Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2026

ΔΡ.Κ. ΒΑΡΔΑΚΑΣ : Το Ποθούμενο της Παγκοσμιοποίησης σε ρήξη με το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ του ΟΥΡΑΝΟΥ


« -Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός ομιλούσε από πρίν στους μαθητές του για την ΣΤΑΥΡΩΣΗ και την ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ  και αυτοί δεν καταλάβαιναν τίποτε. 

– σήμερα τόσοι άγιοι πατέρες ομίλησαν για τα επερχόμενα των καιρών και συμβαίνει το ίδιο, δηλ. οι άνθρωποι δεν κατανοούν, ούτε την σταύρωση τους, αλλά ούτε και την ελπίδα της ανάστασης δια μέσω του ΘΕΙΟΥ ΕΛΕΟΥΣ.»  

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

Αυτά μας είπε σοφός Γέροντας πριν λίγες ώρες και συνέχισε. 

« Ειδικά στους Έλληνες δεν θα πρέπει να υπάρξει καμιά ΕΛΠΙΔΑ σωτηρίας, αυτό απεργάζονται με μεγάλη μαεστρία και τα χρησιμοποιούν όλα. 

Δηλ. Γέροντα; 

Tην ώρα που αυξάνεται η ροή των πολεμικών εξελίξεων όχι μόνο στην περιοχή μας , αλλά και σε όλο τον πλανήτη αναδεύουν εσκεμμένα, ότι το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ   των Αγίων Πατέρων όλων των εποχών  είναι πλάνη και αυτοί που το πιστεύουν είναι πλανεμένοι. 

Μάλιστα θεωρούν και κατηγοριοποιούν την πλάνη αυτή σε παραλλαγές χιλιαστικής θεωρίας για να κάνουν τα επιχειρήματα τους ισχυρά και πιστευτά κάτι που δεν ισχύει. 

Σήμερα που όλοι ομιλούν για ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ ( διεθνή μέσα)  και όλα τα πυρηνικά όπλα βγήκαν από τα σιλό τους, αυτοί συνεχίζουν να λένε ότι το ΠΟΘΟΎΜΕΝΟ των Ρωμιών είναι η χείριστη πλάνη. 

Την στιγμή  μάλιστα που όλοι οι πατέρες προείπαν, ότι το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ θα ακολουθήσει μετά από μεγάλη πολεμική  σύγκρουση και αναδιάταξη των συνόρων ( για αλλαγή  συνόρων ομιλούν όλοι αλλά κάποιοι κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν )  

Τρομάζουν οι αντίθετοι γιατί  με το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ των Ρωμιών δεν μπορεί να χειραγωγήσουν τις μάζες. 

Εν κατακλείδι «  οι παγκοσμιοποιητές έχουν το δικό τους Ποθούμενο που δεν ταιριάζει με το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ του ΟΥΡΑΝΟΥ» 

Ευχαριστούμε , την ευλογία σας Γέροντα» 

Δεν πρόκειται να εισέλθουμε στην διαδικασία της αντιπαράθεσης με αυτούς που υποστηρίζουν αυτά περί πλάνης .  

Μάτια και αυτιά έχουμε όλοι μας, αλλά και κοινό νου για να παρακολουθήσουμε την ροή των εξελίξεων και τα δαιμονικά χάλια του ανθρώπινου πολιτισμού, έτσι όπως  τον κατάντησαν. 

Εμείς πιστεύομε σε αυτά που είπαν οι ΑΓΙΟΙ μας και  σε απλά πράγματα: 

Πρέπει να σταθούμε σεβαστικά στο Δώρο του Ουρανού που λέγεται ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ και ο καθείς να το προσλάβει ανάλογα με την καρδιακή του ευρυχωρία ή να το απορρίψει. 

Το να το πολεμήσει δείχνει στενότητα, κακία και μεθοδεία να ακουστεί κάτι διαφορετικό από αυτά που σερβίρει η νέα αταξία πραγμάτων.  Διαβάστε Νέα

Σήμερα επειδή προσεγγίσαμε στις κόκκινες γραμμές της ιστορίας και των γεωπολιτικών εξελίξεων, σεβόμενοι τους αναγνώστες μας δικαιούμεθα να ομιλήσουμε περί του ΠΟΘΟΥΜΕΝΟΥ. 

Επειδή το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ σχετίζεται άμεσα με τον θρύλο του Μαρμαρωμένου Βασιλιά , κάποιοι θεωρούν ότι και αυτό είναι ΘΡΥΛΟΣ. Αλλά δεν είναι, διότι είναι μόνο ΘΡΗΝΟΣ για τους αιώνιους εχθρούς του Ελληνοχριστιανικού ιδεώδους … 

Προσέξτε αυτό που μας μεταφέρθηκε από ΑΓΙΟ άνθρωπο: 

« όταν η κρύα μαρμαρωμένη από την αμαρτία υπόσταση του Έλληνα ζεσταθεί από τις δυσκολίες και τον ΦΙΛΟ του ΘΕΟΥ θα δούμε και η ΠΟΛΗ θα μας παραδοθεί» 

ΑΝΑΤΟΜΙΑ της έννοιας του ΠΟΘΟΥΜΕΝΟΥ 

Τι δεν είναι το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ; 

Δεν είναι κερδοφόρος κύκλος εργασιών στα ΜΜΕ για να βγάζουν κάποιοι χρήματα. 

Δεν είναι μέσο προβολής κάποιων. 

Δεν είναι ψυχοθεραπευτική μέθοδος για να καλυφτούν ή να μετατοπιστούν άλλα προβλήματα. 

Δεν είναι ιστορικός αλυτρωτισμός μιας μεγάλης ιδέας. 

Δεν είναι εμμονή, δεν είναι υπέρβαση λογικής. 

Δεν είναι αμαρτία να μιλάς για αυτό καθότι δεν είναι πάθος αλλά ΠΟΘΟΣ. 

Δεν είναι προσωπική λύτρωση από καθημερινά προβλήματα. 

Δεν είναι άφεση αμαρτιών. 

Δεν είναι όνειρο- ουτοπία και ψεύδος. 

Δεν είναι αφορμή ώστε να ερίζουν κάποιοι περί ημεροχρονολογιών. 

Όμως το βασικότερο 

« Δεν είναι μόνο η παράδοση της ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ στους Έλληνες σύμφωνα με τις άγιες προφητείες των Πατέρων μας»  

Τι είναι το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ; 

Ακριβώς διότι το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ είναι η έναρξη του Επανα-ευαγγελισμού της ρημαγμένης από την αμαρτία και την διαστροφή ανθρωπότητας για να μπορεί να τρώει αυτή γλυκό ψωμί στα σπίτια της. 

Το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ είναι το τέλος του μεγάλου παιδαγωγικού κανόνος του Ελληνικού Ορθόδοξου Γένους. 

Ελληνική ιστορία βιβλία

Το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ είναι η πραγματικότητα της επανεκκίνησης της συναλληλίας, του φιλότιμου και της αρχοντικής λεβεντιάς. 

Το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ είναι η αναστήλωση του Ελληνοχριστιανικού πολιτισμού στην σωστή αποστολική του πορεία. 

Το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ είναι η χιλιόχρονη οικουμενική και κοσμοπολίτικη ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ. 

Το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ είναι η αληθινή έκδοση της Παγκοσμιοποίησης της πραγματικής ανθρωπιάς. 

Αλλά 

Αδελφοί το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ αυτό κάθε αυτό, είναι η ανάδειξη του γενετικού πολιτισμικού DNA του ΕΛΛΗΝΑ και της ΕΛΛΗΝΙΔΟΣ… 

Αυτό επισημαίνει ο μεγάλος πνευματικός διδάσκαλος μας, ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ επίσκοπος Πενταπόλεως , 

ο Θαυματουργός , όταν λέει : 

« Ναὶ ὁ Ἕλλην ἐγεννήθη κατὰ θείαν πρόνοιαν διδάσκαλος τῆς ἀνθρωπότητος· τοῦτο τὸ ἔργον ἐκληρώθη αὐτῷ· αὕτη ἦν ἡ ἀποστολὴ αὐτοῦ· αὕτη ἡ κλῆσις αὐτοῦ ἐν τοῖς ἔθνεσιν· μαρτύριον ἡ ἐθνικὴ αὐτοῦ ἱστορία· μαρτύριον ἡ φιλοσοφία αὐτοῦ· μαρτύριον ἡ κλίσις αὐτοῦ· μαρτύριον αἱ εὐγενεῖς αὐτοῦ διαθέσεις· μαρτύριον ἡ παγκόσμιος ἱστορία· μαρτύριον ἡ μακροβιότης αὐτοῦ, ἐξ ἣς δυνάμεθα ἀδιστάκτως νὰ συμπεράνωμεν καὶ τὴν αἰωνιότητα αὐτοῦ, διὰ τὸ αἰώνιον ἔργον τοῦ Χριστιανισμοῦ μεθ᾿ οὗ συνεδέθη ὁ Ἑλληνισμός·» 

Ο Πατρο-Κόσμας έλεγε ότι το ¨Ποθούμενο θα έρθει δύσκολα¨ Καί σίγουρα έχει δίκαιο… 

ΣΤΩΜΕΝ καλώς  

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

τρικλοποδια

Ψηφοδελτιο διαμαρτυριας για την αποδομηση της Εκπαιδευσης στις αυριανες εκλογες Καθηγητων (για το ΚΥΣΔΕ): «Για μια Εκπαιδευση με παραδοσιακες αξιες, απαλλαγμενη απο την Woke ατζεντα»

 

το Λογότυπο

Ζητούμε:

  • Να σταματήσει επιτέλους η αποδόμηση της Παιδείας που εντάθηκε την τελευταία δεκαετία από τις κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Δημοκρατίας.
  • Οι εκάστοτε Υπουργοί Παιδείας να σέβονται και να μην υπονομεύουν τους συνταγματικούς σκοπούς της Παιδείας.
  •  Να παραιτηθεί η Υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη. Η παρουσία της στο Υπουργείο Παιδείας είναι αντίθετη με το πνεύμα του Συντάγματος.
  • Να αποσυρθούν άμεσα από τα σχολεία τα παράνομα, αντισυνταγματικά και επικίνδυνα για τους μαθητές μας προγράμματα των «Εργαστηρίων δεξιοτήτων»! Σε δύο από τους θεματικούς τους άξονες, ερήμην των γονέων (αφού δεν υπάρχει βιβλίο) και με το πρόσχημα της δήθεν “σεξουαλικής αγωγής”, τα παιδιά χειραγωγούνται στην έκφυλη Woke αντζέντα! Η συνείδησή τους διαβρώνεται και οδηγείται σε μια ηθική χωρίς φραγμούς.

  • Να καταργηθούν οι αυταρχικές και δυσανάλογες διατάξεις του νέου πειθαρχικού δικαίου (Ν. 5225/2025). Να σταματήσει η απειλή εξοντωτικών ποινών και η χρήση της αργίας ως μέσου εκφοβισμού. Να επανέλθουν οι αιρετοί εκπρόσωποι στα Πειθαρχικά Συμβούλια και η δυνατότητα δευτεροβάθμιας πειθαρχικής κρίσης. Να διασφαλιστεί πλήρως η ελευθερία έκφρασης, η δημόσια κριτική και η συνδικαλιστική δράση των εκπαιδευτικών.
  • Το Υπουργείο να «παγώσει» την εφαρμογή του θεσμού του «Πολλαπλού Βιβλίου», καθώς κατακερματίζει τη γνώση, καταργεί την ενότητα της μόρφωσης και μετατρέπει τη διδασκαλία σε ένα ασύνδετο μωσαϊκό αποσπασματικών πληροφοριών και δραστηριοτήτων.
  • Να δημοσιοποιηθούν τα κριτήρια με τα οποία έγινε η αξιολόγηση των σχολικών εγχειριδίων και να υπάρξει ουσιαστική διαβούλευση με εκπαιδευτικούς, γονείς και επιστημονικούς φορείς.
  • Τα σχολικά βιβλία να σέβονται τις αξίες της ελληνικής οικογένειας και να μην τις πολεμούν. Επίσης, στα βιβλία να είναι επαρκής η παρουσία της ελληνικής ιστορίας, της γλώσσας και της λογοτεχνίας και να αναδεικνύεται η φιλοπατρία.
  • Να εκπονηθούν νέα προγράμματα σπουδών για το μάθημα των θρησκευτικών με την αποκλειστική ευθύνη της «Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων» (ΠΕΘ).  Τα υφιστάμενα αμφισβητούν την μοναδικότητα της Ορθοδοξίας και προσπαθούν να είναι συμβατά με τον σύγχρονο ορθολογισμό, το κοσμικό πνεύμα και την «πολιτική ορθότητα».
  • Να μην έχουν καμία θέση στα σχολεία αποκρυφιστικές-Νεοεποχίτικες πρακτικές, όπως η γιόγκα, ο διαλογισμός και άλλα.
  • Η Υπουργός Παιδείας να άρει την αργία που είχε επιβάλει ο προκάτοχός της σε συνάδελφο Καθηγητή, επειδή, πριν από δύο χρόνια, είχε διανείμει στους μαθητές του φυλλάδιο με λόγους του αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου. Ουσιαστικά ο κ. Πιερρακάκης, εμμέσως πλην σαφώς, είχε προσβάλλει τον άγιο εμφανίζοντάς τον ως «ρατσιστή» και «ομοφοβικό»!
  • Να επανέλθει το πολυτονικό σύστημα γραφής της ελληνικής γλώσσας.

Να απαγορευθεί, δια νόμου, η παρουσία Μασόνων στο Υπουργείο Παιδείας, στο Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) και στα Πανεπιστήμια.

Πτολεμαΐδα, 1/11/2026

Βασίλης Κερμενιώτης – Χαράλαμπος Γοτουχίδης

https://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=128995

Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2026

Η Άλλη Ελλάδα - Χρυσόστομος Σμύρνης

 

 Φαινόταν ἀπὸ μακριὰ πὼς δὲν θὰ τελείωνε καλὰ τὸ θέρος ἐτοῦτο. 


Τὸ μύριζε κανεὶς στὸν ἀέρα. Ἕνας ἀέρας ζεστὸς ποὺ κατέβαινε μέχρι τὸ Quai, χωρὶς ἴχνος δροσιᾶς. Ἴχνος δροσιᾶς. Ἴχνος εὐωδιᾶς λεμονανθῶν καὶ ἄλλων εὐγενῶν ἑσπεριδοειδῶν ποὺ ἄλλοτε κατέβαζαν τὶς μυρωδιές τους τὶς καλοκαιρινὲς μέχρι τὴν προκυμαία. Μυρωδιὲς ἑσπεριδοειδῶν. Καὶ ἀνακατεύονταν τὰ κίτρα, μὲ τὰ τριανταφυλλιὰ ἀρώματα τῶν ὡραίων γυναικῶν καὶ μοσχοβολοῦσε ἡ προκυμαία καὶ ἡ βόλτα της καὶ τὰ καφέ της καὶ οἱ σκάλες τῶν ἀρχοντικῶν της. Μοσχοβολοῦσαν οἱ πορτοκαλιές, οἱ λεμονανθοὶ καὶ οἱ γυναῖκες μὲ τὶς δαντέλες. Μοσχοβολοῦσε ὁ ἀέρας. Μοσχοβολοῦσε καὶ ἡ Σμύρνη ὁλόκληρη. Ἡ Σμύρνη. Ποὺ τώρα μύριζε καπνὸ καὶ ἀνθρώπινο φόβο καὶ μιὰ ἱδρωμένη καὶ ἀποκαμωμένη ἀναμονή... 


Ὡστόσο,φαινόταν ἀπὸ μακριὰ πὼς δὲν θὰ τελείωνε καλὰ ὁ Αὔγουστος ἐτοῦτος. 

Πλησίαζε καὶ τοῦ Σταυροῦ. Μεγάλη γιορτή. Σημαδιακή. 

Καὶ πρὶν τὴν Ὕψωση, ἦλθε σημάδι μέγα: Δυὸ ἄνθρωποι εἶδαν τὸ ἴδιο ὄνειρο: Ἕναν σταυρὸ μὲς τὸ αἷμα. Νὰ ὑψώνεται. Καὶ κάτω ἡ πόλη. Ἡ Σμύρνη μὲς τοὺς καπνούς. Μὲς τὴν φωτιά. Μὲς τὸ αἷμα. 


Δυὸ ἄνθρωποι, τὸ ἴδιο βράδυ, στὴν ἴδια πόλη, τὴν ἴδια ὥρα, εἶδαν τὸ ἴδιο ὄνειρο. Πετάχτηκαν κι οἱ δυὸ ἀπὸ τὸ κρεβάτι. Ὁ ἕνας ἔβαλε τὰ στρογγυλὰ συρμάτινα γυαλιά του, ἔστρωσε μὲ τὸ ἕνα χέρι τὰ λιγοστὰ μαλλιά του καὶ μὲ τὸ ἄλλο σήκωσε τὸ τηλέφωνο. Ἔριξε μιὰ ματιὰ ἀπὸ τὸ μεγάλο τζαμωτό. Σκοτάδι πυκνὸ ἀκόμη" μονολόγησε." Ὅ,τι πρέπει." 

Ἦταν ἡ τελευταία πρόταση ποὺ ἄρθρωσε εἰς τὴν γλῶσσα τῶν προγόνων. Κατόπιν, ἄρχισε νὰ ἀπαντᾶ στὸ μαῦρο ἀκουστικὸ μὲ τὴν περισπούδαστη προφορὰ τῆς γλώσσας τῶν ἐπιγόνων... Σὲ λίγο ἀκούμπησε τὸ ἀκουστικὸ στὴ θέση του καὶ κίνησε τὸ ψηλὸ ἐλαφρὰ καμπουριαστό του ἀνάστημα μέχρι τὸ σκοῦρο μαονένιο γραφεῖο. Μιὰ σφραγῖδα καὶ ἕνας καφετὴς φάκελος χάθηκαν στὴν δερμάτινη τσάντα. Χωρὶς ἐμφανῆ βιασύνη ἔριξε τὸ κασμιρένιο πανωφόρι στοὺς ὤμους του, τύλιξε τὸ μεταξωτὸ φουλάρι στὸν φτενὸ λαιμό του, " θὰ κάνει ψύχρα στὸ καράβι; ἀναρωτήθηκε. Ἀναλογίστηκε ἐλάχιστα τὴν μυστικὴ ἀγαπημένη του, "εἶναι σὲ καλὰ χέρια’’,μού κόστισαν κάτι παραπάνω, μὰ ἔτσι εἶναι αὐτά, τὸ χρῆμα λύνει κόμπους..." καὶ ἀνοίγοντας τὴν βαριὰ πόρτα ξεχύθηκε στὸ σκοτάδι... 

Δυὸ βήματα πιὸ κάτω, περίμεναν ἄνθρωποι. Οἱ δικοί του ἄνθρωποι...Σε πλήρη ἐξάρτηση καὶ μὲ τὶς λόγχες προτεταμένες. 

Τρεὶς ἐμπρός, τρεὶς πίσω καὶ ὁ ἄνθρωπος μὲ τὸ μεταξωτὸ φουλάρι ὑψωμένο σχεδὸν ὡς τὰ γυαλιά του, στὴ μέση. Προσεκτικὰ καὶ ἥσυχα, μὲ σίγουρο καὶ συντονισμένο βηματισμό, στρίψαν ἀριστερὰ πρὸς τὰ στενοσόκκακα ποὺ ὁδηγοῦσαν στὸ λιμάνι καὶ ὕστερα χάθηκαν στὸ Σκότος. 


Ὁ ἄλλος, σὰν εἶδε τὸν Σταυρό, τὸν λουσμένο μὲ αἷμα, νὰ ὑψώνεται μὲς τοὺς καπνοὺς τῆς Σμύρνης, ἔπεσε στὰ γόνατα. Ἀπέναντι του, ὁ Ἐσταυρωμένος μὲ τὸ γερμένο κεφάλι, μὲ τὸ πλευρὸ λογχισμένο, μὲ τὸ ὄξος καὶ τὴ χολὴ στὰ Ἅγια Τοῦ Χείλη, ὁ Ἀμνὸς Τοῦ Θεοῦ, " ὁ Αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου." 

Ἀπέναντι τοῦ ὁ Σταυρός. Καὶ μέσα του καὶ γύρω του καὶ πάνω ἀπὸ τὴν πόλη τῆς καρδιᾶς του, ὁ σταυρός. Καὶ μέσα στοὺς καπνοὺς καὶ στὰ αἵματα καὶ τὸ διωγμὸ καὶ τὸ κακὸ καὶ τὴ σφαγή, ὁ λαός του. Τὸ ποίμνιό του. Οἱ γυναῖκες, τὰ μωρά , τὰ ἀγέννητα στὴν κοιλιά, οἱ γέροντες, οἱ ἀνήμποροι, οἱ πλούσιοι καὶ οἱ φτωχοί, οἱ ἄντρες καὶ τὰ ἀγόρια τους, οἱ μάνες καὶ τὰ κορίτσια τους, οἱ στρατιῶτες καὶ οἱ καλόγηροι, ἡ Μικρασία ὁλάκερη, στὰ στενὰ καὶ στὰ σοκάκια, στὶς σκάλες τῶν ἀρχοντικῶν καὶ στὶς θύρες τῶν ἐκκλησιῶν, ἡ Μικρασία ὁλάκερη ποὺ ἦρθε στὴν Σμύρνη γιὰ νὰ σωθεῖ. Ἡ Μικρασία. Ἡ Σμύρνη. Ὁ λαός της. Ὁ λαός του. Ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τῶν ἀνθρώπων. 

Κάποτε σήκωσε τὸ βλέμμα καὶ κοίταξε γιὰ ἄλλη μιὰ φορά τον Ἐσταυρωμένο. Ὕστερα, ἔκανε τὸ σταυρό του, σκούπισε δυὸ δάκρυα ποὺ εἶχαν ξεχαστεῖ στὰ μεγάλα μάτια καὶ σηκώθηκε νὰ ἑτοιμαστεῖ. Πρὶν φορέσει στὸ πυκνό, σγουρὸ κεφάλι τὴν δόξα τοῦ Δεσπότη καὶ καλύψει ἡ μίτρα τοῦ μητροπολίτη τὸν ἀφόρητο πόνο τοῦ ἀνθρώπου, πλησίασε πρὸς τὸ μεγάλο τζαμωτό. Στὰ πόδια τοῦ μητροπολίτη, ἁπλωνόταν ἡ μητρόπολή του. Ἡ Μητρόπολις τοῦ ἑλληνισμοῦ. Τοῦ ἑλληνισμοῦ της Μικρασίας. Ἡ τόσο κοντινὴ καὶ οἰκεία Ἐγγὺς Ἀνατολὴ τῶν 3.000 χρόνων. Μπροστὰ στὰ θολωμένα μάτια του, ἁπλωνόταν οἱ δρόμοι της, τὰ ἀρχοντικά της, οἱ κῆποι της οἱ ὁλάνθιστοι, οἱ ναοὶ καὶ τὰ ἐμπορικά της. Καὶ ἡ προκυμαία της. Γεμάτη. Μὲ μπόγους καὶ παιδιά. Μὲ ἕναν λαὸ νὰ ἀναμένει. Τοὺς συμμάχους. 

Καὶ στὸ βάθος, ὄχι μακριὰ ἀπὸ τὸ κάποτε πλούσιο λιμάνι της, τὰ ὑπερήφανα καράβια τῶν ἀγαπητῶν συμμάχων. Τῶν Μεγάλων Δυνάμεων. Τῶν τόσο μικρῶν Μεγάλων Δυνάμεων. Τῶν τόσο κακῶν καὶ μικρῶν Μεγάλων Δυνάμεων. Τῶν Χριστιανικῶν Δυνάμεων. Ποὺ οὔτε Χριστό, οὔτε ἄλλη δύναμη ἐκτὸς ἀπὸ τὸ χρῆμα καὶ τὸ συμφέρον, δὲν γνωρίζουν. Τὰ καράβια τῶν Συμμάχων. Ποὺ ἕνας τους κανονιοβολισμὸς μποροῦσε νὰ σταματήσει τὸ βάρβαρο χέρι τοῦ σφαγέα. Ποὺ ἕνας τους κανονιοβολισμὸς δὲν ἦλθε ποτὲ νὰ σταματήσει τὸ βάρβαρο χέρι τοῦ σφαγέα. Τοῦ βολικοῦ, χρήσιμου γιὰ τοὺς σχεδιασμοὺς στὰ σκοτάδια, σφαγέα. Τοῦ χιλιόχρονου σφαγέα, ποὺ κάτω ἀπὸ τὶς εὐλογίες τοῦ κόκκινου ὑποδήματος - ἑνὸς πλούσιου καὶ βελούδινου ὑποδήματος ποὺ ἀδυνατεῖ παρόλη τὴν πολυτέλεια τοῦ νὰ καλύψει τὰ γαμψὰ νύχια τοῦ ὑψηλόβαθμου κατόχου -ναί, τοῦ χρήσιμου διψασμένου γιὰ αἷμα καὶ βία, σφαγέα, ὁ ὁποῖος ἔφθανε καλπάζοντας καὶ οὐδόλως ἐσυγκινεῖτο ἀπὸ τὶς ὡραῖες ὀρχῆστρες ποὺ ἤδη κούρδιζαν τὰ ὄργανά τους καὶ ἑτοιμάζονταν νὰ προβάρουν τοὺς ὡραίους σκοποὺς τῆς πολιτισμένης Δύσης. Τοὺς μουσικοὺς σκοπούς, ποὺ θὰ κάλυπταν τὰ οὐρλιαχτὰ καὶ τὶς οἰμωγὲς μιᾶς ἀπὸ καιρὸ προγραμματισμένης σφαγῆς. Ἄλλωστε, πὼς γίνεται νὰ ξεριζώσεις 3.000 χρόνια πολιτισμοῦ, χωρὶς μουσικὴ κάλυψη; 

Πῶς γίνεται νὰ πλύνεις ἁβρὰ χέρια σὲ ἀργυρὲς λεκάνες καὶ νὰ παραδώσεις ἑκατομμύρια ψυχὲς γιὰ νά ¨ἄρουν ὡς ἀμνοὶ " τὴν ἁμαρτία σου; 


Πὼς γίνεται; Πῶς γίνεται Κύριε, πές μου; Πῶς καὶ γιατί Θεέ μου, γιατί;" 


Αὐτὰ ἦταν τὰ στερνά του λόγια, πρὶν κλείσει τὸ μεγάλο παράθυρο. Ὕστερα ἔριξε μιὰ τελευταία ματιὰ στὴν μεγάλη πόλη κι ἀποχαιρέτησε τὴν Σμύρνη του. Πρὶν σηκώσει τὸ μαῦρο ράσο γιὰ νὰ κατέβει τὰ μαρμάρινα σκαλιὰ καὶ νὰ τρέξει στὸ λαό του, πρόλαβε νὰ μονολογήσει πρὸς τὸν Ἐσταυρωμένο ποὺ ἑτοιμαζόταν: ‘’ Γεννηθήτω τὸ θέλημά Σου!" 

Σὰν ἄνοιξε τὴν βαριὰ θύρα, εἶχε ἀρχίσει νὰ ξημερώνει. Καὶ εἶπεν ὁ Θεός, γεννηθήτω τὸ Φώς. Καὶ ἐγένετο Φώς. Καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς ὅ,τι καλόν!" 

Δὲν τὸν περίμενε κανείς. Οἱ ἄνθρωποι εἶχαν χαθεῖ. Εἶδε ὅμως τὸ Φώς. Ἔκαμε γιὰ μιὰ ἀκόμη φορὰ τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ καὶ ὕστερα τράβηξε κατὰ τὸν Γολγοθᾶ του... 







ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ 1ο: 

Στὶς 8 Σεπτεμβρίου μὲ τὸ νέο ἡμερολόγιο / 26 Αὐγούστου μὲ τὸ παλαιό, τοῦ ἔτους 1922, ὁ ὕπατος ἁρμοστὴς τῆς Σμύρνης, Ἀριστείδης Στεργιάδης διαφεύγει ἀπὸ τὴν πόλη, φρουρούμενος ἀπὸ Ἄγγλους ἀξιωματικούς. Ἐπιβιβαζόμενος σὲ ἀγγλικὸ πολεμικό, ἐγκαταλείπει τὴν Σμύρνη, μία ἡμέρα πρὶν φθάσουν στὴν πόλη οἱ ἄτακτοι ἱππεῖς, οἱ φοβεροὶ Τσέτες,με ἐπί κεφαλῆς τὸν Νουρεντὶν Πασᾶ. 

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ 2ο: 

Στὶς 9 Σεπτεμβρίου (μὲ τὸ νέο ἡμερολόγιο ), 27 Αὐγούστου μὲ τὸ παλαιὸ) τοῦ ἔτους 1922, ὁ Μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος, παραδίδεται ἀπὸ τὸν Νουρεντὶν πασᾶ στὸν τουρκικὸ ὄχλο, ὁ ὁποῖος τὸν διαπομπεύει, τὸν ξεγυμνώνει, τοῦ ξεριζώνει τὴν γενειάδα, τὸν τυφλώνει,τον διαμελίζει καὶ τοῦ κόβει καὶ τὰ δύο χέρια, μὲ τὰ ὁποῖα παρα τὰ μαρτύρια τοὺς εὐλογοῦσε. Ἔτσι θὰ τὸν σύρουν ἕως τὴν τουρκικὴ συνοικία, ὅπου θὰ τὸν πετάξουν στὰ σκυλιά. 


ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ 3ο: 

Στὶς 14 Σεπτεμβρίου τοῦ 1922, ἡ Σμύρνη καίγεται καὶ ὁ ἑλληνισμός της Μικρασίας σταυρώνεται. Ξημέρωνε ἡ ἑορτὴ τῆς Παγκοσμίου Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ... 

https://arpistis.blogspot.com/2026/09/blog-post_14.html