Τρίτη, 17 Σεπτεμβρίου 2019

Το ντοκιμαντέρ «Φιλοθέη, η Αγία των Αθηνών» στις Νύχτες Πρεμιέρας

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Το ντοκιμαντέρ «Φιλοθέη, η Αγία των Αθηνών»
στις Νύχτες Πρεμιέρας
 

Το ντοκιμαντέρ «Φιλοθέη, η Αγία των Αθηνών» της Μαρίας Χατζημιχάλη-Παπαλιού θα συμμετάσχει στο 25ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας.
Το αθηναϊκό κοινό θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει την ταινία την Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου, στις 20.00, στον κινηματογράφο «ΑΣΤΟΡ» (Σταδίου 28, στοά Κοραή).
Πρόκειται για ένα δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ για τη ζωή και τη δράση της Αγίας Φιλοθέης, που συνδέεται με ένα ολόκληρο κεφάλαιο της ιστορίας της πόλης των Αθηνών. Παρά τη σπουδαιότητα του έργου της, η Αγία Φιλοθέη δεν είναι τόσο γνωστή στους Έλληνες, και η ταινία έρχεται να καλύψει και αυτό το κενό.
Μετά την πρεμιέρα της στο 21ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, η ταινία συνεχίζει την φεστιβαλική της πορεία με συμμετοχές σε διοργανώσεις τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Αμερική, ενώ έλαβε το βραβείο «Special Mention for Documentary” στο London Greek Film Festival 2019.


Λίγα λόγια για την ταινία:
Τον 16ο αιώνα, στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, μια γυναίκα υψώνει το ανάστημά της στον Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή. Ελευθερώνει άντρες και γυναίκες από τα σκλαβοπάζαρα, ιδρύει το πρώτο στην Ελλάδα και την Ευρώπη σχολείο γυναικών, χτίζει νοσοκομείο όπου νοσηλεύονται δωρεάν Έλληνες, Τούρκοι και Φράγκοι, προσφέρει καταφύγιο σε κακοποιημένες ή έγκυες γυναίκες, έκθετες σε λιθοβολισμό. Οι κατακτητές και το κατεστημένο θα τη φυλακίσουν, και θα βρει μαρτυρικό θάνατο το 1589. Μια επαναστάτρια πριν από την Επανάσταση του 1821, η Αγία Φιλοθέη των Αθηνών.

Με τη στήριξη της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής για την Unesco και του Κέντρου Unesco για τις Γυναίκες και την Ειρήνη στα Βαλκάνια
Χορηγός: Κτήμα Χατζημιχάλη

Διάρκεια: 58 λεπτά

Συντελεστές:
Σενάριο-σκηνοθεσία: Μαρία Χατζημιχάλη-Παπαλιού
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Βαγγέλης Κουλίνος
Μοντάζ: Γιάννης Τσιτσόπουλος
Μουσική: Μάριος Αριστόπουλος
Έρευνα: Γεώργιος Τσούπρας, Δρ. Θεολογίας - Ιόλη Βιγγοπούλου, Δρ. Ιστορίας

Trailer: https://vimeo.com/315844751
www.mariapapaliou.com

Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου 2019

Αρχαία Τενέα: To μεγάλο αφιέρωμα του BBC για την «Τροία της Ελλάδος»


H… Τροία της Ελλάδας όπως ονομάστηκε η Αρχαία Τενέα, εντυπωσιάζει με τα ευρήματά της και προκαλεί παγκόσμιο ενδιαφέρον. 

«Σύμφωνα με το μύθο» γράφει, βαθιά εντυπωσιασμένη, η δημοσιογράφος Jessica Bateman, «η πόλη της Τενέας ιδρύθηκε από τους Τρώες, κατά προσέγγιση στη χρονική περίοδο του 1.100 πΧ. Την έχτισαν αιχμάλωτοι πολέμου. Επελέγη το συγκεκριμένο σημείο, διότι ήταν πάνω στο δρόμο μεταξύ Κορίνθου και Μυκηνών. Σύμφωνα με το μύθο, στην Τενέα ανατράφηκε ο Οιδίποδας, αφ’ ότου είχε εκδιωχθεί από τη Θήβα ως βρέφος.
Η Τενέα ήταν ήταν μία από τις πιο μεγάλες και τις πλέον οικονομικά ισχυρές πόλεις στην περιοχή της Κορινθίας κατά την αρχαιότητα. Ωστόσο, έως πρόσφατα κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί πού ακριβώς βρισκόταν -ή γιατί χάθηκε από προσώπου γης.
Όπως γράφει η Bateman στην ταξιδιωτική ενότητα του bbc.com, η αναζήτηση της Τενέας ξεκίνησε το 1984. Κάποιοι ντόπιοι αγρότες προσπαθούσαν να ανοίξουν ένα αρδευτικό κανάλι. Κατά τη διάρκεια των εργασιών, σκάβοντας το έδαφος, βρήκαν μια σαρκοφάγο, σπασμένη στα δύο. Απευθύνθηκαν αμέσως στην αρχαιολογική υπηρεσία και ανέφεραν το συμβάν στην, νεαρή τότε αρχαιολόγο, την Ελληνοαμερικανίδα Ελένη Κόρκα, η οποία διένυε μόλις το πέμπτο έτος της στην υπηρεσία.
«Μόλις είδα τη σαρκοφάγο, κατάλαβα ότι είχαμε να κάνουμε με κάτι μοναδικό» περιέγραψε η Κόρκα στην Bateman ανακαλώντας την κρίσιμη εκείνη στιγμή που ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με μια έρευνα που θα γινόταν για εκείνην έργο ζωής. «Μερικές φορές ένα εύρημα συνδέεται με έναν συγκεκριμένο άνθρωπο. Είναι κάτι που εξελίσσεται σχεδόν σε επίπεδο πνευματισμού» εξηγεί η Ελένη Κόρκα, προσπαθώντας να εξηγήσει το γιατί αφοσιώθηκε στον εντοπισμό και την αποκάλυψη της Τενέας.

