Δευτέρα 25 Μαΐου 2026

Όταν οι ψευδοπροφήτες επαληθεύονται.

 Posted on 24 Μαΐου, 2026

Ο μακαριστός πατέρας και διδάσκαλός μας, ο χαρισματικός Ηγούμενος της Ι. Μονής Κομνηνείου Στομίου Λαρίσης και Ιεροκήρυκας Αρχιμανδρίτης Αθανάσιος Μυτιληναίος, μέσα από το στόμα του οποίου μιλούσαν οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας, έλεγε, ότι ο Διάβολος δεν μπορεί να γνωρίζει το μέλλον∙ μπορεί όμως, πάντα κατά θεία παραχώρηση, να γνωρίζει την εξέλιξη του παρόντος. Πόσω μάλλον ισχύει αυτό, αν τα μελλούμενα είναι απόρροια των τρεχόντων έργων του Διαβόλου.

Στις 29-12-2019, στο κήρυγμα της Κυριακής μετά τα Χριστούγεννα που αναγνώσθηκε στους ιερούς Ναούς της Μητρόπολης, ο πεμπτοφαλαγγίτης Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος έγραφε, μεταξύ άλλων, και τα εξής «προφητικά»:

«…ἡ ὁμοιογένεια τῆς Πατρίδος μας χάνεται μὲ τοὺς χιλιάδες ἀλλοεθνεῖς ποὺ ἔρχονται καὶ θὰ μείνουν ἐδῶ. Σᾶς ὁμιλῶ γιὰ τὸ μεταναστευτικὸ γεγονός, ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ ἀποτραπεῖ, εἶναι παγκόσμιο. Ἔχει δίκαιες αἰτίες καὶ μπορεῖ (ἂν ἀξιοποιηθεῖ σωστά) νὰ φέρει καλὰ ἀποτελέσματα. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ θὰ μείνουν καὶ θὰ ριζώσουν ἐδῶ, τὰ παιδιά τους θὰ νιώθουν τὴν γῆ μας Πατρίδα τους (ὅπως ριζώσαμε κι ἐμεῖς σὲ τόσες ἄλλες Πατρίδες τῆς γῆς ) (…) Θὰ πάρουν γιὰ νύμφες καὶ γαμπρούς, τὰ παιδιά μας (…) Ὅσοι θὰ ρθοῦν στὴν Πατρίδα μας, ἂν μᾶς βροῦν σκυμμένους, θὰ μᾶς προσπεράσουν. Ἂν μᾶς βροῦν συνειδητοποιημένους καὶ ὄρθιους, θὰ σταθοῦν μπροστά μας. Θὰ σεβαστοῦν τὴν πνευματική μας παράδοση καὶ δίπλα μας,ἂς ἀναπτύξουν καὶ τὴν δική τους. Ὅμως· προσέξτε παρακαλῶ! εἶπα: «δίπλα μας», ὄχι «ἐπάνω» μας. Νὰ χτίσουν τὰ ἱερά τους, νὰ ἐμφανίσουν τὰ ἔθιμά τους, νὰ ἀναρτήσουν τὰ σύμβολά τους καὶ νὰ γιορτάσουν τὶς γιορτές τους, ἐπειδὴ ἡ ἑλληνικὴ δυναμικὴ ψυχὴ καὶ ἡ Ὀρθόδοξη χριστιανικὴ πνευματικότητα, δὲν ἔχουν νὰ φοβηθοῦν τίποτε ἀπολύτως. Ἀρκεῖ νὰὑπάρχουν! (…)» Και δικαιολόγησε ο Άνθιμος όλη αυτή τη «δοκιμασία» με τους αλλοεθνείς, ως εξής:«Ἂς μὴν ξεχνᾶμε κι ἐμεῖς ὅτι 250 μὲ 300.000 ἑλληνόπουλα σφαγιάζονται κάθε χρόνο μὲ ἔκτρωση. Ἤδη ἀπὸ τὸ 2017 οἱ γεννήσεις στὴν Πατρίδα μας εἶναι λιγότερες ἀπὸ τοὺς θανάτους. Αὐτὸς ὁ δείκτης δὲν ἀνατρέπεται πιά.Τὴν ἄδεια Χώρα μας θὰ ρθοῦν νὰ τὴν γεμίσουν ἄλλοι, ἐπειδὴ ἡ Ἱστορία δὲν ἀφήνει κενά, οὔτε κάνει χατήρια σὲ κανέναν. Μόνο ἡ μετάνοια γιὰ τὸ ἐθνικό μας ἔγκλημα θὰ μποροῦσε νὰ ἕλξει τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ, ὅμως θὰ ὑπάρξει;»

