ τεύχος. Δεν άρεσε στα  κνώδαλα του πολυπολιτισμού, στους προσκυνημένους νενέκους του τότε Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, το έκριναν προφανώς ως εθνικιστικό! Για ήρωες θα μιλάμε τώρα; Αυτά είναι παρωχημένα, στερεότυπα. Αίματα, κόκκαλα και θάνατοι για την Πατρίδα, τρομάζουν τα Παιδιά – έτσι μου είπε κάποιος ανεπρόκοπος κάποτε, όταν αντίκρισε τα καμιά 15αριά κάδρα ηρώων που έχω αναρτημένα πάντοτε στην τάξη μου! Ενώ οι «συνταγές μαγειρικής» τα γαληνεύουν. Και καταντήσαμε να διδάσκουμε στην Στ’ Δημοτικού τον ηρωισμό μέσω ενός κειμένου με τίτλο «η … Σόνια η γάτα»! Αχ, δυστυχισμένη πατρίδα! «Την Ελλάδα θέλομεν κι ας τρώγωμεν πέτρες», έγραφε κάποτε στους τοίχους των σπιτιών η αδάμαστη εκείνη γενιά των Ελλήνων της Κύπρου. Σήμερα «τρώγωμεν» την Ελλάδα… «δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα» (Κ. Βάρναλης), παρακολουθούμε τον εξισλαμισμό της !
 Βλάσφημα βιβλία Θρησκευτικών, ορδές μωχαμετάνων παράνομων μεταναστών σ’ όλη την Ελλάδα, γιατί έτσι αποφάσισε όλο αυτό το αντίχριστο συνονθύλευμα. Ακυρώνεται η Επανάσταση του ’21!! Να πάμε όλοι μας στους τάφους των ηρώων μας, να κλάψουμε πικρά και να βροντοφωνάξουμε: «Σήκω Ευαγόρα, σήκω Γρηγόρη, σήκω Παύλε, σήκω Μάρκο και Κωνσταντίνε και Νικηφόρε και Λεωνίδα να μας πείτε ελληνική ιστορία…».
Δημήτρης Νατσιός
δάσκαλος-Κιλκίς Μέλος ΙΗΑ

Σήμερα 01/04/2020 εορτάζουν:

Οσία Μαρία η Αιγυπτία, Όσιος Μακάριος ο ομολογητής ηγούμενος ιεράς Μονής Πελεκητής

Νηστεία

Άγιος Αβραάμιος ο Νεομάρτυρας εκ Βουλγαρίας


Ημερομηνία εορτής: 01/04/2020Άγιος Αβραάμιος ο Νεομάρτυρας εκ Βουλγαρίας
Τύπος εορτής: Σταθερή.
Εορτάζει στις 1 Απριλίου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν: Αγιος Αβρααμιος Ο Νεομαρτυρας Εκ Βουλγαριας (; - 1229)


Βιογραφία
Ο Άγιος Νεομάρτυς Αβραάμιος καταγόταν από την Βουλγαρία και ζούσε στην Ρωσία. Αρχικά ήταν Μουσουλμάνος, αλλά όταν άκουσε το κήρυγμα του Ευαγγελίου ασπάσθηκε την Ορθόδοξη πίστη. Ήταν φιλάνθρωπος και ελεήμων προς τους φτωχούς. Στην πόλη Βολγάρα, στις κατώτερες εκβολές του ποταμού Βόλγα, ο Άγιος Αβραάμιος άρχισε να διδάσκει τους συμπατριώτες του για τον αληθινό Θεό. Τότε τον συνέλαβαν και προσπάθησαν να τον εξαναγκάσουν να αρνηθεί τον Χριστό. Ο Άγιος, όμως, έμεινε σταθερός στην ομολογία της πατρώας ευσέβειας. Έτσι, το έτος 1229 μ.Χ., τεμάχισαν τον Άγιο και έπειτα απέκοψαν την τίμια κεφαλή του. Οι Ρώσοι Χριστιανοί, που ζούσαν στην πόλη, ενταφίασαν το ιερό λείψανο του Αγίου στο χριστιανικό κοιμητήριο.