Η σαρκοφάγος που βρήκαν οι αγρότες είχε το σχήμα αμφορέα, διακοσμημένου με λέοντες. Περιείχε έναν σκελετό μαζί με προσφορές στον νεκρό. «Δεν έχουμε βρει ποτέ κάτι που να μοιάζει με αυτό ως προς τον ζωγραφικό διάκοσμο, εξάλλου δεν γνωρίζαμε το πώς θα μπορούσαν να μοιάζουν έργα της αρχαϊκής ζωγραφικής τέχνης. Η σαρκοφάγος ήταν το μοναδικό δείγμα από την αρχαϊκή περίοδο» λέει η δρ Κόρκα.
Η ίδια όμως επισημαίνει στη δημοσιογράφο του BBC ότι ναι μεν οι αρχαιολόγοι δεν είχαν ιδέα πού βρισκόταν η Τενέα, οι αρχαιοκάπηλοι όμως είχαν προηγηθεί. Αγόραζαν οποιοδήποτε θραύσμα αρχαιότητας έβρισκαν οι αγρότες και είχαν δικτυωθεί εγκαίρως στην περιοχή. Εν τω μεταξύ, η αρχαιολογική υπηρεσία δεν έδινε άδεια ανασκαφής και η Ελένη Κόρκα πάσχιζε να προστατεύσει τη θαμμένη πόλη όπως μπορούσε. Το 2010 κατάφερε να ματαιώσει την παράνομη πώληση δύο αγαλμάτων και, τελικά, το 2013 έλαβε την πολυπόθητη άδεια να διενεργήσει αρχαιολογική έρευνα για την Τενέα.
Στη συνέχεια του μακροσκελούς άρθρου, η συντάκτρια διηγείται την εμπειρία της από την περιήγηση στα γύρω χωριά, όπως το Χιλιομόδι. Εκεί η Ελένη Κόρκα, μαζί με τους στενούς συνεργάτες της, τον Κωνσταντίνο Λαγό και τον πασίγνωστο Ιταλό Antonio Corso, μια παγκόσμια αυθεντία στην αρχαιοελληνική γλυπτική, προσπάθησαν να εισάγουν την Jessica Bateman στον ελληνικό μικρόκοσμο. Εξέθεσαν τις ιδιαιτερότητες και τις δυσκολίες κάθε είδους που αντιμετώπισαν, αλλά και τον απίθανο πλούτο των ευρημάτων: Σαρκοφάγοι, τμήματα αγαλμάτων και δεκάδες νομίσματα αναδύονταν από το έδαφος, σε πείσμα, θα έλεγε κανείς, της έλλειψης επαρκούς χρηματοδότησης.
Παρ’ όλα αυτά, η επίσκεψη στην αρχαία Τενέα αποτυπώνεται σαν μια συγκλονιστική εμπειρία. Ιδιαίτερα αφότου η Bateman πληροφορήθηκε ότι πρόκειται για έναν αναλογικά τεράστιο οικισμό, όπου διέμεναν περί τους 100.000 άνθρωποι. Η πλούσια Τενέα διέθετε ακμάζοντα πολιτισμό, με θέατρα, λατρευτικούς χώρους και μια «αγορά», όπου οι πολίτες συναθροίζονταν.
«Έχουμε βρει μόνο την κορυφή του παγόβουνου» δηλώνουν τα μέλη της επιστημονικής ομάδας που προΐσταται των ερευνών στην Τενέα, διαβεβαιώνοντας τη δημοσιογράφο του BBC -και μέσω αυτής οποιονδήποτε πολίτη του κόσμου που ενδιαφέρεται για τις ρίζες του ανθρώπινου πολιτισμού- ότι «η Τενέα θα απασχολεί την αρχαιολογία και την επιστήμη τουλάχιστον για τα επόμενα 100 χρόνια».

Προειδοποίηση για πασίγνωστο οικιακό προϊόν που προκαλεί λευχαιμία και καρκίνο σε παιδιά


Τα παιδιά που εκτίθενται σε εντομοκτόνα σε εσωτερικούς χώρους είναι σχεδόν κατά 50% πιο πιθανό να αναπτύξουν λευχαιμία ή λέμφωμα…

Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Journal of the American Academy of Pediatrics.
Παρά το γεγονός ότι τα εντομοκτόνα και τα φυτοφάρμακα είναι απαραίτητα για την εξάλειψη των εντόμων και άλλων παρασίτων, οι τοξικές χημικές ουσίες που περιέχουν μπορεί να είναι επιβλαβείς ή ακόμα και θανατηφόρες για τα παιδιά”, είπαν οι ερευνητές σε σχετικό δελτίο Τύπου.
Και οι δύο ασθένειες είναι σπάνιες στα παιδιά, ωστόσο, η συχνότητα εμφάνισης του καρκίνου παιδικής ηλικίας έχει αυξηθεί τις τελευταίες δεκαετίες, αν και ολοένα περισσότερα παιδιά επιβιώνουν λόγω καλύτερης θεραπείας, σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου των ΗΠΑ.
Η έκθεση σε εντομοκτόνα εσωτερικών χώρων -αλλά όχι εντομοκτόνα για εξωτερικούς χώρους- κατά την παιδική ηλικία βρέθηκε ότι σχετίζεται σημαντικά με αυξημένο κίνδυνο καρκίνων της παιδικής ηλικίας, συμπεριλαμβανομένης της λευχαιμίας και του λεμφώματος, αλλά όχι και για όγκους του εγκεφάλου παιδικής ηλικίας”, αναφέρουν μεταξύ άλλων οι ερευνητές.


Για τις ανάγκες της μελέτης τους, οι επιστήμονες αξιολόγησαν τα δεδομένα από 16 προηγούμενες μελέτες σχετικά με την πιθανή συσχέτιση του καρκίνου παιδικής ηλικίας και των εντομοκτόνων, βρίσκοντας ότι η έκθεση των παιδιών στα χημικά αυξάνει τις πιθανότητες για λευχαιμία κατά 47% και την πιθανότητα ανάπτυξης λεμφώματος κατά 43%.

Το μάθημα ιστορίας του Δήμαρχου της Σπάρτης στον Μπόρις Τζόνσον: Έλα να πάρεις γεύση Σπάρτης

Στις δηλώσεις που έκανε πρόσφατα ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Μπόρις Τζόνσον, για τη “σκληρή στρατιωτική πόλη” της Σπάρτης, από την οποία δεν απομένουν παρά μόνο “ερείπια” απάντησε σήμερα ο δήμαρχος της Σπάρτης Πέτρος Δούκας, προσκαλώντας τον μάλιστα να την επισκεφθεί και να πάρει μια γεύση “της φιλοξενίας και της ιστορίας μας”.

Ο Τζόνσον, μιλώντας πρόσφατα σε μαθητές δημοτικού σχολείου, αναφέρθηκε στις κλασικές σπουδές του, επισημαίνοντας ότι επί 20 χρόνια μάθανε λατινικά και αρχαία ελληνικά “και τώρα είναι πρωθυπουργός”. Στη συνέχεια όμως συνέκρινε την Αθήνα με τη Σπάρτη, λέγοντας ότι η πρώτη ήταν πιο δεκτική και υποδεχόταν ανθρώπους απ’ όλον τον αρχαίο κόσμο, ενώ η Σπάρτη τους έδιωχνε όλους. “Η Αθήνα έχει αφήσει πίσω της απίστευτα ένδοξες στιγμές ενώ στη Σπάρτη υπάρχουν μόνο ερείπια. Αυτό δηλώνει κάτι σημαντικό: ότι οι πολιτισμοί πρέπει να είναι ανοικτοί και δεκτικοί, για να είναι επιτυχημένοι”, είπε ο Βρετανός πρωθυπουργός.
Μιλώντας σε μαθητές δημοτικού στο Λονδίνο, είχατε την καλοσύνη να αναφερθείτε στη σπουδαία μας Πόλη. Απλώς να διευκρινίσω κάποια πράγματα για τη Σπάρτη. Η Σπάρτη ήταν δημοκρατία των πολιτών με προοδευτικό πολίτευμα”, αναφέρει ο δήμαρχος στην επιστολή του και συνεχίζει:
Την εξουσία ασκούσαν: 1. η γενική συνέλευση, η Απέλλα, 2. Οι πέντε Έφοροι που εκπροσωπούσαν τον δήμο (τους απλούς πολίτες) και επιλέγονταν από τον δήμο (πιθανότατα με κλήρωση, για μονοετή θητεία) και είχαν διευρυμένες πολιτικές και εκτελεστικές εξουσίες, 3. Η Γερουσία, αποτελούμενη από 28 άνδρες άνω των 60 ετών που εκλέγονταν από την Απέλλα και 4. Από τους δύο βασιλείς των δύο βασιλικών οίκων της Σπάρτης που ελέγχονταν ο ένας από τον άλλο και η στέψη τους έπρεπε να εγκριθεί από τη Γερουσία.
Οι βασιλείς ήταν αρχιστράτηγοι, μόνο εν καιρώ πολέμου. Όμως ο πόλεμος ήταν κάτι που αποφασιζόταν από την Απέλλα και τους 5 έφορους, όχι από κάποια στρατιωτική χούντα.

”Όσον αφορά την εκπαίδευση, “όλα τα παιδιά της Σπάρτης από την ηλικία των 7 ετών, λάμβαναν την ίδια σκληρή, δημόσια εκπαίδευση (μάθαιναν βασική αριθμητική, γραμματική, ανάγνωση, μουσική, χορό και γυμναστική), ουσιαστικά ώστε να είναι έτοιμα να υπερασπιστούν την ελευθερία τους και την Πόλη από την τυραννία και τους ξένους εισβολείς”, τονίζει στην επιστολή του ο κ. Δούκας.
Στην πραγματικότητα, η δυτική δημοκρατική πολιτική κληρονομιά μας, το ρωμαϊκό και το αμερικανικό σύνταγμα, αλλά και το πολιτικό σύστημα του Ηνωμένου Βασιλείου με τη συνταγματική Μοναρχία, τη Βουλή των Λόρδων και τη Βουλή των Κοινοτήτων, φέρουν περισσότερες ομοιόμτηες με το πολίτευμα που εισήγαγε ο Λυκύργος (830 π.Χ.) παρά με τα διάφορα πολιτεύματα της Αθήνας που υπόκειντο συχνά σε αλλαγές, όπως σημείωσε ο Αριστοτέλης”, συνεχίζει η επιστολή Παραθέτοντας ένα απόσπασμα από τον Θουκυδίδη, ο δήμαρχος επισημαίνει ότι κατά την αρχαιότητα, “ο γεωγράφος Παυσανίας περιέγραψε τη Σπάρτη ως μια ωραία πόλη, αν και όχι τόσο εντυπωσιακή όσο η Αθήνα. Όμως, όπως έγραψε ο μεγάλος ιστορικός Θουκυδίδης, ένας μελλοντικός ταξιδιώτης, παρατηρώντας απλώς τα κτίρια στη Σπάρτη, θα αισθανόταν πιθανότατα ότι η Σπάρτη ήταν υποδεέστερη απ’ ότι πραγματικά ήταν, ενώ η Αθήνα θα έδειχνε πιο ένδοξη και εντυπωσιακή, απ’ ότι πραγματικά ήταν”.
Υπενθυμίζει επίσης ότι οι σεισμοί, οι Βησιγότθοι του Αλάριχου (396 μ.Χ.) “και ο τρελός Γάλλος αρχαιολόγος Μισέλ Φουρμόν (1690-1746) κατέστρεψαν ό,τι είχε απομείνει από την κάποτε ωραία και ελκυστική πόλη”.
Ναι, οι Σπαρτιάτες δεν ήταν χαλκέντεροι συγγραφείς ή ρήτορες ή αρχιτέκτονες μεγάλων κτιρίων, όμως διατήρησαν την πόλη τους ελεύθερη και δημοκρατική για περίπου έξι αιώνες, χωρίς διακοπή”, παραδέχεται ο δήμαρχος. “Και, αν έδειχναν να τους κουράζουν οι ξένοι, ήταν επειδή αισθάνονταν πως οι ξένοι ίσως να διέφθειραν τις σπαρτιάτες αρετές αιώνων (και ίσως να κλόνιζαν την ισορροπία με την καταπιεσμένη τάξη των ειλώτων)” προσθέτει.
Η Σπάρτη ήταν η μοναδική πόλη και το μοναδικό κράτος, το πολίτευμα του οποίου κατάφερε να διασφαλίσει την ομαλή διαδοχή της εξουσίας χωρίς πραξικοπήματα. Για αυτό και οι ίδιοι οι αρχαίοι θαύμαζαν τη Σπάρτη περισσότερο από την Αθήνα, καταλήγει η επιστολή του κ. Δούκα.

Ευρείας χρήσης παυσίπονο επηρεάζει αρνητικά τη συμπεριφορά του παιδιού

Η χρήση παρακεταμόλης κατά την διάρκεια της κύησης φαίνεται να έχει αρνητική επίδραση στην συμπεριφορά των απογόνων, αποφαίνεται νέα μελέτη που δημοσιεύεται στο Paediatric and Perinatal Epidemiology.

Η παρακεταμόλη είναι ένα ευρείας χρήσης αναλγητικό που επιτρέπεται να λαμβάνεται κατά την διάρκεια της κύησης.
Επιστημονική ομάδα του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ με επικεφαλής την καθηγήτρια Jean Golding OBE μελέτησε στοιχεία για 14.000 παιδιά από σχολεία του Μπρίστολ και παρατήρησε ότι κατά τον έβδομο μήνα της κύησης το 43% των μητέρων είχαν πάρει κάποιες φορές ή συχνά παρακεταμόλη το προηγούμενο τρίμηνο.
Οι ερευνητές στη συνέχεια μελέτησαν δεδομένα για τη μνήμη, το δείκτη νοημοσύνης και τα αποτελέσματα των τεστ προσχολικής ανάπτυξης αλλά και δείκτες συμπεριφοράς.
Η συνδυαστική ανάλυση των δεδομένων αποκάλυψε συσχετισμό μεταξύ λήψης παρακεταμόλης και προβλημάτων προσοχής και υπερδραστηριότητας, καθώς και δυσκολίες συμπεριφοράς στα μικρά παιδιά, που δεν μπορούσαν να αποδοθούν σε κοινωνικούς παράγοντες ή τους λόγους λήψης της αναλγητικής ουσίας.

Ωστόσο, τα προβλήματα είχαν εξομαλυνθεί όταν πια τα παιδιά είχαν τελειώσει το Δημοτικό Σχολείο.
Πάντως τα αγόρια φάνηκε ότι επηρεάζονταν περισσότερο από τα κορίτσια από την μητρική λήψη παρακεταμόλης κατά την κύηση.
«Τα ευρήματά μας δείχνουν ενδεχομένως να υπάρχουν ανεπιθύμητες ενέργειες από τη λήψη παρακεταμόλης κατά την κύηση, όπως άσθμα ή προβλήματα συμπεριφοράς στους απογόνους. Ενισχύεται λοιπόν η άποψη ότι οι γυναίκες θα πρέπει να είναι προσεκτικές όταν παίρνουν φάρμακα κατά την διάρκεια της κύησης και πάντα να αναζητούν ιατρική συμβουλή», σημειώνει η Δρ. Golding OBE.

ΑΠΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΠΡΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Προς:
1)Ερίτιμον Κα. Νίκη Κεραμέως
Υπουργόν Παιδείας και Θρησκευμάτων
2) Ερίτιμον Κα. Σοφία Ζαχαράκη
 Υφυπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων
Αρμόδια για την Πρωτοβάθμια & Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση
Δ/νση: Υπουργείο Παιδείας
Τ.Κ. 151 80

Αθήνα 15 Σεπτεμβρίου 2019
Αριθμ. Πρωτ.  55

Κοινοποίηση:
1)Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος (Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπον Αθηνών και πάσης Ελλάδος και άπαντες τους Σεβασμιωτάτους Αγίους Αρχιερείς)
2) Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Κρήτης (Σεβασμιώτατον Αρχιεπίσκοπον και άπαντες τους Σεβασμιωτάτους Αγίους Αρχιερείς)
3)Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων

           
             Ερίτιμος Κα. Υπουργέ,
             Ερίτιμος Κα. Υφυπουργέ,

Ενόψει του θέματος το οποίο έχει δημιουργηθεί με τη γνωστή απόφαση της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων (περί αναγραφής θρησκεύματος, περί δηλώσεως αθεΐας κ.λ.π) σας διαβιβάσαμε προ ημερών τις απόψεις μας συνοπτικά. Με την παρούσα επιστολή μας παρακαλούμε όπως δεχτείτε τις εν προκειμένω απόψεις μας με κάθε δυνατή λεπτομέρεια:
Η επίμαχη απόφαση της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων είναι εξ’ ολοκλήρου άκυρη και αντισυνταγματική για τους κάτωθι βάσιμους και νόμιμους λόγους και ειδικότερα.
Η εν λόγω επίμαχη απόφαση παραβιάζει τις διατάξεις του Συντάγματος:
  1. Άπαντες (και οι μη νομικοί) γνωρίζουμε, ότι αρμόδια αρχή να αποφαίνεται καταλυτικώς και υποχρεωτικώς, εάν παραβιάστηκε κάποιο ατομικό δικαίωμα, είναι αποκλειστικώς και μόνον τα δικαστήρια, ως τούτο προκύπτει από το άρθρ. 87 του Συντάγματος. Τις δε  δικαστικές αποφάσεις υποχρεούται να τις εφαρμόζει υποχρεωτικώς η Διοίκηση, όπως ακριβώς αναφέρει το άρθρ. 95 παρ. 5 του Συντάγματος.
  2. Το θέμα που θίγει η απόφαση της ως άνω αρχής έχει επιλυθεί από την απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Χανίων 115/2012, την οποίαν αποσιωπά και δεν μνημονεύει εντελώς απαραδέκτως και η οποία λέγει τα εντελώς αντίθετα.
  3. Η επίμαχη απόφαση επικαλείται, προς στήριξη των απόψεών της, διατάξεις του Διεθνούς Δικαίου και Διεθνούς Συμβάσεως. Ως προκύπτει όμως ευθέως από το άρθρ. 28 παρ. 1 του Συντάγματος, οι Διεθνείς Κανόνες και οι Διεθνείς Συμβάσεις υπερισχύουν μόνο του Νόμου και όχι του Συντάγματος. Το μάθημα όμως των θρησκευτικών στην εκπαίδευση δεν εισάγεται με διάταξη νόμου αλλά με διάταξη του Συντάγματος (ήτοι βάσει του άρθρ. 16 παρ. 2 του Συντάγματος) και υλοποιείται εκ της εισαγωγής του μαθήματος της Ορθόδοξου Χριστιανικής θρησκείας, πρωτίστως και δευτερευόντως, με άλλα στοιχεία όπως π.χ. πρωϊνή προσευχή, εκκλησιασμός, εορτή Τριών Ιεραρχών, εορτή τοπικού Αγίου κ.λπ.. Επομένως, ούτε Διάταξη Νόμου ούτε Διάταξη Διεθνούς Συμβάσεως έχει την ευχέρεια να παραβιάσει την κατ’ άρθρ. 16 παρ. 2 του Συντάγματος (εισαγωγή στα σχολεία του μαθήματος των θρησκευτικών) προς απόκτηση θρησκευτικής συνειδήσεως των μαθητών.
  4. Η επίμαχη ως άνω απόφαση επιπλέον αγνοεί και δεν μνημονεύει την απόφαση της Ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) 926/2018 που είναι ταυτόσημη με την 660/2018 την οποία και μόνο μνημονεύει.
  5. Η επίμαχη απόφαση της Αρχής Προστασίας αποσιωπά την πολύ σπουδαία και καταλυτική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της 29ης Ιουνίου 2007 (υπόθεση Folgero κ.α. κατά Νορβηγίας προσφυγή 15472/02), η οποία καταδικάζει τη Νορβηγία, διότι εισήγαγε μάθημα πολυθρησκευτικό, αντί του Χριστιανικού. Η απόφαση αυτή δημοσιεύεται εις Ελληνική μετάφραση εις το Νομικό Περιοδικό ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ 2009, σελ. 257. Παραθέτουμε επί λέξει απόσπασμα από την παράγραφο 99 της εν λόγω αποφάσεως «99. Τρίτον το δικαστήριο παρατηρεί, ότι και εις την περίπτωση που μια αίτηση γονέως μερικής κοινωνικής εξαιρέσεως εκρίνετο εύλογη αυτό δεν θα εσήμαινε κατ΄ ανάγκην, ότι ο μαθητής θα απαλλασσόταν από το αντίστοιχο τμήμα της διδασκομένης ύλης». Και επίσης το δικαστήριο αναφέρεται δια μακρών επί τούτου (κατά τα λοιπά παραπέμπουμε στο κείμενό του) ήτοι ότι σε καμιά περίπτωση δεν επιτρέπεται η εισαγωγή μαθήματος πολυθρησκευτικού.
  6. Η επίμαχη απόφαση της ως άνω αρχής βεβαιώνει δεδομένα ανακριβή παράνομα και αντισυνταγματικά, ήτοι εκτός από απλό έγγραφο αποτελεί συγχρόνως και μια βεβαίωση περιστατικών ανακριβών (δεν μπορούμε βεβαίως να εξακριβώσουμε, εάν η ενέργεια αυτή έγινε εκ δόλου ή εξ αμελείας). Γι’ αυτό πρέπει  η υπηρεσία σας να εξετάσει την περίπτωση, μετά πολύ μεγάλης προσοχής, διότι το άρθρ. 242, παρ. 1 του νέου Ποινικού Κώδικος τιμωρεί οποιονδήποτε κρατικό λειτουργό, ο οποίος (εκ δόλου και όχι εξ αμελείας) εξέδωσε ψευδή βεβαίωση στοιχείων.
  7. Επισημαίνουμε επίσης, ότι η επίμαχη απόφαση της ως άνω αρχής εκδίδεται κατόπιν αιτημάτων της Ενώσεως Αθέων και της Ενώσεως για τα Ατομικά Δικαιώματα. Επομένως, δεν προκύπτει ότι προσήλθαν στην ως άνω αρχή Προστασίας πολίτες, επικαλούμενοι παράβαση ατομικού τους δικαιώματος, κατά την οποία έλαβαν χώρα τα όσα επικαλείται η επίμαχη απόφαση.
Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω αποδεικνύεται, σαφώς και αδιαμφισβητήτως, ότι η επίμαχη απόφαση της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων παραβιάζει ευθέως και το Σύνταγμα και τους κατ’ εφαρμογή εκδοθέντες νόμους και πρέπει η υπηρεσία σας να την απορρίψει.
Με τη δήλωση ότι είμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω συμπλήρωση, επεξήγηση ή συνδρομή.

Διατελούμε μετά τιμής,
Για το ΔΣ της ΠΕΘ
  Ο Πρόεδρος                                                  Ο Γεν.  Γραμματέας


Ηρακλής Ρεράκης                                       Παναγιώτης Τσαγκάρης

Αγία Ευφημία


Ημερομηνία εορτής: 16/09/2019Αγία Ευφημία
Τύπος εορτής: Σταθερή.
Εορτάζει στις 16 Σεπτεμβρίου εκάστου έτους.
Ιερά Λείψανα: Το Λείψανο της Αγίας βρίσκεται αδιάφθορο στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου Φαναρίου Κωνσταντινουπόλεως.
Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου της Αγίας βρίσκονται στη Μονή Κύκκου Κύπρου και στη Λαύρα Αγίου Αλεξάνδρου Νέβσκι Αγίας Πετρουπόλεως.
Άγιοι που εορτάζουν: Αγια Ευφημια

Ὑπὲρ Θεοῦ κτανθεῖσαν ἄρκτου ταῖς μύλαις,
Εὐφημίαις σε χρὴ στέφειν Εὐφημία.
Τῇ ἐκκαιδεκάτῃ Εὐφημίαν ἔκτανεν ἄρκτος.
Βιογραφία
Η Αγία Ευφημία έζησε και μαρτύρησε κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Διοκλητιανού.

Γεννήθηκε στη Χαλκηδόνα από οικογένεια θεοσεβή και ευγενική. Οι γονείς της Ψιλόφρων και Θεοδωριανή φρόντισαν ώστε η Θυγατέρα τους να αναπτύξει κάθε χριστιανική αρετή. Η Ευφημία εξελίχθηκε σε άνθρωπο με σπάνια χαρίσματα και δυνατό χριστιανικό φρόνημα, το οποίο επέδειξε όταν ο ειδωλολάτρης ανθύπατος της Μικράς Ασίας Πρίσκος διέταξε να παρευρεθούν όλοι οι κάτοικοι της Χαλκηδόνας σε γιορτή, την οποία οργάνωνε προς τιμή του θεού των ειδωλολατρών Άρη. Τότε η Ευφημία αποφάσισε μαζί με άλλους χριστιανούς να απέχει από τη γιορτή των ειδωλολατρών και για το λόγο αυτό συνελήφθη και φυλακίσθηκε.

Κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας της οι εχθροί του Χριστού προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να πείσουν την Αγία να αρνηθεί την πίστη της και να ασπασθεί τα είδωλα. Όταν συνειδητοποίησαν πως η ευφημία δεν επρόκειτο να αλλάξει την πίστη της με τους λόγους, τη βασάνισαν φριχτά. Όμως με τη θεία χάρη, η Αγία δεν έπαθε τίποτα από τα βασανιστήρια. Τελικά οι δήμιοι, την έριξαν σε άγρια θηρία και η Ευφημία βρήκε το θάνατο από μία αρκούδα.

Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)
Ἦχος γ’. Τὴν ὡραιότητα.
Τῷ θείῳ ἔρωτι, Λαμπρῶς ἀθλήσασα, εἰς oσμὴν ἔδραμες, Χριστοῦ πανεύφημε, οἴα νεᾶνις παγκαλῆς, καὶ Μάρτυς πεποικιλμένη, ὅθεν εἰσελήλυθας, ἐiς παστάδα οὐράνιον, κόσμω διανέμουσα, ἰαμάτων χαρίσματα, καὶ σῴζουσα τοὺς σοὶ ἐκβοώντας, χαίροις θεόφρον Εὐφημία.

Κοντάκιον
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Ἐν τῇ ἀθλήσει σου καλῶς ἠγωνίσω, καὶ μετὰ θάνατον ἡμᾶς ἁγιάζεις, ταῖς τῶν θαυμάτων βλύσεσι Πανεύφημε, ὅθεν σου τὴν κοίμησιν, τὴν ἁγίαν τιμῶμεν, πίστει παριστάμενοι, τῷ σεπτῷ σου λειψάνῳ, ἵνα ῥυσθῶμεν νόσων ψυχικῶν, καὶ τῶν θαυμάτων τὴν χάριν ἀντλήσωμεν.

Κάθισμα
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Τὸν νυμφίον σου Χριστὸν ἀγαπήσασα, τὴν λαμπάδα σου φαιδρῶς εὐτρεπίσασα, ταῖς ἀρεταῖς διέλαμψας Πανεύφημε· ὅθεν εἰσελήλυθας, σὺν αὐτῷ εἰς τοὺς γάμους, τὸ στέφος τῆς ἀθλήσεως, παρ᾽ αὐτοῦ δεξαμένη· ἀλλ᾽ ἐκ κινδύνων λύτρωσαι ἡμᾶς, τοὺς ἐκτελοῦντας ἐν πίστει τὴν μνήμην σου.

Ἕτερον Κάθισμα
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Οἱ ἀγῶνές σου Σεμνὴ καὶ ὁ στέφανος, οἱ ἱδρῶτές σου ἁγνὴ καὶ τὰ θαύματα, τοῦ διαβόλου ᾔσχυναν τὰ τρόπαια· Χριστὸν γὰρ τὸν νυμφίον σου, ἐκ καρδίας ποθοῦσα, οὐ μάστιγας οὐ θανατον, δι᾽ αὐτὸν ἐπτοήθης· ἀλλ᾽ ἀνετέθης ὅλῃ τῷ Θεῷ, τῆς εὐσεβείας φοροῦσα τὸν στέφανον.

Ἕτερον Κάθισμα
Ἦχος πλ. δ’. Τὴν Σοφίαν καὶ Λόγον.
Τῶν αἱμάτων σου ῥείθροις Μάρτυς Χριστοῦ, ποντισμὸν ἀσεβείας διηνεκῶς, ἐργάζῃ πανεύφημε· ἐπομβρίαις δὲ χάριτος, λογικὰς ἀρούρας, ἀρδεύουσα πάνσεμνε, ἐν αὐταῖς αὐξάνεις, τὸν στάχυν τῆς πίστεως· ὅθεν παραδόξως μετὰ θάνατον ὤφθης, νεφέλη πηγάζουσα, τῆς ζωῆς τὸ μαρτύριον, Ἀθλοφόρε πανεύφημε. Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ τὴν ἁγίαν μνήμην σου.

Ὁ Οἶκος
Τῆς πανευφήμου ὁ ναός, Παράδεισος ἐδείχθη, ἐν μέσῳ κεκτημένος, φυτὸν ἀθανασίας, τὸ σῶμα ταύτης τὸ σεπτόν. Τούτου οἱ τρυγῶντες καρποὺς τοὺς εὐθαλεῖς, συντόμως ἁγιάζονται· ὁρῶντες δὲ θαυμάζουσιν, ὅτι πῶς τὸ νεκρὸν σῶμα, ὥσπερ ζῶν, ἀναβλυστάνει τὰ αἵματα, μυρίζοντα πάντας. Διὸ μετὰ σπουδῆς δεῦτε πάντες σὺν ἐμοὶ τῷ ταπεινῷ· καὶ καθαρθέντες μολυσμοῦ παντός, περιπτυξώμεθα τοῦτο, καὶ τῶν θαυμάτων τὴν χάριν ἀντλήσωμεν.




Οπτικοακουστικό Υλικό
media
Ακούστε το απολυτίκιο!




Αγιογραφίες / Φωτογραφίες
Αγία Ευφημία
Αγία Ευφημία

Αγία Ευφημία
Αγία Ευφημία

Αγία Ευφημία
Αγία Ευφημία

Αγία Ευφημία
Αγία Ευφημία

Αγία Ευφημία
Αγία Ευφημία

Αγία Ευφημία
Αγία Ευφημία

Αγία Ευφημία
Αγία Ευφημία

Αγία Ευφημία, ΑΨΜΑ´ (1741 μ.Χ.) Ἰουλίου 13, διὰ χειρὸς τοῦ Ἱεροθέου ἱερομονάχου τοῦ Πατριαρχείου
Αγία Ευφημία, ΑΨΜΑ´ (1741 μ.Χ.) Ἰουλίου 13, διὰ χειρὸς τοῦ Ἱεροθέου ἱερομονάχου τοῦ Πατριαρχείου

Κυριακή, 15 Σεπτεμβρίου 2019

Κυριακή Μετά την Ύψωση, Ευαγγ. Ανάγνωσμα: Μκ. η΄ 34- θ΄ 1

Ypsosis Timiou Stavrou

Διακόνου Επιφανίου Παπαντωνίου
Πρωτότυπο Κείμενο
Εἶπεν ὁ Κύριος· Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν, καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι. Ὃς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν· ὃς δ᾿ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν, ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ Εὐαγγελίου, οὗτος σώσει αὐτήν. Τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον, ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ; ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ; Ὃς γὰρ ἐὰν ἐπαισχυνθῇ με, καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ, καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτὸν ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ Πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν Ἀγγέλων τῶν ἁγίων. Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅτι εἰσί τινες τῶν ὧδε ἑστηκότων, οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου ἕως ἂν ἴδωσι τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει.
Νεοελληνική Απόδοση
Είπε ο Κύριος: «Όποιος θέλει να με ακολουθήσει, ας απαρνηθεί τον εαυτό του, ας σηκώσει το σταυρό του κι ας με ακολουθεί. Γιατί όποιος θέλει να σώσει τη ζωή του θα τη χάσει· όποιος όμως χάσει τη ζωή του εξαιτίας μου και εξαιτίας του ευαγγελίου, αυτός θα τη σώσει. Τι θα ωφεληθεί ο άνθρωπος, αν κερδίσει ολόκληρο τον κόσμο αλλά χάσει τη ζωή του; Τι μπορεί να δώσει ο άνθρωπος αντάλλαγμα για τη ζωή του; Όποιος, ζώντας μέσα σ΄ αυτή τη γενιά την άπιστη κι αμαρτωλή, ντραπεί για μένα και για τη διδασκαλία μου, θα ντραπεί γι΄ αυτόν και ο Υιός του Ανθρώπου, όταν έρθει με όλη τη λαμπρότητα του Πατέρα του, μαζί με τους αγίους αγγέλους». Τους έλεγε ακόμη ο Ιησούς: «Σας βεβαιώνω πως υπάρχουν μερικοί ανάμεσα σ΄ αυτούς που βρίσκονται εδώ, οι οποίοι δε θα γευτούν το θάνατο, πριν δουν να έρχεται δυναμικά η βασιλεία του Θεού». 
Σχολιασμός
 «Αράτω τον σταυρόν αυτού»
Η σημερινή Κυριακή καλείται Κυριακή «μετά την Ύψωσιν» και αποτελεί τον απόηχο της χθεσινής μεγάλης εορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, ενώ η περασμένη Κυριακή «προ της Υψώσεως» ήταν το προανάκρουσμα. Η ορθόδοξη Εκκλησία, σε κάθε ακολουθία κάνει λόγο για τον Τίμιο Σταυρό, προβάλλοντας τον ως φωτεινό σημείο και όπλο κατά των δαιμόνων. Το ίδιο ευαγγελικό ανάγνωσμα, που ακούμε να διαβάζεται και την Γ’ Κυριακή των Νηστειών, αποτελεί ένα απόσπασμα από την όλη διδασκαλία και δραστηριότητα του Χριστού στη περιοχή της Καισαρείας του Φιλίππου.
Ο ευαγγελιστής Μάρκος, με τρόπο λιτό αλλά και δυναμικό, μας παρουσιάζει το κεντρικό σημείο της πνευματικής ζωής, γύρω από το οποίο πρέπει να στρέφεται η όλη προσπάθεια και ο αγώνας μας. Ο Τίμιος Σταυρός είναι παντοτινά υψωμένος, ώστε να οδηγεί τον κάθε πιστό στην οδό της σωτηρίας.
Σύμφωνα λοιπόν με τον Ευαγγελιστή, ο Ιησούς Χριστός, μετά το θαύμα που πραγματοποίησε και χόρτασε το πλήθος των ανθρώπων που τον ακολουθούσαν, συνομιλώντας με τους Μαθητές του, μίλησε για το πάθος και την Ανάστασή του. Ταυτόχρονα, απευθυνόμενος κυρίως προς τους Μαθητές του, παρουσία και πολλών άλλων, τους εξήγησε τι σημαίνει ν’ ακολουθεί κάποιος τον Ιησού Χριστό. «Όποιος θέλει να με ακολουθήσει, ας απαρνηθεί τον εαυτό του, ας σηκώσει το σταυρό του κι ας με ακολουθεί» (στ. 34). Καταναγκασμός δεν υπάρχει στη διδασκαλία του Χριστού. Μπορεί κανείς ελεύθερα να αποφασίσει το δρόμο του σταυρού αφού αναλογισθεί πρώτα τις δυσκολίες και αναλάβει αποφασιστικά τις ευθύνες του: Η απάρνηση του εαυτού μας και η άρση του σταυρού επί των ώμων είναι οι βασικές προϋ­ποθέσεις για να ακολουθήσουμε τον Χριστό. Αρνούμαι τον εαυτό μου, σημαίνει: εγκαταλείπω ακόμη και τις νόμιμες και δίκαιες απαιτήσεις, τις φυσιολογικές και δικαιολογημένες επιθυμίες που έχει το εγώ μου μέσα στη ζωή, αρνούμαι την ασφάλεια μιας καλοβολεμένης ζωής, για να αποδυθώ στην κατά τα κριτήρια του κόσμου άβεβαιότητα και ανα­σφάλεια που συνεπάγεται το να ακολουθώ τον Χριστό στο δρόμο του πάθους. Ο εμπειρικός άνθρωπος, όπως τον γνωρίζουμε όλοι μας, ζητά την τακτοποίηση και την ασφάλεια, την αποφυγή της σκέψης του θανάτου, την παράταση της ζωής του με κάθε τρόπο. Με μια παράξενη όμως επιχειρηματολογία για την ανθρώπινη λογική ο Χρι­στός διδάσκει ότι η ζωή κερδίζεται μόνον όταν χαθεί. Η θυσία της ζωής οδηγεί στην κατ’ εξοχή ζωή.