Περί του πώς αντιλαμβάνεται ο Αλεξανδρουπόλεως την αμαρτία, τη μετάνοια και δη το Μυστήριο της Ιερής Εξομολόγησης πληροφορούμαστε σε σχετική αναφορά του, όπου διαστρέφεται πλήρως ακόμα και το αληθινό πνεύμα του Μυστηρίου της Εξομολόγησης – απαραίτητη προϋπόθεση του οποίου είναι, κατά την ορθόδοξη διδασκαλία, να έχει ο εξομολογούμενος «καρδίαν συντετριμμένην και τεταπεινωμένην» -, ενώ διαστρέφεται παράλληλα και η ουσία της σχέσης του πιστού με τον Πνευματικό του.

Δεν αντιλέγουμε, βέβαια, ότι οι εκτρώσεις εγείρουν τη θεία οργή, αφού κάτι παρόμοιο έχει ήδη δηλωθεί στην Αγία Γραφή, όπως, λόγου χάρη, στον Προφήτη Ιερεμία κεφ. ιθ’, όπου προμηνύονται δεινά και συμφορές για τους Ιουδαίους, λόγω του ότι θυσίαζαν τα παιδιά τους στον ειδωλολατρικό ψευδοθεό Βάαλ. Υπάρχει, όμως, τεράστια διαφορά και απόσταση ανάμεσα στην αποδοχή της δίκαιης παιδαγωγίας του Κυρίου και στην αμνήστευση αντεθνικών και αντιχριστιανικών πολιτικών χάριν μιας παγκόσμιας σκοτεινής ατζέντας, την οποία αποδεδειγμένως υπηρετεί ο εν λόγω πλανών και πλανώμενος Μητροπολίτης.

Λίγο καιρό μετά τη χριστουγεννιάτικη προφητεία του Ανθίμου, στα τέλη Φεβρουαρίου 2020, η Τουρκία ανοίγει τα σύνορά της προς την Ελλάδα και ακολουθούν τα γνωστά σε όλους μας γεγονότα, κατά τα οποία υπήρξαν μεγάλες κινητοποιήσεις ακριτικών (ένστολων και μη) δυνάμεων της μυριοπροδομένης (έσωθεν και έξωθεν) επίγειας πατρίδας μας, προκειμένου να αναχαιτιστεί η προέλαση των δεκάδων χιλιάδων (ως επί το πλείστον μωαμεθανών ανδρών) λαθρομεταναστών, που είχαν συγκεντρωθεί στα ελληνοτουρκικά σύνορα, προς το εσωτερικό της χώρας.

Περίπου ένα μήνα αργότερα, στα τέλη Μαρτίου του ’20, και ενώ ο ελληνικός λαός είχε ήδη αρχίσει να μαντρώνεται στανικώς και βιαίως σε κατ΄οίκον περιορισμό, υφιστάμενος εξωφρενικά αντισυνταγματική, απάνθρωπη και αντίχριστη καταπάτηση στοιχειωδών ελευθεριών του, με πρόφαση την ψευδο-πανδημία του κορωνοϊού και την παρεπόμενη υγειονομική δικτατορία που εγκαθιδρύθηκε «με το νόμο», αποφασίζεται από τα Υπουργεία Οικονομικών, Μετανάστευσης και Ασύλου η «Σύσταση Δομών Προσωρινής Υποδοχής Πολιτών Τρίτων Χωρών ή ανιθαγενών». Μάλιστα από τις είκοσι οκτώ αυτές δομές, οι οκτώ θα τοποθετούνταν σε (πρώην) στρατόπεδα (!!!).

