Κυριακή 31 Δεκεμβρίου 2023

Πρωτοχρονιάτικη Ποιμαντορική Εγκύκλιος , Μητροπολίτου Κυθήρων & Αντικυθήρων κ. Σεραφείμ.

Posted on 30 Δεκεμβρίου, 2023


ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΥΘΗΡΩΝ & ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ

Περιμένοντας τον Άγιο Βασίλη...


ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΡΩ ΣΙΔΕΡΗ

Καλέ μου φίλε,

Μιλώ σε σένα που μεγάλωσες, όπως όλοι μας, με την εικόνα του Άγιου Βασίλη στα παιδιάστικα όνειρά σου και με το καρδιοχτύπι της προσμονής για τον ερχομό του να έχει σημαδέψει τα πρώτα χρόνια της ζωής σου. Μιλώ σε σένα που αρνείσαι πια την ύπαρξή του, που θεωρείς τη μορφή του ένα κινούμενο σχέδιο δίπλα σε έναν αστείο καρτουνίστικο χιονάνθρωπο: τώρα – λες- ξέρεις ότι ο Άγιος Βασίλης δεν υπάρχει, ότι ο αστείος χιονάνθρωπος είναι πιο αληθινός από τον Άγιο για τον οποίον άφηνες κουραμπιέδες και γάλα στην αυγή κάθε νέας χρονιάς...

Τι θα έλεγες όμως αν σου έλεγα ότι κάνεις λάθος; Τι θα σκεφτόσουν αν σε διαβεβαίωνα ότι ο Άγιος Βασίλης υπάρχει; Ασφαλώς θα με θεωρούσες τρελή ή ονειροπαρμένη... κι όμως άγνωστε και γνωστέ φίλε μου: η αλήθεια που ξεπερνά την περιορισμένη όρασή σου είναι μια: Ο άγιος Βασίλης υπάρχει... είναι ένα υπαρκτό πρόσωπο, που ουδεμία σχέση έχει με τον στρουμπουλό γεράκο των διαφημίσεων... είναι ένας αγέρωχος και ευθυτενής Άγιος αγέρωχος στο σώμα, στο μυαλό και στην ψυχή, ένας ταπεινός μεγαλοπρεπής γίγαντας... ένας Μέγας Άγιος. Δε με πιστεύεις; Για τη ζωή του μπορείς να μάθεις από πολλές πηγές: ως ένα υπαρκτό πρόσωπο ο Άγιος Βασίλης έχει γονείς- Βασίλειο και Εμμέλεια τα ονόματά τους. Έχει αδέρφια, τον Πέτρο, τον Γρηγόριο, την Μακρίνα, τον Ναυκράτιο... Πώς λες ότι δεν είναι υπαρκτό πρόσωπο; Κάθε άνθρωπος που γεννήθηκε από άλλον άνθρωπο, που πέρασε από τούτο τον πλανήτη, που περπάτησε στα χώματα του που τον σημάδεψε με τις πράξεις του, δεν μπορεί να κατηγορηθεί για ανυπαρξία... ακόμα κι αν τώρα βρίσκεται σε μια άλλη διάσταση κι αν έρχεται στον κόσμο μας με θαυμαστό τρόπο- με έλκηθρο ή με αγγελικά φτερά- δεν παύει να είναι άνθρωπος που ξεπέρασε τις αδυναμίες της ανθρώπινης φύσης και κέρδισε την Αγιότητα... έτσι δεν είναι οι Άγιοι; Άνθρωποι που ξεπέρασαν τις ανθρώπινες αδυναμίες και που εμφανίζονται κάπως αλλιώς στις ζωές μας; Τέτοιος άγιος είναι και ο Μέγας Βασίλειος... ακόμα κι αν αμφισβητείς την παρουσία του, σκέψου ότι την επιβεβαιώνεις τιμώντας τις πράξεις του: μη μου πεις ότι δεν περιμένεις με αγωνία να κερδίζεις το φλουρί στην πίτα... μάθε λοιπόν ότι δική του πράξη τιμάς με αυτή σου την αγωνία: όταν κάποτε δυστυχία και φτώχεια έπεσαν στην πατρίδα του, μια οικονομική κρίση πάνω κάτω σαν τη δικιά μας, ο Άγιος Βασίλης ζήτησε από κάθε σπίτι να προσφέρει ότι μπορούσε: χρυσά, ασημένια ή χάλκινα αντικείμενα, πολύτιμους λίθους ή απλά μικρά κουταλάκια, φλουριά ή δεκάρες... όλα τα δέχτηκε ο Άγιος Βασίλης, τα συγκέντρωσε προκειμένου να τα χρησιμοποιήσει για το καλό όλων ως μια ύστατη λύση... μόνο που η Θεϊκή στοργή λυπήθηκε την πόλη του και την έσωσε, χωρίς να χρειαστεί να δοθούν οι προσφορές των πιστών. Έτσι ο Άγιος βρέθηκε στη δύσκολη θέση να πρέπει να επιστρέψει στο κάθε σπίτι το αντικείμενο που έδωσε, ένα έργο αδύνατο μια και κανένας δεν μπορούσε να πει με σιγουριά ποιος είχε δώσει τι... έτσι ο Άγιος ζήτησε από τους βοηθούς του να φτιάξουν πίτες και μέσα σε κάθε πίτα έβαλε και από ένα αντικείμενο... αυτές τις παράξενες πίτες τις μοίρασε πόρτα πόρτα, σε κάθε σπίτι που είχε προσφέρει το δώρο του... Θέλεις να μάθεις τι συνέβη; Η κάθε οικογένεια μέσα στην πίτα που δέχτηκε βρήκε το δώρο που είχε προσφέρει... κανένας δεν αδικήθηκε, μα όλοι ξαναπήραν πίσω ακριβώς ότι είχαν δώσει! Ε, λοιπόν, αυτό το γεγονός συμβολίζει η πίτα που θα κόψεις με την οικογένειά σου το βράδυ της πρωτοχρονιάς: αν δεν πιστεύεις στον Αγιο Βασίλη τότε ετοιμάσου να τηρήσεις ένα έθιμο που καθιέρωσε ένας άνθρωπος... ανύπαρκτος! Δεν είναι λίγο μίζερος αυτός ο παραλογισμός; Γιατί εδώ που τα λέμε, είναι μιζέρια να τιμάς την πράξη μα να ειρωνεύεσαι το πρόσωπο που σου την έμαθε... έτσι δεν είναι;

Για να κάνουμε όμως μια βουτιά στα πιο βαθιά, στα πιο ουσιαστικά, μάθε ότι είναι σπουδαίο που έμαθες ότι ο Άγιος Βασίλης που έμπαινε σαν διαρρήκτης στο σπίτι σου, δεν είναι ο αληθινός... είναι σπουδαίο που δεν πιστεύεις σε έναν Άγιο εκβιαστή που θα σου φέρει δώρο μόνο αν είσαι «υπάκουος» και που τα δώρα του τα βαριέσαι μετά από 2-3 μήνες... τώρα που είσαι πολύ μεγάλος για καρτούν, είναι καιρός να αντιληφθείς ότι οι αληθινοί άγιοι είναι ευγενείς και δεν μπουκάρουν με το έτσι - θέλω... ούτε φακελώνουν τους ανθρώπους σε λίστες... τώρα μπορείς να καταλάβεις ότι το δώρο που κάνει ένας Άγιος άνθρωπος στη ζωή σου και στις ζωές των δικών σου είναι πιο σημαντικό από ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι ή μια Μπαρμπι με όλη την προίκα της... αυτά είναι δώρα που θα σου πάρουν και θα σου ξαναπάρουν γονείς, θείοι, νονοί, γείτονες, μέχρι να βαρεθείς και να τα καταχωνιάσεις στο πατάρι... είναι καιρός να μάθεις ότι το δώρο ενός Αγίου είναι έννοια, ιδέα, πνεύμα, φιλοσοφία... δεν το βλέπεις με τα μάτια σου αλλά δεν έχει ημερομηνία λήξης και είναι πολύ μεγάλο για να χωθεί στο πατάρι: η αγάπη που απολαμβάνεις, η στοργή, ο αγώνας των δικών σου για σένα, η ανθρωπιά που σε διδάσκει η ιστορία του, η ζέστη που φέρνει στην ψυχή σου η καλοσύνη, αυτά είναι δώρα που κανένας δε θα σου δώσει, αν δεν τα ζητήσει και ο ίδιος από τον Άγιο Βασίλη... γι αυτό μη στενοχωρηθείς που ο Άγιος Βασίλης δε θα κατέβει φέτος από την καμινάδα μια φορά: αν το θελήσεις θα σε ακολουθεί συνέχεια σαν αύρα σ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς... και δε θα σε εκβιάζει με δώρα μόνο αν είσαι «καλός»: θα διπλασιάζει τα δώρα του και την αγκαλιά του, την ώρα που θα σε βλέπει να πέφτεις και να γίνεσαι «κακός»! 

Φιλαράκι μου, τώρα που είσαι πια σίγουρος ότι ο Άγιος Βασίλης που ήξερες δεν είναι παρά μια ζωγραφιά, είσαι ελεύθερος να γνωρίσεις τον Άγιο Βασίλη ως αγιασμένη  ύπαρξη ... κι αυτό είναι από μόνο του τεράστιο δώρο...

Χρόνια Πολλά...

https://www.facebook.com

Σάββατο 30 Δεκεμβρίου 2023

Σήμερα 30 Δεκεμβρίου 2023 εορτάζουν:

 




Επιτρέπονται όλες οι τροφές

Άγιος Γεδεών ο Νέος Οσιομάρτυρας

 

Άγιος Γεδεών ο Νέος Οσιομάρτυρας
Άγιος Γεδεών ο Νέος Οσιομάρτυρας
Ημερομηνία Εορτής:
Τύπος εορτής:Σταθερή. Εορτάζει στις 30 Δεκεμβρίου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν:
Πολιούχος:Τύρναβος
Ιερά Λείψανα:Η Κάρα του Αγίου βρίσκεται στο Ναό Παναγίας Φανερωμένης Τυρνάβου.

Μέρος των Λειψάνων του Αγίου βρίσκονται στη Μονή Καρακάλου Αγίου Όρους.
Τελευταία ενημέρωση:28/06/2013 01:47
Περιεχόμενα:
 E-mail E-mail 

Πού και πώς κατηχούνται τα παιδιά μας;

 

Πού και πώς κατηχούνται τα παιδιά μας;

«ἰδοὺ ἐγὼ καὶ τὰ παιδία, ἅ μοι ἔδωκεν ὁ Θεός» Ησ. η’ 18

Πριν από μερικά χρόνια, επειδή στην ενορία της Αλεπουδόπολης όπου εκκλησιαζόμασταν και διακονούσαμε υπήρχε έλλειψη Κατηχητών, “επιστρατευθήκαμε” από τον τότε Πνευματικό μας προκειμένου να συνδράμουμε στις ανάγκες των παιδιών της ενορίας εκείνης. Δεν είχαμε ούτε τις γνώσεις, ούτε την πείρα, ούτε τη θεολογική κατάρτιση ούτε την καθαρότητα ψυχής και τη θεία Χάρη που χρειάζονται για αυτό το έργο, το τόσο σημαντικό και καθοριστικό για την πορεία των Χριστιανόπουλων. Αλλά καθ’ υπακοήν αναγκαστήκαμε να αναλάβουμε τη θέση που μας δόθηκε και να προσπαθήσουμε κατά τις δυνάμεις μας να ανταπεξέλθουμε.

Αν μας ρωτήσει κανείς, θα του πούμε ότι αποτύχαμε. Όχι μόνο λόγω των ελλείψεων και της ακαταλληλότητάς μας, αλλά και λόγω διαφόρων προβλημάτων που προέκυψαν, όπως, λόγου χάρη, το ότι ενίοτε είχαμε στο ίδιο τμήμα παιδιά ποικίλων ηλικιών, πράγμα που καθιστούσε και μόνο τον έλεγχο της κατάστασης δυσκολότατο. Τα μεν μεγαλύτερα παιδιά συχνά φερόντουσαν βίαια μεταξύ τους -λεκτικά ή και σωματικά-, τα δε μικρότερα είχαν τάσεις φυγής από την αίθουσα ή αδυνατούσαν να παρακολουθήσουν το μάθημα. Τα ελάχιστα παιδιά που είχαν κάποιο ζήλο να ακούσουν αυτά τα λίγα που είχαμε να πούμε ήταν αναγκασμένα να υποστούν τη φασαρία και τον ατίθασο χαρακτήρα των υπόλοιπων.

Η λύπη μας ήταν διπλή. Αφ’ ενός βλέπαμε την αδυναμία μας να σταθούμε στο ύψος του ανεκτίμητου λειτουργήματος που μας είχε ανατεθεί, εφ’ ετέρου αφουγκραζόμασταν το κατά πόσο η σημερινή ορθόδοξη οικογένεια ανατρέφει και παραδίδει στην κοινωνία παιδιά που η συμπεριφορά τους δεν θυμίζει Χριστιανούς, παιδιά που ουσιαστικά είναι οι καθρέφτες της. Βιαιότητα, αγένεια, εγωπάθεια, αντιζηλία, υλισμός, ασέβεια, αδιαφορία, θυμός ήταν οι συμπεριφορές που παρατηρούσαμε αρκετά συχνά στα πλάσματα του Θεού που είχαμε μπροστά μας, παράλληλα, βέβαια, με αυθόρμητες εκδηλώσεις αγάπης που ερχόντουσαν σαν μικρά και απρόσμενα δώρα. Και φυσικά υπήρχαν και περιπτώσεις παιδιών με πολύ καλή συμπεριφορά και συγκινητική ευγένεια ψυχής, αλλά ήταν μάλλον οι εξαιρέσεις.

Ωστόσο, ο θυμός συγκεκριμένα των παιδιών ίσως να είχε πολύ βαθύτερα αίτια. Δεν είμαστε ούτε παιδαγωγοί ούτε θεολόγοι, αλλά έχουμε την αίσθηση ότι η ψυχή του παιδιού – ή ακόμα και του έφηβου – όσο και αν έχει ήδη προλάβει να διαβρωθεί ως ένα βαθμό από τους ρυπαρούς ανέμους και τα μολυσμένα ρεύματα των καιρών μας, βαθιά μέσα της ίσως να αντιλαμβάνεται και να αντιδρά όταν αυτό που της προσφέρεται δεν είναι αυτό που προορίζεται να λάβει. Θαρρούμε πως το παιδί ίσως ενίοτε να θυμώνει, όταν αντί για το μέλι του Χριστού τού προσφέρουν την ασπαρτάμη της νέας τάξης, της εκκοσμίκευσης και των αιρέσεων. Ίσως να θυμώνει, επειδή ως παιδί είναι ασυμβίβαστο και δεν υποκρίνεται ούτε έχει μάθει ακόμα να λέει ψέμματα στον εαυτό του. Αλλά ίσως και να σφάλλουμε.

Θυμόμαστε ότι κάποια παιδιά ενοχλούνταν, λόγου χάρη, όταν τους διαβάζαμε κείμενα από τα κατηχητικά βιβλία της Ιεράς Μητρόπολης Δημητριάδος, όπου τόσο οι εικόνες όσο και το ύφος και το περιεχόμενο δεν ενέπνεαν καμία, μα καμία απολύτως κατάνυξη στις παιδικές καρδιές τους. Τουναντίον, περνούσε ένας αέρας χλιαρότητας και εκκοσμίκευσης στο μάθημα και αυτό ενοχλούσε και εμάς τους ίδιους. Και έτσι μετά από καιρό, βλέποντας ότι αυτό που κάναμε δεν ανάπαυε πραγματικά ούτε εμάς ούτε τα παιδιά, παρά μόνο τους γονείς, οι οποίοι έβρισκαν μια βολική ευκαιρία να απαλλαγούν από τη φροντίδα – ή τη φασαρία – των τέκνων τους για μία ή δύο ώρες κάθε Κυριακή πρωί, υποβάλαμε την παραίτησή μας. Δόξα τω Θεώ, έγινε αμέσως δεκτή.

Το όνομά μας για κάποιο λόγο παρέμεινε στη λίστα Κατηχητών και έτσι κατά καιρούς λαμβάναμε ηλεκτρονικά μηνύματα με υλικό Κατήχησης, τα οποία απλώς αποθηκεύαμε στον οικείο φάκελο της αλληλογραφίας. Αλλά κάποια στιγμή είχαμε το λογισμό να ανοίξουμε ένα συγκεκριμένο υλικό που έφτασε. Ήταν λίγους μήνες μετά τη διακοπή της εκκλησιαστικής κοινωνίας μας με τον “Πένθιμο Αλεπουδοπόλεως” και τους ακολούθους του. Πλέον δεν ήμασταν τόσο ανίδεοι όσο κάποτε.

Πέρασαν χρόνια και η συγκεκριμένη αλληλογραφία είχε μείνει ξεχασμένη στα αρχεία μας μέχρι πρόσφατα που την ανασύραμε. Παρακάτω θα παραθέσουμε αυτούσιο ένα μέρος από την απαντητική επιστολή που απευθύναμε στο πρόσωπο που μας κοινοποίησε το υλικό αυτό. Με πλάγια στοιχεία δίνουμε κάποια σημερινά σχόλια και συμπληρώσεις μας πάνω στο κείμενο που παρατίθεται. Οι σχετικές εικόνες και τα αποσπάσματα βρίσκονται στο έντυπο του υλικού κατήχησης [1].

«…ίσως θα μου επιτρέπατε, επί τη ευκαιρία, να διατυπώσω ταπεινά κάποιους προβληματισμούς που μου δημιουργήθηκαν και τους οποίους θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ως μέλος της Εκκλησίας, παρόλο που πλέον δεν κατηχώ.

Διαβάζουμε λοιπόν:

– «Σε κάθε παραθυράκι κολλάω την εικόνα του θεού Πατέρα, του Υιού (Χριστός) και του Αγίου Πνεύματος (λευκό περιστέρι)» [το μικρό θ στη λέξη “θεού” είναι ακριβής αντιγραφή]. Η Ορθόδοξη απεικόνιση της Αγίας Τριάδας δεν είναι εκείνη της Φιλοξενίας του Αβραάμ; Μήπως θα υπήρχε κίνδυνος να αρχίσουν να συνηθίζουν τα παιδιά σε δυτικές απεικονίσεις;

– «Έβδομη μέρα ο Κύριος ξεκουράζεται. ΖΖΖΖΖΖΖΖ…» [Αναφορά στο βιβλίο της Γένεσης] Μήπως θα υπήρχε κίνδυνος να θεωρήσει κάποιος που βλέπει την εικόνα ότι υπονοείται πως ο Θεός κοιμήθηκε ή ότι ενέχεται αστεϊσμός με το πρόσωπο του Θεού;

– Η εικόνα του όφεως στο δένδρο της γνώσης του καλού και του κακού … το χαμογελαστό, σχεδόν άκακο φιδάκι… [Αναφορά σε σκίτσο με τους Πρωτόπλαστους στον Παράδεισο] Είναι λέτε σωστό να έχουν αυτήν την “συμπαθητική” εικόνα τα παιδιά για το διάβολο;

– “Σελιδοδείκτης – μολυβοδιακοσμητικός όφις” … [Αναφορά σε προτεινόμενη κατασκευή] Είναι λέτε καλό να έχουν εκεί τον νου τους τα παιδιά, ειδικά όταν μελετούν ή και γενικότερα; Στο διάβολο; Και από εκεί να εμπνέονται;

– “Παζλ με την εικόνα της Θυσίας του Αβραάμ”… [Προτεινόμενη κατασκευή] Είναι λέτε σωστό να τεμαχιστεί σε κομμάτια η εικόνα μιας από τις πιο ιερές στιγμές της Παλαιάς Διαθήκης χάριν ενός παιχνιδιού; Και έτσι θα εμπνεύσει, άραγε, στα παιδιά σεβασμό απέναντι σε μια από τις αγιότερες μορφές της Πίστης μας, τον Δίκαιο Αβραάμ, αλλά και στις άγιες Εικόνες γενικότερα, οι οποίες σήμερα ούτως ή άλλως βάλλονται από την Πνευματομαχική και νεο-Εικονομαχική αίρεση περί “μολυσματικότητας των Ιερών Ναών” που προβάλλει η αντίθεη Κυβέρνηση Μητσοτάκη και, δυστυχώς, ανέχεται η Ιεραρχία της Εκκλησίας μας στην πλειοψηφία της;

Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΩΖΕΙ ΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΑΠΟ ΛΟΙΜΩΞΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ

(Ποιοί εἶναι Νεοβαρλααμίτες, οἱ μασκοφόροι ἤ οἱ μασκομάχοι;) του πρ. Θεοδώρου Ζήση

-Στην Κλίμακα του Ιακώβ είναι άραγε ιδέα μας ότι διακρίνεται και ένας θηλυκός Άγγελος; Δεν είναι δυτικής προέλευσης αυτή η απεικόνιση; Ξέρουμε, βέβαια, ότι οι Άγιοι Άγγελοι ως ασώματοι δεν έχουν φύλο, ξέρουμε όμως επίσης ότι στην Ορθόδοξη Παράδοση απεικονίζονται ή περιγράφονται ως άρρενες ή “νεανίες” και όχι ως “νεάνιδες”.

– BibleWorkSheets, My creative life, BibleWise , HomeSchool, Shower of Roses … κάποιες από τις πηγές του υλικού… Τι δόγματος είναι οι δημιουργοί άραγε; Πιστεύετε ότι εμπνέουν ορθόδοξη κατάνυξη αυτές οι ιστοσελίδες; Η τελευταία μάλιστα δηλώνει ευθύς εξ αρχής ότι είναι παπικού προσανατολισμού : «Hi! I’m Jessica, a Roman Catholic wife and home educating mother» [2]και «Shower of Roses is an affiliate for All About Learning, CurrClick, Holy Heroes, Ignatius Press, The Catholic Company, Cloister Shoppe…» [Οι ιστότοποι με έντονα γράμματα είναι εμφανώς παπικών φρονημάτων].

Και μια ερώτηση παρεμπιπτόντως: Υπάρχουν άραγε ακόμα στα Κατηχητικά της πόλης μας εκδόσεις της Καινής Διαθήκης από την Ελληνική Βιβλική Εταιρία, όπως είχαμε διαπιστώσει παλαιότερα εν καιρώ αγνοίας μας; Αν ναι, είναι άραγε γνωστό ότι η Ελληνική Βιβλική Εταιρία «δεν ανήκει σε κάποια Εκκλησία. Είναι ένας αυτόνομος και αυτοχρηματοδοτούμενος μη κερδοσκοπικός οργανισμός. Σταθερή πολιτική της Εταιρίας, ήταν και είναι η συνεργασία με όλες τις χριστιανικές Ομολογίες (Ορθόδοξη, Καθολική, Διαμαρτυρόμενη) και η εξυπηρέτηση όλων των Εκκλησιών. Η Ελληνική Βιβλική Εταιρία ως Αστική Εταιρία αποτελείται από μία Γενική Συνέλευση 35 Μελών, στην οποία συμμετέχουν μέλη της Ορθόδοξης, της Καθολικής και της Ευαγγελικής Εκκλησίας και εκλέγει ανά τριετία Διοικητικό Συμβούλιο» όπως διαβάζουμε στην ιστοσελίδα της;

Εδώ κριτική προβληματικής μετάφρασης της Ε.Β. Εταιρίας από τον πρωτοπρ. Θεόδωρο Ζήση:

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Προβληματική μετάφραση Ευαγγελικού κειμένου από τους τέσσερις καθηγητές»…

Η απάντηση που λάβαμε στην επιστολή μας ήταν μάλλον “πιλάτειος”. Ένιπταν τας χείρας τους, αφού άλλοι ετοίμαζαν το διανεμόμενο υλικό.

Αναρωτιόμαστε:

Αν δώσουν σε ένα γονέα ένα καλάθι με χαλασμένα τρόφιμα ή με καρκινογόνα παιχνίδια για να τα μοιράσει στα παιδιά τα δικά του και των γειτόνων του, θα τα μοιράσει; Αν του δώσουν ένα κιβώτιο με φίδια και σκορπιούς, θα τα διανείμει; Προφανώς όχι – αν και τίποτα δεν είναι πλέον αυτονόητο στη διεστραμμένη εποχή μας. Πώς δικαιολογείται, λοιπόν, αυτή η στερούμενη νήψης νίψη χειρών σε πνευματικά θέματα, η οποία είτε άγνοια δηλώνει είτε αδιαφορία είτε ακόμα και συναίνεση στο διανεμόμενο ασεβές και κακόδοξο υλικό που θα μολύνει τις παιδικές ψυχές;

Περί του ποιος ετοιμάζει το υλικό αυτό δεν θα αναρωτηθούμε, δεδομένης της πνευματικής κατάπτωσης της εν λόγω Μητρόπολης. Είναι βέβαιο ότι υπάρχουν πολλοί πρόθυμοι και κατάλληλοι γι’ αυτή τη δουλειά. Αλλά οι “διανομείς” πώς μπορούν να αδρανούν; Ομοίως, οι γονείς δεν αναρωτιούνται τι διδάσκονται τα παιδιά τους στο Κατηχητικό; Αλλά και να ρωτήσουν, πώς θα αντιληφθούν τον κίνδυνο, αφού συχνά είναι και οι ίδιοι ακατήχητοι; Αν αντιδρούμε για τα εθνικά και τα οικονομικά θέματα ή για τα θέματα υγείας και ξεσηκωνόμαστε και απεργούμε και διαδηλώνουμε, γιατί δεν κάνουμε κάτι αντίστοιχο για τα θέματα που αφορούν τη σωτηρία της ψυχής μας και των παιδιών μας; Γιατί δεν διεκδικούμε λόγο Θεού ακραιφνώς ορθόδοξο; Μήπως επειδή έχουμε μάλλον τυπική σχέση με την αγία Πίστη μας; Μήπως επειδή οι ψυχές μας έπιασαν ρίζες εδώ χάμω, στη λάσπη του κόσμου τούτου;

Όπως έχουμε δείξει σε σχετικό αφιέρωμά μας αλλά και όπως έχουμε όλοι αντιληφθεί, τα παιδιά σήμερα είναι στο στόχαστρο των σκοτεινών δυνάμεων. Και πλανάται πλάνην οικτράν όποιος νομίζει ότι μπορεί να φυλάξει το παιδί του χωρίς την ασπίδα του Χριστού. Αλλά για να παράσχει κανείς την ασπίδα αυτή στο παιδί, είτε πνευματικό τέκνο του είναι είτε βιολογικό, θα πρέπει ο ίδιος να έχει τον Χριστό μέσα του. Θα πρέπει να στέκεται γερά στην πίστη, ακλόνητος και ασάλευτος. Κι όμως, βλέπουμε παντού τριγύρω να “πριονίζονται” τα πόδια του λαού. Ο Ορθόδοξος, για να σταθεί όρθιος στο φρόνημα και στο βίο του, χρειάζεται να είναι ορθά κατηχημένος, η Αγία Γραφή και η αγιοπατερική Παράδοση να ρέουν στο αίμα του, η καρδιά του να χτυπά για τον Άγιο Τριαδικό Θεό του και μόνο γι’ Αυτόν, για την πανίερη αλήθεια της Ορθοδοξίας. Στερώντας το λαό από την ορθόδοξη Κατήχηση ήδη από τη νηπιακή και παιδική ηλικία, αυτό που με βεβαιότητα καταφέρνουν οι εχθροί του Θεού, της Εκκλησίας και ολόκληρου του ανθρώπινου γένους είναι να εκκολάπτουν ανενόχλητοι τους προσκυνητές του Αντιχρίστου και των προδρόμων του.

____________________________________________________________

1. Το εν λόγω φυλλάδιο παρατίθεται στον παρακάτω σύνδεσμο:
https://drive.google.com/file/d/1Q7DkH3itfUPVW1-KG-DjopA7fdimX7SN/view?usp=sharing

2. Πληροφορίες για τη συγγραφέα του ιστολογίου Jessica.


Πηγή ΕΡΧΟΥ ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ

Σαρωτικό τριγμό προκαλεί η προφητεία του Άγιου Παΐσιου: «Όταν δείτε να γίνονται συμφορές στην Ελλάδα και το κράτος να βγάζει τρελούς τότε...»



Μελετήστε με προσοχή τι έλεγε ο Άγιος Παϊσιος:

Ό Καλός Θεός όλα θα τα οικονομήσει με τον καλύτερο τρόπο, αλλά χρειάζεται πολλή υπομονή και προσοχή, γιατί πολλές φορές, με το να βιάζονται οι άνθρω­ποι να ξεμπλέξουν τα κουβάρια, τα μπλέκουν περισσότερο.

Ό Θεός με υπομονή τα ξεμπλέκει.

Δεν θα πάει πολύ αυτή ή κατάσταση. Θα πάρει σκούπα ό Θεός! Κατά το 1830, επειδή υπήρχε στο Άγιον Όρος πολύς τουρκικός στρατός, για ένα διάστημα δεν είχε μείνει στην Μονή Ιβή­ρων κανένας μοναχός. Είχαν φύγει οι Πατέρες, άλλοι με τα άγια Λείψανα, άλλοι για να βοηθήσουν στην Επανά­σταση. Ερχόταν στο μοναστήρι μόνον ένας μοναχός από μακριά πού άναβε τα κανδήλια και σκούπιζε.

Μέσα και έξω από το μοναστήρι ήταν τουρκικός στρατός, και αυτός ό καημένος σκούπιζε και έλεγε: «Παναγία μου, τι θα γίνει μ’ αυτήν την κατάσταση;». Μία φορά πού προσευχόταν με πόνο στην Παναγία, βλέπει να τον πλησιάζει μία γυναίκα – ήταν ή Παναγία – πού έλαμπε και το πρόσωπο της ακτινοβολούσε.

Τού παίρνει την σκούπα από το χέρι και τού λέει: «Εσύ δεν ξέρεις να σκουπίζεις καλά· εγώ θα σκουπίσω». Και άρχισε να σκουπίζει. Υστέρα εξαφανίστηκε μέσα στο Ιερό. Σε τρεις μέρες έφυγαν όλοι οι Τούρκοι! Τους έδιωξε ή Παναγία.

Ό Θεός άτι δεν είναι σωστό θα το πετάξει πέρα, όπως το μάτι πετάει το σκουπιδάκι.

Δουλεύει ό διάβολος, άλλα δουλεύει και ό Θεός και αξιοποιεί το κακό, ώστε να πρό­κυψη από αυτό καλό. Σπάζουν λ.χ. τα πλακάκια και ό Θεός τα παίρνει και φτιάχνει ωραίο μωσαϊκό. Γι’ αυτό μή στενοχωρήστε καθόλου, διότι πάνω από όλα και από όλους είναι ό Θεός, πού κυβερνά τα πάντα και θα καθίσει τον καθέναν στο σκαμνί, για να απολογηθεί για το τι έπραξε, οπότε και θα τον ανταμείψει ανάλογα.

