Ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή περιγράφει μέ ἐντυπωσιακή ἁπλότητα ἕνα ἀπό τά πλέον γνωστά θαύματα τοῦ Κυρίου, αὐτό τοῦ πολλαπλασιασμοῦ τῶν πέντε ἄρτων καί τῶν δύο ἰχθύων. Μάλιστα, ἔχει ἰδιαίτερη σημασία τό γεγονός ὅτι τό ἐν λόγῳ θαῦμα διασώζεται καί ἀπό τούς τέσσερις Εὐαγγελιστές.
Καθώς ἀφηγεῖται ὁ εὐαγγελιστής Ματθαῖος, ὅταν ὁ Κύριος πληροφορήθηκε τόν ἀποκεφαλισμό τοῦ Βαπτιστοῦ Ἰωάννου, μετέβη μέ πλοῖο σέ ἕνα ἔρημο τόπο μόνος Του. Τό πληροφορήθηκε ὅμως τό πλῆθος καί τόν ἀκολούθησε πεζοπορῶντας ἀπό τίς παρακείμενες πόλεις. Βλέποντας ὁ Χριστός τόσους πολλούς ἀνθρώπους, τούς εὐσπλαγχνίσθηκε καί θεράπευσε τούς ἀρρώστους πού τοῦ ἔφεραν. Ἡ ὥρα ὅμως περνοῦσε καί οἱ Μαθητές Τοῦ ὑπενθύμισαν ὅτι ὁ τόπος ἦταν ἔρημος καί ἔπρεπε νά ἀφήσει τά πλήθη νά φύγουν, γιά νά πᾶνε στά γύρω χωριά καί νά προμηθευτοῦν τρόφιμα. Ἀλλά ἡ ἀπάντηση τοῦ Χριστοῦ σίγουρα ἐξέπληξε τούς Μαθητές: «δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν». Δέν ὑπάρχει λόγος νά φύγουν, δῶστε τους ἐσεῖς νά φᾶνε, τούς εἶπε.
Ἀλλαγή τοῦ τρόπου θεωρήσεως τῶν πραγμάτων
Μέ τήν ἐντολή αὐτή τοῦ Χριστοῦ ἔχουμε ἀνατροπή τῆς συνηθισμένης ἀνθρώπινης σκέψεως καί ἀναγωγή στό ἐπίπεδο τῆς θυσίας, τῆς ἀγάπης καί τῆς θαυματουργίας. Τοιουτοτρόπως, οἱ Μαθητές διδάσκονται σταδιακά ὅτι ὡς μιμητές τοῦ Διδασκάλου τους ὀφείλουν νά προσφέρουν οἱ ἴδιοι αὐτό πού ἔχουν καί ὅτι πρέπει νά ἀποκτήσουν τήν συνείδηση ὅτι ἡ λύση τῶν ζητημάτων πού προκύπτουν πρέπει νά ἀρχίζει ἀπό τούς ἴδιους, μέ ἐμπιστοσύνη στήν δύναμη, τήν πρόνοια καί τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Δηλαδή, ὁ ἀληθινός Χριστιανός δέν μεταθέτει τήν δική του εὐθύνη σέ κάποιον ἄλλο, ἀλλά προσπαθεῖ νά ἀνταποκριθεῖ σέ αὐτό πού πρέπει νά πράξει σέ κάθε περίσταση.
Ἐάν ἐπιχειρήσουμε νά δοῦμε καί τήν δική μας ζωή, τήν διακονία καί δράση μας μέσα ἀπό αὐτή τήν προτροπή τοῦ Χριστοῦ, ἴσως διαπιστώσουμε ὅτι καί ἐμεῖς, ὄχι σπάνια, ἐπιδιώκουμε τήν μετάθεση τῆς προσωπικῆς μας εὐθύνης. Λόγου χάριν στήν καθημερινότητά μας πολύ συχνά διαπιστώνουμε πολλά καί ποικίλα προβλήματα, ὅπως ὅτι ἡ κοινωνία μας δέν ἐξελίσσεται ὁμαλά· ἡ νεολαία παραπαίει· ὁ θεσμός τῆς οἰκογένειας διέρχεται μεγάλη κρίση· ἡ ποιότητα τῆς παιδείας ὑποβαθμίζεται· ἡ ἀγάπη ἐκλείπει, τό ἴδιο ἡ εἰρήνη καί ἡ δικαιοσύνη· ἡ ὑποκρισία κυριαρχεῖ στίς διαπροσωπικές σχέσεις· ἑκατομμύρια ἄνθρωποι πεινοῦν, μέ τούς πολέμους νά ἐπιτείνουν τήν δυστυχία. Ἀρκεῖ ὅμως νά περιγράφουμε τήν τραγικότητα τῶν καιρῶν μας καί τό τί πρέπει νά γίνει ἀπό τούς ἄλλους, τούς «ὑπευθύνους», ἤ μήπως ὀφείλουμε παράλληλα νά ἐξετάζουμε σοβαρά τί μποροῦμε νά προσφέρουμε καί ἐμεῖς, χωρίς νά ἐξαιροῦμε τόν ἑαυτό μας;
Ἔμπρακτη βίωση τοῦ Εὐαγγελίου
Ἔγραφε ὁ ἀοίδιμος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀλβανίας Ἀναστάσιος: «Μιλᾶς γιά τόν πόνο πού ὑπάρχει· ἀπάλυνέ τον. Γιά τήν ὑποκρισία πού κυριαρχεῖ· ἀντίδρασε σέ αὐτή μέ τήν εἰλικρίνειά σου. Γιά τήν ἀσπλαγχνία καί τήν ἀδικία· ἐπαναστάτησε μέ τήν ἔμπρακτη καλοσύνη σου». Ὅμως, συνήθως, μένουμε στήν περιγραφή τοῦ κακοῦ, χωρίς νά ἀγωνιζόμαστε γιά τήν ἐπικράτηση τοῦ ἀγαθοῦ. Οἱ Μαθητές τοῦ Χριστοῦ εἶχαν κάτι ἐλάχιστο, πέντε ἄρτους καί δύο ψάρια· Τοῦ τά προσέφεραν μέ πίστη καί Ἐκεῖνος τά πῆρε στά χέρια Του, τά εὐλόγησε καί χόρτασαν χιλιάδες ἄνθρωποι. Κατά παρόμοιο τρόπο ἄς προσφέρουμε καί ἐμεῖς στόν Χριστό τίς ὅποιες δυνατότητές μας, τήν καλή μας διάθεση, ὅ,τι ἔχουμε, λιγότερο ἤ περισσότερο, καί Ἐκεῖνος θά ἐπαναλάβει τό θαῦμα· ἡ προσπάθειά μας θά καρποφορήσει «καρπόν ἑκατονταπλασίονα» (Λουκ. 8,8) καί θά «χορτάσουν» πολλοί συνάνθρωποί μας.
Ἡ τροφή τοῦ παντός κόσμου
Ὁ Χριστός μέ τόν λόγο Του καί τίς ἅγιες εὐαγγελικές ἐντολές Του, μέ τό μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας καί τήν, ἐν γένει, ἐκκλησιαστική ζωή μᾶς διατρέφει μέ ἄρτο οὐράνιο καί πόμα ἀφθαρσίας· μέ τό ἅγιο Σῶμα καί Αἷμα Του, πού μᾶς προσφέρεται γιά τήν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν μας καί τήν μετοχή μας στήν αἰώνιο ζωή καί Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.
Εἴθε νά προετοιμάζουμε πάντοτε τόν ἑαυτό μας μέ φόβο-σεβασμό Θεοῦ, πίστη καί ἀγάπη, μέ μετάνοια, συγχωρητικότητα, ταπείνωση καί συνείδηση κεκαθαρμένη, γιά νά μετέχουμε, ὅσο τό δυνατόν ἐπάξια, στό μυστήριο τῆς Ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ· στήν θυσία Του γιά τήν σωτηρία «παγγενοῦς τοῦ Ἀδάμ» (ὅλου τοῦ κόσμου).
Ἀρχιμ. Ν. Κ.
https://apostoliki-diakonia.gr/wp-content/data/fk/2026/30-2026(3817).pdf
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου