Συγγνώμη

 Αδελφοί μου αγαπημένοι,

με πόνο και συντριβή καρδίας στέκομαι ενώπιόν σας και σας ζητώ ταπεινά συγγνώμη.

Συγχωρέστε με αν σας λύπησα με λόγο ή με σιωπή, με σκέψη ή με οποιαδήποτε κίνηση της καρδιάς.

Αν φάνηκα σκληρός εκεί που έπρεπε να είμαι επιεικής.
Αν στάθηκα απόμακρος εκεί που χρειαζόταν μια αγκαλιά.
Αν άφησα τον εγωισμό μου να επισκιάσει την αγάπη.
Αν δεν τίμησα όπως όφειλα το πρόσωπό σας, που είναι γλυκιά εικόνα του αγαπημένου Θεού.

Ζητώ συγγνώμη για ό,τι φανερό και κρυφό βάρυνε τη σχέση μας·

για ό,τι ειπώθηκε και για ό,τι δεν ειπώθηκε,
για ό,τι έγινε και για ό,τι παραλείφθηκε.

Τίποτε δεν είναι πολυτιμότερο από τη μεταξύ μας ειρήνη και την εν Χριστώ ενότητα.

Γι’ αυτό, νοερά γονατίζω μπροστά σας και, από τα βάθη της ψυχής μου, σας ικετεύω: συγχωρέστε με.

Κι αν μπορείτε, εύχεστε για τη μετάνοιά μου και για την οικογένειά μου.

Με εν Χριστώ ειλικρινή, ταπεινή και καρδιακή αγάπη.

π. Ανδρέας Γκατζέλης