Η ανακομιδή των ιερών λειψάνων του έγινε στις 6 Μαρτίου του έτους 1230 μ.Χ. από τον μεγάλο πρίγκιπα του Βλαντιμίρ Γεώργιο (τιμάται 4 Φεβρουαρίου), ο οποίος τα εναπέθεσε στον ιερό ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου της μονής Κνυατζινίν.


Αγιογραφίες / Φωτογραφίες

Άγιος Μακάριος ο Ιερομάρτυρας ο Νέος


Ημερομηνία εορτής: 01/04/2020
Δεν βρέθηκε αγιογραφία. Παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας, αν έχετε να μας προτείνετε κάποια.
Τύπος εορτής: Σταθερή.
Εορτάζει στις 1 Απριλίου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν: Αγιος Μακαριος Ο Ιερομαρτυρας Ο Νεος (; - 1944)



Βιογραφία
Ο Άγιος Ιερομάρτυς Μακάριος μαρτύρησε στην Ρωσία το έτος 1944 μ.Χ.

Άγιος Μιχαήλ ο νεομάρτυς, ο Ρώσος


Ημερομηνία εορτής: 01/04/2020
Δεν βρέθηκε αγιογραφία. Παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας, αν έχετε να μας προτείνετε κάποια.
Τύπος εορτής: Σταθερή.
Εορτάζει στις 1 Απριλίου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν: Αγιος Μιχαηλ Ο Νεομαρτυς, Ο Ρωσος


Βιογραφία
Ο Άγιος Μιχαήλ ήταν ένας Ρώσος δια Χριστόν σαλός νεομάρτυρας.