Πέντε χρόνια μετά, τον Απρίλιο του ’25, εκδίδεται Προεδρικό Διάταγμα, που προβλέπει τη δημιουργία προσωρινών δομών φιλοξενίας μέχρι και 100 μεταναστών ανά οικισμό με πληθυσμό κάτω των δύο χιλιάδων κατοίκων. Δεδομένου ότι οι οικισμοί του ελλαδικού χώρου που πληρούν αυτά τα πληθυσμιακά κριτήρια σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα ανέρχονται περίπου στις δεκαέξι χιλιάδες, συνάγεται ότι δύνανται να τοποθετηθούν στους οικισμούς αυτούς περίπου ένα εκατομμύριο εξακόσιες χιλιάδες (λαθρο)μετανάστες (!), ενώ παράλληλα οι ροές μεταναστών στη χώρα μας από ξηρά και θάλασσα συνεχίζονται αδιάκοπα, όπως όλοι γνωρίζουμε. Η «προφητεία» του Άνθιμου εκπληρώνεται. Οι χειροκροτητές του σίγουρα θα καμαρώνουν για το «προορατικό χάρισμα» του Μητροπολίτη τους.

Σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά από εκείνο το «προφητικό» κήρυγμά του, ο εφιαλτικός Μητροπολίτης ξαναχτυπά με άλλη μια «προφητεία». Στα τέλη Ιουλίου 2023  βιντεοσκοπείται εντός του Ι. Μητροπολιτικού Ναού Αγίου Νικολάου να προσκαλεί τον πιστό λαό να συμμετάσχει στην «αναβίωση» της παλαιάς βυζαντινής Εορτής της Προόδου του Τιμίου Σταυρού, με τη λιτάνευση του αντιγράφου του Τιμίου Σταυρού του Μεγάλου Κωνσταντίνου (δώρο της προσφιλούς του Μονής Βατοπαιδίου) στους δρόμους της πόλης, από ενορία σε ενορία, το βράδυ της Δευτέρας 31 Ιουλίου 2023. Στο προσκλητήριο βίντεο λέει μεταξύ άλλων και τα εξής:

«Θέλω, λοιπόν, μια φορά στη ζωή μας, ένα βράδι, να ξενυχτήσουμε ακολουθώντας το Σταυρό του Χριστού. Το χρειαζόμαστε στην Αλεξανδρούπολη αυτό το δυνατό όπλο της Πίστεώς μας, για να αντέξουμε όλες τις μεγάλες αλλαγές που έρχονται στην πόλη μας. (…) Έχω πολλούς λόγους που σας προσκαλώ και σας παρακαλώ να είστε σ’αυτή τη σημαντική εκδήλωση για την πόλη μας». Και, αν απαιτείται αντοχή, προφανώς αυτά που έρχονται δε θα είναι ευχάριστα.

Ένα μήνα μετά από την «προφητεία» ξεκινούν οι πολλαπλές φωτιές στον Έβρο, οι οποίες κατέκαψαν τον ακριτικό νομό επί σχεδόν δύο εβδομάδες, προκαλώντας ανείπωτη καταστροφή στην τοπική χλωρίδα και πανίδα αλλά και στην τοπική οικονομία, ενώ, συγχρόνως, καίγοντας τα δάση οι πυρκαγιές ξεγύμνωσαν τον Έβρο από τη φυσική στρατιωτική του προκάλυψη. Η Αλεξανδρούπολη δεν αγγίχτηκε μεν από τις φλόγες, αλλά πνίγηκε στους καπνούς και απέμεινε να ατενίζει την απανθρακωμένη βλάστηση στο γύρω λοφώδες τοπίο, το άλλοτε καταπράσινο. Σύμφωνα με τα λεγόμενα γνωστού μας ευσεβούς πυροσβέστη που πάλεψε με τις φλόγες εκείνες, οι πυρκαγιές ήταν αποτέλεσμα εμπρησμών, αφού εντοπίστηκαν διάσπαρτοι πάρα πολλοί εμπρηστικοί μηχανισμοί.

Παράλληλα, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται στην πόλη ένας «οικοδομικός πυρετός«. Η Αλεξανδρούπολη γεμίζει με νεόδμητες πολυόροφες οικοδομές, οι οποίες όχι μόνο ξεπετάγονται σαν τα μανιτάρια σε όλη την πόλη, αλλά και ανοικοδομούνται με εξαιρετικά γοργούς ρυθμούς, για τα ελληνικά και ιδίως τα τοπικά δεδομένα, πράγμα το οποίο σαφώς συνεπάγεται σταθερή και αμείωτη ροή κονδυλίων. Βλέποντάς τες αναρωτιόμαστε: ποιος θα έλθει άραγε να μείνει σε τούτα τα κτίρια;

Κάποιοι έκαναν λόγο (μάλλον πανηγυρίζοντας) για εγκατάσταση στην περιοχή  «ανωτέρων στρατιωτικών στελεχών των ΗΠΑ», λόγω της ΝΑΤΟικής βάσης που έχει καταστήσει την Αλεπουδόπολη «Σούδα του Βορρά». Άλλοι εκφράζουν ανησυχίες για την εκτεταμένη αγορά ακινήτων από Τούρκους. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι «ξηλώνονται» στρατόπεδα από την παραμεθόριο, δε φαίνονται ευοίωνα. Η «προφητεία» του Αλεξανδρουπόλεως εκπληρώνεται με τρόπους που μάλλον ανησυχίες εγείρουν, σε όσους, βέβαια, δεν εξετάζουν την κατάσταση με κύριο γνώμονα την οικονομική και γεωπολιτική ανάπτυξη της περιοχής, όπως συμβαίνει συνήθως στην παραμεθόριο, αλλά με κριτήριο την πνευματική της κατάσταση, αφού υποτίθεται ότι είναι τόπος διαβίωσης ορθοδόξων Χριστιανών. Σημειωτέον εδώ, ότι η απάντηση του Αλεξανδρουπόλεως στις κατηγορίες περί πώλησης ακινήτων της Μητρόπολης σε Βούλγαρους και Τούρκους ήταν, μεταξύ άλλων, ότι τα ακίνητα πωλήθηκαν «σε Ορθοδόξους Χριστιανούς πολίτες της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (…) βάσει του ισχύοντος Κανονισμού εκποιήσεων της Ιεράς Συνόδου και με δημόσιο διαγωνισμό (…)».

Μετά από όλα αυτά, εμφανίζεται ο Μητροπολίτης εκεί που δεν τον περιμένεις…«στο πλαίσιο της διοργάνωσης RetroAXD 3.0, που είναι αφιερωμένη στη ραδιοφωνική ιστορία και την τεχνολογία. Ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος βρέθηκε στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο της έκθεσης και συμμετείχε ενεργά στη βραδιά, ερμηνεύοντας το διαχρονικό τραγούδι «Κεμάλ», σε μια στιγμή που προκάλεσε έκπληξη και θερμό χειροκρότημα από τους παρευρισκόμενους.» Οι στίχοι που τραγούδησε (κατ’ επιλογήν ή κατόπιν «παραγγελιάς»;) το καλλίφωνο φερέφωνο του αντορθόδοξου Οικουμενισμού και της αντεθνικής Παγκοσμιοποίησης ήταν αυτοί:

Στης Ανατολής τα μέρη μια φορά και ένα καιρό

ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό

στη Μοσσούλη, τη Βασσόρα, στην παλιά τη χουρμαδιά

πικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά.

Κι ένας νέος από σόι και γενιά βασιλική

αγροικάει το μοιρολόι και τραβάει κατά εκεί.

τον κοιτάν οι Βεδουίνοι με ματιά λυπητερή

κι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει, πως θ’ αλλάξουν οι καιροί.

Τυχαίο; Τι να περιμένουμε άραγε να συμβεί;

Το πλέον τραγικό είναι ότι σε τούτη την πόλη οι υπνωτισμένοι χειροκροτητές της αποστασίας, που λαμβάνει σάρκα και οστά στο πρόσωπο του Ανθίμου Αλεξανδρουπόλεως, είναι μάλλον η πλειοψηφία – και μακάρι να σφάλλουμε.

Κοιμήσου, Ωραία Κοιμωμένη Αλεπουδόπολη, κοιμήσου…και το Ισλάμ ακονίζει τα μαχαίρια του


ΠΗΓΕΣ

_______
Σίτος Θεού

Δεν υπάρχουν σχόλια: