200 Χρόνια από το 1821: Αποδομώντας τους Εθνοαποδομητές

 

Οι αμφισβητήσεις των εθνοαποδομητών.

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.

Σαν τα σαλιγκάρια στη βροχή, βγήκαν ορισμένοι άνθρωποι και φέτος, στα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση, να ρίξουν την εθνομηδενιστική τους χολή. Αυτά είναι τα μονοπάτια στα οποία βαδίζουν όλοι αυτοί.

Αμφισβητούν την ημερομηνία 25η Μαρτίου, λες δεν είχε οριστεί εκ των προτέρων από τη Φιλική Εταιρεία. Επί της ουσίας, αμφισβητούν την σύνδεση με την Ορθοδοξία μέσω του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, λες και οι άλλες ημερομηνίες που συζητήθηκαν στη συνάντηση της Βοστίτσας τον Ιανουάριο του 1821 ως συμβολική ημερομηνία έναρξης, δεν ήταν παρομοίως άρρηκτα συνδεδεμένες με το εορτολόγιο. Θυμίζω ότι εκτός από την 25η Μαρτίου, είχαν συζητηθεί η γιορτή του Αγίου Γεωργίου στις 23 Μαρτίου, το Πάσχα στις 10 Απριλίου και η γιορτή του Μέγα Κωνσντίνου και Ελένης στις 21 Μαΐου.

[45 πηγές που αναφέρουν την ημερομηνία 25η Μαρτίου]

Αμφισβητούν την ευλογία της Επανάστασης από ιεράρχες, λες και δεν υπήρξε η Αγία Λαύρα, ή η ευλογία της Επανάστασης από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό ή δεν έγιναν όλες ανεξαιρέτως οι εξεγέρσεις κάτω από το όνομα του Σταυρού με κάποιον Ιεράρχη να ευλογεί. Λες και δεν ήταν οι πρώτες τέσσερις λέξεις σε όλα ανεξαιρέτως τα καλέσματα στον αγώνα το σύνθημα «Υπέρ Πίστεως και Πατρίδος». Λες και δεν ήταν ιερείς το 10% των μελών της Φιλικής Εταιρείας,

Αμφισβητούν την εθνική διάσταση της Επανάστασης και τονίζουν την κοινωνική της διάσταση, λες και δεν ξεκίνησε από πρίγκηπα (Υψηλάντη), λες και δεν την οργάνωσαν προύχοντες και μπέηδες, λες και δεν ξόδεψαν όλες τους τις περιουσίες τραπεζίτες, εφοπλιστές εντός και εκτός ελλαδικού χώρου, που εκτός από όλα αυτά, έχασαν και τις ζωές τους ή ακόμα και τα παιδιά τους στον Αγώνα ή λες και δεν οργάνωσε το κράτος ένας κόμης (Καποδίστριας).

Αμφισβητούν την ύπαρξη του έθνους προ της Επανάστασης και μιλάνε για εθνογένεση, λες και δεν είχαν προηγηθεί περισσότερα από 100 κινήματα εξεγέρσεων σε όλη τη διάρκεια της τουρκοκρατίας ή λες και δεν υπάρχουν εκατοντάδες αναφορές στο Ελληνικό Γένος ή Έθνος σε κείμενα που προηγήθηκαν, λες και δεν υπήρχε πάντοτε στο διάβα της Ιστορίας ένα υπαρκτό συλλογικό υποκείμενο, αυτό του ελληνισμού.

Αμφισβητούν την ύπαρξη του κρυφού σχολειού, αν και παραδέχονται είτε ότι αυτό συνέβαινε τα πρώτα 200 «μαύρα χρόνια» ή ότι συνέβαινε «σε περιόδους μαζικών εξισλαμισμών» (βλέπε σχετικό βίντεο με τον Βερέμη). Λες και το να διατηρηθεί η γλώσσα έστω για αυτά τα 200 χρόνια που παραδέχονται, είναι τετριμμένο ή λες και δεν υπάρχουν δεκάδες καταγεγραμμένες πηγές από Έλληνες αλλά και ξένους και για διώξεις της παιδείας αλλά και για κρυφά σχολειά. Από Πατριάρχες, αρχιγραμματείς, διανοούμενους, συντηρητικούς ή διαφωτιστές, μέχρι και ξένους περιηγητές, διπλωμάτες και ιστορικούς. Ο Γιώργος Κεκαυμένος στο εξαιρετικό του βιβλίο τα καταγράφει όλα αυτά αναλυτικά.

Αμφισβητούν την αυτοθυσία του Πατριάρχη Γρηγορίου, ο οποίος μόλις 15 ημέρες μετά την έναρξη της Επανάστασης απαγχονίστηκε και διαπομπεύθηκε ως ο μέγας υποκινητής της, γλυτώνοντας όμως πολλές χιλιάδες Έλληνες από σφαγή λόγω της οργής των Τούρκων.

Αμφισβητούν ή μάλλον παρασιωπούν τα παιδομαζώματα, τους γενιτσάρους, τις διώξεις από τους Οθωμανούς διοικητές καθ΄ όλη όμως τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, και μιλάνε για πρότυπο συμβίωσης.

Τέλος, αμφισβητούν την έννοια της Ελευθερίας των Ελλήνων από τον τούρκικο ζυγό και προσδίδουν στη «φιλελεύθερη λαλιά» χαρακτηριστικά οικονομικού φιλελευθερισμού! Για γέλια και για κλάματα.

https://www.antibaro.gr/article/30009

Σήμερα 31 Μαρτίου 2021 εορτάζουν:

 

Άγιος Υπάτιος επίσκοπος Γαγγρών

Όσιος Ακάκιος ο Ομολογητής επίσκοπος Μελιτηνής

Άγιος Θεόφιλος ο Μάρτυρας και οι συν αυτώ μαρτυρήσαντες εν Κρήτη

Άγιος Αυδάς επίσκοπος Περσίας, Βενιαμίν ο Διάκονος και οι μαζί μ' αυτο....

Άγιος Μένανδρος

Όσιος Βλάσιος ο εξ Αμορίου

Άγιοι Τριάντα οκτώ Μάρτυρες

Όσιος Στέφανος ο Θαυματουργός

Όσιος Ιωνάς Μητροπολίτης πασών των Ρωσιών

Όσιος Ιννοκέντιος Βενιάμινωφ Μητροπολίτης Μόσχας και Ιεραπόστολος Αλάσ....

Άγιος Ιωάννης ο πρίγκιπας

Όσιος Υπάτιος ο θεραπευτής

Νηστεία

Ἡ Σουλιωτοπούλα

 Ιστορίες για (μικρά και μεγάλα) παιδιά

Ἡ Σουλιωτοπούλα

του Γιάννη Βλαχογιάννη

Στῆς μάχης τόν καπνό, πού πνίγει τό λαγκάδι, ὁ Σουλιώτης ὅλα τά ἔχει λησμονήσει, πεῖνα καί δίψα. Καί τό Σούλι πέφτει ξέμακρα, καί σάν λησμονημένο εἶναι καί ἐκεῖνο τ' ἄχαρο.

Καί ἐκεῖ πού πολεμάει τό παλληκάρι τό ἀγλύκαντο, μέρα καί νύκτα, ἀκούει μιά γνώριμη φωνή, πού τόν ξυπνάει:

- Λοιπόν τό Σούλι δέν χάθηκε καί ζῇ.

Ἦταν ἡ Λάμπη, ἡ ἀδελφή τοῦ παλληκαριοῦ.

- Τί καλά μοῦ φέρνεις, Λάμπη;

- Ζεστή κουλούρα, ἀδελφέ, πού σοῦ τήν ἐζύμωσα μέ τά χεράκια μου καί ἡ μάννα τήν ἔψησε στήν ἀνθρακιά μονάχη. Ἔλα νά φᾷς καί νά ξαποστάσης.

- Δέν μπορῶ, καημένη, νά παρατήσω τό τουφέκι ...

- Αὐτό εἶναι ἡ συλλογή σου, Νάση; Ἔρχομαι ἐγώ καί σοῦ κρατῶ τόν τόπο σου ... Νά, σοῦ ἔστρωσα! Καί δός μου τό τουφέκι.

Χαμογελᾷ ὁ ἀδελφός ὁ καπνισμένος. Καί δέν ἔχει ἀνάγκη νά μάθη τήν κορασιά πῶς πιάνουν τό τουφέκι.

Ὁ πόλεμος ἐβαστοῦσε πάντα. Μέ χέρι σταθερό ἐγέμιζεν ἐκείνη καί σημάδευε. Καί ὁ ἀδελφός της παραπέρα ἔτρωγε ἥσυχος καί μονάχα τήν πεῖνά του ἄκουγε, τήν θεριεμένη μέσα του.

Καί ὁ πόλεμος ἐβαστοῦσε. Καί ἐκεῖ ἕνα βόλι ἦλθε καί ἐπέτυχε κατάστηθα τήν κορασιά. Καί αὐτή ἔκανε καρδιά καί δέν ἐμιλοῦσε. Τό αἷμα ἐπλημμύριζε τόν κόρφο της. Ἡ Λάμπη ἐσημάδευε καί ἐτουφεκοῦσε. 

- Ἔφαγες, Νάση;

- Κοντεύω, ἀκόμη λίγο, Λάμπη.

Ἡ κόρη ἐξαναρώτησε καί δεύτερη καί τρίτη φορά. Καί τότε μέ ἕνα πήδημα τό παλληκάρι βρέθηκε κοντά της. Ἄρπαξε τό τουφέκι καί ἥσυχο, καθώς εἶχε τραβηχθῆ, ἐξανάρχισε τόν πόλεμο.

Ἀμίλητη ἡ Σουλιωτοπούλα ἐπῆγε παραπίσω καί ἔπεσε.

Καί ὁ πόλεμος ἐβαστοῦσε ...

Πηγή: "Μεγάλα Χρόνια" 1930

(Ἀναγνωστικόν Στ΄ Δημοτικοῦ 1964)

Επιμέλεια: Αντιύλη, Ι. Ναός Αγ. Βασιλείου, Πρέβεζα.

Σαν σήμερα 30-3

 598: Οι Άβαροι λύνουν την πολιορκία της βυζαντινής πόλης Τόμις. Ο ηγέτης τους, Βαϊανός Α’, υποχωρεί βόρεια του ποταμού Δούναβη καθώς οι αβαροσλαβικές ορδές αποδεκατίζονταν από την πανώλη.

1282: Ο λαός της Σικελίας επαναστατεί εναντίον του βασιλιά Καρόλου του Ανδεγαυού και των Γάλλων κατακτητών. Η εξέγερση, που συνοδεύεται από σφαγές, θα μείνει στην ιστορία ως Σικελικός Εσπερινός.

1814: Οι σύμμαχοι καταλαμβάνουν το Παρίσι, βάζοντας τέλος στην επί δεκαετία κυριαρχία του Ναπολέοντα στην Ευρώπη.

1815: Ο Ζοακίμ Μιρά εκδίδει τη Διακήρυξη του Ρίμινι, η οποία θα εμπνεύσει αργότερα την Ιταλική Ενοποίηση.

1822: Οι Τούρκοι σφάζουν τους κατοίκους της Χίου, ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων σε όλη την Ευρώπη  .

1841: Ιδρύεται η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. Πρώτος διοικητής της αναλαμβάνει ο Γεώργιος Σταύρου.

1856: Τερματίζεται ο Κριμαϊκός Πόλεμος με την υπογραφή της Συνθήκης των Παρισίων.

1863: Ο Γεώργιος Α’ χρίζεται βασιλιάς της Ελλάδας. 

1867: Οι Ρώσοι πουλάνε την Αλάσκα στην Αμερική για 7,2 εκατομμύρια δολάρια, μην ξέροντας ότι κάτω από τους πάγους κρύβεται μαύρος χρυσός. Τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης κατηγορούν την κυβέρνηση ότι διασπάθισε το δημόσιο χρήμα για να αγοράσει ένα παγόβουνο.

