ΙΕΠ: Τα νέα προγράμματα σπουδών στα Θρησκευτικά για Δημοτικό, Γυμνάσιο και Λύκειο

Τα προγράμματα αφορούν σε αναδιαμόρφωση των Προγραμμάτων Σπουδών (ΠΣ) του 2017 ώστε αυτά να συμμορφώνονται με τις αποφάσεις του ΣτΕ και τα εισηγήθηκε η αρμόδια Επιστημονική Επιτροπή του ΙΕΠ

Διαγραφή εικόνων και τραγουδιών που δεν συνδέονται με το μάθημα των Θρησκευτικών και αλλαγή εξωφύλλων σε βιβλία του μαθήματος των θρησκευτικών που θα έχει βασική μορφωτική αποστολή την ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης των μαθητών και των μαθητριών, περιλαμβάνουν τα νέα προγράμματα σπουδών που βάζουν τέλος στις εντάσεις που δημιουργήθηκαν τα τελευταία χρόνια.
Το μάθημα των Θρησκευτικών ως οργανικό μέρος της σχολικής Εκπαίδευσης περιγράφεται στα νέα Προγράμματα Σπουδών στα Θρησκευτικά Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου που έδωσε στη δημοσιότητα η Επιστημονική Επιτροπή του ΙΕΠ αργά το βράδυ της Παρασκευής.

Τα προγράμματα αφορούν σε αναδιαμόρφωση των Προγραμμάτων Σπουδών (ΠΣ) του 2017 ώστε αυτά να συμμορφώνονται με τις αποφάσεις του ΣτΕ και τα εισηγήθηκε η αρμόδια Επιστημονική Επιτροπή του ΙΕΠ, με τρία κείμενα τα οποία διαβιβάστηκαν στην υπουργό Παιδείας Ν. Κεραμέως.Η Επιστημονική Επιτροπή υπέβαλε στη διοίκηση του ΙΕΠ τα νέα αναθεωρημένα Προγράμματα Σπουδών για το Δημοτικό, το Γυμνάσιο και το Λύκειο τα οποία εγκρίθηκαν ομόφωνα.
Η βασική φιλοσοφία οικοδομήθηκε στο σκεπτικό: "Το Πρόγραμμα Σπουδών του μαθήματος των Θρησκευτικών οικοδομείται με βάση τη θρησκευτική παράδοση του τόπου, δηλ. την παράδοσητης Ορθόδοξης Εκκλησίας, όπως αυτή θεμελιώθηκε στη Βίβλο, σαρκώθηκε στη ζωή των αγίων Πατέρων της και αποτυπώθηκε στα μνημεία του πολιτισμού. Άλλωστε, η θεολογία, η ζωή, ο τρόπος σκέψης αλλά και ο πολιτισμός που γεννήθηκε και αναπτύχθηκε μέσα στους κόλπους τηςΟρθόδοξης Εκκλησίας, συνιστούν διαστάσεις οι οποίες συνέβαλαν, μεταξύ των άλλων, στη διαμόρφωση της ιστορίας και του πολιτισμού της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας. Με το σκεπτικό αυτό, η ζωή και η παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας αποτελούν παράμετρο του δημόσιου χώρου της ελληνικής πραγματικότητας.

Επιπλέον, ο Ορθόδοξος πολιτισμός και η γλώσσα του αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του πλαισίου της ελληνικής εκπαίδευσης, στην οποία ουσιαστικά συμβάλλουν, υποστηρίζοντας αποτελεσματικά τη θρησκευτική, γνωστική, πνευματική, κοινωνική, ηθική,ψυχολογική, αισθητική, και δημιουργική ανάπτυξη των ανθρώπων. Και ακριβώς για τον λόγο αυτό, το μάθημα των Θρησκευτικών εντάσσεται στον κανόνα των υποχρεωτικών σχολικών μαθημάτων του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος. Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, το μάθημα των Θρησκευτικών αποτελεί ένα μάθημα παιδείας και Ορθόδοξης Χριστιανικής παράδοσης".
Όπως τονίζεται το «μάθημα των Θρησκευτικών εντάσσεται στον κανόνα των υποχρεωτικών σχολικών μαθημάτων, τα οποία διδάσκονται στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Η οργάνωση και η λειτουργία του θεμελιώνονται στο Σύνταγμα της Ελλάδας, στους νόμους του κράτους και τις αποφάσειςτου ΕΔΔΑ. Βασική μορφωτική αποστολή του μαθήματος των Θρησκευτικών είναι η ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης των μαθητών και τωνμαθητριών.
Στην υποχρεωτική Εκπαίδευση (Δημοτικό-Γυμνάσιο) το μάθημα των Θρησκευτικών περιλαμβάνεται στο Ωρολόγιο Πρόγραμμα των τάξεων Γ’, Δ’, Ε’ και ΣΤ’ Δημοτικού και των τάξεων Α’, Β’ και Γ’ Γυμνασίου. Διδάσκεται δύο διδακτικές ώρες εβδομαδιαίως στις τάξεις αυτές. Λαμβάνοντας υπόψητη διδακτική μεθοδολογία, πάνω στην οποία βασίζεται η διδασκαλία του μαθήματος, επισημαίνεται ότι τα προσδοκώμενα μαθησιακά αποτελέσματα επιτυγχάνονται, όταν το μάθημα διδάσκεται για κάθε τμήμα σε συνεχόμενο δίωρο κάθε εβδομάδα.
Ο σκοπός της διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών

Όπως όλα τα διακριτά μαθήματα του σχολείου, ομοίως και το μάθημα των Θρησκευτικών ακολουθεί τις προδιαγραφές, βάσει των οποίων αναπτύσσεται η παιδαγωγική και εκπαιδευτική διαδικασία που υλοποιείται εντός του σχολείου• συνεπώς, διαφοροποιείται από την κατήχηση, η οποία και αποτελεί έργο της Εκκλησίας.
Με βάση τα παραπάνω, ο σκοπός της διδασκαλίας του Μαθήματος των Θρησκευτικών εντάσσεται αναπόσπαστα στον γενικό σκοπό τηςσχολικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα. Ως εκ τούτου, το μάθημα των Θρησκευτικών, όπως και όλα τα άλλα διακριτά μαθήματα, τα οποία ανήκουν στον κανόνα των σχολικών μαθημάτων, συμβάλλει ώστε οι μαθητές και οι μαθήτριες να καταστούν ελεύθεροι και υπεύθυνοι πολίτες, που σέβονται τιςαρχές της δημοκρατίας και των δικαιωμάτων του ανθρώπου.
Ειδικότερα, η διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών στο Δημοτικό και στο Γυμνάσιο θέτει ως σκοπό:
1. Να οικοδομήσει ένα στιβαρό μορφωτικό πλαίσιο/πεδίο γνώσης και κατανόησης της Ορθόδοξης Εκκλησίας, έχοντας ως γνώμονα τοαγιογραφικό-βιβλικό της υπόβαθρο, τη δογματική της διδασκαλία, την ηθική της, την εν Αγίω Πνεύματι εμπειρία της, και εν γένει τηνπαράδοσή της, ως πνευματικής και πολιτισμικής κληρονομιάς της Ελλάδας και της Ευρώπης, αλλά και ως ζωντανής πηγής έμπνευσης, πίστηςκαι ηθικής για τον σύγχρονο άνθρωπο.
2. Να συνεισφέρει δημιουργικά στην ανάπτυξη και καλλιέργεια της θρησκευτικής συνείδησης των Ορθόδοξων Χριστιανών μαθητών καιμαθητριών, και παράλληλα να συμβάλει στην ολόπλευρη ανάπτυξή τους (θρησκευτική, γνωστική, πνευματική, κοινωνική, ηθική, ψυχολογική,αισθητική, και δημιουργική).
3. Να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις και να προσφέρει τις ευκαιρίες, ώστε οι μαθητές και οι μαθήτριες να αναπτύξουν ικανότητες και επάρκειες– αλλά και διαθέσεις και στάσεις ζωής– που χαρακτηρίζουν τον θρησκευτικά εγγράμματο άνθρωπο, καλλιεργώντας παράλληλα την ηθική καικοινωνική του ευαισθησία απέναντι στις σύγχρονες προκλήσεις της εποχής μας.
4. Να παρέχει στους μαθητές και μαθήτριες του Γυμνασίου, σε διακριτές θεματικές ενότητες, ικανοποιητική κατάρτιση για τις εκφάνσεις τουθρησκευτικού φαινομένου, δηλαδή τις μεγάλες και ζωντανές θρησκείες του κόσμου, εφόσον αυτές στο πλαίσιό τους, θεωρούνται χώροιέκφρασης πίστης και ορισμένου ηθικού τρόπου ζωής αλλά και σε κάθε περίπτωση αποτελούν πηγές πολιτισμού
Η δομή και η λειτουργικότητα των ενοτήτων του Προγράμματος Σπουδών
Στο ΔΗΜΟΤΙΚΟ σε:
Α. Βιωματικές, Β. Ομαδικές, Γ. Δημιουργικής Έκφρασης, Δ. Επισκέψεις/Εκδηλώσεις/Δράσεις και Ε. Παιχνίδια και Ασκήσεις από Λογισμικά.
Στο ΓΥΜΝΑΣΙΟ σε:
Α. Βιωματικές, Β. Ομαδικές, Γ. Δημιουργικής Έκφρασης, Δ. Διαθεματικές και Ε. Επισκέψεις/Εκδηλώσεις/Δράσεις.Με αυτόν τον τρόπο, αφενός επιβεβαιώνεται στην πράξη η βασική θεώρηση του ΠΣ για τη μεταμορφωτική δυναμική της θρησκευτικήςεκπαίδευσης και, αφετέρου, παρέχεται στον/στην εκπαιδευτικό η δυνατότητα να ελέγχει αν κινείται ισορροπημένα, ώστε το μάθημα τωνΘρησκευτικών να συνδυάζει την κατάκτηση γνώσεων με τη βιωματική προσέγγισή τους, προς όφελος της ολόπλευρης και ιδιαίτερα της θρησκευτικής ανάπτυξης των μαθητών.
Συνοπτικά οι κύριες αλλαγές:
• Διαμόρφωση γενικών σκοπών σύμφωνα με τις αποφάσεις του ΣτΕ
• Αφαίρεση θεμάτων που δεν αφορούν την ορθόδοξη πίστη σε Δημοτικό, Α και Β΄ Γυμνασίου και Α΄ και Γ΄ Λυκείου
• Μείωση Προσδοκώμενων Μαθησιακών Αποτελεσμάτων (ΠΜΑ) κατ’ αντιστοιχία αφαίρεσης συγκεκριμένων θεματικών ενοτήτων, σύμφωνα με την απόφαση τουΣ.τ.Ε.
• Εναρμόνιση βιβλίου μαθητή και Θεματικών Ενοτήτων με το προτεινόμενο ΠΣ
• Αναδιάταξη ύλης και αντιμεταθέσεις κειμένων μεταξύ όλων των τάξεων
• Διαγραφή θεματικών ενοτήτων (ΘΕ) ή υποενοτήτων και πρόσθεση νέων ΘΕ, όπου δει, ή κατάτμηση ΘΕ σε μικρότερες
• Συγχώνευση ομοειδών ενοτήτων
• Εισαγωγή νέου υλικού (γραπτών και πολυτροπικών κειμένων), σε βιβλία από επιλεγμένες ενότητες παλαιοτέρων βιβλίων μαθητή αλλά και άλλες πηγές
• Τροποποίηση τίτλων
• Διαγραφή κειμένων, εικόνων, τραγουδιών, ποιημάτων για λόγους που συνδέονται όχι μόνο με τις αποφάσεις του Σ.τ.Ε. αλλά και αναθεωρητικά προς την εν γένει σχέση τους με το περιεχόμενο των ενοτήτων των μαθημάτων καθώς και λαμβάνοντας υπ’ όψιν την εμπειρία από την εφαρμογή τους κατά το προηγούμενο σχολικό έτος
• Μετατροπή του «Φακέλου Μαθητή» σε «Βιβλίο Μαθητή»
• Αλλαγή εξωφύλλων
• Διόρθωση αβλεπτημάτων, ορθογραφικών και συντακτικών λαθών, παραλείψεων κ.ο.κ.
Η Επιτροπή επιθυμεί να υπογραμμίσει ότι σέβεται το έργο των εμπειρογνωμόνων και τωνσυντακτών του υλικού για τον μαθητή που εργάστηκαν με ζήλο και αυταπάρνηση για τα ΠΣτου 2016 και του 2017.
Αναγνωρίζεται το έργο τους εξ επόψεως θεολογικής, διδακτικής καιπαιδαγωγικής προσέγγισης. Η οργάνωση και ανάπτυξη των περιεχομένων κρίθηκε αντίθετη με την ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης των Ορθόδοξων μαθητών και αποκλειστικάκαι μόνο γι’ αυτό το λόγο η επιτροπή οδηγήθηκε στην ουσιαστική αναθεώρηση τωνπεριεχομένων.
Το Μάθημα των Θρησκευτικών, μετά τις υποχρεωτικές αλλαγές ώστε να είναι απολύτως σύμφωνο με τις αποφάσεις του Σ.τ.Ε., επιδιώκει να παραμείνει ένα μάθημα γνώσης και όχι κατήχησης, ένα μάθημα για τον ορθόδοξο πολιτισμό που αφορά όλους όσοι κατοικούν στην Ελλάδα, ένα μάθημα σεβασμού προς τη διαφορετικότητα και τον άλλον, ένα μάθημα πουπαρέχει επαρκείς γνώσεις και για τις άλλες μεγάλες θρησκείες του τόπου και της εποχής μας.Πάνω απ’ όλα, όμως, παραμένει ένα μάθημα που υπηρετεί τον κεντρικό στόχο τουεκπαιδευτικού μας συστήματος δηλαδή να διαμορφώνει πολίτες με δημοκρατική συνείδησηκαι αξίες που γνωρίζουν ότι ζουν σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία. Γι’ αυτό και είναι ένα
μάθημα ανοιχτό, εντός του υποχρεωτικού πλαισίου που όρισε το Σ.τ.Ε..
Στο Δημοτικό-Γυμνάσιο, οι μαθητές «οικοδομούν ένα στιβαρό πεδίο γνώσης και κατανόησηςτης Ορθόδοξης Εκκλησίας», οι «Ορθόδοξοι μαθητές αναπτύσσουν και καλλιεργούν τη,θρησκευτική συνείδησή» τους και προσφέρονται «ευκαιρίες, ώστε οι μαθητές και οιμαθήτριες να αναπτύξουν ικανότητες και επάρκειες – αλλά και διαθέσεις και στάσεις ζωής– που χαρακτηρίζουν τον θρησκευτικά εγγράμματο άνθρωπο, καλλιεργώντας παράλληλα την ηθική και κοινωνική του ευαισθησία απέναντι στις σύγχρονες προκλήσεις της εποχής μας».
Στο Λύκειο το Μάθημα των Θρησκευτικών συμβάλλει: α) Στην ανάπτυξη και καλλιέργεια τηςθρησκευτικής συνείδησης των Ορθόδοξων Χριστιανών μαθητών και μαθητριών, β) Στον θρησκευτικό γραμματισμό των μαθητών και μαθητριών, με επίκεντρο τη Βίβλο, τα Δόγματα της Ορθόδοξης Εκκλησίας, την ηθική της διδασκαλία και γενικότερα την παράδοσή της, όπως έχει διατυπωθεί στο έργο των Πατέρων της και εκφραστεί διά των μνημείων του πολιτισμού.
Εν προκειμένω, ο θρησκευτικός γραμματισμός αποβλέπει και στην πρόσκτηση πληροφοριώνκαι γνώσεων για τις θρησκείες του κόσμου σε διακριτές θεματικές ενότητες, γ) Στηνκαλλιέργεια ανθρωπιστικής και Ελληνικής παιδείας, με έμφαση στα μορφωτικά αγαθά πουχρειάζεται να ανακαλύψει ο μαθητής ως απαραίτητη υποδομή για την ίδια του τη ζωή και δ)Στη γνωριμία και επικοινωνία με τον «άλλον», η οποία αποβλέπει στην καλλιέργεια τηςικανότητας για διάλογο και για σεβασμό απέναντι στην ετερότητα.
Η Επιτροπή, τέλος, περαιώνοντας το έργο της, φρονεί ότι τα ΠΣ, εκτός της συμφωνίας τους με τις επιταγές του Συντάγματος και τις αποφάσεις νομικών οργάνων (ΣτΕ, ΕΔΔΑ, ΑΠΔΠΧ), μπορούν να εφαρμοστούν αποτελεσματικά μόνον όταν λαμβάνεται η σχετική προς τούτο
πρόνοια από το κράτος. Στο πλαίσιο αυτό
• Υπενθυμίζεται ότι το μάθημα εξακολουθεί να είναι μονόωρο στην Στ’ Δημοτικού και θα πρέπει να επανέλθει ως δίωρο, ιδιαιτέρως όταν χάνονται αρκετές ώρες διδασκαλίας σε ορίζοντα έτους, από γεγονότα και συμβαίνοντα στη σχολική ζωή, προγραμματισμένα ή έκτακτα, όπως, εκπαιδευτικές επισκέψεις, αργίες, τυχόν απουσίες εκπαιδευτικών, σχολικές εορτές κ.λπ.
• Το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων (ΥΠΑΙΘ) οφείλει να εξετάσει σε βάθος επωφελείς τρόπους για την ομαλή, απρόσκοπτη, επιστημονικά άρτια αλλά και σύμφωνη προς τις σύγχρονες παιδαγωγικές μεθόδους διδασκαλία του μαθήματος των θρησκευτικών στο Δημοτικό Σχολείο, με τρόπο ώστε να πληρώνεται το πνεύμα του νομοθέτη για καλλιέργεια της θρησκευτικής συνειδήσεως των μαθητών.
• Το ΥΠΑΙΘ πρέπει, μέσω του ΙΕΠ, να προχωρήσει στην προκήρυξη για την εκπόνηση νέων Προγραμμάτων Σπουδών του Μαθήματος των Θρησκευτικών, όπως θα πράξει για όλα τα μαθήματα καθώς τα προτεινόμενα, από την παρούσα Επιτροπή, ΠΣ έχουν εξ ανάγκης έναν μεταβατικό χαρακτήρα.
• Το ΥΠΑΙΘ οφείλει, μέσω του ΙΕΠ, να προχωρήσει σε ευρεία επιμόρφωση όχι μόνο των Θεολόγων αλλά, κυρίως, των δασκάλων. 

 

 https://www.protothema.gr/greece/article/979996/iep-ta-nea-programmata-spoudon-sta-thriskeutika-gia-dimotiko-gumnasio-kai-lukeio/

««Ναι» σε μαζικές επαναπροωθήσεις μεταναστών από το ΕΔΔΑ.»

                                                    Πηγή: (Irish Defence Forces via AP)

Το Δικαστήριο του Στρασβούργου, υπό ευρεία σύνθεση με πρόεδρο τον Έλληνα πρόεδρο του ΕΔΔΑ Λίνο-Αλέξανδρο Σισιλιάνο, με απόφαση που εξέδωσε την Πέμπτη δικαίωσε την Ισπανία η οποία αποφάσισε ομαδική επιστροφή στο Μαρόκο περίπου 75 πολιτών τρίτων χωρών -προσφύγων και μεταναστών- οι οποίοι επιχείρησαν να εισέλθουν παράνομα στην επικράτεια της.
Η ενέργεια των ισπανικών αρχών κατά την κρίση του Δικαστηρίου, δεν παραβιάζει την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), ειδικά το άρθρο 4 του τέταρτου Πρωτοκόλλου που απαγορεύει τις μαζικές απελάσεις.
Στο σκεπτικό της σπάνιας απόφασης που έλαβε ομόφωνα το ΕΔΔΑ, αναφέρεται ότι οι ίδιοι οι μετανάστες έθεσαν τον εαυτό τους σε «παράνομη κατάσταση» αποφασίζοντας να εισέλθουν στα σύνορα της Ισπανίας όχι από εξουσιοδοτημένο σημείο εισόδου αλλά παράνομα.
Προσφυγή στο δικαστήριο έκαναν δύο νεαροί πολίτες αφρικανικών χωρών οι οποίοι το 2014 μαζί με πολυπληθή ομάδα μεταναστών και προσφύγων, επιχείρησαν να υπερβούν την περίφραξη της αυτόνομης πόλης Μαλίλα στο Μαρόκο, η οποία ανήκει διοικητικά στην επικράτεια της Ισπανίας. Στην πόλη οι ισπανικές αρχές έχουν τοποθετήσει φράγμα 13 χιλιομέτρων με τρεις πρόσθετους παράλληλους φράκτες.
Οι δύο νεαροί ήταν μέρος μεγαλύτερης ομάδας που επιχείρησε να μπει με αυτόν τον τρόπο εντός της Μαλίλα. Το δικαστήριο αναγνωρίζει πως οι δύο προσφεύγοντες είχαν φύγει από τις χώρες τους -Μάλι και Ακτή Ελεφαντοστού- λόγω πολέμων και συρράξεων, πλην όμως δικαιολογεί την απόφαση απέλασης τους ως αποτέλεσμα δικών τους ενεργειών.
Κρίνει μάλιστα το ΕΔΔΑ , ότι ακριβώς εξαιτίας της απόφασης τους να μην τηρήσουν τις νόμιμες διαδικασίες για να εισέλθουν σε ισπανικό έδαφος, είτε με βίζα είτε με την έγερση δικαιωμάτων για πρόσφυγες κλπ, δεν πρέπει να θεωρηθεί η Ισπανία υπεύθυνη που δεν τους επέτρεψε να έχουν νομική αναφορά. Όσα ακολούθησαν την παράνομη είσοδο τους στο ισπανικό έδαφος, αποφαίνεται το δικαστήριο, είναι αποτέλεσμα αποκλειστικά δικών τους ενεργειών.
Με αυτήν την συλλογιστική το Δικαστήριο δικαιώνει την Ισπανία για την απόφαση της μαζικής απέλασης και αρνείται τους ισχυρισμούς των δύο Αφρικανών ότι είναι θύματα μιας γενικευμένης τακτικής επαναπατρισμού χωρίς, εξατομικευμένη, εξέταση φακέλων και χωρίς παροχή νομικής υποστήριξης.
Σημειώνεται πως η υπόθεση εισήχθη στο δικαστήριο το 2015. Κατά την πρώτη εξέταση της, το 2017, το Δικαστήριο είχε λάβει εντελώς αντίθετη απόφαση, αφού διαπίστωσε παραβίαση της ΕΣΔΑ από την Ισπανία, για την μαζική απέλαση και για μη εξατομικευμένη διαδικασία. Η Ισπανία ωστόσο ζήτησε να εξεταστεί η υπόθεση υπό ευρεία σύνθεση.
Έτσι η προσφυγή εισήχθη στην ευρεία σύνθεση του δικαστηρίου το οποίο επέτρεψε παρεμβάσεις από την Γαλλία, την Ιταλία, το Βέλγιο, τον Επίτροπο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, του ΟΗΕ και άλλων.
https://www.cnn.gr/news/kosmos/story/207678/eyropaiko-dikastirio-dikaiomaton-toy-anthropoy?fbclid=IwAR10hLsdoS58AbelALr-m7f06kBIRVTVzAeKvxInjx8rQA_Dk3PX5Dr9Stg

 https://vimasaronikou.wordpress.com/2020/02/16/%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%cf%83%ce%b5-%ce%bc%ce%b1%ce%b6%ce%b9%ce%ba%ce%ad%cf%82-%ce%b5%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%89%ce%b8%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%ce%bc%ce%b5%cf%84/

Ασφαλιστικό. Η μεγάλη απάτη...Θάνος Τζήμερος, από Θεσσαλονίκη.

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΟΥ ΙΟΥ COVID-19

  ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

  Ἡ Ἀνθρωπότητα βουλιάζει. Σάλος καί ἀπορία τήν διακατέχει. Ἀναζητώντας τό νόημα γιά τίς συμπεριφορές τῶν κατεχόντων τίς ἐξουσίες τοῦ κόσμου τούτου, σύμφωνα καί μέ τά λεγόμενά τους, διαπιστώνεται σύγχυση καί ἀμηχανία. Ἀμφιβάλλουν γιά αὐτά πού λέγουν καί γιά τό τί διαβεβαιώνουν τούς ἀνθρώπους.Ἐντούτοις τό πράγμα εἶναι τόσο ἁπλό ὅσο καί ἡ Ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ.

Ἡ συνεκτική καί δημιουργική σοφία καί δύναμις τοῦ Θεοῦ Πατρός, ὁ Χριστός, μέ ἀγαπάει εἰς τέλος. Μέ γνωρίζει μέ τό ὄνομά μου. Μέ προσκαλεῖ ὡς φίλος πρός φίλο. Καινή γλῶσσα, διαθήκη πάντοτε νέα, αἰώνια, πού καταργεῖται τό παλιό, τό σάπιο. Ἔτσι κατανοῶ στόν ἔσω τῆς καρδίας ἄνθρωπο, ἐν χάριτι Χριστοῦ, τό ἑξῆς ἐκπληκτικόν: «Ὅταν ἀσθενῶ, τότε εἶμαι δυνατός». Ἄλλη νοοτροπία ὁ κόσμος. Ὁ ὀρθόδοξος χριστιανός, τά παραδίδει ὅλα στόν μόνον καί μοναδικόν ἀληθινόν Τριαδικόν Θεόν· καί ὅν ἀπέστειλεν Μεσσίαν, Σωτῆρα, Ἰησοῦν Χριστόν. Καί ἐξηγούμαστε:Τί ἀναφέρει ἡ πράξις νομοθετικοῦ περιεχομένου πού ψηφίστηκε στήν ὀρθόδοξη Ἑλληνική Βουλή; Ἀπαγόρευση, σέ περίπτωση πανδημίας τοῦ κορονοϊοῦ, σύν τοῖς .ἄλλοις καί τῶν θρησκευτικῶν συνάξεων. Τουτέστιν καί αὐτῆς τῆς ἀληθινῆς λογικῆς λατρείας τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ, τῆς Θ. Εὐχαριστίας. Ἐμμέσως πλήν σαφῶς, τό ὑπονοοῦν. Μετροῦν τίς ἀντιδράσεις. Θά ὑπάρξει ὁμολογία τῶν ὀρθοδόξων κληρικῶν, ἀρχόντων καί λαϊκῶν; Μέ σεβασμό στίς ἀρχές καί ἐξουσίες πού ὁ Θεός ἐπιτρέπει, σᾶς λέμε: Οἱ θρησκεῖες τοῦ κόσμου τούτου, οἱ αἱρέσεις, τά σχίσματα, ὅσοι δηλαδή βρίσκονται ἐκτός τῆς γνώσεως τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ καί τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, ἔχουν δώσει ἤδη ἐντολή στούς ἀκολουθοῦντας αὐτούς νά ἀπέχουν καί ἀπέχουν ἀπό ὅλες τίς θρησκευτικές ἐκδηλώσεις, συγκεντρώσεις καί φιέστες, ἐπειδή ἁπλούστατα φοβοῦνται. Φοβοῦνται διότι ἀμφιβάλλουν ἤ δέν πιστεύουν παντελῶς ὅτι βρίσκονται στή σφαίρα τῆς Ἀλήθειας στή σκέπη τοῦ  ἀληθινοῦ Θεοῦ καί τρομοκρατημένοι κρύβονται καί ἀπομονώνονται.

Οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοί ἐντούτοις δέν συμμεριζόμαστε αὐτή τήν κοσμική νοοτροπία. Πολύ ἁπλά, δέν φοβόμαστε καί θά συνεχίσουμε τήν ἀληθινή λατρεία τοῦ Ἀληθινοῦ Θεοῦ καί Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐξ ἀπόψεως ὅτι γνωρίζουμε ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ, ὅτι ἡ λατρεία μας καί ἡ ἐκκλησία μας καί ὁ Θεός μας εἶναι ἡ μοναδική ἀλήθεια καί ἡ μοναδική πηγή σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων. Κοινωνοῦντες τό μυστήριο τῆς Θ.Εὐχαριστίας, ἤτοι τό πανάγιον Σῶμα καί Αἷμα τοῦ Σωτῆρος μας, γλυκυτάτου Ἰησοῦ Χριστοῦ, δύο χιλιάδες χρόνια τώρα χωρίς καμία διακοπή, δέν ὑπῆρξε οὔτε θά ὑπάρξει φόβος μετάδοσης ἀσθενειῶν ἀπό ὅποιες πανδημίες ἀνεφάνησαν ἤ θά φανοῦν στό μέλλον ἀνά τόν κόσμον.

Ἀληθινά ὁ Ἥλιος τῆς Δικαιοσύνης, Ἰησοῦς Χριστός, μέ τό πανάχραντον Σῶμα καί πάντιμον Αἷμα Του, «λάβετε φάγετε· τοῦτο ἐστι τό σῶμα μου·», «πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες· τοῦτο γάρ ἐστι τό αἷμα μου»,1 ὄντως παρών ὁ Μεσσίας, καθαίρει τόν κοινωνοῦντα πιστό ἀπό κάθε ἀσθένεια, ψυχική καί σωματική, ἀπαλλάσσοντάς τον καί ἀπό κάθε ἁμαρτία, ὁδηγώντας τούς μετέχοντας σέ πορεία ἀνύψωσης καί γνώσης τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ, σέ ἄφατον οὐράνιον κάλλος, αἰωνίου ζωῆς καί ἀϊδιότητας.Ὁ Ἴδιος ὁ Ἰησοῦς μᾶς βεβαιώνει: «εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· ἀμήν ἀμήν λέγω ὑμῖν, ἐάν μή φάγητε τήν σάρκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καί πίητε αὐτοῦ τό αἷμα,οὐκ ἔχετε ζωήν ἐν ἑαυτοῖς. ὁ τρώγων μου τήν σάρκα καί πίνων μου τό αἷμα ἔχει ζωήν αἰώνιον, καί ἐγώ ἀναστήσω αὐτόν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ. ἡ γάρ σάρξ μου ἀληθῶς ἑστι βρῶσις, καί τό αἷμα μου ἀληθῶς ἐστι πόσις. ὁ τρώγων μου τήν σάρκα καί πίνων μου τό αἷμα ἐν ἐμοί μένει, κἀγώ ἐν αὐτῷ. καθώς ἀπέστειλέ με ὁ ζῶν πατήρ κἀγώ ζῶ διά τόν πατέρα, καί ὁ τρώγων με κἀκεῖνος ζήσεται δι’ἐμέ».2 Αὐτό ἀκριβῶς τό σωτηριῶδες μήνυμα ζητοῦν νά γκρεμίσουν ἤ νά ραγίσουν ἔστω, οἱ ἐχθροί  τοῦ Φωτός, τῆς Ἀλήθειας καί τῆς Δικαιοσύνης.Ἡ ἐκκλησία, ὡς Σῶμα Χριστοῦ3, ἀποδεικνύεται ἔτσι ἡ θεανθρώπινη ἄκτιστος μήτρα ὅπου φανερώνεται ἐμπειρικά ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ σέ κάθε πλάσμα του –τόν ἄνθρωπο-πού λατρεύει καί πιστεύει, τόν Ἰησοῦν, ὡς τόν μόνον Μεσσία τοῦ κόσμου καθιστώντας τά τέκνα τοῦ Θεοῦ, διά Ἰησοῦ Χριστοῦ, Βασίλειον Ἱεράτευμα, Ἔθνος Ἅγιον.

Δέν εἶναι ἀπορίας ἄξιον, τό γεγονός ὅτι οἱ λαοί τῆς γῆς, ἀναζητοῦν καί θέλουν νά πάρουν τό ἀληθινό φῶς τῆς γνώσεως τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ, ἀπό ἐμᾶς τούς ὀρθοδόξους ἀπό τήν ὀρθόδοξη Ἑλλάδα, δύο χιλιάδες χρόνια τώρα, ἐμεῖς δέ θυσιαστικά ἀνταποκρινόμαστε. Ἦρθε λοιπόν τώρα, μέ τόν κορονοϊό, ἡ μοναδική εὐκαιρία νά φανερωθεῖ παγκοσμίως ἡ ἀλήθεια περί τοῦ μόνου ἀληθινοῦ Θεοῦ καί τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ καί νά ἐκπληρωθεῖ στό ἀκέραιον ὁ λόγος τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, πού εἶπε στό δεῖπνο: «Ἀνάγκασον εἰσελθεῖν ἴνα γεμισθεῖ ὁ οἶκος μου» πού αὐτό σημαίνει κατά τούς Πατέρες: «Ἄνθρωποι ἐμποδῆστε λίγο τό θέλημά σας, τό σαρκικό σας φρόνημα, μετριάστε λιγάκι τό ἐγώ καί σκεφτεῖτε τό ἐσύ. Μήν ἀρνῆστε τόν ἀληθινό Θεό βάζοντας στή θέση του ψευτοθεούς καί ψευτοείδωλα. Εἴμαστε πλασμένοι ἀπό τόν Θεό κατ’εἰκόνα μέ προορισμό τό καθ’ὁμοίωσιν.

Εἴθε νά προσέλθουμε ὁμοθυμαδόν, ὁλόκληρος ὁ κόσμος διά τοῦ ἁγίου ὀρθοδόξου βαπτίσματος, στήν ἁγία ὀρθόδοξη ἐκκλησία, στήν ἁγία ὀρθόδοξη κολυμβήθρα, πού εἶναι ἡ μοναδική κιβωτός σωτηρίας. Ἡ δοκιμασία τοῦ κορονοϊοῦ ἄς ἀνοίξει τούς ὁφθαλμούς τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματος, νά δοῦμε ἐπιτέλους καί νά ἀγαπήσουμε τήν ἀλήθεια. Οἱ ἀποδείξεις εἶναι πλέον ἐνώπιον μας. Τό αὐτεξούσιον καί τό λογικόν, τό ἀρχικόν καί τό βασιλικόν, τά χαρίσματα αὐτά τοῦ Θεοῦ πρός ὅλους, ἄς γίνουν ἀφορμή καί ἀρχή σωτηρίας εἰς πάντας ἡμᾶς.

Γένοιτο Κύριε. Ἀμήν.

Οἱ ἀποδείξεις, γιά τοῦ λόγου τό ἀληθές ἔπονται στό ὑστερόγραφο.

Ὑστερόγραφο:

1. Ἡ θεραπεία τῶν δέκα λεπρῶν: «Καί ἐγένετο ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτόν εἰς Ἱερουσαλήμ καί αὐτός διήρχετο διά μέσου Σαμαρείας καί Γαλιλαίας. καί εἰσερχομένου αὐτοῦ εἴς τινα κώμην ἀπήντησαν αὐτῷ δέκα λεπροί ἄντρες, οἵ ἔστησαν πόρρωθεν, καί αὐτοί ἦραν φωνήν λέγοντες· Ἰησοῦ ἐπιστάτα, ἐλέησον ἡμᾶς. καί ἰδών εἶπεν αὐτοῖς· πορευθέντες ἐπιδείξατε ἑαυτούς τοῖς ἱερεῦσι. καί ἐγένετο ἐν τῷ ὑπάγειν αὐτούς ἐκαθαρίσθησαν. Κατ.Λουκ.(ιζ’,11-14).
2. Διάσωση τῆς νήσου Κερκύρας ἀπό τήν φοβερή ἐπιδημία τῆς πανώλης ἀπό τόν Ἅγιο Σπυρίδωνα. Σύμφωνα μέ τίς ἱστορικές πηγές ἡ θανατηφόρος ἀρρώστια τῆς πανώλης μεταδόθηκε ἀπό ἕνα πλοῖο προερχόμενο ἀπό τήν Ἰταλία πού ἔφτασε στήν Κέρκυρα τό 1629. Ἄνδρες καί γυναῖκες, νέοι καί γέροι, πλούσιοι καί φτωχοί, προσβάλλονταν καθημερινά καί σέ λίγο τό μόνο πού κινοῦνταν ἦταν τά κάρα πού μετέφεραν τά πτώματα ἔξω ἀπό τήν πόλη. Σ’ αὐτή τήν κοσμογονική συμφορά ὁ πιστός καί πονεμένος λαός παρά τίς συστάσεις τῶν γιατρῶν νά ἀποφεύγει τόν συνωστισμό, τολμᾶ καί σπεύδει νά κατακλύσει τόν ἱερό ναό τοῦ Ἁγίου καί μέ συντριβή ψυχῆς καί δάκρυα καυτά νά ζητήσει τήν μεσιτεία του. Ἡ ἀπάντηση δέν ἄργησε νά φανεῖ. Τά κρούσματα μέρα μέ τή μέρα ἐλαττώθηκαν καί σταμάτησαν τελείως τήν Κυριακή τῶν Βαΐων τοῦ 1630. Ἀπό τότε γίνεται κάθε χρόνο τήν Κυριακή τῶν Βαΐων ἡ μεγαλύτερη σέ διάρκεια λιτανεία ἀπ’ ὅλες τίς ἄλλες, παρουσίᾳ τῆς πολιτικῆς καί πολιτειακῆς ἡγεσίας τῆς χώρας καθώς καί τῶν ἀρχῶν καί φιλαρμονικῶν τῆς νήσου Κερκύρας.
3. Διάσωση τῶν κατοίκων τοῦ Πύργου Ἡλείας ἀπό τήν φοβερή ἐπιδημία πανώλης τό 1860 ἀπό τόν Ἅγ. Χαράλαμπο. Ἡ νόσος αὐτή ἐξαλείφθηκε ἀπό τόν Ἅγ.Χαράλαμπο μετά ἀπό θερμή προσευχή πρός αὐτόν καί παράκληση.4

Πάμπολα ἄλλα σημεῖα ἰάσεων ἀνίατων ἀσθενειῶν καί λοιμωδῶν νόσων ἀναφέρονται καί καταγράφονται ἀπό αὐτόπτες καί αὐτήκοους μάρτυρες(ἐπιστήμονες τῆς ΝΑΣΑ, ἀκαδημαϊκούς, γιατρούς ἕως  καί ἀπλούς χωρικούς) στή γνωριμία τους μέ τούς σύγχρονους Ἁγίους τῶν ἡμερῶν μας, Ἅγ.Παΐσιο, Ἅγ. Πορφύριο, Ἁγ.Ἰάκωβο Εὐβοίας, Ἅγ.Ἐφραίμ Κατουνακιώτη, πατέρα Εὐμένιο Σαριδάκη, οἱ ὁποῖοι ζήτησαν τήν βοήθειά τους καί ἔλαβαν τήν ἴαση καί τήν λύση δυσνόητων -κατ’ ἀνθρωπον- προβλημάτων τους.

Τέλος καί  Δόξα τῷ Θεῷ, Ἰησοῦ Χριστῷ.

         

1 Θεἰα Λειτουργἰα Ἁγ. Ἰωἀννου τοῦ Χρισοστὀμου
2 Κατ. Ἰαάν.,Κεφ.στ’,Στίχ.53-57
3 Κολας., Κεφ. Α’,Στίχ.18,24
4 Λαμπρή ἑορταστική ἀνάμνηση τοῦ θαύματος κάθε χρόνο στήν γιορτή του Ἁγ. Χαραλάμπους.

Κλείστε ερμητικά τα σύνορα — όχι άλλη γενοκτονία από την Τουρκία

February 29, 2020 Capt. E.N.Rigos IHA

01/03/20

Ενώ η Τουρκία προωθεί συστηματικά και οργανωμένα τα σχέδιά της για τον εποικισμό της Ελλάδας σε πρώτη φάση, όπως έπραξε στην Κύπρο, η ελληνική κυβέρνηση και η αντιπολίτευση συζητά για Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, για μια πολυπολιτισμική κοινωνία και για την ενσωμάτωση παράνομων μουσουλμάνων μεταναστών ανά την ελληνική επικράτεια, ενισχύοντας κατά βάση με αυτόν τον τρόπο την πολιτική της Τουρκίας. 
Αφ’ ετέρου, η Γερμανία και οι λοιποί «άσπονδοι φίλοι και σύμμαχοί μας», ή μένουν απαθείς ή στηρίζουν την Τουρκία έμμεσα ή άμεσα στα σχέδιά της εναντίον της Ελλάδας. Είναι δεδομένο ότι η Τουρκία, εκτός από την γενοκτονία των Ελλήνων στο διάστημα από το 1914 έως το 1923, έχει κάνει και εθνοκάθαρση στην Κωνσταντινούπολη, την Ίμβρο, την Τένεδο και την Κύπρο. Επί πλέον επιδιώκει τον ακρωτηριασμό της Ελλάδας στο Αιγαίο και την Θράκη. 
Σύμφωνα με την Διακήρυξη του ΟΗΕ από την 9η Δεκεμβρίου του 1948, γενοκτονία θεωρείται  η ηθελημένη καταστροφή ή ο αφανισμός ενός μέρους ή μιας ολόκληρης εθνικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας ανθρώπων και αποτελεί έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.
Συγκεκριμένα με το άρθρο 2 της Σύμβασης για την Πρόληψη και Καταστολή Εγκλημάτων Γενοκτονίας, η Γενοκτονία ορίζεται ως οποιαδήποτε από τις παρακάτω πράξεις
 1. Θανάτωση των μελών της ομάδας

2. Πρόκληση σοβαρής σωματικής ή ψυχικής βλάβης σε μέλη της ομάδας.

3.Σκόπιμη επιβολή συνθηκών ζωής με στόχο το φυσικό αφανισμό, ολικό ή μερικό, μελών της ομάδας

4.  Επιβολή μέτρων που αποσκοπούν στην παρεμπόδιση γεννήσεων εντός της ομάδας
5. Δια της βίας μεταφορά ανήλικων μελών της ομάδας σε κάποια άλλη.”
Στην περίπτωση της πολιτικής της Τουρκίας κατά της Ελλάδας, ήδη ισχύουν οι όροι 2 και 3 της σύμβασης του ΟΗΕ. Εδώ πρόκειται εν κατακλείδι για την απόφαση της Τουρκίας να γενοκτονήσει τους Έλληνες σε καιρό ειρήνης, όπως έκανε το 1914 -1923, αλλά αυτήν την φορά με άλλα μέσα και με άλλους τρόπους.
Η Ελλάδα, εφόσον υπάρχει η πολιτική βούληση και μόνο, μπορεί να βάλει φραγμό στα σχέδια της Τουρκίας: Η κυβέρνηση πρέπει να κηρύξει τον Έβρο και τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου σε κατάσταση πολιορκίας με βάση τον νόμο 566/1977. Ο στρατός πρέπει να αναλάβει τη φύλαξη των συνόρων, όπως σε μια εμπόλεμη κατάσταση. Σε τέτοιες συνθήκες που επικρατούν πρέπει να καθοριστούν με σαφήνεια κανόνες εμπλοκής με διαδοχικά στάδια βαρύτητας. Να διακηρυχθεί προς όλες τις κατευθύνσεις και προ πάντων προς το εξωτερικό η απόφαση αυτή της Ελλάδας, λόγω του ότι η σωτηρία της πατρίδας είναι ο υπέρτατος νόμος.
Οι Έλληνες είμαστε αποφασισμένοι να υπερασπίσουμε τα ιερά και όσια της πατρίδας μας και εάν χρειαστεί να αγωνιστούμε συντασσόμενοι στις ανάγκες των ενόπλων μας δυνάμεων. Ο λαός απαιτεί από την Ελληνική Κυβέρνηση αλλά και την αντιπολίτευση να σταματήσουν άμεσα  τις μεταξύ τους διχογνωμίες και να ενεργήσουν με βάση τα συμφέροντα και κυρίως την ανάγκη επιβίωσης του Ελληνικού Λαού και να  βάλουν φραγμό στα σχέδια της Τουρκίας.
Νυν υπέρ πάντων αγών.

Πηγή INTERNATIONAL HELLENIC ASSOCIATION

 https://professors-phds.com/2020/02/29/21239/

Εκοιμήθη ο Μητροπολίτης πρώην Πειραιώς Καλλίνικος

Ἡ Ἱ. Μητροπόλις Πειραιῶς ἀγγέλει μετά βαθυτάτης συγκινήσεως καί κατ’ ἄνθρωπον θλίψεως, τήν πρός Κύριον ἐκδημίαν τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου πρ. Πειραιῶς κυροῦ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ ἀοιδίμου Ἱεράρχου τῆς Ἁγιωτάτης ἡμῶν Ἐκκλησίας, θεοφιλῶς διαποιμάναντος ἐπί 28ετίαν τήν καθ’ ἡμᾶς Ἱ. Μητρόπολιν.
Ὁ μακαριστός Μητροπολίτης κυρός ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ θά τεθῆ εἰς προσκύνημα εἰς τόν Καθεδρικόν Ἱ. Ναόν Παναγίας Τριάδος Πειραιῶς ἀπό τήν 29 Φεβρουαρίου 2020 καί ὥρα 5μμ. Ἡ ἐξόδιος Ἀκολουθία αὐτοῦ θά τελεσθῆ τήν 11η πμ τῆς Τρίτης 3η Μαρτίου προεξάρχοντος τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ Β΄. Ἐν συνέχειᾳ ὁ ἀοίδιμος κυρός ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ θά ἐνταφιασθῆ εἰς τό ἐν Πολυδενδρίῳ Ἀττικῆς Μετόχιον τῆς Ἱ. Συνοδικῆς Μονῆς Παναγίας Χρυσοπηγῆς, τῆς ὁποίας ἦτο ἱδρυτής καί κτίτωρ.
Κατά τήν διάρκεια τοῦ προσκυνήματος τοῦ σεπτοῦ  σκηνώματος ὑπέρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς Αὐτοῦ, θά τελεσθῆ ὁλονύκτιος ἀγρυπνία τό Σάββατο 29η Φεβρουαρίου καί Θ. Λειτουργία τήν Κυριακήν τῆς Τυρινῆς 1η  Μαρτίου. Τήν Καθαρά Δευτέρα 2 Μαρτίου τό πρωΐ καί τό βράδυ θά τελεσθοῦν οἱ τεταγμένες Ἱ. Ἀκολουθίες τῆς ἡμέρας καί τήν 9 μμ θά τελεσθῆ Ἱ. Ἀγρυπνία μέ Προηγιασμένη Θ. Λειτουργία. Τό πρωΐ τῆς Τρίτης 3 Μαρτίου ὡσαύτως θά τελεσθῆ ἡ Θ. Λειτουργία τῶν Προηγιασμένων Δώρων καί ἐν συνεχείᾳ 11 πμ ἡ Ἐξόδιος Ἀκολουθία.
Οἱ σημαῖες στούς Ἱ. Ναούς καί τά Ἱδρύματα τῆς Μητροπολιτικῆς Περιφερείας Πειραιῶς ἕως καί τήν 3 Μαρτίου θά παραμείνουν μεσίστιες καί οἱ Ἱ. Ναοί διά πενθίμου κωδωνοκρουσίας θά ἀγγέλουν τήν ἐκδημίαν Αὐτοῦ. Ἡ Ἱ. Μητρόπολις Πειραιῶς κηρύσσει τριήμερον πένθος.
Ὁ ἀποιχόμενος καί ἐν οὐρανοῖς ἤδη αὐλιζόμενος Πνευματικός ἡμῶν Πατήρ, ἐξεδαπάνησε ἑαυτόν ὑπέρ τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ Γένους δημιουργῶν πρωτοποριακά καί ρηξικέλευθα ἔργα.
Ὁ μακαριστός Μητροπολίτης πρώην Πειραιῶς κυρός Καλλίνικος (κατά κόσμον Κωνσταντῖνος Καροῦσος) ἐγεννήθη τήν 20η Σεπτεμβρίου τοῦ 1926 στό Βαρθολομιό Ἠλείας. Ἦταν πτυχιοῦχος τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν.
Χειροτονήθηκε Διάκονος τό 1956 καί Πρεσβύτερος τό 1959. Διετέλεσε λαϊκός ἱεροκήρυξ στήν Ἠλεία τό 1947, λαϊκός ἱεροκήρυξ καί κατηχητής στήν Πάτρα τό 1948, Ἱεροκήρυξ Ἱ. Ν. Ταξιαρχῶν Ἀμαλιείου Ἱδρύματος τό 1959, Ἡγούμενος Ι. Μ. Βαρλαάμ Μετεώρων καί Ἱεροκήρυξ Τρικάλων 1961. Διηκόνησε ὡς Ἱεροκήρυξ στό Παγκράτι 1962-1975, ἐνῷ διετέλεσε Καθηγητής τοῦ Φροντιστηρίου Κατηχητῶν καί Γενικός Διευθυντής τῶν Κατηχητικῶν σχολείων τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν (1967-1980).
Ἵδρυσε τήν Ἀδελφότητα «Ἡ Χρυσοπηγή», τόν Σύνδεσμο Ἀγάπης «Ὁ ἱερός Χρυσόστομος», τήν «Πνευματική Διακονία Νεότητας» (μέ τό οἰκεῖο Οἰκοτροφεῖο) καθώς καί τήν Ἱερά Συνοδική Μονή «Παναγία ἡ Χρυσοπηγή» τῆς ὁποίας διετέλεσε Ἡγούμενος ἕως τό 2019. Συνέγραψε πέραν τῶν ἑβδομήντα (70) βιβλίων θρησκευτικοῦ καί πνευματικοῦ περιεχομένου καί ἀρθρογράφησε σέ πλεῖστα περιοδικά καί ἐφημερίδες.
Τό 1975 ἐξελέγη Τιτουλάριος Μητροπολίτης Ρωγῶν καί Γενικός Διευθυντής τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας. Ἐξέδωσε τήν ἐφημερίδα «Ἐκκλησιαστική Ἀλήθεια», τῆς ὁποίας ἐπί ἑπταετία ἦταν Διευθυντής.
Στίς 12 Ἰανουαρίου τοῦ 1978 ἐξελέγη ὑπό τῆς Σεπτῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος Μητροπολίτης Πειραιῶς καί ἡ ἐνθρόνισή του ἔγινε στόν Καθεδρικό Ναό τῆς Ἁγίας Τριάδος Πειραιῶς στίς 5 Φεβρουαρίου 1978. Παρητήθη, μετά ἀπό 28ετία στίς 4 Φεβρουαρίου τοῦ 2006. Ἀπό τήν παραίτησή του καί μετά ἐφησύχαζε στήν Ἱερά Συνοδική Μονή Παναγίας Χρυσοπηγῆς.
«Ὁ Γέροντας», ὅπως τά πνευματικά του τέκνα τόν ἀποκαλούσαμε, ἀπό τίς ἀπαρχές τοῦ βίου του ἀγάπησε τόν Ἰησοῦ Χριστό καί τήν ἱεραποστολική δράση. Οἰκοδόμησε τόν ἔσω ἄνθρωπο κατά τά κελεύσματα τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ. Δραστηριοποιήθηκε ἐκκλησιαστικά ἀπό τά νεανικά του χρόνια στήν κατήχηση καί στό φωτισμό τῶν νέων ἀνθρώπων. Ἀγάπησε τό κήρυγμα, τήν διακονία τοῦ Λόγου, ἐργαζόμενος ἀκατάπαυστα, ἔτσι ὥστε νά εἰσέλθει ὁ Κύριος στή ψυχή τῶν προσώπων, πού τόν ἐμπιστεύονταν καί τόν ἀκολουθοῦσαν.
Ἡ ἀπόλυτη ἀφιέρωσή του στόν Τριαδικό Θεό ἐπισφραγίστηκε μέ τήν μοναχική του ἀπόκαρση καί τήν εἴσοδό του στήν ἱερωσύνη. Οἱ δύο αὐτές κεντρικές ἐπιλογές στή ζωή τοῦ πυρπόλησαν τόν ἤδη ὑπάρχοντα ζῆλο. Ἐργαζόταν ἀκατάπαυστα καί ἀξιώθηκε νά δεῖ τούς κόπους του νά καρποφοροῦν ἀπό νωρίς.
Ἀεικίνητος καί δυναμικός, πορεύτηκε μέ μοναδικό σκοπό τήν Εὐαγγελική σπορά. Ἀπό τό Βαρθολομιό τήν τοπική του πατρίδα, στή Πάτρα, καί μετέπειτα στό Παγκράτι. Ἀπό τήν Μονή Βαρλαάμ τῶν Μετεώρων στήν Ἱερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγῆς στό Πολυδένδρι. Ἀπό τό φροντιστήριο Κατηχητῶν τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν στή διεύθυνση τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας. Ὁ τελικός του ὅμως προορισμός, ἀδιαμφισβήτητα ἀποτέλεσε ἡ Ἱερά Μητρόπολη Πειραιῶς, στήν ὁποία ἐξελέγη Μητροπολίτης αὐτῆς. Τοῦτος ἦταν ὁ τόπος ὅπου κορυφώθηκε ἡ σπουδαία ἐκκλησιαστική του δράση.
Ὁ κλῆρος καί ὁ λαός τῆς Μητροπόλεως Πειραιῶς καθημερινά μνημονεύουν καί μαρτυροῦν τά ὅσα ὁ μακαριστός Μητροπολίτης πρώην Πειραιῶς κυρός Καλλίνικος, προσέφερε. Μέ συναίσθηση τῆς μεγάλης εὐθύνης πρός τούς πιστούς, στελέχωσε τήν Μητρόπολη μέ πρόσωπα ἱκανά, ἀκέραια καί θυσιαστικά, ὥστε νά ἐργαστοῦν στίς ἀνάγκες τῆς διακονίας τοῦ λαοῦ. Πλῆθος κληρικῶν χειροτονήθηκε ἀπό τά χέρια του, ὄντας μέ τούς ἱερεῖς πατρικά αὐστηρός, μά συνάμα ἀνθρώπινος καί ἐπιεικής, ὅταν ἀναγνώριζε στά πρόσωπα φιλότιμο καί καλή προαίρεση. Πλῆθος λαϊκῶν ἐπιστημόνων, ἐκπαιδευτικῶν, μά καί ἁπλῶν ἀνθρώπων τοῦ μόχθου συγκεντρώθηκαν γύρω του ἕτοιμοι νά ἐργαστοῦν γιά τήν Ἐκκλησία.
Μέ μεθοδικότητα καί ἐνθουσιασμό δημιούργησε κατηχητικά σχολεῖα σέ κάθε γειτονιά τοῦ Πειραιᾶ, τῆς Δραπετσώνας καί τοῦ Ἁγ. Ἰωάννου Ρέντη, μέ σκοπό νά κατευθύνει τήν νεότητα πρός τό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ. Χιλιάδες νέοι ἄνθρωποι κατηχήθηκαν, φιλοξενήθηκαν σέ κατασκηνώσεις, συζήτησαν γιά τά προβλήματά τους, συμμετεῖχαν στή λατρεία τῆς Ἐκκλησίας. Ὅλα αὐτά τά νεανικά πρόσωπα εἶχαν τήν εὐκαιρία νά ζήσουν τήν Ἐκκλησία ὡς γιορτή καί χαρά, ὡς τή μία καί ἀληθινή πρόταση βίου.
Μέ τόλμη καί προοδευτικότητα ἵδρυσε Ραδιοφωνικό Σταθμό καί ἐξέδοσε Περιοδικό. Καί τά δύο ἔφεραν τό ὄνομα «Πειραϊκή Ἐκκλησία» γιατί ἡ φιλοδοξία του ἦταν νά καταστοῦν «ἐκκλησιαστικοί ἄμβωνες» μέ ξεκάθαρη ταυτότητα. Σκοπός καί ἀποστολή αὐτῶν ἦταν νά φτάνει ἡ φωνή τῆς Ἐκκλησίας, ὁ λόγος τοῦ Εὐαγγελίου, ἡ παρουσία τοῦ Χριστοῦ σέ κάθε σπίτι σέ ὅλη τήν οἰκουμένη. Δέν φοβήθηκε νά χρησιμοποιήσει τά σύγχρονα μέσα, ἀλλά ἀντιθέτως ἔδωσε παράδειγμα πού ἀκολούθησαν κατόπιν πολλοί, γιά τό πῶς ἡ Ἐκκλησία πραγματώνεται ὅταν ἀνοίγεται στό σήμερα χωρίς νά ἀπολέσει τίποτα ἀπό τήν ἀλήθειά της.
Μέ διάθεση προσφορᾶς πρός τήν παιδεία καί τόν πολιτισμό, ἵδρυσε Παιδικό Σταθμό, Νηπιαγωγεῖο καί Δημοτικό Σχολεῖο, ὅπως ἐπίσης Σχολή Ἁγιογραφίας καί Σχολή Βυζαντινῆς Μουσικῆς. Τοῦτα τά ἱδρύματα ἔδωσαν τήν δυνατότητα σέ χιλιάδες παιδιά νά παιδαγωγηθοῦν ἐν Χριστῷ, νά ἀγαπήσουν τήν Ἑλλάδα καί τόν τρόπο της, νά ἀνοιχθοῦν στή γνώση καί στή σπουδή συστηματικά καί στοχευμένα.
Λειτούργησε νεανικές κατασκηνώσεις σέ χώρους τῆς Ἱ. Συνοδικῆς Μονῆς Παναγίας Χρυσοπηγῆς, πού ἦταν Κτίτορας καί Καθηγούμενος, ἀπό τά πρῶτα χρόνια της διακονίας του, ποὺ μέ ἐπιτυχία γαλούχησαν στόν Χριστό χιλιάδες νεανικές ψυχές. Ταυτόχρονα πλούτησε, μετά ἀπό δωρεά, τήν κατά Πειραιά Ἐκκλησία μέ ἰδιόκτητες σύγχρονες Κατασκηνωτικές ἐγκαταστάσεις στήν Παιανία Ἀττικῆς.
Μέ εὐαισθησία εὐαγγελική καί κοινωνική ἀνέπτυξε ἕνα γιγάντιο δίκτυο φιλανθρωπίας. Στίς ἐνορίες ἀνασυγκροτήθηκε τό φιλανθρωπικό ἔργο, δημιουργήθηκαν συσσίτια, τά ὁποῖα προσέφεραν καθημερινά τά ἀπαραίτητα στούς συνανθρώπους μας πού στεροῦνται. Σέ ἐξαιρετικές ἀνάγκες ἡ Μητρόπολη ὑπό τήν καθοδήγησή του στάθηκε ἀρωγός σέ δοκιμαζόμενα πρόσωπα καί λαούς. Χαρακτηριστική ἦταν ἡ κινητοποίηση τῶν ἐνοριῶν κατά τήν περίοδο τοῦ πολέμου στή Σερβία, ὅπου τόνοι τροφίμων, ρουχισμοῦ καί φαρμάκων ταξίδεψαν ἀπό τόν Πειραιᾶ πρός τούς διωκόμενους Ὀρθοδόξους ἀδελφούς μας.
Ὅλη αὐτή ἡ προαναφερθεῖσα προσφορά τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου πρώην Πειραιῶς κυροῦ Καλλινίκου, θά μποροῦσε νά συνοψιστεῖ σέ ἕνα καί μόνο δώρημα ποῦ προσέφερε πλουσιοπάροχα στό πιστό λαό. Τοῦτο ἦταν ὁ λόγος του. Ὁ Γέροντας κήρυττε ἀδιάλειπτα, σέ κάθε εὐκαιρία, μέ κάθε τρόπο. Ὁ ἄμβωνας ἦταν ὁ οἰκεῖος του τόπος. Ὅπου κι ἄν ἱερουργοῦσε, ἔθρεφε τούς πιστούς μέ τό κήρυγμά του. Σέ ὅποια ἐκδήλωση κι ἄν παρευρισκόταν ὑπῆρχαν ζεστά λόγια νά θερμάνουν τούς ἀκροατές του. Συμμετεῖχε σέ ἐκπομπές ραδιοφωνικές της «Πειραϊκῆς Ἐκκλησίας» διδάσκοντας καί στηρίζοντας τούς ἀκροατές. Συνέγραφε κείμενα καί ἄρθρα γιά τό Περιοδικό τῆς Πειραϊκῆς Ἐκκλησίας καί γιά ἄλλα Ἐκκλησιαστικά ἔντυπα, ἀναζητώντας θέματα ἐπίκαιρα καί καίρια. Ἀκόμα καί σέ προσωπικές συζητήσεις μέ συνεργάτες καί πνευματικά του παιδιά, αἰσθανόταν κανείς τήν ἀγωνία του νά καταθέσει λόγο Θεοῦ. Αὐτός του ὁ λόγος γέννησε ὅλο αὐτό τό σπουδαῖο ἔργο. Ἄν δέν ὑπῆρχε αὐτός τίποτα δέν θά εἶχε πραγματοποιηθεῖ. Λίγο καιρό πρίν ἀπό τήν ἀναχώρησή του πρός τούς οὐρανούς μᾶς εἶχε ἐκμυστηρευθεῖ. «Ποτέ δέν ἔνιωσα τόν ἑαυτό μου ὡς δεσπότη. Πάντα πίστευα πῶς εἶμαι  ταπεινός ἐργάτης τοῦ Εὐαγγελίου».
Τοῦτον τόν ἐκκλησιαστικό ἄνδρα σήμερα πενθηφορεῖ σύσσωμο τό ἐκκλησιαστικό σῶμα, ἰδιαίτερα ὅμως τά μέλη τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας τοῦ Πειραιᾶ, μέ πόνο ἐξαιτίας τοῦ ἀποχωρισμοῦ καί τῆς στερήσεώς του, ἀλλά καί μέ ἐλπίδα πώς θά πρεσβεύει γιά ὅλους εἰς τό ὑπερουράνιο θυσιαστήριο, εὐχόμενος διαρκῶς γιά τήν συνέχιση τοῦ ποιμαντικοῦ ἔργου τῆς καθ’ ἡμᾶς Μητροπόλεως καί τῆς Ἁγιωτάτης ἠμῶν Ἐκκλησίας· ψιθυρίζοντας μυστικά στίς καρδιές τῶν πιστῶν, λόγους νουθεσίας καί παρηγορίας, λόγους θυσιαστικούς καί ἀγαπητικούς.

Κ Α Λ Λ Ι Ν Ι Κ Ο Υ τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου πρώην Πειραιῶς καί Φαλήρου αἰωνία ἡ μνήμη!

https://arxon.gr/2020/02/ekoimithi-o-mitropolitis-proin-peiraios-kallinikos/?fbclid=IwAR2gJ_a3vp70qapAbvs2r9-KMaIjXc3iha_z5kMmWmoP2VFT0pvcvYkygqM