Τρίτη, 31 Μαρτίου 2020

Αλέξανδρος Υψηλάντης. Ο ηγέτης, ο ήρωας, ο εθνομάρτυρας

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου
          Η εικοστή τετάρτη Φεβρουαρίου του 1821 είναι η γενέθλιος ημέρα της Ελληνικής  Ελευθερίας. Υπήρξε πρώτον η ημερομηνία ενός κειμένου και μιας σειράς κειμένων του Αλεξάνδρου Υψηλάντη, ηγέτη της Φιλικής Εταιρείας.
          Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1792 και ήταν γιός  ηγεμόνα της Μολδοβλαχίας και γόνος εύπορης και ισχυρής Φαναριώτικης οικογένειας, με καταγωγή από την Τραπεζούντα. Αξιωματικός του Ρωσικού στρατού, διακρίθηκε στους πολέμους κατά του Ναπολέοντα. Όταν του ζητήθηκε από τον Εμμανουήλ Ξάνθο να αναλάβει την ηγεσία της Φιλικής Εταιρείας του απάντησε: «Αν εγώ εγνώριζον ότι οι ομογενείς μου είχον ανάγκην από εμέ και εστοχάζοντο, ότι εδυνάμην να συντελέσω εις την ευδαιμονίαν των, σου λέγω εντίμως ότι ήθελον μετά προθυμίας κάμω θυσίαν, ακόμη και την κατάστασιν μου, και τον εαυτόν μου θα εθυσίαζον υπέρ αυτών». Στις 26 Φεβρουαρίου 1821 στον ιερό ναό των Τριών Ιεραρχών, στο Ιάσιο, ο Μητροπολίτης Βενιαμίν ευλόγησε την πρόχειρη σημαία, που είχε έμβλημα τον Σταυρό και, κατά το βυζαντινό τυπικό, παρέδωσε το ξίφος στον Αλ. Υψηλάντη.
 Σκοπός της ζωής του ήρωα η απελευθέρωση του Ελληνικού Έθνους, για το οποίο και τελικά θυσιάστηκε, κατέστη εθνομάρτυρας. Μετά την ήττα στο Δραγατσάνι, στις 7 Ιουνίου 1821, Ο Αλ. Υψηλάντης παραδόθηκε στους Αυστριακούς, στους χριστιανούς συμμάχους των Οθωμανών, οι οποίοι τον φυλάκισαν. Οι συνθήκες στη φυλακή, όπου έμεινε για έξι περίπου χρόνια,  ήταν άθλια, η υγεία του κλονίστηκε σοβαρότατα και μετά την απελευθέρωση του, στις 24 Νοεμβρίου 1827,  απεβίωσε στη Βιέννη στις 31 Ιανουαρίου 1828.
                             ΑΝΘΟΛΟΓΗΣΗ
                        Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος
Ο Αλεξ. Υψηλάντης την 24η  Φεβρουαρίου 1821, διέβη τον ποταμό Προύθο και εξέδωσε από το στρατόπεδο του Ιασίου την προκήρυξη «ΜΑΧΟΥ ΥΠΕΡ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ». Έγραψε μεταξύ άλλων:
«Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος. Η ώρα ήλθεν, ω άνδρες Έλληνες! Προ πολλού οι λαοί της Ευρώπης πολεμούντες υπέρ των ιδίων Δικαιωμάτων και ελευθερίας αυτών, μας προσεκάλουν εις μίμησιν, αυτοί, καίτοι οπωσούν ελεύθεροι, επροσπάθησαν όλαις δυνάμεσι να αυξήσωσι την ελευθερίαν και δι’ αυτής πάσαν αυτών την Ευδαιμονία. Οι αδελφοί μας και φίλοι είναι πανταχού έτοιμοι, οι Σέρβοι, οι Σουλιώται και όλη η Ήπειρος, οπλοφορούντες μας περιμένωσιν. Ας ενωθώμεν λοιπόν με ενθουσιασμόν! Η Πατρίς μας προσκαλεί….!».
Η Προκήρυξη του Αλ. Υψηλάντη κατά την εις Βλαχίαν εισβολή του:
«Ιδού μετά τοσούτων αιώνων οδύνας, απλόνει πάλιν ο φοίνιξ της Ελλάδος μεγαλοπρεπώς τας πτέρυγάς του και προσκαλεί υπό την σκιάν αυτού τα γνήσια και ευπειθή τέκνα της! Ιδού η φίλη ημών Πατρίς Ελλάς ανυψόνει μετά θριάμβου τας προπατορικάς της σημαίας! Ο Μωρέας, η Ήπειρος, η Θεσσαλία, η Σερβία, η Βουλγαρία, τα Νησία του Αρχιπελάγους, εν ενί λόγω η Ελλάς άπασα επίασε τα όπλα, δια να αποτινάξη τον βαρύν ζυγόν των Βαρβάρων, και ενατενίζουσα εις το μόνον νικητήριον όπλον των Ορθοδόξων, τον τίμιον, λέγω, και ζωοποιόν Σταυρόν κράζει μεγαλοφώνως υπό την προστασίαν μεγάλης και κραταιάς δυνάμεως, εν τούτω τω σημείω νικώμεν! Ζήτω η ελευθερία…»
Από την Προκήρυξη του Αλ. Υψηλάντη προς τους κατοίκους της Πελοποννήσου, της 8ης Οκτωβρίου 1820:
«Εις τας παρούσας κρισίμους περιστάσεις της Πατρίδος μας καμμία άλλη Επαρχία της Ελλάδος δεν έδειξε τόσον ζήλον υπέρ της ευτυχούς εκβάσεως των ιερών του Γένους σκοπών, όσον αι φιλογενείς ψυχαί σας ω Πελοποννήσιοι! Τα έργα σας κηρύττουσι τρανότατα, ότι εις τας φλέβας σας κυκλοφορεί ακόμη το ευγενές εκείνο Σπαρτιατικόν αίμα, το οποίον διήγειρε τον θαυμασμόν όλων των αιώνων….Με ταύτα μόνον ημπορούμεν και ημείς να αποκτήσωμεν τους αειθαλείς στεφάνους της ευκλείας και να δείξωμεν εις όλα τα Έθνη της Ευρώπης, τα οποία ασπλάχνως μας κατηγορούσι, ότι είμεθα αληθινοί των Ελλήνων Απόγονοι και κληρονόμοι των μεγάλων και αμιμήτων Αρετών των».
Από την Προκήρυξη του Αλ. Υψηλάντη προς τον κλήρο και το λαό των Νήσων του Αρχιπελάγους, επίσης την 8η Οκτωβρίου 1820:
« ….Ναι αδελφοί Ομογενείς! Έχετε πάντοτε προ οφθαλμών, ότι ποτέ ξένος δεν βοηθεί ξένον χωρίς μεγαλώτατα κέρδη. Το αίμα, το οποίον θέλουσι χύσει οι ξένοι δι’ ημάς, θέλομεν το πληρώσει ακριβώτατα. Και ουαί εις την Ελλάδα, όταν συστηματική Δεσποτεία ενθρονισθή εις τα σπλάγχνα της! Όταν όμως μόνοι μας αποσείσωμεν τον ζυγόν της τυραννίας, τότε της Ευρώπης η πολιτική θέλει βιάσει όλας τας ισχυράς Δυνάμεις να κλείσωσι με ημάς συμμαχίας και επιμαχίας αδιαλύτους. Χαίρετε!».
Απάντηση στην αρνητική κριτική
Ο Αλ. Υψηλάντης δέχθηκε κριτική για την ήττα στο Δραγατσάνι.  Σε απάντηση ο κόμης Αλέξανδρος Στούρντζα υποστήριξε το εγχείρημα του Υψηλάντη. Έγραψε προς τον Ιωαν. Καποδίστρια, τότε Υπουργό  Εξωτερικών της Ρωσίας, που επίσης έκαμε κριτική στον Υψηλάντη:
«Κύριε κόμη, μαθαίνω με έκπληξη ανάμεικτη με χαρά και ανησυχία ότι ο πρίγκηπας Αλέξανδρος Υψηλάντης έχει σηκώσει τη σημαία για την απελευθέρωση της Ελλάδας…ότι η κυβέρνησή μας κήρυξε ουδετερότητα απέναντι στα γεγονότα. Αλλά αν η πολιτική μένει ουδέτερη, η μεγάλη και θρησκευτική ψυχή του αυτοκράτορα δεν θα μείνει ουδέτερη. Δεν πρόκειται μόνον για τους Έλληνες. Πρόκειται για τους χριστιανούς που η σπάθη των μουσουλμάνων θα θερίσει…Στην Ελλάδα οι χριστιανοί δεν έχουν παρά να διαλέξουν ανάμεσα στην αποστασία και στη σκλαβιά…Δεν υπάρχει αγάπη πιο μεγάλη από εκείνη που να παρακινεί κάποιον να θυσιάσει τη ζωή του γι’ αυτούς που αγαπά (μείζονα ταύτης αγάπην ουδείς έχει ίνα τις την ψυχήν αυτού θη υπέρ των φίλων αυτού (Ιωαν. ιε΄ 13)».
Υπέρτατη πράξη αυτοθυσίας                            
Ο ιστορικός Διονύσιος Ζακυθηνός έγραψε για την υπό τον Αλ. Υψηλάντη επανάσταση:
«Η εικοστή Τετάρτη Φεβρουαρίου υπήρξε νόμιμος πρόδρομος της εικοστής πέμπτης Μαρτίου 1821 και των άλλων ημερομηνιών, αι οποίαι προηγήθησαν ή ηκολούθησαν. Το πρώτον τούτο στάδιον της Επαναστάσεως μελετηθέν και εκτελεσθέν υπό Ελλήνων, καθαγιασθέν δια του αίματος των Ελλήνων, ανήκει εις την Ιστορίαν αυτών. Το στάδιον τούτο δεν υπήρξε μόνον υπερτάτη πράξις άφρονος αυτοθυσίας, αλλά και ενέργεια πολιτική εκτάκτου σκοπιμότητος, ανταποκρινομένη και προς τας διεθνείς περιστάσεις και προς τινας εγγενείς έξεις και ιδεολογικούς προσανατολισμούς του Ελληνικού Έθνους».-