Όπως ο Λόγος του Θεού εθελούσια σαρκώθηκε και θυσιάστηκε, έτσι κι οι πιστοί προσφέρουμε θεληματικά στον Χριστό τη θυσία του εγώ μας. Ο θεμελιώδης σκοπός μας ως χριστιανών, είναι η κατάκτηση της βασιλείας του Θεού. «Ζητείται πρώτον την βασιλεία του Θεού…» (Μτθ στ΄, 33). Όταν ο Χριστός μέσα από το κήρυγμα του, μας καλεί να τον ακολουθήσουμε, συγχρόνως μας βοηθά ν’ ανακαλύψουμε στη ύπαρξη μας τη δική του παρουσία – τη σφραγίδα της εικόνας του Θεού, μια ύψιστη δωρεά, προσφορά της αγάπης του Θεού που υπάρχει σε κάθε άνθρωπο. Το βασικότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζεται από τους λόγους αυτούς του Χριστού, το οποίο σκανδάλισε πολλούς την εποχή εκείνη και εξακολουθεί και σήμερα, είναι το ερώτημα γιατί ο μαθητής του Χριστού να πρέπει να περάσει μέσα από το σταυρό και την άρνηση του ίδιου του εαυτού του. Η απάντηση δεν είναι εύκολη. Πολλές φορές θέλουμε το χριστιανισμό στα μέτρα μας, για να διευκολύνουμε την είσοδο μας στη αιώνια ζωή, και να επιβραβεύσουμε τον τρόπο της εγκόσμιας καλοπέρασης μας. Ο Θεός της αγάπης, «ο ελευθερών ημάς εκ της φθοράς», «πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι, και εις επίγνωση αληθείας ελθείν» (Α΄ Τιμ. β΄, 4). Οι πιστοί έχουμε εξαγορασθεί με βαρύ τίμημα, το ατίμητο αίμα του Χριστού, και με αυτό γίναμε «απελεύθεροι Χριστού» (Α΄ Κορ. στ΄, 20)
 «Η σωτηρία της ψυχής, ασύγκριτο έπαθλο»
Όπως τονίσαμε προηγουμένως, ο Κύριος εξηγεί τη σημασία της αυταπάρνησης του εγώ, λέγοντας ότι όποιος φροντίζει μόνο για τον εαυτό του, τελικά δεν καταφέρνει να σώσει την ψυχή του. Αντίθετα, όποιος θυσιάσει την ζωή του για τον Χριστό και για το Ευαγγέλιο, εκείνος θα σώσει την ψυχή του. Διότι δεν υπάρχει κανένα όφελος να κερδίσει κανείς όλο τον κόσμο, και όμως να χάσει ή να καταστρέψει την ψυχή του, και δεν υπάρχει μεγαλύτερο και ανταξιότερο αντάλλαγμα από την αυταπάρνηση, προκειμένου να κερδίσουμε την ψυχή μας.
Ψυχή κατά τους Πατέρες της Εκκλησίας μας είναι ένα από τα δυο συστατικά που συνθέτουν την ανθρώπινη ύπαρξη. Στα κείμενα των Πατέρων, διακρίνουμε μέσα από πολλά παραδείγματα ότι η ψυχή χρησιμοποιείται από τον Κύριο και τους αγίους Αποστόλους, ως ζωή.  Ο άγγελος Κυρίου είπε στον Ιωσήφ, τον μνήστορα της Υπεραγίας Θεοτόκου: «εγερθείς παράλαβε το παιδίον και την μητέρα αυτού και πορεύου εις γην Ισραήλ∙ τεθνήκασι γαρ οι ζητούντες την ψυχήν του παιδίου» (Μτθ. β΄ 20). Ο Κύριος, περιγράφοντας τον εαυτό του ως καλόν ποιμένα, λέει: «εγώ ειμί ο ποιμήν ο καλός, ο ποιμήν ο καλός την ψυχήν αυτού τίθησιν υπέρ των προβάτων…» (Ιω. ι΄, 11). Επίσης, ο Απόστολος Παύλος γράφοντας για την Πρίσκιλλα και τον Ακύλα λέγει: «οίτινες υπέρ της ψυχής μου τον εαυτόν τράχηλον υπέθηκαν» (Ρωμ. ιστ΄, 4). Και στις τρεις αυτές περιπτώσεις ο όρος ψυχή σημαίνει την ζωή.
Ο άνθρωπος κατά τον Μέγα Βασίλειο είναι «σύνθετος εκ ψυχής και σώματος» (MG 30,140). Το σώμα λήφθηκε «από της γης», ενώ η ψυχή είναι «ουρανία». Αλλά και κατά τον άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό ο Θεός «εξ ορατής τε και αοράτου φύσεως δημιουργεί τον άνθρωπο, εκ γης μεν το σώμα διαπλάσας, ψυχήν δε λογικήν και νοεράν δια του οικείου εμφυσήματος δους αυτώ» (Έκδοσις Ακριβής Ορθοδόξου Πίστεως 2,12). Ο Κύριος στην παραβολή του άφρονος πλουσίου παρουσιάζει τον Θεό να λέει στον άφρονα πλούσιο: «άφρον, ταύτη τη νυκτί την ψυχήν σου απαιτούσιν από σου∙ α δε ητοίμασας τίνι έσται;» (Λουκ. Ιβ΄, 20). Η υλιστική νοοτροπία είναι ένα από τα πιο έντονα χαρακτηριστικά που δεσπόζουν σήμερα. Ο πλούτος, τα υλικά αγαθά, η ευμάρεια και οι ανέσεις αποτελούν την πρώτιστη επιδίωξη των περισσοτέρων από τους συνανθρώπους μας. Αν μπορούσαμε, θα θέλαμε να κατακτήσουμε τον κόσμο ολόκληρο. Ο υλισμός, επιστρατεύει πάντοτε ως σύμμαχο του την απληστία. Για την πλεονεξία του ανθρώπου διαβάζουμε στο βιβλίο των Παροιμιών: «Άδης και απώλεια ουκ εμπίπλανται, ωσαύτως και οι οφθαλμοί των ανθρώπων άπληστοι» (27,20). Δηλαδή, ο Άδης και ο θάνατος δεν χορταίνουν να δέχονται νεκρούς. Έτσι και τα μάτια των ανθρώπων είναι αχόρταγα. Κυριαρχούμενοι από αυτή την υλιστική αντίληψη και τη σύμφυτη απληστία, λησμονούμε τι είναι ο άνθρωπος. Λησμονούμε την ασύγκριτη αξία του ανθρώπου σε σχέση με τα υλικά αγαθά, τα πλούτη και τις απολαύσεις του παρόντος κόσμου.    
Ο Σταυρός του Χριστού, φανερώνει την έλευση της Βασιλείας του Θεού. Στη Βασιλεία του Θεού δεν χωρούν εγωιστές, δεν χωρούν όσοι ενδιαφέρονται και ασχολούνται μόνο με το δικό τους ατομικό συμφέρον. Για να μπορέσουμε να ακολουθήσουμε την οδό της σωτηρίας είναι ανάγκη να απαγκιστρωθούμε από το εγώ μας, να αρνηθούμε τον ίδιο μας τον εαυτό. Ας μη δειλιάσουμε, ας μην καταβληθούμε από τους κόπους, γιατί όπως ο ίδιος βεβαιώνει στο τέλος της περικοπής, αν δειλιάσουμε και ντραπούμε και τον αρνηθούμε, τότε και ο ίδιος θα μας αρνηθεί κατά την ημέρα της Κρίσεως, ενώπιον του Θεού και των αγίων Αγγέλων. Αν δειλιάσουμε και ρίξουμε το σταυρό μας ή χειρότερα, αν ακούσουμε τον πειρασμό και κατέβουμε από τον σταυρό, τότε θα τα έχουμε χάσει όλα. Ο Χριστός όμως πάλι μάς ενθαρρύνει λέγοντας ότι όποιος δεν πτοηθεί και Τον ακολουθήσει με πίστη και με υπομονή, θα νικήσει τελικά τον ίδιο το θάνατο και θα ζει αιώνια με τον Αρχηγό της Ζωής, τον Χριστό, όχι μόνο στην αιωνιότητα αλλά και από την παρούσα ζωή. Αμήν.

Κυριακή Μετά την Ύψωση, Αποστ. Ανάγνωσμα: Γαλ. β’ 16-20

Ypsosis Timiou Stavrou

Πρεσβ. Ανδρέα Ηλία
Πρωτότυπο Κείμενο
Ἀδελφοί, εἰδότες ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου ἐὰν μὴ διὰ πίστεως ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν ᾿Ιησοῦν ἐπιστεύσαμεν, ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ καὶ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου, διότι οὐ δικαιωθήσεται ἐξ ἔργων νόμου πᾶσα σάρξ. Εἰ δὲ ζητοῦντες δικαιωθῆναι ἐν Χριστῷ εὑρέθημεν καὶ αὐτοὶ ἁμαρτωλοί, ἄρα Χριστὸς ἁμαρτίας διάκονος; Μὴ γένοιτο. Εἰ γὰρ ἃ κατέλυσα ταῦτα πάλιν οἰκοδομῶ, παραβάτην ἐμαυτὸν συνίστημι. Ἐγὼ γὰρ διὰ νόμου νόμῳ ἀπέθανον, ἵνα Θεῷ ζήσω. Χριστῷ συνεσταύρωμαι· ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός· ὃ δὲ νῦν ζῶ ἐν σαρκί, ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀγαπήσαντός με καὶ παραδόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἐμοῦ.
Νεοελληνική Απόδοση
Αδελφοί, ξέρουμε πως ο άνθρωπος δεν μπορεί να σωθεί με την τήρηση των διατάξεων του νόμου. Αυτό γίνεται μόνο με την πίστη στον Ιησού Χριστό. Γι’ αυτό κι εμείς πιστέψαμε στον Ιησού Χριστό, για να δικαιωθούμε με την πίστη στο Χριστό κι όχι με την τήρηση του νόμου· γιατί με τα έργα του νόμου δεν θα σωθεί κανένας άνθρωπος. Αν όμως, ζητώντας να σωθούμε από τον Χρίστο, βρεθήκαμε να είμαστε και εμείς αμαρτωλοί όπως οι εθνικοί, σημαίνει τάχα πως ο Χριστός οδηγεί στην αμαρτία; Όχι βέβαια! Γιατί, αν ότι γκρέμισα το ξαναχτίζω, είναι σαν να ομολογώ πως έκανα λάθος όταν το γκρέμιζα. Κι αληθινά, με κριτήριο τον νόμο, έχω πεθάνει για τη θρησκεία του νόμου, για να βρω τη ζωή κοντά στο Θεό. Έχω πεθάνει στον σταυρό μαζί με τον Χριστό. Τώρα πια δεν ζω εγώ, αλλά ζει στο πρόσωπο μου ο Χριστός. Κι η τωρινή σωματική μου ζωή είναι ζωή βασισμένη στην πίστη μου στον Υιό του Θεού, που με αγάπησε και πέθανε εκούσια για χάρη μου.
Σχολιασμός
Η Εκκλησία τοποθέτησε την εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού στην αρχή του νέου εκκλησιαστικού έτους, επειδή θέλει να δείξει στους πιστούς, ότι ο χρόνος τους πρέπει να αξιολογείται με μοναδικό σκοπό τη σωτηρία τους. Με το σκεπτικό αυτό η Εκκλησία όρισε να διαβάζεται η συγκεκριμένη αποστολική περικοπή την Κυριακή πριν τη γιορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, γιατί μέσα από αυτή την περικοπή ο Απ. Παύλος εξαίρει τη χάρη που απορρέει από τον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου.
Η σημερινή περικοπή αποτελεί τον επίλογο της επιστολής που έστειλε ο απόστολος Παύλος προς την Εκκλησία της Γαλατίας. Τα πολλά  πνευματικά προβλήματα των χριστιανών που υπήρχαν στην περιοχή εκείνη, τα οποία δημιούργησαν οι Ιουδαίοι Χριστιανοί σε σχέση με το αν πρέπει να γίνεται περιτομή ή όχι κατά Βάπτισμα, παρακίνησαν τον Απ. Παύλο να γράψει την προς Γαλάτας Επιστολή. Υποδεικνύει εδώ ο Απόστολος ότι είναι λανθασμένη αυτή η αντίληψη, το ότι δηλαδή πρέπει, εκτός από το βάπτισμα, που στηρίζεται στη σταυρική θυσία του Χριστού, να δέχονται και την ιουδαϊκή περιτομή, που ορίζει ο Νόμος.  Ο Απ. Παύλος απευθυνόμενος στους Γαλάτες τους λέει ότι δεν υπάρχει ουσιαστικός λόγος που να τους επιβάλλει να τηρήσουν τη συγκεκριμένη διάταξη του Νόμου, αλ¬λά τους τονίζει ότι αυτοί που τους προτρέπουν να το κάνουν, ενεργούν με μοναδικό σκοπό να ικανοποιήσουν τους Ιουδαίους. Αυτό το κάνουν μόνο για να καυχηθούν ότι κατάφεραν να πείσουν τους εξ Εθνών Χριστιανούς να κάνουν την περιτομή. Γι’ αυτό υπενθυμίσει στους Γαλάτες ότι από τη στιγμή που δέχθηκαν το άγιο Βάπτισμα έχουν καταστεί «καινή κτίσις» και δεν επιτρέπεται να επιστρέφουν στις παλιές διατάξεις του μωσαϊκού νόμου, αλλά να καυχώνται για το σταυρό του Κυρίου.
Το μόνο πράγμα, για το οποίο πρέπει να καυχόμαστε ως αληθινοί Χριστιανοί, λέει ο Απ. Παύλος, είναι ο Σταυρός του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, για το γεγονός δηλαδή ότι ο Χριστός έγινε άνθρωπος, σταυρώθηκε και έπαθε όλα αυτά για χάρη μας. «Εμοί δε μη γένοιτο καυχάσθαι ει μη εν τω σταυρώ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού». Με τα λόγια του αυτά εκφράζει τη σημασία και την τιμή που πρέπει να προσφέρουν οι Χριστιανοί στο Σταυρό. Αυτό το σταυρό τον επωμιζόμαστε και εμείς οι Χριστιανοί με το άγιο Βάπτισμα. «Όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθημεν, εις τον θάνατον αυτού εβαπτίσθημεν» (Ρωμ.6:3). Με τη βάπτισή μας σηκώνουμε το Σταυρό του Χριστού και αγωνιζόμαστε να σταυρώσουμε τα πάθη μας, για να φτάσουμε στη σωτηρία μας. Με αυτά τα λόγια ο απ. Παύλος θέλει να μας τονίσει ότι από τη στιγμή που βαπτισθήκαμε έχουμε γίνει κοινωνοί του σταυρικού θανάτου του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, γι’ αυτό και δεν πρέπει να ντρεπόμαστε να ομολογούμε το Σταυρό του Κυρίου, ο οποίος είναι το σημείο της σωτηρίας και της ελευθερίας μας.
Ο Σταυρός είναι το μεγαλύτερο δώρο που πρόσφερε ο Χριστός στον άνθρωπο, είναι το πιο δυνατό όπλο κατά του διαβόλου. Ο σταυρός, πριν τη σταύρωση του Χριστού ήταν σημείο λύπης και αισχύνης, αφού ήταν όργανο θανάτου για τους μεγαλύτερους εγκληματίες. Μετά όμως τη σταύρωση του Χριστού έγινε σύμβολο χαράς και καύχησης, καθότι «ιδού γαρ ήλθε διά του Σταυρού χαρά εν όλω τω κόσμω». Ο Σταυρός έγινε καύχημα της Εκκλησίας, γιατί δι’ αυτού θανατώθηκε ο θάνατος, καταργήθηκε η αμαρτία και  την οδύνη από τον άνθρωπο.
Στην Παλαιά Διαθήκη συναντούμε πολλές προτυπώσεις του Τίμιου Σταυρού. Ο Ιακώβ πρώτος εικόνισε το σταυρό προσκυνώντας το άκρο της ράβδου του Ιωσήφ και ακολούθως ευλόγησε με σταυρωμένα τα χέρια τους γιους του Ιωσήφ. Το σημείο του σταυρού προεικόνισε και η ράβδος του Μωυσή, όταν χτύπησε σταυροειδώς τη θάλασσα σώζοντας τον Ισραήλ και βυθίζοντας τον Φαραώ και τους Αιγυπτίους. Η υψωμένη ράβδος με το φίδι στην έρημο για να θεραπεύονται από τα φαρμακερά φίδια, προεικονίζει την ύψωση του Χριστού πάνω στο σταυρό. Με τα χέρια του ο Μωυσής σχημάτισε Σταυρό για να κατατροπώσει το στρατό του Αμαλήκ.
Στην πατερική γραμματεία και στην υμνογραφία ο Σταυρός αναφέρεται ως «το ξύλον της ζωής». Ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός τον αντιδιαστέλλει με το «ξύλον της γνώσεως του καλού και του κακού», το οποίο βρισκόταν στο μέσο του Παραδείσου και συνδέεται με τη πτώση των πρωτοπλάστων. Όπως αναφέρει ο άγιος Ιωάννης, επειδή «δια ξύλου» εισήλθε ο θάνατος στον κόσμο, έπρεπε «δια ξύλου» να δωρηθεί στον κόσμο η ζωή και η ανάσταση.
Ο σταυρός ήταν άτιμος, εφόσον καρφώνονταν πάνω σε αυτόν όλοι οι παράνομοι του, οι οποίοι έφεραν μέσα τους την κακία και το εγωισμό. Άλλα όταν καρφώθηκε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, ο τέλειος άνθρωπος και ο πιο ταπεινός, νικήθηκε και έπαψε να είναι άτιμος και έγινε τίμιο ξύλο, που χαρίζει τη ζωή στους ανθρώπους. Αυτή η αλλαγή του σταυρού συμβολίζει την αλλαγή του κόσμου. Όπως το σταυρό τον μετέβαλε ο Κύριος από σκεύος ατιμίας σε σκεύος τιμής, έτσι και τον κόσμο τον μετέφερε από την αθλιότητα στη χάρη και την ευλογία, αφού έγινε για εμάς όπλο κατά του διαβόλου. Για αυτό και η Εκκλησία μας ψάλλει «Κύριε όπλον κατά του διαβόλου τον Σταυρόν Σου ημίν δέδωκας».