Ὁ «Μεγάλος ἀδελφός» ἄνωθεν τοῦ Ἁγίου Ὄρους.

 

Posted on 3 Ιουνίου, 2026

Τὸ Ἅγιον Ὄρος ἀλλάζει ραγδαῖα. Πρὸς τὸ ἀπολύτως χειρότερο. Στὴν ἐκκοσμίκευση προστίθενται σκοτεινὰ οἰκονομικὰ συμφέροντα, πολιτικὰ καὶ γεωπολιτικὰ παιχνίδια, ὅλα εἰς βάρος τῆς αὐθεντικῆς ἀποστολῆς του. Εἶναι γεγονός: τὸ Ἅγιον Ὄρος ἔχει ἐργαλειοποιηθεῖ καὶ πλέον συμβαίνουν ἀλλόκοτα πράγματα ἐκεῖ…

  Τὸ τελευταῖο: Ἡ Ἱερὰ Μονὴ Βατοπεδίου ἀγόρασε καὶ λειτουργεῖ ἐπὶ 24ωρου βάσεως εἰδικὸ ἱπτάμενο ντρόουν, μὲ πρόσχημα τὴν πρόληψη τῶν πυρκαϊῶν. Πρόκειται περὶ μεγάλου ντρόουν, τὸ ὁποῖο τὸ χειρίζεται εἰδικὰ ἐκπαιδευμένος μοναχός τῆς μονῆς. Ἡ πώληση, ἐκπαίδευση καὶ συντήρηση τοῦ ντρόουν εἶναι μεγάλου χρηματικοῦ κόστους, δηλαδὴ δὲν πρόκειται περὶ ἑνὸς ἁπλοῦ “μικροῦ” ντρόουν. Ἀρκεῖ νὰ ποῦμε, ὅτι σύμφωνα μὲ τὶς πληροφορίες, μόνον ἡ μηνιαία συντήρησή του, εἶναι πολλῶν χιλιάδων εὐρώ.

  Ὡς γνωστὸν στὸ Ἅγιον Ὄρος οἱ μονὲς διαθέτουν ἐξαρτήματα, ἔξω ἀπὸ τὴν στενὰ ὁρισμένη περίμετρο τῆς περιοχῆς της. Ἑπομένως, τί μπορεῖ νὰ σημαίνει αὐτό; Μήπως ὅτι μὲ τὸ πρόσχημα τῆς πυρασφαλείας τοῦ συνόλου τῶν Βατοπεδινῶν σκηνωμάτων, τὸ ντρόουν θὰ πετᾶ σχεδὸν στὸ 1/3 τοῦ Ὄρους; Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι μόλις τὸ πρῶτο ἀπὸ τὰ κρίσιμα ἐρωτήματα ποὺ πρέπει νὰ τεθοῦν.

  Κατ’ ἀρχάς, τὸ ἐν λόγῳ ντρόουν πῆρε ἄδεια ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Κοινότητα νὰ πετᾶ ἢ ὄχι; Σὲ περίπτωση ποὺ πῆρε (κάτι γιὰ τὸ ὁποῖο ὀφείλει ἄμεσα ἡ Ἱερὰ Κοινότης νὰ ἀπαντήσει), πῶς αὐτὴ ἡ ἄδεια δόθηκε, καθὼς εἶναι γνωστὸ ὅτι ἀπαγορεύεται αὐστηρῶς νὰ πετᾶ τὸ ὁ,τιδήποτε ὕπερθεν τοῦ Ἁγίου Ὄρους βάσει τῆς Κανονιστικῆς Διάταξης, «Περὶ ἀπὸ ἀέρος προσ­εγγίσεως εἰς τὴν χερσόνησον τοῦ Ἁγίου Ὄρους». Στὸ ἄρθρο 1 παρ. 1, ἡ νομοθετοῦσα τοῦτο Ἔκτακτος Διπλῆ Ἱερὰ Σύναξις τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἀναφέρουσα τοὺς λόγους ποὺ καθιστοῦν τὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ τὸ προνομιακό του καθεστὼς ἰδιαίτερο, ἀπαγορεύει τὴν ἀπὸ ἀέρος προσέγγιση αὐτοῦ, ἐνῶ στὰ ἑπόμενα ἄρθρα: 2 (παρ. 1, 2 καὶ 4), 3 (παρ. 1, 2) καὶ 4 (παρ. 4), ἀναφέρεται στὴν περίπτωση ποὺ κατ’ ἐξαίρεσιν ἐπιτρέπεται, ἐφ’ ὅσον κριθεῖ τοῦ­το σκόπιμον ὑπὸ τῶν Ἁγιορειτικῶν Ἀρχῶν, ποὺ αὐτὲς ἀποκλειστικῶς παρέχουν τὴν ἄδεια προσεγγίσεως, κάτι ποὺ ἀπαιτεῖ­ται ἀκόμη καὶ σὲ περίπτωση ἐκτάκτου ἀνάγκης. Τέλος, ἐπιβάλλεται ἀπαγόρευσις διελεύσεως ἄνωθεν τῶν Ἱ. Μονῶν, κατὰ τὴν ἔξοδο τῶν ἀεροσκαφῶν ποὺ –κατ’ ἐξαίρεσιν– ἔλαβαν ἄδεια προσεγγίσεως:

1. Ἐπὶ σκοπῷ διατηρήσεως τοῦ μοναχικοῦ χαρακτῆρος τοῦ Ἁγίου Ὄρους, προστασίας τῶν ἱστορικῶν μνημείων κι ἀσφαλείας τῶν πολιτιστικῶν ἀγαθῶν αὐτοῦ, ἀπαγορεύεται ἡ πραγματοποίησις ἀπὸ ἀέρος προσεγγίσεως εἰς τὴν περιοχὴν τῆς χερσονήσου αὐτοῦ.

