Μαθήματα εφαρμοσμένης προπαγάνδας / Μάθημα 64o
|
 |
Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης
Το 2018, ο Κυρ-Μητσοτάκης, ως «κατήγορος» του ΣΥΡΙΖΑ, είχε εξαπολύσει επίθεση στον «κατηγορούμενο» Αλ-Τσίπρα, χρεώνοντάς του ό,τι ακριβώς ισχύει για την κυβέρνηση της νεοδημοκρατικής (διάβαζε ορθώς: νεοδικτατορικής) επταετίας.
Σε μια κοινοβουλευτική δικτατορία που φορά την μάσκα της δημοκρατίας, οι ρόλοι αντιστρέφονται με μαθηματική ακρίβεια:
Ο «κατήγορος» από την αξιωματική αντιπολίτευση γίνεται πάντοτε «κατηγορούμενος» μόλις έρθει στην εξουσία.
Αλλά, φυσικά, το «κατηγορητήριο» παραμένει εσαεί αμετάβλητο. Κοινός παρονομαστής των επιμέρους κατηγοριών η κατάλυση των δημοκρατικών θεσμών, η χειραγώγηση και η τρομοκράτηση του δήθεν κυρίαρχου λαού.
 |
Όλοι όσοι μας κυβερνούν έχουν παρακολουθήσει εξαντλητικά μαθήματα προπαγάνδας από τους μετρ του είδους, οι δε λογογράφοι τους παίζουν στα δάχτυλα τις προπαγανδιστικές τεχνικές που πρέπει να εφαρμόσει μια κυβέρνηση για να ποδηγετήσει τον λαό.
Έτσι, είναι απολύτως αναμενόμενο το μενού των «κατηγοριών» που προσάπτει ο ένας προπαγανδιστής στον άλλον.
Φαντασθείτε δύο σεφ που έχουν μάθει τα μυστικά της κουζίνας και πρέπει να διεκδικήσουν την πρόσληψή τους από την ιδιοκτησία του εστιατορίου: Ο ένας σεφ θα κριτικάρει την μαγειρική τέχνη του αντιπάλου του στα σημεία που γνωρίζει καλά ότι κάνουν την διαφορά στην γεύση: π.χ. το φαγητό σου δεν είχε την απαραίτητη «ένταση», του λείπει το αλάτι, το λεμόνι, η μουστάρδα κ.λπ.
Στην «μαγειρική της πολιτικής» τα κλασικά αντιδημοκρατικά ατοπήματα είναι η διαφθορά, τα επιδόματα, τα ρουσφέτια, ο έλεγχος της Δικαιοσύνης και του Τύπου, η υψηλή και άδικη φορολογία, ο λαϊκισμός, το ψέμα, ο φόβος.
Αντιστοίχως, στα δημοκρατικά ιδεώδη συγκαταλέγονται η αξιοκρατία, η διαφάνεια, η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, ο αδέσμευτος Τύπος, η χαμηλή και δίκαιη φορολογία, ο σεβασμός της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας του πολίτη, η χαμηλή ανεργία, η ασφάλεια, η σταθερότητα, η ευημερία.
Καμία απολύτως έκπληξη, λοιπόν, που ο Κυρ-Μητσοτάκης του 2018 διαπράττει σήμερα εκείνα ακριβώς τα ανοσιουργήματα που, πριν από 8 χρόνια, χρέωνε στον Αλ-Τσίπρα, το άρτι νεκραναστηθέν «πολιτικό ζόμπι», άλλως: το alter ego του Κυρ-Μητσοτάκη.
Ιδού το «κατηγορητήριο» Μητσοτάκη κατά Τσίπρα, το οποίο ισχύει καρμπόν για την Νέα Δικτατορία του 2026:
«Όσο μένετε στην εξουσία, υπονομεύετε το μέλλον της χώρας…
Επιδόματα αντί για δουλειές…
Ρουσφέτια αντί για αξιοκρατία…
Χειραγώγηση των θεσμών αντί για ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης…
Σκάνδαλα αντί για διαφάνεια…
Θα φύγετε πριν φέρετε την καταστροφή.
Η φτώχεια, οι φόροι, ο φόβος, οι αλλεπάλληλες προσπάθειες να ελέγξετε τη δικαιοσύνη και να χειραγωγήσετε την ελεύθερη ενημέρωση…
Το ψέμα και η λάσπη με την οποία κάνετε πολιτική…
Όλα αυτά προκαλούν τη δημόσια ζωή και απειλούν το δημοκρατικό κεκτημένο της χώρας…
Η Νέα Δημοκρατία όμως είναι εδώ, εγγυάται και την σταθερότητα της χώρας και την ποιότητα της δημοκρατίας μας…
Εγγυάται την ευημερία, εγγυάται και την ασφάλεια για τον κάθε Έλληνα πολίτη…».