1870: Βρετανοί περιηγητές και ένας Ιταλός διπλωμάτης συλλαμβάνονται στο Πικέρμι και κρατούνται ως όμηροι από τη συμμορία των αδελφών Αρβανιτάκη. Οι ληστές απαιτούν χρήματα για να απελευθερώσουν τους ομήρους. Το επεισόδιο θα λήξει στις 9 Απριλίου με τη Σφαγή στο Δήλεσι.

1889: Ο Χαρίλαος Τρικούπης καταθέτει στη Βουλή των Ελλήνων το όνειρό του για την ένωση Ρίου – Αντιρρίου. Θα γίνει πραγματικότητα 115 χρόνια μετά, στις 12 Αυγούστου 2004, παραμονή έναρξης των Ολυμπιακών της Αθήνας, οπότε η γέφυρα θα παραδοθεί στην κυκλοφορία. Πρώτοι τη διέσχισαν στις 8 Αυγούστου 2004 οι λαμπαδηδρόμοι που μετέφεραν την Ολυμπιακή φλόγα στην Αθήνα.

1952: Ο Νίκος Μπελογιάννης και οι σύντροφοί του, Νίκος Καλούμενος, Δημήτρης Μπάτσης, Ηλίας Αργυριάδης, εκτελούνται στο πάρκο Γουδή, πίσω από το νοσοκομείο «Σωτηρία». Στις 15 Φεβρουαρίου 1952, στο δεύτερο μέρος της πολύκροτης δίκης, ο Μπελογιάννης ενώπιον του Διαρκούς Στρατοδικείου Αθηνών, αντικρούει όλες τις κατηγορίες περί κατασκοπείας. Όλες οι προσπάθειες και οι διεθνείς πιέσεις για απόδοση χάριτος απέβησαν άκαρπες. Στις 30 Μαρτίου ο βασιλικός επίτροπος, συνταγματάρχης Αθανασούλας, ανακοινώνει στους τέσσερις άνδρες ότι η αίτηση χάριτος απορρίφθηκε και στις 4:12 π.μ. Κατά της απόφασης μειοψήφησε ο στρατοδίκης Γεώργιος Παπαδόπουλος, ο μετέπειτα δικτάτορας. Τα άσχημα μαντάτα ταξιδεύουν γρήγορα μέχρι το στρατόπεδο συγκέντρωσης πολιτικών κρατουμένων στον Αϊ Στράτη, όπου ζει εξόριστος ο κορυφαίος ποιητής του λαού μας, Γιάννης Ρίτσος. Την ίδια μέρα της εκτέλεσης θα γράψει το ποίημα «Ο Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο». 

1961: Μονογράφεται η συμφωνία σύνδεσης της Ελλάδας με την ΕΟΚ.

1968: Ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος λανσάρει το σύνθημα «Ελλάς, Ελλήνων, Χριστιανών» και το συνοδεύει με τη διαγραφή των αγροτικών χρεών.

1981: Ο Τζον Χίνκλεϊ αποπειράται να δολοφονήσει έξω από ξενοδοχείο της Ουάσινγκτον τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ρόναλντ Ρίγκαν. Ο Αμερικανός πρόεδρος τραυματίζεται σοβαρά στο στήθος, αλλά διασώζεται.

1983: Τίθενται σε ισχύ στην Ελλάδα το πενθήμερο και οι 40 ώρες εργασίας για τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα.

1983: Τίθενται σε ισχύ στην Ελλάδα το πενθήμερο και οι 40 ώρες εργασίας για τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα.

περισσότερα εδώ

ΤΡΙΑ ΦΟΒΕΡΑ ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙΡΩΝ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ. + π.Αυγουστίνος Καντιώτης.

 

Ένα πανάρχαιο Έθνος δημιούργησε κράτος – 200 χρόνια μετά, ερωτήματα και απαντήσεις για την Εθνεγερσία

Του Σπύρου Παν. Κανελλόπουλου *

Επιτρέψτε μου να καταθέσω ερωτήματα, σκέψεις και προβληματισμούς με αφορμή τη διακοσιοστή επέτειο της Εθνεγερσίας του 1821, την Ελληνική Επανάσταση. Μια Επανάσταση που δεν πραγματοποιήθηκε «από το πουθενά». Χρειάστηκαν πλήθος ενεργειών και αποτυχημένων ενόπλων κινημάτων, κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, ώστε να κερδίσει το Γένος μας, το Έθνος μας την ελευθερία του.

Ιδού το πρώτο ερώτημα: Αν δεν συνέβαινε η Γαλλική επανάσταση και ο Διαφωτισμός, θα επαναστατούσαν οι Έλληνες το 1821;

Γνωρίζετε τη Χειμάρρα; Την ελληνική πόλη της Βορείου Ηπείρου που κατοικείται και σήμερα από Έλληνες, αλλά ανήκει στην αλβανική επικράτεια;

Από το 1576 (16ος αιώνας), οι Έλληνες κάτοικοι τής Χειμάρρας πραγματοποίησαν πολλά αποτυχημένα κινήματα. Αξιοσημείωτο είναι ότι το 1581, μην αντέχοντας το παιδωμάζωμα, απηύθηναν έκκληση στον Πάπα Γρηγόριο ΙΓ’ να τους βοηθήσει γράφοντάς του: «Να λυτρώσεις ημάς και τα παιδιά μας, όλης της Γρετζίας (εννοούν Γραικίας, δηλαδή Ελλάδας), όπου καθημερινώς τα παίρνουν οι ασεβείς και τα κάνουν Τουρκόπουλα».

 

Γνωρίζετε –έστω κι ακουστά- τον Διονύσιο τον Φιλόσοφο;

Ο Διονύσιος ο Φιλόσοφος, το 1563 (16ος αιώνας) αναδείχθηκε Μητροπολίτης Λάρισας, μεταφέροντας την έδρα του στην Τρίκκη (Τρίκαλα). Σε πολύ νεαρή ηλικία, έφυγε στην  Πάδοβα  για σπουδές στην Ιατρική, Φιλοσοφία, Φιλολογία, Λογική, Αστρονομία και Ποίηση! Γι’ αυτό ονομάστηκε και   Φιλόσοφος! Το 1600 κήρυξε Επανάσταση στα Άγραφα, από το Μοναστήρι της Παναγίας Τατάρνης,  με το σύνθημα: «Τρίκκη,  Βυζάντιον  ανακτήσει»!  Το 1611 και αφού συνεννοείται με τον  Μητροπολίτη Ματθαίο των Ιωαννίνων και άλλους Γιαννιώτες, μαζί με τους Παραμυθιώτες Λάμπρο και Γιώργο Ντελή και επικεφαλής πλήθους, οπλισμένου με αγροτικά εργαλεία, ορμά τη νύχτα της 10ης προς 11ης  Σεπτεμβρίου 1611 στα Γιάννενα! Οι Έλληνες Επαναστάτες του Διονυσίου επιτίθενται στην λεγόμενη συνοικία Καλούτσιανη,  όπου διέμεναν τότε οι Τούρκοι και όπου βρισκόταν το Διοικητήριο, το οποίο έκαψαν. Στο τέλος όμως, οι επαναστάτες απέτυχαν!  Οι Τούρκοι συνέλαβαν τον Διονύσιο το Φιλόσοφο, τον όποιο έγδαραν –κυριολεκτικά- ζωντανό. Το γδαρμένο δέρμα του Διονυσίου, το γέμισαν με άχυρα και το περιέφεραν σε όλες τις πόλεις καθ’ οδόν προς την Κωνσταντινούπολη, λέγοντας ότι, αυτό ήταν ότι απέμεινε από τον Επαναστάτη «Διονύσιο τον Σκυλόσοφο», όπως τον αποκαλούσαν υβριστικά οι βάρβαροι! Ογδόντα από τους επαναστάτες των οποίων ηγείτο ο Διονύσιος, συλλαμβάνονται και εκτελούνται με αποκεφαλισμό, οι δε Λάμπρος και Δεληγιώργης (Ντεληγιώργης), δένονται σε πασσάλους και πυρπολούνται!

Γνωρίζετε περιοχές όπως η πόλη της Άρτας, η Ακαρνανία (τμήμα του νομού Αιτωλοακαρνανίας);

Το 1586 (16ος αιώνας), ο Θεόδωρος Γρίβας, Αρματολός της Βόνιτσας και του Λούρου,  κήρυξε την επανάσταση στην Ακαρνανία και στην Ήπειρο. Την ίδια εποχή επαναστατούν οι αρματολοί της Ηπείρου, Πούλιος Δράκος και Μάλαμας ή Μαλάμης. Οι δε αδελφοί Θεόδωρος και Γκίνης Μπούρας από το Ξηρόμερο, ηγήθηκαν κινήματος και σφαγής εναντίον των Τούρκων της Βόνιτσας. Το κίνημα κατεστάλη από τις τουρκικές δυνάμεις που κατέφθασαν από την Θεσσαλία και οι αδελφοί Θεόδωρος και Γκίνης Μπούρας έχασαν τη ζωή τους.

Γνωρίζετε τη Λέσβο;

Το δημοτικό τραγούδι «Της Άγια – Σοφιάς», που είναι του 15ου αιώνα, λίγο μετά την Άλωση της Πόλης, το 1453 και μεταξύ άλλων λέει: «Σώπασε κυρά Δέσποινα, και μην πολυδακρύζεις, πάλι με χρόνους, με καιρούς, πάλι δικά μας θα ‘ναι», εκφράζει την πεποίθηση για την έναρξη απελευθερωτικού αγώνα. Εννέα χρόνια μετά την πτώση της Kωνσταντινουπόλεως, το 1462, επαναστατεί η Λέσβος, η οποία και απελευθερώνεται. Το επόμενο όμως έτος, το 1463, αποβιβάζονται στο νησί 10.000 Οθωμανοί στρατιώτες οι οποίοι κατασφάζουν τους κατοίκους.

Μπορούμε να απαριθμήσουμε πολλά κινήματα των Ελλήνων κατά την τουρκοκρατία. Πολλά από αυτά ήταν τοπικού χαρακτήρα κι άλλα εντάσσονταν στα πλαίσια συμφερόντων των τότε ευρωπαϊκών δυνάμεων. Μεγάλη σημασία όμως έχει πως, σε τούτο τον τόπο οι κάτοικοί του έφεραν στην ψυχή τους -ως άσβεστη φλόγα- την αρχαία ελληνική «σκουριά» και το μεγαλείο της Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινουπόλεως. Γι’ αυτό με κάθε ευκαιρία επαναστατούσαν!

Ο Κωνσταντίνος Σάθας και άλλοι ιστορικοί έχουν καταγράψει δεκάδες επαναστατικά κινήματα επί Τουρκοκρατίας, πολύ πριν απ’ τον Διαφωτισμό και τη Γαλλική Επανάσταση. Τα ιδανικά, ήταν η Ορθοδοξία, η απελευθέρωση όλων των ελληνικών τόπων και η διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού. Οι πρόγονοί μας, ουδέποτε έχασαν τη συνείδηση τής ταυτότητάς τους. Ιεροκήρυκες μιλούσαν συνεχώς για Αρχαία Ελλάδα και τη Βυζαντινή Ρωμιοσύνη. Σε κρυφά και φανερά σχολεία, τα παιδιά διδάσκονταν αρχαίους συγγραφείς, ο λαός διάβαζε μετά μανίας τη «Φυλλάδα του Μεγαλέξανδρου». Οι αρχαίοι Έλληνες ήταν ζωγραφισμένοι στον νάρθηκα πολλών ναών και η Μεγάλη Ιδέα κρατούσε την ελπίδα ζωντανή.

Των Ελλήνων οι Κοινότητες, στο υπόδουλο Γένος και στην Διασπορά, υπήρξαν προέκταση της ενορίας. «Είτε με την Αρχαιότητα, είτε με Ορθοδοξία, των Ελλήνων οι Κοινότητες φτιάχνουν άλλο Γαλαξία». Αυτό στιχουργεί πολύ εύστοχα σε τραγούδι του ο Διονύσης Σαββόπουλος. Με επίκεντρο τις εκκλησίες, ο υπόδουλος Ελληνισμός οργάνωνε την αυτοδιοίκησή του και εξέλεγε δημοκρατικά τους προκρίτους του.

Ο Διαφωτισμός ήταν πνευματικό κίνημα, που τοποθετείται στα τέλη του 17ου και αρχές του 18ου αιώνα, αρχικά στη Γαλλία. Οι Έλληνες που επηρεάσθηκαν από τον Διαφωτισμό ήσαν επιλεκτικοί και όχι τυφλοί αντιγραφείς. Οι πνευματικές προϋποθέσεις του 1821, βασίζονται στο μπόλιασμα της ελληνορθόδοξης παράδοσης του λαού μας με αντιλήψεις που ήλθαν από τη Δύση. Ο Ελληνισμός δεν ήταν ποτέ κλεισμένος στο καβούκι του. Οι κληρικοί και λαϊκοί, διάβαζαν, ταξίδευαν, είχαν ενημέρωση, παρά τη δουλεία που βίωναν. Η σύνθεση αυτή ονομάσθηκε Ελληνικός Διαφωτισμός και έχει σημαντικές διαφορές από τον Ευρωπαϊκό Διαφωτισμό.

Ενώ το πρώτο Σύνταγμα της Γαλλικής Επανάστασης προβλέπει δημόσια παιδεία μόνον για τα αγόρια, ο Ρήγας Βελεστινλής στο δικό του Σύνταγμα προσθέτει και τη δημόσια παιδεία για τα κορίτσια. Οι Ορθόδοξες χριστιανικές καταβολές του, τον βοηθούν να προσλαμβάνει κριτικά τα γαλλικά διδάγματα.

Ο Αδαμάντιος Κοραής, ο οποίος έζησε πολλά χρόνια στο Παρίσι, άσκησε αυστηρή κριτική στη Γαλλική Επανάσταση για την άλογη βία, τις αθεϊστικές ιδέες της και τις αντιχριστιανικές ενέργειές της.

Αβίαστα λοιπόν μπορούμε να συμπεράνουμε:

• Η εθνική συνείδηση δεν περίμενε τους Ευρωπαίους Διαφωτιστές για να… αναγεννηθεί.
• Ο πόθος των Ελλήνων για Ελευθερία, δεν καρτερούσε κανέναν Διαφωτισμό για να εκφραστεί.
• Η Επανάσταση του 1821, υπήρξε –κυρίως- τέκνο όλων των αποτυχημένων κινημάτων και του πόθου του λαού μας για Ελευθερία!

Προϋπήρξαν, της Επανάστασης, οι αγώνες του Κατσαντώνη, τα Ορλωφικά με τον Λάμπρο Κατσώνη, οι χιλιάδες Νεομάρτυρες! Υπήρξαν όμως και τα δημοτικά τραγούδια πλάι στους Θρήνους της Αλώσεως αδιάψευστοι μάρτυρες της ιδιοσυστασίας του έθνους μας.

Ιδού το δεύτερο ερώτημα:  Είναι αληθές ότι, όπως με το πρώτο σύνταγμα της Αμερικής (ψηφίστηκε το 1787 και επικυρώθηκε το 1788), έτσι και με το σύνταγμα της επαναστατημένης Ελλάδας, ένας λαός ή ένα έθνος εγκαινιάζει την ύπαρξή του;

Λάθος, μέγα λάθος να ισχυρίζονται κάποιοι πως, η Επανάσταση τού 1821 δημιούργησε τον Ελληνικό λαό, δημιούργησε το Ελληνικό Έθνος.

Όλοι αυτοί που υποστηρίζουν κάτι τέτοιο ξεχνούν ή αγνοούν τα παρακάτω:

• Τον φιλόσοφο, Γεώργιο Γεμιστό  (1355 – 1452),  που επέλεξε για τον εαυτό του το παρώνυμο Πλήθων (ώστε να θυμίζει το όνομα Πλάτων), που δίδασκε:  «Εσμέν Έλληνες το γένος, ως η τε φωνή και η πάτριος παιδεία μαρτυρεί».
• Το Πάριο Χρονικό, που αναφέρει ότι, οι Έλληνες ονομάζονταν πρώτα Γραικοί. Διαβάζουμε στο Πάριο Χρονικό: «πρώτον μεν Γραικοί, νυν δε Έλληνες». Να σημειώσω ότι το Πάριο Χρονικό είναι αρχαίο Ελληνικό επιγραφικό κείμενο, που βρέθηκε σε μια επιτύμβια στήλη στην Πάρο και εξιστορεί γεγονότα και χρονολογίες, του ελλαδικού χώρου, από το 1581 π.Χ. μέχρι το 264 π.Χ.!
• Στους Ησίοδο, Πίνδαρο, Ηρόδοτο, Πλάτωνα, κ.ά. εμφανίζονται κατά κόρον οι λέξεις Έλλην, ελληνικός για όσους είχαν κοινή ελληνική καταγωγή, γλώσσα, θρησκεία κι έθιμα.

Άρα, είναι –τουλάχιστον- ατόπημα η άποψή για τη γέννηση του Ελληνικού Έθνους από την Επανάσταση του 1821.  Το Ελληνικό Έθνος υπήρχε αιώνες πριν. Το πρώτο Σύνταγμα της Επιδαύρου δεν εγκαινιάζει την ύπαρξη του Ελληνικού Έθνους, αλλά την ελευθερία και ανεξαρτησία του! Το κείμενο του Συντάγματος, αναφέρει: «Το Ελληνικό Έθνος το υπό φρικώδη Οθωμανικήν δυναστεία, μη δυνάμενον να φέρη τον βαρύτατον και απαραδειγμάτιστον ζυγόν της τυραννίας και αποσείσαν αυτόν με μεγάλας θυσίας, κυρύττει σήμερον δια των Νομίμων Παραστατών του εις Εθνική συνηγμένων Συνέλευσιν ενώπιον Θεού και ανθρώπων την πολιτικήν αυτού Ύπαρξιν και Ανεξαρτησίαν».  Άλλο όμως πολιτική ύπαρξη και άλλο σκέτη ύπαρξη.

Άρα, με την Ελληνική Επανάσταση συνέβη το εξής απλό:

• Ένα πανάρχαιο Έθνος δημιούργησε κράτος.
• Ένα πανάρχαιο έθνος εγκαινίασε την πολιτική του ύπαρξη με πολλά ακόμη αλύτρωτα εδάφη!

Ο Ρήγας ο Βελεστινλής, ήλθε σε επαφή με τον ευρωπαϊκό  Διαφωτισμό. Δεν τον αντέγραψε όμως, αλλά τον συνέθεσε με την Ελληνική παράδοση. Συνέθεσε, ο Ρήγας Φεραίος, τα ιδεολογικά ρεύματα της Ευρώπης με την κληρονομιά της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (Βυζάντιο), με τα δημοτικά τραγούδια, με τους Θρήνους της Αλώσεως, με τα αρχαία αποφθέγματα, με τις λαϊκές παροιμίες!

• Γι’ αυτό, όπως γράφει ο Γάλλος ιστορικός, Πουκεβίλ: «Οι Έλληνες πολεμούσαν έχοντας στα χείλη τους τις τρομερές στροφές του Ρήγα».
• Γι’ αυτό, ο αγωνιστής του 1821, δικαστής και ιστορικός Γεώργιος Τερτσέτης,  χαρακτήρισε τον Θούριο ως: «Το ιερότερο άσμα της φυλής μας».
• Γι’ αυτό, ο συγγραφέας Δημήτριος Φωτιάδης, είχε γράψει ότι: «Όσοι από τους Ιερολοχίτες στο Δραγατσάνι δεν βρήκαν το θάνατο στη μάχη παρά πέσανε στα χέρια των τυράννων, τραγουδάγανε το Θούριο όταν τους οδηγούσαν να τους σφάξουν».
• Γι’ αυτό, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, είχε πει για τον Ρήγα: «Εστάθη ο μεγαλύτερος ευεργέτης της φυλής μας. Το μελάνι του θα είναι πολύτιμο ενώπιον του Θεού, όσο το αίμα του άγιο».

Υπάρχει όμως λόγος για πολλές κουβέντες; Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης απαντά στους αναθεωρητές – εθνομηδενιστές, με όσα αναφέρει στην ομιλία του προς τους μαθητές στην Πνύκα, τον Οκτώβριο του 1838.  Λέει μεταξύ άλλων:

• «Εις τον τόπο τούτο, οπού εγώ πατώ σήμερα, επατούσαν και εδημηγορούσαν τον παλαιό καιρό άνδρες σοφοί, και άνδρες με τους οποίους δεν είμαι άξιος να συγκριθώ και ούτε να φθάσω τα ίχνη των. Εγώ επιθυμούσα να σας ιδώ, παιδιά μου, εις την μεγάλη δόξα των προπατόρων μας…».
• «Εις τον τόπον, τον οποίον κατοικούμε, εκατοικούσαν οι παλαιοί Έλληνες, από τους οποίους και ημείς καταγόμεθα και ελάβαμε το όνομα τούτο.»
• «Πρέπει να φυλάξετε την πίστη σας και να την στερεώσετε, διότι, όταν επιάσαμε τα άρματα, είπαμε πρώτα υπέρ πίστεως και έπειτα υπέρ πατρίδος. Όλα τα έθνη του κόσμου έχουν και φυλάττουν μία Θρησκεία.»

Ο Κολοκοτρώνης λοιπόν, διατυπώνει την πίστη του για την αρχαία καταγωγή των τότε Ελλήνων, για την ύπαρξη του Έθνους, δηλαδή, πριν την πολιτική του συγκρότηση σε κράτος. Αναδεικνύει μάλιστα και τον χαρακτήρα της Επανάστασης ως Θρησκευτικής, Εθνικής και Πατριωτικής

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης απαντά στους αναθεωρητές – εθνομηδενιστές και μέσα από τα απομνημονεύματά του.  Λέει μεταξύ άλλων:  «Η επανάστασις η εδική μας δεν ομοιάζει με καμμιάν απ’ όσες γίνονται την σήμερον εις την Ευρώπην. Της Ευρώπης αι επαναστάσεις εναντίον των διοικήσεών των είναι εμφύλιος πόλεμος. Ο εδικός μας πόλεμος ήτο ο πλέον δίκαιος, ήτο έθνος με άλλο έθνος, ήτο με ένα λαόν, …».  Και συνεχίζει: « Ούτε ο Σουλτάνος ηθέλησε ποτέ να θεωρήσει τον ελληνικόν λαόν ως λαόν, αλλ’ ως σκλάβους».

Ο Κολοκοτρώνης, όταν λέει για τις επαναστάσεις στην Ευρώπη, εννοεί κυρίως τη Γαλλική. Διευκρινίζει με άλλα λόγια ότι, η Ελληνική Επανάσταση δεν αντέγραψε την Γαλλική του 1789, διότι οι Γάλλοι πολέμησαν μεταξύ τους σε εμφύλιο πόλεμο, ενώ οι Έλληνες εξεγέρθηκαν εναντίον κατακτητή αλλοεθνούς και αλλοθρήσκου. Οι εξεγερμένοι Γάλλοι, είχαν αντίπαλο τότε τον ανώτερο Ρωμαιοκαθολικό κλήρο, ο οποίος είχε αποκτήσει υπερβολικά οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα σε ένα φεουδαρχικό καθεστώς. Οι Έλληνες επαναστάτες αγωνίσθηκαν υπό την Εκκλησία, για την Εκκλησία, μαζί με την Εκκλησία, ανεμίζοντας σημαίες με θρησκευτικά σύμβολα! Το μαρτυρεί αυτό και το πρώτο Σύνταγμα της ελεύθερης Ελλάδος, στο οποίο τίθεται ως αποκλειστική προϋπόθεση της Ελληνικότητας, η Πίστη στο Χριστό:  «Όσοι αυτόχθονες κάτοικοι της Επικρατείας της Ελλάδος πιστεύουσιν εις Χριστόν, εισίν Έλληνες, και απολαμβάνουσι άνευ τινός διαφοράς όλων των πολιτικών δικαιωμάτων.»! Βέβαιως προβλέπεται και το δικαίωμα αλλοθρήσκων να τελούν τα μυστήριά τους: «Η επικρατούσα θρησκεία εις την Ελληνικήν επικράτειαν είναι η της Ανατολικής Ορθοδόξου του Χριστού Εκκλησίας, ανέχεται όμως η Διοίκησις της Ελλάδος πάσαν άλλην θρησκείαν, και αι τελεταί και ιεροπραγίαι εκάστης αυτών εκτελούνται ακωλύτως».

Σε αυτό το κείμενο –και θέλοντας να τιμήσω τον Αγώνα των Ελλήνων για ελευθερία-  κατέθεσα τις απόψεις μου επικαλούμενος γεγονότα και γραφές. Αποφάσισα αυτή την καταγραφή, ασπαζόμενος το πνεύμα των λόγων τού Μακρυγιάννη που έγραψε στα απομνημονεύματά του: «Όταν μου πειράξουν την πατρίδα και τη θρησκεία μου, θα μιλήσω, θα ‘νεργήσω  κι  ό,τι θέλουν ας μου κάνουν».

Πολλά περιστατικά, τα τελευταία χρόνια, θίγουν την πατρίδα και τη θρησκεία μου. Σας καταθέτω αυτό το κείμενο αντιδρώντας στην προσπάθεια της εθνικής μας αποδόμησης.

Μιλώ, ενεργώ, αντιδρώ στον εθνομηδενισμό όλων των αποχρώσεων που υπαγορεύει η παγκοσμιοποίηση.

ΜΟΝΟ ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΑΡΜΟΖΕΙ ΣΤΗΝ ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑ
ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΘΑΝΑΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ!!!

* Σπύρος  Παν.  Κανελλόπουλος

Διαχειριστής του ιστολογίου «Βούλομαι, εκφράζομαι και έτσι υπάρχω!»

( https://agras1907.blogspot.com/ )

Καθηγητής Μαθηματικών Δ.Ε. – Ειδικός Παιδαγωγός

Ταμίας Εκτελεστικής Επιτροπής της Δ.Α.Κ.Ε. Καθηγητών Δ.Ε.

Μέλος Δ.Σ. Κοινωνικού Πολυκέντρου της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.

Τέως ταμίας Δ.Σ.  ΚΕ.ΜΕ.ΤΕ. της Ο.Λ.Μ.Ε.

https://www.antibaro.gr/article/29937

Μυστική Ελλάδα: Το πέρασμα της Κατάρας & το χωριό Καβαλάρης

 

Το πέρασμα της Κατάρας

Μυστική Ελλάδα: Ορεινή διάβαση Κατάρας – Κάμπος του Δεσπότη

Η ορεινή διάβαση της Κατάρας είναι ένα από τα χειρότερα κομμάτια του επαρχιακού οδικού δικτύου. Παρ’ όλα αυτά τα καλοκαίρια διασχίζεται από πολλούς οδηγούς όπου τους μαγεύει το τοπίο του. Τον χειμώνα όμως έχει δύσκολες καιρικές συνθήκες δίνοντας κακή ποιότητα στον δρόμο όπου αιτιολογούν πλήρως το όνομα του κυριότερου άξονα που συνδέει την πρωτεύουσα της Ηπείρου με την υπόλοιπη Ελλάδα.

Η ορεινή διάβαση της Κατάρας

Το όνομα του λέγεται ότι προήλθε από τον εξής θρύλο: Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας την περίοδο του 1800, ένας κρυφοχριστιανός γέροντας δεσπότης από τα Ιωάννινα, μέσα από όραμα, κλήθηκε να επισκεφθεί μια Μονή των Μετεώρων στην Καλαμπάκα. Ο γέροντας ξεκίνησε να ετοιμάζεται για το ταξίδι του, το οποίο ταξίδι φαινόταν ότι θα είναι αρκετά δύσκολο λόγω πολικού ψύχους. Είχε παγώσει μέχρι και ολόκληρη η λίμνη των Ιωαννίνων. Έτσι την επόμενη μέρα, ντυμένος με βαριά και ζεστά ρούχα ξεκίνησε για το ταξίδι του.

Στην αρχή όλα κυλούσαν ομαλά μιας και ο γέροντας αντιμετώπιζε μόνο το κρύο και το χιόνι που είχε καλύψει τον δρόμο. Περπατώντας με αργούς ρυθμούς έφτασε την επόμενη μέρα στο Μέτσοβο. Εκεί διανυκτέρευσε στο Χάνι όπου άκουσε τους ντόπιους να λένε ότι θα έρθει χιονοθύελλα. Την είχαν δει οι βοσκοί από τις κορυφές, να έρχεται από μακριά. Παρ’ όλα αυτά ο γέροντας δεν ήθελε να περιμένει εκεί. Είπε ότι είναι θέλημα θεού, και τα ξημερώματα του επόμενου πρωινού ξεκίνησε για τον προορισμό του, ελπίζοντας ότι θα διασχίσει την περιοχή πριν φτάσει η καταιγίδα. Όσο ταξίδευε, ο δρόμος γινόταν πιο δύσκολος και ανηφορικός. Όσο ανέβαινε το υψόμετρο τόσο η θερμοκρασία κατέβαινε κάτω από το 0. Ο γέροντας όμως δεν το έβαζε κάτω όσο δύσκολες και να ήταν οι συνθήκες. Αποφάσισε να συνεχίσει το τόλμημα του. Έτσι μετά από πολύ κόπο και περισσότερες ώρες πεζοπορίας κατάφερε να φτάσει στον αυχένα. Δηλαδή στο πιο ορεινό σημείο της διαδρομής: ένα στενό κομμάτι δρόμου ανάμεσα σε γκρεμούς και απόκρημνα ψηλά βουνά με άφθονο παγωμένο χιόνι. Δυστυχώς όμως, τον πρόλαβε η ανεμοθύελλα: Ο άνεμος είχε αρχίσει να γίνεται δυνατότερος, κάνοντας τα έλατα να λυγίζουν στο παγερό πέρασμα του, ενώ οι κρουνοί του ουρανού είχαν αρχίσει να ανοίγουν ρίχνοντας πηχτό παγωμένο χιόνι. Τα χέρια του είχαν καταπαγώσει και δεν ένιωθε καν το πρόσωπο του. Ο γέροντας όμως δεν το έβαζε κάτω και συνέχιζε.

«…το χιόνι που είχε καλύψει τον δρόμο»

Ο καιρός μετά από λίγο έγινε ακόμα πιο άγριος. Το χιόνι είχε καλύψει όλο του το παλτό και μαστίγωνε το σώμα του. Τελικά ο γέροντας λύγισε. «Αφού είναι θέλημα σου, ας χαθώ», είπε γονατιστός. Ξάφνου τον φύσηξε μεγάλος αέρας και ολόκληρος ο τόπος σείστηκε. Κατάλαβε ότι δεν έπρεπε να τα παρατήσει. Ψέλνοντας με τρεμάμενη φωνή και προσευχόμενος στον θεό του, σηκώθηκε και συνέχισε. Ένιωσε να καίει μέσα του μια περίεργη φλόγα η οποία τον ζέσταινε. Τελικά κατάφερε να περάσει ολόκληρη τη διάβαση σε μικρό χρονικό διάστημα χωρίς να νιώθει κρυωμένος ή ταλαιπωρημένος. Και μόλις πέρασε τον αυχένα, τον καταράστηκε για τις συνθήκες που επικρατούν εκεί και για το ότι εξαιτίας του πήγε να χάσει την πίστη του. Έπειτα αποφάσισε να ξεκουραστεί. Πήγε στο πλησιέστερο υψίπεδο και κοιμήθηκε. Το σημείο ονομάστηκε «Κάμπος του Δεσπότη» και λέγεται ότι μέχρι σήμερα το πνεύμα του προστατεύει όσους διαβαίνουν αυτόν τον δύσκολο δρόμο.

Μυστική Ελλάδα: Καβαλάρης περιοχή – Λίμνη Δοϊράνης

Στην ακριτική (και αληθινή) Βόρεια Μακεδονία, στους πρόποδες του όρους Κερκίνη και κοντά από την όμορφη λίμνη Δοϊράνης, βρίσκεται ένας οικισμός. Ο οικισμός «Καβαλάρη«. Πρόκειται για μια περιοχή με όμορφο φυσικό τοπίο και μια ιδιαίτερη παράδοση όσον αφορά την προέλευση του ονόματος της. Σύμφωνα λοιπόν με την λαϊκή ιστορία, την περίοδο της Τουρκοκρατίας, κατοικούσε στην περιοχή ένας Έλληνας ληστής. Ο ληστής αυτός είχε μεγάλη αγάπη για τους συμπατριώτες του και στόχος του ήταν να κάνει την ζωή των Τούρκων όσο το δυνατόν δυσκολότερη. Λήστευε τους προεστούς και σκότωνε πολλούς φρουρούς του Σουλτάνου. Δρούσε πάντα καβάλα στο άλογο του και οι Τούρκοι τον επικήρυξαν με αμοιβή πολλά χρυσά φλουριά.

Ο ληστής αυτός είχε μεγάλη αγάπη για τους συμπατριώτες του

Έτσι στην περιοχή, έγινε συγκέντρωση πολλών κεφαλοκυνηγών με σκοπό να τον σκοτώσουν. Έτσι κι έγινε, καθώς ο ληστής έπεσε σε μια ενέδρα που του είχαν στήσει 20 άτομα. Κατάφερε να εξολοθρεύσει πολλούς από αυτούς, αλλά τελικά έχασε τη μάχη και ξεψύχησε πάνω στο άλογο του. Οι κυνηγοί τον πήραν μαζί με το άλογο του και τον πήγαν στον Σουλτάνο, ο οποίος χαρούμενος τους πλήρωσε. Τώρα που ο Σουλτάνος είχε το πεδίο ελεύθερο, αποφάσισε να στείλει έναν αγαπημένο ανιψιό για να μαζέψει τους φόρους. Πράγματι την επόμενη μέρα ο ανιψιός του ξεκίνησε το ταξίδι του. Όταν έφτασε στον οικισμό ξεκίνησε την φριχτή λεηλασία: Η φρουρά του έκαιγε τα σπίτια, έκλεβε, σκότωνε τους άντρες και τα παιδιά και βίαζε τις γυναίκες.

Ένας γέροντας του χωριού φώναξε πανικοβλημένος κλαίγοντας : «Αχ βρε Καβαλάρη, μας υποσχέθηκες ότι μαζί μας πάντα θα είσαι. Τώρα που μας σκοτώνουν που ‘σαι;». Εκείνη τη στιγμή η γη σκίστηκε στα δυο και από μέσα πετάχτηκε ο Καβαλάρης. Σαν φάντασμα φωτεινό έπεσε με μανία πάνω στην τουρκική φρουρά και τη διέλυσε. Τέλος, άφησε ελεύθερο τον ανιψιό του Σουλτάνου, αφού πρώτα τον έβαλε να ορκιστεί ότι δεν θα ξαναπειράξει το χωριό τους.

Από τότε το χωριό ονομάστηκε «Καβαλάρης» προς τιμήν του ληστή που το έσωσε από την καταστροφή.

https://weirdsides.com/arthra-istories/mystiki-ellada-to-perasma-tis-kataras-to-chorio-kavalaris/