Θα αμειφθούν αυτοί πού θα βοηθήσουν μία κατάσταση και θα τιμωρηθεί αυτός πού κάνει το κακό. Τελικά ό Θεός θα βάλει τα πράγματα στην θέση τους, αλλά ό καθένας μας θα δώσει λόγο για το τι έκανε σ’ αυτά τα δύσκολα χρόνια με την προσευχή, με την καλοσύνη.

Σήμερα προσπαθούν να γκρεμίσουν την πίστη, γι’ αυτό αφαιρούν σιγά-σιγά από καμιά πέτρα, για να σωριαστεί το οικοδόμημα της πίστεως.

Όλοι όμως ευθυνόμαστε για το γκρέμισμα αυτό· όχι μόνον αυτοί πού αφαιρούν τις πέτρες και το γκρεμίζουν, άλλα και όσοι βλέπουμε να γκρεμίζεται και δεν προσπαθούμε να το υπο­στυλώσουμε.

Οποίος σπρώχνει στο κακό τον άλλον θα δώσει λόγο στον Θεό γι’ αυτό. Και ό διπλανός όμως θα δώσει λόγο, γιατί έβλεπε εκείνον να κάνει κακό στον συνάνθρωπο του και δεν αντιδρούσε. Ό κόσμος εύκολα πιστεύει έναν άνθρωπο πού έχει τον τρόπο να πείθει.

– Ό λαός, Γέροντα, είναι σαν θηρίο.

– Εγώ από τα θηρία δεν έχω παράπονο. Βλέπεις, τα ζώα δεν μπορούν να κάνουν μεγάλο κακό, γιατί δεν έχουν μυαλό, ενώ ό άνθρωπος πού φεύγει μακριά από τον Θεό γί­νεται χειρότερος από το μεγαλύτερο θηρίο! Κάνει μεγάλο κακό. Το δυνατό ξίδι γίνεται από το χαλασμένο κρασί. Τα άλλα Τα τεχνητά ξίδια δεν είναι τόσο δυνατά… Πιο φοβερό είναι, όταν ό διάβολος συμμαχήσει με έναν άνθρωπο διεστραμμένο· τότε κάνει διπλό κακό στους άλλους, όπως ό σαρκικός λογισμός, όταν συμμαχήσει με την σάρ­κα, τότε κάνει μεγαλύτερο κακό στην σάρκα. Για να συνεργασθεί ό διάβολος με έναν τέτοιο άνθρωπο, πρέπει αυτός να είναι υπολογίσιμος, να έχει κακή προαίρεση, κακία.

Στην συνέχεια, Θεός φυλάξοι, αυτοί θα φέρουν δυ­σκολίες, θα στριμώξουν ανθρώπους, μοναστήρια.

Ή Εκκλησία, ό Μοναχισμός, θα τους κάνη κακό, γιατί θα τους εμπόδιση στα σχέδια τους. Μόνον πνευματικά μπορεί να αντιμετωπισθεί ή σημερινή κατάσταση, όχι κοσμι­κά. Θα σηκωθεί ακόμη λίγη φουρτούνα, θα πετάξει έξω κονσερβοκούτια, σκουπίδια, όλα Τα άχρηστα, και μετά θα ξεκαθαρίσουν Τα πράγματα. Σ’ αυτήν την κατάσταση θα δείτε, άλλοι θα έχουν καθαρό μισθό και άλλοι θα ξο­φλούν χρέη. Θα γίνουν έτσι Τα πράγματα, πού δεν θα στεναχωριέται κανείς για την ταλαιπωρία πού θα περνάνε – δεν θα λέει φυσικά «δόξα σοι ό Θεός».

Πόσο ό Θεός μας αγαπά!

Αυτά πού γίνονται σήμερα και αυτά πού σκέφτονται να κάνουν, αν γίνονταν πριν από είκοσι χρόνια πού είχε περισσότερη πνευματική άγνοια ό κόσμος, θα ήταν πολύ δύσκολα. Τώρα ξέρει ό κόσμος· ή Εκκλησία δυνάμωσε. Ό Θεός αγαπάει τον άνθρωπο, το πλάσμα Του, και θα φροντίσει γι’ αυτά πού τού χρειάζονται, φθάνει ό άνθρωπος να πιστεύει και να τηρεί τις εντολές Του.

Πηγή: Γέροντος Παισίου Αγιορείτου – Λόγοι Β΄- Πνευματικη Αφύπνιση

πενταποσταγμα