Ἄρθρον 2
Κατ’ ἐξαίρεσιν ἐπιτρέπεται ἡ ἀπὸ ἀέρος προσέγγισις, κατόπιν ἐνημερώσεως κατὰ περίπτωσιν τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος ἢ τῆς Ἱερᾶς Ἐπιστασίας, […]

Ἄρθρον 3
1. Ἡ Ἱ. Κοινότης, ἐφ’ ὅσον κρίνη τοῦτο σκόπιμον καὶ ἀπαραίτητον, παρέχει ἔγκρισιν ἀπὸ ἀέρος προσεγγίσεως εἰς ἐξαιρετικάς περιπτώσεις μεταφορᾶς προσώπων […]
2. Ἡ Ἱ. Ἐπιστασία παρέχει ἄδειαν ἀπὸ ἀέρος προσεγγίσεως, κατόπιν αἰτήσεως τῶν ἐνδιαφερομένων, εἰς εὐλόγους περιπτώσεις ἀντιμετωπίσεως ἐκτάκτων ἀναγκῶν.

Ἄρθρον 4
1. Μετὰ τὴν περαίωσιν τοῦ δηλωθέντος σκοποῦ πτήσεως καὶ προσγειώσεως καὶ τὴν ἀπογείωσιν καὶ ἀναχώρησιν, τὰ ἐν λόγῳ ἀεροσκάφη ἐξέρχονται τῆς ἐναερίου περιοχῆς τοῦ Ἁγίου Ὄρους, μὴ ἐπιτρεπομένης τῆς ἐλευθέρας πτήσεως ὑπεράνω ἄλλων Μονῶν διὰ λόγους περιηγητικοὺς ἢ ἄλλους (λῆψιν ἀπὸ ἀέρος φωτογραφιῶν κ.λπ.).

Τὰ ἀνωτέρω ἄρθρα κάνουν σαφὲς τὴν ἀπόλυτη ἀπαγόρευση τῆς πτήσης ἄνωθεν τοῦ Ὄρους ἀεροσκαφῶν (κάτι ποὺ σαφῶς περιλαμβάνει καὶ τὰ μὴ-ἐπανδρωμένα), παρὰ μόνον ἐφ’ ὅσον προηγουμένως ἔχει δοθεῖ σαφὴς ἄδεια ὑπὸ τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος, καὶ κατ’ ἐξαίρεσιν.

Τὰ ζητήματα λοιπὸν ποὺ προκύπτουν εἶναι πολλά. Ἂς προσ­θέσουμε καὶ κάποια ἀκόμα. Τί συστήματα παρακολούθησης θὰ φέρει τὸ παράνομο Βατοπεδινὸ ντρόουν; Ποιὸς θὰ ἐλέγχει τὸ τί θὰ παρακολουθεῖ ἡ Μονή; Ποιὸς μπορεῖ νὰ ἀποκλείσει τὴ συνεργασία τῆς Μονῆς μὲ τρίτους, ἐξωαγιορειτικοὺς παράγοντες, ὥστε τὸ ντρόουν νὰ χρησιμοποιηθεῖ καὶ γι’ ἄλλους σκοπούς; Πῶς θὰ ἀποκρουσθεῖ τὸ ἁγιορειτικὸ αἴσθημα ὅτι τὸ Ἅγιον Ὄρος περνάει στὴν ἐποχὴ τῆς στενῆς παρακολούθησης, τοῦ “Μεγάλου Ἀδελφοῦ”, ὅπου ἐν δυνάμει ὁ κάθε Μοναχὸς θεωρεῖται ὕποπτος καὶ πρέπει νὰ παρακολουθεῖται; Τὸ τελευταῖο τὸ λέμε, διότι τὸ ντροόυν ἐξ ἀνάγκης θὰ ἵπταται ἐπάνωθεν κελλίων, σκητῶν κλπ. Καὶ τὸ τελευταῖο: πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ διασφαλισθεῖ, ὅ,τι ἔχει ἀπομείνει τέλος πάντων, ἀπὸ τὴν μοναστικὴ ἡσυχία, πού σύνολος ὁ Καταστατικὸς Χάρτης τοῦ Ἁγίου Ὄρους διασφαλίζει; Πῶς αὐτὴ ἡ ἐξέλιξη δὲν θὰ γίνει ἡ ἀπαρχὴ κλιμάκωσης στὴ χρήση νέων τεχνολογιῶν παρακολούθησης καὶ ἀπὸ περισσότερους;

Ἀμείλικτα τὰ ἐρωτήματα καὶ ὑπερεπείγουσες οἱ ἀπαντήσεις ποὺ πρέπει νὰ δοθοῦν ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους. Ἐπὶ πλέον, ἡ Ἁγιορειτικὴ Ἀδελφότητα, τουτέστιν οἱ Μοναχοί του Ἁγιωνύμου Ὄρους, τί ἔχουν νὰ ποῦν ἐπ’ αὐτῶν;

---

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