Όλες αυτές οι κατηγορίες, διατυπωμένες σε σύντομες φράσεις, ώστε το εκπεμπόμενο προπαγανδιστικό μήνυμα του κατηγόρου να καρφώνεται ευκολότερα στο μυαλό του θεατή ή ακροατή, γνωρίζουμε πλέον άριστα ότι αποτελούν εμετικά φληναφήματα, προπαγανδιστικές φωτοβολίδες που υπηρετούν τον ψηφοθηρικό λαϊκισμό.
Όλα τα κόμματα που κυβέρνησαν την πολυβασανισμένη Ελλάδα θυμίζοντας παρεάκι ομαδικού βιασμού ενδιαφέρονταν μόνο να διεκδικούν εναλλάξ την άσκηση της εξουσίας, προκειμένου να χτίζουν «τουβλάκια» για τα «τζάκια» των γνωστών οικογενειών που νομίζουν ότι η Ελλάδα είναι τσιφλίκι τους και θεωρούν ότι ο ελληνικός λαός αποτελείται καθ’ ολοκληρίαν ή έστω κατά συμπαγή πλειοψηφία από «τούβλα».
«Κατήγοροι» και «κατηγορούμενοι» μιλούν την ίδια γλώσσα, την γλώσσα της προπαγάνδας, δηλ. της τέχνης ή της επιστήμης που διδάσκεται στους πολιτικούς για να πολιορκούν και εν τέλει να εκπορθούν το μυαλό μας, διεξάγοντας έναν αόρατο πνευματικό πόλεμο που στηρίζεται στην χρήση των λεγόμενων «σιωπηλών όπλων». Αυτά τα όπλα είναι οι τεχνικές της προπαγάνδας!
Γι’ αυτό, όποιος νεοφώτιστος, μη επαγγελματίας πολιτικός επιθυμεί να συμμετάσχει ως υποψήφιος κάποιου νεοσύστατου κόμματος στις εκλογές οφείλει να μάθει πρώτα ποιοι είναι οι προπαγναδιστικοί «κανόνες του παιχνιδιού».
Δηλαδή, οφείλει να αποστηθίσει και να εσωτερικεύσει τις τεχνικές της προπαγάνδας, μέσω της οποίας οι πολιτικοί από την μία πλευρά επιχειρούν να υπνωτίζουν τον «κυρίαρχο λαό», στοχεύοντας στην απόσπαση της συναίνεσής του, από την άλλη πλευρά ξιφουλκούν κατά του πολιτικού αντιπάλου τους, επιδιώκοντας να τον βγάλουν νοκ-άουτ, προκειμένου να κυριαρχήσουν οι ίδιοι στην σκηνή του πολιτικού θεάτρου, που μοιάζει με μάπετ-σόου.
Η ευημερία και η ασφάλεια, τις οποίες επικαλέσθηκε ο Κυρ-Μητσοτάκης το 2018, υπερηφανευόμενος ότι μόνο η δική του παράταξη μπορεί να εγγυηθεί, είναι δύο από τα κλασικότερα (νεοταξίτικα) γλωσσοδολώματα που χρησιμοποιεί ο προπαγανδιστής πολιτικός για να χαϊδέψει τα ευήκοα –και προπάντων ευεπίφορα στην παραπλάνηση– αφτιά του κοσμάκη.
Μην πιστεύετε τίποτε!
Μην εμπιστεύεστε κανέναν επαγγελματία πολιτικό!
Είναι όλοι τους σπασίκλες της προπαγάνδας, που ηδονίζονται να σπάνε το ηθικό του αντιπάλου και του «κυρίαρχου λαού»!
Συμπεριφέρονται ως κουκουλοφόροι της μακιγιαρισμένης δικτατορίας, ενδιαφερόμενοι μόνο για το δικό τους όφελος, ενόσω προσποιούνται ότι νοιάζονται για το καλό της πατρίδος, αυτοδιαφημιζόμενοι ως προστάτες του Έθνους.
Στον ανάποδο κόσμο, όμως, προστάτης είναι ο δήμιος, ο οποίος αποβλέπει στην ύπουλη καταστροφή της πατρίδος και την διάλυση του Έθνους, ώστε στην θέση τους να φέρει την Παγκόσμια Κυβέρνηση.
Μην το ξεχνάτε αυτό ποτέ:
Όλα αρχίζουν από και τελειώνουν στον διακαή-αρχέγονο πόθο της επιβολής μιας Παγκόσμιας Δικτατορίας.-
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου